సమాంతర హెచ్చరికలు - సంఖ్య నాలుగు

యెషయా గ్రంథంలోని ఈ వచనాలు హబక్కూకు పలకలలో పునఃపునః ప్రస్తావించబడ్డాయి. ఇక్కడ ప్రస్తుత చర్చకు తోడ్పడుటకై, ఆ పూర్వ వచనాలనుండి ఒకటి లేదా రెండింటిని మాత్రమే సంక్షిప్తంగా స్పృశించవలెనని నేనభిలషిస్తున్నాను. ఈ ఖండిక ఒక ప్రజలు పరీక్షలో విఫలమైందని చూపుచున్నది; ఎందుకనగా వారు “ఎళ్లి, వెనుకకు పడిపడి, చిన్నాభిన్నమై, ఉచ్చికి చిక్కి, చెరపట్టబడుదురు.” దేవుడు ఎవరికిని “బోధించుటకు,” ఎవరికిని “జ్ఞానం” గాని “ఉపదేశము” గాని “అర్థమయ్యునట్లు” చేయుటకు యత్నించునో అన్న విషయమునుబట్టి జరిగిన పరీక్షలో వారు విఫలులైన ప్రజలు. ఆ పరీక్ష జ్ఞానవృద్ధిని గ్రహించుటపై ఆధారపడినది; కాబట్టి, సమస్త ప్రవక్తలు ఏకాభిప్రాయంతో లోకాంత్యాన్ని నిర్ధారించి సూచించుచున్నందున, అది దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయమునందు జ్ఞానులను దుష్టులనుండి వేరు చేసిన అదే పరీక్షయే. దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయములో “జ్ఞానులు” గ్రహించుదురు, అయితే “దుష్టులు” జ్ఞానవృద్ధిని గ్రహింపరు.

యెషయా వచనములో పేర్కొన్న ప్రజలు, వారు "వినదలచలేదు"ని చెప్పబడిన అదే "యెహోవా వాక్యము"చేత పరీక్షింపబడ్డారు. వారు తిరస్కరించిన ఆ ప్రత్యేకమైన "యెహోవా వాక్యము"—అది "జ్ఞానం" యొక్క వృద్ధిని వారు "అర్థం చేసుకోవడానికి" వీలు కల్పించేదే—ప్రవచన చరిత్రలను సముచితంగా ఎలా సరిపోల్చవలెనో నిర్వచించే బైబిలీయ నియమము. యెషయా వచనములో పడిపోయినవారు, ప్రవచన చరిత్రను అవగాహన చేసుకోవాలంటే ఆ రేఖను "ఇక్కడ కొంచెం, అక్కడ కొంచెం"గా అన్వేషించవలెనని తెలియజేసే ఆ నియమాన్నే నిరాకరించారు. వారి చేత తిరస్కరింపబడిన, పరీక్షను సృష్టించిన "యెహోవా వాక్యము" అనగా, ఇక్కడక్కడ నుండి ప్రవచన రేఖలను ఎంపికచేసి, అదే అంశాన్ని ప్రతిపాదించే ఇతర ప్రవచన చరిత్ర రేఖలకు సమాంతరంగా ఆ ఎంపికిత ప్రవచన చరిత్ర రేఖలలో ఏదో ఒకదాన్ని అమర్చే పద్ధతి. ఈ విధంగా "రేఖ మీద రేఖ"గా అమర్చే ప్రయత్నం యొక్క విజయము, ప్రవచన వ్యాఖ్యానపు సత్యమైన నియమాల అన్వయము మీద ఆధారపడినది. ఆ నియమములు, అనగా "విధులు", కూడబెట్టబడవలసినవే; అవి బైబిలులో ఇక్కడక్కడ లభ్యమౌతాయి. పరీక్షలో విఫలమగు యెషయా వచనంలోని కన్యలు, తాము మరువకూడని ప్రధాన విషయాన్ని మరచినందున అలా విఫలమగుదురు; అది ఏననగా, చరిత్ర పునరావృతమగును.

