Belshazzar’s feast identifies the “hour” of the Sunday law, but it places the emphasis upon the judgment of the Republican horn. Nebuchadnezzar’s golden image in Daniel chapter three, places the same history, in the context of God’s faithful people who are then lifted up as an ensign. Daniel chapter six, addresses the same line, but addresses the role of the Protestant horn. Belshazzar is representing the “state,” and he called one thousand of his “lords.”
งานเลี้ยงของเบลชัสซาร์ระบุ “ชั่วโมง” ของกฎหมายวันอาทิตย์ แต่เน้นย้ำไปที่การพิพากษาของเขาฝ่ายรีพับลิกัน รูปเคารพทองคำของเนบูคัดเนสซาร์ในดาเนียลบทที่สาม วางประวัติศาสตร์เดียวกันนั้นไว้ในบริบทของประชากรผู้สัตย์ซื่อของพระเจ้า ซึ่งในเวลานั้นถูกยกขึ้นเป็นธงสัญญาณ ดาเนียลบทที่หกกล่าวถึงแนวเส้นเดียวกันนั้น แต่กล่าวถึงบทบาทของเขาฝ่ายโปรเตสแตนต์ เบลชัสซาร์เป็นตัวแทนของ “รัฐ” และเขาได้เรียก “เจ้านาย” ของตนหนึ่งพันคนมา។
Belshazzar the king made a great feast to a thousand of his lords, and drank wine before the thousand. Belshazzar, whiles he tasted the wine, commanded to bring the golden and silver vessels which his father Nebuchadnezzar had taken out of the temple which was in Jerusalem; that the king, and his princes, his wives, and his concubines, might drink therein. Then they brought the golden vessels that were taken out of the temple of the house of God which was at Jerusalem; and the king, and his princes, his wives, and his concubines, drank in them. They drank wine, and praised the gods of gold, and of silver, of brass, of iron, of wood, and of stone. In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:1–5.
กษัตริย์เบลชัสซาร์ทรงจัดงานเลี้ยงใหญ่แก่ขุนนางของพระองค์หนึ่งพันคน และทรงดื่มเหล้าพระพักตร์หน้าคนทั้งพันนั้น เมื่อเบลชัสซาร์ทรงลิ้มรสเหล้าแล้ว ก็มีพระบัญชาให้นำภาชนะทองคำและเงินซึ่งเนบูคัดเนสซาร์พระบิดาของพระองค์ได้ริบมาจากพระวิหารซึ่งอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มนั้นมา เพื่อกษัตริย์และเจ้านายของพระองค์ ทั้งมเหสีและนางสนมทั้งหลาย จะได้ดื่มจากภาชนะเหล่านั้น แล้วเขาทั้งหลายก็นำภาชนะทองคำซึ่งริบมาจากพระวิหารแห่งพระนิเวศของพระเจ้าซึ่งอยู่ในกรุงเยรูซาเล็มมา และกษัตริย์กับเจ้านายของพระองค์ ทั้งมเหสีและนางสนมทั้งหลายก็ดื่มจากภาชนะเหล่านั้น เขาทั้งหลายดื่มเหล้าองุ่น และสรรเสริญพระทั้งหลายที่ทำด้วยทองคำ เงิน สำริด เหล็ก ไม้ และหิน ในชั่วโมงนั้นเอง นิ้วมือของมนุษย์ก็ปรากฏออกมา และเขียนลงบนปูนที่ผนังพระราชวังของกษัตริย์ ตรงข้ามคันประทีป และกษัตริย์ทอดพระเนตรเห็นส่วนของมือที่เขียนนั้น ดาเนียล 5:1–5
The number “ten” represents the dragon, and one hundred, and one thousand is simply a magnification of the same symbol. In chapter six, one hundred and twenty push the deceitful law, and one hundred and twenty is a symbol for priests. Considering “line upon line,” Belshazzar’s feast is illustrating the judgment upon a corrupted statecraft, and judgment of a corrupted churchcraft. Belshazzar was drunk with the Babylonian wine, and then determined to desecrate the sacred vessels of God’s temple in Jerusalem.
เลข “สิบ” เป็นสัญลักษณ์แทนพญานาค และเลขหนึ่งร้อยกับหนึ่งพันก็เป็นเพียงการขยายความของสัญลักษณ์เดียวกันนั้น ในบทที่หก คนหนึ่งร้อยยี่สิบคนผลักดันกฎหมายอันหลอกลวง และเลขหนึ่งร้อยยี่สิบเป็นสัญลักษณ์แทนปุโรหิต เมื่อพิจารณาตามหลัก “บรรทัดซ้อนบรรทัด” งานเลี้ยงของเบลชัสซาร์กำลังสาธิตการพิพากษาเหนือรัฐศาสตร์ที่เสื่อมทราม และการพิพากษาเหนือศาสนจักรที่เสื่อมทราม เบลชัสซาร์มึนเมาด้วยเหล้าองุ่นแห่งบาบิโลน แล้วจึงตั้งใจจะลบหลู่ภาชนะศักดิ์สิทธิ์แห่งพระวิหารของพระเจ้าในกรุงเยรูซาเล็ม
“The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).” Selected Messages, book 2, 118.
“ผู้เผยพระวจนะกล่าวว่า ‘ข้าพเจ้าเห็นทูตสวรรค์อีกองค์หนึ่งลงมาจากสวรรค์ มีอำนาจยิ่งใหญ่ และแผ่นดินโลกก็สว่างไสวด้วยรัศมีของท่าน และท่านร้องประกาศด้วยเสียงอันดังว่า บาบิโลนมหานครนั้นล่มจมแล้ว ล่มจมแล้ว และได้กลายเป็นที่สิงสถิตของพวกปีศาจ’ (วิวรณ์ 18:1, 2) นี่คือข่าวสารเดียวกันกับที่ทูตสวรรค์องค์ที่สองได้ประกาศไว้ บาบิโลนล่มจมแล้ว ‘เพราะว่านางได้กระทำให้ประชาชาติทั้งปวงดื่มเหล้าองุ่นแห่งความพิโรธจากการล่วงประเวณีของนาง’ (วิวรณ์ 14:8) เหล้าองุ่นนั้นคืออะไร?—คือหลักคำสอนเท็จของนาง นางได้มอบวันสะบาโตเท็จให้แก่โลกแทนวันสะบาโตแห่งพระบัญญัติข้อที่สี่ และได้กล่าวย้ำคำมุสาเดียวกับที่ซาตานบอกแก่เอวาเป็นครั้งแรกในสวนเอเดน—คือความเป็นอมตะโดยธรรมชาติของจิตวิญญาณ นางได้แพร่กระจายความผิดพลาดอื่น ๆ ที่มีลักษณะเดียวกันนี้ออกไปอย่างกว้างขวาง ‘สั่งสอนคำบัญญัติของมนุษย์เป็นหลักคำสอน’ (มัทธิว 15:9)” Selected Messages, book 2, 118.
