Tinapos natin ang nakaraang artikulo sa sumusunod na talata:
Ang kapangyarihang gumagawa ng mga himala na nahahayag sa pamamagitan ng espiritismo ay magpapairal ng impluwensiya nito laban sa mga pumipiling sumunod sa Diyos sa halip na sa mga tao. Ang mga mensahe mula sa mga espiritu ay magpapahayag na sinugo sila ng Diyos upang paniwalain ang mga tumatanggi sa Linggo na sila’y nagkakamali, na ipinagtitibay na ang mga batas ng bansa ay dapat sundin gaya ng batas ng Diyos. Kanilang tatangisan ang malaking kasamaan sa sanlibutan at sasang-ayunan ang patotoo ng mga tagapagturo ng relihiyon na ang ibinabang kalagayan ng moralidad ay sanhi ng paglapastangan sa Linggo. Matinding poot ang mapupukaw laban sa lahat ng tumatangging tanggapin ang kanilang patotoo. The Great Controversy, 589, 590.
Ang “patotoo ng mga guro sa relihiyon na ang pagkasira ng moralidad ay sanhi ng paglalapastangan sa araw ng Linggo” ay isang palatandaan sa kasaysayan na humahantong sa pagpapatupad ng pagsamba sa araw sa Estados Unidos. Si Pat Robertson, ang Amerikanong televangelist at tagapagtatag ng Christian Broadcasting Network (CBN) at ng Christian Coalition, ay tumakbo sa pagkapangulo ng Estados Unidos sa mga primaryang Republikano noong 1988. Ang kampanya ni Robertson ay nakatuon sa pagpapakilos ng mga botanteng konserbatibong Kristiyano at sa pagtataguyod ng mga isyung panlipunan at moral na kaayon ng kaniyang ebanghelikal na mga paniniwala. Sa panahon ng wakas noong 1989, sa kasaysayan ng una sa walong huling pangulo, ang pinuno at tagapagtatag ng Christian Coalition ay tumakbo sa pagkapangulo. Ang kasaysayan ng pagkapangulo ni Reagan ay tumatayong huwaran ng kasaysayan ng huling pangulong Republikano.
Ang mga hatol ng Diyos ay malapit nang lumikha ng isang kapaligirang tutupad sa naunang sipi mula sa The Great Controversy, na kahanay sa gawain ng Christian Coalition. Ang Christian Coalition ay naitatag upang tugunan ang mga suliraning moral at panlipunan na tinukoy ni Sister White na hindi malulutas ng mga may hawak ng renda ng pamahalaan. Ang Christian Coalition, sa kapanahunan ni Reagan, ay kumakatawan sa isang kahalintulad na kilusan sa napakalapit na hinaharap. Sa pananaw ng propesiya, ang Christian Coalition ay tinipikal ng National Reform Movement noong krisis sa batas ng Linggo na kaugnay ng mga Blair Bills noong dekada 1880 at 1890. Ang National Reform Movement ay naitatag noong 1888, at tuwirang tinugunan ni Sister White ang kilusang iyon sa kaniyang mga sulatin.
Naghihintay sa bayan ng Diyos ang isang dakilang krisis. Isang krisis ang naghihintay sa sanlibutan. Ang pinakamatimbang na pakikibaka sa tanang kapanahunan ay nasa ating harapan na. Ang mga pangyayaring sa mahigit apatnapung taon, ayon sa awtoridad ng salitang propetiko, ay ipinahayag nating nalalapit na, ay ngayo’y nagaganap sa harap ng ating mga mata. Isinusulong na sa mga mambabatas ng bansa ang usapin ng pag-amyenda sa Saligang Batas na maglilimita sa kalayaan ng budhi. Ang usapin ng pagpapatupad ng pagpangingilin ng Linggo ay naging isang usapin ng pambansang interes at kahalagahan. Batid nating lubos kung ano ang magiging bunga ng kilusang ito. Ngunit handa na ba tayo sa usaping ito? Naisakatuparan ba natin nang tapat ang tungkuling ipinagkatiwala sa atin ng Diyos na bigyan ang mga tao ng babala hinggil sa panganib na nasa kanilang harapan?
