The line represented by the Maccabees (identifying apostate Protestantism in the United States), began their revolt against Greek religion at Modein, in 167 BC. The Maccabees there prevailed over Antiochus Epiphanes’ efforts to force the Greek religion upon the Jews, and also slew the leader of the Jews who had been working with Antiochus. Thus, Biden is defeated in the election of 2024, through the voting bloc known as the “Religious Right”. The history describes the victory of the election of 2024, as apostate Protestantism prevails over not only the globalist Republicans called RINO’s, but also over the efforts of the atheistic Democrats to force the religion of woke-ism upon the nation.

Хатте, ки онро Маккабиён намояндагӣ мекарданд (бо шинохтани протестантизми муртад дар Иёлоти Муттаҳида), шӯриши худро бар зидди дини юнонӣ дар Мӯдеин, дар соли 167 то милод, оғоз намуданд. Маккабиён дар он ҷо бар кӯшишҳои Антиох Эпифанес, ки мехост дини юнониро бар яҳудиён таҳмил кунад, ғолиб омаданд ва ҳамчунин пешвои яҳудиёнро, ки бо Антиох ҳамкорӣ мекард, ба қатл расониданд. Пас, Байден дар интихоботи соли 2024 ба воситаи блоки овоздиҳандагоне, ки бо номи «Рости мазҳабӣ» маъруф аст, шикаст мехӯрад. Ин таърих пирӯзии интихоботи соли 2024-ро чунин тавсиф мекунад: протестантизми муртад на танҳо бар ҷумҳурихоҳони глобалисте, ки RINO номида мешаванд, балки ҳамчунин бар кӯшишҳои демократҳои атеист, ки мехоҳанд дини «воукизм»-ро бар миллат таҳмил кунанд, ғолиб меояд.

The internal spiritual war represented by the line of the Maccabees, began in 2015, when the rich president stirred up the dragon powers of globalism, and the work of the dragon in slaying the two witnesses included the Pelosi Trials concerning January 6, 2021. Modein, and the revolt of the Maccabees identifies the future victory of apostate Protestantism on November 5, 2024. The inauguration of January 20, 2025 was typified by 164 BC, which represented the rededication of the second temple, and in that very year (164 BC), Antiochus Epiphanes died. Antiochus represents the Democratic party, and their globalist partners that self-identify as Republicans, though they are no more MAGA Republicans than a girl is a boy.

Ҷанги рӯҳонии дохилӣ, ки бо хати Маккабиён ифода шудааст, дар соли 2015 оғоз ёфт, вақте ки президенти сарватманд қудратҳои аждаҳои глобализмро ба ҳаракат овард, ва кори аждаҳо дар куштани ду шоҳид мурофиаҳои Пелосиро дар бораи 6 январи соли 2021 дар бар мегирифт. Модеин ва шӯриши Маккабиён пирӯзии ояндаи протестантизми муртадро дар 5 ноябри соли 2024 муайян мекунад. Маросими савгандёдкунии 20 январи соли 2025 бо соли 164 то милод намунасозӣ шуда буд, ки бозбахшидани маъбади дуюмро ифода мекард, ва маҳз дар ҳамон сол (164 то милод) Антиох Эпифан вафот кард. Антиох ҳизби демократ ва шарикони глобалистии онҳоро, ки худро ҷумҳурихоҳ меноманд, ифода мекунад, ҳарчанд онҳо аз ҷумҳурихоҳони MAGA бештар нестанд, чунон ки духтар писар бошад.

The political struggle represented by verses thirteen to fifteen, that concludes with the Battle of Panium, runs parallel to the religious struggle in that history between woke-ism and apostate Protestantism. After Trump’s inauguration in 2025, represented by the rededication of the second temple in 164 BC, he will then begin the actual formation of an image of the beast by bringing the apostate Protestant church together with his apostate Republican government, represented by the league of Rome and the Maccabees from 161 BC unto 158 BC. Trump will bring church and state together into an alliance, where the religious element is in control. In the prophetic history where the earth beast forms the image of the beast of Catholicism, the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn will fill the cup of their probationary time on the wrong side of the question of eternal life.

Муборизаи сиёсие, ки дар оятҳои сенздаҳум то понздаҳум тасвир шудааст ва бо Ҷанги Паниум ба анҷом мерасад, ба таври мувозӣ бо муборизаи динӣ дар он таърих миёни вокеизм ва протестантизми муртад ҷараён меёбад. Пас аз маросими савгандёдкунии Трамп дар соли 2025, ки бо таҷдиди тақдиси маъбади дуюм дар соли 164 то милод рамзгузорӣ шудааст, ӯ баъдан ташаккули воқеии ҳайкали ҳайвонро оғоз хоҳад кард, бо он ки калисои протестантии муртадро бо ҳукумати ҷумҳурихоҳи муртади худ ба ҳам меоварад; ин бо иттиҳоди Рум ва Маккабиён аз соли 161 то милод то соли 158 то милод рамзгузорӣ шудааст. Трамп калисо ва давлатро дар як иттиҳод ба ҳам хоҳад овард, ки дар он унсури динӣ дар ихтиёр ва назорат қарор дорад. Дар таърихи нубувватӣ, ки дар он ҳайвони заминӣ ҳайкали ҳайвони католикиро шакл медиҳад, шохи ҷумҳурихоҳи муртад ва шохи протестантии муртад косаи замони имтиҳонии худро дар ҷониби нодурусти масъалаи ҳаёти ҷовидонӣ пур хоҳанд кард.

