The history of 1776, 1789 and 1798, illustrate the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. On each of those dates, the earth beast spake. The three waymarks that are typified by the three times the earth beast spake, run parallel to the three voices of Christ on September 11, 2001, July, 2023 and the soon coming Sunday law.

Ang kasaysayan ng 1776, 1789, at 1798 ay naglalarawan ng kasaysayan ng pagpapatatak sa isandaan at apatnapu't apat na libo. Sa bawat isa sa mga petsang iyon, ang hayop na mula sa lupa ay nagsalita. Ang tatlong panandang-daan, na ang mga tipo nito ay ang tatlong ulit na pagsasalita ng hayop na mula sa lupa, ay tumatakbo nang kahanay sa tatlong tinig ni Cristo noong Setyembre 11, 2001, noong Hulyo 2023, at sa nalalapit na batas ng Linggo.

I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet. Revelation 1:10.

Ako’y nasa Espiritu sa araw ng Panginoon, at narinig ko sa likuran ko ang isang malakas na tinig, na gaya ng tunog ng pakakak. Apocalipsis 1:10.

Each of those three vocal waymarks identify the escalating “sounding” of the third woe, which is also the seventh warning trumpet, and a trumpet is a voice.

Bawat isa sa tatlong panandang may tinig na yaon ay nagsasaad ng tumitinding “pagpapatunog” ng ikatlong “sa aba,” na siya ring ikapitong trompetang babala, at ang trompeta ay tinig.

Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.

Humiyaw ka nang malakas, huwag kang magpigil, itaas mo ang iyong tinig na gaya ng pakakak, at ipahayag mo sa aking bayan ang kanilang pagsalangsang, at sa sambahayan ni Jacob ang kanilang mga kasalanan. Isaias 58:1.

The voice to the Protestant horn on September 11, 2001 was the voice of the watchmen calling Laodicean Adventism back to Jeremiah’s old paths, but the assembly of mockers refused to walk therein.

Ang tinig na ukol sa Protestanteng sungay noong Setyembre 11, 2001 ay ang tinig ng mga bantay na nananawagan sa Laodiceanong Adbentismo na magbalik sa mga dating landas ni Jeremias, ngunit ang kapulungan ng mga manunuya ay tumangging lumakad roon.

Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

Ganito ang sabi ng Panginoon: Tumayo kayo sa mga daan, at masdan ninyo, at magtanong kayo tungkol sa mga dating landas, kung saan naroroon ang mabuting daan; at lumakad kayo roon, at makasusumpong kayo ng kapahingahan para sa inyong mga kaluluwa. Ngunit sinabi nila, Hindi kami lalakad roon. Itinalaga ko rin sa inyo ang mga bantay, na nagsasabi, Makinig kayo sa tunog ng pakakak. Ngunit sinabi nila, Hindi kami makikinig. Jeremias 6:16, 17.

The voice of July, 2023 was the resurrection of the ministry of Future for America, which had been silent since the first disappointment on July 18, 2020. As with John’s announcement of the soon coming Messiah, and with Justinian’s announcement of the soon coming antichrist, Future for America identified that the future of America was about to be changed forever at the soon coming Sunday law, and the sounding of the seventh trumpet at that waymark. The voice of one crying in the wilderness was the voice of July, 2023.

Ang tinig ng Hulyo 2023 ay ang pagkabuhay na muli ng ministeryo ng Future for America, na natahimik mula pa sa unang pagkadismaya noong Hulyo 18, 2020. Gaya ng pahayag ni Juan hinggil sa nalalapit na pagdating ng Mesiyas, at ng pahayag ni Justinian hinggil sa nalalapit na pagdating ng antikristo, tinukoy ng Future for America na ang kinabukasan ng Amerika ay malapit nang mabago magpakailanman sa nalalapit na batas ng Linggo, at sa pagtunog ng ikapitong trumpeta sa panandang-daan na iyon. Ang tinig ng isang sumisigaw sa ilang ay ang tinig ng Hulyo 2023.

The second voice of Revelation chapter eighteen, is sounded at the soon coming Sunday law when the speaking of the dragon by the earth beast occurs. It is at that point that “the donkey” is struck a third time, and then “the donkey” will speak. The donkey was struck soon after September 11, 2001, after October 7, 2023, and then will be struck again at the soon coming Sunday law, where it speaks. In the testimony of Balaam it was turned out of the way by an angel, and the angel represents the four angels who are commanded to hold the four winds of Islam, but at the Sunday law the donkey of Islam speaks with the sound of the seventh trumpet, which is also the third woe.

Ang ikalawang tinig ng Apocalipsis kabanata labing-walo ay umalingawngaw sa nalalapit na batas ng Linggo, kapag naganap ang pagsasalita ng dragon sa pamamagitan ng halimaw na mula sa lupa. Sa puntong iyon, ang 'asno' ay hahampasin sa ikatlong pagkakataon, at saka magsasalita ang 'asno'. Ang asno ay hinampas agad pagkaraan ng Setyembre 11, 2001, pagkaraan ng Oktubre 7, 2023, at muli itong hahampasin sa nalalapit na batas ng Linggo, kung saan ito magsasalita. Sa patotoo ni Balaam, ito'y napalihis sa landas dahil sa isang anghel, at ang anghel ay kumakatawan sa apat na anghel na inuutusang pigilan ang apat na hangin ng Islam, ngunit sa batas ng Linggo ang asno ng Islam ay nagsasalita sa tunog ng ikapitong trumpeta, na siya ring ikatlong aba.