Marami, maging sa mga nasasangkot sa kilusang ito para sa pagpapatupad ng pangingilin sa Linggo, ang nabulag sa mga kahihinatnang susunod sa hakbang na ito. Hindi nila nakikita na sila’y tuwirang sumasalakay laban sa kalayaan sa relihiyon. Marami ang kailanma’y hindi nakaunawa sa mga pag-aangkin ng Sabat ng Biblia at sa huwad na saligan na kinatatayuan ng institusyon ng Linggo. Anumang kilusan na pumapabor sa panrelihiyong batas ay sa katotohanan isang gawa ng pagbibigay-konsesyon sa Papado, na sa napakaraming dantaon ay tuluy-tuloy na nakipagdigma laban sa kalayaan ng budhi. Ang pangingilin ng Linggo ay ikinakautang ang pag-iral nito, bilang isang anila’y Kristiyanong institusyon, sa “hiwaga ng kasamaan;” at ang pagpapatupad nito ay magiging isang di-tahas na pagkilala sa mga simulain na siyang batong-panulukan mismo ng Romanismo. Kapag ang ating bansa ay tinalikdan ang mga simulain ng pamahalaan nito sukat upang magpatibay ng isang batas sa Linggo, sa hakbang na ito ang Protestantismo ay magkakapit-kamay sa Papismo; ito’y walang iba kundi ang pagbibigay-buhay sa tiraniyang matagal nang sabik na nagmamatyag sa pagkakataong muling sumiklab sa aktibong despotismo.
Ang kilusang National Reform, na gumagamit ng kapangyarihan ng panrelihiyosong lehislasyon, ay, kapag ganap na nabuo, magpapamalas ng gayunding kawalan ng pagpaparaya at pang-aapi na namayani sa mga nagdaang kapanahunan. Noon, ang mga konsehong pantao ay inangkin ang mga prerogatibo ng Deidad, at sa ilalim ng kanilang despotikong kapangyarihan ay niyurakan ang kalayaan ng budhi; at ang pagkabilanggo, pagkatapon, at kamatayan ay sumunod sa mga sumalungat sa kanilang mga dikta. Kung ang kapapahan, o ang mga simulain nito, ay muling iluluklok sa kapangyarihan sa pamamagitan ng batas, muling sisiklab ang mga apoy ng pag-uusig laban sa mga hindi magsasakripisyo ng budhi at ng katotohanan alang-alang sa mga kamaliang pinapaboran ng nakararami. Ang kasamaan na ito ay nasa bingit na ng pagsasakatuparan.
Kapag iginawad sa atin ng Diyos ang liwanag na naglalantad sa mga panganib na nasa ating harapan, paanong makatatayo tayong walang kapintasan sa Kaniyang paningin kung magkulang tayo sa paglalaan ng lahat ng pagsisikap na abot ng ating kapangyarihan upang ihayag ito sa mga tao? Makukuntento ba tayo na iwan silang humarap sa napakahalagang usaping ito nang walang babala?
Nakaharap sa atin ang isang nagpapatuloy na pakikibaka, sa panganib ng pagkabilanggo, pagkawala ng ari-arian, at maging ng mismong buhay, upang ipagtanggol ang kautusan ng Diyos, na pinawawalang-bisa ng mga kautusan ng mga tao. Sa ganitong kalagayan, ang patakarang makamundo ay magtutulak sa panlabas na pagsunod sa mga batas ng bansa, alang-alang sa kapayapaan at pagkakaisa. At may ilan na magtutulak pa ng gayong hakbang mula sa Kasulatan: 'Pasakop ang bawat kaluluwa sa nakatataas na mga kapangyarihan.... Ang mga kapangyarihang umiiral ay itinalaga ng Diyos.'
