Belshazzar’s fear of the mysterious handwriting addresses not only his death and the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, but also the point in prophetic history when fear takes hold of the kings of the earth. Their fear is produced by the “east wind” of Islam. Their fear is as a woman in travail, thus identifying a progressively increasing pain, which comes with more and more rapidity. The fear begins at the “hour” of Belshazzar’s feast, though it initially arrived on September 11, 2001. From then onward the winds begin to slip through the hands of the four angels who are holding them during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The lamentation for Tyrus that Ezekiel identifies, defines Tyrus by asking the prophetic question, “What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea?”
ความหวาดกลัวของเบลชัสซาร์ต่ออักษรลึกลับที่ปรากฏขึ้นนั้น มิได้กล่าวถึงเพียงความตายของเขาและจุดจบของอาณาจักรที่หกแห่งคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์เท่านั้น แต่ยังกล่าวถึงจุดหนึ่งในประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์ที่ความหวาดกลัวเข้าครอบงำกษัตริย์ทั้งหลายของแผ่นดินโลกด้วย ความหวาดกลัวของพวกเขาเกิดขึ้นจาก “ลมตะวันออก” ของอิสลาม ความหวาดกลัวของพวกเขาเป็นดุจหญิงที่กำลังเจ็บครรภ์คลอดบุตร จึงบ่งชี้ถึงความเจ็บปวดที่ทวีเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ซึ่งมาพร้อมกับความถี่ที่ยิ่งทวีขึ้นเรื่อย ๆ ความหวาดกลัวนั้นเริ่มต้นขึ้น ณ “ชั่วโมง” แห่งงานเลี้ยงของเบลชัสซาร์ แม้ว่าในระยะแรกมันได้มาถึงแล้วเมื่อวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2001 นับแต่นั้นเป็นต้นมา ลมทั้งหลายก็เริ่มเล็ดลอดผ่านมือของทูตสวรรค์ทั้งสี่ ผู้ซึ่งกำลังยึดลมเหล่านั้นไว้ในช่วงเวลาแห่งการประทับตราคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน การคร่ำครวญถึงเมืองไทระที่เอเสเคียลระบุไว้นั้น ให้นิยามเมืองไทระโดยตั้งคำถามเชิงพยากรณ์ว่า “มีเมืองใดเล่าเหมือนไทระ เหมือนเมืองที่ถูกทำลายอยู่ท่ามกลางทะเล?”
The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Thy riches, and thy fairs, thy merchandise, thy mariners, and thy pilots, thy calkers, and the occupiers of thy merchandise, and all thy men of war, that are in thee, and in all thy company which is in the midst of thee, shall fall into the midst of the seas in the day of thy ruin. The suburbs shall shake at the sound of the cry of thy pilots. And all that handle the oar, the mariners, and all the pilots of the sea, shall come down from their ships, they shall stand upon the land; And shall cause their voice to be heard against thee, and shall cry bitterly, and shall cast up dust upon their heads, they shall wallow themselves in the ashes: And they shall make themselves utterly bald for thee, and gird them with sackcloth, and they shall weep for thee with bitterness of heart and bitter wailing. And in their wailing they shall take up a lamentation for thee, and lament over thee, saying, What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea? When thy wares went forth out of the seas, thou filledst many people; thou didst enrich the kings of the earth with the multitude of thy riches and of thy merchandise. In the time when thou shalt be broken by the seas in the depths of the waters thy merchandise and all thy company in the midst of thee shall fall. All the inhabitants of the isles shall be astonished at thee, and their kings shall be sore afraid, they shall be troubled in their countenance. The merchants among the people shall hiss at thee; thou shalt be a terror, and never shalt be any more. Ezekiel 27:25–36.
เรือทั้งหลายแห่งทารชิชได้ขับร้องถึงเจ้าในท้องตลาดของเจ้า และเจ้าได้อุดมบริบูรณ์และรุ่งโรจน์ยิ่งนักอยู่ท่ามกลางท้องทะเล ฝีพายของเจ้าได้นำเจ้าเข้าไปในห้วงน้ำใหญ่ ลมตะวันออกได้กระหน่ำทำลายเจ้าเสียท่ามกลางท้องทะเล ทรัพย์สมบัติของเจ้า สินค้าของเจ้า พาณิชยกรรมของเจ้า กะลาสีของเจ้า นายท้ายของเจ้า ช่างยาแนวของเจ้า บรรดาผู้ค้าสินค้าของเจ้า และนักรบทั้งสิ้นของเจ้าที่อยู่ภายในเจ้า พร้อมทั้งชุมนุมชนทั้งหมดของเจ้าซึ่งอยู่ท่ามกลางเจ้า จะตกลงไปในท่ามกลางท้องทะเลในวันแห่งความพินาศของเจ้า ชานเมืองทั้งหลายจะสั่นสะเทือนเพราะเสียงร้องของนายท้ายของเจ้า และบรรดาผู้จับพาย กะลาสี และนายท้ายทั้งสิ้นแห่งทะเล จะลงมาจากเรือของตน พวกเขาจะยืนอยู่บนแผ่นดิน และจะเปล่งเสียงของตนให้ได้ยินเพราะเจ้า และจะร้องไห้อย่างขมขื่น และจะโปรยผงคลีลงบนศีรษะของตน พวกเขาจะกลิ้งเกลือกอยู่ในกองขี้เถ้า และเขาทั้งหลายจะโกนศีรษะของตนให้ล้านเกลี้ยงเพราะเจ้า และคาดเอวด้วยผ้ากระสอบ และเขาทั้งหลายจะร้องไห้เพราะเจ้าด้วยใจอันขมขื่นและด้วยการคร่ำครวญอย่างขมขื่น และในการคร่ำครวญของเขา เขาทั้งหลายจะเปล่งบทเพลงคร่ำครวญถึงเจ้า และคร่ำครวญเหนือเจ้า กล่าวว่า เมืองใดเล่าจะเหมือนไทระ ผู้ถูกทำลายอยู่ท่ามกลางทะเล? เมื่อสินค้าของเจ้าออกไปจากทะเลทั้งหลาย เจ้าก็ทำให้ชนชาติเป็นอันมากอิ่มบริบูรณ์ เจ้าได้ทำให้บรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลกมั่งคั่งด้วยทรัพย์สมบัติมากมายและพาณิชยกรรมของเจ้า ในเวลาที่เจ้าถูกทะเลทำลายลงในส่วนลึกของห้วงน้ำ พาณิชยกรรมของเจ้าและชุมนุมชนทั้งหมดที่อยู่ท่ามกลางเจ้าจะล่มสลาย ชาวเกาะทั้งสิ้นจะตะลึงเพราะเจ้า และกษัตริย์ทั้งหลายของเขาจะหวาดกลัวยิ่งนัก สีหน้าของเขาจะบ่งถึงความหวาดผวา พ่อค้าท่ามกลางชนชาติทั้งหลายจะเย้ยหยันเจ้า เจ้าจะกลายเป็นที่สยดสยอง และจะไม่ดำรงอยู่อีกต่อไปเป็นนิตย์ เอเสเคียล 27:25–36.
