సత్యము ఏమిటి? - సంఖ్య రెండో

కృపాకాలం ముగింపుకు కేవలం ముందువరకు ముద్రించబడిన ఏడు ఇడి గర్జనలు ప్రతినిధ్యం చేసిన చరిత్రయే, 1840 ఆగస్టు 11 నుండి 1844 అక్టోబర్ 22 వరకు గల చరిత్ర అని చూపబడింది. ఈ వ్యాసంలో నేను, ఏడు ఇడి గర్జనల ప్రతీకాత్మకత గురించి మనము నిర్ధారించిన కొంత విషయాన్ని సమీక్షించడం ద్వారా ప్రారంభిస్తాను. ఈ సత్యాలను ప్రతిపాదించుటకు మేము చారిత్రక రేఖలపై చారిత్రక రేఖలను అమర్చే పద్ధతిని వినియోగిస్తున్నాము. 1840 ఆగస్టు 11 నుండి 1844 అక్టోబర్ 22 వరకు (ఆ తేది సహా) నాలుగు ప్రవచనాత్మక మార్గచిహ్నాలు ఉన్నాయి: మొదటి దూత సందేశం శక్తినొందుట, మొదటి నిరాశ, అర్ధరాత్రి మొర, మరియు మహా నిరాశ.

1840 ఆగస్టు 11, దహించుచున్న పొదయొద్ద మోషేకు సంభవించిన సంఘటనచేత ప్రతీకింపబడింది. 1844 వసంతకాలములోని ప్రథమ నిరాశ, మోషే భార్య జిప్పోరా విచారముతోను భయముతోను వారి కుమారునికి సున్నతి చేసిన చర్యద్వారా ప్రతీకింపబడింది. ఆగస్టు 12–17 తేదీలలో జరిగిన ఎక్సెటర్ శిబిరసమావేశమున ఆరంభమైన అర్ధరాత్రి మొఱ్ఱ, మోషే ఐగుప్తునకు చేరిక మరియు ఐగుప్తుదేశపు మొదటి పుట్టినవారి మరణము గూర్చిన అతని ప్రథమ హెచ్చరికద్వారా ప్రతీకింపబడింది. 1844 అక్టోబరు 22న జరిగిన మహా నిరాశ, ఎర్ర సముద్రమునొద్ద హెబ్రీయులచేత ప్రతీకింపబడింది.

రాజు దావీదు కాలంలో, 1840 ఆగస్టు 11ను ఫిలిష్తీయులు దేవుని మందసమును తిరిగి పంపిన ఘటనద్వారా సంకేతీకరించబడింది. 1844 వసంత ఋతువులో జరిగిన మొదటి నిరాశను, ఉజ్జా దేవుని మందసమును తాకిన ఘటనద్వారా సంకేతీకరించబడింది. ఆగస్టు 12-17 తేదీలలో ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశంలో ఆరంభమైన మధ్యరాత్రి పిలుపు, దావీదు మందసమును యెరూషలేములోనికి తీసుకువచ్చినద్వారా సంకేతీకరించబడింది. 1844 అక్టోబరు 22 నాటి మహా నిరాశను, దావీదు భార్య మీఖలు అతడు మందసముతో యెరూషలేములోనికి ప్రవేశించినందుకు అతనిని తృణీకరించినద్వారా సంకేతీకరించబడింది.

1840 ఆగస్టు 11 నాటి సంఘటనకు క్రీస్తు స్నానం నమూనాగా నిలిచింది. 1844 వసంతకాలంలోని ప్రథమ నిరాశకు లాజరు మరణముతో సంభవించిన నిరాశ నమూనాగా నిలిచింది. ఆగస్టు 12–17 మధ్య ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశంలో ప్రారంభమైన అర్ధరాత్రి కేకకు క్రీస్తు యెరూషలేములోనికి చేసిన విజయప్రవేశం నమూనాగా నిలిచింది. 1844 అక్టోబరు 22 నాటి మహా నిరాశకు సిలువవద్ద సంభవించిన నిరాశ నమూనాగా నిలిచింది.