దేవుడు అయోమయమునకు కర్త కాదు; ఆ సత్యానికి ఒక స్థిరాధారం ఏమనగా, పవిత్ర గ్రంథమందలి ప్రతి ప్రవక్త కూడ అదే ప్రవచనా రేఖను గుర్తిస్తున్నాడు. ఆ రేఖలోని యథాతథ సంఘటనలన్నిటిని వారందరూ చూడరు గానీ, అది ఎల్లప్పుడూ లోకాంతమందలి అదే సంఘటనల రేఖయే. అదేమనగా, కృపాకాలము ముగింపుకు దారి తీసే సంఘటనలు; అనంతరం ఏడు చివరి మహామారులు సంభవించి, అవి క్రీస్తు ద్వితీయాగమనంతో ముగియును. ఒక ప్రవక్త వృత్తాంతం ఆ చరిత్రరేఖలో దేవుని విశ్వాసవంతులైన ప్రజల గురించియుండవచ్చును; అయితే మరియొక ప్రవక్తయొక్క సాక్ష్యము దేవుని అవిశ్వాసులైన ప్రజల గురించిగాని, లేక అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు, వాటికన్, సంయుక్త రాజ్య సమితి, భూలోకపు వ్యాపారులు లేదా ఇస్లాం గురించిగాని యుండవచ్చును; అయినప్పటికీ అది ఎల్లప్పుడూ అదే రేఖయే.

మలాకీ యొక్క ఎలీయా సందేశం, అలాగే ప్రకటన గ్రంథంలోని మొదటి, పదనాలుగో, పద్దెనిమిదో అధ్యాయాలలో ప్రతిబింబించబడిన సందేశాలు, మరియు దానియేలు గ్రంథంలోని పదకొండో, పన్నెండో అధ్యాయాల సందేశం—ఇవి అన్నీ మౌలికంగా ఒకటే సందేశం. ఇవన్నీ ఒకే చరిత్రరేఖకు చెందినవి; అయితే ప్రతి ఒక్కటి ఆ వృత్తాంతానికి తనదైన ప్రత్యేక సమర్పణను అందిస్తుంది.

ఆ ప్రత్యేక సందేశము గురించి దాదాపు సమస్తులచే అపార్థంచేయబడుతున్న విషయం ఏదనగా, మానవుల పరిశీలన కాలము (పరీక్షకాలము) ముగింపుకు కొద్దికాలము ముందుమాత్రమే అది దేవుని ప్రజలకు బహిర్గతమగును. ఆ ప్రత్యేక సందేశము ఎల్లప్పుడును సమీపిస్తున్న పరీక్షకాలము ముగింపును హెచ్చరించునని తెలిసికొని, బహుశా బైబిలులో పరీక్షకాలము ముగింపు యొక్క అత్యంత స్పష్టమైన నిదర్శనాన్ని మనము పరిశీలించుదము.

స్వర్గీయ పరిశుద్ధస్థలమందు పదకొండవ వచనపు మాటలచేత కృపా కాలముని ముగింపు ప్రకటింపబడుటకన్నా ముందుగా, దేవుని సేవకులకు ముద్ర విప్పబడిన ప్రకటన గ్రంథమునుండి ఒక ప్రత్యేక హెచ్చరికాత్మక ప్రవచన సందేశము ఉండును.

చివరి ఏడు కీడులకు కొద్దిముందే దేవుని ప్రజలు గుర్తించబోయే ఒక విశిష్ట ప్రవచన సందేశము ఉండనుంది. ఆ "కాలము సమీపమై ఉన్నప్పుడు" ముద్రించబడియున్న "ఈ పుస్తకపు ప్రవచనము" (ప్రకటనగ్రంథపు ప్రవచనము) విప్పబడును. ప్రకటనగ్రంథములో ముద్రించబడియున్న ఏకైక ప్రవచనము "ఏడు ఉరుముల" ప్రవచనమే.

మానవ జాతి కొరకు కృపాకాలము మూసివేయబడుటకు కాస్త ముందుగా, “సమయం సమీపమై యున్నప్పుడు” ‘శీఘ్రముగా సంభవింపవలసిన కార్యములను’ గుర్తింపజేయు ఒక విశేషమైన బైబిలు సత్యమునకు ముద్ర విప్పబడును. ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయములోని బలవంతుడైన దూత సింహమువలె అరచిన యేసుక్రీస్తే.

