యేసు క్రీస్తుయొక్క ప్రకటన - సంఖ్య పదహారు

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయం నుండి పదమూడవ అధ్యాయం వరకూ చిత్రీకరించబడిన ఏడు గర్జనల గూఢచరిత్రచే గుర్తింపబడిన ప్రవచన సంఘటనల క్రమాన్ని మేము ప్రతిపాదించుచున్నాము. ఈ సంఘటనల వికాసంలో, ప్రొటెస్టాంటిజము యొక్క కొమ్ముకు సంబంధించిన చరిత్రను మరియు రిపబ్లికనిజము యొక్క కొమ్ముకు సంబంధించిన చరిత్రను ఒకదానిపై మరొకదాన్ని అద్దిపెట్టబోవు స్థితికి మేమింకా చేరలేదు. అలాగే, అర్ధరాత్రి కేక సందేశములో ఇస్లాం యొక్క పాత్రను ఖచ్చితంగా నిర్ధారించుటకు కావలసిన అవగాహనా వేదికను కూడా మేమింకా సిద్ధపరచలేదు. అయితే, ఈ సంఘటనలతో అనుసంధానింపబడిన ఒక అత్యంత ముఖ్యమైన సత్యము కలదు; విప్పబడుచున్న సత్యములను ఎవడు గ్రహించినయెడల, అతడు చేయవలసినది ఏమిటో అది నిర్దేశించును. ప్రకటన గ్రంథములోని ఆశీర్వాదము, వ్రాయబడిన వాటిని “పాటించుట” అనే బాధ్యతను కూడా కలిగియున్నది.

ముద్రలు విప్పబడుచున్న చరిత్రక్రమం, అందులో వ్రాయబడిన వాటిని విని, చదివి, ఆచరించువారికి దేవుని సృష్టి శక్తిని ప్రకటించుచున్నది. కాబట్టి, పొడిబడిన మృత ఎముకల లోయ గుండా సాగే సమాచార మహామార్గపు వీధిలో ఏలీయా మరియు మోషేలు మృతులై పడి ఉండిన "మూడున్నర దినముల" ప్రాముఖ్యతను స్థాపించుటకై, యెషయా ప్రవక్త తుద ప్రవచన వర్ణనపై మా పరిశీలననుండియు, ప్రకటన గ్రంథములోని పదకొండవ నుండి పదమూడు వ అధ్యాయాలపై మా పరిశీలననుండియు, విరమించుటకు ఇదే సమయం. ఇప్పుడు మనము గుర్తించబోవుచున్నది "అరణ్యం" యొక్క ప్రతీకార్థము.

గత వ్యాసంలో ఏడు ఉరుముల గూఢ చరిత్ర ద్వారా స్థాపించబడిన సంఘటనల క్రమానికి సంబంధించిన నాలుగు ప్రవచన సాక్ష్యాలను మేము గుర్తించాము. అవి క్రీస్తుయొక్క స్వరూపపు రేఖ, ఇద్దరు సాక్షుల రేఖ, మృగముని ప్రతిమ యొక్క రేఖ, మరియు అనుకృత ఉత్తరపు రాజు యొక్క రేఖ.

నకిలీ ఉత్తర రాజుకు సంబంధించిన శ్రేణి యొక్క రెండవ అర్ధభాగము క్రీశ. 538లో పాపత్వానికి అధికారం కల్పింపబడుటతో ప్రారంభమవుతుంది. తరువాత ఆ పాపత్వమే, ఆత్మీయ నకిలీ ఉత్తర రాజు, ఆత్మీయ యెరూషలేమును మరియు ఆత్మీయ ఇశ్రాయేలును వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరముల పాటు త్రొక్కివేసింది.

యోహానుకు పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును రెండింటినీ కొలవుమని చెప్పబడెను; కానీ ఆవరణమును విడిచిపెట్టుమనియు చెప్పబడెను, ఎందుకనగా అది వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు అన్యజనులకు అప్పగింపబడియుండెను.