ఈ నాలుగు మార్గచిహ్నాలు ప్రతి సంస్కరణోద్యమపు సంపూర్ణ నిర్మాణంలోని ఒక భాగాన్నే ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నాయని మేము స్పష్టపరిచాము. 2001 సెప్టెంబరు 11న ప్రారంభమైన చరిత్రకు సాక్ష్యాలుగా ఈ నాలుగు మార్గచిహ్నాలను మేము గుర్తిస్తున్నాము. ఈ నాలుగు రేఖలలో ప్రతి ఒక్కదానికి అంతర్భూతమైన ప్రవచనాత్మక లక్షణాలలో ఒకటి ఏమనగా, ప్రతి రేఖలోని మార్గచిహ్నాలు ఒకే ఇతివృత్తాన్ని కలిగియుంటాయి.

మోషే విషయములో, నాలుగు మార్గసూచికలన్నియు, అబ్రాహాము ప్రవచనము నెరవేర్చుటలో ఎంపిక చేయబడిన ప్రజలతో నిబంధనలో ప్రవేశించుటయనే దేవుని కార్యముతో సంబంధించాయి. రాజు దావీదు పునరుద్ధరణ క్రమంలో, ఆ నాలుగు మార్గసూచికలన్నియు దేవుని మందసముతో సంబంధించియుండెను. క్రీస్తు విషయములో, ఆ నాలుగు మార్గసూచికలన్నియు మరణము మరియు పునరుత్థానముతో సంబంధించియుండెను.

1840 ఆగస్టు 11 దినము-సంవత్సర సూత్రానికి ధృవీకరణగా నిలిచింది. 1844 వసంత ఋతువులోని ఆద్య నిరాశ, దినము-సంవత్సర సూత్రాన్ని విఫలంగా అన్వయించుటవలన కలిగింది. సామ్యూయేల్ స్నో యొక్క మధ్యరాత్రి ఘోష సందేశం, దినము-సంవత్సర సూత్రం యొక్క ఆ విఫలమైన అన్వయంపై సవరణయై, దానిని పరిపూర్ణతకు చేర్చింది. సరిదిద్దబడిన ఆ సందేశం దినము-సంవత్సర సూత్రంపైనే ఆధారపడి, 1844 అక్టోబరు 22న నెరవేరింది. నాలుగు మార్గచిహ్నాలన్నీ దినము-సంవత్సర సూత్రాన్నే నిర్దేశిస్తున్నవి.

సోదరి వైట్, ఏడు మేఘగర్జనలు మొదటి మరియు రెండవ దూతల సందేశాల సమయంలో సంభవించిన సంఘటనలను సూచిస్తాయని మాకు తెలియజేస్తున్నారు; అయితే, ఆమె బోధన ప్రకారం, ఆ ఏడు మేఘగర్జనలు "తమ క్రమానుసారంగా వెల్లడించబడబోవు భవిష్యత్తు సంఘటనలను" కూడా సూచిస్తాయి. ఆ ఏడు మేఘగర్జనలు 1840 ఆగస్టు 11న ఆరంభమై 1844 అక్టోబర్ 22న ముగిసిన నాలుగు ప్రవచనాత్మక సంఘటనలను సూచిస్తాయి, మరియు ఆ నాలుగు మార్గసూచికలు మన చరిత్రలో అదే క్రమంలో పునరావృతమవుతాయి.

1840 ఆగస్టు 11 తేదీ, 2001 సెప్టెంబర్ 11కు రకముగా నిలిచింది; ఆ రెండు తేదీలకును ఇస్లాంతో సంబంధము కలదు; తద్వారా అడ్వెంటిజము యొక్క ఆరంభమును దాని అంత్యముతో అనుసంధానించుచున్నవి. 1840 ఆగస్టు 11 గాని 2001 సెప్టెంబర్ 11 గాని రెండూ తమ తమ చరిత్రల ప్రధాన ప్రవచన సూత్రానికి ధృవీకరణలై నిలిచినవి.

