Ang dakilang pagsubok para sa bayan ng Diyos na dapat nilang malampasan bago sila matatakan ay ang pagbuo ng larawan ng hayop. Ang pagbuong iyon ay nagaganap mula Setyembre 11, 2001 hanggang sa batas sa Linggo sa Estados Unidos. Ang panahong propetiko na iyon ay kumakatawan sa panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu't apat na libo, at ang panahon kung saan ang bawat pangitain sa Bibliya ay nagkakamit ng ganap na katuparan. Sa panahong iyon, ang tunay na sungay na Protestante ay dadalisayin at magpakailanman ay sasalamin sa larawan ni Cristo, sapagkat si Cristo ay Protestante.
Si Cristo ay isang Protestante. Siya’y tumutol laban sa pormal na pagsamba ng bansang Hudyo, na tumanggi sa payo ng Diyos laban sa kanilang sarili. Sinabi niya sa kanila na itinuturo nila bilang mga aral ang mga utos ng tao, at na sila ay mga mapagpanggap at mapagpaimbabaw. Gaya ng mga libingang pinaputi, magaganda sila sa labas, ngunit sa loob ay puspos ng karumihan at kabulukan. Ang mga Repormador ay maitutunton hanggang kay Cristo at sa mga apostol. Sila’y lumabas at humiwalay mula sa isang relihiyon ng mga anyo at mga seremonya. Si Luther at ang kaniyang mga tagasunod ay hindi nag-imbento ng repormadong relihiyon. Tinanggap lamang nila ito gaya ng inilahad ni Cristo at ng mga apostol. Ang Bibliya ay ipinakikilala sa atin bilang sapat na patnubay; ngunit ang Papa at ang kaniyang mga manggagawa ay ipinagkakait ito sa mga tao na animo’y isang sumpa, sapagkat inilalantad nito ang kanilang mga pagpapanggap at sinasaway ang kanilang idolatriya. Review and Herald, Hunyo 1, 1886.
Sa panahon ng pagseselyo, ang sungay ng Protestantismo ay nililinis at dinadalisay. Sa gayunding kapanahunan, ang apostatang sungay ng Republikanismo ay sumasanib sa mga apostatang Protestante, kaya nabubuo ang isang sungay ng kapangyarihan na isang pagsasanib ng simbahan at estado. Ang dalawang sungay ng halimaw na mula sa lupa ay kung gayon ang larawan ng halimaw at ang larawan ni Cristo. Ang sungay ng apostasya ay ang dalawahang ugnayan ng isang tiwaling simbahan at isang tiwaling estado, at ang sungay ng katuwiran ay ang dalawahang ugnayan ng Dibinidad at ng sangkatauhan.
Pagkaraan, ang larawan ng hayop ay nabuo sa sanlibutan, at ito ay isang dalawahang hayop na kinakatawan ng isang Estado (ang United Nations), na tumanggap sa tumalikod na Protestantismo ng hayop na mula sa lupa bilang nangungunang ulo sa sampung ulo nito. Sa hayop na iyon, ang babae, na ina ng mga patutot, ay naghahari sa ibabaw ng hayop ng sampung hari. Ang hayop na sinasakyan niya ay isang pagsasanib ng Simbahan at Estado, gaya ng inilalarawan ng insestuwal na espirituwal na pakikiapid ni Herodes sa anak ni Herodias na si Salome. At ang ugnayan ng babaeng naghahari sa hayop ay isa ring pagsasanib ng Simbahan at Estado, na nakikita sa pakikiapid na labag sa kautusan ng patutot ng Roma sa mga haring bumubuo sa pandaigdigang hayop, na kumakatawan sa United Nations. Sa larawan ng hayop na ipinipilit sa buong sanlibutan, ang bawat bansa ay masasangkot; magsasama-sama ang lahat ng tiwaling kapangyarihan.