అన్యజాతులు 'యెరూషలేము'ను 'నలభై రెండు నెలలు' పాటు 'పాదముల క్రింద తొక్కుదురు' అని యోహాను మరియు లూకా సాక్ష్యమిస్తున్నారు. కాలవ్యవధిని యోహాను నిర్దేశిస్తాడు; చరిత్ర యొక్క సమాప్తిని లూకా సూచిస్తాడు. ఈ ఇద్దరు సాక్షులు దానియేలు ఎనిమిదవ అధ్యాయం, మరియు పదమూడు వచనంలోని ప్రశ్నను ఉద్దేశించి ప్రస్తావిస్తున్నారు.

పరిశుద్ధస్థలము మరియు సైన్యము ఎంతకాలము కాలితో తొక్కబడవలెనని ఉన్న ప్రశ్న, దానియేలు గ్రంథమునందు “పరిశుద్ధస్థలం”గాను “సైన్యము”గాను ప్రతినిధీకరింపబడిన యెరూషలేమును తొక్కివేత క్రియను నిర్వహించు రెండు శూన్యపరచు శక్తులను గుర్తుపరచుచున్నది. ఈ వచనమునకు సంబంధించిన సరియైన ఆధారభూత అవగాహనను J. N. Andrews వెలిబుచ్చిన ప్రకారము, ఆ వచనము పరిశుద్ధస్థలమును గూడ, సైన్యమును గూడ, రెండిటినీ తొక్కివేసిన రెండు శూన్యపరచు శక్తులను నిర్దిష్టముగా సూచించుచున్నదని తెలియజేయుచున్నది. ఆ వచనములో గుర్తింపబడిన మొదటి శూన్యపరచు శక్తి అన్యదేవారాధన; రెండవది పాపత్వము. “సైన్యము” అనే పదము, యోహాను “ఆలయంలో ఆరాధించువారు,” అనగా యెరూషలేములోని ఆరాధకులు, అని పేర్కొనిన వారికై దానియేలు చేసిన అభివ్యక్తి.

లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని “ఏడు సార్లు” నెరవేర్పులో, అన్యమతము వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేసింది; తదుపరి, పాపస్వామ్యము అదనంగా మరో వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు అదే కార్యమును చేసింది. లూకా మరియు యోహాను ప్రకారం, పాపస్వామ్యము 1798లో ప్రాణాంతక గాయము పొందువరకు వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు యెరూషలేమును తొక్కివేసింది. 1798 నుండి వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములను తీసివేస్తే 538 వస్తుంది. 538 నుండి వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములను తీసివేస్తే క్రీ.పూ. 723 వస్తుంది; ఆ కాలములో యథార్థ ఉత్తర రాజైన అస్సిరియా, ఇశ్రాయేలు యొక్క ఉత్తర రాజ్యాన్ని బంధత్వములోనికి తీసుకుపోయింది.

యోహాను, పోపత్వము పరిశుద్ధస్థలమును మరియు సైన్యమును తొక్కివేసిన వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములను మాత్రమె సూచించుచున్నాడు; అయితే లూకా, పేగనిజము గాను పోపత్వవాదము గాను యెరూషలేమును తొక్కివేసిన వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరముల రెండు కాలములను ప్రస్తావించుచున్నాడు, యెందుకనగా అతడు, "అన్యజాతుల కాలములు నెరవేరు వరకు" అని చెప్పుచున్నాడు. లూకా యెరూషలేము తొక్కివేయుటను ఒకే 'కాలము'కన్నా అధికమని తెలియజేయుచున్నాడు, ఏలయనగా అతడు దానిని 'అన్యజాతుల కాలముల' నెరవేర్పు అని పిలుచుచున్నాడు.

సహజంగానే, 1856లో మిల్లరైట్ అడ్వెంటిజము లవొదికయ స్థితికి దిగజారింది, మరియు ఏడు సంవత్సరాల తరువాత వారు లేవీయకాండము ఇరవై ఆరవ అధ్యాయంలోని ‘ఏడు పర్యాయములు’ అనే సత్యాన్ని తిరస్కరించారు; కాబట్టి ఈ సరళమైన శాస్త్రసత్యములను అడ్వెంటిజము గ్రహించుట అసాధ్యం. నేను నిర్దిష్టపరుస్తున్న సత్యమేమనగా, మూడు మార్గసూచికలను గుర్తించుచూ, మొదటి మరియు రెండవ మార్గసూచికల మధ్య ఒక కాలవ్యవధిని, తరువాత రెండవ మరియు మూడవ మార్గసూచికల మధ్య రెండవ కాలవ్యవధిని సూచించుచున్న ఏడు ఉరుముల రహస్య చరిత్ర, నకిలీ ఉత్తరరాజు యొక్క ప్రవచన రేఖలో ప్రతినిధీకరింపబడియున్నది.