2001 సెప్టెంబర్ 11న ప్రకటన గ్రంథము పదెనిమిదవ అధ్యాయంలోని దూత దిగివచ్చెను, మరియు 1840 ఆగస్టు 11న ప్రకటన గ్రంథము పదవ అధ్యాయంలోని దూత దిగివచ్చెను. ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికాకు మొదటి నిరాశ 2020 జూలై 18న ఇస్లాం గురించి చేసిన ఒక విఫలమైన అంచనా అయింది. 1844 వేసవిలో ఎక్సెటర్‌లో జరిగిన మధ్యరాత్రి పిలుపువలె, ముద్ర విప్పబడిన ఆ సందేశం, అంతకుముందు ఇచ్చిన విఫలమైన అంచనాకు చేసిన సరిదిద్దుదలే. మిల్లరైటుల విషయంలో ఆ సరిదిద్దుదల, ప్రభువు తిరిగిరాక సమయంగా 1843ను నిర్ధారించిన దినము-సంవత్సర సూత్రపు పూర్వపు విఫలమైన అన్వయానికి సంబంధించింది. నేడు, మిల్లరైటుల మధ్యరాత్రి పిలుపు సందేశం ద్వారా ప్రతినిధీకరించబడిన ఆ సరిదిద్దుదల, ముందరి రెండు మైలురాళ్లవలెనే, ఇస్లాంను సూచించే ఒక మైలురాయిగా ఉండవలెను. సామ్యూయెల్ స్నో చేసిన కార్యం ద్వారా ప్రతిరూపింపబడిన ఆ సరిదిద్దుదల, పూర్వపు విఫలమైన అంచనాను విస్మరించుటకై కాదు, కానీ ముందుగా విఫలమైన ఆ అంచనాను సూక్ష్మంగా సరిచేయుటకైయే.

నేడు ఎక్సెటర్ క్యాంప్ మీటింగ్ నుండి వెలువడిన సందేశముచే ప్రతిరూపింపబడిన సందేశము, మునుపు విఫలమైన కాల అంచనాకు పరిపూర్ణతగా నిలచును. మిల్లరైట్ చరిత్రలోని మహా నిరాశ, ఆదివారం చట్టమునందు సంభవించు మహా నిరాశను సూచించును; అయితే అది ఇస్లాం గురించిన ఒక అంచనా యొక్క సందర్భములో ఉండును. సామువేల్ స్నో యొక్క సందేశము ఖచ్చితమైన తేదీని నిర్దేశించినదే. ఆ తేది సరిదైనదే, అయితే నిరీక్షిత సంఘటన సరియై యుండలేదు. నేడు స్నో యొక్క సందేశముచే ప్రతినిధానంగా నిలిచిన సందేశము, 2020 జూలై 18 నాటి మొదటి నిరాశలో విఫలమైన సందేశమునకు పరిపూర్ణతగా నిలిచే ఇస్లాం సంబంధిత సందేశమై యుండును.

ప్రస్తుతం సమయాలు గాని తేదీలు గాని ప్రసక్తిలో లేవు; ఎందుకనగా 1844 అక్టోబర్ 22 నుంచీ కాల నిర్ణయం ఇకపై దేవుని ప్రవచనా సందేశంలోని భాగముకాదు.