Sinipi ang Apocalipsis 17:13-14. “Ang mga ito ay may iisang pag-iisip.” Magkakaroon ng isang pangkalahatang bigkis ng pagkakaisa, isang dakilang pagkakatugma, isang konpederasyon ng mga puwersa ni Satanas. “At ibibigay nila ang kanilang kapangyarihan at lakas sa hayop.” Sa gayon ay nahahayag ang gayunding arbitraryo at mapaniil na kapangyarihan laban sa kalayaan sa relihiyon, ang kalayaang sumamba sa Diyos ayon sa diktado ng budhi, gaya ng ipinamalas ng kapapahan, noong nakaraan, nang inusig nito ang mga nangahas na tumangging sumunod sa mga panrelihiyong ritwal at seremonya ng Romanismo.
"Sa pakikidigmang isasagawa sa mga huling araw, magkakaisa laban sa bayan ng Diyos ang lahat ng mga kapangyarihang tiwali na tumalikod mula sa katapatan sa kautusan ni Jehova. Sa pakikidigmang ito, ang Sabat ng ikaapat na utos ang magiging pangunahing paksa ng pagtatalo; sapagkat sa utos tungkol sa Sabat, ipinakikilala ng Dakilang Tagapagbigay ng Kautusan ang Kanyang sarili bilang Lumikha ng kalangitan at ng lupa." Ang Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 8, 983.
Ang katotohanang ang paghihimagsik na kaugnay ng pandaigdig na larawan ng hayop ay “unibersal,” at kumakatawan sa “lahat ng mga tiwaling kapangyarihang tumalikod mula sa katapatan sa kautusan ni Jehovah,” ay nagpapakilalang ang pagbuo ng larawan ng hayop sa loob ng Estados Unidos ay isang pagkakaisa ng lahat ng mga tiwaling kapangyarihang tumalikod. Ang mga Protestante ng Estados Unidos ay tumalikod nang kanilang tanggihan ang mensahe ng unang anghel noong 1844, at ang Adventismong Laodiceano ay tumalikod noong 1863. Ang Apostatang Protestantismo at ang Adventismong Laodiceano ay bubuo ng isang “buklod ng pagkakaisa,” kasama ang mga pampolitikang paksyon sa loob ng sungay ng Republikanismo, na nilinlang ng bulaang propeta, upang isuko ang kalahati ng kanilang kaharian.
Sa pandaigdigang larawan ng hayop, ang bulaang propeta ang nanlilinlang sa daigdig. Sa larawan ng hayop sa loob ng Estados Unidos, ang bulaang propetang lumilikha ng di-banal, ngunit nagkakaisang "konpederasyon ng mga puwersa ni Satanas" ay dapat ding isang "bulaang propeta." Ang pandaigdigang larawan ng hayop ay may dalawahang kalikasan, ngunit ito rin ay isang tatluhang unyon. Ang tatluhang unyong iyon ng dragon, ng hayop, at ng bulaang propeta ang umaakay sa daigdig tungo sa Armagedon. Sa larawan ng hayop na unang mabubuo sa loob ng Estados Unidos, dapat magkaroon ng isang tatluhang unyon, na siya ring isang hayop na may dalawahang kalikasan. Sa kapwa mga larawang iyon ng hayop, ang dalawahang kalikasan ay ang pagsasanib ng Simbahan at Estado, na ang Simbahan ang may pamamahala sa ugnayang ito.
Dapat katawanin ang tatluhang pagkakaisa sa dalawang larawan ng mga hayop, ngunit may dalawang pagpapakita ng dragon, ng hayop, at ng huwad na propeta sa Aklat ng Pahayag. Ang tatluhang estruktura ng pandaigdigang larawan ng hayop ay kinakatawan ng espiritismo (ang dragon), ng Katolisismo (ang hayop), at ng tumalikod na Protestantismo (ang huwad na propeta). Bawat isa sa tatlong iyon ay hindi lamang may elementong panrelihiyon (espiritismo, Katolisismo, at tumalikod na Protestantismo), kundi mayroon din silang elementong pampolitika. Ang dragon (sosyalismo sa sari-saring anyo nito), ang hayop (isang monarkiya), at ang huwad na propeta (nagsisimula bilang isang republika, nagwawakas bilang isang demokrasya).
