On page 81 of Early Writings (and “81” is a symbol of one divine High Priest and eighty priests), William Miller’s second dream is recorded. Like unto Nebuchadnezzar, William Miller had two dreams. Nebuchadnezzar’s second dream in chapter four of Daniel, is set within the context of Moses’ “seven times” of Leviticus 26. Miller employed Daniel chapter four to illustrate Leviticus twenty-six’s “seven times” when he taught the 2,520, though he called it the “seven times.” Miller did not recognize that he had been typified by Nebuchadnezzar, but Nebuchadnezzar’s 2,520 days in chapter four, is represented by both the word “scatter” and the fact that it occurs ‘seven times,’ before the dirt brush man arrived in Miller’s dream.
ในหน้า 81 ของ Early Writings (และ “81” เป็นสัญลักษณ์ของมหาปุโรหิตองค์เดียวของพระเจ้าและปุโรหิตแปดสิบคน) ได้มีการบันทึกความฝันครั้งที่สองของวิลเลียม มิลเลอร์ไว้ วิลเลียม มิลเลอร์มีความฝันสองครั้งเฉกเช่นเนบูคัดเนสซาร์ ความฝันครั้งที่สองของเนบูคัดเนสซาร์ในดาเนียลบทที่สี่ ถูกวางไว้ภายในบริบทของ “เจ็ดกาลเวลา” ของโมเสสในเลวีนิติ 26 มิลเลอร์ได้ใช้ดาเนียลบทที่สี่เพื่ออธิบาย “เจ็ดกาลเวลา” ในเลวีนิติ 26 เมื่อเขาสอนเรื่อง 2,520 แม้ว่าเขาจะเรียกสิ่งนั้นว่า “เจ็ดกาลเวลา” มิลเลอร์ไม่ได้ตระหนักว่าเขาเองได้ถูกทำให้เป็นแบบอย่างโดยเนบูคัดเนสซาร์ แต่ 2,520 วันของเนบูคัดเนสซาร์ในบทที่สี่นั้น แสดงให้เห็นทั้งโดยคำว่า “กระจัดกระจาย” และโดยข้อเท็จจริงที่ว่ามันเกิดขึ้น ‘เจ็ดครั้ง’ ก่อนที่ชายผู้ถือแปรงปัดดินจะมาถึงในความฝันของมิลเลอร์
Miller is called “Father Miller” by Sister White, but not in the pagan way as Catholics do, but in a patriarchal way, like unto father Abraham. Miller is a symbol, he is a covenant man, representing the chain of biblical symbols along the path to the final covenant with the one hundred and forty-four thousand. Joel informs us that in the last days, the old men would dream dreams, and William Miller is the old man of our history, and also the farmer that fulfilled William Tyndale’s prophecy that states, “If God spare my life, ere many years I will cause a boy that driveth the plough shall know more of the Scripture than thou dost.”
ซิสเตอร์ไวท์เรียกมิลเลอร์ว่า “คุณพ่อมิลเลอร์” แต่มิใช่ในความหมายแบบนอกศาสนาอย่างที่ชาวคาทอลิกกระทำกัน หากเป็นในความหมายเชิงปิตาธิปไตย ดุจดังบิดาอับราฮัม มิลเลอร์เป็นสัญลักษณ์ เขาเป็นบุรุษแห่งพันธสัญญา เป็นตัวแทนของห่วงโซ่แห่งสัญลักษณ์ในพระคัมภีร์ตลอดเส้นทางไปสู่พันธสัญญาสุดท้ายกับคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน โยเอลแจ้งแก่เราว่า ในวาระสุดท้าย คนชราจะฝันนิมิต และวิลเลียม มิลเลอร์ก็คือชายชราในประวัติศาสตร์ของเรา และยังเป็นชาวนาผู้ทำให้คำพยากรณ์ของวิลเลียม ทินเดลที่ว่า “If God spare my life, ere many years I will cause a boy that driveth the plough shall know more of the Scripture than thou dost.” สำเร็จด้วย.
“God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.
“พระเจ้าทรงส่งทูตสวรรค์ของพระองค์มาเร้าใจของชาวนาผู้หนึ่งซึ่งมิได้เชื่อพระคัมภีร์ เพื่อชักนำเขาให้ค้นคว้าคำพยากรณ์ ทูตสวรรค์ของพระเจ้าได้มาเยี่ยมผู้ที่ทรงเลือกสรรผู้นั้นครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อชี้นำความคิดของเขาและเปิดความเข้าใจของเขาต่อคำพยากรณ์ซึ่งเคยมืดมนต่อประชากรของพระเจ้า จุดเริ่มต้นของสายโซ่แห่งความจริงได้ถูกประทานแก่เขา และเขาถูกนำให้ค้นหาข้อต่อแล้วข้อต่อเล่า กระทั่งเขามองพระวจนะของพระเจ้าด้วยความพิศวงและความชื่นชมยินดี เขาเห็นในนั้นสายโซ่แห่งความจริงที่สมบูรณ์ พระวจนะนั้นซึ่งเขาเคยมองว่าไม่ได้รับการดลใจ บัดนี้ได้เปิดออกต่อสายตาของเขาในความงดงามและสง่าราศี เขาเห็นว่าพระคัมภีร์ตอนหนึ่งอธิบายอีกตอนหนึ่ง และเมื่อข้อพระคัมภีร์ตอนหนึ่งปิดกั้นความเข้าใจของเขา เขาก็พบในอีกส่วนหนึ่งของพระวจนะสิ่งที่อธิบายข้อนั้น เขาถือว่าพระวจนะอันศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าด้วยความชื่นชมยินดี และด้วยความเคารพยำเกรงและความเกรงขามอย่างที่สุด” Early Writings, 230.
Miller was the farmer who fulfilled Tyndale’s prophecy, and his first publication of the prophetic knowledge he had assembled from the unsealing of Daniel 8:14 was in 1831, two hundred and twenty years after the publication of the King James Version of the Bible. John Wycliff, William Tyndale and the publication of the King James Bible in 1611, represent three waymarks that begins the two-hundred-and-twenty-year prophecy that ends when Tyndale’s plow boy would open God’s Word to the first angel’s message, that was to be followed by two other angels. That first angel arrived in 1798 and the third in 1844. Wycliff, Tyndale and King James connect to the farmer who would fulfill Tyndale’s prediction, and who would symbolize the history of three angels from 1798 unto 1844.
มิลเลอร์คือชาวนาผู้ทำให้คำพยากรณ์ของทินเดลสำเร็จเป็นจริง และการตีพิมพ์ครั้งแรกของเขาเกี่ยวกับความรู้เชิงพยากรณ์ซึ่งเขาได้รวบรวมจากการคลี่ผนึกของดาเนียล 8:14 นั้นเกิดขึ้นในปี 1831 สองร้อยยี่สิบปีหลังจากการตีพิมพ์พระคัมภีร์ฉบับคิงเจมส์ จอห์น ไวคลิฟฟ์ วิลเลียม ทินเดล และการตีพิมพ์พระคัมภีร์ฉบับคิงเจมส์ในปี 1611 เป็นหมุดหมายสามประการที่เริ่มต้นคำพยากรณ์สองร้อยยี่สิบปี ซึ่งสิ้นสุดลงเมื่อเด็กไถนาของทินเดลจะเปิดพระวจนะของพระเจ้าแก่ข่าวของทูตสวรรค์องค์ที่หนึ่ง ซึ่งจะต้องตามมาด้วยทูตสวรรค์อีกสององค์ ทูตสวรรค์องค์แรกมาถึงในปี 1798 และองค์ที่สามในปี 1844 ไวคลิฟฟ์ ทินเดล และคิงเจมส์ เชื่อมโยงเข้ากับชาวนาผู้ที่จะทำให้คำทำนายของทินเดลสำเร็จ และผู้ซึ่งจะเป็นสัญลักษณ์แทนประวัติศาสตร์ของทูตสวรรค์สามองค์ตั้งแต่ปี 1798 จนถึงปี 1844.
William Miller’s alpha discovery was the 2,520 years of Leviticus twenty-six and his omega discovery was the 2,300 years of Daniel 8:14. The 2,520 scattering of Judah began in 677 BC and ended in 1844. The 2,300 years of Daniel 8:14 ended in 1844. Both ended together in 1844, and the starting point of the alpha and omega discoveries of William Miller were separated by two hundred and twenty years. “Two hundred and twenty” is a symbol of William Miller, upon two witnesses. The alpha and omega discoveries of Miller are represented by 1798 and 1844. The 2,520 scattering against the northern kingdom ended in 1798, and forty-six years later in 1844 the 2,300 years ended.
การค้นพบอัลฟาของวิลเลียม มิลเลอร์คือช่วงเวลา 2,520 ปีแห่งเลวีนิติ บทที่ยี่สิบหก และการค้นพบโอเมกาของเขาคือช่วงเวลา 2,300 ปีแห่งดาเนียล 8:14 ช่วงเวลา 2,520 ปีแห่งการกระจัดกระจายของยูดาห์เริ่มต้นในปี 677 ก่อน ค.ศ. และสิ้นสุดลงในปี 1844 ช่วงเวลา 2,300 ปีแห่งดาเนียล 8:14 สิ้นสุดลงในปี 1844 ทั้งสองสิ้นสุดลงพร้อมกันในปี 1844 และจุดเริ่มต้นของการค้นพบอัลฟาและโอเมกาของวิลเลียม มิลเลอร์ถูกคั่นห่างกันสองร้อยยี่สิบปี “สองร้อยยี่สิบ” เป็นสัญลักษณ์ของวิลเลียม มิลเลอร์ โดยอาศัยพยานสองคน การค้นพบอัลฟาและโอเมกาของมิลเลอร์ถูกแทนด้วยปี 1798 และ 1844 การกระจัดกระจาย 2,520 ปีที่เกิดแก่ราชอาณาจักรฝ่ายเหนือสิ้นสุดลงในปี 1798 และสี่สิบหกปีต่อมา ในปี 1844 ช่วงเวลา 2,300 ปีก็สิ้นสุดลง.
The 2,520 years that ended in 1798, marks that date and the 2,520 years against Judah, which ended in 1844 produces a two-hundred-and-twenty-year period. This means the 2,520 against Israel produces the prophetic period of forty-six years, and the 2,520 against Judah produces the prophetic period of two hundred and twenty years. The alpha of that period is 677 BC and the omega is 457 BC, which means the alpha of the forty-six-year period and of the two-hundred-and-twenty-year period is represented by the 2,520, and the omega of both of the lines is the 2,300. The two “scatterings” of 2,520 years provide two witnesses of a period that begins with the 2,520 and ends with the 2,300. Both of those lines identify the alpha and omega discoveries of William Miller.
ช่วงเวลา 2,520 ปีซึ่งสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1798 เป็นสิ่งที่กำหนดวันเวลานั้นไว้ และช่วงเวลา 2,520 ปีที่มีต่อยูดาห์ซึ่งสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1844 ก่อให้เกิดช่วงเวลา 220 ปี ทั้งนี้หมายความว่า 2,520 ปีที่มีต่ออิสราเอลก่อให้เกิดช่วงเวลาเชิงพยากรณ์ 46 ปี และ 2,520 ปีที่มีต่อยูดาห์ก่อให้เกิดช่วงเวลาเชิงพยากรณ์ 220 ปี อัลฟาของช่วงเวลานั้นคือปี 677 ก่อนคริสตกาล และโอเมกาคือปี 457 ก่อนคริสตกาล ซึ่งหมายความว่าอัลฟาของช่วงเวลา 46 ปีและของช่วงเวลา 220 ปีนั้นถูกแทนโดย 2,520 และโอเมกาของทั้งสองเส้นนั้นคือ 2,300 “การกระจัดกระจาย” ทั้งสองแห่งของช่วงเวลา 2,520 ปีเป็นพยานสองคนถึงช่วงเวลาหนึ่งซึ่งเริ่มต้นด้วย 2,520 และสิ้นสุดด้วย 2,300 ทั้งสองเส้นนั้นต่างชี้ให้เห็นการค้นพบอัลฟาและโอเมกาของวิลเลียม มิลเลอร์
“William Miller’s Dream
“ความฝันของวิลเลียม มิลเลอร์”
“I dreamed that God, by an unseen hand, sent me a curiously wrought casket about ten inches long by six square, made of ebony and pearls curiously inlaid. To the casket there was a key attached. I immediately took the key and opened the casket, when, to my wonder and surprise, I found it filled with all sorts and sizes of jewels, diamonds, precious stones, and gold and silver coin of every dimension and value, beautifully arranged in their several places in the casket; and thus arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.
“ข้าพเจ้าฝันว่า พระเจ้าได้ทรงส่งหีบเล็กใบหนึ่งมาให้ข้าพเจ้าโดยพระหัตถ์ที่มองไม่เห็น เป็นหีบที่ประดิษฐ์อย่างวิจิตร ยาวประมาณสิบนิ้ว กว้างและสูงด้านละหกนิ้ว ทำด้วยไม้มะเกลือและมุกฝังอย่างประณีต ที่หีบนั้นมีกุญแจดอกหนึ่งติดอยู่ ข้าพเจ้าจึงหยิบกุญแจนั้นขึ้นมาและเปิดหีบออก ทันใดนั้น ด้วยความอัศจรรย์และประหลาดใจ ข้าพเจ้าพบว่าภายในหีบเต็มไปด้วยอัญมณีนานาชนิดและหลายขนาด เพชร พลอยล้ำค่า และเหรียญทองกับเหรียญเงินทุกขนาดและทุกมูลค่า จัดวางไว้อย่างงดงามตามตำแหน่งของแต่ละสิ่งในหีบ และเมื่อจัดวางเช่นนั้นแล้ว สิ่งเหล่านั้นก็สะท้อนแสงสว่างและรัศมีอันรุ่งโรจน์ ซึ่งมีเพียงดวงอาทิตย์เท่านั้นที่อาจเทียบได้।”
“I thought it was not my duty to enjoy this wonderful sight alone, although my heart was overjoyed at the brilliancy, beauty, and value of its contents. I therefore placed it on a center table in my room and gave out word that all who had a desire might come and see the most glorious and brilliant sight ever seen by man in this life.
