Tayo ay nasa proseso ng pagtukoy sa kapaligirang propetiko na umiiral kapag ang panghuling pangulo ng Estados Unidos ay nagtatamo ng kapangyarihan bilang isang despota, sa kasaysayang humahantong sa nalalapit na batas ng Linggo. Walang nagaganap sa kawalan, at ang mga mamamayan ng hayop na mula sa lupa ay halos pantay na nahahati sa kanilang pagtatasa kay Trump. Yaong mga nakikisimpatya sa kanyang pananaw ay madaling makita kung bakit kailangan niyang linisin ang latian, at kung bakit ito ay halos imposibleng maganap malibang akuin ni Trump ang papel ng isang diktador. Ang pinakamakapangyarihang mga diktador ay yaong may mataas na porsiyento ng populasyon na sumusuporta sa gawaing tinatangka ng diktador na isakatuparan. Bago ang pag-angat ni Hitler sa kapangyarihan, isang karitong puno ng salapi ang kailangan upang makabili ng isang tinapay.
Binaligtad iyon ni Hitler, at bagama’t ayaw kilalanin ng mga Aleman ang malaking bahagi ng kasaysayang iyon, malawakan ang naging suporta kay Hitler para sa kaniyang gawain. Ang mga suliraning kinakaharap ng Estados Unidos, at ng buong daigdig, ay nagbubunga ng pagkakabukod sa pagitan ng mga mamamayan, at iginuguhit na ang mga linya. Ang panahon mula sa Digmaang Rebolusyonaryo hanggang 1798 ay kumakatawan sa isang yugto ng paghahanda na umaayon sa panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang Patriot Act ang humudyat sa pasimula ng espirituwal na pag-uulit ng Digmaang Rebolusyonaryo. Laging inilalarawan ni Jesus ang wakas sa pamamagitan ng pasimula, at ang halimaw na mula sa lupa ay nagsimula sa isang Digmaang Rebolusyonaryo, kaya magwawakas din iyon sa isa. Ang una ay literal, ang huli ay espirituwal.
Ang Digmaang Sibil ng Estados Unidos ay literal at muling mangyayari sa mga huling araw. Iyon ang humudyat sa pagdating ng kauna-unahang Republikanong pangulo, na tumitipo sa huling Republikanong pangulo. Ang Partidong Republikano ay sumibol bilang partidong laban sa pagkaalipin, upang tutulan ang matagal nang nakatatag na partidong pabor sa pagkaalipin ng mga Demokrata. Ang alitang pampolitikang iyon ang nagbunga ng Digmaang Sibil at ng pagkapangulo ni Lincoln. Kaya’t hindi maihihiwalay ang unang Republikanong pangulo mula sa Digmaang Sibil, kaya ang huling Republikanong pangulo ay mamanahin ang isang agarang paunang yugto ng isang Digmaang Sibil. Ginamit ni Jesus ang likas na daigdig upang ilarawan ang espirituwal na daigdig. Ang partido ng dragon ay may ama, ang ama ng kasinungalingan, at ang tampok na katangian ng Partidong Demokratiko ay kabulaanan. Isang klasikong halimbawa ng taktikang ito ang kanilang pag-angkin na sila ang partidong nakikisimpatya sa mga minorya.
Mag-ingat kayo sa mga bulaang propeta, na dumarating sa inyo na may kasuutan ng tupa, ngunit sa kaloob-looban ay mga lobong maninila. Makikilala ninyo sila sa kanilang mga bunga. Namimitas ba ang mga tao ng ubas sa mga tinik, o ng igos sa mga dawag? Gayon din naman, ang bawat mabuting punongkahoy ay namumunga ng mabuting bunga; ngunit ang bulok na punongkahoy ay namumunga ng masamang bunga. Hindi maaaring mamunga ang mabuting punongkahoy ng masamang bunga, ni ang bulok na punongkahoy ng mabuting bunga. Bawat punongkahoy na hindi namumunga ng mabuting bunga ay pinuputol at inihahagis sa apoy. Kaya’t sa pamamagitan ng kanilang mga bunga ay makikilala ninyo sila. Mateo 7:15-20.