It is there that the vision of Islam, which has tarried since July 18, 2020 speaks, for it will then no longer tarry. There are many voices in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and that period precedes God’s executive judgment that begins at the soon coming Sunday law. God’s executive judgment is represented by seven angels, with seven vials. That period begins with the outpouring of the Holy Spirit, and it represents a repetition of Pentecost, when the Holy Spirit was poured out and tongues of fire witnessed to the event. The outpouring at that point in time is no longer measured, for the Holy Spirit is then poured out without measure.

Doon magsasalita ang pangitain tungkol sa Islam, na naantala mula pa noong Hulyo 18, 2020, sapagkat sa panahong iyon ay hindi na iyon maaantala. Maraming tinig sa panahon ng pagselyo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, at ang panahong iyon ay nauuna sa pagpapatupad ng hatol ng Diyos na magsisimula sa nalalapit na batas ng Linggo. Ang pagpapatupad ng hatol ng Diyos ay inilalarawan ng pitong anghel, na may pitong mangkok. Nagsisimula ang panahong iyon sa pagbubuhos ng Espiritu Santo, at kumakatawan ito sa isang pag-uulit ng Pentecostes, noong ibinuhos ang Espiritu Santo at sumaksi ang mga dila ng apoy sa pangyayaring iyon. Ang pagbubuhos sa puntong iyon ng panahon ay hindi na sinusukat, sapagkat ang Espiritu Santo ay ibinubuhos na nang walang sukat.

“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.

Ang anghel na nakikiisa sa pagpapahayag ng mensahe ng ikatlong anghel ay paliliwanagin ang buong lupa sa pamamagitan ng kaniyang kaluwalhatian. Isang gawaing may pandaigdigang saklaw at di-karaniwang kapangyarihan ang hinulaang magaganap dito. Ang kilusang Adbentista noong 1840–44 ay isang maluwalhating pagpapakita ng kapangyarihan ng Diyos; naipaabot ang mensahe ng unang anghel sa bawat istasyong misyonero sa buong daigdig, at sa ilang bansa ay nagkaroon ng pinakadakilang siglang panrelihiyon na nasaksihan sa alinmang lupain mula pa noong Repormasyon ng ika-labing-anim na siglo; ngunit ang mga ito ay hihigitan ng makapangyarihang kilusan sa ilalim ng huling babala ng ikatlong anghel.

“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest.” The Great Controversy, 611.

Ang gawain ay magiging kawangis ng sa Araw ng Pentecostes. Kung paanong ibinigay ang ‘maagang ulan,’ sa pagbubuhos ng Espiritu Santo sa pasimula ng Ebanghelyo, upang pasibulin ang mahalagang binhi, gayon din naman, ang ‘huling ulan’ ay ibibigay sa pagtatapos nito upang pahinugin ang ani. The Great Controversy, 611.

On September 11, 2001 the sealing of the one hundred and forty-four thousand began, and the Holy Spirit was poured out in measure. The measuring of the outpouring was represented in the history of Pentecost, beginning at Christ’s resurrection, where an angel spoke and said, “Son of God come forth, the father calls thee,” just as Jesus called Lazarus out of the tomb with the words, “Lazarus come forth.” In 2023, Christ called the dead, dry bones of the two witnesses to “come forth”.

Noong Setyembre 11, 2001, ang pagtatatak sa isang daan at apatnapu't apat na libo ay nagsimula, at ang Espiritu Santo ay ibinuhos nang may sukat. Ang pagsukat sa pagbubuhos ay inilarawan sa kasaysayan ng Pentekostes, na nagsimula sa muling pagkabuhay ni Cristo, kung saan isang anghel ang nagsalita at nagsabi, "Anak ng Diyos, lumabas ka, tinatawag ka ng Ama," gaya ng pagtawag ni Jesus kay Lazaro palabas ng libingan sa mga salitang, "Lazaro, lumabas ka." Noong 2023, tinawag ni Cristo ang mga patay at tuyong buto ng dalawang saksi na "lumabas."

After Christ’s resurrection He first ascended to His father, and then He descended as He did on September 11, 2001. He then progressively enlightened His disciples as represented by meeting with Mary, the disciples He met and instructed on the road to Emmaus, and thereafter appearing to the rest of the disciples. For forty days He taught the disciples before His final ascension, then after ten more days, they were all in accord and in one place and the Holy Spirit was poured out without measure.

Pagkatapos ng pagkabuhay na muli ni Cristo, una Siyang umakyat sa Kanyang Ama, at pagkatapos ay bumaba Siya gaya ng ginawa Niya noong Setyembre 11, 2001. Pagkaraan, unti-unti Niyang binigyang-liwanag ang Kanyang mga alagad, na inilarawan sa pamamagitan ng Kanyang pakikipagkita kay Maria, ng Kanyang pakikipagtagpo at pagtuturo sa mga alagad sa daan patungong Emaus, at pagkaraan ay ng Kanyang pagpapakita sa iba pang mga alagad. Sa loob ng apatnapung araw ay tinuruan Niya ang mga alagad bago ang Kanyang pangwakas na pag-akyat; at pagkaraan pa ng sampung araw, sila ay pawang nagkakaisa at nasa iisang dako, at ang Espiritu Santo ay ibinuhos nang walang sukat.

“When Jesus met with His disciples, He reminded them of the words He had spoken to them before His death, that all things must be fulfilled which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the Psalm concerning Him. ‘Then opened He their understanding, that they might understand the Scriptures, and said unto them, Thus it is written, and thus it behooved Christ to suffer, and to rise from the dead the third day: and that repentance and remission of sins should be preached in His name among all nations, beginning at Jerusalem. And ye are witnesses of these things.’” The Desire of Ages, 804.