The wine Belshazzar was drinking was the papacy’s idol sabbath, for the feast represented the prophetic “hour” of the Sunday law. The sanctuary vessels he brought into the banquet hall represented not only rebellion against God, but sacred vessels also represent God’s people, for the literal represents the spiritual, and people are vessels.
เหล้าองุ่นที่เบลชัสซาร์กำลังดื่มอยู่นั้น คือวันสะบาโตเทียมเท็จของสันตะสำนัก เพราะงานเลี้ยงนั้นเป็นภาพแทน “ชั่วโมง” เชิงพยากรณ์แห่งกฎหมายวันอาทิตย์ ภาชนะของสถานนมัสการซึ่งเขานำเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงนั้น มิได้เป็นเพียงภาพแทนของการกบฏต่อพระเจ้าเท่านั้น แต่ภาชนะศักดิ์สิทธิ์ยังเป็นภาพแทนประชากรของพระเจ้าด้วย เพราะสิ่งที่เป็นตัวอักษรย่อมแทนสิ่งฝ่ายจิตวิญญาณ และมนุษย์ก็เป็นภาชนะ.
Nevertheless the foundation of God standeth sure, having this seal, The Lord knoweth them that are his. And, Let everyone that nameth the name of Christ depart from iniquity. But in a great house there are not only vessels of gold and of silver, but also of wood and of earth; and some to honour, and some to dishonour. If a man therefore purge himself from these, he shall be a vessel unto honour, sanctified, and meet for the master’s use, and prepared unto every good work. 2 Timothy 2:19–21.
ถึงกระนั้น รากฐานของพระเจ้าก็ตั้งมั่นคงอยู่ โดยมีตราประทับนี้ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรู้จักบรรดาผู้ที่เป็นของพระองค์” และ “ให้ทุกคนที่ออกพระนามของพระคริสต์ละทิ้งความอธรรม” แต่ในเรือนใหญ่หลังหนึ่ง มิได้มีแต่ภาชนะทองคำและเงินเท่านั้น หากยังมีภาชนะไม้และดินด้วย และบางชิ้นก็เพื่อเกียรติ บางชิ้นก็เพื่อความอัปยศ เหตุฉะนั้น ถ้าผู้ใดชำระตนให้พ้นจากสิ่งเหล่านี้ ผู้นั้นก็จะเป็นภาชนะแห่งเกียรติ ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ และเหมาะสมสำหรับการทรงใช้ของเจ้านาย และถูกเตรียมไว้พร้อมสำหรับการดีทุกอย่าง 2 ทิโมธี 2:19–21
In the midst of desecrating God’s people through enforced Sunday worship, the fiery handwriting spells out Belshazzar’s doom.
ท่ามกลางการลบหลู่ประชากรของพระเจ้าผ่านการบังคับให้นมัสการในวันอาทิตย์ ลายพระหัตถ์อันลุกโชนได้ประกาศชะตากรรมแห่งความพินาศของเบลชัสซาร์।
In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Then the king’s countenance was changed, and his thoughts troubled him, so that the joints of his loins were loosed, and his knees smote one against another. The king cried aloud to bring in the astrologers, the Chaldeans, and the soothsayers. And the king spake, and said to the wise men of Babylon, Whosoever shall read this writing, and show me the interpretation thereof, shall be clothed with scarlet, and have a chain of gold about his neck, and shall be the third ruler in the kingdom. Daniel 5:5–7.
ในโมงเดียวกันนั้น นิ้วมือของมือมนุษย์ก็ปรากฏออกมา และเขียนลงบนปูนฉาบผนังแห่งพระราชวังของกษัตริย์ ตรงข้ามคันประทีป และกษัตริย์ทอดพระเนตรเห็นส่วนของมือที่เขียนนั้น แล้วพระพักตร์ของกษัตริย์ก็เปลี่ยนไป และพระดำริของพระองค์ก็ทำให้พระองค์ทรงครั่นคร้าม จนข้อพระโสณีคลายออก และพระชานุทั้งสองกระทบกัน กษัตริย์ทรงร้องเสียงดังให้พวกโหราจารย์ พวกเคลเดีย และพวกหมอดูเข้ามา แล้วกษัตริย์ตรัสและรับสั่งแก่บรรดานักปราชญ์แห่งบาบิโลนว่า ผู้ใดจะอ่านลายเขียนนี้และบอกคำแปลความหมายแก่เราได้ ผู้นั้นจะได้สวมเสื้อสีแดงเข้ม และมีสร้อยทองคำคล้องคอ และจะได้เป็นผู้ครอบครองลำดับที่สามในราชอาณาจักร ดาเนียล 5:5–7
Historically the passage is understood to be identifying that Belshazzar’s father, had left the political throne to Belshazzar, and for this reason the best his son could offer for an interpretation of the handwriting was a position of being the third ruler. Leading up to the Sunday law in the United States, the political leadership will be in a subservient position to the religious leadership who will be working to introduce a new form of worship. The image of the beast represents the combination of church and state with the church in control of the relationship, and at the Sunday law Belshazzar was the political king, thus symbolizing the state, but he was only the second in command to his father’s religious authority. The best he could offer Daniel was to be third.
ในทางประวัติศาสตร์ ข้อพระคัมภีร์ตอนนี้เป็นที่เข้าใจกันว่า เบลชัสซาร์บิดาของเบลชัสซาร์ได้มอบบัลลังก์ฝ่ายการเมืองไว้แก่เบลชัสซาร์ และด้วยเหตุนี้ สิ่งสูงสุดที่บุตรของเขาจะเสนอให้ได้เป็นรางวัลสำหรับการตีความลายพระหัตถ์นั้น ก็คือตำแหน่งผู้ครอบครองลำดับที่สาม เมื่อเหตุการณ์ต่าง ๆ ดำเนินไปสู่กฎหมายวันอาทิตย์ในสหรัฐอเมริกา ผู้นำฝ่ายการเมืองจะอยู่ในฐานะที่ขึ้นต่อผู้นำฝ่ายศาสนา ผู้ซึ่งกำลังทำงานเพื่อสถาปนารูปแบบใหม่ของการนมัสการ รูปสัตว์ร้ายนั้นเป็นตัวแทนของการผสมผสานกันระหว่างคริสตจักรกับรัฐ โดยที่คริสตจักรเป็นฝ่ายควบคุมความสัมพันธ์นั้น และ ณ เวลาของกฎหมายวันอาทิตย์ เบลชัสซาร์เป็นกษัตริย์ฝ่ายการเมือง จึงเป็นสัญลักษณ์ของรัฐ แต่เขาอยู่เพียงลำดับที่สองภายใต้อำนาจทางศาสนาของบิดา สิ่งสูงสุดที่เขาจะเสนอแก่ดาเนียลได้ก็คือการเป็นลำดับที่สาม
“When the early church became corrupted by departing from the simplicity of the gospel and accepting heathen rites and customs, she lost the Spirit and power of God; and in order to control the consciences of the people, she sought the support of the secular power. The result was the papacy, a church that controlled the power of the state and employed it to further her own ends, especially for the punishment of ‘heresy.’ In order for the United States to form an image of the beast, the religious power must so control the civil government that the authority of the state will also be employed by the church to accomplish her own ends. . . .