From the inauguration, represented by the second temple cleansing in 164 BC, the work of forming the image of the beast begins as represented by the league of the Jews and Rome from 161 BC unto 158 BC. Trump will be re-elected on November 5, 2024 (167 BC) and at his inauguration (164 BC) he will become the eighth president since the time of the end in 1989. In so doing he will become the eighth, that is of the seven, mirroring the papal beast who becomes the eighth kingdom of Bible prophecy when her deadly wound is healed at the Sunday law. His inauguration was represented by the rededication of the second temple by the Maccabees in 164 BC. The revolt of the Maccabees began three years before in the town of Modein, which means “protest” and marks his election victory of November 5, 2024.

Аз маросими савгандёдкунӣ, ки бо поксозии дуюми маъбад дар соли 164 то милод намояндагӣ шудааст, кори ташаккул додани сурати ваҳшӣ оғоз меёбад, чунон ки онро иттиҳоди яҳудиён ва Рум аз соли 161 то милод то 158 то милод намояндагӣ мекунад. Трамп 5 ноябри соли 2024 (167 то милод) дубора интихоб хоҳад шуд ва дар маросими савгандёдкунии худ (164 то милод) ӯ президенти ҳаштум аз замони охир, аз соли 1989, хоҳад гашт. Бо ин амал ӯ ҳаштум хоҳад шуд, яъне аз ҷумлаи он ҳафт, ва ба ваҳшии папавӣ монандӣ хоҳад кард, ки ҳангоми шифо ёфтани захми марговараш дар қонуни якшанбе ба салтанати ҳаштуми нубуввати Китоби Муқаддас табдил меёбад. Маросими савгандёдкунии ӯро таҷдиди бахшидани маъбади дуюм аз ҷониби Маккабиён дар соли 164 то милод намояндагӣ мекард. Шӯриши Маккабиён се сол пештар дар шаҳри Мӯдаъин оғоз ёфт, ки маънояш «эътироз» аст ва пирӯзии интихоботии ӯро дар 5 ноябри соли 2024 нишон медиҳад.

In 164 BC, the second dedication of the second temple occurred, thus typifying Trump’s second inauguration on January 20, 2025. At that point he officially becomes the eighth president that is of the seven presidents before him. 164 BC is commemorated by Judaism to mark the second dedication of the second temple.

Соли 164 пеш аз милод бахшидани дуввуми маъбади дуввум ба амал омад, ва ҳамин тавр савгандёдкунии дуввуми Трампро дар 20 январи соли 2025 ба таври рамзӣ пешнамоӣ мекунад. Дар он лаҳза ӯ расман президенти ҳаштум мегардад, ки аз ҷумлаи он ҳафт президентест, ки пеш аз ӯ буданд. Соли 164 пеш аз милод дар дини яҳудӣ ба нишони бахшидани дуввуми маъбади дуввум ёд мешавад.

The inauguration is where Trump becomes the eighth, that is of the seven, and from that point on satanic miracles will occur supporting the work of forming an image to the beast. Eight is a symbol of the image of the resurrected beast, and at that point the formation of the image begins, as represented by 161 BC.

Маросими савгандёдкунӣ он ҷое аст, ки Трамп ҳаштумин мегардад, яъне аз он ҳафт аст, ва аз ҳамон лаҳза мӯъҷизаҳои шайтонӣ ба вуқӯъ хоҳанд пайваст, ки кори шакл додани сурати ҳайвонро дастгирӣ мекунанд. Ҳашт рамзи сурати ҳайвони эҳёшуда аст, ва дар он нуқта шаклгирии сурат оғоз меёбад, чунонки соли 161 то милод онро ифода мекунад.

The formation of the image of the beast is first accomplished in the United States, and then the image of the beast is forced upon the entire world. At the beginning of the United States forcing the world to accept an image to the beast, which would both speak and cause as many who would not worship the image of the beast to be put to death, the United States will have just passed a Sunday law, and formed a threefold union. At the Sunday law the threefold union is in place, and the time for the marvelous working of Satan has arrived, as Satan personates Christ and performs miracles to lead the world to accept the world image of the beast and Sunday worship. At that point Trump becomes the leader of the ten kings.

Ташаккули сурати ҳайвон нахуст дар Иёлоти Муттаҳида ба анҷом мерасад, ва сипас сурати ҳайвон бар тамоми ҷаҳон таҳмил карда мешавад. Дар оғози он ки Иёлоти Муттаҳида ҷаҳонро маҷбур месозад, то сурате барои ҳайвонро бипазирад, ки ҳам сухан хоҳад гуфт ва ҳам сабаб хоҳад шуд, ки ҳар қадаре ки сурати ҳайвонро саҷда накунанд, ба қатл расонда шаванд, Иёлоти Муттаҳида тоза қонуни якшанберо қабул карда, иттиҳоди сегонаеро ташкил карда хоҳад буд. Ҳангоми қонуни якшанбе, иттиҳоди сегона барқарор аст, ва вақти амалиёти шигифтангези Шайтон фаро расидааст, зеро Шайтон худро ба сурати Масеҳ вонамуд месозад ва мӯъҷизот ба амал меоварад, то ҷаҳонро водор кунад, ки сурати ҷаҳонии ҳайвон ва ибодати якшанберо бипазирад. Дар он лаҳза Трамп роҳбари даҳ подшоҳ мегардад.