Tyrus is the city, or kingdom that the merchants of the earth cry bitterly over, and then ask, “what city is like Tyrus?” They do so in the “time,” when the city is broken in the sea. In Revelation chapter eighteen, the whore of Tyre, who is the whore of Rome, who has committed fornication with the kings of the earth and is identified as that great city whose judgment comes in one hour, and in one day. She is the city that raises the prophetic question from the wailing kings and merchants.
ไทระคือเมือง หรือราชอาณาจักร ซึ่งบรรดาพ่อค้าแห่งแผ่นดินโลกร่ำไห้อย่างขมขื่นถึง แล้วจึงถามว่า “เมืองใดเล่าเป็นเหมือนไทระ?” พวกเขากระทำเช่นนั้นใน “เวลา” ที่เมืองนั้นถูกทำลายลงในทะเล ในพระธรรมวิวรณ์ บทที่สิบแปด หญิงแพศยาแห่งไทระ ผู้ซึ่งเป็นหญิงแพศยาแห่งโรม ผู้ได้กระทำการล่วงประเวณีกับบรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลก และถูกระบุว่าเป็นนครใหญ่เมืองนั้นซึ่งการพิพากษาของนางมาถึงภายในชั่วโมงเดียว และภายในวันเดียว นางคือเมืองที่ก่อให้เกิดคำถามเชิงพยากรณ์จากบรรดากษัตริย์และพ่อค้าที่คร่ำครวญอยู่។
Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more: The merchandise of gold, and silver, and precious stones, and of pearls, and fine linen, and purple, and silk, and scarlet, and all thyine wood, and all manner vessels of ivory, and all manner vessels of most precious wood, and of brass, and iron, and marble, And cinnamon, and odours, and ointments, and frankincense, and wine, and oil, and fine flour, and wheat, and beasts, and sheep, and horses, and chariots, and slaves, and souls of men. And the fruits that thy soul lusted after are departed from thee, and all things which were dainty and goodly are departed from thee, and thou shalt find them no more at all. The merchants of these things, which were made rich by her, shall stand afar off for the fear of her torment, weeping and wailing, And saying, Alas, alas, that great city, that was clothed in fine linen, and purple, and scarlet, and decked with gold, and precious stones, and pearls! For in one hour so great riches is come to nought. And every shipmaster, and all the company in ships, and sailors, and as many as trade by sea, stood afar off, And cried when they saw the smoke of her burning, saying, What city is like unto this great city! And they cast dust on their heads, and cried, weeping and wailing, saying, Alas, alas, that great city, wherein were made rich all that had ships in the sea by reason of her costliness! for in one hour is she made desolate. Revelation 18:8–19.
ฉะนั้น ภัยพิบัติทั้งหลายของนางจะมาถึงในวันเดียว คือความตาย ความโศกเศร้า และการกันดารอาหาร และนางจะถูกเผาผลาญเสียด้วยไฟอย่างสิ้นเชิง เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าผู้ทรงพิพากษานางนั้นทรงฤทธิ์ยิ่ง และบรรดากษัตริย์แห่งแผ่นดินโลก ผู้ซึ่งได้ล่วงประเวณีกับนางและดำเนินชีวิตอย่างหรูหราฟุ่มเฟือยกับนาง จะพากันคร่ำครวญถึงนาง และร่ำไห้อาลัยเพื่อนาง เมื่อเขาเหล่านั้นเห็นควันแห่งการเผาไหม้นาง เขาทั้งหลายจะยืนอยู่แต่ไกลเพราะความหวาดกลัวต่อการทรมานของนาง พลางกล่าวว่า วิบัติ วิบัติแก่มหานครบาบิโลนนั้น นครอันยิ่งใหญ่นั้น! เพราะว่าการพิพากษาของเจ้าได้มาถึงแล้วในชั่วโมงเดียว และบรรดาพ่อค้าแห่งแผ่นดินโลกจะร้องไห้และคร่ำครวญเหนือนาง เพราะไม่มีผู้ใดซื้อสินค้าของเขาอีกต่อไป คือสินค้าที่เป็นทองคำ เงิน เพชรพลอย ไข่มุก ผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าสีม่วง ผ้าไหม ผ้าสีแดงเข้ม ไม้หอมทุกชนิด ภาชนะงาช้างทุกอย่าง ภาชนะทุกชนิดที่ทำด้วยไม้ล้ำค่าอย่างยิ่ง ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก และหินอ่อน ทั้งอบเชย ของหอม น้ำมันหอม กำยาน เหล้าองุ่น น้ำมัน แป้งละเอียด ข้าวสาลี สัตว์เลี้ยง แกะ ม้า รถรบ ทาส และชีวิตมนุษย์ และผลทั้งหลายที่จิตใจของเจ้าปรารถนาอย่างแรงกล้านั้นได้พรากจากเจ้าไปแล้ว และสิ่งทั้งปวงที่โอชะและโอ่อ่านั้นก็พรากจากเจ้าไปแล้ว และเจ้าจะไม่พบสิ่งเหล่านั้นอีกเลย บรรดาพ่อค้าสินค้าเหล่านี้ ผู้ซึ่งมั่งมีขึ้นเพราะนาง จะยืนอยู่แต่ไกลเพราะความหวาดกลัวต่อการทรมานของนาง ร้องไห้และคร่ำครวญ และกล่าวว่า วิบัติ วิบัติแก่มหานครนั้น ซึ่งสวมผ้าป่านเนื้อละเอียด ผ้าสีม่วง และผ้าสีแดงเข้ม และประดับด้วยทองคำ เพชรพลอย และไข่มุก! เพราะว่าในชั่วโมงเดียว ความมั่งคั่งมากมายถึงเพียงนี้ก็พินาศสิ้น และนายเรือทุกคน และคนทั้งปวงที่โดยสารเรือ และบรรดาลูกเรือ และทุกคนที่ค้าขายทางทะเล ต่างยืนอยู่แต่ไกล และร้องออกมาเมื่อเขาเห็นควันแห่งการเผาไหม้นาง โดยกล่าวว่า มีนครใดเล่าเสมอเหมือนมหานครนี้! และเขาทั้งหลายก็เอาฝุ่นโปรยลงบนศีรษะของตน และร้องออกมา ร้องไห้และคร่ำครวญ โดยกล่าวว่า วิบัติ วิบัติแก่มหานครนั้น ซึ่งบรรดาผู้ที่มีเรือในทะเลต่างมั่งมีขึ้นด้วยเหตุความโอ่อ่าฟุ่มเฟือยของนาง! เพราะว่าในชั่วโมงเดียว นางก็ถูกทำให้ร้างเปล่า วิวรณ์ 18:8–19
The unsealing of the Revelation of Jesus Christ includes the message of the Midnight Cry. That message is the second prophecy of Ezekiel thirty-seven that brings the dead dry bones that have laid in the streets for three and a half days to life as a mighty army. That message is the message that includes the truth that it is Islam that the Lord employs to bring executive judgment upon the United States for Sunday enforcement. That judgment arrives in the “hour” of the great earthquake, which is also the “hour” that the handwriting came upon Belshazzar’s wall. The handwriting produced the fear, that is represented as taking hold of all the kings and merchants when the economic structure of planet earth is taken down by the “east wind” of Islam, who have secretly slipped into Belshazzar’s kingdom, through the neglected lower “wall” to the south.