“ข้าพเจ้าคิดว่า มิใช่หน้าที่ของข้าพเจ้าที่จะชื่นชมภาพอันน่าอัศจรรย์ยิ่งนี้เพียงลำพัง แม้ว่าจิตใจของข้าพเจ้าจะเปี่ยมด้วยความยินดีอย่างล้นเหลือเพราะความเจิดจ้า ความงดงาม และคุณค่าของสิ่งที่อยู่ภายในนั้นก็ตาม เพราะฉะนั้น ข้าพเจ้าจึงได้นำมันไปวางไว้บนโต๊ะกลางในห้องของข้าพเจ้า และประกาศข่าวออกไปว่า ทุกคนที่มีความปรารถนาจะมา ก็อาจมาชมภาพอันรุ่งโรจน์และเจิดจ้ายิ่งที่สุดเท่าที่มนุษย์เคยเห็นในชีวิตนี้ได้”
“The people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd. When they first looked into the casket, they would wonder and shout for joy. But when the spectators increased, everyone would begin to trouble the jewels, taking them out of the casket and scattering them on the table.
“ผู้คนเริ่มเข้ามา ตอนแรกมีจำนวนน้อย แต่เพิ่มขึ้นจนกลายเป็นฝูงชน เมื่อพวกเขาเพ่งมองเข้าไปในหีบเป็นครั้งแรก พวกเขาก็จะประหลาดใจและโห่ร้องด้วยความยินดี แต่เมื่อจำนวนผู้ชมเพิ่มมากขึ้น ทุกคนก็เริ่มรบกวนบรรดาอัญมณี หยิบมันออกจากหีบและกระจัดกระจายมันไปบนโต๊ะ”
“I began to think that the owner would require the casket and the jewels again at my hand; and if I suffered them to be scattered, I could never place them in their places in the casket again as before; and felt I should never be able to meet the accountability, for it would be immense. I then began to plead with the people not to handle them, nor to take them out of the casket; but the more I pleaded, the more they scattered; and now they seemed to scatter them all over the room, on the floor and on every piece of furniture in the room.
“ข้าพเจ้าเริ่มคิดว่าเจ้าของคงจะเรียกร้องหีบและอัญมณีเหล่านั้นคืนจากมือของข้าพเจ้าอีกครั้งหนึ่ง; และหากข้าพเจ้ายอมให้อัญมณีเหล่านั้นกระจัดกระจายไป ข้าพเจ้าก็จะไม่มีวันสามารถนำมันกลับไปวางไว้ในที่ของมันในหีบดังเดิมได้อีก; และรู้สึกว่าข้าพเจ้าคงจะไม่มีวันสามารถรับผิดชอบต่อเรื่องนั้นได้ เพราะมันจะใหญ่หลวงยิ่งนัก. แล้วข้าพเจ้าจึงเริ่มวิงวอนประชาชนมิให้จับต้องมัน หรือหยิบมันออกจากหีบ; แต่ยิ่งข้าพเจ้าวิงวอนมากเท่าใด พวกเขาก็ยิ่งทำให้มันกระจัดกระจายมากขึ้นเท่านั้น; และบัดนี้ดูราวกับว่าพวกเขากำลังทำให้มันกระจัดกระจายไปทั่วทั้งห้อง บนพื้น และบนเครื่องเรือนทุกชิ้นในห้องนั้น.”
“I then saw that among the genuine jewels and coin they had scattered an innumerable quantity of spurious jewels and counterfeit coin. I was highly incensed at their base conduct and ingratitude, and reproved and reproached them for it; but the more I reproved, the more they scattered the spurious jewels and false coin among the genuine.
“แล้วข้าพเจ้าได้เห็นว่า ท่ามกลางอัญมณีแท้และเหรียญกษาปณ์แท้ พวกเขาได้โปรยอัญมณีปลอมและเหรียญกษาปณ์ปลอมเป็นจำนวนเหลือคณานับ ข้าพเจ้าจึงเดือดดาลอย่างยิ่งต่อการกระทำอันเลวทรามและความอกตัญญูของพวกเขา และได้ตำหนิและติเตียนพวกเขาเพราะเรื่องนั้น แต่ยิ่งข้าพเจ้าตำหนิมากเท่าใด พวกเขาก็ยิ่งโปรยอัญมณีปลอมและเหรียญกษาปณ์เทียมปะปนอยู่ท่ามกลางของแท้มากขึ้นเท่านั้น”
“I then became vexed in my physical soul and began to use physical force to push them out of the room; but while I was pushing out one, three more would enter and bring in dirt and shavings and sand and all manner of rubbish, until they covered every one of the true jewels, diamonds, and coins, which were all excluded from sight. They also tore in pieces my casket and scattered it among the rubbish. I thought no man regarded my sorrow or my anger. I became wholly discouraged and disheartened, and sat down and wept.
“แล้วข้าพเจ้าก็เกิดความขุ่นเคืองในจิตวิญญาณฝ่ายกายของตน และเริ่มใช้กำลังทางกายผลักไสพวกเขาออกไปจากห้องนั้น; แต่ขณะเมื่อข้าพเจ้าผลักไสคนหนึ่งออกไป อีกสามคนก็จะเข้ามา และนำเอาฝุ่น เศษไม้ เศษทราย และสิ่งปฏิกูลสารพัดอย่างเข้ามาด้วย จนกระทั่งพวกเขากลบอัญมณีแท้ เพชร และเหรียญทั้งสิ้นไว้ทุกชิ้น ซึ่งล้วนถูกบังจากสายตาไปหมดสิ้น. พวกเขายังฉีกทำลายหีบของข้าพเจ้าเป็นชิ้น ๆ และกระจัดกระจายมันปะปนอยู่ท่ามกลางกองขยะ. ข้าพเจ้าคิดว่าไม่มีผู้ใดเอาใจใส่ต่อความโศกเศร้าหรือความโกรธของข้าพเจ้าเลย. ข้าพเจ้าท้อถอยและหมดกำลังใจโดยสิ้นเชิง จึงนั่งลงและร้องไห้.”
“While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help.
“ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังร้องไห้และโศกเศร้าเช่นนั้นเพราะการสูญเสียอันใหญ่หลวงของข้าพเจ้าและความรับผิดชอบที่ข้าพเจ้าต้องรับ ข้าพเจ้าก็ระลึกถึงพระเจ้า และอธิษฐานอย่างจริงจังขอให้พระองค์ทรงส่งความช่วยเหลือมาให้ข้าพเจ้า”
“Immediately the door opened, and a man entered the room, when the people all left it; and he, having a dirt brush in his hand, opened the windows, and began to brush the dirt and rubbish from the room.
“ทันใดนั้น ประตูก็เปิดออก และชายคนหนึ่งได้เข้ามาในห้อง เมื่อผู้คนทั้งปวงได้ออกจากห้องนั้นไปแล้ว; และเขา โดยมีแปรงปัดฝุ่นอยู่ในมือ ก็ได้เปิดหน้าต่างทั้งหลาย และเริ่มปัดกวาดฝุ่นละอองและเศษขยะออกจากห้องนั้น”
“I cried to him to forbear, for there were some precious jewels scattered among the rubbish.
“ข้าพเจ้าร้องทูลวิงวอนต่อพระองค์ให้ทรงยับยั้งไว้ เพราะยังมีอัญมณีล้ำค่าบางเม็ดกระจัดกระจายอยู่ท่ามกลางกองซากปรักหักพัง”
“He told me to ‘fear not,’ for he would ‘take care of them’.
พระองค์ตรัสแก่ข้าพเจ้าว่า “อย่ากลัวเลย” เพราะพระองค์จะ “ทรงดูแลพวกเขา”
“Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone. The precious jewels, the diamonds, the gold and silver coins, lay scattered in profusion all over the room.
“แล้วขณะที่เขาปัดกวาดฝุ่นและขยะ อัญมณีเทียมและเหรียญเงินปลอม สิ่งเหล่านั้นทั้งสิ้นก็ลอยขึ้นและออกไปทางหน้าต่างประหนึ่งเมฆหมอก และลมก็พัดพาไป ในความชุลมุนวุ่นวายนั้น ข้าพเจ้าหลับตาลงชั่วครู่หนึ่ง; เมื่อข้าพเจ้าลืมตาขึ้นอีกครั้ง ขยะทั้งปวงก็หายไปหมดแล้ว อัญมณีล้ำค่า เพชรพลอย เหรียญทองและเหรียญเงินแท้ นอนกระจัดกระจายอยู่อย่างอุดมทั่วทั้งห้อง”
“He then placed on the table a casket, much larger and more beautiful than the former, and gathered up the jewels, the diamonds, the coins, by the handful, and cast them into the casket, till not one was left, although some of the diamonds were not bigger than the point of a pin.
“แล้วท่านก็นำหีบใบหนึ่งมาวางไว้บนโต๊ะ ซึ่งใหญ่กว่าและงดงามกว่าหีบใบเดิมมาก แล้วกอบอัญมณี เพชรพลอย และเหรียญทั้งหลายขึ้นมาทีละกำมือ และโยนลงในหีบนั้น จนไม่เหลืออยู่เลยแม้แต่ชิ้นเดียว แม้ว่าเพชรบางเม็ดจะมีขนาดไม่ใหญ่ไปกว่าปลายเข็มก็ตาม”
“He then called upon me to ‘come and see.’
“แล้วท่านก็เรียกให้ข้าพเจ้ามา ‘ดูเถิด’”
“I looked into the casket, but my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory. I thought they had been scoured in the sand by the feet of those wicked persons who had scattered and trod them in the dust. They were arranged in beautiful order in the casket, everyone in its place, without any visible pains of the man who cast them in. I shouted with very joy, and that shout awoke me.” Early Writings, 81–83.
“ข้าพเจ้ามองเข้าไปในหีบ แต่ดวงตาของข้าพเจ้าพร่ามัวไปด้วยภาพที่เห็น สิ่งเหล่านั้นส่องประกายด้วยสง่าราศียิ่งกว่าเดิมสิบเท่า ข้าพเจ้าคิดว่าสิ่งเหล่านั้นคงได้รับการขัดถูด้วยทรายโดยเท้าของคนอธรรมเหล่านั้น ผู้ซึ่งได้โปรยกระจัดกระจายและเหยียบย่ำสิ่งเหล่านั้นลงในธุลี สิ่งเหล่านั้นถูกจัดเรียงไว้อย่างงดงามเป็นระเบียบภายในหีบ แต่ละชิ้นอยู่ในที่ของตน โดยไม่ปรากฏร่องรอยความเสียหายจากชายผู้โยนสิ่งเหล่านั้นเข้าไป ข้าพเจ้าร้องออกมาด้วยความยินดีอย่างยิ่ง และเสียงร้องนั้นก็ปลุกข้าพเจ้าให้ตื่น” Early Writings, 81–83.
Beginning on page “81,” a symbol of the priests, the dream identifies the history of the Laodicean Seventh-day Adventist church’s work of destroying the foundational truths assembled by Divinity through the humanity of William Miller. The history ends when Miller “shouted with very joy” and the shout “awoke” him. The history represented in the dream concludes at the loud cry of the third angel, which is the climax of the Midnight Cry. The historical narrative of Miller’s dream also represents the waymarks of the Millerite history, and it therefore also represents the parallel history of the movement of the one hundred and forty-four thousand. Just as significant is that the dream’s historical representation also contains a prophetic fractal of the history that began to repeat in 2023.
เริ่มต้นที่หน้า “81” ความฝันได้ระบุถึงประวัติศาสตร์แห่งงานของคริสตจักรเซเวนธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสฝ่ายลาโอเดเซียในการทำลายความจริงพื้นฐานทั้งหลายซึ่งพระเจ้าทรงรวบรวมขึ้นโดยผ่านความเป็นมนุษย์ของวิลเลียม มิลเลอร์ โดยใช้สัญลักษณ์ของปุโรหิต ประวัติศาสตร์นั้นสิ้นสุดลงเมื่อมิลเลอร์ “ร้องขึ้นด้วยความยินดีอย่างยิ่ง” และเสียงร้องนั้นได้ “ปลุก” เขาให้ตื่น ประวัติศาสตร์ที่เป็นตัวแทนอยู่ในความฝันสิ้นสุดลงที่เสียงร้องดังของทูตสวรรค์องค์ที่สาม ซึ่งเป็นจุดสุดยอดของเสียงร้องเที่ยงคืน เรื่องเล่าทางประวัติศาสตร์แห่งความฝันของมิลเลอร์ยังเป็นตัวแทนของหลักหมายแห่งประวัติศาสตร์มิลเลอไรต์ด้วย และเพราะฉะนั้นจึงเป็นตัวแทนของประวัติศาสตร์คู่ขนานของขบวนการของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนด้วย ที่สำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่านั้นคือ ภาพแทนทางประวัติศาสตร์ในความฝันยังบรรจุแฟรกทัลเชิงพยากรณ์ของประวัติศาสตร์ซึ่งได้เริ่มทวนซ้ำอีกครั้งในปี 2023.
The jewels of truth that were recognized in the history of the one hundred and forty-four thousand were placed into the public record in 2004 and then again in 2012, when the presentation of Habakkuk’s Tables gathered a group that was destined to be scattered. Those truths were set upon the table in 2004, with the first presentation of the truths which had been unsealed in 1989. A “few” considered the message then, but in 2012, the series of 95 presentations titled Habakkuk’s Tables brought in a crowd, for the “people began to come in, at first few in number, but increasing to a crowd.”
อัญมณีแห่งความจริงซึ่งได้รับการตระหนักรู้ในประวัติศาสตร์ของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันนั้น ได้ถูกบันทึกไว้ในบันทึกสาธารณะในปี 2004 และอีกครั้งหนึ่งในปี 2012 เมื่อการนำเสนอเรื่อง ตารางของฮาบากุก ได้รวบรวมกลุ่มหนึ่งซึ่งถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะต้องกระจัดกระจาย ความจริงเหล่านั้นได้ถูกวางไว้บนโต๊ะในปี 2004 ด้วยการนำเสนอครั้งแรกของความจริงทั้งหลายซึ่งได้ถูกเปิดผนึกแล้วในปี 1989 ในเวลานั้นมี “เพียงไม่กี่คน” ที่พิจารณาข่าวสารนั้น แต่ในปี 2012 ชุดการนำเสนอจำนวน 95 ตอนซึ่งมีชื่อว่า ตารางของฮาบากุก ได้นำฝูงชนเข้ามา เพราะ “ผู้คนเริ่มเข้ามา ในระยะแรกมีจำนวนน้อย แต่เพิ่มขึ้นจนเป็นฝูงชน”
From 2012 unto July 18, 2020 those truths were progressively scattered and covered with rubbish. On July 18, 2020, the proponents of the message of Habakkuk’s Tables were scattered for a period of three and a half days.