Thus, Trump’s inauguration as premier king of the ten kings that is accomplished at the threefold union at the soon coming Sunday law, has been prefigured by Trump’s inauguration as the eighth president, that is of the seven on January 20, 2025. At the Sunday law that concludes the formation of the image of the beast in the United States, the papal beast also becomes the eighth that is of the seven. Thus the image of the beast testing time begins with Trump becoming the eighth that is of the seven, and when that period ends, the papacy also becomes the eighth that is of the seven, for Alpha and Omega illustrates the end with the beginning.

Ҳамин тавр, савгандёдкунии Трамп ҳамчун подшоҳи олӣ бар даҳ подшоҳ, ки дар иттиҳоди сегона назди қонуни якшанбеи ба зудӣ оянда ба амал меояд, пешакӣ бо савгандёдкунии Трамп ҳамчун президенти ҳаштум, яъне аз миёни он ҳафт, дар 20 январи соли 2025 пешнамоиш ёфтааст. Дар қонуни якшанбе, ки ташаккули сурати ҳайвони ваҳширо дар Иёлоти Муттаҳида ба анҷом мерасонад, ҳайвони ваҳшии папагӣ низ ҳаштум мегардад, ки аз миёни он ҳафт аст. Пас, замони озмоиши сурати ҳайвони ваҳшӣ бо он оғоз меёбад, ки Трамп ҳаштуме мегардад, ки аз миёни он ҳафт аст, ва ҳангоме ки он давра ба анҷом мерасад, папагӣ низ ҳаштуме мегардад, ки аз миёни он ҳафт аст, зеро Алфа ва Омега анҷомро бо ибтидо нишон медиҳад.

Satanic miracles begin at Trump’s inauguration, when the period of the formation of the image of the beast begins, and it marks the marvelous working of Satan that begins at the end of the period of the formation of the image of the beast in the United States. Trump’s inauguration marks the beginning of that period, and his inauguration as the premier king of the ten kings of the United Nations marks the ending of that period. In the beginning and ending inaugurations that both initiate the formation of the image of the beast, is first in the United States, and then in the entire world.

Мӯъҷизаҳои шайтонӣ аз маросими савгандёдкунии Трамп оғоз меёбанд, вақте ки давраи ташаккули сурати ҳайвон оғоз мешавад, ва он амали аҷоибан коргузори Шайтонро нишон медиҳад, ки дар поёни давраи ташаккули сурати ҳайвон дар Иёлоти Муттаҳида оғоз меёбад. Савгандёдкунии Трамп оғози он давраро нишон медиҳад, ва савгандёдкунии ӯ ҳамчун подшоҳи аввалини даҳ подшоҳи Созмони Милали Муттаҳид анҷоми он давраро нишон медиҳад. Дар савгандёдкуниҳои ибтидоӣ ва анҷомӣ, ки ҳар ду ташаккули сурати ҳайвонро оғоз мекунанд, ин аввал дар Иёлоти Муттаҳида, ва сипас дар тамоми ҷаҳон аст.

The work of the league, or the coming together with Rome that occurred from 161 BC to 158 BC identifies this history, and it concludes at the Sunday law in verse sixteen. The final work of implementing a government that is an image of the papal system begins as the formation of the image of the beast and is pushed by Trump as he returns the political favors apostate Protestants provided in his political victory.

Кори иттиҳод, ё наздикшавӣ бо Рум, ки аз соли 161 то 158 то милод рух дод, ин таърихро муайян месозад, ва он дар ояти шонздаҳум бо қонуни якшанбе ба анҷом мерасад. Кори ниҳоии барқарор намудани ҳукумате, ки сурати низоми папавиро инъикос мекунад, ҳамчун ташаккули сурати ҳайвони ваҳшӣ оғоз меёбад ва аз ҷониби Трамп пеш бурда мешавад, зеро ӯ некиҳои сиёсиеро, ки протестантҳои муртад дар пирӯзии сиёсии ӯ фароҳам оварданд, бозмегардонад.

This prophetic structure is to be placed into the hidden history of verse forty. The hidden history of verse two unto verse three of Daniel eleven is also to be placed upon that structure. The prophetic history of the two witnesses of Revelation chapter eleven is also to be placed upon that structure. By bringing these three lines together in the hidden history of verse forty, the Lion of the tribe of Judah is unsealing the portion of the prophecy of Daniel that had been sealed up until the last days.

Ин сохтори нубувватӣ бояд ба таърихи пинҳонии ояти чилум ҷой дода шавад. Таърихи пинҳонии ояти дуюм то ояти сеюми Дониёл боби ёздаҳ низ бояд бар он сохтор ҷой дода шавад. Таърихи нубувватии ду шоҳиди Ваҳй боби ёздаҳ низ бояд бар он сохтор ҷой дода шавад. Бо ба ҳам овардани ин се хат дар таърихи пинҳонии ояти чилум, Шери қабилаи Яҳудо он бахши нубуввати Дониёлро, ки то айёми охир муҳр шуда буд, аз муҳр мекушояд.

Shall a trumpet be blown in the city, and the people not be afraid? shall there be evil in a city, and the Lord hath not done it? Surely the Lord God will do nothing, but he revealeth his secret unto his servants the prophets. The lion hath roared, who will not fear? the Lord God hath spoken, who can but prophesy? Publish in the palaces at Ashdod, and in the palaces in the land of Egypt, and say, Assemble yourselves upon the mountains of Samaria, and behold the great tumults in the midst thereof, and the oppressed in the midst thereof. Amos 3:6–9.