การเปิดผนึกแห่งวิวรณ์ของพระเยซูคริสต์รวมถึงข่าวสารแห่งเสียงร้องเที่ยงคืน ข่าวสารนั้นคือคำพยากรณ์ประการที่สองของเอเสเคียลบทที่สามสิบเจ็ด ซึ่งทำให้กระดูกแห้งที่ตายแล้วซึ่งนอนอยู่ตามถนนเป็นเวลาสามวันครึ่งกลับมีชีวิตขึ้นมาเป็นกองทัพใหญ่ยิ่ง ข่าวสารนั้นคือข่าวสารที่รวมความจริงที่ว่า ศาสนาอิสลามคือสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงใช้เพื่อนำการพิพากษาเชิงบริหารมาสู่สหรัฐอเมริกาเนื่องด้วยการบังคับถือวันอาทิตย์ การพิพากษานั้นมาถึงใน “ชั่วโมง” แห่งแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ ซึ่งเป็น “ชั่วโมง” เดียวกันกับที่ลายพระหัตถ์ได้ปรากฏบนผนังของเบลชัสซาร์ ลายพระหัตถ์นั้นก่อให้เกิดความหวาดกลัว ซึ่งถูกแสดงไว้ว่าเข้าครอบงำบรรดากษัตริย์และพ่อค้าทั้งปวง เมื่อโครงสร้างทางเศรษฐกิจของโลกทั้งสิ้นถูกโค่นลงโดย “ลมตะวันออก” แห่งศาสนาอิสลาม ผู้ซึ่งได้ลอบแทรกเข้าสู่อาณาจักรของเบลชัสซาร์อย่างลับ ๆ ผ่าน “กำแพง” ชั้นล่างทางทิศใต้ซึ่งถูกละเลย】【。
The “city” or kingdom that the kings and merchants lament of and ask, “what city is like unto this great city” is the kingdom of the whore of Tyre, who is then singing her songs and committing fornication with those very kings. All the prophets speak of the end of the world and they agree with one another, so Ezekiel’s merchants are the same merchants in Revelation chapter eighteen. Three times in Revelation chapter eighteen they lament “alas, alas,” as the great city and the financial structure of planet earth is taken down. The Greek word translated as “alas,” in the passage, is the very same word that is translated three times in Revelation chapter eight, and verse thirteen, which is there translated with a different English word.
“นคร” หรืออาณาจักรซึ่งบรรดากษัตริย์และพ่อค้าพากันคร่ำครวญถึงและกล่าวว่า “นครใดเล่าจะเหมือนนครใหญ่เมืองนี้” นั้น คืออาณาจักรของหญิงแพศยาแห่งเมืองไทระ ผู้ซึ่งในเวลานั้นกำลังขับร้องบทเพลงของตนและล่วงประเวณีกับกษัตริย์เหล่านั้นเอง ผู้เผยพระวจนะทั้งปวงกล่าวถึงอวสานของโลก และพวกเขาก็สอดคล้องต้องกัน ดังนั้นพ่อค้าของเอเสเคียลจึงเป็นพ่อค้ากลุ่มเดียวกับพ่อค้าในวิวรณ์บทที่สิบแปด ในวิวรณ์บทที่สิบแปด พวกเขาคร่ำครวญว่า “วิบัติแล้ว วิบัติแล้ว” ถึงสามครั้ง ขณะที่นครใหญ่นั้นและโครงสร้างทางการเงินของโลกทั้งพิภพถูกโค่นลง คำภาษากรีกที่แปลว่า “วิบัติแล้ว” ในตอนนี้ เป็นคำเดียวกันทุกประการกับคำที่ถูกแปลถึงสามครั้งในวิวรณ์บทที่แปด ข้อสิบสาม ซึ่งในที่นั้นได้รับการแปลเป็นคำภาษาอังกฤษอีกคำหนึ่งต่างออกไป
And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.
และข้าพเจ้าได้มองดู และได้ยินทูตสวรรค์องค์หนึ่งบินอยู่กลางฟ้า ร้องประกาศด้วยเสียงอันดังว่า วิบัติ วิบัติ วิบัติแก่บรรดาผู้ที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลก เนื่องด้วยเสียงแตรอื่น ๆ ของทูตสวรรค์ทั้งสามองค์ซึ่งยังจะเป่าต่อไป! วิวรณ์ 8:13
The kings and merchants are lamenting the destruction of the world’s economy with the words, “alas, alas,” meaning “woe, woe,” and the “Woe” is a symbol of Islam. The fear that takes hold of Belshazzar and his lords when the handwriting appears on the wall, is the fear produced when the economic structure of planet earth is destroyed by ongoing attacks from Islam, which God employs as His providential tool to bring about His executive judgment upon those who drink the wine of Babylon, that is Sunday enforcement. This truth is the theme of the Isaiah twenty-three “burden” of the whore of “Tyre.”
กษัตริย์ทั้งหลายและพ่อค้าทั้งหลายกำลังคร่ำครวญถึงการพินาศของระบบเศรษฐกิจของโลกด้วยถ้อยคำว่า “อนิจจา อนิจจา” ซึ่งมีความหมายว่า “วิบัติ วิบัติ” และคำว่า “วิบัติ” นั้นเป็นสัญลักษณ์ของศาสนาอิสลาม ความหวาดกลัวที่เข้าครอบงำเบลชัสซาร์และบรรดาเจ้านายของท่านเมื่อปรากฏลายพระหัตถ์บนผนังนั้น คือความหวาดกลัวที่เกิดขึ้นเมื่อโครงสร้างทางเศรษฐกิจของโลกนี้ถูกทำลายลงด้วยการโจมตีอย่างต่อเนื่องจากศาสนาอิสลาม ซึ่งพระเจ้าทรงใช้เป็นเครื่องมือแห่งพระญาณสอดส่องของพระองค์ เพื่อนำการพิพากษาเชิงบริหารของพระองค์มาสู่บรรดาผู้ที่ดื่มเหล้าองุ่นแห่งบาบิโลน กล่าวคือ การบังคับถือวันอาทิตย์ ความจริงนี้คือแก่นเรื่องของ “ภาระ” แห่งหญิงแพศยาแห่ง “เมืองไทระ” ในอิสยาห์ บทที่ยี่สิบสาม.
The burden of Tyre. Howl, ye ships of Tarshish; for it is laid waste, so that there is no house, no entering in: from the land of Chittim it is revealed to them. Be still, ye inhabitants of the isle; thou whom the merchants of Zidon, that pass over the sea, have replenished. And by great waters the seed of Sihor, the harvest of the river, is her revenue; and she is a mart of nations. Be thou ashamed, O Zidon: for the sea hath spoken, even the strength of the sea, saying, I travail not, nor bring forth children, neither do I nourish up young men, nor bring up virgins. As at the report concerning Egypt, so shall they be sorely pained at the report of Tyre. Pass ye over to Tarshish; howl, ye inhabitants of the isle. Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn. Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Pass through thy land as a river, O daughter of Tarshish: there is no more strength. He stretched out his hand over the sea, he shook the kingdoms: the Lord hath given a commandment against the merchant city, to destroy the strong holds thereof. And he said, Thou shalt no more rejoice, O thou oppressed virgin, daughter of Zidon: arise, pass over to Chittim; there also shalt thou have no rest. Behold the land of the Chaldeans; this people was not, till the Assyrian founded it for them that dwell in the wilderness: they set up the towers thereof, they raised up the palaces thereof; and he brought it to ruin. Howl, ye ships of Tarshish: for your strength is laid waste. And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:1–18.
