సత్యము ఏమిటి? - సంఖ్య మూడు

యోహాను సువార్తలో, అంతిమ భోజనం తర్వాతనే యేసు గెత్సమనే తోటకు వెళ్లే దాకా, పద్నాలుగో అధ్యాయం నుంచి పదిహేడో అధ్యాయం ముగింపు వరకు ఒక దీర్ఘ వర్ణన కొనసాగుతుంది. ఈ అధ్యాయాలను నేను తదుపరి వ్యాసంలో పరిశీలించదలిచాను. ఆ అధ్యాయాలపై అవగాహనను నిర్మించుకోవడానికి ఈ వ్యాసం పునాది వేదికగా నిలుస్తుంది. క్రీస్తు చరిత్రలోని సంస్కరణ రేఖ దృష్ట్యా, ఆ అధ్యాయాలలో క్రీస్తు మరియు ఆయన శిష్యుల మధ్య సంభాషణ విజయోత్సవ ప్రవేశానంతరం, శిలువకు ముందు జరుగుతుంది. యేసు యెరూషలేములోనికి ప్రవేశించి, ఆపై శిష్యులతో తన అంతిమ భోజనం చేసి, తరువాత ఆ వర్ణన జరుగుతుంది; ఆ తర్వాత ఆయన గెత్సమనేకు వెళ్లి, అదే రోజున అర్థరాత్రి పట్టుబడ్డారు, అలా శిలువవేయింపుకు దారితీసిన ఏడు దశల ప్రక్రియ ఆరంభమైంది. ఏడవ నెల ఉద్యమం ద్వారా ప్రతినిధ్యం చేయబడిన చరిత్రలో, ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశానంతరం మరియు మహా నిరాశకు కాస్త ముందర అనే ప్రవచనాత్మక స్థితిలో, ఆయన మరియు ఆయన శిష్యులు నిలిచి ఉన్నారు. అంతిమ భోజనం తర్వాతనే ఆరంభమయ్యే ఆ వర్ణనలో యేసు మొదటగా చెప్పినది ఇదే:

కొద్ది గంటలలోనే ఒక గొప్ప నిరాశ ముందున్నదని తెలిసి, యేసు రాబోయే సంక్షోభానికి తన శిష్యులను బలపరచుటకు యత్నించాడు. ఏడు గర్జనలుగా సంకేతీకరింపబడిన సంఘటనలను రూపొందించే నాలుగు మార్గచిహ్నాలలో దాగియున్న ప్రవచనా రేఖ, యోహాను సువార్త వృత్తాంతంలోని ఈ మూడు దశలు చోటుచేసుకునే చరిత్రే. ఏడు గర్జనలలోని ఆ దాగి ఉన్న రేఖ, మొదటి నిరాశ నుండి చివరి నిరాశ వరకు ఉన్న చరిత్రను ప్రతినిధ్యం చేస్తుంది.

తమ హృదయములు ‘కలత చెందకుండునట్లు’ అని వారితో యేసు చెప్పబోవుచుండగా, యూదా ఇస్కరియోతు మూడవ మరియు తుదిసారిగా సన్హెడ్రిన్ వద్దకు వెళ్లుటకై భోజనమునుండి నిర్గమించాడు. తన మూడవ సమావేశార్థం భోజనమునుండి నిర్గమించినప్పుడు, అతడు తన కృపాకాలమును ముగించుకున్నాడు.