మన చరిత్రలోని నాల్గవ మార్గచిహ్నం తప్పనిసరిగా ఆదివారపు చట్టమే కావలెను; ఏమనగా సర్వ సంస్కరణ రేఖల పవిత్ర చరిత్రలను పంక్తిపైన పంక్తిగా సంకలించి, ఆ చరిత్రలపై ప్రవచన ఆత్మ ద్వారా లభించిన దేవప్రేరిత వ్యాఖ్యానముతో యుక్తపరచినపుడు, మన చరిత్రలో మహాదూత దిగివచ్చిన తరువాతి నాల్గవ మార్గచిహ్నముగా ఆదివారపు చట్టమేనని నిర్ణయాత్మకముగా తేల్చబడుతుంది. ‘వాటి క్రమంలో వెల్లడించబడబోయే భవిష్యత్తు సంఘటనలు’ అయిన ఏడు ఉరుముల చరిత్రలోని నాల్గవ మార్గచిహ్నం అనేది ఇస్లాం‌తో అనుసంధించబడవలెను; ఎందుకనగా ప్రతి సంస్కరణోద్యమములోను అదే నాలుగు మార్గచిహ్నములలో ఎల్లప్పుడును అదేవిధమైన అంశం సదా స్థితిచెందియుండుననే సత్యమనుసారం ఇదిగో నిర్ణయము నిలుస్తుంది.

ఇస్లాం ఆదివారపు చట్ట సమయంలో జరిగే ప్రవచనాత్మక సంఘటనలలో భాగమవుతుంది; ఇందుకు రెండవ కారణం ఉంది. యూదా గోత్రసింహుడు అయిన యేసు ఈ నాలుగు సంఘటనల చరిత్రను ప్రత్యేకంగా స్వీకరించి, వాటిని స్వతంత్ర సంకేతముగా నిర్వచించాడు. ఆ సంకేతమే ఏడు గర్జనలు. యూదా గోత్రసింహుడు ఏడు గర్జనలుగా నిర్దేశించిన ఆ నాలుగు మార్గచిహ్నాల ముందు మరియు తరువాత ప్రతి సంస్కరణోద్యమంలో మరిన్ని మార్గచిహ్నాలు ఉంటాయి. స్వతంత్ర సంకేతమైయున్న ఈ నాలుగు మార్గచిహ్నాలను కలిగిన సంకేతాత్మక చరిత్రలో మొదటి మార్గచిహనం, 2001 సెప్టెంబరు 11న ఇస్లాం అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలపై చేసిన దాడిని సూచించింది. ఆల్ఫా, ఓమెగా అయినవాడు ఆరంభముతో అంత్యమును గుర్తింపజేస్తాడనే వాస్తవం, ఆదివారపు చట్ట సమయంలో ఇస్లాం యొక్క స్థానాన్ని స్థాపిస్తుంది; ఎందుకనగా ఆ నాలుగు మార్గచిహ్నాలలో మొదటిది 2001 సెప్టెంబరు 11న ఇస్లాం అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలపై చేసిన దాడి కాబట్టి, నాలుగోవది, అనగా చివరి మార్గచిహనం కూడ అమెరికా సంయుక్త రాష్ట్రాలకు వ్యతిరేకంగా ఇస్లాం చేసే దాడియే కావలసియున్నది.

ఆదివారపు చట్టం న్యూయార్క్ నగరంపై ఇస్లాం చేత జరిగే మరొక దాడి కావచ్చనే బలమైన అవకాశముంది; దాంతో అది ఆది ద్వారా గుర్తింపబడిన అంత్యానికి సమాధానంగా నిలుస్తుంది; అయితే, కనీసం, 2020 జూలై 18నాటి ప్రవచనం ప్రకారం, అది ఇస్లాం చేత జరిగే దాడియే అవుతుంది.