“เมื่อคริสตจักรยุคแรกเสื่อมทรามลงโดยการละทิ้งความเรียบง่ายของพระกิตติคุณและยอมรับพิธีกรรมกับจารีตของคนนอกศาสนา นางก็สูญเสียพระวิญญาณและฤทธิ์อำนาจของพระเจ้าไป และเพื่อจะควบคุมมโนธรรมของประชาชน นางจึงแสวงหาการสนับสนุนจากอำนาจฝ่ายโลก ผลที่เกิดขึ้นคือสันตะปาปา คือคริสตจักรที่ควบคุมอำนาจของรัฐและใช้อำนาจนั้นเพื่อส่งเสริมจุดประสงค์ของตนเอง โดยเฉพาะเพื่อการลงโทษ ‘พวกนอกรีต’ เพื่อให้สหรัฐอเมริกาสร้างรูปของสัตว์ร้ายขึ้นได้ อำนาจทางศาสนาจะต้องควบคุมรัฐบาลฝ่ายบ้านเมืองจนถึงขั้นที่อำนาจของรัฐจะถูกคริสตจักรนำมาใช้ด้วย เพื่อบรรลุจุดประสงค์ของตนเอง....”
“The enforcement of Sundaykeeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 443, 448, 449.
“การบังคับให้ถือวันอาทิตย์โดยฝ่ายคริสตจักรโปรเตสแตนต์ เป็นการบังคับให้นมัสการอำนาจของสันตะปาปา—คือสัตว์ร้ายนั้น ผู้ที่เมื่อเข้าใจข้อเรียกร้องของพระบัญญัติข้อที่สี่แล้ว ยังเลือกถือรักษาวันสะบาโตเทียมแทนวันสะบาโตแท้ ก็เท่ากับกำลังถวายความเคารพต่ออำนาจนั้นซึ่งเป็นผู้เดียวที่บัญชาเช่นนั้น แต่ในการกระทำอันเป็นการบังคับหน้าที่ทางศาสนาโดยใช้อำนาจฝ่ายบ้านเมืองนั้นเอง คริสตจักรก็จะได้สร้างรูปเคารพของสัตว์ร้ายขึ้น เพราะฉะนั้น การบังคับให้ถือวันอาทิตย์ในสหรัฐอเมริกาจึงจะเป็นการบังคับให้นมัสการสัตว์ร้ายและรูปของมัน” The Great Controversy, 443, 448, 449.
It is in a crisis that character is revealed, and the mysterious message on the wall produced a crisis in Belshazzar’s experience and marked the end of his kingdom, thus symbolizing the end of the kingdom of the earth beast. Belshazzar died that very night, representing the Sunday law, when the United States is overthrown as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, but the United States immediately transitions into the premier king of the ten kings. The ten kings are the seventh kingdom of Bible prophecy, and they immediately agree to give their seventh kingdom to the beast.
เมื่อเกิดวิกฤต อุปนิสัยย่อมถูกเผยให้ปรากฏ และสารอันลึกลับบนผนังก็ได้ก่อให้เกิดวิกฤตขึ้นในประสบการณ์ของเบลชัสซาร์ และเป็นเครื่องหมายถึงจุดจบแห่งอาณาจักรของเขา ดังนั้นจึงเป็นสัญลักษณ์ถึงจุดจบแห่งอาณาจักรของสัตว์ร้ายจากแผ่นดินโลก เบลชัสซาร์สิ้นชีวิตในคืนนั้นเอง เป็นภาพแทนของกฎหมายวันอาทิตย์ เมื่อสหรัฐอเมริกาถูกโค่นล้มในฐานะอาณาจักรที่หกแห่งคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์ ณ กฎหมายวันอาทิตย์ แต่สหรัฐอเมริกาก็เปลี่ยนผ่านโดยทันทีไปเป็นกษัตริย์เอกแห่งกษัตริย์ทั้งสิบ กษัตริย์ทั้งสิบคืออาณาจักรที่เจ็ดแห่งคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์ และพวกเขาก็ตกลงโดยทันทีที่จะมอบอาณาจักรที่เจ็ดของตนแก่สัตว์ร้าย
For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:17.
เพราะว่าพระเจ้าได้ทรงดลใจให้เขาทั้งหลายกระทำตามพระประสงค์ของพระองค์ และให้พร้อมใจกันยกอาณาจักรของตนถวายแก่สัตว์ร้ายนั้น จนกว่าพระวจนะของพระเจ้าจะสำเร็จ วิวรณ์ 17:17
The final movements are rapid ones, and the transition from the sixth kingdom to the seventh, and then to the eighth is rapid, for the world is then in a great crisis. The overthrow of the earth beast causes Belshazzar to fear, and as the premier king of the ten kings, he represents the fear that all the kings of the earth will experience at the overthrow of the United States. In Revelation chapter eleven, the “hour” that the handwriting appears upon the wall, is the “hour” of the great earthquake. At that point three symbols of Islam are marked, and it is Islam that causes the kings to fear in the last days.
เหตุการณ์สุดท้ายทั้งหลายเป็นความเคลื่อนไหวที่รวดเร็ว และการเปลี่ยนผ่านจากอาณาจักรที่หกไปสู่อาณาจักรที่เจ็ด แล้วต่อไปสู่อาณาจักรที่แปด ก็เป็นไปอย่างรวดเร็ว เพราะในเวลานั้นโลกกำลังอยู่ท่ามกลางวิกฤตการณ์ครั้งใหญ่ การโค่นล้มสัตว์ร้ายแห่งแผ่นดินโลกทำให้เบลชัสซาร์เกิดความหวาดกลัว และในฐานะกษัตริย์ผู้เป็นประมุขในบรรดากษัตริย์ทั้งสิบ เขาเป็นตัวแทนของความหวาดกลัวที่กษัตริย์ทั้งปวงแห่งแผ่นดินโลกจะประสบ เมื่อสหรัฐอเมริกาถูกโค่นล้ม ในพระธรรมวิวรณ์ บทที่สิบเอ็ด “ชั่วโมง” ที่ลายพระหัตถ์ปรากฏขึ้นบนผนังนั้น คือ “ชั่วโมง” แห่งแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ณ จุดนั้น สัญลักษณ์สามประการของอิสลามถูกกำหนดหมายไว้ และอิสลามนี่เองที่ทำให้บรรดากษัตริย์เกิดความหวาดกลัวในวาระสุดท้าย
For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. As we have heard, so have we seen in the city of the Lord of hosts, in the city of our God: God will establish it forever. Selah. Psalm 48:4–8.