ఏడు ఉరుముల చిహ్నంలోని గుప్త రేఖ యొక్క సందర్భంలో, క్రీస్తు యొక్క విజయోత్సవ ప్రవేశం రెండు వర్గాల ఆరాధకులు ప్రత్యక్షమయ్యే అర్ధరాత్రి కేకను ప్రతినిధ్యం వహిస్తుంది. 'సత్యం' అనే హెబ్రీ పదాన్ని నిర్మించుటలో వినియోగించబడిన మధ్య అక్షరానికి సంబంధించిన మార్గచిహ్నం, హెబ్రీ వర్ణమాలలోని పదమూడవ అక్షరమే. పదమూడు తిరుగుబాటును సూచిస్తుంది; కావున ప్రవచనాత్మక మార్గచిహ్నంగా అది అర్ధరాత్రి కేకను ప్రతినిధ్యం వహిస్తుంది, అక్కడ మూర్ఖ కన్యలు తిరుగుబాటు యొక్క ఒక వ్యక్తీకరణగా నిలుస్తారు; అలాగే విజయోత్సవ ప్రవేశం అనే మార్గచిహ్న సమయంలో యూదా కూడ అట్లే తిరుగుబాటు యొక్క వ్యక్తీకరణగా ప్రత్యక్షమవుతాడు.

యూదా ధనమును తిరిగి ఇచ్చి, తన ద్రోహమును కయఫాకు, తరువాత క్రీస్తునకు ఒప్పుకొని, తదనంతరం తాను ఉరితీయుకొనుటకు వెళ్లెను. విచారణ మందిరము నుండి నిష్క్రమించుచుండగా, తాము నూనెను పొందలేదని గ్రహించినప్పుడు మూర్ఖ కన్యల సంకటస్థితిని ప్రతిబింబించే అచ్చం ఆ మాటలతోనే అతడు ఘోషించెను.

యూదా—‘సభాగారం నుండి తొందరగా దూసుకెళ్లి, “ఇప్పటికే ఆలస్యమైంది! ఆలస్యమైంది!”’ అని ఆర్తనాదం చేయడం—ద్వారా తప్పుడు మధ్యరాత్రి ఘోష సందేశానికి ఒక దృశ్యీకరణగా నిలుస్తాడు. ఆ సందేశం ఎల్లప్పుడూ ఆరాధకులను రెండు వర్గాలుగా ప్రత్యక్షపరుస్తుంది; మరియు మిల్లరైట్ చరిత్రలోను, నిజమైన మధ్యరాత్రి ఘోష సందేశం రాగానే, మూర్ఖ కన్యలు తప్పుడు సందేశముతోనే ముందుకు సాగాయి. అందువలన, మిల్లరైట్ చరిత్రలో, విల్లియం మిల్లర్‌ను నాయకునిగా ఎన్నుకొని, మూడవ దూత యొక్క సందేశాన్ని తిరస్కరించి, క్రీస్తును పరమ పరిశుద్ధ స్థలములోనికి అనుసరించిన చిన్న మందను వ్యతిరేకించిన ఒక ఉద్యమం మనకు కనిపిస్తుంది.

గుప్త చరిత్రలోని మూడవ మైలురాయి తీర్పును సూచిస్తుంది; అది హెబ్రూ అక్షరమాల యొక్క అంతిమ అక్షరంతో ప్రతినిధ్యం చేయబడుతుంది. ఆ అక్షరం ‘తావ్’; దాన్ని వ్రాసినప్పుడు అది సిలువ ఆకారంలో ఉంటుంది. సిలువ తీర్పును సూచిస్తుంది.

మిల్లరైట్ చరిత్రలోని ప్రథమ నిరాశ నుండి మధ్యరాత్రి ఘోష వరకూ, లేదా ఆల్ఫా అక్షరము నుండి పదమూడవ అక్షరము వరకూ, ఒక కాలవ్యవధిని సూచించే మార్గసూచిక ఉంది; ఈ కాలవ్యవధినే పది కన్యల ఉపమానములో ‘విలంబకాలం’గా గుర్తించబడింది, అదేవిధంగా హబక్కూకు రెండవ అధ్యాయములోనూ ఉంది. మధ్యరాత్రి ఘోష నుండి, లేదా ద్రోహమును సూచించే పదమూడవ అక్షరము నుండి, వర్ణమాల యొక్క తుదియ అక్షరమైన మహా నిరాశ వరకు కూడ ఒక కాలవ్యవధి ఉంది; దానిని ‘ఏడవ నెల ఉద్యమం’ అని పిలిచారు—అది ఏడు నెలలపాటు కొనసాగినందున కాదు, గాని మధ్యరాత్రి ఘోష సందేశము క్రీస్తు యూదుల పంచాంగంలోని ఏడవ నెల పదవ దినమున రానున్నాడని సూచించినందున; ఆ దినమే ప్రాయశ్చిత్త దినము.