చివరికి ‘సాతాను’ మోసపరచు ‘సమాజాలు’ ‘సత్యము’ పట్ల ప్రేమను స్వీకరించకపోవునందున మోసపడియున్నారు. సిస్టర్ వైట్ ఇప్పుడే సూచించిన రెండవ థెస్సలొనీకయులకు గ్రంథంలోని వాక్యభాగంలో ఉన్న ‘సత్యము’ అనే పదము, ‘సత్యము’గా అనువదించబడిన హెబ్రూ పదం నుండి ఉద్భవించిన ప్రముఖ గ్రీకు పదమే; అది మూడు హెబ్రూ అక్షరాలతో నిర్మితమై, ఆల్ఫా మరియు ఓమెగాను ప్రతినిధ్యం చేయునది. క్రీస్తు స్వభావంలోని ఒక గుణాన్ని ప్రతినిధ్యం చేయు, మొదటి ప్రస్తావన నియమంతో సంబంధితమైన ఆ సత్యమే తిరస్కరింపబడి, ఫలితంగా బలమైన మోహమును ఉత్పన్నం చేయునని వెల్లడించే బైబిలు సాక్ష్యం ఏదైనా ఉన్నదా?

థెస్సలొనీకయులకు చెందిన ఈ వాక్యభాగము హబక్కూకుయొక్క పట్టికలలో తరచుగా చర్చింపబడినదై యున్నందున, ప్రస్తుతానికి మేము సంక్షిప్త వ్యాఖ్యానమాత్రమే అందించుచున్నాము. సోదరి వైట్ “సాతాను యొక్క అద్భుత కార్యం” అని పిలిచినది, పౌలు “సమస్త శక్తితోను సూచకములతోను అబద్ధమయిన అద్భుతములతోను ఉన్న సాతాను కార్యము” అని పేర్కొన్నదే. సోదరి వైట్ మరియు పౌలు గుర్తించిన ఆ మోసపూరిత కార్యము అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలలోని ఆదివారపు చట్టం నుంచి ప్రారంభమగును.

మనం పరిశీలిస్తున్న థెస్సలొనీకయులకు పత్రికలోని ఈ భాగములో, పౌలు లోకాంతకాలమందలి పోపును నాలుగు వేర్వేరు పదాలతో గుర్తించుచున్నాడు. పోప్ "పాపపురుషుడు", అతడు "నాశనపుత్రుడు", అతడు "అధర్మముని మర్మము", మరియు "ఆ అధర్మి". ఈ నాలుగు పేర్లకతీతంగా పోప్‌గూర్చి పౌలు మరికొన్ని లక్షణాలను కూడా సూచించుచున్నాడు; ఎందుకనగా అతడు మనకు తెలియజేయునదేమనగా, పోప్ (పౌలు కాలమునాటికి ఇంకా భవిష్యత్తులోనే ఉన్నవాడు) "తన కాలమందు ప్రకటించబడును".

పోప్ "తన కాలమందు ప్రత్యక్షపరచబడును", మరియు అత్యంత స్పష్టమైన బైబిలు సాక్ష్యము—అది మాత్రం ఏకైక బైబిలు సత్యము కాదు—యేమనగా రోమన్సంఘము యొక్క పోప్ బైబిలు ప్రవచనంలోని ప్రతిక్రీస్తు అని స్పష్టపరచు బైబిలు సత్యము, పాపసత్వము భూమిమీద ఆధిపత్యం చెలాయించు "కాలం"ను గుర్తించి తెలిపే బైబిలులోని ఏడు భిన్నమైన మరియు ప్రత్యక్ష సూచనలచేత స్థాపింపబడింది; మనుష్యజాతి "అంధకార యుగములు" అని పిలిచే అదే "కాలం". బైబిలు, పాపసత్వము ప్రపంచాన్ని పాలించునని నిర్దేశించిన ఖచ్చితమైన "కాలాన్ని"—538 నుండి 1798 వరకు—పునఃపునః గుర్తించి తెలుపుటద్వారా, పోప్‌ను పాపసత్వముగా వెల్లడించుచున్నది. పౌలు అతడు తన కాలమందే వెల్లడింపబడునని చెప్పెను.

పౌలు కూడా, "ప్రతిఘటించి, దేవుడని పిలువబడునది గాని ఆరాధింపబడునది గాని వాటన్నిటికంటె తన్నుతానే ఉన్నతపరచుకొని, దేవుని ఆలయమందు దేవునిగా కూర్చుండి, తానే దేవుడని తన్నుతానే ప్రదర్శించుకొనుచున్నాడు" అట్టి వాడే పోప్ అని గుర్తించుచున్నాడు. ఇతర విషయాలతోపాటు, ఇది బైబిలు ప్రవచనములలోని ప్రతిక్రీస్తు ఒక మతపర చిహ్నమని తెలియజేయుచున్నది. అతడు హిట్లర్ గాని, మహా అలెగ్జాండరు గాని కాడు. ఇది పోప్ గురించిన గుర్తింపును మరింత సంకుచితం చేయుచున్నది; ఏలయనగా అతడు కేవలం ఒక మతపర దురంకుశుడు మాత్రమే కాదు, దేవుని ఆలయములో తానున్నాడని ప్రకటించుకొనెడు మతపర దురంకుశుడు. ప్రతిక్రీస్తు తాను క్రైస్తవ సంఘములోనే ఆసీనుడనని ప్రకటించుకొనుచున్నాడు.