Оё дар шаҳр карнай навохта мешавад, ва мардум наҳаросанд? Оё дар шаҳре мусибате воқеъ мешавад, ва Худованд онро накарда бошад? Ба яқин, Худованд Худо ҳеҷ коре намекунад, магар ин ки сирри Худро ба бандагони Худ, анбиё, ошкор месозад. Шер наъра задааст — кист, ки натарсад? Худованд Худо сухан гуфтааст — кист, ки нубувват накунад? Дар қасрҳои Ашдод ва дар қасрҳои замини Миср эълон кунед, ва бигӯед: Бар кӯҳҳои Сомария ҷамъ шавед, ва ошӯбҳои бузургро дар миёни он ва мазлумонро дар миёни он бубинед. Омӯс 3:6–9.

The message that is unsealed which is represented within the hidden history of verse forty of Daniel eleven, is the sealing message, and Amos asks the rhetorical question about a trumpet being blown in a city, and a lion roaring; and Amos provides the answer when He states, that God would not do anything, except He first reveal it to His servants the prophets. He includes that the trumpet message that is designed to produce godly fear, would also identify evil in the city and that it was to be published in Ashdod, Egypt and Samaria, which represents the threefold makeup of modern Babylon. The sealing trumpet message was to be proclaimed to the entire world in advance of the events represented in the sealing message. The trumpet message that is the sealing message bears the signature of “Truth”, for the sealing time is structured upon three blasts of the trumpet of the third woe.

Паёме, ки муҳраш кушода шудааст ва дар дохили таърихи ниҳонии ояти чиҳилуми Дониёл ёздаҳ тасвир мегардад, ҳамон паёми мӯҳркунанда аст; ва Омӯс суоли риторикиро матраҳ мекунад дар бораи он ки карнайе дар шаҳре навохта шавад ва шере ғуррос занад; ва Омӯс ҷавобро медиҳад, вақте ки мегӯяд, ки Худо ҳеҷ коре намекунад, магар ин ки аввал онро ба бандагони Худ — анбиё — ошкор намояд. Ӯ ҳамчунин дарбар мегирад, ки паёми карнай, ки барои ба вуҷуд овардани тарси илоҳӣ таъйин шудааст, бадиро низ дар шаҳр муайян хоҳад кард ва мебоист дар Ашдӯд, Миср ва Сомария эълон гардад, ки ин таркиби сегонаи Бобили муосирро ифода мекунад. Паёми карнайи мӯҳркунанда бояд пеш аз воқеаҳое, ки дар паёми мӯҳркунанда тасвир шудаанд, ба тамоми ҷаҳон мавъиза карда мешуд. Паёми карнай, ки ҳамон паёми мӯҳркунанда аст, имзои «Ҳақиқат»-ро дар бар дорад, зеро замони мӯҳр бар се дамидани карнайи войи сеюм бино ёфтааст.

The trumpet first marked the beginning of the sealing on September 11, 2001 and the last represents the end of the sealing at the soon coming Sunday law, when at the great earthquake the third woe cometh suddenly. The middle blast occurred on October 7, 2023 when the ancient glorious land was hit by a surprise attack from Islam of the third woe, as was the modern glorious land struck by a surprise attack from Islam of the third woe in 2001, and as it will be at the last of those three blasts at the soon coming Sunday law. The middle surprise attack upon the ancient glorious land, was upon literal Israel, a symbol of the rebellion that crucified the Messiah.

Карнай аввал оғози муҳргузориро дар 11 сентябри соли 2001 нишон дод, ва охирин анҷоми муҳргузориро дар қонуни якшанбеи наздикоянда ифода мекунад, ҳангоме ки дар замони заминларзаи бузург воҳи сеюм ногаҳон фаро мерасад. Садои миёна дар 7 октябри соли 2023 ба вуқуъ пайваст, вақте ки замини ҷалолманди қадимӣ аз ҳамлаи ногаҳонии Ислом, аз воҳи сеюм, зарба хӯрд; ҳамон гуна ки замини ҷалолманди муосир дар соли 2001 аз ҳамлаи ногаҳонии Ислом, аз воҳи сеюм, зарба дида буд, ва ҳамон гуна ки дар охирини он се садо дар қонуни якшанбеи наздикоянда хоҳад буд. Ҳамлаи ногаҳонии миёна бар замини ҷалолманди қадимӣ бар Исроили лафзӣ буд, ки рамзи исёне аст, ки Масеҳро ба салиб кашид.

Amos’ trumpet message would be broadcast to the entire world, and that work of publishing the message began at the end of July 2023. The Lion of the tribe of Judah then roared, and who will not be afraid, and who will be so bold as to deny that the events associated with the sealing time of the one hundred and forty-four thousand are now being unsealed around planet earth? These articles are now in over one hundred and twenty nations, in over sixty languages and they can either be read of listened to.

Паёми карнаи Омӯс ба тамоми ҷаҳон паҳн карда хоҳад шуд, ва он кори интишори ин паём дар охири моҳи июли соли 2023 оғоз ёфт. Он гоҳ Шери сибти Яҳудо наъра зад, ва кист, ки натарсад, ва кист, ки он қадар ҷасур бошад, ки инкор намояд, ки воқеаҳои вобаста ба замони мӯҳргузории саду чиҳилу чор ҳазор ҳоло дар саросари кураи замин ошкор карда мешаванд? Ин мақолаҳо акнун дар зиёда аз яксаду бист кишвар, ба зиёда аз шаст забон ҳастанд ва онҳоро метавон ё хонд, ё шунид.

Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:3.