ตั้งแต่ปี 2012 จนถึงวันที่ 18 กรกฎาคม 2020 ความจริงเหล่านั้นค่อย ๆ ถูกกระจัดกระจายและถูกกลบฝังด้วยเศษซาก ในวันที่ 18 กรกฎาคม 2020 ผู้สนับสนุนข่าวสารแห่งตารางของฮาบากุกถูกทำให้กระจัดกระจายไปเป็นระยะเวลาสามวันครึ่ง
And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:7–10.
และเมื่อท่านทั้งสองได้เป็นพยานของตนเสร็จแล้ว สัตว์ร้ายซึ่งขึ้นมาจากเหวลึกจะทำสงครามกับท่านทั้งสอง และจะชนะท่านทั้งสอง และฆ่าท่านทั้งสองเสีย และศพของท่านทั้งสองจะนอนอยู่ที่ถนนแห่งนครใหญ่ ซึ่งในทางฝ่ายวิญญาณเรียกว่า โสโดม และอียิปต์ อันเป็นที่ซึ่งองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราถูกตรึงกางเขนด้วย และชนชาติ วงศ์ตระกูล ภาษา และประชาชาติทั้งหลายจะมองดูศพของท่านทั้งสองอยู่สามวันครึ่ง และจะไม่ยอมให้เอาศพของท่านทั้งสองไปฝังไว้ในอุโมงค์ และบรรดาผู้ที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลกจะชื่นชมยินดีเพราะเหตุท่านทั้งสอง และจะเปรมปรีดิ์ และจะส่งของกำนัลแก่กันและกัน เพราะว่าผู้เผยพระวจนะทั้งสองนี้ได้ทรมานบรรดาผู้ที่อาศัยอยู่บนแผ่นดินโลก วิวรณ์ 11:7–10
On Sabbath, December 30, 2023 Future for America joined a zoom meeting for its first public meeting since July 18, 2020. December 30, 2023 is 1,260 days after July 18, 2020, or “three days and an half.” While Elijah and Moses were dead in the street, the other class is “rejoicing.” Future for America had returned to publishing the prophetic message in July of 2023, for the message that was then to go to the entire earth, would of prophetic necessity need to come from the “wilderness.” Three and a half days, or 1,260 days are a wilderness.
ในวันสะบาโตที่ 30 ธันวาคม 2023 Future for America ได้เข้าร่วมการประชุมทาง Zoom สำหรับการประชุมสาธารณะครั้งแรกนับตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม 2020 วันที่ 30 ธันวาคม 2023 เป็นเวลา 1,260 วันหลังจากวันที่ 18 กรกฎาคม 2020 หรือคือ “สามวันครึ่ง” ขณะที่เอลียาห์และโมเสสสิ้นชีวิตอยู่บนถนน ชนชั้นอีกฝ่ายหนึ่งกำลัง “ชื่นชมยินดี” Future for America ได้กลับมาจัดพิมพ์ข่าวสารเชิงพยากรณ์อีกครั้งในเดือนกรกฎาคม 2023 เพราะข่าวสารซึ่งในเวลานั้นจะต้องออกไปสู่ทั่วทั้งพิภพนั้น โดยความจำเป็นแห่งคำพยากรณ์แล้ว จำต้องมาจาก “ถิ่นทุรกันดาร” สามวันครึ่ง หรือ 1,260 วัน คือถิ่นทุรกันดาร
And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. Revelation 12:6.
และหญิงนั้นได้หนีเข้าไปในถิ่นทุรกันดาร ที่ซึ่งพระเจ้าได้ทรงจัดเตรียมสถานที่ไว้สำหรับนาง เพื่อเขาจะได้เลี้ยงดูนางที่นั่นตลอดหนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน วิวรณ์ 12:6
The “wilderness” is “a thousand two hundred and threescore days,” which is 1,260 days, which is also “three days and a half,” and is represented in Revelation 12:6, and “126” is a tithe of 1,260. One of the amazing truths that was then unsealed was the need of repentance in fulfillment of the prayer of the “seven times” in Leviticus twenty-six.
“ถิ่นทุรกันดาร” คือ “หนึ่งพันสองร้อยหกสิบวัน” ซึ่งก็คือ 1,260 วัน ซึ่งยังเป็น “สามวันครึ่ง” ด้วย และถูกแสดงไว้ใน Revelation 12:6 และ “126” คือหนึ่งในสิบของ 1,260 หนึ่งในความจริงอันน่าอัศจรรย์ที่ได้ถูกเปิดผนึกออกในเวลานั้น คือความจำเป็นของการกลับใจ เพื่อให้คำอธิษฐานเรื่อง “เจ็ดเท่า” ใน Leviticus 26 สำเร็จครบถ้วน
1,260 days is also a symbol of 2,520 days. The “seven times” against the northern kingdom began in 723 BC and ended in 1798. The midpoint is 538, thus creating 1,260 years that paganism trampled down the sanctuary and host followed by 1,260 that papalism trampled down the sanctuary and host. This prophetic structure is aligned with the 1,260 days from Christ’s baptism to the cross, that is followed by 1,260 prophetic days unto 34 AD, when the gospel went to the Gentiles. Thus, upon two witnesses 1,260 is part of 2,520 days, or Moses’ “seven times” of Leviticus twenty-six.
1,260 วันยังเป็นสัญลักษณ์ของ 2,520 วันด้วย “เจ็ดเวลา” ที่มีต่ออาณาจักรฝ่ายเหนือนั้นเริ่มต้นในปี 723 ก่อน ค.ศ. และสิ้นสุดลงในปี 1798 จุดกึ่งกลางคือปี 538 จึงก่อให้เกิดช่วงเวลา 1,260 ปีที่ลัทธินอกศาสนาเหยียบย่ำสถานนมัสการและพลโยธา แล้วตามด้วยอีก 1,260 ปีที่ลัทธิสันตะปาปาเหยียบย่ำสถานนมัสการและพลโยธา โครงสร้างเชิงพยากรณ์นี้สอดคล้องกับ 1,260 วันนับจากพิธีบัพติศมาของพระคริสต์ถึงกางเขน ซึ่งต่อด้วย 1,260 วันเชิงพยากรณ์ไปจนถึงปี ค.ศ. 34 เมื่อข่าวประเสริฐได้ไปถึงคนต่างชาติ ดังนั้น โดยพยานสองปาก 1,260 จึงเป็นส่วนหนึ่งของ 2,520 วัน หรือ “เจ็ดเวลา” ของโมเสสในเลวีนิติ บทที่ยี่สิบหก
The voice in the wilderness period beginning on Sabbath, July 18, 2020 unto Sabbath, December 30, 2023 began to cry in July of 2023, and when the “wilderness” period ended on Sabbath, December 30, 2023 the resurrection of Moses and Elijah arrived. The message of the voice identified that the waymark of the parallel first disappointments in every reform movement explained the false prediction of July 18, 2020, in the context of the parable of the ten virgins. It called men and women to the repentance represented by the Leviticus twenty-six prayer. Miller’s dream represents that very repentance when he records, “While I was thus weeping and mourning for my great loss and accountability, I remembered God, and earnestly prayed that He would send me help.”
ช่วงเวลาแห่งเสียงในถิ่นทุรกันดาร ซึ่งเริ่มต้นในวันสะบาโตที่ 18 กรกฎาคม 2020 จนถึงวันสะบาโตที่ 30 ธันวาคม 2023 ได้เริ่มเปล่งเสียงร้องขึ้นในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2023 และเมื่อช่วงเวลาแห่ง “ถิ่นทุรกันดาร” สิ้นสุดลงในวันสะบาโตที่ 30 ธันวาคม 2023 การเป็นขึ้นจากตายของโมเสสและเอลียาห์ก็มาถึง ข่าวสารแห่งเสียงนั้นได้ระบุว่า หมุดหมายแห่งความผิดหวังครั้งแรกที่ขนานกันในทุกขบวนการปฏิรูป อธิบายคำพยากรณ์อันผิดพลาดของวันที่ 18 กรกฎาคม 2020 ภายในบริบทของอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคน ข่าวสารนั้นได้เรียกทั้งชายและหญิงให้เข้าสู่การกลับใจซึ่งเป็นภาพแทนโดยคำอธิษฐานในเลวีนิติ บทที่ยี่สิบหก ความฝันของมิลเลอร์เป็นภาพแทนของการกลับใจนั้นเอง เมื่อเขาบันทึกไว้ว่า “ขณะที่ข้าพเจ้ากำลังร้องไห้และโศกเศร้าอยู่เช่นนั้น เพราะการสูญเสียอันใหญ่หลวงและความรับผิดชอบของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้ระลึกถึงพระเจ้า และอธิษฐานอย่างจริงจังวิงวอนให้พระองค์ทรงส่งความช่วยเหลือมาให้ข้าพเจ้า”
Come and See
มาและดู
Miller’s dream is divided by two expressions of “come and see.” The first time Miller invites people to “come and see,” and the second time the “dirt brush man” invites Miller to come and see. “Come and see” is a prophetic symbol that identifies a prophetic truth that is unsealed. The first four seals each contain the command to “come and see.”
ความฝันของมิลเลอร์ถูกแบ่งออกด้วยถ้อยคำสองครั้งว่า “มาและดูเถิด” ครั้งแรก มิลเลอร์เชื้อเชิญผู้คนให้ “มาและดูเถิด” และครั้งที่สอง “ชายถือแปรงปัดฝุ่น” เชื้อเชิญมิลเลอร์ให้มาและดูเถิด “มาและดูเถิด” เป็นสัญลักษณ์เชิงพยากรณ์ที่ชี้บ่งถึงความจริงเชิงพยากรณ์ซึ่งถูกเปิดผนึกแล้ว ตราทั้งสี่แรกต่างประกอบด้วยคำบัญชาว่า “มาและดูเถิด”
And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. … And when he had opened the second seal, I heard the second beast say, Come and see. … And when he had opened the third seal, I heard the third beast say, Come and see. … And when he had opened the fourth seal, I heard the voice of the fourth beast say, Come and see. Revelation 6:1, 3, 5, 7.
และข้าพเจ้าเห็นเมื่อลูกแกะทรงเปิดตราดวงหนึ่งนั้น ข้าพเจ้าได้ยินเสียงหนึ่งในสัตว์ทั้งสี่พูดประหนึ่งเสียงฟ้าร้องว่า “จงมาและดูเถิด” … และเมื่อพระองค์ทรงเปิดตราดวงที่สอง ข้าพเจ้าได้ยินสัตว์ตัวที่สองกล่าวว่า “จงมาและดูเถิด” … และเมื่อพระองค์ทรงเปิดตราดวงที่สาม ข้าพเจ้าได้ยินสัตว์ตัวที่สามกล่าวว่า “จงมาและดูเถิด” … และเมื่อพระองค์ทรงเปิดตราดวงที่สี่ ข้าพเจ้าได้ยินเสียงของสัตว์ตัวที่สี่กล่าวว่า “จงมาและดูเถิด” วิวรณ์ 6:1, 3, 5, 7
The “come and see” in the beginning of Miller’s dream is the alpha and the ending “come and see” is the omega. The dream identifies the unsealing in the beginning of the dream as jewels that when “arranged they reflected a light and glory equaled only to the sun.” When Christ invited Miller to “come and see” the omega, Miller says, “my eyes were dazzled with the sight. They shone with ten times their former glory.” The alpha light was as the sun and the omega light was ten times the sun.
คำว่า “จงมาและดู” ในตอนต้นแห่งความฝันของมิลเลอร์คืออัลฟา และคำว่า “จงมาและดู” ในตอนจบคือโอเมกา ความฝันนั้นระบุว่าการแกะผนึกในตอนต้นของความฝันเป็นอัญมณีซึ่งเมื่อ “จัดเรียงแล้วก็สะท้อนแสงและรัศมีอันมีเพียงดวงอาทิตย์เท่านั้นที่เสมอได้” เมื่อพระคริสต์ทรงเชิญมิลเลอร์ให้ “จงมาและดู” โอเมกา มิลเลอร์กล่าวว่า “นัยน์ตาของข้าพเจ้าพร่าไปด้วยภาพที่เห็น มันเปล่งประกายด้วยรัศมีมากกว่าเดิมสิบเท่า” แสงแห่งอัลฟาเป็นดังดวงอาทิตย์ และแสงแห่งโอเมกาเป็นสิบเท่าของดวงอาทิตย์
Scatter
กระจัดกระจาย
Miller’s mourning and repentance is represented at the end of the period that began with the first “come and see,” and the last “come and see.” In the period which begins with Miller’s unsealing a message to the people and then ends with Christ unsealing a message to Miller, the word “scatter” is represented “seven times.” Miller will use the word again, but between the first and last unsealing, “scatter” is expressed “seven times.” The Bible identifies the judgment of the “seven times” with the word, “scatter.”
การไว้ทุกข์และการกลับใจของมิลเลอร์ถูกแสดงไว้ในตอนปลายของช่วงเวลาที่เริ่มต้นด้วย “มาและดู” แรก และ “มาและดู” สุดท้าย ในช่วงเวลาซึ่งเริ่มต้นด้วยการที่มิลเลอร์เปิดผนึกข่าวสารแก่ประชาชน และต่อมาสิ้นสุดลงด้วยการที่พระคริสต์ทรงเปิดผนึกข่าวสารแก่มิลเลอร์ คำว่า “กระจัดกระจาย” ถูกแสดงไว้ “เจ็ดครั้ง” มิลเลอร์จะใช้คำนั้นอีกครั้ง แต่ระหว่างการเปิดผนึกครั้งแรกและครั้งสุดท้าย “กระจัดกระจาย” ถูกกล่าวไว้ “เจ็ดครั้ง” พระคัมภีร์ระบุการพิพากษาของ “เจ็ดครั้ง” เข้ากับคำว่า “กระจัดกระจาย”
And I will scatter you among the heathen, and will draw out a sword after you: and your land shall be desolate, and your cities waste. Leviticus 26:33.