పౌలు మరియు దానియేలు ప్రకారం, తాను ప్రకటించుకున్న క్రైస్తవ సంఘంలో పోప్ ఉన్నప్పుడు, దేవుని సింహాసనంపై కూర్చుండి, సమస్తమునకు మించి తన్ను ఉన్నతపరచుకొనవలెనని ఆకాంక్షించిన సాతానుని స్వభావాన్ని అతడు ప్రదర్శిస్తాడు. పౌలు, దానియేలను నేను ప్రస్తావిస్తున్నాను, ఎందుకనగా బహుళ బైబిలు వ్యాఖ్యాతలు అంగీకరిస్తున్నారు: పోప్ యొక్క లక్షణాలలో ఒకటిగా అతడు సంపూర్ణ ఆత్మారాధకుడని పౌలు ప్రదర్శించినప్పుడు, పౌలు దానియేలు పదకొండవ అధ్యాయములో పోపును గురించిన దానియేలు వర్ణనను కేవలం ఉటంకించడమే చేశాడని; అక్కడ దానియేలు ఇట్లు లిఖించెను:

పోప్ యొక్క ఆత్మారాధనాత్మక స్వభావాన్ని పౌలు ప్రస్తావించినప్పుడు, ఆయన దానియేలు వచనాన్ని పర్యాయార్థంగా ఉటంకించి, "దేవుడని పిలువబడునదైనను గాని, ఆరాధింపబడునదైనను గాని యావత్తునకు విరోధించి, వాటన్నింటికంటె తనను ఎత్తి, దేవునిలాగు దేవుని ఆలయంలో కూర్చుండి, తానే దేవుడని తనను తాను ప్రత్యక్షపరచుకొనువాడు" అట్టి వాడు పోపేనని పేర్కొన్నాడు. పోపత్వ స్వభావాన్ని గుర్తింపజేసే దానియేలు వచనం, పోపత్వమే ప్రతిక్రీస్తు అని "వెలికితెచ్చుటకై" నియోజింపబడిన "కాలము" గురించియు సూచించుచున్నది; ఎందుకనగా అతడు "ఆగ్రహము నెరవేరువరకు" పోపత్వము "వర్ధిల్లును" అని గుర్తించుచున్నాడు.

“ఆగ్రహము” 1798లో ముగిసెను; కాబట్టి ఆ వాక్యము (1260 సంవత్సరాల చరిత్ర ప్రస్తావించబడిన దానియేలు గ్రంథము మరియు ప్రకటన గ్రంథములలోని ఏడు ప్రత్యక్ష ప్రస్తావనలలో ఇదొకటి కాకపోయినను), అయినప్పటికీ నేరుగా పాపాధికారాన్ని గుర్తించుచు, యోహాను పిలిచిన ప్రకారముగా, దానికి 1798లో “మరణాంతక గాయం” తగిలినదని సూచించుచున్నది. అట్టి విధముగా, ఆ వాక్యము పాపాధిపత్య కాలమునకు అంత్యాన్ని గుర్తించుచున్నది, అయితే ఆ పాలన యొక్క వ్యవధిని నిర్దేశించుటలేదు.

ఆ భాగములో, 538 వరకూ పాపసీ లోకముపై అధికారం చేపట్టుటను నిరోధించు ఒక శక్తిని పౌలు కూడా గుర్తించెను; తాను వ్రాస్తున్న తస్సలొనీకీయులు ఈ నిర్దిష్ట సత్యమును అప్పటికే తెలిసికొనియున్నారని ఆయన పేర్కొన్నాడు. ఆయన ఈ ప్రశ్నను లేవనెత్తెను: “నేను మీయొద్ద ఉండినప్పుడు ఈ విషయములను మీకు చెప్పితినని మీరు జ్ఞాపకము చేసికొనుటలేదా?” “తన కాలమందు ప్రత్యక్షపరచబడును” వరకు పాపసీని “అడ్డగించుచున్నది” (అర్థం: నిరోధించుట) ఏమిటో వారు ముందే తెలిసికొనియున్నారని ఆయన వారికి జ్ఞాపకపరచెను. పాపసీ లోకపాలనను స్వీకరించుటను ముందుగానే అడ్డగించిన శక్తి, పౌలు ఆ లేఖను వ్రాసినప్పుడు లోకపాలకత్వములో ఉన్న శక్తియే. అది విగ్రహారాధక రోము. పాపసీ లోకపాలనను స్వీకరించునట్లుగా ఆ విగ్రహారాధక రోము “మార్గమునుండి తొలగింపబడును” అని పౌలు వ్రాసెను.