యోహాను సువార్త పద్నాలుగో అధ్యాయం నుండి పదెనిమిదో అధ్యాయం వరకు ఉన్న వృత్తాంతానికి సందర్భం, మిల్లరైట్ చరిత్రలోని ‘ఏడవ నెల ఉద్యమం’ను ప్రతిరూపంగా నిలిచే ఒక కాలంలో ప్రారంభమవుతుంది. యోహాను సువార్తలోని ఈ వృత్తాంతపు కేంద్రీయ ఉద్దేశ్యం, సమీపిస్తున్న సిలువ యొక్క సంకటానికి (‘టావ్’ అక్షరం) శిష్యులను సిద్ధపరచుట. అందువలన క్రీస్తు, తన మరణం మొదలుకొని తండ్రియొద్దకు ఆరోహణ చేసి తిరిగి వచ్చేవరకు, శిష్యుల కొరకు అది దుఃఖం, అనిశ్చితి మరియు నిరాశల కాలమవుతుందని తెలియజేస్తాడు. సంస్కరణ రేఖల సాక్ష్యంలో ప్రతినిధీకరించబడిన తొలి నిరాశలన్నిటి ప్రవచనాత్మక లక్షణములవలెనే, ఈ నిరాశ, ముందుగా వెల్లడింపబడిన ఒక ముఖ్య సత్యాన్ని నిర్లక్ష్యం చేయుటచేత కలిగే స్థితితో సంబంధించియున్నది. సిలువపై క్రీస్తు మరణము గతములోను వర్తమానములోను ఒక ప్రధాన సత్యమే; తాను సిలువేయబడి పునరుత్థానము పొందుదునని ఆయన శిష్యులకు ప్రత్యక్షముగా తెలియజేసియున్నాడు; అయితే ఆ సంకటము అంత గొప్పది, అంత ముంచెత్తినది గనుక, తాము జ్ఞాపకముంచవలసిన దానిని వారు మరచిపోయిరి.

మనము చర్చిస్తున్న యోహాను సువార్తలోని ఆ నాలుగు అధ్యాయాల మొత్తం వర్ణనకు ప్రధాన ప్రతిపాద్యం ఇదే: యేసు అర్థరాత్రి పట్టుబడిన క్షణం మొదలుకొని, తాను తండ్రియొద్దకు ఆరోహణ చేసి తిరిగి వచ్చిన దాకా వారు అనుభవించబోయే నిరాశా కాలానికి తన శిష్యులను సిద్ధపరచడం. యోహాను సువార్తలోని ఆ నాలుగు అధ్యాయాలలో, క్రీస్తు శిష్యుల నుంచీ ఆయన దూరంగా ఉన్న ఆ కాలం ఒక విలంబకాలాన్ని సూచిస్తుంది. చారిత్రకంగా, నేను విలంబకాలమని గుర్తిస్తున్న ఆ కాలం సిలువ యొక్క సంక్షోభానంతరం జరిగింది. అయితే మనము పరిశీలించబోయే ఆ నాలుగు అధ్యాయాలలో, అవి ప్రవచనాత్మకంగా మొదటి నిరాశతో ఆరంభమయ్యే విలంబకాలాన్ని ప్రతినిధ్యం చేస్తున్నాయి; సిలువ యొక్క మహా నిరాశ అనంతరం ప్రారంభమయ్యే కాలాన్ని కాదు.

