We are beginning our consideration of Daniel’s last vision by applying the principle represented by Alpha and Omega, that identifies that He always identifies the ending with the beginning. Therefore Belteshazzar, who is Daniel in the very first verse of Daniel’s last vision would also be represented in the last portion of that very same vision. We have identified that Belteshazzar represents God’s covenant people of the last days, who understand the “chazon,” vision of prophetic history, as represented by the word “thing,” in verse one. That vision of prophetic history is the “seven times,” of Leviticus twenty-six that equates to twenty-five hundred and twenty years. Belteshazzar also understands the “vision” in verse one, which is the “mareh” vision of twenty-three hundred years, which represents the sudden appearance of Christ.

เรากำลังเริ่มต้นการพิจารณานิมิตสุดท้ายของดาเนียลโดยประยุกต์ใช้หลักการที่แสดงไว้โดยอัลฟาและโอเมกา ซึ่งชี้ให้เห็นว่าพระองค์ทรงระบุจุดจบด้วยจุดเริ่มต้นอยู่เสมอ ดังนั้น เบลเทชัสซาร์ ผู้ซึ่งก็คือดาเนียลในข้อแรกของนิมิตสุดท้ายของดาเนียล จึงย่อมถูกนำเสนอไว้ด้วยในตอนท้ายของนิมิตเดียวกันนั้นด้วย เราได้ชี้แล้วว่าเบลเทชัสซาร์เป็นตัวแทนของประชากรแห่งพันธสัญญาของพระเจ้าในยุคสุดท้าย ผู้ซึ่งเข้าใจ “chazon” คือนิมิตแห่งประวัติศาสตร์คำพยากรณ์ ดังที่ถ่ายทอดโดยคำว่า “thing” ในข้อหนึ่ง นิมิตแห่งประวัติศาสตร์คำพยากรณ์นั้นคือ “เจ็ดเวลา” แห่งเลวีนิติ 26 ซึ่งเท่ากับสองพันห้าร้อยยี่สิบปี เบลเทชัสซาร์ยังเข้าใจ “vision” ในข้อหนึ่งด้วย ซึ่งก็คือนิมิต “mareh” แห่งสองพันสามร้อยปี อันเป็นตัวแทนของการปรากฏขึ้นอย่างฉับพลันของพระคริสต์

In chapter twelve, Daniel represents the movement of the first angel and also the movement of the third angel, for both movements fulfill the parable of the ten virgins. In chapter twelve there are at least five truths that were part of the Millerite movement, that represent truths which the movement of the third angel must also experience and understand. Both movements fulfill the parable of the ten virgins, and the wise virgins of both movements are required to understand that prophetic fact. Both movements must understand the first prophetic truth Miller was led to recognize, as represented by Leviticus twenty-six’s “seven times.” The other three parallel experiences and understandings are found in the last few verses of the chapter.

ในบทที่สิบสอง ดาเนียลเป็นภาพแทนของขบวนการทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง และยังเป็นภาพแทนของขบวนการทูตสวรรค์องค์ที่สามด้วย เพราะว่าทั้งสองขบวนการทำให้คำอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนนั้นสำเร็จครบถ้วน ในบทที่สิบสอง มีความจริงอย่างน้อยห้าประการที่เป็นส่วนหนึ่งของขบวนการมิลเลอไรต์ ซึ่งเป็นภาพแทนของความจริงที่ขบวนการทูตสวรรค์องค์ที่สามจะต้องประสบและเข้าใจด้วยเช่นกัน ทั้งสองขบวนการทำให้คำอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนนั้นสำเร็จครบถ้วน และหญิงพรหมจารีที่มีปัญญาของทั้งสองขบวนการจำเป็นต้องเข้าใจข้อเท็จจริงเชิงพยากรณ์นั้น ทั้งสองขบวนการต้องเข้าใจความจริงเชิงพยากรณ์ประการแรกที่มิลเลอร์ได้รับการทรงนำให้ตระหนัก ดังที่เป็นภาพแทนโดย “เจ็ดวาระ” ในเลวีนิติ บทที่ยี่สิบหก ส่วนประสบการณ์และความเข้าใจอีกสามประการที่ขนานกันนั้นพบได้ในข้อพระคัมภีร์ไม่กี่ข้อสุดท้ายของบทนี้

And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days. Daniel 12:11–13.

และตั้งแต่เวลาที่การถวายบูชาประจำวันถูกยกเลิกไป และสิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนซึ่งก่อให้เกิดความรกร้างถูกตั้งขึ้น จะมีอยู่หนึ่งพันสองร้อยเก้าสิบวัน ความสุขมีแก่ผู้ที่เฝ้าคอย และมาถึงหนึ่งพันสามร้อยสามสิบห้าวัน แต่ท่านจงดำเนินไปตามทางของท่านจนถึงวาระสุดท้าย เพราะท่านจะได้พักสงบ และจะยืนอยู่ในส่วนของท่านเมื่อสิ้นสุดกาลวันทั้งหลาย ดาเนียล 12:11–13

The remnant people of God in the book of Revelation possess three primary prophetic characteristics. They keep God’s commandments, have the faith of Jesus and uphold the Spirit of Prophecy.