Nagtatakda ng bungang ibubunga nito ang mga ugat ng isang punongkahoy, at ang mga ugat ng Partidong Demokratiko ay ang kanilang posisyong pabor sa pagkaalipin. Ang mga ugat ng Partidong Republikano ay ang kanilang posisyong laban sa pagkaalipin.
Matuwid ka, O Panginoon, kapag ako’y nakikipagsamo sa iyo; gayon ma’y pahintulutan mo akong makipag-usap sa iyo tungkol sa iyong mga kahatulan: Bakit gumiginhawa ang lakad ng masama? Bakit lahat ng gumagawang lubhang taksil ay tiwasay? Ikaw ang nagtanim sa kanila, oo, sila’y nag-ugat; lumalago sila, oo, sila’y namumunga; malapit ka sa kanilang bibig, at malayo ka sa kanilang mga bato. Jeremias 12:1, 2.
Ang nalalapit na Digmaang Sibil ay inilalagay sa konteksto ng mga tinatawag ni Sister White na “monied men,” na kumokontrol sa pamilihan upang anihin ang kayamanan ng mga bansa, habang niyuyurakan ang mga dukha.
Sa India, Tsina, Rusya, at sa mga lungsod ng Amerika, libu-libong kalalakihan at kababaihan ang namamatay sa gutom. Ang mga may salapi, sapagkat nasa kanila ang kapangyarihan, ay kumokontrol sa pamilihan. Binibili nila sa mababang halaga ang lahat ng kanilang makukuha, at pagkatapos ay ipinagbibili sa mga halagang lubhang malaki ang itinaas. Ito’y nangangahulugan ng kagutuman para sa mga uring maralita, at mauuwi sa isang digmaang sibil. Manuscript Releases, tomo 5, 305.
Ang Digmaang Sibil sa kasaysayan ni Lincoln ay literal at tinugunan ang literal na pagkaalipin. Ang mga globalistang inudyukan ng dragon ay naglulunsad ng isang Digmaang Sibil sa mga huling araw, na nakabatay sa kanilang pagsisikap na alisin ang gitnang uri, na mag-iiwan lamang ng mga eliteng napakayaman at mga serf na lubhang dukha. Ang gitnang uri ang nagpapanatili ng panlipunang, pang-ekonomikong, at panrelihiyong kalayaan, at kapag ito ay inalis, wala nang panangga laban sa pagpapatupad ng pyudalismo. Ang pangunahing tagumpay ng Rebolusyong Pranses ay na winakasan nito ang sistema ng pyudalismo, na ngayo’y pinagsisikapan muling ipataw ng mga globalista, sa pamamagitan ng pag-aalis sa gitnang uri. Ang plano ng mga globalista ay malaki ang pagkakabatay sa pagpapadagsa ng mga iligal na imigrante sa hanay ng gitnang uri, na bumabawas sa produksiyong pang-ekonomiya, nagpapababa ng mga sahod, at nagpapalawak ng sistemang kagalingang panlipunan ng estado.
Sa paglapit ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, sa panahon ng Dakilang Depresyon, si Padre Charles Coughlin, isang paring Romano Katoliko, ay nagkamit ng kasikatan dahil sa kaniyang mga pagsasahimpapawid sa radyo, na umabot sa milyun-milyong tagapakinig sa buong bansa. Maihahambing ang impluwensiya ng kaniyang mga pagsasahimpapawid sa radyo sa naging impluwensiya ni Rush Limbaugh sa mga nagdaang taon. Ginamit niya ang kaniyang platapormang pangradyo upang talakayin ang malawak na hanay ng mga paksa, kabilang ang politika, ekonomiya, at mga usaping panlipunan. Sa simula’y sinuportahan niya si Pangulong Franklin D. Roosevelt at ang kaniyang programang New Deal. Ang mga pagsasahimpapawid sa radyo ni Coughlin, na madalas ay mapanulsol at kontrobersiyal, ay nagpatanyag sa kaniya bilang isang nakapaghahating pigura sa pulitikang Amerikano. Bagaman nagtataglay siya ng malaki at masugid na hanay ng mga tagasunod, humarap din siya sa mga batikos at pagkondena mula sa iba’t ibang panig dahil sa kaniyang mga ekstremistang pananaw.