క్రీస్తు తన శిష్యులను దాని కొరకు సిద్ధపరుస్తూ యున్న ఆ చివరి నిరాశ, క్రీస్తు యొక్క సంస్కరణ రేఖలోని మొదటి నిరాశయైన లాజరు మరణానికి ప్రతిరూపమై ఉందని నేను ఎందుకు ప్రతిపాదిస్తున్నాను? ఏడు ఉరుముల గుప్తచరిత్రతో సంబంధమున్న, ఇప్పుడు ముద్రవిప్పబడుచున్న సత్యాలను నిలబెట్టే కాంతిలో యోహాను సువార్తలోని నాలుగు అధ్యాయాల కథనాన్ని మనము దర్శించుటకు మునుపు, ఈ ప్రశ్న పరిష్కరింపబడవలెను.

క్రీస్తు చరిత్రలో, లాజరు మరణము మరియు అతని పునరుత్థానము మధ్యనున్న కాలవ్యవధి, వేచియుండే కాలముతో అనురూపంగా ఉంటుంది. ఆ తరువాత క్రీస్తు తన విజయప్రవేశము కొరకు యెరూషలేముకు వెళ్తాడు. యోహాను పద్నాలుగవ అధ్యాయములో క్రీస్తు తన శిష్యులతో పలుకుచున్నది, అర్ధరాత్రి పిలుపు సందేశము ఆగమనంతో వేచియుండే కాలము అప్పటికే ముగిసి, ఆ సందేశమే ఏడవ నెల ఉద్యమాన్ని ఆరంభించగా ఏర్పడిన ఆ ఏడవ నెల ఉద్యమము యొక్క చరిత్ర సమయంలోనే.

హెబ్రీ భాషలోని “సత్యం” అనే పదము, ఏడు ఉరుముల సంకేతాత్మక చరిత్ర నుండి ముద్రవిమోచితమైన గూఢచరిత్ర యొక్క గుర్తింపును ఎలా ధ్రువీకరిస్తుందో అవగాహనకు, యోహాను సువార్త పద్నాలుగవ అధ్యాయం నుండి పదిహేడవ అధ్యాయం వరకు ప్రభువైన క్రీస్తు తన శిష్యులకు అప్పుడు అందించిన సందేశాన్ని శ్రద్ధపూర్వకంగా విశ్లేషించవలెను. మొదటి నిరాశ యొక్క మార్గసూచికను చిత్రీకరించుటకై మహా నిరాశ యొక్క మార్గసూచిక వినియోగించబడిన ఒక ఉదాహరణను, ఎమ్మావుకు దారిలో శిష్యుల అనుభవంలో గుర్తించవచ్చు.

మిల్లర్ వాదుల చరిత్రలోని విలంబకాలమునకు ముగింపును కలిగించినది, 1843 విషయమై పూర్వం విఫలమైన కాలనిర్ధారణకు జరిగిన సరిచేయుటే. మహా నిరాశతో ముగిసిన సప్తమ మాస ఉద్యమాన్ని ఆరంభింపజేసిన ఆ సందేశాన్ని అభివృద్ధి చేయుటలో సామ్యూల్ స్నో చేసిన కార్యాన్ని, ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశానికి దారితీసిన అతని ప్రచురిత రచనలు మరియు ప్రజా ప్రసంగాల ద్వారా అతని అవగాహనలో క్రమేపీ జరిగిన వృద్ధిని అనుసరించడం ద్వారా, చారిత్రకంగా అవగతం చేసుకోవచ్చు. ఆ అభివృద్ధిని దేవప్రేరిత వ్యాఖ్యానం, స్నో యొక్క తుదసందేశమును కేవలం చారిత్రక వికాసంగా వివరిచే విధానానికి భిన్నమైన రీతిలో సమీపిస్తుంది. సహోదరి వైట్ తెలుపుచున్నారు: హబక్కూకు యొక్క 1843 చార్టులోని లెక్కలలో ఉన్న ఒక పొరపాటు మీదనుండి ప్రభువు తన చేయిని తొలగించినప్పుడు ఆ సందేశం గుర్తించబడింది.