Ang tatluhang pagkakaisa na nabubuo sa Estados Unidos ay sapilitang pinag-iisa (sa pamamagitan ng panlilinlang) ng bulaang propeta, gaya rin ng pandaigdigang larawan ng hayop. Sa aklat ng Apocalipsis, may isa pang tatluhang pagkakakaisa na natutukoy sa pamamagitan ng tatlong kapangyarihang tumalikod na bumabangon mula sa kalalimang walang hanggan. Ang Katolisismo ay bumabangon mula sa kalalimang walang hanggan sa ikalabimpitong kabanata, at ito ang hayop ng tatluhang pagkakaisa mula sa kalalimang walang hanggan.
Ang halimaw na iyong nakita ay dating umiiral, at wala na; at aahon mula sa kalalimang walang-hanggan, at paroroon sa kapahamakan; at mamamangha ang mga nananahan sa lupa, yaong ang mga pangalan ay hindi nakasulat sa aklat ng buhay mula pa nang itatag ang sanlibutan, pagkakita nila sa halimaw na dating umiiral, at wala na, at gayon ma’y umiiral. Apocalipsis 17:8.
Ang kapangyarihang-dragon ng ateismo ay umaahon mula sa kalaliman na walang hanggan sa kabanata labing-isa.
At kapag natapos na nila ang kanilang pagpapatotoo, ang halimaw na umaahon mula sa kalalimang walang hanggan ay makikipagdigma laban sa kanila, at gagapiin sila, at papatayin sila. Apocalipsis 11:7.
Ang huwad na propeta ng Islam ay umaahon mula sa walang hanggang kalaliman sa Kabanata Siyam.
At humudyat ang ikalimang anghel, at nakita kong may isang bituing nahulog mula sa langit hanggang sa lupa; at sa kaniya ay ibinigay ang susi ng hukay na walang ilalim. At binuksan niya ang hukay na walang ilalim; at umakyat ang usok mula sa hukay, gaya ng usok ng isang malaking hurno; at ang araw at ang hangin ay nagdilim dahil sa usok ng hukay. At mula sa usok ay lumabas ang mga balang sa ibabaw ng lupa; at sa kanila’y ipinagkaloob ang kapangyarihan, gaya ng kapangyarihang taglay ng mga alakdan sa lupa. Apocalipsis 9:1-3.
Ang bituing nahulog mula sa langit at nagbukas ng kalaliman ay ang huwad na propetang si Mohammed; at nang buksan niya ang kalaliman, ipinasok niya sa propetikong salaysay ng mga huling araw ang mga mandirigma ng Islam, na kinakatawan bilang “mga balang.” Ang tatluhang unyon ng kalaliman ay binubuo ng isang dragon (ateismo), isang hayop (Katolisismo), at isang huwad na propeta (Islam). Sa pandaigdigang larawan ng hayop, ang huwad na propeta ay ang Protestantismong tumalikod. Nililinlang ng huwad na propetang iyon ang buong sanlibutan sa pamamagitan ng mapang-akit na sayaw ni Salome, o ng sayaw ng mga propeta ni Baal sa Bundok Carmel. Sa Apocalipsis kabanata labintatlo, nililinlang nito ang sanlibutan sa pamamagitan ng mga kababalaghang ginagawa nito sa paningin ng hayop. Ang mga simbolikong paglalarawan na iyon ng panlilinlang ay kumakatawan sa puwersa ng ekonomikong pangongikil at ng kapangyarihang militar.
At gumagawa siya ng mga dakilang kababalaghan, anupa’t nagpapanaog siya ng apoy mula sa langit sa ibabaw ng lupa sa paningin ng mga tao, at nililinlang niya ang mga nananahan sa lupa sa pamamagitan ng mga kababalaghang iyon na ipinagkaloob sa kaniya na gawin sa harapan ng hayop; at sinasabi niya sa mga nananahan sa lupa na gumawa sila ng isang larawan ng hayop, na nagkaroon ng sugat dahil sa tabak, at nabuhay. At ipinagkaloob sa kaniya na bigyan ng buhay ang larawan ng hayop, upang ang larawan ng hayop ay makapagsalita rin, at magdulot na ang lahat ng hindi sasamba sa larawan ng hayop ay ipapatay. At pinasasailalim niya ang lahat, maging ang maliliit at ang dakila, ang mayayaman at ang mahihirap, ang mga malaya at ang mga alipin, upang tumanggap ng isang tanda sa kanilang kanang kamay, o sa kanilang mga noo: at upang walang sinuman ang makabili o makapagbili, maliban sa yaong nagtataglay ng tanda, o ng pangalan ng hayop, o ng bilang ng kaniyang pangalan. Apocalipsis 13:13-17.