ఇదే అవగాహన విలియం మిల్లర్‌ను, దానియేలు గ్రంథములో 'నిత్యము'గా సంకేతీకరించబడిన శక్తి పేగన్ రోమనేనని గుర్తించునట్లు నడిపించింది. ఆడ్వెంటిజం అంగీకరించేది యేమనగా, ఆ నిర్మాణమూ—అందుచేత విలియం మిల్లర్ యొక్క సమస్త ప్రవచన అవగాహనలూ—దానియేలు మరియు ప్రకటన గ్రంథములపై ఆయనకు ఉన్న గ్రహింపుపైనే స్థాపితమైయున్నవి; ఇంకా ఆ రెండు గ్రంథములు పేగన్ రోము మరియు పాపల్ రోము అనే రెండు పాడుచేయు శక్తులను ఉద్దేశించుచున్నవి. థెస్సలొనీకయులకు లేఖలోని ఆ భాగములో, మిల్లర్ అప్పటికే (తన కాలంలోని ప్రతి ప్రోటెస్టెంటువలెనే) పోపే ప్రతిక్రీస్తువని తెలిసికొనియుండెను; పాపల్ పాలనకు పూర్వగామిగా చరిత్రలో నిలిచిన శక్తి పేగన్ రోమని, భూమిమీద సింహాసనమునకు పాపసంస్థ ఆరూఢమగుటకు ముందుగా పేగన్ రోము తొలగింపబడవలెనని పౌలు పేర్కొన్నాడని అతడు గుర్తించగా, దానిని దానియేలు గ్రంథంలోని 'నిత్యము'తో అనుసంధానించెను; అక్కడ, పాపసంస్థ లోకాధిపత్యమును స్వీకరించకమునుపే ఆ 'నిత్యము' 'తొలగింపబడవలెనని' మూడుసార్లు సూచింపబడియున్నది. పౌలు సాక్ష్యము మిల్లర్‌కు, దానియేలు యొక్క 'నిత్యము' పేగన్ రోమేనని చూచునట్లు అనుమతించెను; ఆ తరువాత, దానియేలు పేర్కొన్న రెండు పాడుచేయు శక్తులు పేగన్ మరియు పాపల్ రోమని అతడు గుర్తించెను. ఈ సత్యమే మిల్లరైట్ ఉద్యమానికి పునాదిగా నిలుస్తుంది. నేటి ఆడ్వెంటిజం మిల్లర్ యొక్క కృతిని నిశ్చయంగా తిరస్కరించినప్పటికీ, దానియేలు గ్రంథంలోని 'నిత్యము' విషయమై మిల్లర్ తన అవగాహనను ఎలా అభివృద్ధి చేసుకున్నాడో అన్న ఈ అవలోకనం, పాపల్ అధికారోదయాన్ని అది తొలగింపబడినదాకా 'అడ్డుకొనుచున్నది'గా పౌలు పేర్కొన్న శక్తి పేగన్ రోమేనని నిరూపించుచున్నదని, అలాగే ఈ విషయములలో మిల్లర్ ఆలోచనపై ఇదే సరియైన విశ్లేషణమని వారు ఇప్పటికీ గ్రహిస్తున్నారు.