ఆ క్రమం క్రీపూ 723లో ప్రారంభమైంది; అప్పుడు ఇశ్రాయేలు యొక్క ఉత్తర రాజ్యం ఉత్తరపు యథార్థ రాజైన అష్షూరు రాజు చేతిలో పడి బానిసత్వమునకు లోనైంది. తర్వాత 538లో ఆధ్యాత్మిక ఉత్తర రాజునికి అధికారము ప్రసాదించబడింది; ఆపై అతడు 1798లో మరణాంతక గాయము పొందువరకు, ఇంకా వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు ఆధ్యాత్మిక యెరూషలేమును తొక్కివేసెను. క్రీపూ 723 నుండి 538 వరకూ, ఇశ్రాయేలును అధీనంలో ఉంచిన శక్తులు ఎల్లప్పుడూ అన్యజన శక్తులే.

క్రీస్తు యొక్క కాలరేఖ, క్రీ.శ. 27 సంవత్సరంలో ఆయన బాప్తిస్మమునందు నిజమైన ఉత్తరపు రాజుని అభిషేకమును నిర్ధారిస్తుంది; ఆ తరువాత ప్రవచనదినముల ప్రకారము వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములకు ఆయన శిలువ వేయబడెను. అనంతరం, క్రీ.శ. 34 సంవత్సరంలో స్తెఫాను రాళ్లతో కొట్టి హతముచేయబడుటవరకు, నిజమైన ఉత్తరపు రాజుని సందేశమును ప్రకటించుటకు ఆయన శిష్యులకు శక్తి మరియు అధికారము అనుగ్రహింపబడెను. ఆయన పరిచర్యయైన సంపూర్ణ వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములలో, క్రీస్తు నడవని ఏకైక సందర్భము, విజయప్రవేశములో ఆయన యెరూషలేములోనికి సవారిగా ప్రవేశించినప్పుడే. అందువలన ఆయన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు యెరూషలేమును త్రొక్కెను; సిలువ తరువాత ఆయన శిష్యులును అట్లే చేసిరి. రెండు కాలరేఖలును—కృతక ఉత్తరపు రాజు, అలాగే నిజమైన ఉత్తరపు రాజైన క్రీస్తు—వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములపాటు యెరూషలేమును మరియు సైన్యమును త్రొక్కిరి.

శారీరక యూదుల భూమ్య పరిశుద్ధస్థల సేవలోని ఆరాధనా వ్యవస్థకు పేగనిజం కృతిమ ప్రతిరూపమై యుండెను, మరియు ఆధ్యాత్మిక యూదుల ఆకాశీయ పరిశుద్ధస్థల సేవకు పాపత్వము కృతిమ ప్రతిరూపమై యున్నది. పేగనిజముయొక్క వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు క్రీస్తుయొక్క వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములతో సరితూగెను, మరియు పాపత్వముయొక్క వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములు శిష్యుల వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములతో సరితూగెను.

రెండు రేఖలలో ప్రతిొక్కటి, జూలై, 2023లో ప్రజాసమక్షంలో ముద్రలు విప్పబడుట ఆరంభమైన ఏడు ఉరుముల గూఢ చరిత్రకు సంబంధించిన ఏకసదృశ ప్రవచన నిర్మాణాన్నే కలిగివున్నది. ఆ ముద్రవిప్పబడుట కొంతవరకు మిల్లరైట్ ఉద్యమపు మొదటి నిరాశను గుర్తించుట ద్వారా సాధించబడింది. వారి మొదటి నిరాశ, పది కన్యల ఉపమానంలో "వేళంబకాలం" అని పిలువబడే ఒక కాలానికి నాంది పలికింది. "వేళంబకాలం" న్యూ హాంప్షైర్‌లోని ఎక్సెటర్ శిబిరసమావేశంలో ముగిసింది; అప్పటికి మధ్యరాత్రి కేక అనే సందేశం సంపూర్ణంగా స్థాపించబడింది. ఎక్సెటర్ శిబిరసమావేశం రెండవ మార్గచిహ్నమై నిలిచింది; ఆ తరువాత మధ్యరాత్రి కేక సందేశం ప్రకటింపబడిన ఒక కాలాన్ని ఆరంభించింది, అది న్యాయవిచారణకు సంబంధించిన మూడవ మార్గచిహ్నం మరియు తుద నిరాశ వచ్చువరకు కొనసాగింది.