"Ngunit ano ang naging landas ng mga lingkod ng Diyos sa mga nagdaang kapanahunan? Nang, pagkaraan ng Kanyang muling pagkabuhay, ipangaral ng mga alagad si Cristo—Siya na ipinako sa krus—iniutos ng mga may kapamahalaan na huwag na silang magsalita ni magturo pa sa pangalan ni Jesus. 'Ngunit sumagot si Pedro at si Juan at sinabi sa kanila, Kung matuwid sa paningin ng Diyos na masunod namin kayo kaysa sa Diyos, kayo ang humatol. Sapagkat hindi kami maaaring di magsalita ng mga bagay na aming nakita at narinig.' Nagpatuloy silang ipangaral ang mabuting balita ng kaligtasan sa pamamagitan ni Cristo, at ang kapangyarihan ng Diyos ay sumaksi sa mensahe." Testimonies, tomo 5, 711-713.
Ang mga paghatol ng Diyos ay malapit nang lumikha ng isang kapaligiran sa larangang panlipunan, pang-ekonomiya, at panrelihiyon sa loob ng Estados Unidos, na magbibigay ng lohikal na batayan upang ang mga pinunong panrelihiyon ay magsimulang manawagan ng muling pagsigla ng pampublikong moralidad, gaya ng naging huwaran noong dekada 1880 at 1890, at saka muli sa kasaysayan ng pangulong nagbigay-tanda sa panahon ng kawakasan noong 1989. “Isang dakilang krisis ang naghihintay sa bayan ng Diyos. Isang krisis ang naghihintay sa sanlibutan.” Nagtatanong si Kapatid na White ng dalawang tanong, “Kapag ibinigay na sa atin ng Diyos ang liwanag na nagpapakita ng mga panganib sa ating harapan, paano tayo makatatayong walang sala sa Kanyang paningin kung pababayaan nating gawin ang bawat pagsisikap na nasa ating kapangyarihan upang iharap ito sa mga tao? Maaari ba tayong masiyahan na iwan silang harapin ang napakahalagang usaping ito nang walang babala?”
Anong liwanag ang naipakitang naglalantad sa mga panganib na nasa ating harapan, at kung walang liwanag, paanong mapanagutin ng isang mapagmahal na Diyos ang Kanyang bayan sa hindi nila pagpapahayag ng isang mensaheng babala, kung hindi pa nila kailanman narinig ang nasabing babala? Minamahal na Mambabasa, ikaw ay pananagutin sa liwanag na kinakatawan ng mga artikulong ito.
Ang mga tiyak na paglalarawan ng mga katangian ng kapangyarihang dragon ng mga Demokrata, ng kapangyarihang huwad na propeta ng mga Republikano, ng kapangyarihan ng kapapahan, ng Islam, at ng Laodiseyang iglesyang Adbentista, gayundin ng literal na Israel, sa mga artikulong ito ay ituturing ng mga nasa kapangyarihan na mapoot na pananalita; ngunit ang mga ito ay ang mensahe mula sa Salita ng Diyos na itinatag sa metodolohiyang linya sa ibabaw ng linya, at ang mga linyang iyon ay sumisigaw na ang mga paghatol ng Diyos ay malapit nang dumami at lalo pang dadalas.
Ayon sa propesiya, ang Christian Coalition na nabuo sa kasaysayang bahagyang nauna sa panahon ng wakas noong 1989 ay may higit na mahalagang paglalapat kaysa sa payak na paralelismo sa mga dekada 1880 at 1890. Sa siping katatapos lamang nating banggitin mula kay Sister White, tinukoy niya ang espiritismo bilang isa sa dalawang paraan kung paano binibihag ni Satanas ang sanlibutan, at pagkatapos ay tinalakay niya ang mga himalang kanyang gagawin.