ภาระแห่งเมืองไทระ จงโหยหวนเถิด บรรดาเรือแห่งทารชิช เพราะเมืองนั้นถูกทำลายร้างเสียแล้ว จนไม่มีเรือน ไม่มีที่ให้เข้าไปได้ เรื่องนี้ได้ถูกสำแดงแก่เขาทั้งหลายจากแผ่นดินคิทธิม จงนิ่งเสียเถิด ชาวเกาะเอ๋ย คือเจ้า ผู้ซึ่งบรรดาพ่อค้าแห่งไซดอน ผู้ข้ามทะเลไปมา ได้ทำให้มั่งคั่ง และเหนือห้วงน้ำอันกว้างใหญ่ เมล็ดพืชแห่งสีโหร ผลเก็บเกี่ยวแห่งแม่น้ำ เป็นรายได้ของนาง และนางเป็นตลาดค้าขายของบรรดาประชาชาติ จงอับอายเถิด โอ ไซดอน เพราะทะเลได้กล่าวแล้ว คือที่มั่นของทะเล กล่าวว่า ข้ามิได้เจ็บครรภ์ และมิได้คลอดบุตร ทั้งมิได้เลี้ยงดูชายหนุ่ม และมิได้อบรมหญิงพรหมจารี เมื่อข่าวไปถึงอียิปต์ เขาทั้งหลายจะเจ็บปวดอย่างยิ่งเมื่อได้ยินข่าวเรื่องไทระ จงข้ามไปยังทารชิชเถิด จงโหยหวนเถิด ชาวเกาะเอ๋ย นี่หรือคือนครแห่งความรื่นเริงของเจ้า ซึ่งมีความเป็นมาแต่โบราณกาลยิ่งนัก เท้าของนางเองจะพานางไปไกล เพื่อไปอาศัยอยู่เป็นคนต่างด้าว ผู้ใดได้วางแผนการนี้ต่อสู้ไทระ เมืองผู้สวมมงกุฎ ซึ่งบรรดาพ่อค้าของนางเป็นเจ้านาย และบรรดาผู้ค้าขายของนางเป็นผู้มีเกียรติแห่งแผ่นดินโลก พระเยโฮวาห์จอมโยธาได้ทรงกำหนดไว้แล้ว เพื่อจะทำให้ความเย่อหยิ่งแห่งศักดิ์ศรีทั้งสิ้นมัวหมอง และเพื่อนำผู้มีเกียรติทั้งปวงแห่งแผ่นดินโลกลงสู่ความดูหมิ่น จงไหลผ่านแผ่นดินของเจ้าอย่างแม่น้ำเถิด โอ ธิดาแห่งทารชิช ไม่มีที่กำบังอีกต่อไปแล้ว พระองค์ทรงเหยียดพระหัตถ์ออกเหนือทะเล พระองค์ทรงให้ราชอาณาจักรทั้งหลายสั่นสะเทือน พระเยโฮวาห์ได้ทรงมีพระบัญชาต่อสู้นครพาณิชย์นั้น ให้ทำลายที่กำบังอันแข็งแรงของมัน และพระองค์ตรัสว่า เจ้าอย่าชื่นชมยินดีอีกต่อไปเลย โอ หญิงพรหมจารีผู้ถูกบีบคั้น ธิดาแห่งไซดอน จงลุกขึ้น ข้ามไปยังคิทธิม ที่นั่นด้วยเจ้าจะไม่มีการพักผ่อน ดูเถิด แผ่นดินของชาวเคลเดีย ชนชาตินี้เดิมมิได้มีอยู่ จนกระทั่งอัสซีเรียได้สถาปนามันไว้สำหรับคนที่อาศัยอยู่ในถิ่นทุรกันดาร เขาทั้งหลายได้ตั้งหอคอยของมันขึ้น เขาได้ยกพระราชวังของมันขึ้น และเขาได้นำมันไปสู่ความพินาศ จงโหยหวนเถิด บรรดาเรือแห่งทารชิช เพราะที่มั่นของเจ้าถูกทำลายร้างเสียแล้ว และอยู่มาในวันนั้น ไทระจะถูกลืมเสียเจ็ดสิบปี ตามวันเวลาของกษัตริย์องค์หนึ่ง ครั้นสิ้นเจ็ดสิบปีแล้ว ไทระจะร้องเพลงอย่างหญิงแพศยา จงถือพิณ เดินไปรอบนครเถิด โอ หญิงแพศยาผู้ถูกลืม จงบรรเลงทำนองอันไพเราะ จงร้องเพลงมากหลาย เพื่อเจ้าจะเป็นที่จดจำ และต่อมาเมื่อสิ้นเจ็ดสิบปีแล้ว พระเยโฮวาห์จะทรงเยี่ยมเยือนไทระ และนางจะกลับไปหารายได้ของนาง และจะเล่นชู้กับราชอาณาจักรทั้งสิ้นของโลกบนพื้นพิภพ และสินค้าของนางกับค่าจ้างของนางจะเป็นสิ่งบริสุทธิ์แด่พระเยโฮวาห์ จะไม่ถูกสะสมหรือเก็บรักษาไว้ เพราะสินค้าของนางจะเป็นสำหรับผู้ที่อาศัยอยู่ต่อพระพักตร์พระเยโฮวาห์ เพื่อจะได้กินอย่างอุดม และเพื่อเครื่องนุ่งห่มอันถาวร อิสยาห์ 23:1–18
The seventy years, which is as “the days of one king”, is represented by the kingdom of Babylon, for a king is a kingdom, and literal Babylon reigned for seventy years. The seventy years of literal Babylon ended in the “hour” the handwriting appeared upon the walls of Belshazzar’s banquet hall. That very night he was slain, by the power that came through the “wall” unnoticed, for he was having a party drinking the wine of Babylon, while Nebuchadnezzar’s orchestra was playing the music, and the whore of Tyre sang the sweet melody, and apostate Israel danced and bowed.
เจ็ดสิบปี ซึ่งเป็นดุจ “วันเวลาแห่งกษัตริย์องค์หนึ่ง” นั้น ถูกแทนด้วยอาณาจักรบาบิโลน เพราะกษัตริย์องค์หนึ่งก็คืออาณาจักรหนึ่ง และบาบิโลนตามตัวอักษรได้ครอบครองอยู่เจ็ดสิบปี เจ็ดสิบปีของบาบิโลนตามตัวอักษรสิ้นสุดลงใน “ชั่วโมง” ที่ลายพระหัตถ์ปรากฏบนผนังห้องจัดเลี้ยงของเบลชัสซาร์ ในคืนนั้นเองเขาถูกประหารโดยอำนาจที่เข้ามาทาง “กำแพง” โดยไม่มีผู้ใดสังเกตเห็น เพราะเขากำลังจัดงานเลี้ยง ดื่มเหล้าองุ่นแห่งบาบิโลน ขณะที่วงดุริยางค์ของเนบูคัดเนสซาร์บรรเลงดนตรี และหญิงแพศยาแห่งเมืองไทระขับร้องทำนองอันหวานละมุน และอิสราเอลผู้ละทิ้งความเชื่อก็เต้นรำและก้มกราบ
Then fear took hold of all involved, for God had “taken counsel against Tyre” and had “purposed” “to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth.” God therefore “shook the kingdoms” with the “great earthquake” of that “hour,” for God had “given a commandment against the merchant” kingdom, “to destroy the strong holds thereof.” In the “hour” of fear for Belshazzar, the kings and the merchants began a search to understand the meaning of the fiery words on the wall. The death of Belshazzar is about to happen, but at that point, he is still alive. He therefore sought to understand the mysterious words and offered rewards to the wise men, if they could interpret the writing, but it could not be done, for the wise men of Babylon employ the methodology of biblical study that was a counterfeit of truth. The mysterious words are as the vision of a book that is sealed.