ఇప్పుడే వివరించిన చరిత్ర, ఇతర అంశాలతో పాటు, 2020 జూలై 18నాటి అనుభవాన్ని కూడా వివరిస్తుంది. అయినప్పటికీ, మీరు పరిగణించవలసిన విషయం ఏమనగా, ఎక్సెటర్ శిబిర సమావేశంలో సామ్యూల్ స్నో ప్రకటించిన మధ్యరాత్రి పిలుపు సందేశం ద్వారా ప్రతినిధిత్వం చేయబడిన అవగాహన, స్నో చేసిన చారిత్రక కార్యం ద్వారా కాదు, ప్రభువుయొక్క చేతి కార్యం ద్వారానే ప్రతినిధిత్వం చేయబడినదని. ఆయన చేయి ఒక తప్పును కప్పి ఉంచింది; ఆయన తన చేయిని తొలగించినప్పుడు మాత్రమే మిల్లరైట్లు తమ నిరాశను అర్థం చేసుకోగలిగారు, అలాగే తాము ‘వేచియుండుట కాలము’గా సూచించబడిన దశలో ఉన్నామని కూడా గ్రహించారు.

ఆయన చేయిని ఉపసంహరించుట, ఎమ్మావూకు దారిలో ఉన్న శిష్యుల అనుభవంలో ఒక అత్యంత కీలక అంశం. అది ‘వేచియుండే కాలం’గా పిలువబడే వ్యవధి ముగింపును ప్రతీకీకరిస్తుంది; అలాగే ‘మధ్యరాత్రి అరుపు’ అను సందేశముచేత ప్రతినిధ్యం చేయబడిన అవగాహనతో అది సమాప్తమవుతుంది. అయినప్పటికీ, ఎమ్మావు సంఘటన సిలువ తరువాతే జరిగింది; సిలువ ‘మహా నిరాశ’ను సూచిస్తుంది, లాజరు మరణమనే మొదటి నిరాశను కాదు.

ఆ పాఠ్యంలో "eyes" అనే పదం, కంటి అనే శారీరక అవయవానికన్నా, ప్రధానంగా దృష్టిని సూచిస్తుంది. "holden" అనే పదం శక్తి అనే అర్థాన్ని కలిగి ఉంది. శిష్యులు సిలువ యొక్క దృష్టిని గ్రహించలేకపోయారు; ఎందుకంటే క్రీస్తు సిలువకు సంబంధించిన ప్రవచనాత్మక దృష్టిని చూడగల వారి సామర్థ్యాన్ని కప్పివేశాడు. క్రీస్తుయొక్క చేయి ఆయన శక్తికి ప్రతీక. యేసు గుర్తించిన విషాదం వారి గొప్ప నిరాశను సూచించింది. నిరాశ చెందిన శిష్యులు మరింతగా చర్చించిన తరువాత, క్రీస్తు మాట్లాడడం ప్రారంభించాడు.

యేసు, బైబిలు వ్యాఖ్యానంలోని ‘హిస్టారిసిస్ట్’ విధానాన్ని వినియోగించి, మోషే మొదలుకొని పరిశుద్ధ చరిత్ర అంతటా ప్రవచన రేఖలను అనుసంధానించి సిలువ యొక్క చరిత్రను గుర్తించుటకు, శిష్యులను ఉపదేశించాడు. గత ప్రవచన చరిత్ర యొక్క రేఖలను, అవి పురాతన మార్గాలను మరియు వరుస మీద వరుస అనబడే విధానాన్ని సూచించునవి, యేసు నిరాశ చెందిన శిష్యులను బోధించుటకు వినియోగించాడు. ఆయన వారిని విడిచి ముందుకు ప్రయాణించుచున్నట్లుగా కనబడినప్పుడు, ఆయనను లోనికి వచ్చి తమతోకూడ నిలిచి ఉండమని వారు నిర్బంధించి వేడుకొన్నారు. వారు వేచివుండే కాలములో ఉండగా, క్రీస్తు వారి కన్నులమీదనున్న తన చెయ్యిని తొలగించబోవుచున్నాడు. ఆయన చెయ్యి తొలగించబడినప్పుడు ఆ వేచివుండే కాలము ముగియును; అంధకారమును చీల్చుకుంటూ యెరూషలేమునకు, పదకొండు మంది శిష్యులయొద్దకు వారు అతివేగంగా తిరిగి పరిగెత్తగా, అర్ధరాత్రి పిలుపు సందేశము వ్యాప్తి వేగానికి వారు ప్రతీకరూపముగా నిలిచారు.