మేము ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా ఆ నాలుగు చరిత్రలలోనే ఒక చరిత్రను దాచివేసినట్లు కూడా సూచించాము. వాస్తవంగా, ఆ గూఢ అంతర్గత చరిత్ర, "ప్రకటన గ్రంథంలోని ప్రవచన వాక్యములను ముద్రింపవద్దు" అనే ఆజ్ఞతో అనుసంధానంగా, ఇప్పుడు వెలికి తెచ్చబడుతున్న ఒక ప్రధాన ప్రకటన. ఏడు ఉరుములు ప్రతినిధ్యం చేస్తున్న నాలుగు మార్గసూచికలలో, నిరాశతో ప్రారంభమై నిరాశతోనే ముగిసే ఒక కాలవ్యవధి ఉన్నదని మనము చూచినప్పుడు, ఆ గూఢ అంతర్గత చరిత్ర గుర్తించబడుతుంది. మిల్లరైట్ చరిత్రలో రెండవ దూతుని ఆగమనం నుండి మూడవ దూతుని ఆగమనం వరకు ఉన్న సమయము, స్వయంగా ఒక చిహ్నమై నిలిచే ప్రత్యేక చరిత్రను సూచిస్తుంది. అది తినబడవలసిన దూతుని సందేశంతో ఆరంభమై, పది కన్యల ఉపమానంలోని విలంబకాలాన్ని సూచిస్తుంది. అనంతరం అది "అర్ధరాత్రి మొర"ను గుర్తిస్తుంది; అది కూడ తినబడవలసిన సందేశమే; తరువాత తినబడవలసిన మూడవ సందేశము ఆగమనానికి దారి తీస్తుంది.

ఏడు ఉరుముల రేఖలోని దాచిన అంతర్గత రేఖ ప్రవచనపరంగా ధృవీకరింపబడుచున్నది; అది నిరాశను సూచించు ఆరంభము, దూతుని ఆగమనం, తినుమని చెప్పబడిన సందేశము తరువాత మహా నిరాశయందు పునరావృతమగుట చేత మాత్రమేకాక, "సత్యము" చేతను కూడ ధృవీకరింపబడుచున్నది.

పాత నిబంధనలో “సత్యం”గా అనువదించబడిన హెబ్రీ పదం “‘ĕmeṯ”ను, అద్భుత భాషావేత్త, హెబ్రీ వర్ణమాలలోని మొదటి అక్షరాన్ని తీసుకుని, దానికి తరువాత పదమూడవ అక్షరాన్ని అమర్చి, అంత్యానికి ఆ వర్ణమాల యొక్క చివరి అక్షరంతో ముగింపు కలిగించి రూపొందించాడు. ఆ అక్షరాలు “మొదటి ప్రస్తావన నియమం” అనే సూత్రాన్ని—అంటే ఆరంభం నుండే అంత్యాన్ని గుర్తించే సూత్రాన్ని—ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నాయని మేము చూపించాము. మొదటి అక్షరం “ఆల్ఫా”. మధ్య అక్షరం హెబ్రీ వర్ణమాలలో పదమూడవది; అది తిరుగుబాటును సూచిస్తుంది. చివరి అక్షరం చివరిదే, అంత్యము, “ఓమెగా”. అనేక ప్రవచనా రేఖలు ధ్రువపరిచినట్లుగా, నిత్య సువార్త యొక్క మూడు దశలను ఈ మూడు అక్షరాలు ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నాయని మేము చూపించాము.

ఆ మూడు అక్షరాల అర్థాలు, మూడు దూతల సందేశములలో ప్రతి సందేశముని అర్థముతో అనురూపముగా సరిపోతాయి. దానియేలు పన్నెండవ అధ్యాయం పదవ వచనములో పేర్కొన్న, శుద్ధింపబడుట, తెల్లబడుట, శోధింపబడుట అనే ప్రక్రియలోనున్న జ్ఞానులకును దుష్టులకును సంబంధించిన శుద్ధీకరణ ప్రక్రియతోను అవి సరిపోతాయి. ‘సత్యం’ అనే పదాన్ని నిర్మించుటకై కలిపిన ఆ మూడు హీబ్రూ అక్షరాలు, ఆల్ఫా మరియు ఒమెగా యొక్క ముద్రను వహించుచున్నవి; మరియు అవి మొదటి దూత సందేశములో గుర్తింపబడిన మూడు దశలను నిత్య సువార్త అని పిలుస్తారు. ఆ అక్షరాలు ప్రతినిధానంగా చూపిన ఆ మూడు దశలు, యోహాను పదహారవ అధ్యాయములో ప్రతిపాదించబడిన ప్రకారము, పరిశుద్ధాత్ముని కార్యముని కూడ ప్రతినిధానంగా సూచించుచున్నవి.