Pagkaraan ng halalan noong 1988, samakatuwid, matapos ang pagdating ng Christian Coalition, nagkaroon ng matinding pagpapakita ng mga satanikong himala sa larangan ng dragon, sa larangan ng halimaw, at sa larangan ng huwad na propeta. Mahalagang maihanay nang wasto ang mga kaganapang ito, sapagkat sumasagisag ang mga ito sa pagdating ni Satanas na mag-aanyong si Cristo, pagkaraan ng nalalapit na pagpapatupad ng batas sa Linggo sa Estados Unidos.
Sa larangan ng Katolisismo, noong dekada 1990 ay pinagmasdan ng buong mundo ang mga aparisyon ng umano’y Birheng Maria, kalakip ang mga himala ng dumudugong mga estatwa ng mga santo, mga himala ng mga aparisyon sa kalangitan, pag-ulan ng mga talulot ng bulaklak mula sa walang-ulap na kalangitan, at iba pang kahangal-hangal na satanikong mga himala. Noong mga panahong iyon, isinagawa ng madla sa buong daigdig ang mga peregrinasyong dinagsa ng libu-libong tao, na nahulog sa mga delusyong idinulot ng mga pangyayaring ito. May mga aklat na isinulat tungkol dito, nagsiyasat ang mga mamamahayag, at itinampok ng mga magasin tulad ng Time at Newsweek ang mga bagay na ito sa kanilang unang pahina.
Sa nasasakupan ng Dragon, ang mga rebultong Hindu ng India ay nagpakita ng mga makasatanas na himala sa pamamagitan ng pag-inom mula sa mga kutsara o mga baso ng mga handog na inumin na inilalapat sa mga labi ng mga rebulto. Ang kababalaghang nagsimula sa isang munting nayon sa India ay kumalat, gaya ng mga palaka ng Egipto, sa buong bansa. Nagbigay ang balitang pantelebisyon ng BBC ng komentaryo hinggil sa kababalaghan, at bilang isang pahabol ay ibinangon ng tagapag-ulat ng BBC sa telebisyon ang tanong, “Ano kaya ang mangyayari kung pumunta tayo bukas sa London Museum at mag-alay sa isa sa mga rebultong Hindu ng isang baso ng gatas?” Kinabukasan, sa balitang panggabi, ipinakita ang gayunding tagapag-ulat sa London Museum, at habang umiikot ang mga kamera ay inialay niya sa malaking rebultong Hindu ang isang baso ng gatas. Nang dumampi ang baso sa mga labi ng rebulto, agad na nahigop papasok sa rebulto ang gatas.
Sa loob ng espirituwalismo ng mga propesiya ng mga Amerikanong Indiyan, ang puting kalabaw na kilala bilang "Miracle," ay ipinanganak noong 20 Agosto 1994, sa sakahan nina Dave at Valerie Heider malapit sa Janesville, Wisconsin. Si Miracle ay ipinanganak na may puting balahibo, at ang kaniyang kapanganakan ay itinuring ng ilan bilang katuparan ng isang propesiya ng mga Katutubong Amerikano. Sa iba’t ibang tradisyon ng mga Katutubong Amerikano, ang kapanganakan ng isang puting kalabaw ay itinuturing na isang banal at makabuluhang pangyayari, na sumasagisag sa pagkakaisa, kapayapaan, at pagbabagong-espirituwal. Nakakuha si Miracle ng malawakang pansin at naging sagisag ng pag-asa at kahalagahang espirituwal para sa maraming tao. Ang propesiya ng puting kalabaw ay matutunton pabalik at tuwirang iniuugnay sa pinakasagradong relikya ng espirituwalistang relihiyon ng mga Katutubong Amerikano, sapagkat sa unang salaysay hinggil sa puting kalabaw unang ipinakilala sa kultura ang "piece pipe".