"Nang makipagtagpo si Jesus sa Kaniyang mga alagad, ipinaalaala Niya sa kanila ang mga salitang Kaniyang sinabi bago ang Kaniyang kamatayan, na kinakailangang matupad ang lahat ng mga bagay na nasusulat sa kautusan ni Moises, at sa mga propeta, at sa Salmo na tumutukoy sa Kaniya. 'At binuksan Niya ang kanilang pagkaunawa upang maunawaan nila ang mga Kasulatan, at sinabi Niya sa kanila, Ganito ang nasusulat, at gayon nararapat na magdusa si Cristo at muling mabuhay mula sa mga patay sa ikatlong araw; at na ang pagsisisi at kapatawaran ng mga kasalanan ay dapat ipangaral sa Kaniyang pangalan sa gitna ng lahat ng mga bansa, na magpasimula sa Jerusalem. At kayo ay mga saksi ng mga bagay na ito.'" The Desire of Ages, 804.

In July of 2023, Jesus’ voice awakened the two dead witnesses and began to open His disciples understanding of all things written in the law of Moses (the “seven times”), the prophets (Nebuchadnezzar’s image of the beasts), and the Psalms (the experience of Moses and the Lamb). His work of instruction began at His resurrection, and it escalated over the next forty days. It began with His request to eat.

Noong Hulyo 2023, ginising ng tinig ni Hesus ang dalawang patay na saksi at pinasimulang buksan ang pag-unawa ng Kaniyang mga alagad tungkol sa lahat ng bagay na nasusulat sa Kautusan ni Moises (ang "pitong panahon"), sa mga Propeta (ang larawan ni Nebukadnezar ng mga halimaw), at sa Mga Awit (ang karanasan nina Moises at ng Kordero). Nagsimula ang Kaniyang gawain ng pagtuturo sa Kaniyang pagkabuhay na mag-uli, at lalo pang umigting sa sumunod na apatnapung araw. Nagsimula ito sa Kaniyang paghingi ng pagkain.

And while they yet believed not for joy, and wondered, he said unto them, Have ye here any meat? And they gave him a piece of a broiled fish, and of an honeycomb. And he took it, and did eat before them. And he said unto them, These are the words which I spake unto you, while I was yet with you, that all things must be fulfilled, which were written in the law of Moses, and in the prophets, and in the psalms, concerning me. Luke 24:41–44.

At samantalang sa kagalakan ay hindi pa rin sila makapaniwala at namamangha, sinabi niya sa kanila, Mayroon ba kayong anumang pagkain rito? At binigyan nila siya ng isang piraso ng isdang inihaw, at ng pulot-pukyutan. At kinuha niya iyon at kumain sa harap nila. At sinabi niya sa kanila, Ito ang mga salitang sinabi ko sa inyo, noong ako’y kasama pa ninyo, na kailangang matupad ang lahat ng mga bagay na nasusulat tungkol sa akin sa Kautusan ni Moises, sa mga Propeta, at sa mga Awit. Lucas 24:41-44.

Prayer was a primary waymark in the ongoing history, and the history from Christ’s resurrection until He ascended forty days later, left ten days (ten is a test), unto Pentecost, when the Holy Spirit would be poured out without measure. His resurrection, ascension, followed by His descent again, represents September 11, 2001. July, 2023 represents the end of the forty days, and the ten days which follow July, 2023 lead to the soon coming Sunday law. In that final period of ten days, unity and prayer are the waymark. The unity was represented by Ezekiel’s first prophecy in chapter thirty-seven, that brought the bones, sinews and flesh together. Ezekiel’s second prophecy was the breath of the four winds, and breath is a symbol of prayer. In those final ten days the one hundred and forty-four thousand are sealed, as they have been typified by Lazarus.

Ang panalangin ay isang pangunahing palatandaan sa nagpapatuloy na kasaysayan, at ang kasaysayan mula sa pagkabuhay na mag-uli ni Cristo hanggang sa Kanyang pag-akyat pagkalipas ng apatnapung araw, ay nag-iwan ng sampung araw (ang sampu ay isang pagsubok) bago ang Pentecostes, kung kailan ang Espiritu Santo ay ibubuhos nang walang sukat. Ang Kanyang pagkabuhay na mag-uli, pag-akyat, na sinundan ng muli Niyang pagbaba, ay kumakatawan sa Setyembre 11, 2001. Ang Hulyo 2023 ay kumakatawan sa katapusan ng apatnapung araw, at ang sampung araw na kasunod ng Hulyo 2023 ay humahantong sa nalalapit na batas sa Linggo. Sa huling panahong iyon ng sampung araw, ang pagkakaisa at panalangin ang mga palatandaan. Ang pagkakaisa ay isinagisag ng unang propesiya ni Ezekiel sa kabanata tatlumpu’t pito, na pinagsama-sama ang mga buto, mga litid, at laman. Ang ikalawang propesiya ni Ezekiel ay ang hininga ng apat na hangin, at ang hininga ay isang sagisag ng panalangin. Sa mga huling sampung araw na iyon ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay tinatatakan, yamang sila ay inilarawan sa tipo ni Lazaro.

“This was the reason of His delay in going to Bethany. This crowning miracle, the raising of Lazarus, was to set the seal of God on His work and on His claim to divinity.” The Desire of Ages, 529.

Ito ang dahilan ng Kaniyang pagpapaliban sa pagpunta sa Betania. Ang tampok na himalang ito, ang pagkabuhay na muli ni Lazaro, ay upang ilagay ang selyo ng Diyos sa Kaniyang gawain at sa Kaniyang pag-aangkin sa pagka-Diyos. The Desire of Ages, 529.