Хушо ба ҳоли касе ки мехонад, ва онҳое ки суханони ин нубувватро мешунаванд, ва он чиро ки дар он навишта шудааст, риоят мекунанд; зеро вақт наздик аст. Ваҳй 1:3.

When the fire from off the altar that has been mixed with the prayers and incense is cast to the earth as the seventh and final seal is removed there were voices, thunderings, lightnings and a great earthquake. The great earthquake is brought about in consequence of the message of the Midnight Cry being cast down as fire upon the saints who are sighing and crying in Ezekiel chapter nine, the same way the fire came down at Pentecost. That fire represented a message that was then carried to every nation, kindred, tongue and people, as is these articles. That fire represented the ability to convey that message in a multitude of languages, as is these articles. The articles are identifying in advance what is about to take place, for the Lord will do nothing except He first reveal His activities through His prophetic Word.

Вақте ки оташе, ки аз қурбонгоҳ гирифта шуда, бо дуоҳо ва бухур омехта буд, ҳангоми бардошта шудани мӯҳри ҳафтум ва ниҳоӣ бар замин афканда мешавад, овозҳо, раъдҳо, барқҳо ва заминларзаи бузурге ба вуҷуд омад. Ин заминларзаи бузург дар натиҷаи он ба амал меояд, ки паёми Нидои Нимашаб мисли оташ бар муқаддасоне, ки дар боби нӯҳуми Ҳизқиёл нола ва фиғон мекунанд, фурӯ рехта мешавад, ҳамон тавре ки оташ дар рӯзи Пантикост нозил шуд. Он оташ рамзи паёме буд, ки баъд аз он ба ҳар миллат, қабила, забон ва қавм бурда шуд, ҳамон тавре ки ин мақолаҳо ҳастанд. Он оташ рамзи қобилияти расонидани он паём ба забонҳои бисёр буд, ҳамон тавре ки ин мақолаҳо ҳастанд. Ин мақолаҳо пешакӣ муайян месозанд, ки чӣ рӯй доданист, зеро Худованд ҳеҷ коре намекунад, магар он ки аввал амалҳои Худро ба воситаи Каломи нубувватии Худ ошкор намояд.

Give ear, O ye heavens, and I will speak; and hear, O earth, the words of my mouth. My doctrine shall drop as the rain, my speech shall distil as the dew, as the small rain upon the tender herb, and as the showers upon the grass: Because I will publish the name of the Lord: ascribe ye greatness unto our God. He is the Rock, his work is perfect: for all his ways are judgment: a God of truth and without iniquity, just and right is he. They have corrupted themselves, their spot is not the spot of his children: they are a perverse and crooked generation. Deuteronomy 32:1–5.

Эй осмонҳо, гӯш фаро диҳед, ва ман сухан хоҳам гуфт; ва ту, эй замин, каломҳои даҳони маро бишнав. Таълими ман мисли борон хоҳад чакид, сухани ман мисли шабнам хоҳад фурӯ рехт, мисли борони реза бар алафи нозук, ва мисли боронҳои сахт бар сабза: зеро ки номи Худовандро эълон хоҳам кард; бузургиро ба Худои мо нисбат диҳед. Ӯ Кӯҳпора аст, кори Ӯ комил аст; зеро ҳамаи роҳҳои Ӯ адолат аст; Худои ростӣ ва бе ҳеҷ ноинсофӣ, одил ва рост аст Ӯ. Онҳо худро фосид сохтаанд, доғи онҳо доғи фарзандони Ӯ нест; онҳо насли каҷрафтор ва каҷандешанд. Такрори Шариат 32:1–5.

The “doctrine” of the latter rain is now being published by the Lord, and the doctrines that make up the message of the Midnight Cry-Latter Rain message are based upon “the name of the Lord.” His name is “Truth,” He is Palmoni, the Wonderful Numberer, and He is the Wonderful Linguist, He is Alpha and Omega, He is the Son of God and the Son of Man, He is the High Priest, He is the Lion of the tribe of Judah, and He is Michael the archangel. All these names of Christ are an integral part of the Revelation of Jesus Christ which is unsealed just before probation closes, and they are an integral part of the articles that have been published around the planet since the end of July, 2023. “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”

«Таълимоти» борони охир ҳоло аз ҷониби Худованд нашр мегардад, ва таълимотҳое ки паёми Нидои Нимашаб–Борони Охирро ташкил медиҳанд, бар «номи Худованд» асос ёфтаанд. Номи Ӯ «Ҳақиқат» аст; Ӯ Палмонӣ, Шуморагари Аҷоиб аст, ва Ӯ Забоншиноси Аҷоиб аст; Ӯ Алфа ва Омега аст; Ӯ Писари Худо ва Писари Одам аст; Ӯ Саркоҳин аст; Ӯ Шери сибти Яҳудо аст; ва Ӯ Микоил фариштаи муқарраб аст. Ҳамаи ин номҳои Масеҳ қисми ҷудонашавандаи Ваҳйи Исои Масеҳ мебошанд, ки андаке пеш аз баста шудани муҳлати озмоиш кушода мешавад, ва онҳо қисми ҷудонашавандаи мақолаҳое мебошанд, ки аз охири моҳи июли соли 2023 дар саросари ҷаҳон нашр гардидаанд. «Ҳар кӣ гӯш дорад, бишнавад, ки Рӯҳ ба калисоҳо чӣ мегӯяд.»

The Lion of the tribe of Judah, who is the one who prevailed and obtained the right to unseal the book that is sealed with seven seals is now crying, as he did on October 22, 1844, who shall not fear?