వారి ప్రవచన దర్శనమును గూర్చిన అవగాహనను పట్టి ఉంచిన తన చేతిని యేసు తొలగించెను; అట్లు చేసినప్పుడు వారు ఆయనను ఎరిగిరి. యేసు వారికి అర్ధరాత్రి కేకయొక్క సందేశమును అందించెను; ప్రతి సందేశము భుజింపవలసియే యున్నది గనుక, వారు భోజనము చేయుచుండగానే దానిని స్వీకరించిరి. వారు తక్షణమే “దేశమంతటా వ్యాపించు అలవెల్లువ వలె” పదకొండు శిష్యులకు తెలియజేయుటకై దౌడులెత్తిరి.

ఎమ్మావుకు వెళ్తున్న దారిలోని శిష్యులతో జరిగినట్లుగానే, తన మరణము మరియు పునరుత్థానమునకు సంబంధించిన చరిత్రను వివరించుటకై యేసు శాస్త్రగ్రంథాల గత పవిత్ర చరిత్రలను ఆధారంగా చేసుకొని తన సందేశమును ముందుంచెను; అట్లు చేయుటకు ఆయన వారికి తినుటనే నిదర్శనమును ఇచ్చెను. దేవుని ప్రజలు ఆ సందేశమును తినవలసియున్నది. తమ అనిశ్చితి మరియు శోకమధ్యలో, గతపు పవిత్ర చరిత్రలను వరుసపై వరుసగా సమకూర్చుటపై ఆధారపడి ఉన్న ప్రస్తుత సత్యసందేశమునకు వారి గ్రహింపును తెరచుటద్వారా, తన మరణము నుండి తన పునరుత్థానం, ఆరోహణము, పునరాగమనము వరకు జరిగిన వేచియుండిన కాలమును యేసు ముగింపుకు చేర్చెను.

అందువలన, ఎమ్మావుకు వెళుతున్న మార్గంలోని ఇద్దరు శిష్యులు (అర్ధరాత్రి మొర సందేశముచేత కలసి శక్తినొందిన రెండవ దూతను సూచిస్తూ) సిలువను అనుసరించిన విలంబకాలాన్ని అర్ధరాత్రి మొరకు పూర్వంగా ఉన్న విలంబకాలముగానే గుర్తిస్తారు. కాబట్టి ఆ శిష్యుల నిరాశ ప్రవచనా రేఖలో తొలి నిరాశను సూచిస్తుంది, మహా నిరాశను కాదు.

తదనంతరం ఎమ్మావు వృత్తాంతము నిరాశచెందిన పదకొండు మంది శిష్యుల యొద్ద పునరావృతమగును. యేసు వారితో చేరి, ‘చరిత్రవాదం’ అనే పద్ధతి ద్వారా ప్రవచన వాక్యము నెరవేర్పును వారికి ఉపదేశించును; భోజనముచేయుచుండగా వారి అవగాహనను తెరచును. ఆ వృత్తాంతమునకు ఆరంభమే దాని అంత్యమును సూచించును. తదుపరి, సిలువలోని నిరాశను ప్రవచనాత్మకముగా మొదటి నిరాశకు అన్వయింపగలదనే సత్యమునకు యేసు మూడవ సాక్షిని స్థాపించును. పైనుండి శక్తి పొందు వరకును యెరూషలేములో నిలిచియుండుడని వారితో చెప్పి, చరిత్ర యొక్క నిర్మాణమునకు ఆ మూడవ సాక్ష్యమును సమకూర్చును.