เพราะดูเถิด กษัตริย์ทั้งหลายได้ประชุมกันแล้ว เขาทั้งหลายได้ผ่านไปด้วยกัน เมื่อเขาทั้งหลายเห็นแล้ว ก็อัศจรรย์ใจ เขาทั้งหลายครั่นคร้าม และรีบหนีไป ความหวาดกลัวเข้าครอบงำเขาที่นั่น และความเจ็บปวดประดุจหญิงที่กำลังคลอดบุตร พระองค์ทรงทำลายเรือแห่งทารชิชด้วยลมตะวันออก ดังที่เราได้ยินมาแล้ว เราก็ได้เห็นดังนั้นในนครแห่งพระยาห์เวห์จอมโยธา ในนครแห่งพระเจ้าของเรา พระเจ้าจะทรงสถาปนานครนั้นไว้เป็นนิตย์ เสลาห์ สดุดี 48:4–8
The lords, or kings were assembled at Belshazzar’s feast, drinking the wine of Babylon and handling and looking upon the sacred vessels of God’s sanctuary, when fear took hold of them, as represented by Belshazzar’s fear when the handwriting appeared upon the wall. Belshazzar’s fear began an escalating fear that is represented by a woman in travail, and Revelation eleven’s “hour” leads into chapter twelve, where the ensign is represented as a woman about to give birth. The first labor pain is the handwriting on the wall of the banquet hall. The fear is caused by the “east wind” of Islam, that “breakest the ships of Tarshish.”
บรรดาเจ้านาย หรือกษัตริย์ทั้งหลาย ได้มาชุมนุมกันอยู่ในงานเลี้ยงของเบลชัสซาร์ ดื่มเหล้าองุ่นแห่งบาบิโลน และจับต้องทั้งเพ่งดูภาชนะศักดิ์สิทธิ์แห่งสถานนมัสการของพระเจ้า เมื่อความหวาดกลัวได้เข้าครอบงำพวกเขา ดังที่เป็นภาพแทนโดยความหวาดกลัวของเบลชัสซาร์เมื่อมีลายพระหัตถ์ปรากฏขึ้นบนผนัง ความหวาดกลัวของเบลชัสซาร์ได้เริ่มต้นความหวาดกลัวที่ทวีขึ้นเป็นลำดับ ซึ่งถูกแทนด้วยหญิงที่กำลังเจ็บครรภ์คลอด และ “ชั่วโมง” ในวิวรณ์บทที่สิบเอ็ดนำเข้าสู่บทที่สิบสอง ซึ่งที่นั่นธงสัญญาณถูกแทนด้วยหญิงที่ใกล้จะคลอดบุตร ความเจ็บปวดแห่งการคลอดครั้งแรกคือลายพระหัตถ์บนผนังแห่งห้องจัดเลี้ยง ความหวาดกลัวนั้นเกิดจาก “ลมตะวันออก” ของอิสลาม ซึ่ง “ทำลายเรือแห่งทารชิช”
In Belshazzar’s banquet hall, “one thousand lords” are consuming the wine of Babylon, which represents Sunday enforcement. At that time, Nebuchadnezzar’s orchestra begins to play the music, as Belshazzar has the ornaments of the sanctuary brought in. The whore of Tyre begins to sing, and apostate Israel begins to dance around Nebuchadnezzar’s golden idol. But the party is crashed by the “east wind,” which is the “third woe” that comes quickly, and is the “seventh trumpet.” When Islam crashes the party, the “nations are angered.” They are angered, for the ships of Tarshish, the symbol of the economic structure of planet earth is then sank in the midst of the sea.
ในท้องพระโรงงานเลี้ยงของเบลชัสซาร์ “ขุนนางหนึ่งพันคน” กำลังดื่มกินเหล้าองุ่นแห่งบาบิโลน ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของการบังคับถือวันอาทิตย์ ในเวลานั้น วงดุริยางค์ของเนบูคัดเนสซาร์ก็เริ่มบรรเลงเพลง ขณะที่เบลชัสซาร์ทรงให้นำภาชนะเครื่องประดับแห่งสถานนมัสการเข้ามา หญิงแพศยาแห่งไทระก็เริ่มขับร้อง และอิสราเอลผู้ละทิ้งความเชื่อก็เริ่มเต้นรำวนรอบรูปเคารพทองคำของเนบูคัดเนสซาร์ แต่การเลี้ยงนั้นถูกขัดจังหวะโดย “ลมจากทิศตะวันออก” ซึ่งคือ “วิบัติประการที่สาม” ที่มาโดยเร็ว และคือ “แตรคันที่เจ็ด” เมื่ออิสลามเข้ามาขัดจังหวะการเลี้ยงนั้น “บรรดาประชาชาติก็พากันโกรธแค้น” พวกเขาโกรธแค้น เพราะเรือแห่งทารชิช ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของโครงสร้างทางเศรษฐกิจของโลกทั้งพิภพ ได้อับปางลงท่ามกลางทะเลในเวลานั้น
Tarshish was thy merchant by reason of the multitude of all kind of riches; with silver, iron, tin, and lead, they traded in thy fairs. Javan, Tubal, and Meshech, they were thy merchants: they traded the persons of men and vessels of brass in thy market. They of the house of Togarmah traded in thy fairs with horses and horsemen and mules. The men of Dedan were thy merchants; many isles were the merchandise of thine hand: they brought thee for a present horns of ivory and ebony. Syria was thy merchant by reason of the multitude of the wares of thy making: they occupied in thy fairs with emeralds, purple, and broidered work, and fine linen, and coral, and agate. Judah, and the land of Israel, they were thy merchants: they traded in thy market wheat of Minnith, and Pannag, and honey, and oil, and balm. Damascus was thy merchant in the multitude of the wares of thy making, for the multitude of all riches; in the wine of Helbon, and white wool. Dan also and Javan going to and fro occupied in thy fairs: bright iron, cassia, and calamus, were in thy market. Dedan was thy merchant in precious clothes for chariots. Arabia, and all the princes of Kedar, they occupied with thee in lambs, and rams, and goats: in these were they thy merchants. The merchants of Sheba and Raamah, they were thy merchants: they occupied in thy fairs with chief of all spices, and with all precious stones, and gold. Haran, and Canneh, and Eden, the merchants of Sheba, Asshur, and Chilmad, were thy merchants. These were thy merchants in all sorts of things, in blue clothes, and broidered work, and in chests of rich apparel, bound with cords, and made of cedar, among thy merchandise. The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. Ezekiel 27:12–26.