దానియేలు గ్రంథములోని “దైనందినము” అనే సత్యము—దానియేలు “పాడుచేయు హేయకార్యము”గా చిత్రీకరించిన పాపత్వ రోము రాజ్యమునకు పూర్వంగా ఉన్న బహుదైవారాధక రోమును సూచించే సంకేతమని—అవగతమైన తరువాత, మిల్లర్ బైబిలు ప్రవచనములలోని రాజ్యములకు అనుసంధానమైన ప్రవచనకాలములను గుర్తించగలిగాడు; ఈ అవగాహనలకు అతని మనస్సు తెరచబడినప్పుడు, అడ్వెంటిసము యొక్క పునాదులై నిలిచిన సత్యాల శ్రేణిని అతడు సమీకరించాడు. ఆ సత్యాలు 1843 మరియు 1850 పయనీర్ చార్టుల రెండుపలకలపై ప్రతిష్ఠింపబడ్డాయి. ఆ సత్యాలే అడ్వెంటిసము యొక్క పునాది; అవి “కాలము” యొక్క గుర్తింపుపై ఆధారపడ్డవి. పునాదులు ఎప్పుడు స్థాపించబడినవో అనే చరిత్ర, హబక్కూకు యొక్క పలకలపై ఒక ప్రధాన చర్చావిషయము.

హబక్కూకు ఫలకములలో సూచింపబడని విషయం ఏమనగా, కాలాన్ని ఆధారంగా చేసుకున్న పునాదులు ఒక నిర్మాణాన్ని ఉత్పత్తి చేశాయి; ఆ నిర్మాణం అంత్య తరానికి, పునాదులుగా ప్రతినిధింపబడ్డ సత్యములు ఉన్నాయని గ్రహించుటకు అవసరమైన దర్శనాన్ని సమకూర్చింది. పునాదిలో అతి మొదట ఉంచబడిన ప్రథమ శిలైన ఒక సత్యం ఉండెను; అయినప్పటికీ, దానియేలు గ్రంథంలోని "దైనందినము" మిల్లర్ యొక్క మొదటి సత్యం కాదు. మిల్లర్ నిర్మించుటకై లేపబడిన ఆ పునాదిలో ప్రథమ శిలగా నిలిచిన సత్యము లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని "ఏడు సార్లు" యే; కానీ "దైనందినము" అనే సత్యము లేకుండా, మొదటి దూత సందేశాన్ని సమర్పించుటకు తాను గుర్తించవలసిన ప్రవచనా నిర్మాణాన్ని మిల్లర్ గుర్తించలేకపోయేవాడు. ఆయన నిర్మాణం ప్రవచనమును రెండు నిర్జనపరచు శక్తుల దృష్టికోణంలో స్థాపించుటయే. మిల్లర్ డ్రాగను (పేగన్ రోము)ను మరియు మృగము (పాపసత్వము)ను సంభోధించుచుండెను. మూడవ దూత డ్రాగను (సంయుక్త రాజ్య సమితి), మృగము (పాపసత్వము), మరియు కపట ప్రవక్త (అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలు)ను సంభోధించుచున్నాడు.

ఒక వ్యక్తి ఆ రెండు పవిత్ర పయనీకుల చార్టులపై మిల్లరైట్లు ప్రతిపాదించిన సమయ ప్రవచనాలన్నిటినీ—కొన్నింటిని కాదు, అన్నిటినే—ఆమోదిస్తే, ఆ వ్యక్తి ఆ సత్యాలను స్వయంగా పరిశీలించవలసి ఉంటుంది. వాటిని ఎప్పుడూ పరిశీలించకుండానే మీరు వాటిని ఎలా ఆమోదించగలరు? మౌలిక సత్యాలను పరిశోధిస్తున్న వారు ఆ సత్యాలను పరీక్షించుటను తమ వ్యక్తిగత బాధ్యతగా స్వీకరించి, అనంతరం ఆ సత్యాలన్నిటినీ ఆమోదిస్తే, అప్పుడు వారు ఇసుకమీద కాదు, శిలమీద కట్టినవారవుతారు.

మిల్లరైట్ల చరిత్రకు సంబంధించిన కాల ప్రవచనాలను విశ్లేషించు దిశగా సాగువారికి, ఆ కాల ప్రవచనాలు ప్రతినిధ్యం వహించే చారిత్రక కాలఖండాలను పరిశీలించుట అనివార్యం. ఇది కాలరేఖపై సంఘటనలను చిత్రీకరించే కార్యాన్ని సూచిస్తుంది. వేదగ్రంథమునుండి మిల్లరైట్లు నిర్ధారించి, అనంతరం చారిత్రక ఆధారముచేత సమర్థింపబడిన ఈ ప్రవచనకాలాలను పరిశీలించే పరిశోధనస్థాయికి ఒక ప్రవచన విద్యార్థి చేరినప్పుడు, కాల ప్రవచన ఆరంభంలోని చరిత్ర అదే ప్రవచనాంతంలోని చరిత్రను ప్రతీకాత్మకంగా ప్రతిరూపించునని అతడు గ్రహించగల స్థితికి వచ్చును. ఆ దృక్కోణముతో విద్యార్థి చరిత్ర పునరావృతమగునని నేర్చుకొనవలెను. ఆ అవగాహన స్థిరపడిన తరువాత, యేసు ఆరంభముచేత అంత్యాన్ని చిత్రీకరించుచున్నాడని అతడు కూడా గ్రహించవలెను.