และเราจะให้เจ้ากระจัดกระจายไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และจะชักดาบออกไล่ตามเจ้าไป; และแผ่นดินของเจ้าจะรกร้าง และเมืองทั้งหลายของเจ้าจะกลายเป็นที่ร้าง เลวีนิติ 26:33
The very first truth Miller discovered was the “seven times” of Leviticus twenty-six, and in his dream the period between Miller’s message being published and Christ’s message being published, all the foundational truths represented by the work of William Miller were to be covered with the rubbish and counterfeit coins of the theologians of Laodicean Seventh-day Adventism. That rejection of the foundational truths is represented as seven scatterings within the history between the alpha and omega. The “seven times” is a symbol of the work of William Miller, which in turn are the foundations of Seventh-day Adventism, of which; the 2,300 days of Daniel 8:14 are the central pillar of that very foundation. What this identifies is that the 2,520 years of scattering that was the first, or alpha discovery of William Miller marks the beginning of a period, that ended with the omega discovery of William Miller, which was the 2,300 days.
ความจริงประการแรกที่สุดที่มิลเลอร์ค้นพบคือ “เจ็ดกาลเวลา” แห่งเลวีนิติ บทที่ 26 และในความฝันของเขา ช่วงเวลาระหว่างการประกาศเผยแพร่ข่าวสารของมิลเลอร์กับการประกาศเผยแพร่ข่าวสารของพระคริสต์นั้น ความจริงพื้นฐานทั้งปวงซึ่งเป็นตัวแทนโดยงานของวิลเลียม มิลเลอร์ จะต้องถูกปกคลุมไว้ด้วยกองขยะและเหรียญปลอมของบรรดานักเทววิทยาแห่งเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีสแบบเลาดีเซีย การปฏิเสธความจริงพื้นฐานนั้นถูกแสดงให้เห็นว่าเป็นการกระจัดกระจายเจ็ดครั้งภายในประวัติศาสตร์ระหว่างอัลฟาและโอเมกา “เจ็ดกาลเวลา” เป็นสัญลักษณ์ของงานของวิลเลียม มิลเลอร์ ซึ่งในทางกลับกันก็คือรากฐานของเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีส ซึ่งในบรรดารากฐานนั้น 2,300 วันแห่งดาเนียล 8:14 เป็นเสาหลักศูนย์กลางของรากฐานนั้นเอง สิ่งที่ข้อความนี้ชี้ให้เห็นก็คือ การกระจัดกระจาย 2,520 ปี ซึ่งเป็นการค้นพบแรก หรือการค้นพบแบบอัลฟาของวิลเลียม มิลเลอร์ เป็นเครื่องหมายบ่งชี้ถึงการเริ่มต้นของช่วงเวลาหนึ่ง ซึ่งสิ้นสุดลงด้วยการค้นพบแบบโอเมกาของวิลเลียม มิลเลอร์ อันได้แก่ 2,300 วัน
When Laodicean Seventh-day Adventism set aside the “seven times” in 1863, they set aside William Miller’s first discovery, which would be his alpha discovery and his foundational discovery. The last of Miller’s discoveries was the 2,300 days, which was his omega discovery and his capstone discovery. The “seven times” that concluded in 1798 marked the 2,520 and the 2,300 days were marked in 1844.
เมื่อเซเวนธ์เดย์แอ๊ดเวนติสต์ฝ่ายเลาดีเซียละทิ้ง “เจ็ดกาลเวลา” ในปี 1863 พวกเขาก็ได้ละทิ้งการค้นพบประการแรกของวิลเลียม มิลเลอร์ด้วย ซึ่งเป็นการค้นพบอัลฟาของเขาและเป็นการค้นพบที่เป็นรากฐานของเขา การค้นพบประการสุดท้ายของมิลเลอร์คือ 2,300 วัน ซึ่งเป็นการค้นพบโอเมก้าของเขาและเป็นการค้นพบอันเป็นยอดสรุปของเขา “เจ็ดกาลเวลา” ที่สิ้นสุดลงในปี 1798 ได้กำหนดหมาย 2,520 และ 2,300 วันถูกกำหนดหมายไว้ในปี 1844
It is the dirt brush man who assembles the jewels after they are scattered for seven times. Then the casket is larger and more beautiful and shines ten times brighter than the sun. Ten is a symbol of a test, and those jewels therefore shine at the test over the day of the sun, so Miller’s dream begins in 1798 and ends at the loud cry of the third angel at the Sunday law.
ผู้กวาดฝุ่นเป็นผู้รวบรวมอัญมณีทั้งหลายหลังจากที่มันถูกกระจัดกระจายไปเป็นเจ็ดครั้ง แล้วหีบใส่อัญมณีก็มีขนาดใหญ่กว่า งดงามกว่า และส่องประกายเจิดจ้ายิ่งกว่าดวงอาทิตย์ถึงสิบเท่า สิบเป็นสัญลักษณ์ของการทดสอบ และฉะนั้นอัญมณีเหล่านั้นจึงส่องประกายในท่ามกลางการทดสอบเหนือวันแห่งดวงอาทิตย์ ดังนั้นความฝันของมิลเลอร์จึงเริ่มต้นในปี 1798 และสิ้นสุดลงที่เสียงร้องดังของทูตสวรรค์องค์ที่สาม ณ กฎหมายวันอาทิตย์.
The history of the Millerites from 1798 unto 1863 is also the history from 1798 until the soon-coming Sunday law. The history represented in William Miller’s dream that occurs between Miller saying “come and see” unto the Dirt Brush man saying “come and see,” is both the period of 1798 unto 1863, and also the period of 1798 unto the Sunday law. The line that ends in 1863 is a prophetic fractal of the line that begins in 1798 and ends at the Sunday law. Both those lines are represented in Miller’s dream.
ประวัติของชาวมิลเลอไรต์ตั้งแต่ปี 1798 จนถึงปี 1863 ก็เป็นประวัติศาสตร์ตั้งแต่ปี 1798 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งใกล้จะมาถึงด้วยเช่นกัน ประวัติศาสตร์ที่ถูกนำเสนอในความฝันของวิลเลียม มิลเลอร์ ซึ่งเกิดขึ้นระหว่างที่มิลเลอร์กล่าวว่า “come and see” จนถึงเวลาที่ชายถือแปรงปัดฝุ่นกล่าวว่า “come and see” นั้น เป็นทั้งช่วงเวลาตั้งแต่ปี 1798 จนถึงปี 1863 และยังเป็นช่วงเวลาตั้งแต่ปี 1798 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ด้วย เส้นที่สิ้นสุดลงในปี 1863 เป็นแฟรกทัลเชิงพยากรณ์ของเส้นที่เริ่มต้นในปี 1798 และสิ้นสุดที่กฎหมายวันอาทิตย์ เส้นทั้งสองนี้ถูกนำเสนออยู่ในความฝันของมิลเลอร์
The closed door on October 22, 1844 typifies the closed door at the Sunday law. The prophecy of 2,300 years that was fulfilled in 1844, typifies the Sunday law.
ประตูที่ปิดในวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1844 เป็นแบบอย่างของประตูที่ปิดลงในเวลาที่มีกฎหมายวันอาทิตย์ คำพยากรณ์เรื่อง 2,300 ปีซึ่งสำเร็จครบถ้วนในปี ค.ศ. 1844 เป็นแบบอย่างของกฎหมายวันอาทิตย์
“The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.
“การเสด็จมาของพระคริสต์ในฐานะมหาปุโรหิตของเราเข้าสู่สถานบริสุทธิ์ที่สุด เพื่อการชำระสถานนมัสการให้สะอาด ดังที่ปรากฏไว้ใน ดาเนียล 8:14; การเสด็จมาของบุตรมนุษย์ไปยังองค์ผู้ทรงพระชนม์แต่โบราณ ตามที่เสนอไว้ใน ดาเนียล 7:13; และการเสด็จมาขององค์พระผู้เป็นเจ้าไปยังพระวิหารของพระองค์ ดังที่มาลาคีพยากรณ์ไว้ ล้วนเป็นคำพรรณนาถึงเหตุการณ์เดียวกัน; และเหตุการณ์นี้ยังได้รับการสำแดงด้วยโดยการมาของเจ้าบ่าวสู่งานอภิเษกสมรส ซึ่งพระคริสต์ทรงพรรณนาไว้ในอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคน ใน มัทธิว 25” The Great Controversy, 426.
Lines
บรรทัด
The omega of Miller’s discoveries was the 2,300-year prophecy, so both 1844 and the Sunday law are represented by the 2,300 years. This means that the 2,520 is the alpha and the 2,300 is the omega of both lines; one line concludes in 1863, and the other line concludes at the Sunday law. On both lines the 2,520 prophecy is the alpha, and or the foundation stone. The fractal of 1798 unto 1863 in the foundational history of the Millerites, also aligns with another fractal in the omega, capstone history of the one hundred and forty-four thousand.
โอเมกาของการค้นพบทั้งหลายของมิลเลอร์คือคำพยากรณ์ 2,300 ปี ดังนั้นทั้งปี 1844 และกฎหมายวันอาทิตย์จึงถูกแทนด้วย 2,300 ปี นี่หมายความว่า 2,520 คืออัลฟา และ 2,300 คือโอเมกาของทั้งสองเส้น; เส้นหนึ่งสิ้นสุดลงในปี 1863 และอีกเส้นหนึ่งสิ้นสุดลงที่กฎหมายวันอาทิตย์ บนทั้งสองเส้น คำพยากรณ์ 2,520 คืออัลฟา และหรือศิลารากฐาน แฟรกทัลของปี 1798 ถึงปี 1863 ในประวัติศาสตร์พื้นฐานของพวกมิลเลอไรต์ ยังสอดคล้องกับแฟรกทัลอีกชุดหนึ่งในประวัติศาสตร์โอเมกา อันเป็นประวัติศาสตร์ศิลามุมเอกของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พัน.
At 9/11 God called His people to return to Jeremiah’s old paths, which are the foundations, which are in turn represented by the messenger of the foundational history, who is in turn represented by his foundational alpha discovery of the “seven times.” The “seven times” is the symbol of the foundations of the one hundred and forty-four thousand, and at 9/11 the sealing of that group began with the testing message of the foundations, represented by the very first foundational truth of William Miller and Adventism. At 9/11 the sealing time began and at the soon-coming Sunday law the sealing time of the one hundred and forty-four thousand concludes.
ณ วันที่ 9/11 พระเจ้าทรงเรียกประชากรของพระองค์ให้กลับคืนสู่ทางโบราณของเยเรมีย์ ซึ่งคือรากฐานทั้งหลาย และรากฐานเหล่านี้ก็ได้รับการเป็นตัวแทนโดยผู้สื่อสารแห่งประวัติศาสตร์พื้นฐาน ซึ่งในทางกลับกันก็ได้รับการเป็นตัวแทนโดยการค้นพบอัลฟาพื้นฐานของเขาเรื่อง “เจ็ดเวลา” “เจ็ดเวลา” เป็นสัญลักษณ์ของรากฐานของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคน และ ณ วันที่ 9/11 การผนึกของกลุ่มนั้นได้เริ่มต้นขึ้นด้วยข่าวสารแห่งการทดสอบเกี่ยวกับรากฐาน ซึ่งเป็นตัวแทนโดยความจริงพื้นฐานข้อแรกที่สุดของวิลเลียม มิลเลอร์และแอ๊ดเวนติสม์ ณ วันที่ 9/11 ช่วงเวลาแห่งการผนึกได้เริ่มต้นขึ้น และเมื่อกฎหมายวันอาทิตย์ซึ่งกำลังจะมาถึงมาถึง ช่วงเวลาแห่งการผนึกของหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันคนก็สิ้นสุดลง.
That history is a fractal that begins with 2,520 and ends with 2,300, and that history is therefore the third line of prophetic history represented in William Miller’s dream. The 2,520 was fulfilled in 1798 and the 2,300 in 1844. The work represented by the two lines is the work of Christ in combining His divinity with our humanity. It is the work of changing a sinner into a saint, restoring the higher nature to its rightful throne over the lower nature. For this reason, the human body takes 2,520 days to totally reproduce every cell in the body, and that very same body is based upon 23 male chromosomes combined with 23 female chromosomes. Together they produce a living temple, which is represented as the number “46,” which is the period of 1798 to 1844, which is the period of William Miller’s dream from the 2,520 in 1798 unto the 2,300 in 1844.
ประวัติศาสตร์นั้นเป็นแฟรกทัลซึ่งเริ่มต้นด้วย 2,520 และสิ้นสุดด้วย 2,300 และด้วยเหตุนั้น ประวัติศาสตร์จึงเป็นแนวที่สามของประวัติศาสตร์เชิงพยากรณ์ซึ่งปรากฏเป็นสัญลักษณ์ในความฝันของ William Miller 2,520 ได้สำเร็จครบถ้วนในปี 1798 และ 2,300 ในปี 1844 งานซึ่งแสดงโดยสองแนวดังกล่าวคือพระราชกิจของพระคริสต์ในการรวมสภาพพระเจ้าของพระองค์เข้ากับสภาพมนุษย์ของเรา เป็นงานแห่งการเปลี่ยนคนบาปให้เป็นธรรมิกชน ฟื้นคืนธรรมชาติที่สูงส่งกว่าให้กลับคืนสู่บัลลังก์อันชอบธรรมเหนือธรรมชาติที่ต่ำกว่า ด้วยเหตุนี้ ร่างกายมนุษย์จึงใช้เวลา 2,520 วันในการสร้างทุกเซลล์ในร่างกายขึ้นใหม่โดยสมบูรณ์ และร่างกายเดียวกันนั้นก็ตั้งอยู่บนโครโมโซมเพศชาย 23 แท่งที่รวมเข้ากับโครโมโซมเพศหญิง 23 แท่ง ทั้งหมดนี้ร่วมกันก่อให้เกิดพระวิหารที่มีชีวิต ซึ่งแสดงแทนด้วยจำนวน “46” อันเป็นช่วงเวลาจากปี 1798 ถึงปี 1844 ซึ่งเป็นช่วงเวลาในความฝันของ William Miller จาก 2,520 ในปี 1798 จนถึง 2,300 ในปี 1844.
William Miller’s dream also contains another fractal of note. From 9/11 unto the Sunday law is a fractal of 1798 unto the Sunday law, as in 1798 unto 1863. 2023 unto the Sunday law is a fractal of 9/11 unto the Sunday law, and this is the history that all of the lines within Miller’s dream point to as the omega of them all. This is the period where the original truths are magnified ten times the sun.