ประชากรส่วนที่เหลืออยู่ของพระเจ้าในพระธรรมวิวรณ์มีลักษณะเชิงพยากรณ์สำคัญสามประการ คือ พวกเขารักษาพระบัญญัติของพระเจ้า มีความเชื่อของพระเยซู และยึดมั่นในพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์

And he saith unto me, Write, Blessed are they which are called unto the marriage supper of the Lamb. And he saith unto me, These are the true sayings of God. And I fell at his feet to worship him. And he said unto me, See thou do it not: I am thy fellowservant, and of thy brethren that have the testimony of Jesus: worship God: for the testimony of Jesus is the spirit of prophecy. Revelation 19:9, 10.

แล้วท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “จงเขียนไว้ว่า ผู้ที่ได้รับเชิญมาสู่งานเลี้ยงอภิเษกสมรสของพระเมษโปดกก็เป็นสุข” และท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “ถ้อยคำเหล่านี้เป็นพระวจนะแท้ของพระเจ้า” แล้วข้าพเจ้าก็กราบลงที่เท้าของท่านเพื่อจะนมัสการท่าน แต่ท่านกล่าวแก่ข้าพเจ้าว่า “อย่ากระทำเช่นนั้นเลย ข้าพเจ้าเป็นเพื่อนผู้รับใช้ร่วมกับท่าน และกับบรรดาพี่น้องของท่านผู้มีคำพยานของพระเยซู จงนมัสการพระเจ้าเถิด เพราะว่าคำพยานของพระเยซูนั้นเป็นจิตวิญญาณแห่งคำพยากรณ์” วิวรณ์ 19:9, 10

The Millerites correctly understood that “the daily,” in the book of Daniel represented paganism, and that the “time that the daily” was “taken away,” was the year 508. To reject that truth is to reject the authority of “the testimony of Jesus,” which “is the Spirit of Prophecy,” for the Spirit of Prophecy clearly identifies that the Millerites were correct in their understanding of “the daily.”

พวกมิลเลอไรต์เข้าใจอย่างถูกต้องว่า “เครื่องบูชาประจำวัน” ในพระธรรมดาเนียลเป็นสัญลักษณ์แทนลัทธินอกศาสนา และว่า “เวลาที่เครื่องบูชาประจำวัน” ถูก “นำออกไป” นั้น คือปี 508 การปฏิเสธความจริงข้อนี้ก็คือการปฏิเสธสิทธิอำนาจของ “พระโอวาทของพระเยซู” ซึ่ง “เป็นจิตวิญญาณแห่งคำพยากรณ์” เพราะว่าจิตวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ได้ระบุไว้อย่างชัดเจนว่าพวกมิลเลอไรต์เข้าใจ “เครื่องบูชาประจำวัน” ได้อย่างถูกต้อง

“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

“แล้วข้าพเจ้าได้เห็นเกี่ยวกับคำว่า ‘Daily’ ว่า คำว่า ‘sacrifice’ นั้นเป็นคำที่ปัญญาของมนุษย์เติมเข้าไป และมิได้เป็นส่วนหนึ่งของข้อความเดิม; และองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ประทานความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับเรื่องนี้แก่บรรดาผู้ที่ประกาศเสียงร้องเรื่องโมงยามแห่งการพิพากษา เมื่อยังมีความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันอยู่ก่อนปี 1844 เกือบทั้งหมดล้วนเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับ ‘Daily;’ แต่ตั้งแต่ปี 1844 เป็นต้นมา ในท่ามกลางความสับสน ก็ได้มีการยอมรับทัศนะอื่น ๆ และความมืดกับความสับสนก็ได้ติดตามมา” Review and Herald, November 1, 1850.

The Millerites understood that the resistance of paganism against the rise of the papacy to power in 538, was removed in the year 508. The Millerites were correct, but their understanding was limited. God’s last day people, who are represented by Belteshazzar in verse one, will see that from the year 508 to 538 represents a prophetic period that was typified by the thirty years of preparation in the history of Christ that preceded His empowerment at His baptism. They will see that the prophetic period also represents the prophetic period from 1776 unto 1798, and that all three of those periods represent the sealing time of the one hundred and forty-four thousand that began on September 11, 2001, and concludes at the soon-coming Sunday law.