ఆ మూడు మార్గసూచికలు మొదటి నిరాశ, ‘అర్ధరాత్రి కేక’ సందేశము, మరియు చివరి నిరాశ. ఆ మూడు మార్గసూచికలు హెబ్రీ భాషలోని ‘సత్యం’ అనే పదంతో అనుసంధానమై ఉన్నాయి; ఆ పదము హెబ్రీ వర్ణమాలలోని మొదటి, పదమూడవ, మరియు చివరి అక్షరాలను సూచిస్తుంది. మొదటిదీ చివరిదీ రెండూ నిరాశలే కావడం, ఆల్ఫా మరియు ఒమేగా యొక్క సంతకమును సూచిస్తుంది.

మిల్లరైట్ చరిత్రలో వెయ్యి రెండువందల అరవై దినముల ప్రత్యక్ష ప్రతిరూపము లేదు; అయితేనేగానీ మిల్లరైట్ చరిత్ర మొదటి ఉద్యమపు చరిత్ర గనుక, అది చివరి ఉద్యమమునకు రూపముగా నిలుస్తుంది. చివరి ఉద్యమములోని మొదటి నిరీక్షాభంగమునకు సంబంధించిన చరిత్ర జూలై 18, 2020న ఆరంభమైంది, మరియు అది ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో చిత్రీకరించబడింది. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో రెండు సాక్షులు హతము చేయబడతారు; అది మొదటి ఉద్యమము రూపముగా నిలిచిన ఆ చివరి ఉద్యమములోని మొదటి నిరీక్షాభంగమును సూచిస్తుంది.

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో, ఆ నిరాశ వలన వారి మృతదేహాలు వీధిలో పడి యుండిన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినముల ఒక కాలము ప్రవేశించి, అట్లే ఆ ఉపమానంలోని ఆలస్యకాలానికి అది గుర్తుగా నిలిచింది. వారి పునరుత్థాన సమయంలో, ఆదివారం చట్టమునకు సంబంధించిన తీర్పు జరిగిన అదే గంటలో, వారు పతాకముగా ఎత్తబడిరి. ఆ ఇద్దరు సాక్షుల చరిత్రలో ప్రతీకాత్మకమైన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినముల ఒక కాలము అంతర్భూతమై యున్నది.

ఏడు ఉరుముల గూఢచరిత్రలో మూడవ దూతుని కదలికల విశదవివరాలు, ఇతర సమాంతర రేఖలకన్నా చాలా ఎక్కువ విశదీకరణను అందిస్తాయి; అయితే మూడవ దూతుని రేఖ, సత్య ఉత్తర రాజు యొక్క రేఖ, మరియు వేషధారి ఉత్తర రాజు యొక్క రేఖ—ఈ అన్నింటికీ ఒకే ప్రవచన లక్షణాలు కలవు: ఒక ఆరంభ బిందువు, దాని తరువాత మధ్య బిందువుకు చేరే ఒక కాలవ్యవధి, తదనంతరం అంత్య బిందువులో జరిగే తీర్పువరకు తీసుకువెళ్లే మరొక కాలవ్యవధి.

వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు ఏడు ఉరుముల గూఢ చరిత్రలో ఒక ప్రధాన మూలాంశము. వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములు ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయములో "అరణ్యం"గా ప్రతీకీకరించబడినవి.