ఎమ్మావుకు వెళ్తున్న మార్గములోని శిష్యుల చిత్రణ, ఆయన మరణమునందు ఆరంభమై, ఆయన పునరుత్థానమై తన తండ్రియొద్దకు ఆరోహణ చేసినదాకా కొనసాగిన ఒక వేచియుండు కాలమును నిర్దేశించుచున్నది. గత పవిత్ర చరిత్రల రేఖలను పరస్పరం కలిపి, ‘రేఖపై రేఖ’ పద్ధతిచేత సిలువ సంఘటనల సందేశము స్థాపింపబడినప్పుడు, ఎమ్మావు శిష్యుల విషయములో ఆ వేచియుండు కాలము ముగిసెను. తదనంతరం శిష్యులు తాము సాధ్యమైనంత శీఘ్రంగా ఆ సందేశమును తీసుకెళ్లిరి. తరువాత యేసు పదకొండు మంది శిష్యులతో సమాగమమయ్యెను; మరల భోజనమునకు సూచన ప్రస్తావింపబడెను; ఆ సందేశమును నిరూపించుటకు ‘రేఖపై రేఖ’ వినియోగింపబడెను; అలాగే ఎమ్మావు శిష్యులయందు చేసినట్లే, ఆయన వారి అవగాహనను తెరిచి, తరువాత వెళ్లిపోయెను. అయితే, పెంటెకోస్తు నాడు పరిశుద్ధాత్మ దిగిరాకతో ఆ వేచియుండు కాలము సమాప్తమగు వరకూ యెరూషలేములో వేచియుండుటయనే చరిత్రను ముందుగా ఆయన నిర్దేశించెను.

యేసు తన శిష్యులను యెరూషలేములో నిలిచియుండమని ఆజ్ఞాపించినప్పుడు, అది ఎమ్మావుకు వెళ్లే మార్గమున జరిగిన కథనమునకు సమాప్తి అయింది. ఆ కథ యొక్క ఆరంభం ఒక నిరాశను సూచించింది; దాని తరువాత ఒక నిరీక్షణకాలం వచ్చెను; ఆ తరువాత “మధ్యరాత్రి ఘోష” అనే సందేశాన్ని సూచించే సత్యావిష్కరణ సంభవించెను. శిష్యుల కన్నులను “నిరోధించి” యుండిన తన చెయ్యిని క్రీస్తు తొలగించినప్పుడు ఆ సత్యావిష్కరణ నెరవేరెను. అదియే ఆ కథ యొక్క ఆరంభము; మరియు ఆ కథ మధ్యభాగము కూడా అదే విధంగా పునరావృతమైంది, అనగా క్రీస్తు తనను తాను ప్రత్యక్షపరచి, తన వాక్యమును గ్రహించునట్లు వారి బుద్ధిని తెరిచి, పదకొండు మంది శిష్యులలోని నిరాశను తొలగించినప్పుడు. తరువాత, మహా నిరాశతో కాదు, మొదటి నిరాశతో ప్రారంభమయ్యే అదే ప్రవచనా నిర్మాణమునకు ఒక తుద సాక్ష్యం.