Шери қабилаи Яҳудо, ки Ӯст Он касе, ки ғолиб омад ва ҳаққи боз кардани китоби бо ҳафт мӯҳр мӯҳршударо ба даст овард, ҳоло нидо мекунад, чунон ки дар 22 октябри соли 1844 нидо кард; кист, ки натарсад?

And cried with a loud voice, as when a lion roareth: and when he had cried, seven thunders uttered their voices. And when the seven thunders had uttered their voices, I was about to write: and I heard a voice from heaven saying unto me, Seal up those things which the seven thunders uttered, and write them not. Revelation 10:3, 4.

Ва бо овози баланд нидо кард, чунон ки шер ғурриш мекунад; ва ҳангоме ки ӯ нидо кард, ҳафт раъд овозҳои худро баён намуданд. Ва ҳангоме ки ҳафт раъд овозҳои худро баён намуданд, ман мехостам бинависам; ва аз осмон овозе шунидам, ки ба ман мегуфт: «Он чизҳоеро, ки ҳафт раъд баён намуданд, мӯҳр намо ва онҳоро нанавис». Ваҳй 10:3, 4.

A sacred history that aligns with the hidden history of Daniel eleven verse forty is the history of the Millerites, in fulfillment of Matthew twenty-five’s parable of the ten virgins, the seven thunders of Revelation ten, Habakkuk chapter two, and Ezekiel chapter twelve, verses twenty-one through twenty-eight. Their history began at the time of the end in 1798, which aligns with the time of the end in 1989. In Revelation chapter ten, the seven thunders uttered their voices, but John was prevented from writing what the seven thunders had uttered. The apostle Paul saw and heard things in the third heaven that were not lawful for men to write.

Таърихи муқаддасе, ки бо таърихи ниҳонии Дониёл ёздаҳ, ояти чил, мутобиқат мекунад, таърихи миллериён аст, дар иҷрошавии масали даҳ бокираи Матто бисту панҷ, ҳафт раъди Ваҳй боби даҳ, Ҳабаққуқ боби ду, ва Ҳизқиёл боби дувоздаҳ, оятҳои бисту як то бисту ҳашт. Таърихи онҳо дар вақти интиҳо, дар соли 1798, оғоз ёфт, ки он бо вақти интиҳо дар соли 1989 мутобиқат мекунад. Дар Ваҳй боби даҳ, ҳафт раъд овозҳои худро баён карданд, аммо Юҳанно аз навиштани он чи ҳафт раъд баён карда буданд, боздошта шуд. Расули Худо Павлус дар осмони сеюм чизҳоеро дид ва шунид, ки барои одамон навиштани онҳо ҷоиз набуд.

“The apostle Paul early in his Christian experience was given special opportunities to learn the will of God concerning the followers of Jesus. He was ‘caught up to the third heaven,’ ‘into paradise, and heard unspeakable words, which it is not lawful for a man to utter.’ He himself acknowledged that many ‘visions and revelations’ had been given him ‘of the Lord.’ His understanding of the principles of gospel truth was equal to that of ‘the very chiefest apostles.’ 2 Corinthians 12:2, 4, 1, 11. He had a clear, full comprehension of ‘the breadth, and length, and depth, and height’ of ‘the love of Christ, which passeth knowledge.’ Ephesians 3:18, 19.” Acts of the Apostles, 469.

Ҳавворӣ Павлус ҳанӯз дар ибтидои таҷрибаи масеҳии худ имкониятҳои махсусе дошт, то иродаи Худоро дар бораи пайравони Исо биёмӯзад. Ӯ «ба осмони сеюм рабуда шуд», «ба биҳишт даромад ва суханони баённопазиреро шунид, ки ба инсон ҷоиз нест онҳоро ба забон оварад». Худи ӯ эътироф мекард, ки «аз ҷониби Худованд» ба вай бисёр «рӯъёҳо ва ваҳйҳо» дода шудаанд. Фаҳмиши ӯ аз усулҳои ҳақиқати Инҷил бо фаҳмиши «бузургтарин ҳаввориён» баробар буд. 2 Қӯринтиён 12:2, 4, 1, 11. Ӯ дарки равшан ва комиле аз «паҳноӣ, дарозӣ, умқ ва баландӣ»-и «муҳаббати Масеҳ, ки аз маърифат болотар аст» дошт. Эфсӯсиён 3:18, 19.» Аъмоли Ҳаввориён, 469.

All the prophets identify the last days, and what John heard when the seven thunders “uttered” their voices, he was forbidden to write. What Paul witnessed while he is in the third heaven, was not lawful for a man to “utter.” The truth represented by the seven thunders was to be sealed up until the Lion of the tribe of Judah chose to unseal that truth.

Ҳамаи анбиё рӯзҳои охирро муайян мекунанд, ва он чиро ки Юҳанно ҳангоми он ки ҳафт раъд овозҳои худро «садо доданд», шунид, ба ӯ манъ карда шуд, ки онро бинависад. Он чиро ки Павлус ҳангоми дар осмони сеюм буданаш мушоҳида кард, барои инсон ҷоиз набуд, ки онро «ба забон оварад». Ҳақиқате ки бо ҳафт раъд ифода ёфта буд, бояд мӯҳр карда мешуд, то он даме ки Шери қабилаи Яҳудо ихтиёр кунад, ки он ҳақиқатро боз кунад.

It was partially unsealed to Sister White for she identified that it represented the “events that would transpire” in the history of the first and second angels’ messages, and also that it represented “future events that would be disclosed in their order.” What was revealed then, was a prediction connected with “future events.” She was also instructed that the sealing up of the seven thunders was typified by the sealing up of the book of Daniel.