Ang panlilinlang at mga himalang kaugnay ng bulaang propeta ay sa katunayan kumakatawan sa mga puwersang dulot ng ekonomiya (na walang sinuman ang makabili o makapagbili), at ng kapangyarihang militar (na dapat patayin). Ang bulaang propeta ng Islam sa Bibliya ay kumakatawan sa gawain ng Islam sa pagpapagalit at pagpapaligalig sa mga bansa. Isinasakatuparan nila ang kanilang gawain ng pagpapagalit at pagpapaligalig sa pamamagitan ng pakikidigma, at tinutukoy ng Bibliya na ang kanilang pakikidigma ay siya namang nagbubunga ng kapahamakang pang-ekonomiya. Ang pakikidigma ng Islam at ang kasunod na pinsalang pang-ekonomiya ang usaping nagbubuklod sa “lahat ng mga tiwaling kapangyarihang tumalikod sa katapatan sa kautusan ni Jehova” sa Estados Unidos.
Sa krus, lubos na “tumalikod sa katapatan sa kautusan ni Jehova” ang mga Saduceo at ang mga Fariseo, nang sila’y nagkaisa upang ipako sa krus ang tunay na Protestanteng sungay. Sa kanilang pagtanggi kay Cristo, pinili nila si Barabbas, na kumakatawan sa isang huwad na Cristo. Ang “Bar” ay nangangahulugang anak, at ang “Abba” ay nangangahulugang ama. Ang Barabbas ay nangangahulugang “Anak ng Ama.” Si Cristo ang pinakadakila sa lahat ng mga propeta, at si Barabbas ay sagisag ng isang huwad na propeta.
Sa panahon ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, ang dalawang sungay ng halimaw mula sa lupa ay sumapit sa yugto ng kanilang pangwakas na propetikong pagpapakita. Ang isa ay kumakatawan sa wangis ni Cristo, at ang isa pa sa wangis ng halimaw. Sa kasaysayang kung saan nahahayag ang dalawang sungay na ito, sinimulan ng tumalikod na Protestantismo ang paglalakbay nito tungo sa nalalapit na batas ng Linggo sa pamamagitan ng Patriot Act noong 2001. Ang palatandaang iyon sa landas ay umaayon sa Declaration of Independence, na sa pasimula nito ay nagsalita gaya ng isang kordero, sapagkat ipinahayag nito ang protesta ng Protestantismo laban sa kapangyarihang makahari at sa pamumunong papista. Ang palatandaang kaayon nito sa wakas (ang Patriot Act) ay nagpapahayag ng pagsupil sa Protestantismo.
Ang ikalawang panandang-daan sa paglalakbay ng dalawang sungay sa panahon ng pagseselyo ay sa pasimula’y kinatawan ng Saligang-Batas, na nagkodipika sa paghihiwalay ng dalawang kapangyarihan, na siyang kalakasan ng hayop na mula sa lupa. Ang panandang-daang iyon ay nagkaroon ng kaparis sa wakas, sa pamamagitan ng "Kangaroo Court" ng mga pagdinig noong Enero 6, 2021, kung saan isinantabi ang mga batayang pribilehiyo ng Saligang-Batas, alang-alang sa kapakanang pampulitika.
Ang huling pananda sa pangwakas na paglalakbay ng dalawang sungay ay ang nalalapit na batas ng Linggo, na sa pasimula nito ay inilalarawan sa pamamagitan ng mga Alien and Sedition Acts. Sa gayon, ang tatlong pananda sa mga panimulang kasaysayan ay tumukoy sa paglipat mula sa kasarinlan at kalayaang kinakatawan ng Kordero (1776)—na siyang tanging daan upang maging tunay na malaya—patungo sa pagkaalipin ng Dragon (1798).