พวกมิลเลอไรต์เข้าใจว่าการต่อต้านของลัทธินอกศาสนาต่อการขึ้นสู่อำนาจของสันตะปาปาในปี 538 ได้ถูกขจัดออกไปในปี 508 พวกมิลเลอไรต์เข้าใจถูกต้อง แต่ความเข้าใจของพวกเขามีขอบเขตจำกัด ประชากรของพระเจ้าในยุคสุดท้าย ผู้ซึ่งถูกแทนด้วยเบลเทชัสซาร์ในข้อหนึ่ง จะมองเห็นว่าช่วงเวลาตั้งแต่ปี 508 ถึง 538 เป็นช่วงเวลาเชิงพยากรณ์ ซึ่งมีแบบอย่างโดยช่วงเวลาเตรียมพร้อมสามสิบปีในประวัติของพระคริสต์ อันนำหน้าการที่พระองค์ทรงได้รับการเจิมด้วยฤทธิ์อำนาจ ณ พิธีบัพติศมาของพระองค์ พวกเขาจะเห็นว่าช่วงเวลาเชิงพยากรณ์นั้นยังเป็นตัวแทนของช่วงเวลาเชิงพยากรณ์ตั้งแต่ปี 1776 จนถึงปี 1798 อีกด้วย และทั้งสามช่วงเวลานั้นล้วนเป็นตัวแทนของเวลาแห่งการประทับตราของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน ซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 และสิ้นสุดลงเมื่อกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งใกล้จะมาถึงมาถึงนั้นเอง

In chapter twelve, Daniel represents the Millerites and the five important truths and experiences that are to be repeated in those represented by Belteshazzar. The third truth and experience of the Millerites is “the correct view of the ‘daily,’ … the Lord gave … to those who gave the judgment hour cry.” To reject that truth is to reject the writings of Ellen White, which is the Spirit of Prophecy. The fourth truth and experience of the Millerites, and the messengers of the third angel, is the prophecy of the thirteen hundred and thirty-five years, which began in the year “the daily,” was taken away, in 508.

ในบทที่สิบสอง ดาเนียลเป็นตัวแทนของพวกมิลเลอไรต์ และของความจริงสำคัญห้าประการกับประสบการณ์ห้าประการที่ต้องถูกรื้อฟื้นซ้ำอีกในบรรดาผู้ซึ่งเบลเทชัสซาร์เป็นตัวแทน ความจริงและประสบการณ์ประการที่สามของพวกมิลเลอไรต์คือ “ความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับ ‘เครื่องเผาบูชาประจำวัน,’ … องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทาน … แก่บรรดาผู้ที่ประกาศเสียงร้องเรื่องโมงแห่งการพิพากษา” การปฏิเสธความจริงนั้นก็คือการปฏิเสธงานเขียนของเอลเลน ไวท์ ซึ่งคือพระวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ ความจริงและประสบการณ์ประการที่สี่ของพวกมิลเลอไรต์ และของบรรดาผู้สื่อสารสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม คือคำพยากรณ์เรื่องหนึ่งพันสามร้อยสามสิบห้าปี ซึ่งเริ่มต้นในปีที่ “เครื่องเผาบูชาประจำวัน” ถูกนำออกไป คือในปี 508.

Beginning in 508, thirteen hundred and thirty-five years takes you to 1843, but not simply 1843, for the prophecy actually pinpoints the very last day of 1843, for it states, “Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days.” The Hebrew word translated as “cometh,” is “naga,” and it means “to touch”, or “lay hands on”. The prophecy therefore means, “blessed is he that waiteth, and” touches or lays hands upon 1843.

เมื่อเริ่มต้นที่ปี 508 หนึ่งพันสามร้อยสามสิบห้าปีนำท่านไปถึงปี 1843 แต่ไม่ใช่เพียงปี 1843 เท่านั้น เพราะแท้จริงแล้วคำพยากรณ์ชี้ไปยังวันสุดท้ายของปี 1843 โดยเฉพาะ เพราะมีข้อความว่า “Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days.” คำภาษาฮีบรูที่แปลว่า “cometh” คือ “naga” และมีความหมายว่า “แตะต้อง” หรือ “วางมือบน” ดังนั้น คำพยากรณ์นี้จึงมีความหมายว่า “blessed is he that waiteth, and” แตะต้องหรือวางมือบนปี 1843.

The blessing of waiting in Millerite history was for those wise virgins who experienced the first disappointment, but waited for the vision that tarried. As the Millerites waited for the “vision that tarried” in fulfillment of the parable of the ten virgins, and Habakkuk chapter two, they were blessed. In that tarrying time they then saw they were fulfilling the parable, and that at the end the vision would “speak”. Their tarrying time and disappointment was based upon the incorrect identification that the twenty-three hundred years would terminate in 1843, but the vision was really for 1844. Their disappointment was based upon their experience that had been produced when the year 1843, ended with no return of Christ. Their disappointment, and the blessing pronounced upon those who thereafter chose to wait, was all based upon the very last day of the year 1843, which “touches” or “cometh to” 1844.