Ang mga paunang pananaw pampulitika, pang-ekonomiya, at panlipunan ni Coughlin ay pinagtibay ni Franklin Roosevelt at ginawa niyang balangkas ng kanyang mga patakarang New Deal, na nagpasok ng salot ng palawak nang palawak na sistemang Social Security at ng sistemang kagalingang panlipunan sa Estados Unidos. Ang kanyang mga patakarang New Deal ay naging tatak ng kanyang pamana, at naging isang sangkap ng propetikong balangkas na humantong sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig at nagpatuloy pagkaraan nito. "Sa kanilang mga bunga ninyo sila makikilala." Dahil sa pagpapatupad ng mga patakarang New Deal ni Roosevelt, mas matagal tumagal sa Estados Unidos ang Dakilang Depresyon kaysa sa alinmang bansa sa daigdig.
Si Roosevelt ay isang Demokrata, at kaya’t isang globalistang ininspirahan ng dragon. Ang mga patakaran ng New Deal na kaniyang ipinakilala ay bahagi ng isang pangmatagalang plano upang lumikha ng sambayanang binubuo ng mga lubhang mayayaman at lubhang maralita. Ang literal na pagkaalipin noong Digmaang Sibil ay kumakatawan sa espirituwal at ekonomikong pagkaalipin na ngayo’y umuusad sa bilis na parang warp-speed, habang pinopondohan ng mga globalistang bilyonaryong mangangalakal ng makabagong Babilonya ang malawakang iligal na imigrasyon na idinisenyo upang ihatid ang New Deal ni Roosevelt tungo sa kanilang pagkaunawa ng kasakdalan. Ang huling pangulo, na haharap sa Ikatlong Digmaang Pandaigdig, ay haharap din sa krisis ng programang panlipunang dependensiya na ipinatupad ng pangulo noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Tinutukoy ito ng Inspirasyon, at tinutukoy din na ang mga pinuno sa mga huling araw ay hindi malalaman kung paano tutugunan ang suliranin.
Hindi marami, maging sa hanay ng mga tagapagturo at mga estadista, ang nakauunawa sa mga pinagbabatayang sanhi ng kasalukuyang kalagayan ng lipunan. Ang mga may hawak ng renda ng pamahalaan ay hindi nagagawang lutasin ang suliranin ng moral na katiwalian, karalitaan, pagkapulubi, at dumaraming krimen. Sila’y walang-saysay na nagsisikap na ilagay ang mga gawaing pangkalakalan sa higit na matatag na saligan. Kung higit na bibigyang-pansin ng mga tao ang mga turo ng salita ng Diyos, kanilang matatagpuan ang kasagutan sa mga suliraning nakalilito sa kanila.
"Ang Banal na Kasulatan ay naglalarawan ng kalagayan ng sanlibutan kaagad bago ang ikalawang pagparito ni Cristo. Tungkol sa mga taong sa pamamagitan ng pagnanakaw at pangingikil ay nag-iipon ng malalaking kayamanan, nasusulat: ‘Tinipon ninyo ang kayamanan para sa mga huling araw. Narito, ang kabayaran ng mga manggagawang umani sa inyong mga bukid, na inyong ipinagkait sa pamamagitan ng pandaraya, ay sumisigaw; at ang mga daing ng mga umani ay umabot sa pandinig ng Panginoon ng mga Hukbo. Namuhay kayo sa kalayawan sa lupa, at nagpakasasa; pinataba ninyo ang inyong mga puso, na gaya sa isang araw ng pagpatay. Hinatulan at pinatay ninyo ang matuwid; at hindi siya lumalaban sa inyo.’ Santiago 5:3-6." Testimonies, tomo 9, 13.