ทารชิชเป็นพ่อค้าของเจ้า เพราะทรัพย์สมบัตินานาชนิดอันมากมายยิ่ง ด้วยเงิน เหล็ก ดีบุก และตะกั่ว เขาทั้งหลายค้าขายในตลาดของเจ้า ยาวาน ทูบัล และเมเชค เขาทั้งหลายเป็นพ่อค้าของเจ้า เขาทั้งหลายค้าขายมนุษย์และภาชนะทองสัมฤทธิ์ในตลาดของเจ้า คนในพงศ์พันธุ์โทการมาห์ค้าขายในตลาดของเจ้าด้วยม้า พลม้า และล่อ ชาวเดดานเป็นพ่อค้าของเจ้า เกาะทั้งหลายมากมายเป็นสินค้าที่อยู่ในมือของเจ้า เขานำงาช้างและไม้มะเกลือมาให้เจ้าเป็นบรรณาการ ซีเรียเป็นพ่อค้าของเจ้า เพราะสินค้าที่เจ้าผลิตมีอยู่มากมาย เขาทั้งหลายค้าขายในตลาดของเจ้าด้วยมรกต สีม่วง งานปัก ผ้าป่านเนื้อละเอียด ปะการัง และโมรา ยูดาห์และแผ่นดินอิสราเอล เขาทั้งหลายเป็นพ่อค้าของเจ้า เขาทั้งหลายค้าขายในตลาดของเจ้าด้วยข้าวสาลีแห่งมินนีท และพันนาก น้ำผึ้ง น้ำมัน และยาหม่อง ดามัสกัสเป็นพ่อค้าของเจ้า เพราะสินค้าที่เจ้าผลิตมีอยู่มากมาย เพราะทรัพย์สมบัตินานาชนิดอันมากมายยิ่ง ด้วยเหล้าองุ่นแห่งเฮลโบน และขนแกะสีขาว ดานด้วย และยาวานผู้ไปมาค้าขายในตลาดของเจ้า เหล็กขัดมัน อบเชยเทศ และว่านน้ำ มีอยู่ในตลาดของเจ้า เดดานเป็นพ่อค้าของเจ้าด้วยผ้าล้ำค่าสำหรับรถรบ อาระเบียและบรรดาเจ้านายทั้งสิ้นของเคดาร์ เขาทั้งหลายค้าขายกับเจ้าด้วยลูกแกะ แกะผู้ และแพะ ในสิ่งเหล่านี้เขาทั้งหลายเป็นพ่อค้าของเจ้า พ่อค้าของเชบาและรามาห์ เขาทั้งหลายเป็นพ่อค้าของเจ้า เขาทั้งหลายค้าขายในตลาดของเจ้าด้วยเครื่องเทศชั้นเลิศทุกชนิด และด้วยอัญมณีล้ำค่าทุกอย่างกับทองคำ ฮาราน คันเนห์ และเอเดน พ่อค้าของเชบา อัสชูร์ และคิลมาด เป็นพ่อค้าของเจ้า คนเหล่านี้เป็นพ่อค้าของเจ้าในสินค้านานาชนิด ในเสื้อผ้าสีน้ำเงินและงานปัก และในหีบเสื้อผ้าอันวิจิตร ผูกไว้ด้วยเชือก และทำด้วยไม้สนสีดาร์ ท่ามกลางสินค้าของเจ้า บรรดาเรือแห่งทารชิชได้ขับร้องถึงเจ้าในตลาดของเจ้า และเจ้าก็บริบูรณ์และรุ่งเรืองอย่างยิ่งอยู่ท่ามกลางทะเลทั้งหลาย ฝีพายของเจ้าได้นำเจ้าออกไปสู่ห้วงน้ำลึก ลมตะวันออกได้ทำให้เจ้าแตกหักท่ามกลางทะเลทั้งหลาย ทรัพย์สมบัติของเจ้า ตลาดของเจ้า สินค้าของเจ้า ลูกเรือของเจ้า และนายท้ายของเจ้า ช่างอุดรอยรั่วของเจ้า และบรรดาผู้ค้าสินค้าของเจ้า และบรรดาทหารทั้งสิ้นของเจ้าที่อยู่ในเจ้า พร้อมกับชุมนุมชนทั้งหมดของเจ้าซึ่งอยู่ท่ามกลางเจ้า จะตกลงไปในท่ามกลางทะเลทั้งหลาย ในวันแห่งความพินาศของเจ้า เอเสเคียล 27:12–26
The “ships of Tarshish” are the symbol of the economic structure of planet earth, and they are sunk in the midst of the sea by the “east wind.” Ezekiel informs us this takes place in the “day of thy ruin,” and the subject of Ezekiel chapter twenty-seven, is the lamentation for Tyrus.
“เรือแห่งทารชิช” เป็นสัญลักษณ์ของโครงสร้างทางเศรษฐกิจของโลกทั้งพิภพ และมันถูกทำให้จมลงท่ามกลางทะเลโดย “ลมตะวันออก” เอเสเคียลแจ้งแก่เราว่าเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นใน “วันแห่งความพินาศของเจ้า” และเนื้อหาของเอเสเคียลบทที่ยี่สิบเจ็ด คือบทคร่ำครวญถึงเมืองไทระ।
The word of the Lord came again unto me, saying, Now, thou son of man, take up a lamentation for Tyrus; And say unto Tyrus, O thou that art situate at the entry of the sea, which art a merchant of the people for many isles, Thus saith the Lord God; O Tyrus, thou hast said, I am of perfect beauty. Ezekiel 27:1–3.
พระวจนะของพระยาห์เวห์มายังข้าพเจ้าอีกว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย บัดนี้ จงเปล่งบทคร่ำครวญถึงเมืองไทระ และจงกล่าวแก่เมืองไทระว่า โอ เจ้า ผู้ตั้งอยู่ ณ ทางเข้าสู่ทะเล ผู้เป็นพ่อค้าของชนชาติทั้งหลายเพื่อเกาะมากมาย องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าตรัสดังนี้ว่า โอ ไทระเอ๋ย เจ้าได้กล่าวว่า ‘ข้ามีความงดงามอันสมบูรณ์พร้อม’” เอเสเคียล 27:1–3
The day of the ruin of Tyrus is the subject of the lamentation. The day of the ruin of Tyrus is the Sunday law, for Tyrus is a symbol of the papacy, whose judgment begins in the “hour” that the second voice of Revelation eighteen begins to call people out of Babylon.
วันแห่งความพินาศของเมืองไทระเป็นหัวข้อแห่งบทคร่ำครวญนั้น วันแห่งความพินาศของเมืองไทระคือกฎหมายวันอาทิตย์ เพราะไทระเป็นสัญลักษณ์ของสันตะปาปา ซึ่งการพิพากษาของมันเริ่มต้นขึ้นใน “ชั่วโมง” ที่เสียงที่สองแห่งวิวรณ์บทที่สิบแปดเริ่มเรียกผู้คนให้ออกมาจากบาบิโลน
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more. Revelation 18:4–11.