พระพรแห่งการรอคอยในประวัติศาสตร์ของขบวนการมิลเลอไรต์มีไว้สำหรับหญิงพรหมจารีที่มีปัญญาเหล่านั้น ผู้ซึ่งประสบกับความผิดหวังครั้งแรก แต่ยังคงรอคอยนิมิตที่เนิ่นช้า ดังที่ชาวมิลเลอไรต์ได้รอคอย “นิมิตที่เนิ่นช้า” ตามความสำเร็จสมจริงของอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคน และพระธรรมฮาบากุกบทที่สอง พวกเขาก็ได้รับพระพร ในช่วงเวลาแห่งการเนิ่นช้านั้น พวกเขาจึงเห็นว่าตนกำลังทำให้อุปมานั้นสำเร็จสมจริง และว่าในที่สุดนิมิตจะ “กล่าว” ช่วงเวลาแห่งการเนิ่นช้าและความผิดหวังของพวกเขาตั้งอยู่บนการระบุที่ไม่ถูกต้องว่าระยะเวลาสองพันสามร้อยปีจะสิ้นสุดลงในปี 1843 แต่นิมิตนั้นแท้จริงแล้วมีไว้สำหรับปี 1844 ความผิดหวังของพวกเขาตั้งอยู่บนประสบการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อปี 1843 สิ้นสุดลงโดยปราศจากการเสด็จกลับมาของพระคริสต์ ความผิดหวังของพวกเขา และพระพรที่ประกาศแก่บรรดาผู้ซึ่งหลังจากนั้นเลือกที่จะรอคอย ล้วนตั้งอยู่บนวันสุดท้ายอย่างแท้จริงของปี 1843 ซึ่ง “แตะต้อง” หรือ “มาถึง” ปี 1844.

The experience of the first disappointment, as a fulfillment of the parable of the ten virgins, is understood and repeated in those represented by Belteshazzar. The fifth truth and experience that will be recognized by those represented by Belteshazzar is that at “the end of the days”, Daniel would “stand in his lot”.

ประสบการณ์แห่งความผิดหวังครั้งแรก อันเป็นความสำเร็จตามคำอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคนนั้น เป็นสิ่งที่เข้าใจและถูกทำซ้ำอีกในบรรดาผู้ที่เบลเทชัสซาร์เป็นตัวแทน ความจริงและประสบการณ์ประการที่ห้าที่จะได้รับการตระหนักโดยผู้ที่เบลเทชัสซาร์เป็นตัวแทนก็คือว่า ณ “ปลายวาระทั้งหลาย” ดาเนียลจะ “ยืนอยู่ในส่วนของตน”

“Daniel has been standing in his lot since the seal was removed and the light of truth has been shining upon his visions. He stands in his lot, bearing the testimony which was to be understood at the end of the days.” Sermons and Talks, volume 1, 225, 226.

“ดาเนียลได้ยืนอยู่ในส่วนของตนนับตั้งแต่ตราประทับถูกเปิดออก และแสงสว่างแห่งความจริงได้ส่องลงมาบนนิมิตทั้งหลายของเขา เขายืนอยู่ในส่วนของตน โดยเป็นพยานถึงคำพยานซึ่งจะต้องเป็นที่เข้าใจในวาระสุดท้ายของวันทั้งหลาย” Sermons and Talks, เล่ม 1, 225, 226.

The Millerites experienced the purification process accomplished by the increase of knowledge that came from the book of Daniel when it was unsealed in 1798. Those represented by Belteshazzar will experience the purification process accomplished by the increase of knowledge that came from the book of Daniel when it was unsealed in 1989. They will also understand that the book of Daniel has a special purpose in the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

ชาวมิลเลอร์ไรต์ได้ประสบกับกระบวนการชำระให้บริสุทธิ์ซึ่งสำเร็จขึ้นโดยการเพิ่มพูนแห่งความรู้ที่มาจากพระธรรมดาเนียล เมื่อพระธรรมนั้นถูกเปิดผนึกในปี 1798 ผู้ที่เบลเทชัสซาร์เป็นตัวแทนจะประสบกับกระบวนการชำระให้บริสุทธิ์ซึ่งสำเร็จขึ้นโดยการเพิ่มพูนแห่งความรู้ที่มาจากพระธรรมดาเนียล เมื่อพระธรรมนั้นถูกเปิดผนึกในปี 1989 พวกเขาจะเข้าใจด้วยว่าพระธรรมดาเนียลมีจุดประสงค์พิเศษในการประทับตราคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน

“When God gives a man a special work to do, he is to stand in his lot and place as did Daniel, ready to answer the call of God, ready to fulfill His purpose.” Manuscript Releases, volume 6, 108.

“เมื่อพระเจ้าประทานงานพิเศษแก่ผู้หนึ่งให้กระทำ เขาจะต้องยืนอยู่ในส่วนและตำแหน่งของตนดังที่ดาเนียลได้กระทำ พร้อมที่จะตอบรับการทรงเรียกของพระเจ้า พร้อมที่จะกระทำให้พระประสงค์ของพระองค์สำเร็จ” Manuscript Releases, volume 6, 108.

As former Laodiceans, those represented by Belteshazzar will recognize that it is through the books of Daniel and Revelation, which are the same book, that the final revival is accomplished.

ในฐานะที่เคยเป็นชาวเลาดีเซียมาก่อน ผู้ที่เบลเทชัสซาร์เป็นตัวแทนจะตระหนักว่า การฟื้นฟูครั้งสุดท้ายนั้นสำเร็จลุล่วงผ่านทางพระธรรมดาเนียลและวิวรณ์ ซึ่งเป็นพระธรรมเล่มเดียวกัน.

“When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience. . . One thing will certainly be understood from the study of Revelation—that the connection between God and His people is close and decided.” The Faith I Live By, 345.