మొదటి నిరాశ పాపముగా ప్రతినిధీకరించబడింది; మోషే, ఉజ్జా, మర్యము మరియు మార్థా, అలాగే మిల్లరైట్ల ఉదాహరణలతో ఇది వెల్లడవుతుంది. యోహాను పదహారవ అధ్యాయం పరిశుద్ధాత్మయొక్క కార్యమును ‘పాపము’ విషయములో నిరూపించుటగా వివరించినట్లుగా, దాని కారణము ‘వారు విశ్వసింపకపోవుట’. ఇప్పుడే ఉల్లేఖించిన ప్రతి ప్రతీక మొదటి నిరాశనే సూచించుచున్నది; వీరిలో ప్రతిొక్కరి చరిత్ర, తమకు ముందుగానే వెల్లడింపబడిన విషయమును విశ్వసింపకపోవుట అనే పాపముచేత ఆ నిరాశ సంభవించెనని సాక్ష్యపరచుచున్నది. మొదటి దశ ‘పాపము’ విషయములో నిరూపింపబడుట. మొదటి దశ అనునది హెబ్రీ వర్ణమాలయొక్క మొదటి అక్షరము.

దాచబడిన చరిత్రలో ద్వితీయ మార్గచిహ్నం నీతి. అర్ధరాత్రి మొఱ్ఱ సందేశాన్ని మోయువారి నీతిలో దేవుని శక్తి ప్రత్యక్షమగును. వారు విలంబకాలాంత్యంలో దేవుని నీతిని వ్యక్తపరచుదురు; యోహాను పదహారవ అధ్యాయం ప్రకారము క్రీస్తు తన తండ్రి యొద్దకు వెళ్లెను, వారు ఇక క్రీస్తును చూడలేదు. నీతి ప్రకటనకు పూర్వమే క్రీస్తు ఆలస్యించెను. మిల్లరైట్లయొద్ద, క్రీస్తు తన చేయిని తొలగించినప్పుడు, ఆ పొరపాటు గ్రహింపబడెను. అనంతరం సరిచేయబడిన సందేశముని విషయవస్తువు రెండు వర్గాల ఆరాధకులను కలుగజేసెను. ఒక వర్గము తైలము కలిగియుండినందున నీతిని ప్రదర్శించెను; మరియొక వర్గము హెబ్రీ అక్షరమాల యొక్క పదమూడవ అక్షరముచేత సూచింపబడిన విద్రోహమును ప్రదర్శించెను.

గమనించండి: మధ్యరాత్రి అరుపు సందేశాన్ని స్వీకరించువారు, హోరేబు గుహలో దేవుని మహిమను తాను చూడవలెనని దేవునిని వేడుకొనిన మోషే ద్వారా ప్రతీకరింపబడ్డారు. ఆ రెండు వర్గాలు మధ్యరాత్రి అరుపుకు పూర్వమే, ఆ ఆలస్యకాలములో తమ స్వభావాలను అంతిమంగా స్థిరపరచుకొనిరి.

అర్ధరాత్రి మొఱ్ఱ వేళ ఒక వర్గము అవసరమైన నూనెను కలిగియుండెను, మరియొక వర్గము కలిగియుండలేదు. రెండవ మెట్టు, వేళంబించిన సమయము ముగింపున ధర్మమో అధర్మమో యొక్క ప్రత్యక్షీకరణము అగును; ఏలయనగా వరుడు తన తండ్రియొద్దకు వెళ్లెను, మీరు ఇక నన్ను చూడరు. రెండవ మెట్టు హీబ్రూ వర్ణమాలయందలి పదమూడవ అక్షరము. గుప్త చరిత్రలో మూడవ మెట్టు తీర్పు, మహా నిరాశ, మరియు వర్ణమాల యొక్క అంత్య అక్షరము అగును.