Ang huling pangulo ay “hahawak ng renda ng pamahalaan,” ngunit hindi niya magagawang “lutasin ang suliranin ng kabulukang moral, kahirapan, pauperism, at lumalalang krimen.” Hindi rin niya magagawang “ilagay ang mga operasyon sa negosyo sa higit na matatag na saligan.” Ang lahat ng mga suliraning ito ay kaugnay ng mga bangkero at bilyonaryong mangangalakal ng mga huling araw. “Pauperism,” ay ginagamit upang ilarawan ang kalagayan ng mga umaasa sa tulong para sa maralita o kalingang panlipunan na ibinibigay ng mga pamahalaang lokal o ng mga organisasyong pangkawanggawa. Sa maraming lipunan, ang pauperism ay iniuugnay sa tatak-panlipunan at madalas na nagbubunga ng marginalisasyon at diskriminasyon laban sa mga nakararanas ng kahirapan. Ang programang lumikha ng “pauperism” sa kasaysayan ng Amerika ay yaong programang diumano’y idinisenyo upang pagaanin ang kalagayan ng mga naipit sa kahirapan upang maitaas nila ang kanilang sarili. Sa halip, lumikha ito ng isang sistema ng kalingang panlipunan ng pamahalaan upang panatilihin ang mga pauper na yaon sa pagkaaliping pang-ekonomiya.
Kaagad pagkaraan ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, nagsimulang umiral ang Nagkakaisang mga Bansa. Nagkaloob ito ng ikalawang saksi mula sa unang dalawang Digmaang Pandaigdig na ang ikapitong kaharian (ang Nagkakaisang mga Bansa) ay iluluklok sa luklukan ng daigdig. Tinukoy ng Unang Digmaang Pandaigdig ang papel ng pandaigdigang sistemang pagbabangko na ipinatupad sa kasaysayan ng Unang Digmaang Pandaigdig, gayundin ang mga layunin ng mga pandaigdigang bangkero at mga mangangalakal na magbalik sa piyudal na kaayusan, gaya ng isinakatawan sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Ang lahat ng mga pakanang ito—ang iisang pamahalaang pandaigdig, ang kaayusang pang-ekonomiya ng lubhang mayayaman na naghahari sa lubhang maralita, at ang iisang pandaigdig na sistemang pinansiyal na magpapahintulot lamang sa sinumang itinuturing nitong karapat-dapat na makilahok—ay nagmula sa dragon, na nakikipagdigma laban sa ikawalong pangulo, na siya rin ay kabilang sa pito.
Ang lohika na kinakatawan ng mga salik na ito ay malinaw na naglalarawan ng isang pangulo na mapipilitang maging diktatoryal sa kanyang pamamaraan ng paglutas ng mga suliranin. Tinatukoy lamang natin ang kapaligirang propetiko na tinukoy ng Salita ng Diyos na mahahayag sa kasaysayan ng huling pangulo ng hayop mula sa lupa. Sa naunang artikulo, tinukoy natin ang isang sipi mula sa The Great Controversy kung saan kanyang tinukoy ang “panlupang kasaganaan” na aalisin bago ang batas ng Linggo. Ang siping iyon ay nagtutukoy ng maraming katangiang propetiko ng mga huling araw, at ang mga puntong kanyang tinatalakay ay natutupad sa panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop, sa Estados Unidos at, pagkatapos noon, sa buong sanlibutan. Tinutukoy niya ang dalawang isyung ginagamit ni Satanas upang bihagin ang sanlibutan—ang espiritismo at ang kasagraduhan ng Linggo. Habang tinutukoy niya ang mga himala ng pagpapagaling na gagamitin ni Satanas, inihahayag niya ang isa pang usaping propetiko ng ating kapanahunan.
Sa pamamagitan ng dalawang malalaking kamalian—ang kawalang-kamatayan ng kaluluwa at ang kabanalan ng Linggo—dadalhin ni Satanas ang mga tao sa ilalim ng kaniyang mga panlilinlang. Samantalang ang una ay naglalatag ng saligan para sa espiritismo, ang huli ay lumilikha ng buklod ng simpatya sa Roma. Ang mga Protestante sa Estados Unidos ang mangunguna sa pag-unat ng kanilang mga kamay sa kabila ng bangin upang dakpin ang kamay ng espiritismo; aabot sila sa kabila ng kalaliman upang makipaghawak-kamay sa kapangyarihang Romano; at sa ilalim ng impluwensiya ng tatluhang pagkakaisang ito, ang bansang ito ay susunod sa mga yapak ng Roma sa pagyurak sa mga karapatan ng budhi.