แล้วความหวาดกลัวก็ครอบงำทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้อง เพราะพระเจ้าได้ “ทรงปรึกษาหารือต่อสู้เมืองไทระ” และได้ “ทรงดำริ” “ที่จะลบหลู่ความเย่อหยิ่งแห่งสง่าราศีทั้งสิ้น และเพื่อนำบรรดาผู้มีเกียรติแห่งพิภพลงสู่ความดูหมิ่น” ฉะนั้นพระเจ้าจึง “ทรงเขย่าบรรดาอาณาจักร” ด้วย “แผ่นดินไหวใหญ่” แห่ง “ชั่วยาม” นั้น เพราะพระเจ้าได้ “ทรงมีพระบัญชาต่อ” อาณาจักร “พ่อค้า” นั้น “ให้ทำลายป้อมปราการของมันเสีย” ใน “ชั่วยาม” แห่งความหวาดกลัวของเบลชัสซาร์ บรรดากษัตริย์และพ่อค้าก็เริ่มค้นหาเพื่อจะเข้าใจความหมายของถ้อยคำอันลุกเป็นไฟบนผนัง ความตายของเบลชัสซาร์กำลังจะมาถึง แต่ ณ จุดนั้นเขายังมีชีวิตอยู่ ฉะนั้นเขาจึงแสวงจะเข้าใจถ้อยคำลึกลับเหล่านั้น และทรงเสนอรางวัลแก่บรรดานักปราชญ์ หากพวกเขาสามารถแปลความข้อเขียนนั้นได้ แต่ก็ไม่อาจกระทำได้ เพราะบรรดานักปราชญ์แห่งบาบิโลนใช้วิธีการศึกษาพระคัมภีร์ซึ่งเป็นของปลอมเลียนแบบความจริง ถ้อยคำลึกลับเหล่านั้นเป็นดุจนิมิตแห่งหนังสือที่มีตราประทับผนึกไว้
Then came in all the king’s wise men: but they could not read the writing, nor make known to the king the interpretation thereof. Then was king Belshazzar greatly troubled, and his countenance was changed in him, and his lords were astonied. Now the queen by reason of the words of the king and his lords came into the banquet house: and the queen spake and said, O king, live forever: let not thy thoughts trouble thee, nor let thy countenance be changed: There is a man in thy kingdom, in whom is the spirit of the holy gods; and in the days of thy father light and understanding and wisdom, like the wisdom of the gods, was found in him; whom the king Nebuchadnezzar thy father, the king, I say, thy father, made master of the magicians, astrologers, Chaldeans, and soothsayers; Forasmuch as an excellent spirit, and knowledge, and understanding, interpreting of dreams, and showing of hard sentences, and dissolving of doubts, were found in the same Daniel, whom the king named Belteshazzar: now let Daniel be called, and he will show the interpretation. Then was Daniel brought in before the king. And the king spake and said unto Daniel, Art thou that Daniel, which art of the children of the captivity of Judah, whom the king my father brought out of Jewry? I have even heard of thee, that the spirit of the gods is in thee, and that light and understanding and excellent wisdom is found in thee. And now the wise men, the astrologers, have been brought in before me, that they should read this writing, and make known unto me the interpretation thereof: but they could not show the interpretation of the thing: And I have heard of thee, that thou canst make interpretations, and dissolve doubts: now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom. Daniel 5:8–16.
แล้วพวกนักปราชญ์ทั้งสิ้นของกษัตริย์ก็เข้ามา แต่พวกเขาไม่สามารถอ่านลายพระหัตถ์นั้น หรือถวายคำแปลความหมายแก่กษัตริย์ได้ แล้วกษัตริย์เบลชัสซาร์ก็ทรงทุกข์พระทัยอย่างยิ่ง และพระพักตร์ของพระองค์ก็เปลี่ยนไปภายในพระองค์ และบรรดาเจ้านายของพระองค์ก็ตกตะลึง ฝ่ายพระมเหสี เนื่องด้วยถ้อยคำของกษัตริย์และของเจ้านายทั้งหลาย จึงเสด็จเข้ามาในห้องเลี้ยง และพระมเหสีตรัสว่า ข้าแต่กษัตริย์ ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์ อย่าให้พระดำริของพระองค์ทำให้พระองค์ทรงทุกข์พระทัยเลย และอย่าให้พระพักตร์ของพระองค์เปลี่ยนไป ในราชอาณาจักรของพระองค์มีชายผู้หนึ่ง ซึ่งมีวิญญาณแห่งพระทั้งหลายผู้บริสุทธิ์อยู่ในเขา และในสมัยแห่งพระบิดาของพระองค์ ก็ได้พบความสว่าง ความเข้าใจ และปัญญาในเขา ดุจปัญญาของพระทั้งหลาย และเนบูคัดเนสซาร์พระบิดาของพระองค์ คือกษัตริย์ พระบิดาของพระองค์นั่นเอง ได้ทรงแต่งตั้งเขาให้เป็นหัวหน้าของพวกนักวิทยาคม นักโหราศาสตร์ พวกเคลเดีย และหมอดู เพราะว่าในดาเนียลผู้นี้ ซึ่งกษัตริย์ได้ประทานนามว่า เบลเทชัสซาร์ ได้พบวิญญาณอันประเสริฐ ความรู้ ความเข้าใจ การแปลความฝัน การอธิบายปริศนา และการคลายข้อสงสัยต่าง ๆ บัดนี้ ขอให้เรียกดาเนียลมา แล้วเขาจะถวายคำแปลความหมายนั้น แล้วดาเนียลก็ถูกนำเข้ามาเฝ้ากษัตริย์ และกษัตริย์ตรัสกับดาเนียลว่า เจ้าเป็นดาเนียลคนนั้นหรือ ผู้ซึ่งเป็นหนึ่งในพวกเชลยแห่งยูดาห์ ซึ่งกษัตริย์ผู้เป็นพระบิดาของเราได้นำออกมาจากแผ่นดินยูดาห์? เราได้ยินเรื่องของเจ้ามาแล้วว่า วิญญาณแห่งพระทั้งหลายอยู่ในเจ้า และได้พบความสว่าง ความเข้าใจ และปัญญาอันประเสริฐในเจ้า บัดนี้ พวกนักปราชญ์และนักโหราศาสตร์ได้ถูกนำเข้ามาเฝ้าเรา เพื่อให้พวกเขาอ่านลายพระหัตถ์นี้ และแจ้งคำแปลความหมายแก่เรา แต่พวกเขาไม่สามารถแสดงคำแปลความหมายของเรื่องนี้ได้ และเราได้ยินมาว่า เจ้ามีความสามารถแปลความหมาย และคลายข้อสงสัยต่าง ๆ ได้ บัดนี้ หากเจ้าสามารถอ่านลายพระหัตถ์นี้ และแจ้งคำแปลความหมายแก่เราได้ เจ้าจะได้รับการสวมฉลองพระองค์สีแดงเข้ม และมีสร้อยทองคำคล้องคอเจ้า และเจ้าจะเป็นผู้ปกครองลำดับที่สามในราชอาณาจักร ดาเนียล 5:8–16
The queen in the palace was not Belshazzar’s wife, but the queen of his grandfather, and she knew who could read the writing on the wall. There was a church (for a woman is a church prophetically), in the kingdom that knew who could understand the secrets of God.