ఏడు ఉరుములలోనున్న లూకిత చరిత్రకు సాక్ష్యమిచ్చేది ‘సత్యము’ అనే పదము, ఆరంభమందలి నిరాశ చివరి నిరాశను గుర్తింపజేయుట, ఆదియందును అంత్యమందును ఒక దూత సందేశముతో రావుట. ఆ లూకిత చరిత్రను సర్వోన్నత అధికారిచే ప్రదత్తమైన బైబిల్ అధ్యయన నియమాలను అంగీకరించినవారిచేత మాత్రమే గుర్తింపబడును. ఆదిలో మిల్లర్ యొక్క నియమాలు, అంత్యంలో ప్రవచన తాళాలు.

ఇప్పుడే వివరిస్తిన ఏడు ఉరుముల చరిత్రతోపాటు, మళ్లీ మళ్లీ ఉటంకించి జ్ఞాపకంలో నిలుపవలసిన ఒక ప్రధానాంశం ఉంది. ప్రతి సంస్కరణ రేఖలో ప్రథమ నిరాశ, ముందుగా స్థాపితమైన సత్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయుటనే. అబ్రాహాము యొక్క ప్రవచనం సూచించిన నిబంధనకు అదే ప్రతీక అయినప్పటికీ, మోషే తన కుమారునికి సున్నతి చేయుటను మరచిపోయాడు. ఉజ్జా, మందసాన్ని తాకుటకు ప్రత్యేక హక్కు పురోహితత్వానికే ఉందని మరచిపోయాడు. లాజరు కథలో మరియమ్మ మరియు ఎలిజబెత్, క్రీస్తు యొక్క పునరుత్థాన శక్తిని తాము పూర్వముగా తెలిసికొనియున్నామని సాక్ష్యమిస్తారు. 1843 ప్రవచన పటము సిద్ధమైనప్పుడు, నాయకులు (సహచరుల ఒత్తిడి చేత) 1843 సంవత్సరము గూర్చి తాను ఎప్పటినుండి చెప్పుచున్న విషయాలను పక్కనపెట్టమని ఫాదర్ మిల్లర్‌పై ఒత్తిడి తెచ్చారు. రెండు వేల మూడు వందల దినముల నెరవేర్పుకు సంబంధించి, 1843 సంవత్సరంపై సడలింపును అనుమతించిన తన స్థాపిత సాక్ష్యాన్ని మార్చివేయమని వారు పట్టుబట్టారు. ఉద్యమంలోని ఇతర నాయకులు తెచ్చిన ఆ సహచరుల ఒత్తిడివల్ల, ప్రవచన పరిపూర్తి తేదీ గూర్చి తాను చేసిన అస్పష్ట నిర్ధారణను మిల్లర్ విడిచి, అది 1843లోనే నెరవేరునని ప్రత్యక్షంగా ప్రకటించెనని, మిల్లర్ యొక్క సాక్ష్యం తెలియజేస్తుంది.

Future for America కు సంబంధించి, ‘కాలంపై వేలాడదీయబడిన’ మరొక సందేశము ఎప్పటికీ ఉండరాదని మేము తెలిసికొన్నాము. ఆ ఉద్యమ చరిత్ర అంతటా ఆ సత్యాన్ని Future for America పునఃపునః బోధించింది. మొదటి నిరాశ ఎల్లప్పుడూ స్థాపితమైన పరీక్షా సత్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయుట పైనే ఆధారపడి ఉంటుంది. అది ఒక సత్యాన్ని పాపాత్మకంగా నిర్లక్షించినదే; కాని అంతకన్నా ముఖ్యమైందేమనగా, అది 1844లో ముగిసినదని ప్రత్యేకంగా గుర్తింపబడిన విలియం మిల్లర్ యొక్క ప్రధాన నియమమును పాపాత్మకంగా నిర్లక్షించినదే.