Он қисман ба хоҳар Уайт кушода шуд, зеро ӯ муайян кард, ки он «ҳодисаҳое, ки ба вуқӯъ хоҳанд пайваст»-ро дар таърихи паёмҳои фариштаи якум ва дуюм ифода мекунад, ва ҳамчунин ин ки он «ҳодисаҳои ояндаро, ки ба тартиби худ ошкор карда хоҳанд шуд» ифода менамояд. Он чи он вақт ошкор гардид, пешгӯие буд, ки бо «ҳодисаҳои оянда» алоқаманд буд. Ба ӯ ҳамчунин таълим дода шуд, ки мӯҳр задани ҳафт раъд ба воситаи мӯҳр задани китоби Дониёл тимсол шудааст.

“The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages. . ..

«Нури махсусе, ки ба Юҳанно дода шуд ва дар ҳафт раъд баён гардид, тасвире аз рӯйдодҳое буд, ки зери паёмҳои фариштаи якум ва дуюм ба вуқӯъ меомаданд....»

“After these seven thunders uttered their voices, the injunction comes to John as to Daniel in regard to the little book: ‘Seal up those things which the seven thunders uttered.’ These relate to future events which will be disclosed in their order.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

«Пас аз он ки ин ҳафт раъд овозҳои худро бароварданд, ба Юҳанно амре меояд, чунон ки ба Дониёл дар бораи китоби кӯчак омада буд: “Он чизҳоеро, ки ҳафт раъд гуфтаанд, мӯҳр намо.” Инҳо ба воқеаҳои оянда тааллуқ доранд, ки дар навбати худ ошкор карда хоҳанд шуд». The Seventh-day Adventist Bible Commentary, ҷилди 7, 971.

The understanding that the seven thunders is a symbol that proves and upholds the methodology and was recognized in the time of the end that began in 1989. After September 11, 2001, the importance of the repetition of the two movements became a present testing truth.

Фаҳмиш дар бораи он ки ҳафт раъд рамзест, ки методологияро исбот ва тасдиқ менамояд, дар вақти поён, ки соли 1989 оғоз ёфт, шинохта шуд. Пас аз 11 сентябри соли 2001, аҳамияти такроршавии ду ҳаракат ба ҳақиқати озмоишии ҳозира табдил ёфт.

The repetition of Millerite history in the history of the one hundred and forty-four thousand was the primary rule that was confirmed on that date, just as the primary rule of the Millerites was confirmed on August 11, 1840. For the Millerites, the primary rule of a day representing a year was confirmed on August 11, 1840, and the primary rule that identifies that all the reformatory movements typify each other, “line upon line,” was confirmed on September 11, 2001. The seven thunders, as a witness of that truth, were unsealed at that time.

Такрор ёфтани таърихи миллерчиён дар таърихи як саду чилу чаҳор ҳазор қоидаи асосие буд, ки дар ҳамон сана тасдиқ гардид, чунон ки қоидаи асосии миллерчиён 11 августи соли 1840 тасдиқ шуда буд. Барои миллерчиён, қоидаи асосӣ — ки як рӯз як солро ифода мекунад — 11 августи соли 1840 тасдиқ гардид; ва қоидаи асосие, ки муайян месозад, ки ҳамаи ҳаракатҳои ислоҳотӣ якдигарро намунавор таҷассум мекунанд, «хат бар хат», 11 сентябри соли 2001 тасдиқ гардид. Ҳафт раъд, ҳамчун шоҳиди он ҳақиқат, дар ҳамон вақт кушода шуданд.

Jesus always illustrates the end of a thing with its beginning, and September 11, 2001, being the beginning of the sealing process, identifies the ending of the sealing process. The Lion of the tribe of Judah unsealed another aspect of the seven thunders when He began to raise the dead dry bones in July of 2023, for He then identified, that in agreement with “Truth,” the seven thunders also symbolically represent the Millerite history of the first and last disappointments, with the rebellion of the Midnight Cry being the middle waymark.

Исо ҳамеша анҷоми чизеро бо ибтидои он тасвир мекунад, ва 11 сентябри соли 2001, ки оғози раванди муҳргузорӣ буд, анҷоми раванди муҳргузориро муайян менамояд. Шери қабилаи Яҳудо ҷанбаи дигари ҳафт раъдро кушод, вақте ки Ӯ дар моҳи июли соли 2023 ба зинда гардондани устухонҳои хушки мурда оғоз намуд, зеро ҳамон вақт Ӯ муайян кард, ки мувофиқи «Ҳақиқат», ҳафт раъд ҳамчунин ба таври рамзӣ таърихи Миллериро дар бар мегиранд: ноумедиҳои аввал ва охир, бо исёни Фарёди Нимашаб ҳамчун аломати миёна.

In doing so, He revealed that the seven thunders is repeated in the history of July 18, 2020 unto the soon coming Sunday law. The disappointment of July 18, 2020 being the first waymark, and the disappointment of the soon coming Sunday law being the last of the three waymarks of “Truth,” that identify the seven thunders at the end of the sealing time, is represented by the rebellion associated by the foolish virgins who reject the message of the Lion of the tribe of Judah who is now roaring, as He unseals and publishes His message around planet earth, for that message is the Midnight Cry message of the last days.