“เมื่อหนังสือดาเนียลและวิวรณ์ได้รับความเข้าใจดียิ่งขึ้น บรรดาผู้เชื่อจะมีประสบการณ์ทางศาสนาที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง... สิ่งหนึ่งที่จะเข้าใจอย่างแน่นอนจากการศึกษาพระธรรมวิวรณ์ก็คือ ความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ากับประชากรของพระองค์นั้นใกล้ชิดและแน่วแน่” The Faith I Live By, 345.

As former Laodiceans, they will have recognized their Laodicean condition, and recognized that they were spiritually as dead as a valley of dry bones, and in response to the straight testimony concerning their dead and lost condition they will recognize their need to be alive as the first priority.

ในฐานะที่เคยเป็นชาวเลาดีเซียมาก่อน พวกเขาจะได้ตระหนักถึงสภาพเลาดีเซียของตน และตระหนักว่าฝ่ายจิตวิญญาณแล้วตนตายดังหุบเขาแห่งกระดูกแห้ง และเพื่อตอบสนองต่อคำพยานอันตรงไปตรงมาที่กล่าวถึงสภาพซึ่งตายและหลงหายของตน พวกเขาจะตระหนักถึงความจำเป็นที่จะต้องมีชีวิตเป็นลำดับแรกสุด

“A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. To seek this should be our first work.” Selected Messages, book 1, 121.

“การฟื้นฟูแห่งความเคร่งศาสนาที่แท้จริงท่ามกลางพวกเรานั้น เป็นความจำเป็นที่ยิ่งใหญ่ที่สุดและเร่งด่วนที่สุดเหนือความจำเป็นทั้งปวงของเรา การแสวงหาสิ่งนี้ควรเป็นภารกิจแรกของเรา” Selected Messages, book 1, 121.

The Bible promise is that whoever seeks, will find, and the Holy Spirit will then lead them to understand that it is the books of Daniel and Revelation that produces the necessary revival.

พระสัญญาในพระคัมภีร์คือ ผู้ใดแสวงหา ผู้นั้นจะพบ และแล้วพระวิญญาณบริสุทธิ์จะทรงนำเขาให้เข้าใจว่า เป็นหนังสือดาเนียลและวิวรณ์ที่ก่อให้เกิดการฟื้นฟูฝ่ายจิตวิญญาณอันจำเป็นนั้น

“When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival.” Testimonies to Ministers, 113.

“เมื่อเราในฐานะประชากรเข้าใจว่าหนังสือเล่มนี้มีความหมายต่อเราอย่างไร จะเห็นการฟื้นฟูครั้งยิ่งใหญ่เกิดขึ้นท่ามกลางเรา” Testimonies to Ministers, 113.

The end of Daniel’s last vision, as represented in chapter twelve, identifies the experience that produces God’s last day covenant people, as represented by Belteshazzar, in the first verse, of the last vision. There Daniel, represented as Belteshazzar, understands both the internal vision of the twenty-three hundred years and the external vision of the twenty-five hundred and twenty years. He understands the “thing,” and “the vision.” He understands the chazon vision and the mareh vision. He understands the trampling down of the sanctuary and host, and the restoration of the sanctuary and host. He understands both the Ulai and Hiddekel River visions.

ตอนจบของนิมิตสุดท้ายของดาเนียล ดังที่ปรากฏในบทที่สิบสอง ระบุถึงประสบการณ์ที่ก่อให้เกิดประชากรแห่งพันธสัญญาของพระเจ้าในยุคสุดท้าย ดังที่แทนไว้โดยเบลเทชัสซาร์ ในข้อแรกของนิมิตสุดท้าย ตรงนั้นดาเนียล ซึ่งแทนไว้ในฐานะเบลเทชัสซาร์ เข้าใจทั้งนิมิตภายในเรื่องสองพันสามร้อยปี และนิมิตภายนอกเรื่องสองพันห้าร้อยยี่สิบปี เขาเข้าใจทั้ง “สิ่งนั้น” และ “นิมิต” เขาเข้าใจทั้งนิมิต chazon และนิมิต mareh เขาเข้าใจทั้งการเหยียบย่ำสถานนมัสการและพลโยธาให้ตกต่ำลง และการฟื้นฟูสถานนมัสการและพลโยธา เขาเข้าใจทั้งนิมิตแห่งแม่น้ำอูไลและแม่น้ำฮิดเดเคล

We will continue this study in the next article.

เราจะดำเนินการศึกษานี้ต่อไปในบทความถัดไป

“There is need of a much closer study of the word of God; especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy; but we should call attention to what the prophets and apostles have written under the inspiration of the Holy Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and that the Lord God of heaven and His law are to be exalted. Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust….