సమాజము పాపస్వామ్య అధికారము వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములపాటు చేసే తొక్కివేత నుండి తప్పించుకొనుటకై అరణ్యమునకు పారిపోయెను. పదనాలుగవ వచనము మరియొక సాక్ష్యమును యిచ్చుచున్నది.

సభ డ్రాగను మరియు పాపత్వము యొక్క పీడనమునుండి ఒకవేల రెండు వందల అరవై సంవత్సరములు పారిపోయెను; అందువలన "అరణ్యము" అనేది ఆ ఒకవేల రెండు వందల అరవై దినముల ప్రతీకము. ఆ సంఖ్య దానియేలు గ్రంథములోను ప్రకటన గ్రంథములోను నేరుగా ఏడు సార్లు కనిపించును; అయితే అది పవిత్ర లేఖనములలో మరికొన్ని విధములలోను వ్యక్తపరచబడును. ప్రతి సందర్భములోను అది లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయములోని "ఏడు సార్లు"ననే సూచించును.

క్రీపూ 723 నుండి 538 సంవత్సరము వరకు అన్యమతము పరిశుద్ధస్థలమును సైన్యమును తొక్కి నలపినదా, లేదా పాపత్వము ఆత్మీయ యెరూషలేమును, దానిలోని ఆరాధకులను తొక్కి నలపినదా, ఏదైనప్పటికీ, అది దేవుని ప్రజలు చెల్లాచెదురుపరచబడుటకు ఒక దృష్టాంతము; ఆ చెల్లాచెదురుపరచబడుట, లేవీయకాండము ఇరవై అయిదవ, ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములలో వివరింపబడిన ‘భూమి యొక్క శబ్బతములు’ అనే ఒడంబడికను దేవుని ప్రజలు భంగం చేయుటవలన సంభవించినది. ఇరవై ఆరవ అధ్యాయములో దానిని ‘దేవుని ఒడంబడికయొక్క కలహము’ అని పిలువబడుతుంది.

దేవుని నిబంధనకు వ్యతిరేకమైన తిరుగుబాటు వలన దేవుని ప్రజల మీదకు బానిసత్వమును, చెల్లాచెదురైపోవుటను తీసుకొచ్చింది; ఇవే "నా నిబంధనయొక్క వివాదము"గా చూపబడినవి. దానియేలు దానిని మోషేయొక్క "శాపము" మరియు "శపథము" అని పిలుచును; అలాగే "నా నిబంధనయొక్క వివాదము"యని కూడా పిలువబడే ఆ శిక్షను అవగతం చేసికొనకపోవుట వలన, దానియేలు తొమ్మిదవ అధ్యాయములో ప్రతిపాదించబడిన క్రీస్తు కార్యమునకు గల లోతైన అర్థమును దర్శించుటనుండి ఒక వ్యక్తి అంధుడనైపోతాడు. ఎల్లెన్ వైట్ యొక్క రచనలయందు లవొదిక్యా అంధత్వములోనున్న దేవుని ప్రజల విషయమై సుసంగతమైన మదింపు ఏమనగా, వారు "కారణం నుండి ఫలితానికి తర్కించలేరు." నీవు అంధకారయుగముల వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములను అర్థం చేసుకున్నావని ప్రకటించవచ్చును; అయితే ఆ తొక్కివేతకు గల "కారణము" నీకు తెలియనియెడల నీవు అంధుడవు.

క్రీస్తు నిబంధనను బలపరచుట అనేది, ఆయన నిబంధనయొక్క 'వివాదము'తో నేరుగా సంబంధించియున్నది. ఆ 'శాపము' యొక్క కాలవ్యవధి రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై సంవత్సరములు; అదే నిఖ్యందనను క్రీస్తు బలపరచిన కాలవ్యవధి రెండు వేల ఐదు వందల ఇరవై దినములు. ఏడు గర్జనల గూఢచరిత్రకు నిర్మాణరూపకట్టును కల్పించే 'సత్యము' అనే హెబ్రీ పదముతో అనుగుణంగా, క్రీస్తు తన నిబంధనను బలపరచుటకై నిర్దేశింపబడిన ఆ ప్రవచన వారం, హెబ్రీ వర్ణమాల యొక్క మొదటి, పదమూడవ, మరియు చివరి అక్షరములచే ప్రతీకీకరించబడిన మూడు మార్గసూచికలను కలిగియుండెను.