ความฝันของวิลเลียม มิลเลอร์ยังประกอบด้วยแฟรกทัลอีกประการหนึ่งที่ควรสังเกต ตั้งแต่ 9/11 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์เป็นแฟรกทัลของช่วงตั้งแต่ปี 1798 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ ดังเช่นช่วงตั้งแต่ปี 1798 จนถึงปี 1863 ช่วงตั้งแต่ปี 2023 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์เป็นแฟรกทัลของช่วงตั้งแต่ 9/11 จนถึงกฎหมายวันอาทิตย์ และนี่คือประวัติศาสตร์ที่เส้นทั้งหมดภายในความฝันของมิลเลอร์ชี้ไปหา ในฐานะโอเมกาของทั้งหมดนั้น นี่คือช่วงเวลาที่ความจริงดั้งเดิมทั้งหลายถูกขยายให้ยิ่งใหญ่ขึ้นสิบเท่าของดวงอาทิตย์
The Two Bustles
กระโปรงสุ่มสองแบบ
In the 1840’s, the word “bustle” (as a noun) commonly meant energetic, busy, or noisy activity—often with a sense of fuss, excitement, hurry, or agitation. It referred to lively movement, commotion, or bustling about, whether in a crowd, a household, a marketplace, or during a particular event. The “bustle” of Miller’s dream would thus describe the immediate flurry of activity, excitement, or urgent business happening right then—the transient stir or commotion of the present situation or occasion.
ในคริสต์ทศวรรษ 1840 คำว่า “bustle” (เมื่อใช้เป็นคำนาม) โดยทั่วไปหมายถึงกิจกรรมที่กระฉับกระเฉง วุ่นวาย หรืออื้ออึง—มักมีนัยของความจุกจิก ความตื่นเต้น ความเร่งรีบ หรือความกระวนกระวาย คำนี้ใช้เรียกการเคลื่อนไหวอันคึกคัก ความโกลาหล หรือการวิ่งวุ่นอยู่ไปมา ไม่ว่าจะเป็นท่ามกลางฝูงชน ภายในครัวเรือน ในตลาด หรือระหว่างเหตุการณ์อย่างใดอย่างหนึ่ง ดังนั้น “bustle” ในความฝันของมิลเลอร์จึงพรรณนาถึงความพลุกพล่านของกิจกรรม ความตื่นเต้น หรือธุระอันเร่งด่วนที่กำลังเกิดขึ้นในขณะนั้นเอง—คือความเคลื่อนไหวหรือความโกลาหลชั่วคราวของสถานการณ์หรือโอกาสในปัจจุบันนั้นเอง
Miller states, “Then, while he brushed the dirt and rubbish, false jewels and counterfeit coin, all rose and went out of the window like a cloud, and the wind carried them away. In the bustle I closed my eyes for a moment; when I opened them, the rubbish was all gone.”
มิลเลอร์กล่าวว่า “แล้ว ขณะที่เขาปัดฝุ่นผงและขยะมูลฝอย อัญมณีปลอมและเหรียญกษาปณ์ปลอมทั้งสิ้นก็ลอยขึ้นและออกไปทางหน้าต่างประหนึ่งเมฆก้อนหนึ่ง และลมก็พัดพามันไป ในความชุลมุนนั้น ข้าพเจ้าหลับตาลงชั่วขณะหนึ่ง; เมื่อข้าพเจ้าลืมตาขึ้น ขยะมูลฝอยก็หมดสิ้นไป”
The “bustle” identifies two points in Miller’s dream; The first when the crowd is scattering the jewels, and then when the dirt brush man opens the windows and begins to sweep out the false jewels. The first and alpha bustle is the covering up of the jewels and the second and omega bustle is the restoration of the jewels. During the bustle, Miller closed his eyes. Miller was laid to rest in 1849, the very point that Christ was stretching forth His hand a second time to gather the remnant of His people. Miller then closed his eyes, and in 1850 his truths were again placed upon a table in fulfillment of Habakkuk’s command to write the vision and make it plain. That bustle period, Miller closes his eyes and when he awakes the jewels are in the process of being restored.
“ความชุลมุน” บ่งชี้จุดอยู่สองจุดในความฝันของมิลเลอร์; จุดแรกคือเมื่อฝูงชนกำลังกระจัดกระจายอัญมณี และอีกจุดคือเมื่อชายผู้ถือแปรงปัดฝุ่นเปิดหน้าต่างและเริ่มกวาดอัญมณีเทียมออกไป ความชุลมุนครั้งแรกและอัลฟาคือการกลบอัญมณีให้มิด และความชุลมุนครั้งที่สองและโอเมกาคือการฟื้นฟูอัญมณี ในระหว่างช่วงความชุลมุนนั้น มิลเลอร์หลับตาลง มิลเลอร์ได้ล่วงลับไปในปี 1849 ซึ่งเป็นจุดเดียวกันกับที่พระคริสต์ทรงเหยียดพระหัตถ์ของพระองค์ออกเป็นครั้งที่สองเพื่อรวบรวมคนที่เหลืออยู่ของประชากรของพระองค์ จากนั้นมิลเลอร์ก็หลับตาลง และในปี 1850 ความจริงของเขาก็ถูกนำมาวางไว้บนโต๊ะอีกครั้ง เพื่อให้สำเร็จตามพระบัญชาของฮาบากุกที่ให้เขียนนิมิตและทำให้เข้าใจได้แจ่มแจ้ง ในช่วงเวลาแห่งความชุลมุนนั้น มิลเลอร์หลับตาลง และเมื่อเขาตื่นขึ้น อัญมณีก็กำลังอยู่ในกระบวนการได้รับการฟื้นฟูอีกครั้ง
The second bustle in his dream takes place when the ensign of the one hundred and forty-four thousand is being resurrected, purged and purified as the ensign which Zechariah identifies as jewels upon a crown.
ความเคลื่อนไหวครั้งที่สองในความฝันของเขาเกิดขึ้นเมื่อธงสัญลักษณ์ของคนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันกำลังถูกทำให้ฟื้นคืน ถูกชำระล้าง และทำให้บริสุทธิ์ ในฐานะธงสัญลักษณ์ซึ่งเศคาริยาห์ระบุว่าเป็นอัญมณีบนมงกุฎ
And the Lord their God shall save them in that day as the flock of his people: for they shall be as the stones of a crown, lifted up as an ensign upon his land. For how great is his goodness, and how great is his beauty! corn shall make the young men cheerful, and new wine the maids. Ask ye of the Lord rain in the time of the latter rain; so the Lord shall make bright clouds, and give them showers of rain, to every one grass in the field. For the idols have spoken vanity, and the diviners have seen a lie, and have told false dreams; they comfort in vain: therefore they went their way as a flock, they were troubled, because there was no shepherd. Mine anger was kindled against the shepherds, and I punished the goats: for the Lord of hosts hath visited his flock the house of Judah, and hath made them as his goodly horse in the battle. Zechariah 9:16–10:3.
และพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเขาจะทรงช่วยเขาให้รอดในวันนั้น ดุจฝูงแกะของประชากรของพระองค์ เพราะเขาทั้งหลายจะเป็นดังเพชรพลอยแห่งมงกุฎ ถูกชูขึ้นประหนึ่งธงสัญญาณเหนือแผ่นดินของพระองค์ เพราะความดีของพระองค์ยิ่งใหญ่เพียงใด และความงามของพระองค์ยิ่งใหญ่เพียงนั้น! ข้าวจะทำให้คนหนุ่มชื่นบาน และน้ำองุ่นใหม่จะทำให้หญิงสาวเปรมปรีดิ์ จงทูลขอฝนจากพระยาห์เวห์ในฤดูฝนปลาย พระยาห์เวห์จะทรงกระทำให้เกิดเมฆสว่าง และจะประทานห่าฝนแก่เขาทั้งหลาย และแก่ทุกคนหญ้าในทุ่งนา เพราะรูปเคารพได้กล่าวสิ่งไร้สาระ และผู้ทำนายได้เห็นความเท็จ และได้บอกเล่าความฝันอันเท็จ เขาปลอบโยนอย่างไร้ผล ฉะนั้นเขาทั้งหลายจึงพากันไปดังฝูงแกะ เขาทั้งหลายถูกข่มใจ เพราะไม่มีผู้เลี้ยง ความโกรธของเราลุกไหม้ขึ้นต่อบรรดาผู้เลี้ยง และเราได้ลงโทษบรรดาแพะผู้ผู้ เพราะพระยาห์เวห์จอมโยธาได้ทรงเยี่ยมเยียนฝูงแกะของพระองค์ คือพงศ์พันธุ์ยูดาห์ และได้ทรงกระทำให้เขาเป็นดังม้าศึกอันงดงามของพระองค์ในสงคราม เศคาริยาห์ 9:16–10:3.
The “flock of His people” are both an ensign and stones (jewels) upon a crown. The flock of His people are identified during the latter rain, for the command is to ask for the latter rain in the time of the latter rain. The flock is contrasted with the “flock” that went their own way, rather than the way of Jeremiah’s old paths. In the time of the latter rain the jewels that are His flock will be His goodly horse in the battle. That “goodly horse” is the church triumphant, represented in the first Christian bride, symbolized by Peter who, as a white horse in the period of the first seal went forth conquering and to conquer.
“ฝูงแกะของประชากรของพระองค์” เป็นทั้งธงสัญญาณและศิลาอันล้ำค่า (อัญมณี) บนมงกุฎ ฝูงแกะของประชากรของพระองค์ถูกระบุให้เห็นในช่วงฝนปลายฤดู เพราะมีพระบัญชาว่าให้ทูลขอฝนปลายฤดูในเวลาของฝนปลายฤดู ฝูงแกะนี้ถูกนำไปเปรียบเทียบกับ “ฝูงแกะ” ที่ดำเนินไปตามทางของตนเอง แทนที่จะดำเนินตามทางแห่งวิถีโบราณของเยเรมีย์ ในเวลาของฝนปลายฤดู อัญมณีซึ่งเป็นฝูงแกะของพระองค์จะเป็นม้าศึกอันงดงามของพระองค์ในการสงคราม “ม้าศึกอันงดงาม” นั้นคือคริสตจักรผู้มีชัย ซึ่งได้รับการเป็นตัวแทนไว้ในเจ้าสาวคริสเตียนยุคแรก โดยมีเปโตรเป็นสัญลักษณ์ ผู้ซึ่งในฐานะม้าขาวในช่วงตราดวงแรก ได้ออกไปเพื่อมีชัยและเพื่อพิชิตต่อไป
And I saw when the Lamb opened one of the seals, and I heard, as it were the noise of thunder, one of the four beasts saying, Come and see. And I saw, and behold a white horse: and he that sat on him had a bow; and a crown was given unto him: and he went forth conquering, and to conquer. Revelation 6:1, 2.
และข้าพเจ้าเห็นเมื่อพระเมษโปดกทรงเปิดตราดวงหนึ่ง และข้าพเจ้าได้ยินหนึ่งในสัตว์ทั้งสี่นั้นกล่าวด้วยเสียงดุจเสียงฟ้าร้องว่า “มาเถิด และดูเถิด” และข้าพเจ้าก็มองดู และนี่แน่ะ มีม้าสีขาวตัวหนึ่ง และผู้ที่นั่งอยู่บนม้านั้นมีคันธนู และมีผู้ถวายมงกุฎแก่เขา แล้วเขาก็ออกไปอย่างมีชัย และเพื่อจะมีชัยต่อไป วิวรณ์ 6:1, 2
Peter therefore is the symbol of the first Christian church of the apostles during the Pentecostal outpouring of the rain, and the symbol of the last Christian church during the latter rain, that was typified by the Pentecostal outpouring.
ฉะนั้น เปโตรจึงเป็นสัญลักษณ์ของคริสตจักรคริสเตียนยุคแรกของพวกอัครทูตในระหว่างการเทพระพร่ำฝนแห่งเพ็นเทคอสต์ และเป็นสัญลักษณ์ของคริสตจักรคริสเตียนยุคสุดท้ายในระหว่างฝนชุกปลายฤดู ซึ่งได้ถูกเล็งไว้ล่วงหน้าโดยการเทพระพร่ำฝนแห่งเพ็นเทคอสต์นั้น
And I saw heaven opened, and behold a white horse; and he that sat upon him was called Faithful and True, and in righteousness he doth judge and make war. His eyes were as a flame of fire, and on his head were many crowns; and he had a name written, that no man knew, but he himself. And he was clothed with a vesture dipped in blood: and his name is called The Word of God. And the armies which were in heaven followed him upon white horses, clothed in fine linen, white and clean. Revelation 19:11–14.
และข้าพเจ้าเห็นฟ้าสวรรค์เปิดออก และดูเถิด มีม้าขาวตัวหนึ่ง และผู้ที่ประทับบนม้านั้นทรงพระนามว่า “สัตย์ซื่อและสัตย์จริง” และพระองค์ทรงพิพากษาและทรงกระทำสงครามด้วยความชอบธรรม พระเนตรของพระองค์เป็นดุจเปลวเพลิง และบนพระเศียรมีมงกุฎหลายองค์ และพระองค์ทรงมีพระนามที่เขียนไว้ ซึ่งไม่มีผู้ใดรู้ นอกจากพระองค์เอง พระองค์ทรงฉลองพระองค์ด้วยฉลองพระองค์ที่ชุ่มโลหิต และพระนามของพระองค์เรียกว่า “พระวจนะของพระเจ้า” และบรรดากองทัพซึ่งอยู่ในสวรรค์ได้ติดตามพระองค์ไปบนม้าขาว สวมใส่ผ้าป่านเนื้อละเอียด ขาวสะอาด วิวรณ์ 19:11–14
The white horses represent Christ’s army that are resurrected in Ezekiel 37, and they are the church triumphant, and they are stones in a crown, for Christ establishes His kingdom of glory in the time of the latter rain. As representatives of His kingdom the one hundred and forty-four thousand are jewels upon the crown which is the symbol of the kingdom he receives at the conclusion of the 2,300 days, which was both October 22, 1844 and will be again at the Sunday law. That kingdom of white horses is raised up during the latter rain, when the windows of heaven are opened, for John saw the white horse when heaven was opened.