Ang tatlong palatandaan ng panahon ng pagtatatak ay tumutukoy sa huling paglalakbay ng hayop na mula sa lupa, na siyang bulaang propeta. Nagtatapos ang paglalakbay na iyon sa Jerusalem, kapag itinaas ang watawat, at kapag marami ang magsasabi, “Halikayo, at tayo’y magsiahon sa bundok ng Panginoon, sa bahay ng Diyos ni Jacob; at ituturo niya sa atin ang kaniyang mga daan, at tayo’y lalakad sa kaniyang mga landas: sapagkat mula sa Sion ay lalabas ang kautusan, at ang salita ng Panginoon ay mula sa Jerusalem.”
Ang panghuling tatlong-hakbang na paglalakbay ng halimaw na mula sa lupa ay ang paglalakbay ng isang huwad na propeta patungo sa Jerusalem. Nang dumating ang Tunay na Propeta at pumasok sa Jerusalem, ginawa Niya ito na nakasakay sa isang asno. Sumasakay din ang halimaw na mula sa lupa ng isang "asno" papasok sa Jerusalem, sapagkat bilang ang huwad na propeta (ang halimaw na mula sa lupa), siya ay kinakatawan ni Balaam. Si Balaam, sa paghahangad ng katanyagan at kayamanan, ay tumalikod mula sa pagkatawag na maging tunay na propeta, at "tumiwalag mula sa katapatan sa kautusan ni Jehova." Pinagpasiyahan niyang makilahok sa pagpapahayag ng sumpa laban sa bayan ng Diyos, gaya ng gagawin ng Estados Unidos sa malapit nang ipataw na batas sa Linggo.
Ang paglalakbay ni Balaam ay isinakatuparan sa pamamagitan ng pagsakay sa isang asno, at sa kanyang paglalakbay ay tatlong ulit na itinala na ang asno ni Balaam ay nagdulot ng dalamhati kay Balaam. Sa unang pagkakataon, lumihis sa daan ang asno.
At nakita ng asno ang anghel ng Panginoon na nakatayo sa daan, na nakahugot ang kaniyang tabak sa kaniyang kamay; kaya’t lumihis ang asno mula sa daan at pumasok sa bukid; at hinampas ni Balaam ang asno upang ibalik siya sa daan. Mga Bilang 22:23.
Noong Setyembre 11, 2001, ang Islam ng ikatlong aba, ang mabangis na asnong Arabe ng hula sa Biblia, ay inilihis si Balaam mula sa daan, sapagkat nang bumagsak ang mga dakilang gusali ng Lungsod ng New York, iyon ay isang “turning point” sa kasaysayan ng mga bansa at ng iglesia. Ang anghel na nakaharang sa daan ay ang makapangyarihang anghel na noon ay bumaba upang liwanagan ang lupa ng Kanyang kaluwalhatian. Muli na namang magdudulot ng dalamhati kay Balaam ang asno.
Ngunit ang anghel ng Panginoon ay tumayo sa isang landas ng mga ubasan, na may pader sa dakong ito at may pader sa dakong yaon. At nang makita ng asno ang anghel ng Panginoon, isiniksik nito ang sarili nito sa pader, at naipit ang paa ni Balaam laban sa pader; at muli niya itong pinalo. Bilang 22: 24, 25.
Pagkaraan ng 11 Setyembre 2001, ang sambayanan ng Diyos ay dapat na awitin ang mensahe ng “awit ng ubasan” (Isaias kabanata dalawampu’t pito), na siyang kinalalagyan sa kasalukuyan ni Balaam, na may “pader” sa panig na ito, at “pader” sa panig na iyon. Ang pader sa timugang hangganan ng Estados Unidos ang usaping nauuna sa pagbagsak ng “pader ng paghihiwalay ng Simbahan at Estado” sa ikatlo at pangwakas na tanda sa landas. Ang usapin ng “pader” sa timugang hangganan ang dako kung saan nadurog ang “paa” ni Balaam, habang ang isang digmaang panloob hinggil sa imigrasyon ay nagsisimulang maghati sa hayop na mula sa lupa sa dalawang magkakalabang partido, na nauuna sa pag-uulit ng Digmaang Sibil.