Not only are the wise virgins sealed during this crowning miracle, but the foolish virgins are also sealed on the wrong side of the issue.

Sa pinakatampok na himalang ito, hindi lamang tinatakan ang mga dalagang matalino, kundi tinatakan din ang mga dalagang mangmang sa maling panig ng usapin.

“Christ’s crowning miracle—the raising of Lazarus—had sealed the determination of the priests to rid the world of Jesus and His wonderful works, which were fast destroying their influence over the people.” Acts of the Apostles, 67.

Ang tampok na himala ni Cristo—ang muling pagbuhay kay Lazaro—ay pinagtibay nang lubos ang pasiya ng mga saserdote na alisin sa sanlibutan si Jesus at ang Kaniyang mga kagila-gilalas na gawa, na mabilis na sumisira sa kanilang impluwensiya sa mga tao. Mga Gawa ng mga Apostol, 67.

The many voices in the history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand unto the soon coming Sunday law are “line upon line,” the voices of God’s prophetic Word, and those voices sound in the period where “the effect of every vision” is accomplished. They sound when the seventh seal is opened.

Ang maraming tinig sa kasaysayan ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo patungo sa nalalapit na batas ng Linggo ay “linya sa linya,” ang mga tinig ng makahulang Salita ng Diyos, at ang mga tinig na iyon ay umaalingawngaw sa kapanahunan kung saan naisasakatuparan ang “bisa ng bawat pangitain.” Umaalingawngaw ang mga iyon sa pagbubukas ng ikapitong tatak.

And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. Revelation 8:1–5.

At nang buksan niya ang ikapitong tatak, ay nagkaroon ng katahimikan sa langit na may katumbas na kalahating oras. At nakita ko ang pitong anghel na nangakatayo sa harapan ng Dios; at sa kanila’y ibinigay ang pitong trumpeta. At dumating ang ibang anghel at tumayo sa dambana, na may dalang isang gintong suuban; at siya’y binigyan ng maraming kamangyan, upang kaniyang ihandog na kalakip ng mga panalangin ng lahat ng mga banal sa gintong dambana na nasa harapan ng luklukan. At ang usok ng kamangyan, na kalakip ng mga panalangin ng mga banal, ay pumailanlang sa harapan ng Dios mula sa kamay ng anghel. At kinuha ng anghel ang suuban, at pinuno yaon ng apoy mula sa dambana, at inihagis sa lupa: at nagkaroon ng mga tinig, at mga kulog, at mga kidlat, at isang lindol. Apocalipsis 8:1–5.

The opening of the seventh seal produced silence, for the period represents a change of dispensation, and in a change in a sacred dispensation, there is always silence in heaven as attested to by the cross when the angels ceased their music and praise. Silence in heaven is as attested to by the requirements of the day of atonement, and on October 22, 1844, Habakkuk TWO, verse TWENTY commanded all the earth keep silence.

Ang pagbubukas ng ikapitong tatak ay nagdulot ng katahimikan, sapagkat ang panahong iyon ay kumakatawan sa isang pagbabago ng dispensasyon, at sa pagbabago ng isang banal na dispensasyon, laging may katahimikan sa langit, gaya ng pinatotohanan ng krus nang tumigil ang mga anghel sa kanilang musika at pagpuri. Ang katahimikan sa langit ay pinatotohanan din ng mga itinatadhana ng Araw ng Pagbabayad-sala, at noong Oktubre 22, 1844, iniutos ng Habakuk DALAWA, talatang DALAWAMPU na manahimik ang buong lupa.

“I have been shown the great love and condescension of God in giving His Son to die that man might find pardon and live. I was shown Adam and Eve, who were privileged to behold the beauty and loveliness of the Garden of Eden and were permitted to eat of all the trees in the garden except one. But the serpent tempted Eve, and she tempted her husband, and they both ate of the forbidden tree. They broke God’s command, and became sinners. The news spread through heaven, and every harp was hushed. The angels sorrowed, and feared lest Adam and Eve would again put forth the hand and eat of the tree of life and be immortal sinners. But God said that He would drive the transgressors from the garden, and by cherubim and a flaming sword would guard the way of the tree of life, so that man could not approach unto it and eat of its fruit, which perpetuates immortality.” Early Writings, 125.

Ipinakita sa akin ang dakilang pag-ibig at pagpapakababa ng Diyos sa pagbibigay ng Kanyang Anak na mamatay, upang ang tao ay makasumpong ng kapatawaran at mabuhay. Ipinakita sa akin sina Adan at Eva, na biniyayaang masilayan ang kagandahan at kariktan ng Hardin ng Eden at pinahintulutang kumain sa lahat ng punong-kahoy sa hardin maliban sa isa. Ngunit tinukso ng ahas si Eva, at tinukso naman niya ang kanyang asawa, at kapwa sila kumain ng bunga ng ipinagbabawal na punong-kahoy. Nilabag nila ang utos ng Diyos, at naging mga makasalanan. Kumalat ang balita sa buong langit, at tumahimik ang bawat alpa. Nalungkot ang mga anghel, at nangamba na baka muling iunat nina Adan at Eva ang kamay at kumain sa punong-kahoy ng buhay at maging mga makasalanang walang kamatayan. Ngunit sinabi ng Diyos na palalayasin Niya ang mga lumabag mula sa hardin, at maglalagay Siya ng mga kerubin at ng nagliliyab na tabak upang bantayan ang daan patungo sa punong-kahoy ng buhay, upang ang tao ay hindi makalapit doon at kumain ng bunga nito, na nagpapanatili ng kawalang-kamatayan. Early Writings, 125.