ม้าสีขาวทั้งหลายเป็นตัวแทนกองทัพของพระคริสต์ซึ่งฟื้นขึ้นในเอเสเคียล 37 และพวกเขาคือคริสตจักรผู้มีชัยชนะ และพวกเขาเป็นศิลาบนมงกุฎ เพราะพระคริสต์ทรงสถาปนาราชอาณาจักรแห่งพระสิริของพระองค์ในช่วงเวลาแห่งฝนชุกปลายฤดู ในฐานะผู้แทนแห่งราชอาณาจักรของพระองค์ คนหนึ่งแสนสี่หมื่นสี่พันเป็นอัญมณีบนมงกุฎซึ่งเป็นสัญลักษณ์แห่งราชอาณาจักรที่พระองค์ทรงรับเมื่อสิ้นสุด 2,300 วัน ซึ่งก็คือทั้งวันที่ 22 ตุลาคม 1844 และจะเป็นอีกครั้งหนึ่งเมื่อมีกฎหมายวันอาทิตย์ ราชอาณาจักรแห่งม้าสีขาวนั้นถูกยกขึ้นในระหว่างฝนชุกปลายฤดู เมื่อหน้าต่างแห่งสวรรค์ถูกเปิดออก เพราะยอห์นได้เห็นม้าสีขาวเมื่อสวรรค์ถูกเปิดออก
In the alpha bustle of 1849, Miller closed his eyes in death, for a little moment. Miller was Elijah, and Elijah died on July 18, 2020, and he laid in the street for 1,260 days until he reached the omega bustle and was then awakened. His awakening is marked as arriving when the dirt brush man opened the window of heaven to sweep out the rubbish. The army of white horses is raised when heaven’s window is opened, and when that occurs a separation of true and false is identified. That separation is also identified in the book of Malachi.
ท่ามกลางความวุ่นวายแห่งอัลฟาในปี 1849 มิลเลอร์ได้หลับตาลงในความตาย ชั่วขณะหนึ่ง มิลเลอร์คือเอลียาห์ และเอลียาห์ได้สิ้นชีวิตเมื่อวันที่ 18 กรกฎาคม 2020 และเขานอนอยู่บนถนนเป็นเวลา 1,260 วัน จนกระทั่งเขามาถึงความวุ่นวายแห่งโอเมกา แล้วจึงถูกปลุกให้ตื่นขึ้น การตื่นขึ้นของเขาถูกกำหนดหมายไว้ว่าเกิดขึ้นเมื่อชายผู้ใช้แปรงปัดฝุ่นได้เปิดหน้าต่างแห่งสวรรค์เพื่อกวาดเอาขยะออก กองทัพม้าขาวถูกยกขึ้นเมื่อหน้าต่างแห่งสวรรค์ถูกเปิด และเมื่อสิ่งนั้นเกิดขึ้น การแยกระหว่างความจริงกับความเท็จก็ถูกระบุให้ปรากฏ การแยกนั้นยังถูกระบุไว้ด้วยในพระธรรมมาลาคี
Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it. Malachi 3:10.
จงนำสิบลดทั้งสิ้นมาไว้ในคลัง เพื่อจะมีอาหารในนิเวศของเรา และจงทดลองเราดูในเรื่องนี้ บัดนี้ พระยาห์เวห์จอมโยธาตรัสดังนี้ว่า ว่าเราจะไม่เปิดหน้าต่างแห่งฟ้าสวรรค์ให้แก่พวกเจ้า และเทพรอย่างล้นเหลือแก่พวกเจ้า จนไม่มีที่พอจะรองรับหรือ มาลาคี 3:10
The spirits of the prophets are subject unto the prophets, and John in Revelation, Miller’s dream and Malachi provide three witnesses of the time when the windows of heaven are opened. In Miller’s dream it is at the omega of the call to “come and see.” The bustle in the alpha was when the scattering began, and the omega is when the gathering begins.
จิตวิญญาณของผู้เผยพระวจนะทั้งหลายย่อมอยู่ใต้บังคับแก่ผู้เผยพระวจนะทั้งหลาย และยอห์นในพระธรรมวิวรณ์ ความฝันของมิลเลอร์ และมาลาคี ต่างเป็นพยานสามประการถึงเวลาที่หน้าต่างแห่งสวรรค์ถูกเปิดออก ในความฝันของมิลเลอร์ เหตุการณ์นั้นอยู่ ณ โอเมกาของคำเชื้อเชิญให้ “มาและดู” ความจอแจในอัลฟาเกิดขึ้นเมื่อการกระจัดกระจายได้เริ่มต้นขึ้น และโอเมกาคือเมื่อการรวบรวมเริ่มต้นขึ้น
Before we proceed further into Miller’s dream we want to include James White’s commentary on the dream. James White identifies the true jewels as God’s true people and the counterfeit jewels as the wicked. I identify the jewels as truths contrasted with error. The jewels and the counterfeit jewels are both the message and the messengers contrasted with error and false messengers.
ก่อนที่เราจะดำเนินต่อไปในความฝันของมิลเลอร์ เราต้องการรวมคำอธิบายของเจมส์ ไวต์เกี่ยวกับความฝันนั้นไว้ด้วย เจมส์ ไวต์ระบุว่าอัญมณีแท้คือประชากรแท้ของพระเจ้า และอัญมณีปลอมคือคนอธรรม ส่วนข้าพเจ้าระบุว่าอัญมณีคือความจริงซึ่งตัดกันกับความผิด อัญมณีและอัญมณีปลอมทั้งสองอย่างนี้ คือทั้งข่าวสารและผู้ถือข่าวสาร ซึ่งตัดกันกับความผิดและผู้ถือข่าวสารเท็จ
“BROTHER MILLER’S DREAM
“ความฝันของบราเดอร์มิลเลอร์”
“The following dream was published in the Advent Herald, more than two years since. I then saw that it clearly marked out our past second advent experience, and that God gave the dream for the benefit of the scattered flock.
“ความฝันต่อไปนี้ได้รับการตีพิมพ์ใน Advent Herald เมื่อกว่าสองปีก่อน ข้าพเจ้าได้เห็นในเวลานั้นว่าความฝันนี้ได้บ่งชี้อย่างชัดเจนถึงประสบการณ์ในอดีตของเราเกี่ยวกับการเสด็จมาครั้งที่สอง และว่าพระเจ้าได้ประทานความฝันนี้เพื่อประโยชน์แก่ฝูงแกะที่กระจัดกระจายอยู่”
“Among the signs of the near approach of the great and the terrible day of the Lord, God has placed dreams. See Joel 2:28–31; Acts 2:17–20. Dreams may come in three ways; first, ‘through the multitude of business.’ See Ecclesiastes 5:3. Second, those who are under the foul spirit and deception of Satan, may have dreams through his influence. See Deuteronomy 8:1–5; Jeremiah 23:25–28; 27:9; 29:8; Zechariah 10:2; Jude 8. And third, God has always taught, and still teaches his people more or less by dreams, which come through the agency of angels and the Holy Spirit. Those who stand in the clear light of truth will know when God gives them a dream; and such will not be deceived and led astray by false dreams.
“ท่ามกลางหมายสำคัญแห่งการใกล้เข้ามาของวันอันยิ่งใหญ่และน่าสะพรึงกลัวขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระเจ้าได้ทรงกำหนดความฝันไว้ด้วย ดู โยเอล 2:28–31; กิจการ 2:17–20 ความฝันอาจมาได้สามทาง ประการแรก ‘เกิดจากภารกิจอันมากมาย’ ดู ปัญญาจารย์ 5:3 ประการที่สอง บรรดาผู้ที่อยู่ใต้อิทธิพลของวิญญาณโสโครกและการล่อลวงของซาตาน อาจมีความฝันโดยอิทธิพลของมัน ดู เฉลยธรรมบัญญัติ 8:1–5; เยเรมีย์ 23:25–28; 27:9; 29:8; เศคาริยาห์ 10:2; ยูดา 8 และประการที่สาม พระเจ้าได้ทรงสั่งสอนประชากรของพระองค์มาโดยตลอด และยังคงทรงสั่งสอนอยู่ไม่มากก็น้อยโดยความฝัน ซึ่งมาผ่านการปฏิบัติการของทูตสวรรค์และพระวิญญาณบริสุทธิ์ ผู้ที่ยืนอยู่ในความสว่างอันแจ่มชัดแห่งความจริงจะรู้ได้เมื่อพระเจ้าประทานความฝันแก่เขา และคนเช่นนั้นจะไม่ถูกหลอกลวงและชักนำให้ออกนอกทางโดยความฝันเท็จ”
“‘And he said, Hear now my words; if there be a prophet among you, I the Lord will make myself known unto him in a vision, and will speak unto him in a dream.’ Numbers 12:6. Said Jacob, ‘The angel of the Lord spake unto me in a dream.’ Genesis 31:2. ‘And God came to Laban the Syrian in a dream by night.’ Genesis 31:24. Read the dreams of Joseph, [Genesis 37:5–9,] and then the interesting story of their fulfilment in Egypt. ‘In Gibeon the Lord appeared to Solomon in a dream by night.’ 1 Kings 3:55. The great important image of the second chapter of Daniel was given in a dream, also the four beasts, etc. of the seventh chapter. When Herod sought to destroy the infant Saviour Joseph was warned in a dream to flee into Egypt. Matthew 2:13.
“‘แล้วพระองค์ตรัสว่า จงฟังถ้อยคำของเราเถิด ถ้าจะมีผู้พยากรณ์ท่ามกลางพวกเจ้า เราคือพระยาห์เวห์จะสำแดงตัวแก่ผู้นั้นในนิมิต และจะกล่าวกับเขาในความฝัน’ กันดารวิถี 12:6 ยาโคบกล่าวว่า ‘ทูตสวรรค์ของพระยาห์เวห์ได้พูดกับข้าพเจ้าในความฝัน’ ปฐมกาล 31:2 ‘และพระเจ้าได้เสด็จมาหาลาบันชาวซีเรียในความฝันเวลากลางคืน’ ปฐมกาล 31:24 จงอ่านเรื่องความฝันของโยเซฟ [ปฐมกาล 37:5–9] แล้วต่อด้วยเรื่องอันน่าสนใจแห่งการสำเร็จตามนั้นในอียิปต์ ‘ที่เมืองกิเบโอน พระยาห์เวห์ทรงปรากฏแก่ซาโลมอนในความฝันเวลากลางคืน’ 1 พงศ์กษัตริย์ 3:55 รูปปั้นอันยิ่งใหญ่สำคัญในดาเนียลบทที่สองนั้นได้ประทานมาในความฝัน ทั้งสัตว์ร้ายสี่ตัว เป็นต้น ในบทที่เจ็ดด้วย เมื่อเฮโรดพยายามจะทำลายพระผู้ช่วยให้รอดผู้ทรงพระเยาว์ โยเซฟได้รับคำเตือนในความฝันให้หนีไปยังอียิปต์ มัทธิว 2:13”
“‘And it shall come to pass in the LAST DAYS, saith God, I will pour out of my Spirit upon all flesh: and your sons and your daughters shall prophesy, and your young men shall see visions, and your old men shall dream dreams.’ Acts 2:17.
“‘และต่อมาในวาระสุดท้าย พระเจ้าตรัสว่า เราจะเทพระวิญญาณของเราลงเหนือมนุษย์ทั้งปวง; และบุตรชายบุตรหญิงของท่านทั้งหลายจะเผยพระวจนะ และคนหนุ่มของท่านทั้งหลายจะเห็นนิมิต และคนชราของท่านทั้งหลายจะฝันเห็นความฝัน’ กิจการ 2:17”
“The gift of prophecy, by dreams and visions, is here the fruit of the Holy Spirit, and in the last days is to be manifested sufficiently to constitute a sign. It is one of the gifts of the gospel church.
“ของประทานแห่งการเผยพระวจนะ โดยความฝันและนิมิต ในที่นี้เป็นผลแห่งพระวิญญาณบริสุทธิ์ และในวาระสุดท้ายจะต้องสำแดงออกอย่างเพียงพอจนเป็นหมายสำคัญได้ นี่เป็นของประทานประการหนึ่งของคริสตจักรแห่งข่าวประเสริฐ”
“‘And he gave some apostles; and some PROPHETS; and some evangelists; and some pastors and teachers; For the perfecting of the saints, for the work of the ministry, for the edifying of the body of Christ.’ Ephesians 4:11, 12.
“‘และพระองค์ได้ประทานให้บางคนเป็นอัครทูต; และบางคนเป็นผู้พยากรณ์; และบางคนเป็นผู้ประกาศข่าวประเสริฐ; และบางคนเป็นศิษยาภิบาลและอาจารย์; เพื่อให้ธรรมิกชนได้รับการทำให้สมบูรณ์ เพื่อการปฏิบัติพันธกิจ เพื่อการเสริมสร้างพระกายของพระคริสต์’ เอเฟซัส 4:11, 12.”
“‘And God hath set some in the church, first apostles, secondarily PROPHETS,’ etc. 1 Corinthians 12:28. ‘Despise not PROPHESYINGS.’ 1 Thessalonians 5:20. See also Acts 13:1; 21:9; Romans 7:6; 1 Corinthians 14:1, 24, 39. Prophets or prophesyings are for the edification of the church of Christ; and there is no evidence that can be produced from the word of God, that they were to cease before evangelists, pastors and teachers were to cease. But says the objector, ‘There has been so many false visions and dreams that I can not have confidence in anything of the kind.’ It is true that Satan has his counterfeit. He always had false prophets, and certainly we may expect them now in this his last hour of deception and triumph. Those who reject such special revelations because the counterfeit exists, may with equal propriety go a little farther and deny that God ever revealed himself to man in a dream or a vision, for the counterfeit always existed.
“‘และพระเจ้าได้ทรงตั้งบางคนไว้ในคริสตจักร คือ ประการแรกอัครทูต ประการที่สอง ผู้เผยพระวจนะ,’ เป็นต้น 1 โครินธ์ 12:28 ‘อย่าดูหมิ่นคำเผยพระวจนะ’ 1 เธสะโลนิกา 5:20 ดูเพิ่มเติม กิจการ 13:1; 21:9; โรม 7:6; 1 โครินธ์ 14:1, 24, 39 ผู้เผยพระวจนะหรือการเผยพระวจนะนั้นมีไว้เพื่อการเสริมสร้างคริสตจักรของพระคริสต์; และไม่มีหลักฐานใดที่สามารถนำมาจากพระวจนะของพระเจ้าได้ว่า สิ่งเหล่านี้จะต้องยุติลงก่อนที่ผู้ประกาศข่าวประเสริฐ ศิษยาภิบาล และครูอาจารย์จะยุติลง แต่ผู้คัดค้านกล่าวว่า ‘มีนิมิตและความฝันเทียมมากมายเสียจนข้าพเจ้าไม่อาจไว้วางใจสิ่งใดในลักษณะนั้นได้’ เป็นความจริงที่ซาตานมีของปลอมเลียนแบบของมัน เขามีผู้เผยพระวจนะเทียมมาโดยตลอด และแน่นอนว่าเราย่อมคาดหมายได้ว่าจะมีสิ่งเหล่านี้ในบัดนี้ด้วย ในโมงยามสุดท้ายแห่งการล่อลวงและชัยชนะของมันนี้ ผู้ที่ปฏิเสธการสำแดงพิเศษเช่นนี้เพราะมีของปลอมเลียนแบบอยู่ ก็อาจก้าวต่อไปอีกเล็กน้อยอย่างสมเหตุสมผลพอๆ กัน และปฏิเสธว่า พระเจ้าเคยทรงสำแดงพระองค์เองแก่มนุษย์โดยความฝันหรือนิมิตหรือไม่เลย เพราะของปลอมเลียนแบบนั้นมีอยู่เสมอ”
“Dreams and visions are the medium through which God has revealed himself to man. Through this medium he spake to the prophets; he has placed the gift of prophecy among the gifts of the gospel church, and has classed dreams and visions with the other signs of the ‘LAST DAYS.’ Amen.