ఎమ్మావు నుండి పెంటెకోస్తు వరకు ఉన్న చరిత్ర, మొదటి నిరాశ, వేచి ఉండే కాలం, మరియు అర్ధరాత్రి పిలుపు విషయములకు మూడు సాక్ష్యములను అందిస్తుంది; అయినప్పటికీ, ఆ మూడు సాక్ష్యములలో ప్రతి దాని ఆరంభంలో మార్గసూచకంగా నిలిచిన యథార్థ నిరాశ మొదటిదికాదు, నిజానికి రెండవ నిరాశయే. మిల్లరైట్ చరిత్రలో మహా నిరాశ అనే మార్గసూచకం, అదే మిల్లరైట్ చరిత్రలోని మొదటి నిరాశను చిత్రీకరించుటకు ఉపయోగింపబడుతున్నదని గుర్తించుట, చివరి విందులో జరిగిన భోజనము మరియు గెత్సేమనే తోటలో అర్ధరాత్రి జరిగిన అరెస్టు మధ్య చోటుచేసుకున్న విషయాలను వివరించే యోహాను సువార్తలోని నాలుగు అధ్యాయాలలో లభించే కథనాన్ని అవగాహన చేసుకొనుటకు అత్యవసరం. అలాగే, యేసు పదకొండు శిష్యులయొద్ద ప్రత్యక్షమై వారితో భోజనము చేసినప్పుడు, ఆయన ఇలా ప్రశ్నించినదనియు గమనించుట సముచితం: "మీరు ఎందుకు కలతపడుచున్నారు? మీ హృదయములలో ఆలోచనలు ఎందుకు ఉద్భవించుచున్నవి?"

యోహాను సువార్తలో వర్ణించబడిన ఆఖరి భోజనానంతరం వెంటనే, మనము పరిశీలించబోవు వాక్యభాగము ప్రభువైన క్రీస్తు వారికి, “మీ హృదయములు కలవరపడకుడి” అని పలికిన మాటలతో ప్రారంభమగుచున్నది. ఐదు దినములలోపలనే వారు ఆ ఆజ్ఞనే మరచిపోయిరి. యోహాను సువార్త పద్నాలుగవ అధ్యాయం నుండి పదిహేడవ అధ్యాయం వరకూ, 2020 జూలై 18న జరిగిన మొదటి నిరాశను సూచించుచున్నవి; ఆ సంఘటన ఒక నిరీక్షణకాలమును ప్రవేశపెట్టుచు, కృపాకాలము ముగియుటకు కొద్దిముందే ముద్ర విప్పబడిన యేసుక్రీస్తు ప్రకటనవైపు దారితీయుచున్నది; అదేవిధంగా, అవి మధ్యరాత్రి మొఱ్ఱ అనే సందేశమును కూడ ప్రతినిధానమగుచున్నవి. ఆ సందేశము, ఏడవ నెల ఉద్యమముచేత రూపకముగా సూచింపబడిన ఒక కాలమును ప్రవేశపెట్టుచున్నది; అలాగే, గాఢ రాత్రిలో ఎమ్మావు శిష్యులు యెరూషలేమునకు పరుగెత్తిన దృశ్యముచేత కూడ ఆ కాలము రూపకముగా సూచింపబడియున్నది. ఆ చరిత్రనే, తన్ను “సత్యము”గా సూచించుటకై క్రీస్తు వినియోగించిన మూడు హెబ్రీ అక్షరాలు ప్రతినిధానముచేయుచున్నవి.

యోహాను సువార్తలోని ఈ నాలుగు అధ్యాయాల వర్ణనలో, పరిశుద్ధాత్మయొక్క కార్యము ఆ వాక్యమే సూచించిన అదే దశలుగా గుర్తింపబడుట మాత్రమే కాక, ఆగస్టు పన్నెండవ తేదీ నుండి పదిహేడవ తేదీ వరకు ఎక్సెటర్ శిబిరసమావేశములో ‘అర్ధరాత్రి మొర’ సందేశమునకు తుదనెరవేర్పు క్రమంగా సమర్పించబడుచున్నదని ఇప్పుడు చేయబడుతున్న వాదనలను సమర్థించు శ్రేష్ఠ సాక్ష్యము కూడ అక్కడ లభ్యమగుచున్నది. ఆ సందేశము చివరికి కాచుచున్న పరిశుద్ధులచేత గుర్తింపబడి స్వీకరింపబడినప్పుడు, ఆ దూతలు ‘చివరి దినముల’ తుద హెచ్చరిక సందేశమును మరణముఖంలో ఉన్న లోకమునకు తీసుకుపోతుండగా, లోకము ‘ఆదివారం చట్టము’ అనే సంక్షోభములోకి నెట్టబడును.