Ang kasaysayan sa pagitan ng dalawang pader ay ang kasaysayang kinakatawan ng palatandaan ng Saligang-Batas mula 1789 hanggang 1798, na naging tipo ng kasaysayan noong 2015, nang ipinahayag ni Trump ang kaniyang kampanya sa pagkapangulo na may diin sa "pagtatayo ng pader", hanggang sa alisin ng nalalapit na batas sa Linggo ang pader ng pagkakahiwalay ng Simbahan at Estado.
Pagkaraan ng Setyembre 11, 2001, ang halimaw mula sa lupa, na kinakatawan ni Balaam, ay nagsimulang mahati. Ang pagkakahati ng dalawang pader ni Balaam ay kumakatawan sa paghihiwalay ng dalawang uri sa loob ng kapwa mga sungay ng halimaw mula sa lupa, na inilarawan sa pamamagitan ng pagkakahalal ni Trump noong 2016, ng pagkamatay ng dalawang saksi noong 2020, ng mga paglilitis ni Pelosi noong Enero 6, 2021, ng pagkabuhay na muli ng dalawang saksi noong 2023, at ng asno na lumumpo kay Balaam noong Oktubre 7, 2023.
Ang huling palatandaan sa paglalakbay ni Balaam ay kapag ang asno ay “nagsasalita,” at ito ay sa nalalapit na batas sa Linggo kung saan ang Estados Unidos ay nagsasalita na gaya ng dragon, kung saan ang anghel ng Apocalipsis labing-walo ay nagsasalita sa ikalawang pagkakataon, at kung saan ang pangitaing nag-antala ni Habakuk ay nagsasalita. Ang pangitaing nag-antala ay ang pangitain hinggil sa Islam ng ikatlong kapahamakan, at ito ay nagsasalita na gaya ng asnong mailap sa pamamagitan ng mga asal nitong mailap sa nalalapit na batas sa Linggo.
At ang anghel ng Panginoon ay nagpatuloy, at tumayo sa isang makipot na dako, na walang mapaglikuan, ni sa kanan ni sa kaliwa. At nang makita ng asno ang anghel ng Panginoon, napadapa ang asno na sinasakyan ni Balaam; at nag-alab ang galit ni Balaam, at pinalo niya ang asno ng isang tungkod. At binuksan ng Panginoon ang bibig ng asno, at sinabi niya kay Balaam, Ano ang nagawa ko sa iyo, na pinalo mo ako nitong tatlong ulit? At sinabi ni Balaam sa asno, Sapagkat inuyam mo ako; mabuti sana kung may tabak sa aking kamay, sapagkat ngayo’y papatayin kita. At sinabi ng asno kay Balaam, Hindi ba ako ang iyong asno, na iyong sinasakyan mula nang ako’y mapasaiyo hanggang sa araw na ito? nagawa ko na ba kailanman sa iyo ang ganitong bagay? At sinabi niya, Hindi. Nang magkagayo’y binuksan ng Panginoon ang mga mata ni Balaam, at nakita niya ang anghel ng Panginoon na nakatayo sa daan, at ang kaniyang tabak ay nakahugot sa kaniyang kamay; at iniyuko niya ang kaniyang ulo, at nagpatirapa na ang mukha ay nakadapa sa lupa. Bilang 22:26-31.
Ang Estados Unidos ang bulaang propeta na nililinlang ang sanlibutan upang itatag ang isang pandaigdigang larawan ng hayop. Sa panahon ng pagbuo ng larawan ng hayop sa loob ng Estados Unidos, ang Estados Unidos ay dinadala ng bulaang propeta, na kinakatawan ng asno ni Balaam. Ang bulaang propeta sa panahon ng pagseselyo ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, na siyang pumipilit sa lahat ng mga tiwaling kapangyarihan sa Estados Unidos na magsanib sa isang ugnayang simbahan at estado, ay ang Islam ng ikatlong sa aba.