“มีความจำเป็นที่จะต้องศึกษาพระวจนะของพระเจ้าอย่างใกล้ชิดยิ่งกว่านี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ควรให้ความสนใจต่อพระธรรมดาเนียลและพระธรรมวิวรณ์อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนในประวัติศาสตร์แห่งงานของเรา ในบางประเด็นเกี่ยวกับอำนาจโรมันและสันตะปาปา เราอาจกล่าวให้น้อยลงได้ แต่เราควรชี้ความสนใจไปยังสิ่งที่บรรดาผู้พยากรณ์และอัครทูตได้เขียนไว้ภายใต้การดลใจของพระวิญญาณบริสุทธิ์ของพระเจ้า พระวิญญาณบริสุทธิ์ได้ทรงกำหนดจัดวางทั้งในการประทานคำพยากรณ์และในเหตุการณ์ทั้งหลายที่ได้พรรณนาไว้ เพื่อสอนว่าเครื่องมือมนุษย์จะต้องถูกกันให้อยู่นอกสายตา ซ่อนไว้ในพระคริสต์ และให้องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมฟ้าและธรรมบัญญัติของพระองค์ได้รับการยกย่อง จงอ่านพระธรรมดาเนียล จงทบทวนประวัติศาสตร์ของบรรดาอาณาจักรที่ได้ถูกแทนภาพไว้ ณ ที่นั้นทีละประเด็น จงมองดูรัฐบุรุษ สภาทั้งหลาย กองทัพอันทรงอำนาจ และจงเห็นว่าพระเจ้าทรงกระทำการอย่างไรเพื่อทรงเหยียดความเย่อหยิ่งของมนุษย์ลง และทรงให้ศักดิ์ศรีอันรุ่งเรืองของมนุษย์คลุกอยู่ในธุลีดิน….”

“The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.

“ความสว่างที่ดาเนียลได้รับจากพระเจ้านั้น ได้ทรงประทานไว้เป็นพิเศษสำหรับยุคสุดท้ายเหล่านี้ นิมิตทั้งหลายที่เขาได้เห็น ณ ริมฝั่งแม่น้ำอุไลและแม่น้ำฮิดเดเคล อันเป็นแม่น้ำใหญ่แห่งชินาร์ บัดนี้กำลังอยู่ในกระบวนแห่งการสำเร็จตามนั้น และเหตุการณ์ทั้งสิ้นที่ได้พยากรณ์ไว้จะบังเกิดขึ้นในไม่ช้า”

“Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given.

“จงพิจารณาสภาพการณ์ของชนชาติยิวในเวลาที่คำพยากรณ์ของดาเนียลได้ถูกประทานไว้.

“Let us give more time to the study of the Bible. We do not understand the word as we should. The book of Revelation opens with an injunction to us to understand the instruction that it contains. ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy,’ God declares, ‘and keep those things which are written therein: for the time is at hand.’ When we as a people understand what this book means to us, there will be seen among us a great revival. We do not understand fully the lessons that it teaches, notwithstanding the injunction given us to search and study it.

“ขอให้เราอุทิศเวลาให้มากยิ่งขึ้นแก่การศึกษาพระคัมภีร์ เราไม่เข้าใจพระวจนะอย่างที่เราควรจะเข้าใจ พระธรรมวิวรณ์เริ่มต้นด้วยพระบัญชาที่ให้เราเข้าใจคำสั่งสอนที่บรรจุอยู่ในนั้น ‘ความสุขมีแก่ผู้ที่อ่าน และบรรดาผู้ที่ฟังถ้อยคำแห่งคำพยากรณ์นี้’ พระเจ้าทรงประกาศ ‘และรักษาสิ่งสารพัดที่เขียนไว้ในนั้น เพราะว่าเวลานั้นใกล้เข้ามาแล้ว’ เมื่อเราในฐานะชนชาติหนึ่งเข้าใจว่าพระธรรมเล่มนี้มีความหมายต่อเราอย่างไร จะปรากฏการฟื้นฟูครั้งใหญ่ท่ามกลางเรา เรายังไม่เข้าใจบทเรียนที่พระธรรมนี้สอนอย่างถ่องแท้ ทั้ง ๆ ที่เราได้รับพระบัญชาให้ค้นหาและศึกษา”

“In the past teachers have declared Daniel and the Revelation to be sealed books, and the people have turned from them. The veil whose apparent mystery has kept many from lifting it, God’s own hand has withdrawn from these portions of His word. The very name ‘Revelation’ contradicts the statement that it is a sealed book. ‘Revelation’ means that something of importance is revealed. The truths of this book are addressed to those living in these last days. We are standing with the veil removed in the holy place of sacred things. We are not to stand without. We are to enter, not with careless, irreverent thoughts, not with impetuous footsteps, but with reverence and godly fear. We are nearing the time when the prophecies of the book of Revelation are to be fulfilled….