Habang ang espiritismo ay lalong ginagaya ang Kristiyanismong sa pangalan lamang ng panahong ito, lalo itong nagtataglay ng kapangyarihang manlinlang at mambitag. Si Satanas mismo ay nagbagong-loob, alinsunod sa makabagong kaayusan ng mga bagay. Magpapakita siya sa kaanyuan ng isang anghel ng liwanag. Sa pamamagitan ng espiritismo, magaganap ang mga himala, mapagagaling ang mga maysakit, at isasagawa ang maraming hindi maikakailang kababalaghan. At yamang ang mga espiritu ay magpapahayag ng pananampalataya sa Banal na Kasulatan at magpapakita ng paggalang sa mga institusyon ng simbahan, ang kanilang gawa ay tatanggapin bilang isang pagpapamalas ng kapangyarihan ng Diyos.
Ang hanggahang naghihiwalay sa mga nagpapahayag na Cristiano at sa mga di-makadiyos ay halos hindi na makilala. Iniibig ng mga kasapi ng iglesia ang iniibig ng sanlibutan at handang makipisan sa kanila, at nagpasiyang pag-isahin sila ni Satanas sa isang katawan at sa gayo’y palakasin ang kaniyang adhikain sa pamamagitan ng pagsasama sa lahat sa hanay ng espiritismo. Ang mga Papista, na nagmamapuri sa mga himala bilang tiyak na tanda ng tunay na iglesia, ay madaling malilinlang ng kapangyarihang ito na gumagawa ng mga kababalaghan; at ang mga Protestante, na itinapon ang kalasag ng katotohanan, ay malilinlang din. Ang mga Papista, mga Protestante, at mga makasanlibutan ay kapwa tatanggap ng anyo ng kabanalan na walang kapangyarihan, at makikita nila sa pagkakaisang ito ang isang dakilang kilusan para sa pagbabagong-loob ng sanlibutan at sa pagsapit ng matagal nang inaasahang sanlibong taon.
Sa pamamagitan ng espiritismo, si Satanas ay lumilitaw bilang isang tagapagpala ng sangkatauhan, nagpapagaling ng mga sakit ng mga tao, at nag-aangking magharap ng isang bago at higit na mataas na sistema ng pananampalataya; ngunit kasabay nito’y gumagawa siya bilang isang tagapagwasak. Ang kanyang mga tukso ay umaakay sa napakarami tungo sa kapahamakan. Ang kawalan ng pagpipigil ay nagpapatalsik sa katwiran; kasunod nito ang pagsunod sa pita ng laman, alitan, at pagdanak ng dugo. Nalulugod si Satanas sa digmaan, sapagkat pinupukaw nito ang pinakamasasamang pita ng kaluluwa at pagkatapos ay dinadala sa kawalang-hanggan ang kanyang mga biktimang lubog sa bisyo at dugo. Layunin niyang udyukan ang mga bansa na magdigmaan laban sa isa’t isa, sapagkat sa gayon ay mailihis niya ang mga isipan ng mga tao mula sa gawaing paghahanda upang makatayo sa Araw ng Diyos.
Sa batas ng Linggo, warî’y isinasakatuparan ni Satanas ang kaniyang koronang gawa, hindi bago nito. Pagkatapos na magsalita ang Estados Unidos na gaya ng dragon sa talatang labing-isa, sa kabanata labintatlo ng Apocalipsis, saka sa talatang labintatlo warî’y tumatawag si Satanas ng apoy na bumababa buhat sa langit. Ito rin ang tinutukoy ni Sister White.
Sa pamamagitan ng kautusang nagpapatupad ng institusyon ng Papasiya, na isang paglabag sa kautusan ng Diyos, lubusang ihihiwalay ng ating bansa ang sarili nito sa katuwiran. Kapag iniunat ng Protestantismo ang kaniyang kamay sa kabila ng bangin upang abutin ang kamay ng kapangyarihang Romano, kapag iniabot niya ito sa ibayo ng kalaliman upang makipagkamay sa Espiritismo, kapag, sa ilalim ng impluwensiya ng tatluhang pagkakaisang ito, itatakwil ng ating bansa ang bawat prinsipyo ng kaniyang Saligang-Batas bilang isang pamahalaang Protestante at republikano, at magtatadhana para sa pagpapalaganap ng mga kabulaanan at panlilinlang ng Papasiya, kung magkagayo’y malalaman natin na dumating na ang panahon para sa kahima-himalang paggawa ni Satanas at na malapit na ang wakas. Testimonies, tomo 5, 451.