ราชินีในพระราชวังนั้นมิใช่ภรรยาของเบลชัสซาร์ แต่เป็นราชินีของพระอัยกาของเขา และนางรู้ว่าใครสามารถอ่านลายพระหัตถ์บนผนังได้ มีคริสตจักรหนึ่ง (เพราะโดยเชิงพยากรณ์แล้ว หญิงคือคริสตจักร) อยู่ในราชอาณาจักรนั้น ซึ่งรู้ว่าใครสามารถเข้าใจความลี้ลับของพระเจ้าได้
“There was in the palace a woman who was wiser than them all,—the queen of Belshazzar’s grandfather. In this emergency she addressed the king in language that sent a ray of light into the darkness. ‘O king, live forever,’ she said, ‘let not thy thoughts trouble thee, nor let thy countenance be changed. There is a man in thy kingdom in whom is the spirit of the holy gods; and in the days of thy father light and understanding and wisdom, like the wisdom of the gods, was found in him; whom the king Nebuchadnezzar, thy father, the king, I say, thy father, made master of the magicians, astrologers, Chaldeans, and soothsayers; …now let Daniel be called, and he will show the interpretation.’
“ในพระราชวังมีสตรีผู้หนึ่งซึ่งมีปัญญายิ่งกว่าคนทั้งปวง—คือพระราชินี ผู้เป็นพระอัยยิกาของเบลชัสซาร์ ในภาวะฉุกเฉินนี้ พระนางได้ตรัสกับกษัตริย์ด้วยถ้อยคำที่ส่งลำแสงแห่งความสว่างเข้าสู่ความมืด ‘ข้าแต่พระราชา ขอทรงพระเจริญเป็นนิตย์’ พระนางตรัสว่า ‘ขออย่าให้ความคิดของพระองค์ทำให้พระองค์ทรงทุกข์ใจ และขออย่าให้พระพักตร์ของพระองค์เปลี่ยนไป ในราชอาณาจักรของพระองค์มีชายผู้หนึ่ง ซึ่งในเขามีวิญญาณแห่งพระทั้งหลายผู้บริสุทธิ์ และในรัชสมัยแห่งพระบิดาของพระองค์ ได้พบความสว่าง ความเข้าใจ และสติปัญญาในเขา ประหนึ่งสติปัญญาของพระทั้งหลาย และกษัตริย์เนบูคัดเนสซาร์ พระบิดาของพระองค์ คือกษัตริย์ พระบิดาของพระองค์นั่นเอง ได้ทรงตั้งเขาให้เป็นหัวหน้าของพวกนักวิทยาคม นักโหราศาสตร์ พวกเคลเดีย และหมอดู; …บัดนี้ ขอให้เรียกดาเนียลมา แล้วเขาจะแสดงคำอธิบายนั้น’”
“‘Then was Daniel brought in before the king.’ Making an effort to brace himself and to show his authority, Belshazzar said, ‘Art thou that Daniel which art of the children of the captivity of Judah, which the king, my father, brought out of Jewry? I have even heard of thee, that the spirit of the gods is in thee, and that light and understanding and excellent wisdom is found in thee…. Now if thou canst read the writing, and make known to me the interpretation thereof, thou shalt be clothed with scarlet, and have a chain of gold about thy neck, and shalt be the third ruler in the kingdom.’
“‘แล้วดาเนียลก็ถูกนำเข้ามาเฝ้ากษัตริย์’ เมื่อพยายามรวบรวมกำลังใจของตนและแสดงอำนาจของตน เบลชัสซาร์จึงตรัสว่า ‘เจ้าคือดาเนียลผู้นั้นหรือ ซึ่งเป็นชนเชลยแห่งยูดาห์ ซึ่งกษัตริย์ผู้เป็นบิดาของเรานำออกมาจากแผ่นดินยูเดีย? เราได้ยินถึงเจ้าแล้วว่า วิญญาณแห่งพระทั้งหลายสถิตอยู่ในเจ้า และว่าความสว่าง ความเข้าใจ และสติปัญญาอันยอดเยี่ยมก็พบอยู่ในเจ้า…. บัดนี้ ถ้าเจ้าสามารถอ่านลายมือเขียนนั้น และแจ้งคำตีความแก่เราได้ เจ้าจะได้รับการสวมฉลองพระองค์สีแดงเข้ม และมีสร้อยทองคำคล้องคอของเจ้า และจะได้เป็นผู้ครองอันดับที่สามในราชอาณาจักร’”
“Daniel was not awed by the king’s appearance, nor confused or intimidated by his words. ‘Let thy gifts be to thyself,’ he answered, ‘and give thy rewards to another; yet I will read the writing unto the king, and make known to him the interpretation. O thou king, the most high God gave Nebuchadnezzar thy father a kingdom, and majesty, and glory, and honour…. But when his heart was lifted up, and his mind hardened in pride, he was deposed from his kingly throne, and they took his glory from him…. And thou his son, O Belshazzar, hast not humbled thine heart, though thou knewest all this, but hast lifted up thyself against the God of heaven; and they have brought the vessels of His house before thee, and thou, and thy lords, thy wives, and thy concubines, have drunk in them, and thou hast praised the gods of silver and gold, of brass, iron, wood, and stone, which see not, nor hear, nor know; and the God in whose hand thy breath is, and whose all thy ways, hast thou not glorified.’