Heaven was silenced when men became sinners, and heaven was silenced when Christ’s blood was shed to redeem sinners, and heaven was silenced when Christ’s work of judgment began in removing sin from His people.

Natahimik ang langit nang ang tao ay naging makasalanan, at natahimik ang langit nang nabubo ang dugo ni Cristo upang tubusin ang mga makasalanan, at natahimik ang langit nang nagsimula ang gawaing paghatol ni Cristo sa pag-aalis ng kasalanan mula sa Kanyang bayan.

“The intercession of Christ in man’s behalf in the sanctuary above is as essential to the plan of salvation as was His death upon the cross. By His death He began that work which after His resurrection He ascended to complete in heaven.” The Great Controversy, 489.

Ang pamamagitan ni Cristo sa ngalan ng tao sa santuwaryong nasa itaas ay kasinghalaga sa panukala ng kaligtasan gaya ng Kaniyang pagkamatay sa krus. Sa pamamagitan ng Kaniyang kamatayan sinimulan Niya ang gawaing yaon na, pagkaraan ng Kaniyang pagkabuhay na mag-uli, ay umakyat Siya upang ito’y ganapin sa langit. Ang Dakilang Tunggalian, 489.

The work of judgement began at the arrival of the third angel in 1844, but God’s people chose to die in the wilderness, rather than becoming eternally one with divinity. The third angel arrived again on September 11, 2001 and once again there was silence in heaven. Then the Lion of the tribe of Judah, began to remove the seventh seal as the angel’s watched the arrival of the third angel into the history of the final generation.

Ang gawain ng paghuhukom ay nagsimula sa pagdating ng ikatlong anghel noong 1844, ngunit pinili ng bayan ng Diyos na mamatay sa ilang kaysa sa maging walang-hanggang kaisa sa pagka-Diyos. Muling dumating ang ikatlong anghel noong Setyembre 11, 2001, at minsan pang nagkaroon ng katahimikan sa langit. Pagkatapos, ang Leon mula sa lipi ni Juda ay nagsimulang alisin ang ikapitong tatak habang pinagmamasdan ng mga anghel ang pagdating ng ikatlong anghel sa kasaysayan ng huling salinlahi.

The seven judgment angels were there ready to begin their work of destruction, but they were then told to “Hold, hold, hold, hold,” while the one hundred and forty-four thousand were being sealed. The faithful’s twofold prayers were sent to heaven, typified by the ten days that preceded Pentecost and began after the forty days (a symbol of the wilderness), representing the three and a half days (a symbol of the wilderness) of Revelation chapter eleven. The two witnesses were then instructed by the voice from the wilderness that they must fulfill Daniel’s two prayers. The prayer of Daniel two, where Daniel and the three worthies prayed for light to understand Nebuchadnezzar’s secret dream of the image of beasts, and Daniel’s prayer in chapter nine, where Daniel prayed alone, fulfilling the requirements of the Leviticus twenty-six prayer.

Ang pitong anghel ng paghuhukom ay naroon, handa nang simulan ang kanilang gawaing pagwasak, ngunit sila’y inutusan: “Pigilan, pigilan, pigilan, pigilan,” samantalang sinaselyuhan ang isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang dalawahang panalangin ng mga tapat ay iniakyat sa langit, na isinasagisag ng sampung araw na nauna sa Pentekostes at nagsimula pagkaraan ng apatnapung araw (isang sagisag ng ilang), na kumakatawan sa tatlo’t kalahating araw (isang sagisag ng ilang) ng Pahayag kabanata labing-isa. Pagkatapos ay inutusan ang dalawang saksi ng tinig mula sa ilang na dapat nilang tuparin ang dalawang panalangin ni Daniel. Ang panalangin sa Daniel kabanata dalawa, kung saan sina Daniel at ang tatlong mararangal ay nanalangin para sa liwanag upang maunawaan ang lihim na panaginip ni Nebukadnezar tungkol sa larawan ng mga hayop, at ang panalangin ni Daniel sa kabanata siyam, kung saan mag-isa siyang nanalangin, na tumutupad sa mga kahingian ng panalangin sa Levitico dalawampu’t anim.

The Daniel two corporate prayer was for light concerning a hidden secret that was hidden within the external line of prophetic history. The Daniel nine, private personal prayer was for mercy concerning an internal need. As the fire of the latter rain began to fall in 2001, there were many voices that could be heard by those who understood the methodology of line upon line. The fire from the altar that was being cast to the earth, was the message which produced the final separation of the wise and foolish, and as that message continued to develop over those ten symbolic days the message became clearer and clearer.

Ang nasa Daniel 2 na sama-samang panalangin ay para sa liwanag hinggil sa isang nakatagong hiwaga na nakatago sa loob ng panlabas na linya ng propetikong kasaysayan. Ang nasa Daniel 9, pribado at pansariling panalangin, ay para sa habag hinggil sa isang panloob na pangangailangan. Nang magsimulang bumagsak ang apoy ng Huling Ulan noong 2001, maraming tinig ang narinig ng mga nakauunawa sa metodolohiyang linya sa ibabaw ng linya. Ang apoy mula sa dambana na inihahagis sa lupa ay ang mensaheng nagbunga ng panghuling paghihiwalay ng marurunong at ng mga mangmang, at habang ang mensaheng iyon ay patuloy na umuunlad sa loob ng sampung simbolikong araw na iyon, ang mensahe ay lalong nagiging maliwanag.