మరియు లోకాంత్యాన్ని ‘ఆలయ నిర్మాణము’గా చిత్రించు ప్రవచనరేఖ నుండి, పునాదిమీద నిర్మింపబడిన ఆ ఆలయముపై అంతిమ శిరశిల స్థాపింపబడునని విద్యార్థి గ్రహించవలెను. మిల్లర్ ద్వారా వెలుగులోనికి తేవబడిన ఆలయపు పునాది (అది యేసు క్రీస్తును సూచించుచున్నది; యేసు క్రీస్తు తప్ప వేరొక పునాది వేయబడజాలదు గనుక) ప్రవచనకాలముమీద స్థాపితమైన పునాదియై యున్నదని అతడు అవగతం చేసికొనవలెను. యేసు ఆరంభముతోనే అంత్యమును తెలియజేయుచున్నందున, ఆ శిరశిల—అనగా ఆలయములోని అంతిమ శిల—పునాదికి అనురూపమై యుండవలెనని విద్యార్థి కూడా దర్శించవలెను. మిల్లర్ కొరకు ఆలయపు పునాది ప్రవచనకాలమే; అయినను ఆ పునాది యేసు క్రీస్తే.

తాను పునాదిని, అనగా ఆరంభాన్ని, వేసిన ఒక ఆలయాన్ని నిర్మించుటగానే తన సేవను పౌలు గుర్తిస్తున్నాడు. అతడు అన్యజనులకు అపొస్తలుడై, క్రైస్తవ సంఘపు పునాదిని వేయుటకు అతని ద్వారా దేవుడు ఉపయోగించెను. అదే వాక్యభాగంలో పౌలు మన శరీరాలే పరిశుద్ధాత్మ ఆలయమని కూడా నిర్ధారిస్తాడు. ఇంకా సొలొమోను ఆలయం, అరణ్యములోనున్న పరిశుద్ధస్థలం కూడా ఉన్నాయి; వాటన్నిటి పునాదులు యేసుక్రీస్తునిగానే సూచింపబడినవి. మిల్లర్ ద్వారా నిలబెట్టబడిన పునాది అడ్వెంటిజం యొక్క ఆలయమే; ఆ ఆలయపు పునాది నిస్సందేహంగా యేసుక్రీస్తే; అయితే, మరింత ప్రత్యేకించి, అది ఆత్మీయమైనవియు ప్రవచనసంబంధమైనవియు అయిన నిర్మాణసామగ్రితో నిర్మింపబడిన ఆలయం.

అందువలన శిరోశిలయు యేసుక్రీస్తే కావలెను; అయితే ఆ శిరోశిలకు ఒక ప్రధాన ప్రవచన సూత్రం కూడా అంతర్భాగమై ఉండవలెను, ఎందుకనగా మిల్లర్‌కు మిల్లరైట్ల ప్రముఖ సూత్రమైన “ఒక దినానికి ఒక సంవత్సరం” అనే సూత్రాన్ని కలిగిన నియమాల సమాహారం అప్పగింపబడింది. ఆ సూత్రం లేకపోతే కాల ప్రవచనానికి గుర్తింపే ఉండదు; అందుచేత పునాది లేదు. అంత్యమందు యేసుక్రీస్తును (పునాదిని) ప్రతినిధ్యం చేసే ఒక ప్రతిరూపం తప్పకుండవలెను; అది యేసుక్రీస్తు యొక్క ప్రకటనను స్థాపించే నియమాల సమాహారములోని ప్రముఖ నియమమైయుండవలెను. ఆ నియమం నిస్సందేహంగా “ఆద్య ప్రస్తావన” అనే నియమమే; అది ఆది నుండే అంత్యమును గుర్తించి చూపు క్రీస్తు స్వభావలక్షణాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది.