“ความฝันและนิมิตเป็นสื่อซึ่งพระเจ้าทรงสำแดงพระองค์เองแก่มนุษย์ พระองค์ได้ตรัสแก่บรรดาผู้เผยพระวจนะผ่านทางสื่อนี้ พระองค์ได้ทรงประทานของประทานแห่งการพยากรณ์ไว้ท่ามกลางบรรดาของประทานของคริสตจักรแห่งข่าวประเสริฐ และได้ทรงจัดให้ความฝันและนิมิตอยู่ร่วมกับหมายสำคัญอื่น ๆ แห่ง ‘วาระสุดท้าย’ อาเมน”
“My object in the above remarks has been to remove objections in a scriptural manner, and prepare the mind of the reader for the following.
“จุดมุ่งหมายของข้าพเจ้าในการกล่าวถ้อยคำข้างต้น ก็เพื่อขจัดข้อคัดค้านทั้งหลายออกไปตามแนวทางแห่งพระคัมภีร์ และเตรียมจิตใจของผู้อ่านสำหรับข้อความต่อไปนี้”
“WM. MILLER,
“วิลเลียม มิลเลอร์,
“Low Hampton, N. Y. Dec. 3, 1847.” James White, Brother Miller’s Dream, 1–6.
“โลว์แฮมป์ตัน, นิวยอร์ก 3 ธันวาคม ค.ศ. 1847” James White, นิมิตฝันของบราเดอร์มิลเลอร์, 1–6.
“1. The ‘casket’ represents the great truths of the Bible, relative to the second advent of our Lord Jesus Christ, which were given Brother Miller to publish to the world.
“1. ‘หีบ’ เป็นสัญลักษณ์ของสัจธรรมอันยิ่งใหญ่แห่งพระคัมภีร์ ซึ่งเกี่ยวเนื่องกับการเสด็จมาครั้งที่สองของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา และซึ่งได้ประทานแก่บราเดอร์มิลเลอร์เพื่อนำไปประกาศแก่ชาวโลก”
“2. The ‘key attached’ was his manner of interpreting the prophetic Word—Comparing scripture with scripture—the Bible its own interpreter. With this key Brother Miller opened the ‘casket,’ or the great truth of the advent to the world.
“2. ‘กุญแจที่แนบไว้’ คือวิธีการของเขาในการตีความพระวจนะฝ่ายพยากรณ์—โดยการเปรียบเทียบพระคัมภีร์กับพระคัมภีร์—ให้พระคัมภีร์เป็นผู้อธิบายตนเอง ด้วยกุญแจดอกนี้ บราเดอร์มิลเลอร์ได้เปิด ‘หีบ’ หรือความจริงอันยิ่งใหญ่เรื่องการเสด็จมาสู่โลก”
“3. The ‘jewels, diamonds, etc.’ of ‘all sorts and sizes’ so ‘beautifully arranged in their several places in the casket’ represent the children of God, [Malachi 3:17,] from all the churches, and from almost every station, and situation of life, who received the advent faith, and were seen to take a bold stand in their several stations, in the holy cause of truth. While moving in this order, each attending to his own duty, and walking humbly before God, ‘they reflected a light and glory’ to the world, equaled only by the church in the days of the apostles. The message, [Revelation 14:6,7,] went as it were, upon the wings of the wind, and the invitation, ‘Come, for all things are now ready,’ [Luke 14:17.] went abroad with power and effect.
“3. ‘อัญมณี เพชรพลอย เป็นต้น’ ซึ่งมี ‘สารพัดชนิดและสารพัดขนาด’ และถูก ‘จัดวางไว้อย่างงดงามในตำแหน่งต่าง ๆ ของตลับ’ เป็นตัวแทนของบรรดาบุตรของพระเจ้า [มาลาคี 3:17] จากคริสตจักรทั้งปวง และจากแทบทุกฐานะและสภาพแห่งชีวิต ผู้ซึ่งได้รับความเชื่อเรื่องการเสด็จมา และถูกเห็นว่ายืนหยัดอย่างกล้าหาญในตำแหน่งหน้าที่ต่าง ๆ ของตน ในพระราชกิจอันศักดิ์สิทธิ์แห่งความจริง ขณะที่เคลื่อนไปในระเบียบนี้ แต่ละคนเอาใจใส่ต่อหน้าที่ของตนเอง และดำเนินอย่างถ่อมใจต่อพระพักตร์พระเจ้า ‘พวกเขาสะท้อนแสงสว่างและพระสิริ’ ไปสู่โลก อย่างที่มีสิ่งใดเทียบได้ก็แต่คริสตจักรในสมัยอัครทูตเท่านั้น ข่าวสาร [วิวรณ์ 14:6,7] ดำเนินไปราวกับอยู่บนปีกแห่งสายลม และคำเชิญว่า ‘มาเถิด เพราะบัดนี้สิ่งสารพัดพร้อมแล้ว’ [ลูกา 14:17] ก็แพร่กระจายออกไปด้วยฤทธิ์เดชและเกิดผล.”
“4. ‘The people began to come in, at first few in number, but increased to a crowd.’ When the advent doctrine was first preached by Brother Miller, and a very few others, it had but little effect, and but very few were waked up by it; but from 1840 to 1844, wherever it was preached, the whole community was aroused.
“4. ‘ประชาชนเริ่มทยอยกันเข้ามา ในระยะแรกมีจำนวนน้อย แต่เพิ่มขึ้นเป็นฝูงชน.’ เมื่อหลักคำสอนเรื่องการเสด็จมาถึงถูกประกาศเป็นครั้งแรกโดยบราเดอร์มิลเลอร์ และผู้อื่นอีกเพียงไม่กี่คน หลักคำสอนนั้นแทบไม่ก่อให้เกิดผลนัก และมีเพียงน้อยคนยิ่งที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นโดยหลักคำสอนนั้น; แต่ตั้งแต่ปี 1840 ถึง 1844 ไม่ว่าที่ใดมีการประกาศหลักคำสอนนั้น ชุมชนทั้งมวลก็ถูกปลุกเร้าขึ้น”
“5. When the flying angel [Revelation 14:6–7] first began to preach the everlasting good news, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come,’ many shouted for joy in view of the coming of Jesus, and the restitution, who afterwards opposed and scoffed and ridiculed the truth that a little before filled them with joy. They troubled and scattered the jewels. This brings us to the autumn of 1844, when the scattering time commenced.
“5. เมื่อทูตสวรรค์ผู้บิน [Revelation 14:6–7] เริ่มต้นประกาศข่าวประเสริฐนิรันดร์เป็นครั้งแรกว่า ‘จงเกรงกลัวพระเจ้า และถวายพระเกียรติแด่พระองค์ เพราะถึงเวลาที่พระองค์จะทรงพิพากษาแล้ว’ หลายคนได้โห่ร้องด้วยความยินดีเมื่อมองไปยังการเสด็จมาของพระเยซู และการฟื้นคืนสภาพ ซึ่งภายหลังได้คัดค้าน เยาะเย้ย และถากถางความจริงที่ก่อนหน้านั้นเพียงเล็กน้อยยังเคยทำให้พวกเขาเปี่ยมด้วยความยินดีอยู่ พวกเขาได้ทำให้บรรดาอัญมณีกระจัดกระจายและแตกแยก สิ่งนี้นำเรามาถึงฤดูใบไม้ร่วงแห่งปี 1844 เมื่อช่วงเวลาแห่งการกระจัดกระจายได้เริ่มต้นขึ้น”
“Mark this: It was those who once ‘shouted for joy’ that troubled and scattered the jewels. And none have so effectually scattered the flock, and led them astray since 1844, as those who once preached the truth, and rejoiced in it; but have since denied the work of God, and the fulfillment of prophecy in our past advent experience.
“จงจำไว้ว่า ผู้ที่ครั้งหนึ่งเคย ‘โห่ร้องด้วยความยินดี’ นั่นเองเป็นผู้ที่ก่อความเดือดร้อนและทำให้อัญมณีกระจัดกระจายไป และนับตั้งแต่ปี 1844 เป็นต้นมา ก็ไม่มีผู้ใดทำให้ฝูงแกะกระจัดกระจายและชักนำพวกเขาให้หลงไปได้อย่างได้ผลเท่ากับบรรดาผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยประกาศความจริงและชื่นชมยินดีในความจริงนั้น แต่ภายหลังกลับปฏิเสธพระราชกิจของพระเจ้า และการสำเร็จของคำพยากรณ์ในการดำเนินชีวิตแห่งการเสด็จมาครั้งก่อนของเรา”
“6. The ‘spurious jewels and counterfeit coin’ that were scattered among the genuine, clearly represent false converts, or ‘strange children,’ [Hosea 5:7] since the door was shut in 1844.
“6. ‘อัญมณีปลอมและเหรียญกษาปณ์เทียม’ ที่ถูกกระจัดกระจายอยู่ท่ามกลางของแท้นั้น เป็นภาพแทนของผู้กลับใจเชื่อเทียมเท็จ หรือ ‘บุตรต่างด้าว’ [Hosea 5:7] อย่างชัดเจน นับตั้งแต่ประตูได้ถูกปิดลงในปี 1844.
“7. The ‘dirt and shavings, sand and all manner of rubbish,’ represent the various and numerous errors that have been brought in among second advent believers, since the autumn of 1844. Here I will notice a few of them.
“7. ‘ฝุ่นและเศษไสไม้ ทรายและขยะสารพัดชนิด’ เป็นสัญลักษณ์แทนความผิดพลาดนานัปการและมากมาย ซึ่งได้ถูกนำเข้ามาท่ามกลางผู้เชื่อในการเสด็จมาครั้งที่สอง นับตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วงของปี 1844 ณ ที่นี้ ข้าพเจ้าจะกล่าวถึงบางประการของสิ่งเหล่านั้น”
“1. The stand that some of the ‘shepherds’ presumptuously took immediately after the Midnight cry was given, that the solemn melting power of the Holy Ghost that attended the seventh month movement was a mesmeric influence. George Storrs was among the first to take this stand. See his writings in the latter part of 1844, in the Midnight-Cry, then published in New York City. J. V. Himes, at the Albany Conference in the spring of 1845, said that the seventh month movement produced mesmerism seven feet deep. This I am told by one who was present, and heard the remark. Others who took an active part in the seventh month cry, have since pronounced that movement the work of the Devil. Attributing the work of Christ and the Holy Ghost to the Devil was in the days of our Savior, blasphemy, and it is blasphemy now. 2. The many experiments on definite time. Since the 2300 days ended in 1844, quite a number of times have been set, by different individuals, for their termination. In doing this they have removed the ‘landmarks,’ and have thrown darkness and doubt over the whole advent movement. 3. Spiritualism with all its fancies and extravagances. This wile of the Devil, which has accomplished an awful work of death, is very fitly represented by ‘shavings,’ and ‘all manner of rubbish.’ Many of those who drank down the poison of spiritualism admitted the truth of our past advent experience, and from this fact many have been made to believe that spiritualism was the natural fruit of believing that God conducted the great advent movements in 1843 and 1844. Peter, speaking of those who should ‘bring in damnable heresies, even denying the Lord that bought them,’ says ‘BY REASON OF WHOM THE WAY OF TRUTH SHALL BE EVIL SPOKEN OF.’ 4. S. S. Snow professing to be ‘Elijah the Prophet.’ This man in his strange and wild career, has also acted his part in this work of death, and his course has had a tendency to bring the true position for the waiting saints into disrepute, in the minds of many honest souls.