The message was the escalating crisis of the third woe, which in Ezekiel chapter thirty-seven, was the two prophecies that first caused the two witnesses to come together, and then caused them to stand as a mighty army. Thereafter in chapter thirty-seven, they are joined into one stick, and the union represented by the joining together as one stick represents the combination of divinity with humanity, which is accomplished in the final movements of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Ang mensahe ay ang tumitinding krisis ng ikatlong kasawian, na, sa Ezekiel kabanata tatlumpu't pito, ay ang dalawang propesiyang unang nagbunsod na magsama ang dalawang saksi, at pagkatapos ay nagpatindig sa kanila bilang isang makapangyarihang hukbo. Pagkaraan, sa nasabing kabanata, pinag-isa sila sa iisang patpat, at ang pagsasanib na kinakatawan ng pagdudugtong bilang iisang patpat ay kumakatawan sa pagsasanib ng pagka-Diyos at ng pagkatao, na natutupad sa mga pangwakas na paggalaw ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu't apat na libo.

In July, 2023 the prayers began to ascend, and they were the prayers of Daniel chapter nine, and chapter two. Then were heard voices and also thunders, and lightnings were then seen. Lightning and thunder accompany rain in both the natural world, and in prophecy. The rain began on September 11, 2001. The first reference to lightning and thunder identifies it as a message that is designed to produce godly fear.

Noong Hulyo 2023, nagsimulang pumanhik ang mga panalangin, at yaon ay ang mga panalangin sa Daniel kabanata siyam at kabanata dalawa. Pagkatapos ay narinig ang mga tinig at gayundin ang mga kulog, at nakita naman ang mga kidlat. Ang kidlat at kulog ay kaakibat ng ulan, kapwa sa kalikasan at sa propesiya. Nagsimula ang ulan noong Setyembre 11, 2001. Ang unang pagbanggit sa kidlat at kulog ay nagsasaad na ito ay isang mensaheng nilalayong magbunga ng takot sa Diyos.

And it came to pass on the third day in the morning, that there were thunders and lightnings, and a thick cloud upon the mount, and the voice of the trumpet exceeding loud; so that all the people that was in the camp trembled. Exodus 19:16.

At nangyari, sa ikatlong araw, sa umaga, na nagkaroon ng mga kulog at mga kidlat, at isang makapal na ulap sa ibabaw ng bundok, at ang tunog ng pakakak na lubhang malakas; anupa’t ang buong bayan na nasa kampamento ay nanginig. Exodo 19:16.

The lightnings and thunders were accompanied with the “voice” of a trumpet. They are accompanied by rain, and represent prophetic footsteps to guide God’s people.

Ang mga kidlat at kulog ay sinamahan ng “tinig” ng isang trompeta. Sila ay sinasamahan ng ulan, at kumakatawan sa mga yapak na propetiko upang patnubayan ang bayan ng Diyos.

The clouds poured out water: the skies sent out a sound: thine arrows also went abroad. The voice of thy thunder was in the heaven: the lightnings lightened the world: the earth trembled and shook. Thy way is in the sea, and thy path in the great waters, and thy footsteps are not known. Thou leddest thy people like a flock by the hand of Moses and Aaron. Psalms 77:17–20.

Ibinuhos ng mga ulap ang tubig; ang kalangitan ay nagbigay ng tinig; at nagsilabasan din ang iyong mga palaso. Ang tinig ng iyong kulog ay nasa langit; ang mga kidlat ay nagliwanag sa sanlibutan; ang lupa ay nanginig at umuga. Ang iyong daan ay nasa dagat, at ang iyong landas ay nasa malalaking tubig, at ang iyong mga yapak ay hindi natutunton. Pinatnubayan mo ang iyong bayan na gaya ng isang kawan, sa pamamagitan ng kamay nina Moises at Aaron. Mga Awit 77:17-20.

The lightnings and thunders are God’s voice, which occurs during the time of rain, and during that period of time, He brings His winds (Islam is the east wind) out of His treasury.

Ang mga kidlat at kulog ay ang tinig ng Diyos, na nagaganap sa panahon ng ulan; at sa panahong yaon, inilalabas Niya ang Kaniyang mga hangin mula sa Kaniyang imbakan (ang Islam ay ang hanging silanganin).

When he uttereth his voice, there is a multitude of waters in the heavens, and he causeth the vapours to ascend from the ends of the earth; he maketh lightnings with rain, and bringeth forth the wind out of his treasures. Jeremiah 10:13.

Pagka kaniyang ibinubuga ang kaniyang tinig, may maraming tubig sa mga langit, at kaniyang pinaiilanglang ang mga singaw mula sa mga dulo ng lupa; siya’y nagpapakidlat na kasama ang ulan, at inilalabas ang hangin mula sa kaniyang mga imbakan. Jeremias 10:13.

God uttered His voice when He cried out as a lion, and in response seven thunders uttered their voices, and those seven thunders represent God’s footsteps during the history of the Millerite movement and also in the movement of the third angel, which arrived again on September 11, 2001, when He brought forth the east wind out of His treasures.

Ipinahayag ng Diyos ang Kanyang tinig nang Siya’y umungal na gaya ng isang leon, at bilang tugon ay ipinahayag ng pitong kulog ang kanilang mga tinig, at ang pitong kulog na iyon ay kumakatawan sa mga yapak ng Diyos sa kasaysayan ng kilusang Millerita at gayundin sa kilusan ng ikatlong anghel, na muling dumating noong Setyembre 11, 2001, nang Kanyang inilabas ang silangang hangin mula sa Kanyang mga kayamanan.

He causeth the vapours to ascend from the ends of the earth; he maketh lightnings for the rain; he bringeth the wind out of his treasuries. Who smote the firstborn of Egypt, both of man and beast. Psalms 135:7, 8.