และข้าพเจ้าได้ยินเสียงอีกเสียงหนึ่งจากสวรรค์กล่าวว่า “ประชากรของเราเอ๋ย จงออกมาจากนางนั้น เพื่อเจ้าจะไม่มีส่วนในบาปของนาง และเพื่อเจ้าจะไม่ได้รับภัยพิบัติของนางด้วย เพราะบาปของนางกองสูงขึ้นถึงสวรรค์แล้ว และพระเจ้าได้ทรงระลึกถึงความอธรรมของนางแล้ว จงตอบแทนนางดังที่นางได้ตอบแทนเจ้า และจงทวีคูณแก่นางเป็นสองเท่าตามการกระทำของนาง ในถ้วยที่นางได้ผสมไว้นั้น จงผสมให้แก่นางเป็นสองเท่า นางได้ยกตนขึ้นและดำรงชีวิตอย่างฟุ้งเฟ้อเพียงใด ก็จงให้ความทรมานและความโศกเศร้าแก่นางเพียงนั้น เพราะนางกล่าวในใจของนางว่า ‘ข้านั่งเป็นราชินี ข้าไม่เป็นหญิงม่าย และจะไม่ประสบความโศกเศร้าเลย’ ฉะนั้น ภัยพิบัติของนางจะมาถึงในวันเดียว คือความตาย ความทุกข์โศก และการกันดารอาหาร และนางจะถูกเผาผลาญด้วยไฟอย่างสิ้นเชิง เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าผู้ทรงพิพากษานางนั้น ทรงฤทธิ์ยิ่งนัก และบรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลก ผู้ได้ล่วงประเวณีกับนางและดำรงชีวิตอย่างฟุ้งเฟ้อร่วมกับนาง จะพากันร้องไห้คร่ำครวญเพราะนาง เมื่อเขาเห็นควันจากการเผาไหม้ของนาง พวกเขาจะยืนอยู่แต่ไกลเพราะกลัวความทรมานของนาง และกล่าวว่า ‘วิบัติแล้ว วิบัติแล้ว มหานครบาบิโลน เมืองที่ทรงอำนาจนั้น! เพราะว่าการพิพากษาของเจ้ามาถึงแล้วในชั่วโมงเดียว’ และพ่อค้าแห่งแผ่นดินโลกจะร้องไห้และคร่ำครวญเพราะนาง เพราะไม่มีผู้ใดซื้อสินค้าของเขาอีกต่อไป วิวรณ์ 18:4–11”
The word that is used five times as “hour,” in the book of Daniel, always represents some type of judgment. The type of judgment is determined by the context of the passage where it is employed. In Daniel chapter four, the word “hour” is used first to announce the coming of judgment, whether it was the investigative judgment that began on October 22, 1844, or the executive judgment that begins at the Sunday law. In both cases, the investigative or executive judgments are progressive. The executive judgment of the papacy begins at the Sunday law in the United States. That marks the “hour” that the papacy’s executive judgment begins, and that “hour” is the “hour” of the great earthquake of Revelation eleven, when the two witnesses, represented by Shadrach, Meshach and Abednego are cast into the furnace as the ensign that is lifted up as Ezekiel’s mighty army. That “hour” is when the handwriting appears upon Belshazzar’s wall.
คำว่า “ชั่วโมง” ซึ่งถูกใช้ห้าครั้งในพระธรรมดาเนียลนั้น หมายถึงการพิพากษาบางลักษณะเสมอ ลักษณะของการพิพากษานั้นถูกกำหนดโดยบริบทของตอนพระคัมภีร์ที่ใช้คำนั้น ในดาเนียลบทที่สี่ คำว่า “ชั่วโมง” ถูกใช้เป็นครั้งแรกเพื่อประกาศการพิพากษาที่กำลังจะมาถึง ไม่ว่าจะเป็นการพิพากษาเชิงตรวจสอบซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 หรือการพิพากษาเชิงบังคับโทษซึ่งเริ่มขึ้นเมื่อมีการออกกฎหมายวันอาทิตย์ ในทั้งสองกรณี ไม่ว่าการพิพากษาเชิงตรวจสอบหรือการพิพากษาเชิงบังคับโทษ ต่างก็เป็นกระบวนการที่ค่อยเป็นค่อยไป การพิพากษาเชิงบังคับโทษของสันตะปาปาเริ่มต้นขึ้นเมื่อมีการออกกฎหมายวันอาทิตย์ในสหรัฐอเมริกา นั่นเป็นเครื่องหมายแห่ง “ชั่วโมง” ที่การพิพากษาเชิงบังคับโทษของสันตะปาปาเริ่มต้นขึ้น และ “ชั่วโมง” นั้นคือ “ชั่วโมง” แห่งแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในวิวรณ์บทที่สิบเอ็ด เมื่อพยานทั้งสอง ซึ่งมีชัดรัค เมชาค และอาเบดเนโกเป็นภาพแทน ถูกโยนเข้าไปในเตาเพลิงในฐานะธงสัญญาณที่ถูกชูขึ้นดังเช่นกองทัพอันทรงฤทธิ์ของเอเสเคียล “ชั่วโมง” นั้นคือเวลาที่ลายพระหัตถ์ปรากฏขึ้นบนผนังของเบลชัสซาร์
The “ships of Tarshish”, which represent the structure of the economic supply-lines of planet earth are sunk in the midst of the seas at that time, and it causes the merchants and kings of the earth to fear as represented by Belshazzar.
“เรือแห่งทารชิช” ซึ่งเป็นสัญลักษณ์แทนโครงสร้างของเส้นทางลำเลียงทางเศรษฐกิจของโลก ได้อับปางลงท่ามกลางทะเลในเวลานั้น และสิ่งนี้ทำให้บรรดาพ่อค้าและกษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกเกิดความหวาดกลัว ดังที่เบลชัสซาร์เป็นภาพแทนไว้
In Revelation eleven, the “hour” is when the “third Woe” of Islam comes quickly, and the Seventh Trumpet sounds, and the nations are made angry. All three of those symbols point to Islam as the providential tool the Lord uses to accomplish the slaying of Belshazzar at that very “hour.” Belshazzar was slain by enemies that secretly came into his kingdom through the gates that had been carelessly left open, just as the border wall between Mexico and the United States has been carelessly left open, as the “hour” of the “great earthquake” approaches.
ในวิวรณ์บทที่สิบเอ็ด “ชั่วโมง” คือเวลาที่ “วิบัติประการที่สาม” ของอิสลามมาอย่างรวดเร็ว และแตรใบที่เจ็ดดังขึ้น และบรรดาประชาชาติก็ถูกกระทำให้โกรธเคือง สัญลักษณ์ทั้งสามประการนั้นล้วนชี้ไปที่อิสลามว่าเป็นเครื่องมือแห่งพระญาณสอดส่องที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงใช้เพื่อให้การประหารเบลชัสซาร์สำเร็จลงใน “ชั่วโมง” นั้นเอง เบลชัสซาร์ถูกประหารโดยศัตรูที่ลอบเข้ามาในอาณาจักรของเขาทางประตูที่ถูกปล่อยให้เปิดค้างไว้อย่างประมาท เช่นเดียวกับที่กำแพงพรมแดนระหว่างเม็กซิโกกับสหรัฐอเมริกาถูกปล่อยให้เปิดโล่งไว้อย่างประมาท ขณะที่ “ชั่วโมง” แห่ง “แผ่นดินไหวครั้งใหญ่” กำลังใกล้เข้ามา
The healing of the deadly wound of the papacy is set forth in the last six verses of Daniel chapter eleven. In those verses three obstacles are identified that are overcome as the papacy’s deadly wound is healed. The King of the North always conquers three obstacles on his way to supreme power, and always in the order of: first his enemy, second his ally, and then finally his victim. The first to be conquered was the King of the South, representing the Soviet Union, the last enemy of Rome, that was swept away in 1989. The second obstacle is the glorious land, which is Rome’s ally who conquered the USSR for Rome, the United States, which is conquered in the “hour” we are now considering. Thereafter the third obstacle, represented as Egypt, represents when the papacy takes control of its victim, the United Nations.