Isinasakatuparan nito ang gawain nito sa pamamagitan ng pakikidigma, at ng pagbagsak ng ekonomiya na idinudulot ng pakikidigmang iyon. Ang dalawang katangiang iyon ay siya ring mga puwersang ginagamit ng bulaang propeta ng Estados Unidos upang pilitin ang buong sanlibutan, kapag inuulit nito ang gawaing isinagawa sa Estados Unidos ng bulaang propeta ng kalaliman.
Ang Estados Unidos ay nasa pagitan ngayon ng usapin hinggil sa pader (imigrasyon), na siyang ubod ng Alien and Sedition Acts ng 1798, at ng pader ng paghihiwalay ng simbahan at estado na ganap na aalisin sa pagdating ng nalalapit na batas sa Linggo. Ang Estados Unidos ay lubha nang napahina sa pananalapi, sapagkat ang pambansang utang nito ay hindi na masasaayos. Ang kapangyarihan ng dragon ay kasalukuyang itinataguyod ang isang huwad na pagtataya sa pananalapi, ngunit iyon ay kasinungalingang nag-aangkin na ang kayamanan ay nalilikha sa pamamagitan ng palimbagan; subalit sa katunayan, ang dragon ang sinungaling ng propesiyang biblikal. Ipinapakalat niya ang kaniyang kasinungalingan sa pamamagitan ng makabagong pagsasakatawan ng bantog na makinarya ng propaganda ni Hitler, kaya’t nagbibigay ito ng katuwiran upang maulit ang ikaapat na elemento ng Alien and Sedition Acts, na nagkaloob sa pangulo ng awtoridad na ipasara ang anumang daluyan ng midya na sumasalungat sa kaniyang mga ideya.
Laging inilalarawan ni Jesus ang wakas ng isang bagay sa pamamagitan ng pasimula nito. Ang larawan ng hayop sa Estados Unidos ay kinakailangang taglayin ang gayunding mga katangiang propetiko ng pandaigdigang larawan ng hayop, at taglay nga nito ang mga iyon; ngunit ang panlilinlang na nagdudulot ng tiwaling alyansa sa loob ng huwad na propeta ng hayop na mula sa lupa ay ang huwad na propeta ng Islam. Si Balaam at ang asno ay mga sagisag ng mga huwad na propeta. Ang kasaysayan ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu't apat na libo ay ang kasaysayan ng tatlong kapangyarihan mula sa kalaliman. Ang Islam na mula sa kalaliman ang unang palatandaan ng Setyembre 11, 2001. Ang Ateismo mula sa kalaliman ay bumangon upang patayin ang dalawang saksi noong 2020, at ang Katolisismo mula sa kalaliman ay babangon mula sa kamatayan nito sa nalalapit na batas sa Linggo.
Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.
Ang sanlibutan ay hindi bumubuti. Lalong lalala ang mga masasamang tao at mga manlilinlang, nanlilinlang at nalilinlang. Sa pagtakwil sa Anak ng Diyos, ang pagpapakatawan ng iisang tunay na Diyos, na nagtataglay ng kabutihan, awa, at walang kapagurang pag-ibig, na ang puso ay laging naaantig sa kapighatian ng tao, at sa pagpili ng isang mamamatay-tao kapalit niya, ipinamalas ng mga Judio kung ano ang magagawa at gagawin ng kalikasang pantao kapag inalis ang pumipigil na kapangyarihan ng Espiritu ng Diyos, at ang mga tao ay nasa ilalim ng kapangyarihan ng tumalikod. Yaong pumipili kay Satanas bilang kanilang pinuno ay ilalantad ang espiritu ng kanilang piniling panginoon.