“ดาเนียลมิได้รู้สึกครั่นคร้ามต่อพระสิริแห่งกษัตริย์ ทั้งมิได้สับสนหรือหวาดหวั่นด้วยพระดำรัสของพระองค์ เขาทูลตอบว่า ‘ขอให้ของกำนัลของพระองค์เป็นของพระองค์เองเถิด และขอพระราชทานบำเหน็จแก่ผู้อื่นเถิด ถึงกระนั้น ข้าพระองค์จะอ่านลายลักษณ์อักษรนั้นถวายแด่กษัตริย์ และจะถวายคำอธิบายให้ทรงทราบ โอ กษัตริย์ผู้ทรงพระเกียรติ พระเจ้าสูงสุดได้ประทานราชอาณาจักร ความยิ่งใหญ่ พระสิริ และเกียรติยศแก่เนบูคัดเนสซาร์พระราชบิดาของพระองค์…. แต่เมื่อพระทัยของท่านผยองขึ้น และจิตใจของท่านแข็งกระด้างด้วยความหยิ่งผยอง ท่านก็ถูกถอดจากราชบัลลังก์ และพระสิริของท่านก็ถูกริบไปจากท่าน…. และพระองค์ โอ เบลชัสซาร์ โอรสของท่าน หาได้ถ่อมใจลงไม่ ทั้งที่ทรงทราบสิ่งทั้งปวงนี้แล้ว แต่กลับยกตนขึ้นต่อสู้กับพระเจ้าแห่งฟ้าสวรรค์ และเขาทั้งหลายได้นำภาชนะทั้งหลายแห่งพระนิเวศของพระองค์มาไว้ต่อพระพักตร์พระองค์ แล้วพระองค์กับขุนนางทั้งหลาย พระมเหสีทั้งหลาย และนางสนมทั้งหลายของพระองค์ ก็ได้ดื่มจากภาชนะเหล่านั้น และพระองค์ได้สรรเสริญพระทั้งหลายที่ทำด้วยเงิน ทองคำ ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ไม้ และศิลา ซึ่งมองไม่เห็น ไม่ได้ยิน และไม่รู้สิ่งใดเลย แต่พระเจ้า ผู้ทรงถือชีวิตลมหายใจของพระองค์ไว้ในพระหัตถ์ และผู้ทรงครอบครองบรรดาวิถีทั้งสิ้นของพระองค์นั้น พระองค์มิได้ถวายพระเกียรติแด่พระองค์เลย’”
“‘This is the writing that was written, Mene, Mene, Tekel, Upharsin. This is the interpretation of the thing: Mene: God hath numbered thy kingdom and finished it. Tekel: Thou art weighed in the balances, and art found wanting. Peres: Thy kingdom is divided and given to the Medes and Persians.’
“‘นี่คือลายลักษณ์อักษรที่ได้เขียนไว้ว่า เมเน เมเน เทเคล อูฟาร์สิน นี่คือคำแปลความของสิ่งนั้น: เมเน: พระเจ้าทรงนับราชอาณาจักรของท่านและทรงทำให้สิ้นสุดแล้ว เทเคล: ท่านถูกชั่งในตราชู และถูกพบว่าขาดน้ำหนัก เปเรส: ราชอาณาจักรของท่านถูกแบ่งออก และมอบให้แก่พวกมีเดียและเปอร์เซีย’”
“Daniel did not swerve from his duty. He held the king’s sin before him, showing him the lessons he might have learned but did not. Belshazzar had not heeded the events so significant to him. He had not read his grandfather’s history correctly. The responsibility of knowing truth had been laid upon him, but the practical lesson he might have learned and acted upon had not been taken to heart; and his course of action brought the sure result.
“ดาเนียลมิได้หันเหไปจากหน้าที่ของตน เขาได้นำบาปของกษัตริย์มาตั้งไว้ต่อหน้าเขา ชี้ให้เห็นบทเรียนซึ่งเขาอาจเรียนรู้ได้แต่หาได้เรียนรู้ไม่ เบลชัสซาร์มิได้ใส่ใจต่อเหตุการณ์ต่าง ๆ ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งยวดแก่เขา เขามิได้อ่านประวัติของพระอัยกาของตนอย่างถูกต้อง หน้าที่รับผิดชอบในการรู้ความจริงได้ถูกวางไว้เหนือเขา แต่บทเรียนในทางปฏิบัติซึ่งเขาอาจเรียนรู้และปฏิบัติตามได้นั้น มิได้ถูกนำมาใส่ใจไว้ในใจ และวิถีการกระทำของเขาก็นำมาซึ่งผลอันแน่นอน”
“This was the last feast of boasting held by the Chaldean king; for He who bears long with man’s perversity had passed the irrevocable sentence. Belshazzar had greatly dishonoured the One who had exalted him as king, and his probation was taken from him. While the king and his nobles were at the height of their revelry, the Persians turned the Euphrates out of its channel, and marched into the unguarded city. As Belshazzar and his lords were drinking from the sacred vessels of Jehovah, and praising their gods of silver and gold, Cyrus and his soldiers stood under the walls of the palace. ‘In that night,’ the record says, ‘was Belshazzar the king of the Chaldeans slain. And Darius the Median took the kingdom.’” Bible Echo, May 2, 1898.
“นี่เป็นงานเลี้ยงโอ้อวดครั้งสุดท้ายที่กษัตริย์แห่งชาวเคลเดียทรงจัดขึ้น; เพราะพระองค์ผู้ทรงอดกลั้นต่อความดื้อรั้นวิปริตของมนุษย์มาเนิ่นนาน ได้ทรงมีพระราชโองการพิพากษาอันไม่อาจเพิกถอนได้แล้ว เบลชัสซาร์ได้ทรงลบหลู่พระองค์ผู้ทรงยกเขาขึ้นให้เป็นกษัตริย์อย่างยิ่ง และเวลาทดลองของเขาก็ถูกนำไปจากเขา ขณะที่กษัตริย์และบรรดาขุนนางของพระองค์กำลังอยู่ในห้วงสูงสุดแห่งการเสพสำราญนั้น ชาวเปอร์เซียได้ผันแม่น้ำยูเฟรทีสให้ออกนอกลำน้ำเดิม และยาตราทัพเข้าสู่นครที่ไร้การอารักขา เมื่อเบลชัสซาร์และบรรดาเจ้านายของเขากำลังดื่มจากภาชนะศักดิ์สิทธิ์ของพระเยโฮวาห์ และสรรเสริญพระของตนที่ทำด้วยเงินและทองคำ ไซรัสและเหล่าทหารของเขาก็ยืนอยู่ใต้กำแพงพระราชวัง ‘ในคืนนั้นเอง’ บันทึกกล่าวว่า ‘เบลชัสซาร์ กษัตริย์แห่งชาวเคลเดีย ก็ถูกประหารเสีย และดาริอัสชาวมีเดียได้รับราชอาณาจักรนั้น’” Bible Echo, May 2, 1898.
In the midst of the crisis, the queen (a church), identified that there is a source that can identify the “Future for America”. Daniel once again stands in his lot to fulfill his purpose at the end of the days. The witness of the ensign given in the fiery furnace by Shadrach, Meshach and Abednego is now given by Daniel, as he adds to the line of truth that in the “hour” of the Sunday law crisis, those who represent the ensign will be brought before the state authorities to testify of the truth.