Siya’y nagpapailanlang ng singaw mula sa mga dulo ng lupa; gumagawa siya ng mga kidlat para sa ulan; inilalabas niya ang hangin mula sa kaniyang mga imbakan. Siya ang pumatay sa mga panganay ng Egipto, kapuwa ng tao at ng hayop. Mga Awit 135:7, 8.

He brought out the wind from His treasuries, when the first born of Egypt was smitten, and the Passover typified the cross, which in turn typified the arrival of the third angel in 1844, which in turn typified the return of the third angel in the day of the east wind, on September 11, 2001.

Nang pinatay ang mga panganay sa Ehipto, inilabas Niya ang hangin mula sa Kanyang mga imbakan, at ang Paskua ay naging tipo ng krus, na siya namang naging tipo ng pagdating ng ikatlong anghel noong 1844, na siya rin namang naging tipo ng pagbabalik ng ikatlong anghel sa araw ng hanging silangan, noong Setyembre 11, 2001.

When the seals are removed from the book that is sealed with the seven seals, it represents a progressive development of truth. The removing of the seventh seal represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. When the book that was sealed with seven seals is first mentioned there lightnings, thunderings and voices, but no earthquake.

Kapag inaalis ang mga tatak mula sa aklat na tinatakan ng pitong tatak, ito’y kumakatawan sa isang unti-unting pag-unlad ng katotohanan. Ang pag-alis ng ikapitong tatak ay kumakatawan sa panahon ng pagtatatakan ng isandaang apatnapu’t apat na libo. Nang unang nabanggit ang aklat na tinatakan ng pitong tatak, may mga kidlat, mga kulog, at mga tinig, ngunit walang lindol.

And out of the throne proceeded lightnings and thunderings and voices: and there were seven lamps of fire burning before the throne, which are the seven Spirits of God. Revelation 4:5.

At mula sa luklukan ay lumabas ang mga kidlat at mga kulog at mga tinig; at may pitong ilawang apoy na nagniningas sa harap ng luklukan, na siyang pitong Espiritu ng Diyos. Apocalipsis 4:5.

In the first mention of the voices, lightnings, and thunders; the rain is represented by the Holy Spirit, who is the seven lamps of fire, but there is no earthquake. It is at the removal of the Seventh Seal that the earthquake of the soon coming Sunday law is identified. Chapter four of Revelation identifies the beginning of the unsealing of truth accomplished by the Lion of the tribe of Judah, and when the sealing time is identified, it identifies the beginning and ending of the period.

Sa unang pagbanggit sa mga tinig, mga kidlat, at mga kulog, ang ulan ay kinakatawan ng Espiritu Santo, na siyang pitong ilawan ng apoy, ngunit walang lindol. Sa pagbubukas ng Ikapitong Tatak natutukoy ang lindol ng malapit nang darating na batas ng Linggo. Tinutukoy ng ikaapat na kabanata ng Apocalipsis ang pasimula ng pag-alis ng tatak sa katotohanan na isinakatuparan ng Leon mula sa lipi ni Juda, at kapag natukoy ang panahon ng pagtatatak, natutukoy nito ang pasimula at ang katapusan ng panahong iyon.

The beginning of the current period was when the angel descended to lighten the earth with His glory on September 11, 2001, then in Isaiah six we are informed that the message represented by “voices, lightnings, thunderings, wind and rain” that concludes at the Sunday law, is to be proclaimed to a people that see, but will be unable to perceive the meaning of the lightnings, and though they hear, they will be unable to understand the voices and thunders, until they are overtaken by the great earthquake. The period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand is the period where the effect of every vision is fulfilled.

Ang pasimula ng kasalukuyang panahon ay nang bumaba ang anghel upang liwanagan ang lupa ng Kanyang kaluwalhatian noong Setyembre 11, 2001, pagkatapos, sa Isaias kabanata anim ay ipinabatid sa atin na ang mensaheng kinakatawan ng “mga tinig, mga kidlat, mga kulog, hangin at ulan” na nagwawakas sa batas ng Linggo, ay ipahahayag sa isang bayang nakakakita, ngunit hindi makakatalos sa kahulugan ng mga kidlat, at bagaman nakaririnig, hindi nila mauunawaan ang mga tinig at mga kulog, hanggang sa sila’y abutan ng dakilang lindol. Ang panahon ng pagpapatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay ang panahong kung saan natutupad ang bisa ng bawat pangitain.

That history produces and manifests two classes of worshippers. One class recognize the rain, and therefore receive it, for they can see the lightning, and hear the voices, the thunder and the wind. At the end of the period of the sealing, the great earthquake of the soon coming Sunday law, then introduces the executive judgments of God.

Ang kasaysayang iyon ay nagbubunga at naghahayag ng dalawang uri ng mga sumasamba. Ang isang uri ay kumikilala sa ulan, at kaya’t tinatanggap ito, sapagkat nakikita nila ang kidlat, at naririnig ang mga tinig, ang kulog, at ang hangin. Sa katapusan ng panahon ng pagtatatak, ang malakas na lindol ng nalalapit na batas ng Linggo ay saka magpapasimula sa mga hatol ng Diyos na ipatutupad.

And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:19.

At ang templo ng Diyos na nasa langit ay nabuksan, at nakita sa kaniyang templo ang kaban ng kaniyang tipan; at nagkaroon ng mga kidlat, at mga tinig, at mga kulog, at isang lindol, at malaking granizo. Pahayag 11:19.