Hindi bubuti ang sanlibutan hanggang sa lumabas ang Diyos mula sa kaniyang dako upang parusahan siya dahil sa kaniyang kalikuan. Kung magkagayon, ilalantad ng lupa ang kaniyang dugo, at hindi na tatakpan ang kaniyang mga pinaslang. Binalaan ni Cristo ang kaniyang mga alagad, 'Mag-ingat kayo na huwag kayong dayain ninuman. Sapagkat marami ang darating sa aking pangalan, na magsasabi, Ako ang Cristo; at kanilang dadayain ang marami. At makakarinig kayo ng mga digmaan at mga alingawngaw ng mga digmaan; tingnan ninyong huwag kayong mabahala; sapagkat kinakailangang mangyari ang lahat ng mga bagay na ito, datapuwa't hindi pa ang wakas. Sapagkat magbabangon ang bansa laban sa bansa, at kaharian laban sa kaharian; at magkakaroon ng kagutuman, at mga salot, at mga lindol sa iba't ibang dako. Ang lahat ng ito ay pasimula ng mga kapighatian. Kung magkagayo'y kayo'y ibibigay nila upang pahirapan, at kayo'y papatayin; at kayo'y kapopootan ng lahat ng mga bansa dahil sa aking pangalan. At kung magkagayon, marami ang matitisod, at magkakanulo sa isa't isa, at magkakapootan sa isa't isa. At maraming bulaang propeta ang magsisibangon, at kanilang dadayain ang marami. At dahil sa paglaganap ng kalikuan, lalamig ang pag-ibig ng marami. Ngunit ang magtitiis hanggang sa wakas, siyang maliligtas.'
Nang si Cristo ay nasa daigdig na ito, mas pinili ng sanlibutan si Barabas. At sa kasalukuyan, ang sanlibutan at ang mga iglesia ay gumagawa ng gayunding pagpili. Ang mga tagpo ng pagtataksil, pagtanggi, at pagpapapako kay Cristo ay muling naganap, at muli pang magaganap sa napakalaking saklaw. Ang mga tao ay mapupuspos ng mga katangian ng kaaway, at sa pamamagitan nito ang kanyang mga panlilinlang ay magiging lubhang makapangyarihan. Sa sukat na tinatanggihan ang liwanag, gayon din kasidhi ang maling akala at maling pagkaunawa. Ang mga tumatanggi kay Cristo at pumipili kay Barabas ay kumikilos sa ilalim ng isang mapanirang panlilinlang. Ang pagpapalihis ng katotohanan at ang bulaang patotoo ay lalago tungo sa hayagang paghihimagsik. Yamang masama ang mata, ang buong katawan ay mapupuno ng kadiliman. Ang mga naglalaan ng kanilang pagsuyo sa sinumang pinuno maliban kay Cristo ay masusumpungan ang kanilang mga sarili na nasa ilalim ng kapangyarihan, sa katawan, kaluluwa, at espiritu, ng isang pagkahumaling na lubhang nakabibighani, anupa’t sa ilalim ng kapangyarihan nito ang mga kaluluwa ay tumatalikod sa pakikinig sa katotohanan upang paniwalaan ang kasinungalingan. Sila ay nasisilo at nadadakip, at sa bawat gawa nila ay sumisigaw sila, “Pakawalan mo sa amin si Barabas, ngunit ipako sa krus si Cristo.”
Maging ngayon ay ginagawa na ang pasyang ito. Ang mga tagpong naganap sa krus ay muling nagaganap. Sa mga iglesyang lumihis sa katotohanan at katuwiran, nahahayag kung ano ang kayang gawin at gagawin ng kalikasang pantao kapag ang pag-ibig ng Diyos ay hindi namamalaging simulain sa kaluluwa. Hindi na natin dapat ikagulat ang anumang maaaring maganap ngayon. Hindi rin natin dapat ipagtaka ang anumang pag-usbong ng mga kakila-kilabot. Ang mga yumuyurak sa kautusan ng Diyos sa ilalim ng kanilang di-banal na mga paa ay may gayunding espiritu gaya ng sa mga taong lumait at nagkanulo kay Jesus. Walang anumang pagkabagabag ng budhi, gagawin nila ang mga gawa ng kanilang ama, ang diyablo. Itatanong nila ang katanungang lumabas sa taksil na mga labi ni Judas, “Ano ang ibibigay ninyo sa akin kung ipagkakanulo ko sa inyo si Jesus na ang Cristo?” Maging ngayon, si Cristo ay ipinagkakanulo sa katauhan ng kaniyang mga banal. Review and Herald, Enero 30, 1900.