ท่ามกลางวิกฤตนั้น ราชินี (คริสตจักร) ได้ตระหนักว่ามีแหล่งหนึ่งซึ่งสามารถระบุ “อนาคตของอเมริกา” ได้ ดาเนียลยืนขึ้นอีกครั้งในตำแหน่งของตนเพื่อทำให้วัตถุประสงค์ของตนสำเร็จ ณ ปลายกาล พยานแห่งธงสัญญาณซึ่งชัดรัค เมชาค และอาเบดเนโกได้มอบไว้ในเตาไฟที่ลุกโพลง บัดนี้ดาเนียลเป็นผู้มอบ โดยเขาได้เพิ่มเติมเข้าไปในแนวแห่งความจริงว่า ใน “ชั่วโมง” แห่งวิกฤตกฎหมายวันอาทิตย์ บรรดาผู้ที่เป็นตัวแทนของธงสัญญาณจะถูกนำตัวไปอยู่ต่อหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายบ้านเมืองเพื่อเป็นพยานถึงความจริง
“‘They will deliver you up to councils, … yea and before governors and kings shall ye be brought for My sake, for a testimony to them and to the Gentiles.’ Matthew 10:17, 18, R. V. Persecution will spread the light. The servants of Christ will be brought before the great men of the world, who, but for this, might never hear the gospel. The truth has been misrepresented to these men. They have listened to false charges concerning the faith of Christ’s disciples. Often their only means of learning its real character is the testimony of those who are brought to trial for their faith. Under examination these are required to answer, and their judges to listen to the testimony borne. God’s grace will be dispensed to His servants to meet the emergency. ‘It shall be given you,’ says Jesus, ‘in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you.’ As the Spirit of God illuminates the minds of His servants, the truth will be presented in its divine power and preciousness. Those who reject the truth will stand to accuse and oppress the disciples. But under loss and suffering, even unto death, the Lord’s children are to reveal the meekness of their divine Example. Thus will be seen the contrast between Satan’s agents and the representatives of Christ. The Saviour will be lifted up before the rulers and the people.” The Desire of Ages, 354.
“‘เขาทั้งหลายจะมอบท่านไว้แก่สภา … เออ ท่านจะถูกนำไปต่อหน้าผู้ว่าราชการและกษัตริย์เพราะเห็นแก่เรา เพื่อเป็นพยานแก่คนเหล่านั้นและแก่คนต่างชาติ’ มัทธิว 10:17, 18, R. V. การข่มเหงจะทำให้ความสว่างแผ่ขยายออกไป บรรดาผู้รับใช้ของพระคริสต์จะถูกนำไปต่อหน้าบุคคลสำคัญของโลก ผู้ซึ่งหากปราศจากเหตุนี้แล้ว อาจจะไม่เคยได้ยินข่าวประเสริฐเลย ความจริงได้ถูกบิดเบือนต่อหน้าคนเหล่านี้ พวกเขาได้รับฟังข้อกล่าวหาอันเป็นเท็จเกี่ยวกับความเชื่อของบรรดาสาวกของพระคริสต์ หลายครั้ง หนทางเดียวที่พวกเขาจะได้เรียนรู้ลักษณะที่แท้จริงของความเชื่อนั้น คือคำพยานของผู้ที่ถูกนำมาขึ้นพิจารณาคดีเพราะความเชื่อของตน เมื่อถูกไต่สวน คนเหล่านี้จำต้องตอบ และผู้พิพากษาของเขาก็จำต้องฟังคำพยานที่เขาให้ไว้นั้น พระคุณของพระเจ้าจะถูกประทานแก่ผู้รับใช้ของพระองค์เพื่อให้เหมาะกับภาวะฉุกเฉินนั้น พระเยซูตรัสว่า ‘ในโมงนั้นจะทรงโปรดประทานแก่ท่านว่าท่านควรจะกล่าวอะไร เพราะว่าผู้ที่กล่าวนั้นไม่ใช่ท่าน แต่เป็นพระวิญญาณแห่งพระบิดาของท่านผู้ตรัสอยู่ในท่าน’ เมื่อพระวิญญาณของพระเจ้าทรงส่องสว่างแก่จิตใจของผู้รับใช้ของพระองค์แล้ว ความจริงจะถูกเสนอออกมาด้วยฤทธิ์อำนาจและความประเสริฐล้ำค่าอันเป็นของสวรรค์ของมัน บรรดาผู้ที่ปฏิเสธความจริงจะยืนขึ้นกล่าวหาและกดขี่บรรดาสาวก แต่ท่ามกลางการสูญเสียและความทุกข์ทรมาน แม้กระทั่งถึงความตาย บุตรทั้งหลายขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะต้องสำแดงความอ่อนสุภาพของแบบอย่างอันศักดิ์สิทธิ์ของพวกเขา ด้วยเหตุนี้ ความแตกต่างระหว่างผู้แทนของซาตานกับผู้แทนของพระคริสต์จะเป็นที่ประจักษ์ พระผู้ช่วยให้รอดจะทรงได้รับการยกชูขึ้นต่อหน้าผู้ปกครองทั้งหลายและประชาชน” The Desire of Ages, 354.
As with the three worthies, Daniel was not interested in any gifts, nor did he need to rehearse what he was going to say. He very simply presented the interpretation of the “seven times,” represented upon the wall.
เช่นเดียวกับชายผู้ประเสริฐทั้งสาม ดาเนียลมิได้สนใจของกำนัลใด ๆ และทั้งมิได้จำเป็นต้องทบทวนสิ่งที่ตนจะกล่าว เขาเพียงแต่นำเสนอคำตีความเรื่อง “เจ็ดวาระ” ซึ่งได้แสดงไว้บนผนังอย่างเรียบง่ายเท่านั้น
We will continue the story of Belshazzar in the next article.
เราจะดำเนินเรื่องราวของเบลชัสซาร์ต่อไปในบทความถัดไป
“Those who are unfaithful to the work of God are lacking in principle; their motives are not of a character to lead them to choose the right under all circumstances. The servants of God are to feel at all times that they are under the eye of their employer. He who watched the sacrilegious feast of Belshazzar is present in all our institutions, in the counting-room of the merchant, in the private workshop; and the bloodless hand is as surely recording your neglect as it recorded the awful judgment of the blasphemous king. Belshazzar’s condemnation was written in words of fire, ‘Thou art weighed in the balances, and art found wanting’; and if you fail to fulfill your God-given obligations your condemnation will be the same.” Messages to Young People, 229.
“บรรดาผู้ที่ไม่ซื่อสัตย์ต่องานของพระเจ้าย่อมขาดหลักการ; แรงจูงใจของเขามิได้มีลักษณะเช่นที่จะนำเขาให้เลือกสิ่งที่ถูกต้องภายใต้ทุกสถานการณ์ ผู้รับใช้ของพระเจ้าพึงตระหนักอยู่เสมอว่าตนอยู่ภายใต้สายพระเนตรของพระผู้เป็นนายของตน พระองค์ผู้ทรงทอดพระเนตรงานเลี้ยงอันลบหลู่ของเบลชัสซาร์นั้น ทรงสถิตอยู่ในสถาบันทั้งปวงของเรา ในห้องทำบัญชีของพ่อค้า ในโรงงานส่วนตัว; และพระหัตถ์ที่ไร้โลหิตก็กำลังบันทึกการละเลยของท่านอยู่อย่างแน่นอน ไม่ต่างจากที่ได้บันทึกคำพิพากษาอันน่าสะพรึงกลัวของกษัตริย์ผู้หมิ่นประมาทนั้น คำพิพากษาของเบลชัสซาร์ได้ถูกเขียนไว้ด้วยถ้อยคำแห่งไฟว่า ‘ท่านถูกชั่งในตราชู และปรากฏว่าขาดไป’; และหากท่านล้มเหลวที่จะกระทำหน้าที่ซึ่งพระเจ้าทรงประทานแก่ท่าน คำพิพากษาของท่านก็จะเป็นเช่นเดียวกัน” Messages to Young People, 229.