“ในอดีต บรรดาครูอาจารย์ได้ประกาศว่าพระธรรมดาเนียลและพระธรรมวิวรณ์เป็นหนังสือที่ถูกผนึกไว้ และประชาชนก็ได้หันเหไปจากพระธรรมเหล่านั้น ม่านซึ่งด้วยความลี้ลับอันปรากฏภายนอกได้ทำให้คนเป็นอันมากไม่กล้าเปิดออกนั้น พระหัตถ์ของพระเจ้าเองได้ทรงยกออกจากพระวจนะของพระองค์ส่วนเหล่านี้แล้ว แม้แต่ชื่อ ‘วิวรณ์’ เองก็ขัดแย้งกับคำกล่าวที่ว่าหนังสือนี้เป็นหนังสือที่ถูกผนึกไว้ ‘วิวรณ์’ หมายความว่า มีบางสิ่งที่สำคัญถูกเปิดเผย ความจริงทั้งหลายในหนังสือนี้มีถึงผู้ที่ดำรงชีวิตอยู่ในวาระสุดท้ายเหล่านี้ เรากำลังยืนอยู่โดยมีม่านถูกยกออกแล้ว ณ สถานบริสุทธิ์แห่งสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เราไม่ควรยืนอยู่ภายนอก เราควรเข้าไป ไม่ใช่ด้วยความคิดที่ประมาทและขาดความยำเกรง ไม่ใช่ด้วยย่างเท้าอันหุนหันพลันแล่น แต่ด้วยความเคารพและความยำเกรงพระเจ้า เรากำลังเข้าใกล้เวลาที่คำพยากรณ์ในพระธรรมวิวรณ์จะสำเร็จเป็นจริง….”

“We have the commandments of God and the testimony of Jesus Christ, which is the spirit of prophecy. Priceless gems are to be found in the word of God. Those who search this word should keep the mind clear. Never should they indulge perverted appetite in eating or drinking.

“เรามีพระบัญญัติของพระเจ้าและคำพยานของพระเยซูคริสต์ ซึ่งเป็นวิญญาณแห่งคำพยากรณ์ อัญมณีอันล้ำค่าปรากฏอยู่ในพระวจนะของพระเจ้า บรรดาผู้ที่ค้นคว้าพระวจนะนี้ควรรักษาจิตใจให้แจ่มใสอยู่เสมอ พวกเขาไม่ควรปล่อยตัวตามความอยากอันวิปริตในการกินหรือการดื่มเลย”

“If they do this, the brain will be confused; they will be unable to bear the strain of digging deep to find out the meaning of those things which relate to the closing scenes of this earth’s history.

“หากพวกเขาทำเช่นนี้ สมองจะสับสน; พวกเขาจะไม่สามารถทนต่อความตรากตรำของการขุดค้นลงไปให้ลึกเพื่อค้นหาความหมายของสิ่งเหล่านั้นซึ่งเกี่ยวข้องกับฉากสุดท้ายแห่งประวัติศาสตร์โลกนี้ได้

“When the books of Daniel and Revelation are better understood, believers will have an entirely different religious experience. They will be given such glimpses of the open gates of heaven that heart and mind will be impressed with the character that all must develop in order to realize the blessedness which is to be the reward of the pure in heart.

“เมื่อหนังสือดาเนียลและวิวรณ์เป็นที่เข้าใจได้ดียิ่งขึ้น บรรดาผู้เชื่อจะมีประสบการณ์ทางศาสนาที่แตกต่างไปโดยสิ้นเชิง เขาทั้งหลายจะได้รับการเปิดเผยให้เห็นประตูแห่งสวรรค์ที่เปิดอยู่มากเพียงนั้น จนจิตใจและความคิดจะประทับซึ้งด้วยลักษณะนิสัยที่ทุกคนจำต้องพัฒนา เพื่อจะได้ประจักษ์ถึงความสุขอันเปี่ยมด้วยพระพร ซึ่งจะเป็นบำเหน็จของผู้มีใจบริสุทธิ์”

“The Lord will bless all who will seek humbly and meekly to understand that which is revealed in the Revelation. This book contains so much that is large with immortality and full of glory that all who read and search it earnestly receive the blessing to those ‘that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’

“องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงอวยพระพรแก่ทุกคนที่แสวงหาด้วยใจถ่อมและอ่อนสุภาพ เพื่อจะเข้าใจสิ่งซึ่งได้ทรงสำแดงไว้ในพระธรรมวิวรณ์ หนังสือเล่มนี้มีเนื้อหามากมายซึ่งเปี่ยมด้วยความเป็นอมตะและบริบูรณ์ด้วยพระสิริ จนทุกคนที่อ่านและค้นคว้าอย่างเอาจริงเอาจังย่อมได้รับพระพรสำหรับบรรดา ‘ผู้ที่ฟังถ้อยคำแห่งคำพยากรณ์นี้ และรักษาสิ่งสารพัดซึ่งเขียนไว้ในนั้น’”

“One thing will certainly be understood from the study of Revelation—that the connection between God and His people is close and decided.

“สิ่งหนึ่งที่จะเข้าใจอย่างแน่นอนจากการศึกษาพระธรรมวิวรณ์ก็คือ ความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้ากับประชากรของพระองค์นั้นใกล้ชิดและแน่วแน่”

“A wonderful connection is seen between the universe of heaven and this world. The things revealed to Daniel were afterward complemented by the revelation made to John on the Isle of Patmos. These two books should be carefully studied. Twice Daniel inquired, How long shall it be to the end of time?