ఆ వారపు తొలి మార్గసూచక చిహ్నము ఆయన బాప్తిస్మము; ద్వితీయ మార్గసూచక చిహ్నము సిలువ; చివరిది స్తెఫనుని మరణము. స్వర్గదూతలు విలియం మిల్లర్‌ను “ఏడు సార్లు”ను దర్శించునట్లు నడిపినట్లే, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరులోని “ఏడు సార్లు”ను చూడుటకు నిరాకరించుట, క్రీస్తు తన రక్తము కుమ్మరించి, ఆయన శరీరానుసారముగా ఉన్న ప్రాచీన ప్రజలు తిరస్కరించిన అదే నిబంధనను స్థిరపరిచిన అదే ప్రవచనమును సంపూర్ణముగా దర్శించుటకున్న సామర్థ్యమును అపహరించును. అంతిమముగా రక్షింపబడు ప్రతివానికి “సత్యము”యందు భాగికమగు, అసంపూర్ణమగు అవగాహన మాత్రమె ఉండును. కాని “సత్యము”ను దర్శించుటకు ఉద్దేశపూర్వకముగా నిరాకరించువాడు ఎవడును రక్షింపబడడు. తండ్రియొద్దకు దారియొకటే; అది యేసుద్వారానే. యేసు “సత్యము”యే.

ఇది ధ్యానించదగిన విలువైన అవగాహన; ఎందుకనగా ఇది లేవీయకాండము ఇరవై అయిదవ, ఇరవై ఆరవ అధ్యాయాలలోని నిబంధనను సూచించుచున్నది. “ఏడు సార్లు” అనే “శాపము” పురాతన యథార్థ ఇశ్రాయేలు మీదికి వచ్చెను, భూమికి విశ్రాంతి అనుమతించుటకు సంబంధించిన మార్గదర్శకాలను అమలు చేయుటకు, యోబేలు ఆజ్ఞలను నెరవేర్చుటకు వారు ఇష్టపడకపోవుటవలన. అది ఉపేక్షాపాపము. హత్య చేయకూడదు, దొంగతనము చేయకూడదు వంటి ఆజ్ఞలను ప్రత్యక్షంగా ఉల్లంఘించినందుకు గాక, చేయుమని ఆజ్ఞాపింపబడిన కార్యాన్ని విడిచిపెట్టినందున వారికి ఆ శాపము వచ్చెను. వారు భూమికి విశ్రాంతి ఇవ్వుటకు సంబంధించి ఉన్న మార్గదర్శకాలను కేవలం పట్టించుకోలేదు. ఏ అపరిశుద్ధ కారణం వలనయైనను, దేవదూతలు విలియం మిల్లర్‌ను కనుగొనునట్లు నడిపించిన “ఏడు సార్లు”ను కేవలం అంగీకరించని అడ్వెంటిస్టులు, సత్యాన్ని నిజముగా పరిశోధించుటకు సమయాన్ని ఎన్నడూ కేటాయించక, పురాతన యథార్థ ఇశ్రాయేలు తృణీకరించిన నిబంధనలోని అదే వివరాలను తృణీకరిస్తూ, ఉపేక్ష ద్వారా జరిగే తిరుగుబాటు యొక్క అదే రూపాన్ని ఆచరిస్తున్నారు. ఆది అంత్యాన్ని వెల్లడించును.

ప్రకటన గ్రంథము పన్నెండవ అధ్యాయములో “అరణ్యం”గా గుర్తించబడిన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినముల కాలం, “ఏడు కాలములు”కు ప్రతీకము. క్రీస్తు సేవాకాలమునకు చెందిన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములును, శిష్యుల సేవాకాలమునకు చెందిన వెయ్యి రెండువందల అరవై దినములును రెండూను, ఒడంబడిక స్థిరపరచబడుచున్న ఆ సంపూర్ణ వారమును ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నవి. అలాగే, విగ్రహారాధన దేవుని ప్రజలను తొక్కి అదిమికొన్న వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములును, పాపత్వం దేవుని ప్రజలను తొక్కి అదిమికొన్న వెయ్యి రెండువందల అరవై సంవత్సరములును రెండూను, మోషే యొక్క శాపములోని సంపూర్ణ “ఏడు కాలములు”ను ప్రతినిధ్యం చేయుచున్నవి.

ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో, వెయ్యి రెండువందల అరవై దినముల తరువాత, మృత ఎముకలు నూర నలభై నాలుగు వేలమందిగా నిబంధనలో ప్రవేశించుటకై పునరుజ్జీవింపబడుదురు. అయితే ఆ నిబంధన సంబంధాన్ని నెరవేర్చుటకై, వారు నిబంధనలో పేర్కొన్న నియమావళిని నెరవేర్చవలెను; దానియేలు గ్రంథము తొమ్మిదవ అధ్యాయములో చేసినట్టే. ‘ఏడు సార్లు’ నిబంధన యొక్క ప్రమాణములు, శత్రు దేశములో తాము ఉన్నారని గ్రహించువారికై నిర్దిష్ట దిశానిర్దేశాలను కలిగియున్నవి. తాము చెదరగొట్టబడియున్నారనే వాస్తవానికి మేల్కొని ప్రభువునొద్దకు తిరిగి రావలెనని కోరువారికి, లేవీయకాండము ఇరవై ఆరు అధ్యాయం వారు ఎలా తిరిగి రావలెనో దిశానిర్దేశాలను సమకూర్చును.

శాస్త్రగ్రంథములలో "pine away" అనే పదప్రయోగం విలీనమగుట, దుషితమగుట, గ్రసింపబడి నశించుటను సూచిస్తుంది. "Pine away" అనగా మృత శుష్క ఎముకల స్థితికి క్షీణించుట. మరియు ఆ బోధ మరణమనే సంగతిని నిగ్గు తేల్చుతుంది; ఎందుకనగా అది తమ స్థితికి మేల్కొన్నవారిని "నీ శత్రువుల దేశములో" ఉన్నవారిగా ప్రతిపాదిస్తుంది.

2020 జూలై 18న, మూడవ దూత యొక్క ఉద్యమంలో మొదటి నిరాశ సంభవించింది. అది పవిత్ర ప్రవచన సంస్కరణ రేఖలలోని సమస్త ఇతర మొదటి నిరాశలచేత ప్రతిరూపింపబడింది. యెహెజ్కేలు ముప్పత్తి ఏడవ అధ్యాయం ఆఖరి దినములలో దేవుని ప్రజలను, కరిగిపోయి, భ్రష్టులై, క్షయించిపోయి, చివరకు కేవలం మృత, ఎండిన ఎముకల యొక్క లోయ మాత్రమేగా నిలిచిన వారిగా గుర్తిస్తుంది. వారు శత్రువు యొక్క భూమిలో ఉన్నారు; అది మరణభూమి. ప్రకటన గ్రంథం పదకొండవ అధ్యాయంలో, ఇద్దరు సాక్షులు హతమార్చబడి వీధిలో వదిలివేయబడ్డారు. అందరు ప్రవక్తలు పరస్పరం ఏకాభిప్రాయంలో ఉన్నారు. కాబట్టి, యెహెజ్కేలు యొక్క లోయ గుండా వెళ్లే వీధిలో మృతులై పడి ఉన్నవారితో మోషే మాటలాడుతున్నాడు. వారి నిరాశకర స్థితిలో వారికి యిర్మీయా ద్వారా ఉపదేశం ఇవ్వబడుతోంది.

దేవుని తరఫున మాటలాడుటకు అతనికి ఆకాంక్ష ఉన్నయెడల, తాను తిరిగి రావలెనని యిర్మియాకు తెలియజేయబడింది; అలా చేయుచున్నప్పుడు, మూల్యమైనదానిని తుచ్ఛమైనదానినుండి వేరు చేయవలెనని కూడా. ఆ పాఠభాగపు సందర్భం ప్రకారం, అతడు తిరిగి వారియొద్దకు వెళ్లకూడనివారే తుచ్ఛమైనవారని గుర్తించబడుతుంది. ఆ భాగంలో అతడు నిరుత్సాహస్థితిలో ఉన్నవాడిగా ప్రతిపాదింపబడినప్పుడు, తాను ఒంటరిగా ఉన్నానని అతడు పేర్కొంటున్నాడు.