Bago ang batas ng Linggo, sa panahon ng pagsubok ng larawan ng halimaw, na siya ring panahon ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo at kung kailan nagaganap ang bisa ng bawat pangitain, mahahayag ang isang kababalaghan ng kapangyarihan ng dragon na kumakatawan sa himala ng huwad na pagpapagaling. Sa Aklat ng Pahayag, ang patutot ng Babilonia ay tinutukoy bilang nanlilinlang sa lahat ng mga bansa.
At ang liwanag ng kandila ay hindi na kailanman magniningning sa iyo; at ang tinig ng kasintahang lalaki at ng kasintahang babae ay hindi na kailanman maririnig sa iyo: sapagkat ang iyong mga mangangalakal ang mga pangunahin sa lupa; sapagkat sa pamamagitan ng iyong mga panggagaway ay nalinlang ang lahat ng mga bansa. Apocalipsis 18:23.
Ang salitang "sorceries" ay ang salitang Griyego na "pharmakeia," na ang ibig sabihin ay medikasyon o parmasya. Ang salitang ito ay hinango mula sa salitang Griyego na G5332, na ang kahulugan ay (isang gamot, iyon ay, inuming nagbibigay ng salamangka); isang nagtitinda ng gamot o parmasyutiko o tagalason. Sa mga huling araw bago ang Batas sa Linggo, isang usaping mag-aambag sa pagkakabahabahaging kapaligirang mamanahin ng ikawalo at panghuling pangulo ay ang gawain ng industriya ng parmasyutika, na kinakatawan ni Anthony Fauci, at ang "China virus."
Si Fauci at ang Tsina ay kapwa kinatawan ng kapangyarihan ng dragon, at ang mga bakas ng daliri ni Fauci ay masusundan hanggang sa pag-imbento ng birus na HIV. Ang pagkontrol sa populasyon, na kinakatawan ng mga lalaking gaya ng bilyonaryong si Bill Gates, ay isang katangiang nahayag sa pagtatangka ni Paraon na puksain ang mga sanggol noong panahon ni Moises, at sa mga pagsisikap ni Herodes na gawin din iyon noong panahon ni Cristo. Nalinlang ng birus ng Tsina ang kalahati ng populasyon, at makikita mo pa rin ang mga taong nagsusuot ng mga maskara, na hindi naman pumipigil sa anumang birus.
Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.
Si Satanas ay gumagawa rin sa pamamagitan ng mga elemento ng kalikasan upang tipunin ang kaniyang ani ng mga kaluluwang hindi handa. Pinag-aralan niya ang mga lihim ng mga laboratoryo ng kalikasan, at ginagamit niya ang lahat ng kaniyang kapangyarihan upang kontrolin ang mga elemento hanggang sa hangganang ipinahihintulot ng Diyos. Nang siya’y pinahintulutang pahirapan si Job, kay bilis na tinangay ang mga kawan ng tupa at baka, mga lingkod, mga bahay, mga anak; isang kapahamakan ang sumunod sa isa pa, na wari’y sa isang kisapmata. Ang Diyos ang sumasanggalang sa Kaniyang mga nilalang at nagbabakod sa kanila laban sa kapangyarihan ng mamumuksa. Nguni’t ipinakita ng sanlibutang Kristiyano ang paghamak sa kautusan ni Jehova; at gagawin ng Panginoon ang mismong Kaniyang ipinahayag na Kaniyang gagawin—babawiin Niya ang Kaniyang mga pagpapala mula sa lupa at aalisin ang Kaniyang pangangalaga mula sa mga nagrerebelde laban sa Kaniyang kautusan at nagtuturo at pumipilit sa iba na gumawa rin ng gayon. Si Satanas ay may kapangyarihan sa lahat ng hindi tanging pinangangalagaan ng Diyos. Kinalulugdan at pinasasagana niya ang ilan upang maisulong ang sarili niyang mga pakana, at magdadala siya ng kapahamakan sa iba at paniwalain ang mga tao na ang Diyos ang nagpapahirap sa kanila.