การหายจากบาดแผลฉกรรจ์ของสันตะปาปาได้ถูกนำเสนอไว้ในหกข้อสุดท้ายของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด ในข้อเหล่านั้น มีการระบุอุปสรรคสามประการซึ่งถูกพิชิตเมื่อบาดแผลฉกรรจ์ของสันตะปาปาได้รับการรักษาให้หาย กษัตริย์ฝ่ายเหนือย่อมพิชิตอุปสรรคสามประการเสมอบนเส้นทางสู่การมีอำนาจสูงสุด และเป็นไปตามลำดับดังนี้เสมอ: ประการแรก ศัตรูของเขา ประการที่สอง พันธมิตรของเขา และในที่สุด เหยื่อของเขา ผู้ที่ถูกพิชิตเป็นรายแรกคือกษัตริย์ฝ่ายใต้ ซึ่งเป็นตัวแทนของสหภาพโซเวียต ศัตรูรายสุดท้ายของโรม ซึ่งถูกกวาดล้างไปในปี 1989 อุปสรรคประการที่สองคือแผ่นดินอันรุ่งโรจน์ ซึ่งเป็นพันธมิตรของโรม ผู้พิชิตสหภาพโซเวียตเพื่อโรม กล่าวคือ สหรัฐอเมริกา ซึ่งถูกพิชิตใน “ชั่วโมง” ที่เรากำลังพิจารณาอยู่ในขณะนี้ หลังจากนั้น อุปสรรคประการที่สาม ซึ่งถูกแสดงไว้ในฐานะอียิปต์ เป็นตัวแทนของเวลาที่สันตะปาปาเข้าควบคุมเหยื่อของตน คือองค์การสหประชาชาติ
In 1989, when the unsealing of those verses occurred, and there was thereafter an increase of knowledge of those verses, it was recognized that pagan Rome, papal Rome and then modern Rome (represented as the King of the North in the last six verses of Daniel chapter eleven), each needed to overcome three geographical obstacles before they were established as a kingdom. For pagan Rome, those three obstacles were represented as three directions.
ในปี ค.ศ. 1989 เมื่อการเปิดผนึกของข้อพระคัมภีร์เหล่านั้นเกิดขึ้น และหลังจากนั้นได้มีความรู้เกี่ยวกับข้อพระคัมภีร์เหล่านั้นเพิ่มพูนขึ้น ก็เป็นที่ตระหนักว่า โรมนอกศาสนา โรมสันตะปาปา และต่อมาโรมสมัยใหม่ (ซึ่งถูกแทนไว้ในฐานะกษัตริย์ฝ่ายเหนือในหกข้อสุดท้ายของพระธรรมดาเนียลบทที่สิบเอ็ด) ต่างจำเป็นต้องเอาชนะอุปสรรคทางภูมิศาสตร์สามประการก่อนที่พวกเขาจะได้รับการสถาปนาเป็นอาณาจักร สำหรับโรมนอกศาสนา อุปสรรคทั้งสามประการนั้นถูกแทนไว้เป็นทิศทางทั้งสาม.
And out of one of them came forth a little horn, which waxed exceeding great, toward the south, and toward the east, and toward the pleasant land. Daniel 8:9.
และจากเขาอันหนึ่งในพวกนั้น ก็มีเขาเล็กเขาหนึ่งงอกขึ้นมา ซึ่งเจริญขึ้นอย่างใหญ่ยิ่งไปทางทิศใต้ และไปทางทิศตะวันออก และไปทางแผ่นดินอันงดงาม Daniel 8:9
For papal Rome they were three horns that needed to be plucked up.
สำหรับโรมแห่งสันตะปาปา เขาทั้งสามเป็นเขาสามเขาที่จำต้องถูกถอนขึ้น.
I considered the horns, and, behold, there came up among them another little horn, before whom there were three of the first horns plucked up by the roots: and, behold, in this horn were eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things. Daniel 7:8.
ข้าพเจ้าได้พิจารณาดูเขาทั้งหลายอยู่ และดูเถิด มีเขาอีกเขาหนึ่งเล็ก ๆ งอกขึ้นมาท่ามกลางเขาเหล่านั้น และมีสามเขาในบรรดาเขาเดิมถูกถอนขึ้นทั้งรากอยู่ต่อหน้ามัน และดูเถิด ที่เขานี้มีตาเหมือนตามนุษย์ และมีปากที่กล่าวถ้อยคำอันใหญ่โต ดาเนียล 7:8
For modern Rome (the king of the north), represented in the last six verses of Daniel eleven, the three obstacles were the king of the south, the glorious land, and Egypt. As with pagan Rome and papal Rome the three obstacles represented geographic obstacles. Modern Rome, represented as the king of the north in the last six verses of Daniel eleven, needed to overcome three “walls”, and with the first wall there was a philosophical “wall” that was removed at the same time a literal wall was removed. In 1989, when the king of the north brought down the Soviet Union (the king of the south), the philosophical “wall” of the “iron curtain” was removed, as the Berlin wall was dismantled.
สำหรับโรมสมัยใหม่ (กษัตริย์แห่งทิศเหนือ) ซึ่งถูกนำเสนอไว้ในหกข้อสุดท้ายของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด อุปสรรคสามประการคือ กษัตริย์แห่งทิศใต้ แผ่นดินอันรุ่งโรจน์ และอียิปต์ เช่นเดียวกับในกรณีของโรมนอกรีตและโรมสันตะปาปา อุปสรรคทั้งสามนี้เป็นตัวแทนของอุปสรรคทางภูมิศาสตร์ โรมสมัยใหม่ซึ่งถูกนำเสนอในฐานะกษัตริย์แห่งทิศเหนือในหกข้อสุดท้ายของดาเนียลบทที่สิบเอ็ด จำเป็นต้องเอาชนะ “กำแพง” สามชั้น และในการเผชิญกับกำแพงชั้นแรกนั้น มีกำแพงเชิงปรัชญาอย่างหนึ่งที่ถูกขจัดออกไปในเวลาเดียวกับที่กำแพงตามตัวอักษรถูกทำลายลง ในปี 1989 เมื่อกษัตริย์แห่งทิศเหนือโค่นสหภาพโซเวียต (กษัตริย์แห่งทิศใต้) “กำแพง” เชิงปรัชญาของ “ม่านเหล็ก” ก็ถูกขจัดออกไป ขณะที่กำแพงเบอร์ลินถูกทลายลงด้วย
In the “hour” of Belshazzar’s judgment, when the handwriting is on the wall, and his enemies are secretly entering in through the unguarded gates, the philosophical “wall” of the separation of church and state is removed, while Islam of the third Woe has secretly entered through the unattended “wall” on the southern border of the glorious land.