“1. จุดยืนที่ ‘ผู้เลี้ยง’ บางคนได้ถือเอาอย่างอวดดีทันทีภายหลังจากมีการประกาศเสียงร้องเที่ยงคืน คือการกล่าวว่า ฤทธิ์อำนาจอันเคร่งขรึมที่ทำให้ใจอ่อนละลายของพระวิญญาณบริสุทธิ์ ซึ่งมาพร้อมกับขบวนการเดือนที่เจ็ดนั้น เป็นเพียงอิทธิพลแบบสะกดจิต George Storrs เป็นคนหนึ่งในพวกแรกที่ถือจุดยืนเช่นนี้ ดูงานเขียนของเขาในช่วงปลายปี 1844 ในหนังสือ Midnight-Cry ซึ่งขณะนั้นตีพิมพ์อยู่ในนครนิวยอร์ก J. V. Himes ในการประชุมที่ Albany Conference ในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1845 กล่าวว่า ขบวนการเดือนที่เจ็ดก่อให้เกิดการสะกดจิตลึกเจ็ดฟุต เรื่องนี้ข้าพเจ้าได้รับการบอกเล่าจากผู้หนึ่งซึ่งอยู่ในเหตุการณ์และได้ยินคำกล่าวนั้นด้วยตนเอง คนอื่น ๆ ที่ได้มีส่วนอย่างแข็งขันในเสียงร้องเดือนที่เจ็ด ภายหลังกลับประกาศว่าขบวนการนั้นเป็นงานของมาร การยกงานของพระคริสต์และพระวิญญาณบริสุทธิ์ไปให้แก่มารนั้น ในสมัยพระผู้ช่วยให้รอดของเราเป็นการหมิ่นประมาทพระเจ้า และบัดนี้ก็ยังเป็นการหมิ่นประมาทพระเจ้าอยู่เช่นเดิม 2. การทดลองกำหนดเวลาแน่นอนอันมากมาย เนื่องจาก 2300 วันสิ้นสุดลงในปี 1844 จึงมีการกำหนดเวลาไว้หลายครั้งโดยบุคคลต่าง ๆ สำหรับการสิ้นสุดของช่วงเวลานั้น ในการกระทำเช่นนี้ พวกเขาได้รื้อถอน ‘หลักเขต’ และได้ทอดเงามืดกับความสงสัยคลุมเหนือขบวนการเสด็จมาทั้งหมด 3. ลัทธิทรงวิญญาณพร้อมด้วยมโนคติเพ้อฝันและความเลยเถิดทั้งปวง อุบายของมารข้อนี้ ซึ่งได้ก่อผลแห่งความตายอย่างน่าสะพรึงกลัวนั้น ถูกพรรณนาไว้อย่างเหมาะสมยิ่งว่าเป็น ‘ขี้กบ’ และ ‘ขยะสารพัดชนิด’ หลายคนในบรรดาผู้ที่ดื่มพิษของลัทธิทรงวิญญาณเข้าไปนั้น ได้ยอมรับความจริงแห่งประสบการณ์การเสด็จมาของเราในอดีต และจากข้อเท็จจริงนี้เอง หลายคนจึงถูกทำให้เชื่อว่าลัทธิทรงวิญญาณเป็นผลตามธรรมชาติของการเชื่อว่าพระเจ้าทรงนำขบวนการเสด็จมาอันยิ่งใหญ่ในปี 1843 และ 1844 เปโตร เมื่อกล่าวถึงคนเหล่านั้นที่จะ ‘แอบนำลัทธินอกรีตอันนำไปสู่ความพินาศเข้ามา แม้ถึงกับปฏิเสธองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงไถ่เขาไว้’ ก็กล่าวว่า ‘เพราะคนเหล่านั้น หนทางแห่งความจริงจะถูกกล่าวร้าย’ 4. S. S. Snow ที่อ้างตนว่าเป็น ‘เอลียาห์ผู้พยากรณ์’ ชายผู้นี้ในการดำเนินไปอันประหลาดและคลุ้มคลั่งของตน ก็ได้แสดงบทบาทของตนในงานแห่งความตายนี้เช่นกัน และแนวทางของเขามีแนวโน้มที่จะทำให้จุดยืนอันแท้จริงของวิสุทธิชนผู้คอยอยู่นั้นเสื่อมเสียในสายตาของจิตใจซื่อสัตย์หลายดวง”
“To this catalogue of errors I might add many more, such as the ‘thousand years’ of Revelation 20:4, 7, in the past, the 144,000 of Revelation 7:4; 14:1, those who ‘arose and came out of the graves’ after Christ’s resurrection, the no-work doctrine, the doctrine of the destruction of infants, etc. etc. These errors were so industriously propagated, and urged upon the waiting flock that, at the time Brother Miller had the dream the true jewels were ‘excluded from sight,’ and the words of the prophet were applicable—‘And judgment is turned away backward, and justice standeth afar off,’ etc. etc. See Isaiah 56:14.
“ในบัญชีแห่งความผิดพลาดนี้ ข้าพเจ้าอาจเพิ่มเติมได้อีกมาก เช่น เรื่อง ‘หนึ่งพันปี’ ในวิวรณ์ 20:4, 7 ว่าได้เกิดขึ้นแล้วในอดีต, เรื่องคน 144,000 ในวิวรณ์ 7:4; 14:1, เรื่องบรรดาผู้ที่ ‘เป็นขึ้นมาและออกมาจากอุโมงค์ฝังศพ’ ภายหลังการเป็นขึ้นจากความตายของพระคริสต์, หลักคำสอนที่ว่าไม่ต้องทำงาน, หลักคำสอนเรื่องการทำลายทารก, เป็นต้น เป็นต้น ความผิดพลาดเหล่านี้ได้ถูกเผยแพร่อย่างขยันขันแข็งและเร่งเร้าต่อฝูงชนผู้เฝ้าคอย จนกระทั่งในเวลาที่บราเดอร์มิลเลอร์ได้ความฝันนั้น อัญมณีแท้ก็ ‘ถูกกันออกไปจากสายตา’ และถ้อยคำของผู้เผยพระวจนะก็ใช้ได้ตรงกับกรณีนั้น—‘และการพิพากษาถูกผลักกลับไป และความยุติธรรมยืนอยู่ไกลออกไป’ เป็นต้น เป็นต้น ดู อิสยาห์ 56:14.”
“At that time there was not an advent paper in the land that advocated the cause of present truth. The ‘Day-Dawn,’ was the last to defend the true position of the little flock; but that died a number of months before the Lord gave Brother Miller this dream; and in its last dying struggle pointed the weary sighing saints to 1877, then thirty years in the future, as the time of their final deliverance. Alas! alas! No wonder that Brother Miller in his dream, ‘sat down and wept’ over this sad state of things.
“ในเวลานั้น ไม่มีสิ่งพิมพ์ของแอ๊ดเวนต์ฉบับใดในแผ่นดินที่ยืนหยัดสนับสนุนกิจแห่งสัจธรรมสำหรับปัจจุบันอยู่เลย ‘Day-Dawn’ เป็นฉบับสุดท้ายที่ปกป้องจุดยืนอันถูกต้องของฝูงน้อย; แต่ฉบับนั้นก็สิ้นไปหลายเดือนก่อนที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานความฝันนี้แก่บราเดอร์มิลเลอร์; และในการดิ้นรนเฮือกสุดท้ายก่อนดับสิ้นนั้น ได้ชี้บรรดาวิสุทธิชนผู้เหน็ดเหนื่อยและทอดถอนใจให้มองไปยังปี 1877 ซึ่งในเวลานั้นยังอยู่ห่างออกไปอีกสามสิบปี ว่าเป็นเวลาที่พวกเขาจะได้รับการปลดปล่อยครั้งสุดท้ายของตน อนิจจา! อนิจจา! ไม่น่าแปลกเลยที่บราเดอร์มิลเลอร์ในความฝันของท่าน ‘นั่งลงและร้องไห้’ เพราะสภาพอันน่าเศร้านี้”
“8. The casket, represents the advent truth that Brother Miller published to the world, as is marked out by the parable of the ten virgins. Matthew 25:1–11. First the time, 1843, second, the tarrying time, third the midnight cry, at the seventh month, 1844, and fourth, the shut door. No one who has read the Second Advent papers since 1843, will deny that Brother Miller has advocated these four important points in advent history. This harmonious system of truth or ‘casket’ has been torn in pieces, and scattered among the rubbish by those who have rejected their own experience, and have denied the very truths that they, with Brother Miller so fearlessly preached to the world.
“8. หีบนี้เป็นสัญลักษณ์แห่งความจริงว่าด้วยการเสด็จมาซึ่งบราเดอร์มิลเลอร์ได้ประกาศแก่ชาวโลก ดังที่ได้กำหนดไว้ในอุปมาเรื่องหญิงพรหมจารีสิบคน มัทธิว 25:1–11 ประการแรก คือเรื่องเวลา ค.ศ. 1843 ประการที่สอง คือช่วงเวลาที่ล่าช้า ประการที่สาม คือเสียงร้องยามเที่ยงคืน ในเดือนที่เจ็ด ค.ศ. 1844 และประการที่สี่ คือประตูที่ปิดแล้ว ไม่มีผู้ใดซึ่งได้อ่านเอกสารว่าด้วยการเสด็จมาครั้งที่สองนับแต่ ค.ศ. 1843 เป็นต้นมา จะปฏิเสธได้ว่าบราเดอร์มิลเลอร์ได้ยืนยันหลักสำคัญทั้งสี่ประการนี้ในประวัติศาสตร์แห่งการเสด็จมา ระบบความจริงอันสอดคล้องกลมกลืนนี้ หรือ ‘หีบ’ นี้ ได้ถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ และกระจัดกระจายอยู่ท่ามกลางกองขยะ โดยผู้ที่ได้ปฏิเสธประสบการณ์ของตนเอง และได้ปฏิเสธความจริงเหล่านั้นเองซึ่งพวกเขาได้ร่วมกับบราเดอร์มิลเลอร์ประกาศแก่ชาวโลกอย่างไม่ครั่นคร้าม”
“9. The man with the ‘dirt-brush’ represents the clear light of present truth, as brought to view by the third angel’s message, [Revelation 14:9–12,] which is now purging the errors away from the remnant. The cause of present truth began to revive in the spring of 1848, and has been rising and gaining strength from that time to the present. The ‘dirt-brush’ has been moving, and the errors have been passing away before the clear light of truth, and some of the precious jewels, who but a short time since were covered up and excluded from sight by darkness and error, now stand in the clear light of present truth.
“9. ชายผู้ถือ ‘แปรงปัดฝุ่น’ เป็นสัญลักษณ์ของแสงสว่างอันแจ่มชัดแห่งสัจธรรมปัจจุบัน ดังที่ได้ถูกนำมาให้เห็นโดยข่าวสารของทูตสวรรค์องค์ที่สาม [วิวรณ์ 14:9–12] ซึ่งบัดนี้กำลังชำระความผิดพลาดต่าง ๆ ออกไปจากคนที่เหลืออยู่ งานแห่งสัจธรรมปัจจุบันเริ่มฟื้นคืนขึ้นในฤดูใบไม้ผลิ ค.ศ. 1848 และได้เพิ่มสูงขึ้นและทวีพละกำลังนับแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบัน ‘แปรงปัดฝุ่น’ ได้เคลื่อนไปแล้ว และความผิดพลาดต่าง ๆ ก็ได้ผ่านพ้นไปต่อหน้าแสงสว่างอันแจ่มชัดของสัจธรรม และอัญมณีล้ำค่าบางเม็ด ซึ่งเมื่อไม่นานมานี้ยังถูกปกคลุมและบดบังจากสายตาโดยความมืดและความผิดพลาด บัดนี้ก็ตั้งอยู่ในแสงสว่างอันแจ่มชัดแห่งสัจธรรมปัจจุบัน”
“This work of bringing out the jewels, and purging away error is fast increasing, and is destined to move on with increasing power, until the saints are all searched out, and receive the seal of the living God. Compare this with the thirty-fourth chapter of Ezekiel, and you will see that God has promised to gather his flock that have been scattered in this dark and cloudy day, since 1844. Before Jesus comes, the ‘little flock’ will be gathered into the ‘unity of the faith.’ Jesus is now purifying ‘unto himself a peculiar people, zealous of good works,’ and when he comes he will find his ‘church not having spot, or wrinkle, or any such thing.’ ‘Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner, etc.’ Matthew 3:12.
“งานแห่งการนำอัญมณีออกมาและการชำระล้างความผิดพลาดนี้ กำลังเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว และถูกกำหนดไว้ให้ดำเนินต่อไปด้วยฤทธิ์อำนาจที่ทวีขึ้น จนกว่าวิสุทธิชนทั้งปวงจะถูกค้นหาออกมาและได้รับตราประทับของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ จงเปรียบเทียบสิ่งนี้กับเอเสเคียลบทที่สามสิบสี่ แล้วท่านจะเห็นว่าพระเจ้าได้ทรงสัญญาว่าจะทรงรวบรวมฝูงแกะของพระองค์ที่ได้กระจัดกระจายไปในวันอันมืดมนและมีเมฆครึ้มนี้ ตั้งแต่ปี 1844 ก่อนที่พระเยซูจะเสด็จมา ‘ฝูงน้อย’ จะถูกรวบรวมเข้าสู่ ‘เอกภาพแห่งความเชื่อ’ ขณะนี้พระเยซูกำลังทรงชำระ ‘ชนชาติพิเศษสำหรับพระองค์เอง ผู้มีใจแรงกล้าในการกระทำความดี’ และเมื่อพระองค์เสด็จมา พระองค์จะทรงพบว่า ‘คริสตจักรของพระองค์ไม่มีมลทิน หรือรอยย่น หรือสิ่งใด ๆ เช่นนั้น’ ‘พลั่วฝัดอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ และพระองค์จะทรงชำระลานนวดของพระองค์อย่างทั่วถ้วน และจะทรงรวบรวมข้าวสาลีของพระองค์ไว้ในยุ้งฉาง เป็นต้น’ มัทธิว 3:12”
“10. The second ‘casket much larger and more beautiful than the former’ into which the scattered ‘jewels,’ ‘diamonds’ and coins were gathered, represents the broad field of living present truth into which the scattered flock will be gathered, even 144,000, all of them having the seal of the living God. Not one of the precious diamonds will be left in the dark. Although some are not bigger than the point of a pin, they will not be overlooked, and left out in this day when God is making up his jewels. [Malachi 3:16–18] He can send his angels and haste them out as he did Lot out of Sodom. ‘A short work will the Lord make upon the earth.’ ‘He will cut it short in righteousness.’ See Romans 9:28.” James White, Footnotes to Brother Miller’s Dream.
“10. ‘หีบ’ ใบที่สองซึ่ง ‘ใหญ่กว่าและงดงามยิ่งกว่าหีบแรกมาก’ อันเป็นที่รวบรวม ‘อัญมณี’ ‘เพชร’ และเหรียญซึ่งกระจัดกระจายอยู่นั้น เป็นสัญลักษณ์ของขอบเขตอันกว้างขวางแห่งความจริงปัจจุบันที่มีชีวิต ซึ่งฝูงแกะที่กระจัดกระจายจะถูกรวบรวมเข้าสู่ที่นั้น คือ 144,000 คน ทั้งหมดล้วนมีตราประทับของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์ ไม่แม้แต่เพชรล้ำค่าเม็ดเดียวจะถูกปล่อยทิ้งไว้ในความมืด แม้ว่าบางเม็ดจะไม่ใหญ่ไปกว่าปลายเข็มหมุด ก็จะไม่ถูกมองข้ามและถูกละไว้ในวันนี้ เมื่อพระเจ้ากำลังทรงรวบรวมอัญมณีของพระองค์ [Malachi 3:16–18] พระองค์ทรงสามารถส่งทูตสวรรค์ของพระองค์ไปและเร่งพวกเขาให้ออกมาได้ ดังที่พระองค์ทรงนำโลทออกจากเมืองโสโดม ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงกระทำพระราชกิจให้เสร็จโดยเร็วบนแผ่นดินโลก’ ‘พระองค์จะทรงกระทำให้สั้นลงด้วยความชอบธรรม’ ดู Romans 9:28” James White, Footnotes to Brother Miller’s Dream.