యిర్మీయా "హేళనకుల సమాజములో" కూర్చుండలేదు; ఎందుకనగా అతడు ఏకాంతంగా కూర్చుండెను. హేళనకుల సమాజమగు నీచులయొద్దకు అతడు తిరిగి వెళ్లరాదు. 1863లో, ఆడ్వెంటిజము మోషే యొక్క "ఏడు సార్లు"ను తిరస్కరించుటకై బాబిలోను కుమార్తెల వేదగ్రంథపరమైన పద్ధతికి తిరిగినప్పుడు, "హేళనకుల సమాజము"వైపు తన తిరుగు ప్రయాణాన్ని ఆరంభించింది. అయితే యిర్మీయా, మిల్లరైట్ చరిత్రకంటె, అంత్యదినములను మరింత ప్రత్యేకంగా సూచించుచున్నాడు. ఎండిన ఎముకల లోయలో ఉన్నవారు తాము శత్రువుల దేశములో ఉన్నారని గ్రహించి మేల్కొనినప్పుడు, వీధిలో తమ మరణముమీద ఆనందించిన వారి యొద్దకు వారు ఏనాటికిని తిరిగి వెళ్లరాదు. ఆ సమూహము యిర్మీయావద్దకు తిరిగి రాగలదు; అయితే అతడు వారియొద్దకు తిరిగి వెళ్లలేడు.

కాని వారు తిరిగి రావాలయితే, "ఏడు సార్లు"తో ప్రత్యక్ష సంబంధమున్న మోషే ఇచ్చిన నిర్దేశాలను వారును కూడా తప్పనిసరిగా అమలుచేయవలెను. ప్రకటన గ్రంథము పదకొండవ అధ్యాయములో వీధిలో మృతులై ఉన్న వారు మూడున్నర దినములు మృతులై యుండిరి; అది ప్రవచనార్థముగా "అరణ్యము"యే.

ఈ కారణంగా, మృతుల ప్రారంభ మేల్కొలుపు ఎముకలు పరస్పరం కలసి ఏర్పడునట్లు చేసే ఒక సందేశం ద్వారా సాధించబడుతుంది; అయితే వారు ఇంకా సజీవులు కారు. వారిని ప్రబలమైన సైన్యంగా మార్చుటకు, నాలుగు గాలుల సందేశం—అదే ముద్రించే సందేశం—అవసరమవుతుంది. వారిని కూడదీసే మొదటి సందేశం ఒక "స్వరము" నుండి వస్తుంది.

ఆ స్వరం అరణ్యమునుండి వచ్చుచున్నది; అది "ఏడు కాలముల" చెదరిపోవుటకు సంకేతము. ఆ స్వరం అరణ్యములోనే ఉంది, ఏలయనగా యెహెజ్కేలు కూడ మృత ఎముకల లోయకు తీసికొనిపోబడెను. అతడు దూరమునుండి గాక, అదే లోయ నుండే సాక్ష్యమిచ్చెను.

ఆ లోయ మూడున్నర దినముల అరణ్యము. స్వరముని వాగ్దానం యేమనగా, యెరూషలేము యొక్క అన్యాయము క్షమింపబడెను, మరియు ఆమె యుద్ధము సమాప్తమైయున్నది. ఆ వాగ్దానం, అంత్యదినములలో నెరవేర్చబడే నూట నలభై నాలుగు వేలమందికి ముద్ర వేయింపబడుటను సూచిస్తుంది. అయితే ఆమె అన్యాయము క్షమింపబడుట, ఆమె సమస్త పాపముల కొరకు "ద్విగుణము" స్వీకరించుటతో సంబంధించియున్నది. మోషే సమర్పించిన పరిహారము, వారి స్వీయ అన్యాయములను మాత్రమేగాక, వారి పితరుల అన్యాయములను కూడ అంగీకరించుటను అవసరపరచును. వారు ఆ ఆజ్ఞను నెరవేర్చినయెడల, వారి అన్యాయము క్షమింపబడును.

ఈ సత్యములను తదుపరి వ్యాసంలో కొనసాగించెదము.