ใน “ชั่วโมง” แห่งการพิพากษาของเบลชัสซาร์ เมื่อมีลายพระหัตถ์ปรากฏบนผนัง และบรรดาศัตรูของเขากำลังลอบเข้ามาอย่างลับ ๆ ทางประตูที่มิได้มีการเฝ้ารักษา “กำแพง” ทางปรัชญาแห่งการแยกคริสตจักรออกจากรัฐก็ถูกยกออกไป ขณะที่อิสลามแห่งวิบัติประการที่สามได้ลอบเข้ามาอย่างลับ ๆ ผ่าน “กำแพง” ที่มิได้มีผู้ดูแล ณ พรมแดนด้านใต้ของแผ่นดินอันรุ่งโรจน์แล้ว
When “Egypt”, representing the United Nations, is conquered, and the philosophical “wall of national sovereignty” is removed, as every nation is forced to accept the one-world government that is directed by the whore of Tyre. At that time, a financial crash will occur that produces the martial law and despotism of the last days. Something may very well happen on a street that is called “Wall Street”.
เมื่อ “อียิปต์” ซึ่งเป็นตัวแทนขององค์การสหประชาชาติ ถูกพิชิต และ “กำแพงแห่งอธิปไตยของชาติ” ในเชิงปรัชญาถูกทำลายลง ขณะที่ทุกประชาชาติถูกบังคับให้ยอมรับรัฐบาลโลกเดียวซึ่งถูกชี้นำโดยหญิงแพศยาแห่งเมืองไทระ ในเวลานั้นจะเกิดการล่มสลายทางการเงินซึ่งก่อให้เกิดกฎอัยการศึกและระบอบเผด็จการแห่งวาระสุดท้าย บางสิ่งบางอย่างอาจเกิดขึ้นจริงบนถนนที่เรียกว่า “วอลล์สตรีท”
“The very means that is now so sparingly invested in the cause of God, and that is selfishly retained, will, in a little while, be cast with all idols to the moles and to the bats. Money will soon depreciate in value very suddenly when the reality of eternal scenes opens to the senses of man.” Welfare Ministry, 266.
“ทรัพย์สินซึ่งบัดนี้ถูกนำไปใช้เพื่อพระราชกิจของพระเจ้าอย่างตระหนี่เหลือเกิน และซึ่งถูกกักไว้ด้วยความเห็นแก่ตัว อีกไม่นานจะถูกโยนทิ้งไปพร้อมกับบรรดารูปเคารพให้แก่ตัวตุ่นและค้างคาว เงินทองจะเสื่อมค่าลงอย่างฉับพลันทันที เมื่อความเป็นจริงแห่งเหตุการณ์นิรันดร์เปิดเผยต่อประสาทสัมผัสของมนุษย์” Welfare Ministry, 266.
We continue our study of Belshazzar in the next article.
เราจะศึกษาว่าด้วยเบลชัสซาร์ต่อไปในบทความถัดไป
“Today, as in the days of Elijah, the line of demarcation between God’s commandment-keeping people and the worshipers of false gods is clearly drawn. ‘How long halt ye between two opinions?’ Elijah cried; ‘if the Lord be God, follow Him: but if Baal, then follow him.’ 1 Kings 18:21. And the message for today is: ‘Babylon the great is fallen, is fallen…. Come out of her, My people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities.’ Revelation 18:2, 4, 5.
“ในทุกวันนี้ เช่นเดียวกับในสมัยของเอลียาห์ เส้นแบ่งอันชัดเจนระหว่างชนชาติของพระเจ้าผู้รักษาพระบัญญัติของพระองค์ กับผู้นมัสการพระเท็จ ได้ถูกขีดไว้อย่างเด่นชัด ‘เจ้าจะลังเลอยู่ระหว่างสองฝ่ายนี้อีกนานเท่าใด?’ เอลียาห์ร้องประกาศว่า ‘ถ้าพระยาห์เวห์ทรงเป็นพระเจ้า ก็จงติดตามพระองค์ แต่ถ้าพระบาอัลเป็นพระเจ้า ก็จงติดตามเขาเถิด’ 1 พงศ์กษัตริย์ 18:21 และข่าวสารสำหรับทุกวันนี้คือว่า ‘บาบิโลนมหานครนั้นล่มจมแล้ว ล่มจมแล้ว…. จงออกมาจากนครนั้นเถิด ชนชาติของเราเอ๋ย เพื่อเจ้าจะไม่มีส่วนในบาปของนาง และเพื่อเจ้าจะไม่ได้รับภัยพิบัติของนาง เพราะว่าบาปของนางกองสูงถึงสวรรค์แล้ว และพระเจ้าได้ทรงระลึกถึงความชั่วช้าของนางแล้ว’ วิวรณ์ 18:2, 4, 5.”
“The time is not far distant when the test will come to every soul. The observance of the false sabbath will be urged upon us. The contest will be between the commandments of God and the commandments of men. Those who have yielded step by step to worldly demands and conformed to worldly customs will then yield to the powers that be, rather than subject themselves to derision, insult, threatened imprisonment, and death. At that time the gold will be separated from the dross. True godliness will be clearly distinguished from the appearance and tinsel of it. Many a star that we have admired for its brilliance will then go out in darkness. Those who have assumed the ornaments of the sanctuary, but are not clothed with Christ’s righteousness, will then appear in the shame of their own nakedness.” Prophets and Kings, 187, 188.
“เวลาไม่ห่างไกลนักที่บททดสอบจะมาถึงทุกดวงจิต การถือรักษาวันสะบาโตเทียมเท็จจะถูกเร่งเร้าให้เราปฏิบัติ การต่อสู้จะอยู่ระหว่างพระบัญญัติของพระเจ้ากับบัญญัติของมนุษย์ บรรดาผู้ที่ได้ยอมตามข้อเรียกร้องของโลกทีละขั้น และได้คล้อยตามธรรมเนียมของโลกแล้ว เมื่อนั้นจะยอมจำนนต่ออำนาจที่ปกครองอยู่ มากกว่าจะยอมให้ตนเองต้องเผชิญการเยาะเย้ย การดูหมิ่น การคุกคามด้วยการจำคุก และความตาย ในเวลานั้นทองคำจะถูกแยกออกจากกาก ตัณหาธรรมอันแท้จริงจะถูกจำแนกออกอย่างชัดแจ้งจากเพียงรูปลักษณ์และเครื่องประดับฉาบฉวยของมัน ดาวหลายดวงที่เราเคยชื่นชมในความเจิดจ้าของมัน เมื่อนั้นจะดับสูญลงในความมืด ผู้ที่ได้สวมเครื่องประดับแห่งสถานนมัสการ แต่ไม่ได้ทรงไว้ซึ่งความชอบธรรมของพระคริสต์ เมื่อนั้นจะปรากฏอยู่ในความอับอายแห่งความเปลือยเปล่าของตนเอง” Prophets and Kings, 187, 188.