Бо ин кор Ӯ ошкор сохт, ки ҳафт раъд дар таърихи 18 июли соли 2020 то ба қонуни якшанбеи ба зудӣ фарорасанда такрор мегардад. Ноумедии 18 июли соли 2020, ки нахустин нишонаи роҳ аст, ва ноумедии қонуни якшанбеи ба зудӣ фарорасанда, ки охирини се нишонаи роҳи «Ҳақиқат» мебошад, ки ҳафт раъдро дар поёни замони мӯҳргузорӣ муайян месозанд, бо исёне муаррифӣ мешавад, ки ба бокирагони нодон нисбат дорад, онҳое ки паёми Шери қабилаи Яҳудоро, ки ҳоло ғурриш мекунад, рад менамоянд, дар ҳоле ки Ӯ паёми Худро мекушояд ва онро дар саросари сайёраи замин интишор медиҳад, зеро он паём паёми Фарёди Нисфишабии рӯзҳои охир аст.

At the beginning of the sealing time, on September 11, 2001, the angel of Revelation chapter eighteen descended and among several things, He unsealed a fuller understanding of the meaning of the seven thunders. What was then understood of the seven thunders was not simply that reform movements parallel one another, but also that when the angel descended at that waymark of a reform movement, it would confirm the primary prophetic rule of its respective history.

Дар оғози замони муҳргузорӣ, 11 сентябри соли 2001, фариштаи Ваҳй боби ҳаждаҳум нозил шуд ва дар миёни чанд чиз, Ӯ фаҳмиши пурратари маънои ҳафт раъду барқро кушод. Он чи он вақт дар бораи ҳафт раъду барқ фаҳмида шуд, танҳо ин набуд, ки ҳаракатҳои ислоҳотӣ бо ҳам параллел мебошанд, балки ҳамчунин ин буд, ки вақте фаришта дар он нишонаи роҳии як ҳаракати ислоҳотӣ нозил мегардад, Ӯ қоидаи асосии нубувватии таърихи дахлдори онро тасдиқ хоҳад кард.

The descent of the angel of Revelation chapter eighteen on September 11, 2001, confirmed the latter rain methodology of “line upon line”, by identifying that the beginning (or Alpha) movement illustrated the ending (or Omega) movement. At the end of the sealing time, Michael descended to resurrect the dead dry bones, represented by the two witnesses who were dead in the street of that great city of Sodom and Egypt where also our Lord was crucified. When Michael called the dead back to life, He, as the Lion of the tribe of Judah, unsealed that the seven thunders had a hidden history beyond the truths previously revealed of the seven thunders.

Фуруд омадани фариштаи Ваҳй, боби ҳаждаҳ, дар 11 сентябри соли 2001, усули борони охирро — «сатр бар сатр» — тасдиқ намуд, бо он ки нишон дод, ки ҳаракати ибтидоӣ (ё Алфа) ҳаракати анҷомӣ (ё Омега)-ро ба тасвир меовард. Дар поёни вақти муҳргузорӣ, Микоил фуруд омад, то устухонҳои хушки мурдагонро эҳё намояд, ки онҳоро он ду шоҳид намояндагӣ мекарданд, ки дар кӯчаи он шаҳри бузурги Садӯм ва Миср, ки дар он ҷо низ Худованди мо маслуб гардида буд, мурда буданд. Вақте ки Микоил мурдагонро боз ба ҳаёт даъват кард, Ӯ, ҳамчун Шери қабилаи Яҳудо, ошкор сохт, ки ҳафт раъд таърихи пинҳоне доштанд, ки фаротар аз ҳақиқатҳое буд, ки пештар дар бораи ҳафт раъд ошкор гардида буданд.

And when the Lion of the tribe of Judah unsealed that truth, He placed it within the structure of “Truth.” It was then revealed that July 18, 2020 paralleled April 19, 1844, and that each of those waymarks would be followed by the unsealing of the message of the Midnight Cry, which would manifest the rebellion of the foolish virgins of each respective history. He also unsealed the fact that the message would travel like a tsunami around the world until the great disappointment of the Sunday law was enforced.

Ва ҳангоме ки Шери сибти Яҳудо он ҳақиқатро муҳркушоӣ кард, Ӯ онро дар дохили сохтори «Ҳақиқат» ҷой дод. Он гоҳ ошкор гардид, ки 18 июли соли 2020 ба 19 апрели соли 1844 мувозӣ буд, ва ҳар яке аз он аломатҳои роҳ бо муҳркушоии паёми Нидои Нимашаб пайравӣ мегардид, ки исёни бокираҳои аблаҳи ҳар як таърихи мувофиқро зоҳир менамуд. Ӯ ҳамчунин ин ҳақиқатро муҳркушоӣ кард, ки он паём монанди сунами дар саросари ҷаҳон паҳн хоҳад шуд, то даме ки ноумедии бузург ҳангоми ҷорӣ шудани қонуни якшанбе ба вуқуъ пайвандад.

We will continue this study in the next article.

Мо ин омӯзишро дар мақолаи навбатӣ идома хоҳем дод.

And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.

Ва ба ман мегӯяд: «Суханони нубуввати ин китобро мӯҳр накун, зеро ки вақт наздик аст. Бигзор золим боз золимӣ кунад; ва палид боз палид бимонад; ва одил боз одилӣ намояд; ва муқаддас боз муқаддас бимонад. Ва инак, Ман ба зудӣ меоям; ва мукофоти Ман бо Ман аст, то ба ҳар кас мувофиқи аъмолаш бидиҳам. Ман Алфо ва Омего, ибтидо ва интиҳо, аввалин ва охирин ҳастам». Ваҳй 22:10–13.