At the great earthquake the “lightnings, and voices, and thunderings,” include “hail.” The “hail” represents the judgments that begin to be poured out by the seven angels that were preparing to do so at the beginning of the sealing time, when the seventh seal was being opened, just as they were waiting for the angel to go through Jerusalem and place a mark upon those who sighed and cried for the abominations done in the land (external), and in the church (internal).

Sa dakilang lindol, ang “mga kidlat, at mga tinig, at mga kulog” ay kinabibilangan ng “graniso.” Ang “graniso” ay kumakatawan sa mga hatol na nagsisimulang ibuhos ng pitong anghel na naghahanda nang gawin iyon sa pasimula ng panahon ng pagtatatak, noong binubuksan ang ikapitong tatak, gaya ng paghihintay nila sa anghel na dumaan sa Jerusalem at maglagay ng tatak sa mga dumadaing at tumatangis dahil sa mga karumaldumal na ginagawa sa lupain (panlabas), at sa iglesia (panloob).

The “hail,” marks the time of God’s destructive judgments, which are a time of mercy for God’s other flock, who are then being called out of Babylon, and when the last of the great multitude has joined God’s flock, human probation fully closes.

Ang "hail" ay nagsasaad ng panahon ng mga mapangwasak na paghatol ng Diyos, na siyang panahon ng habag para sa ibang kawan ng Diyos, na sa panahong iyon ay tinatawag na lumabas mula sa Babilonia; at kapag ang pinakahuli mula sa napakaraming pulutong ay sumapi na sa kawan ng Diyos, ganap na magsasara ang panahon ng probasyon ng sangkatauhan.

And the seventh angel poured out his vial into the air; and there came a great voice out of the temple of heaven, from the throne, saying, It is done. And there were voices, and thunders, and lightnings; and there was a great earthquake, such as was not since men were upon the earth, so mighty an earthquake, and so great. And the great city was divided into three parts, and the cities of the nations fell: and great Babylon came in remembrance before God, to give unto her the cup of the wine of the fierceness of his wrath. Revelation 16:17–19.

At ibinuhos ng ikapitong anghel ang kaniyang mangkok sa hangin; at may lumabas na isang malakas na tinig mula sa templong nasa langit, mula sa trono, na nagsasabi, “Naganap na.” At nagkaroon ng mga tinig, at mga kulog, at mga kidlat; at nagkaroon ng isang napakalaking lindol—na gaya niyon ay wala pang nangyari mula nang nagkaroon ng mga tao sa ibabaw ng lupa—isang lindol na gayon kalakas at gayon kalaki. At ang dakilang lungsod ay nahati sa tatlong bahagi, at ang mga lungsod ng mga bansa ay bumagsak; at ang dakilang Babilonia ay naalaala sa harap ng Diyos, upang sa kaniya’y ibigay ang kopa ng alak ng kabagsikan ng kaniyang poot. Pahayag 16:17-19.

Dear Reader: Can you hear the voices and thunders? Can you see the lightning? Can you feel the wind? Soon you will hear the voice of the foolish virgins begging for oil.

Minamahal na Mambabasa: Naririnig mo ba ang mga tinig at mga kulog? Nakikita mo ba ang kidlat? Nararamdaman mo ba ang hangin? Hindi maglalaon ay maririnig mo ang tinig ng mga mangmang na dalaga na nagsusumamo para sa langis.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

We looked for peace, but no good came; and for a time of health, and behold trouble! The snorting of his horses was heard from Dan: the whole land trembled at the sound of the neighing of his strong ones; for they are come, and have devoured the land, and all that is in it; the city, and those that dwell therein. For, behold, I will send serpents, cockatrices, among you, which will not be charmed, and they shall bite you, saith the Lord. When I would comfort myself against sorrow, my heart is faint in me. Behold the voice of the cry of the daughter of my people because of them that dwell in a far country: Is not the Lord in Zion? is not her king in her? Why have they provoked me to anger with their graven images, and with strange vanities? The harvest is past, the summer is ended, and we are not saved. For the hurt of the daughter of my people am I hurt; I am black; astonishment hath taken hold on me. Is there no balm in Gilead; is there no physician there? why then is not the health of the daughter of my people recovered? Jeremiah 8:15–22.

Umasa kami sa kapayapaan, ngunit walang mabuti ang dumating; at sa panahon ng kagalingan, narito, kabagabagan! Narinig mula sa Dan ang singasing ng kaniyang mga kabayo: nayanig ang buong lupain sa tunog ng halinghing ng kaniyang mga malalakas na kabayo; sapagkat sila’y dumating at nilamon ang lupain, at ang lahat na nasa loob nito; ang lunsod, at ang mga naninirahan doon. Sapagkat, narito, magpapasugo Ako sa inyo ng mga ahas, mga basilisko, na hindi mapaaamo, at kakagatin nila kayo, sabi ng Panginoon. Kapag ibig kong aliwin ang aking sarili laban sa dalamhati, ang aking puso ay nanglulupaypay sa loob ko. Narito, ang tinig ng hiyaw ng anak na babae ng aking bayan mula sa malayong lupain: Wala baga ang Panginoon sa Sion? wala baga ang kaniyang hari sa kaniya? Bakit nila Ako pinukaw sa galit sa pamamagitan ng kanilang mga larawang inanyuan, at ng mga banyagang walang kabuluhan? Ang pag-aani ay nakaraan, ang tag-init ay nagwakas, at hindi tayo naligtas. Dahil sa sugat ng anak na babae ng aking bayan ay nasugatan din ako; ako’y namanglaw; sinakmal ako ng pagkagitla. Wala bang balsamo sa Galaad? wala bang manggagamot doon? bakit nga hindi napanumbalik ang kagalingan ng anak na babae ng aking bayan? Jeremias 8:15-22.