సిస్టర్ వైట్ ప్రకారం భూమి మీదను సముద్రమీదను నిలిచిన ఆ దూత మరెవరో కాదు, యేసు క్రీస్తే. Future for America యేసు క్రీస్తు ఇచ్చిన ప్రత్యక్ష ఆజ్ఞను నిర్లక్ష్యపరిచింది! వ్యక్తిగతంగా, 2020 జూలై 18కు ముందే నాకు సంబంధమున్న వారిలో చేతివేళ్లపై లెక్కపెట్టగలిగేంత కొద్దిమందితోనే నేను సంప్రదింపులు జరిపాను. ఆ కొద్దిమందిలో కేవలం ఇద్దరితోనే—ఆ ఇద్దరిలో ఒకరు ఇప్పుడు యేసులో నిద్రించుచున్నారు—2020 జూలై 18 అనుభవానికి సంబంధించి దేవుని వాక్యమునుండి వెలువడుతున్నదానిని కలిసి అధ్యయనం చేసి పరీక్షించాను. అయితే, ఆది మిల్లరైట్ చరిత్ర, అంతము మేమేనన్న అవగాహనతో, ఆ చరిత్రను ఆధారంగా తీసుకుంటే, ఆ కాలంలో ఆ ఉద్యమంలో ఉన్నవారిలో ఇప్పటికీ కొందరు ‘సమయమునకు కట్టివేసిన’ ప్రవచన అన్వయాలను రూపొందిస్తున్నారని నాకు నిశ్చయముంది. సూర్యుని క్రింద నూతనమైనది ఏదియు లేదు.

అట్టి ప్రవచనాత్మక ఉత్సాహాన్ని కొనసాగించుటకై కాలము అతి స్వల్పమైయున్నది; అయినను ప్రతివాడును తన మనస్సులో సంపూర్ణముగా నిశ్చయించుకొనవలెను. ఇంకా కాలమును ఆటపట్టించుచున్న ఆ పక్షాన నిలిచే ప్రతి మనుష్యుడు, ఆ అన్వయములన్నిటిని ఫ్యూచర్ ఫర్ అమెరికా తిరస్కరించుచున్నదని గ్రహించవలెను; ఏలయనగా అవి తక్కువేమీకాక శైతానిక భ్రాంతులే.

ఏడు ఉరుముల సమూహాన్ని నిర్మించే నాలుగు మార్గచిహ్నాలలో అంతర్గతంగా దాగి ఉన్న ప్రవచనరేఖనే యూదా గోత్రపు సింహము ఇప్పుడు ముద్రను విప్పుచున్నది. 'సత్యము'గా అనువదించబడే హెబ్రీ పదమైన "'ĕmeṯ" విషయమై మేము పేర్కొన్న సంగతుల పునర్వీక్షణమే ఈ వ్యాసము. మునుపు మేము పంచుకున్న సమస్త విషయములను ఇది స్పృశించలేదు; అయినను, ఏడు ఉరుములలోని ఆ అంతర్గత గూఢ ప్రవచనరేఖకై మేము ప్రతిపాదిస్తున్న ప్రవచన నమూనాతో యోహాను సువార్త పదహారవ అధ్యాయం ఎనిమిదవ వచనము సంపూర్ణముగా ఏకీభవించుచున్నదని నిరూపించుటయే ఈ సమీక్షయొక్క ఉద్దేశ్యం.

తదుపరి వ్యాసంలో ప్రస్తావించబోయే నిర్ధారణకు మనము చేరుకునే ముందు ఇంకా స్వల్ప పరిశీలన అవసరమున్నది.