Samantalang nag-aanyong isang dakilang manggagamot sa harap ng mga anak ng tao, na makagagaling sa lahat ng kanilang mga karamdaman, magdadala siya ng sakit at kalamidad, hanggang ang mga mataong lungsod ay mauwi sa pagkasira at pagkatiwangwang. Maging sa kasalukuyan ay kumikilos na siya. Sa mga aksidente at sakuna sa dagat at sa lupa, sa malalaking sunog, sa mababangis na mga buhawi at nakapanghihilakbot na mga unos ng graniso, sa mga bagyo, baha, siklon, daluyong, at lindol, sa bawat dako at sa libu-libong anyo, ipinaiiral ni Satanas ang kanyang kapangyarihan. Winawalis niya ang nahihinog na ani, at sumunod ang taggutom at kapighatian. Nilalagyan niya ang hangin ng nakamamatay na bahid-lason, at libu-libo ang napapahamak sa salot. Ang mga pagdalaw na ito ay magiging lalo at lalo pang madalas at mapaminsala. Ang paglipol ay sasapit sa kapuwa tao at hayop. 'Ang lupa ay nagluluksa at naglalaho,' 'ang palalong mga tao ... ay nanghihina. Ang lupa man ay nadumihan sa ilalim ng mga nananahan doon; sapagkat kanilang nilabag ang mga kautusan, binago ang tuntunin, sinira ang walang hanggang tipan.' Isaias 24:4, 5.
At pagkatapos ay hihimukin ng dakilang manlilinlang ang mga tao na maniwalang ang mga naglilingkod sa Diyos ang nagdudulot ng mga kasamaang ito. Ang uring nagpasiklab sa poot ng Langit ay ibibintang ang lahat ng kanilang kapighatian sa mga taong ang pagsunod sa mga utos ng Diyos ay walang-patid na saway sa mga lumalabag. Ipahahayag na ang mga tao ay nagkakasala laban sa Diyos sa paglabag sa kapahingahang-araw ng Linggo; na ang kasalanang ito ang nagdala ng mga kapahamakan na hindi titigil hanggang sa mahigpit na maipatupad ang pangingilin ng Linggo; at na ang mga naghaharap ng mga itinatadhana ng ikaapat na utos, at sa gayon ay sumisira sa paggalang sa Linggo, ay mga manggugulo ng bayan, na humahadlang sa kanilang muling panunumbalik sa pabor ng Diyos at sa panlupang kasaganaan. Sa gayon, ang paratang na noong una’y iniharap laban sa lingkod ng Diyos ay mauulit, at sa mga batayang di-kukulangin sa pagiging matibay: “At nangyari, nang makita ni Ahab si Elijah, ay sinabi ni Ahab sa kaniya, Ikaw ba ang bumabagabag sa Israel? At sumagot siya, Hindi ko binagabag ang Israel; kundi ikaw, at ang sambahayan ng iyong ama, sapagkat inyong tinalikdan ang mga utos ng Panginoon, at ikaw ay sumunod kay Baalim.” 1 Kings 18:17, 18. Kapag napukaw ang poot ng bayan sa pamamagitan ng mga maling paratang, magpapairal sila ng isang pamamaraang laban sa mga sugo ng Diyos na halos katulad ng isinagawa ng tumalikod na Israel laban kay Elijah.
Ang kapangyarihang gumagawa ng mga himala na nahahayag sa pamamagitan ng espiritismo ay magpapairal ng impluwensiya nito laban sa mga pumipiling sumunod sa Diyos sa halip na sa mga tao. Ang mga mensahe mula sa mga espiritu ay magpapahayag na sinugo sila ng Diyos upang paniwalain ang mga tumatanggi sa Linggo na sila’y nagkakamali, na ipinagtitibay na ang mga batas ng bansa ay dapat sundin gaya ng batas ng Diyos. Kanilang tatangisan ang malaking kasamaan sa sanlibutan at sasang-ayunan ang patotoo ng mga tagapagturo ng relihiyon na ang ibinabang kalagayan ng moralidad ay sanhi ng paglapastangan sa Linggo. Matinding poot ang mapupukaw laban sa lahat ng tumatangging tanggapin ang kanilang patotoo. The Great Controversy, 589, 590.