“มีความเชื่อมโยงอันน่าอัศจรรย์ปรากฏอยู่ระหว่างจักรวาลแห่งสวรรค์กับโลกนี้ สิ่งทั้งหลายที่ได้ทรงสำแดงแก่ดาเนียล ภายหลังก็ได้รับการเติมเต็มให้สมบูรณ์ด้วยการสำแดงที่ประทานแก่ยอห์นบนเกาะปัทมอส หนังสือทั้งสองเล่มนี้ควรได้รับการศึกษาอย่างถี่ถ้วน ดาเนียลได้ทูลถามอยู่สองครั้งว่า เวลาจะสิ้นสุดลงเมื่อใด?”

“‘And I heard, but I understood not: then said I, O my Lord, what shall be the end of these things? And He said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. And from the time that the daily sacrifice shall be taken away, and the abomination that maketh desolate set up, there shall be a thousand two hundred and ninety days. Blessed is he that waiteth, and cometh to the thousand three hundred and five and thirty days. But go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’

“‘ข้าพเจ้าได้ยินแล้ว แต่ข้าพเจ้าไม่เข้าใจ แล้วข้าพเจ้าจึงทูลว่า โอ องค์พระผู้เป็นเจ้าของข้าพเจ้า บั้นปลายของสิ่งเหล่านี้จะเป็นอย่างไร? และพระองค์ตรัสว่า ดาเนียลเอ๋ย จงไปตามทางของเจ้าเถิด เพราะถ้อยคำเหล่านี้ถูกปิดไว้และผนึกไว้จนถึงวาระสุดท้าย หลายคนจะได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ ถูกทำให้ขาวสะอาด และถูกทดลอง แต่คนอธรรมจะกระทำความอธรรมต่อไป และไม่มีผู้ใดในพวกคนอธรรมจะเข้าใจ แต่บรรดาผู้มีปัญญาจะเข้าใจ และตั้งแต่เวลาที่เครื่องเผาบูชาประจำวันถูกยกเลิกไป และสิ่งน่าสะอิดสะเอียนที่ก่อให้เกิดความรกร้างถูกตั้งขึ้น จะมีหนึ่งพันสองร้อยเก้าสิบวัน ความสุขมีแก่ผู้ที่คอยอยู่และไปถึงหนึ่งพันสามร้อยสามสิบห้าวัน แต่เจ้าจงไปตามทางของเจ้าจนถึงที่สุดเถิด เพราะเจ้าจะได้พักผ่อน และจะยืนอยู่ในส่วนของเจ้าตอนปลายแห่งวันทั้งหลาย’”

“It was the Lion of the tribe of Judah who unsealed the book and gave to John the revelation of what should be in these last days.

“พระสิงห์แห่งเผ่ายูดาห์ทรงเป็นผู้ทรงเปิดผนึกหนังสือม้วนนั้น และประทานแก่ยอห์นซึ่งการสำแดงถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นในวาระสุดท้ายเหล่านี้”

“Daniel stood in his lot to bear his testimony which was sealed until the time of the end, when the first angel’s message should be proclaimed to our world. These matters are of infinite importance in these last days; but while ‘many shall be purified, and made white, and tried,’ ‘the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand.’ How true this is! Sin is the transgression of the law of God; and those who will not accept the light in regard to the law of God will not understand the proclamation of the first, second, and third angel’s messages. The book of Daniel is unsealed in the revelation to John, and carries us forward to the last scenes of this earth’s history.

“ดาเนียลได้ยืนอยู่ในส่วนของตนเพื่อเป็นพยานของตน ซึ่งถูกผนึกไว้จนถึงวาระสุดท้าย เมื่อข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่งจะต้องถูกประกาศแก่โลกของเรา เรื่องเหล่านี้มีความสำคัญอย่างหาที่สุดมิได้ในวาระสุดท้ายเหล่านี้; แต่ขณะที่ ‘คนเป็นอันมากจะได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ และถูกทำให้ขาว และถูกทดลอง’ นั้น ‘คนอธรรมจะกระทำความอธรรมต่อไป: และไม่มีคนอธรรมผู้ใดจะเข้าใจ’ นี่เป็นความจริงเพียงใด! บาปคือการละเมิดพระบัญญัติของพระเจ้า; และบรรดาผู้ที่ไม่ยอมรับความสว่างเกี่ยวกับพระบัญญัติของพระเจ้า จะไม่เข้าใจการประกาศข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง องค์ที่สอง และองค์ที่สาม พระธรรมดาเนียลถูกเปิดผนึกแล้วในพระธรรมวิวรณ์ที่ประทานแก่ยอห์น และนำเราก้าวไปข้างหน้าสู่เหตุการณ์ฉากสุดท้ายแห่งประวัติศาสตร์ของโลกนี้”

“Will our brethren bear in mind that we are living amid the perils of the last days? Read Revelation in connection with Daniel. Teach these things.” Testimonies to Ministers, 112–115.

“พี่น้องทั้งหลายของเราจะระลึกไว้หรือไม่ว่า เรากำลังดำเนินชีวิตอยู่ท่ามกลางภัยอันตรายในยุคสุดท้าย? จงอ่านพระธรรมวิวรณ์ควบคู่กับพระธรรมดาเนียล จงสอนสิ่งเหล่านี้” Testimonies to Ministers, 112–115.