రెండవ థెస్సలొనీకయులకు లేఖలో, రక్షింపబడునట్లు సత్యమునకు ప్రేమను స్వీకరించని వారు, పురాతన నిబంధనలో “సత్యము”గా అనువదించబడిన, మూడు అక్షరాలతో ఏర్పడిన హెబ్రూ పదమునుండి ఉద్భవించిన గ్రీకు పదముచేత సూచింపబడిన సత్యమును తిరస్కరించారు. అబద్ధమును నమ్మినందున బలమైన మోసమును స్వీకరించు ఆ సమూహము, రెండు పవిత్ర పటములపై ప్రతిపాదించబడినట్లుగా, అడ్వెంటిజము యొక్క పునాదులైన పాత మార్గములకు తిరిగి రావుటను నిరాకరించింది. అందువలన, మనము కొంతకాలంగా పరిశీలిస్తున్న ఆ వచన భాగము ఈ విధంగా పేర్కొనుచున్నది:

మునుపటి భాగంలో పేర్కొన్న 'సత్యమునకు ప్రేమను అంగీకరింపని సభలు' అనేవారు, ఆలస్యమైనప్పుడు దేవుని అంతిమ హెచ్చరిక సందేశాన్ని వెదకడం ఆరంభించు వారని ఆమోసు 8:12 గుర్తించుచున్న, దానియేలు చెప్పిన దుర్మార్గులును మత్తయి చెప్పిన మూర్ఖ కన్యలునే. అది ఆలస్యమైపోయింది, ఏలయనగా వారు అడ్వెంటిజం పునాదులకు సంబంధించి ఒక అబద్ధాన్ని నమ్మారు. ఆ అబద్ధాన్ని అడ్వెంటిజం మొదట 1863లో ఆత్మసాతం చేయడం ఆరంభించింది; అప్పటి నుండి అది నిరంతరం దిగజారుదిశలోనే సాగింది.

నేను ఇప్పుడీ వ్రాయబోవుచున్నది సంపూర్ణంగా వ్యక్తిగతాభిప్రాయాధీనమైందని భావిస్తున్నాను; అయితే, 1863 నుండి అడ్వెంటిజంలో ప్రవేశపెట్టబడిన నూతన ప్రవచనాత్మక వెలుగు ఏది? జోన్స్ మరియు వాగ్గనర్‌ల 1888 సందేశమును గూర్చి ఎలెన్ వైట్ చెప్పినది, అది తాను అనేక సంవత్సరాలుగా ప్రకటించుచు వచ్చియున్న సందేశమేనని. వారి సందేశం 1888లో అడ్వెంటిజంకు కొత్తదిగా, దిగ్భ్రాంతికరముగా అనిపించి ఉండవచ్చు; కాని ఆ కొత్తదనమును, ఆ దిగ్భ్రాంతిని కలుగజేసింది కొత్త సందేశము గాక, 1863 నుండి దేవుని ప్రజలపై కమ్ముకొనుచు వచ్చిన అంధత్వమే.

ఎలెన్ వైట్ 1863కు ముందే అడ్వెంటిజం లవోదిక్యా స్థితిలో ఉందని గుర్తించారు; కాబట్టి 1863కు ముందే లవోదిక్యా యొక్క అంధత్వం అడ్వెంటిజంపై దాపురించి ఉండేది. అయితే, 1863లో సంఘం లేవీయకాండము ఇరవై ఆరులోని “ఏడు సార్లు” విషయమైన సత్యాన్ని అధికారికంగా పక్కన పెట్టింది; అదే మిల్లర్ కనుగొన్న మొట్టమొదటి “కాల ప్రవచనం.” 1863 నుండి అడ్వెంటిజంలో ఏ ప్రవచన కాంతియూ వెలుగులోకి రాలేదు! ఏమి మారింది?

ప్రవచన కాలముపై నిర్మితమై యేసు క్రీస్తును సూచించిన దేవాలయ పునాదిలోని ఆ అతి మొదటి రాయి, 1863లో అడ్వెంటిజము చేత పక్కన పెట్టబడింది. దానియేలు గ్రంథములో తన్నుతానే “ఆశ్చర్యకర లెక్కగణకుడు” అయిన పల్మోని అని తెలియజేసిన క్రీస్తు ప్రదర్శించిన కాలముపై ఆధారపడి, మిల్లర్ దేవాలయ పునాదిలో ఉంచిన ఆ మొదటి రాయి, తిరస్కరించబడి పక్కన పెట్టబడింది. మిల్లర్ కనుగొన్న ఆ అతి మొదటి రాయి...

దీనిని తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగిస్తాము.