Noong 1994, sa saklaw ng maling propeta ng apostatang Protestantismo, nagsimula noong Enero 1994 sa Toronto Airport Vineyard Church (na ngayo’y kilala bilang Catch The Fire Toronto) sa Toronto, Ontario, Canada, ang kilusang Holy Laughter, na kilala rin bilang Toronto Blessing. Sa panahon ng isang serye ng mga revival na pagtitipon na pinamunuan ng mga pastor na sina John at Carol Arnott, nagsimulang maganap sa mga kasapi ng kongregasyon ang penomenon ng hindi mapigil na halakhak, kalakip ng iba pang mga pagpapakita gaya ng panginginig, pag-iyak, at pagbuwal, o paggaya sa mga hayop at sa mga tunog ng mga hayop (na madalas tinutukoy bilang “slain in the Spirit” o “drunk in the Lord”).
Ang pagtawa at iba pang mga manipestasyon ay iniugnay ng mga kalahok sa presensya at gawain ng Espiritu Santo, kaya’t ginamit ang katawagang “Banal na Tawa” upang ilarawan ang pangyayaring ito. Ang mga pagtitipon para sa pagpapanibagong espirituwal sa Toronto Airport Vineyard Church ay umakit ng pansin at mga bisita mula sa buong daigdig, na nagbunsod ng paglaganap ng kilusan sa iba pang mga iglesia at pamayanan. Dumating ang mga tao mula sa buong daigdig upang maranasan ang pagtawang iyon, at pagbalik nila sa kanilang mga kinabibilangang iglesia, ang mga iglesia na iyon ay madalas na nagsisimulang magpakita rin ng mga gayunding demonikong manipestasyon.
Itinatag ni Pat Robertson ang Christian Broadcasting Network (CBN) noong 1960. Ang CBN ay isa sa mga unang network sa telebisyon na inilaan sa mga programang pang-Kristiyano, at gumanap ito ng mahalagang papel sa paglago ng industriya ng Kristiyanong pagsasahimpapawid sa Estados Unidos. Sa paglipas ng mga taon, pinalawak ng CBN ang abot at impluwensiya nito sa pamamagitan ng telebisyon, radyo, at midyang digital, at naging isa sa pinakamalalaking organisasyong midyang Kristiyano sa daigdig.
Noong 1988, itinatag niya ang Christian Coalition at tumakbo sa pagkapangulo ng Estados Unidos. Ang kaniyang mga paniniwala ay maiuugat sa National Reform Movement at sa Lord’s Day Alliance. Ang dalawang organisasyong iyon ay kapwa nagsimula noong 1888 at nagtaguyod ng iba’t ibang repormang panlipunan na batay sa mga prinsipyong Kristiyano, kabilang ang pagbabawal sa alak, ang karapatang bumoto ng kababaihan, at ang pagpapangilin sa Sabbath (Linggo) bilang araw ng kapahingahan at pagsamba. Ang kilusang ito ay naimpluwensiyahan ng ebanghelikal na Protestantismo at nagsikap na magtatag ng isang "bansang Kristiyano" na ginagabayan ng mga prinsipyong biblikal. Kumatawan si Robertson sa gayunding mga prinsipyo gaya ng sa National Reform Movement at sa Lord’s Day Alliance. Sa dahilang iyon, itinatag din niya ang Regent University.
Itinatag ni Pat Robertson ang Regent University noong 1977, kaayon ng doktrinang Katoliko na buong tapang na sinalungat ni William Miller. Ang Katolisismo at ang tumalikod na Protestantismo ay gumagamit ng makasatanas na metodolohiyang biblikal na, bukod sa iba pang hindi pinabanal na mga bunga, ay nagbubunga ng paniniwalang magkakaroon ng sanlibong taon ng kapayapaan bago ang aktuwal na pagbabalik ni Jesus. Naniniwala si Robertson na sinasanay ng kanyang unibersidad ang mga lalaki at babae upang maging ang mga mamamahala sa sanlibong-taong pamahalaan ni Cristo sa panahon ng biblikal na Milenyum. Ang terminong “regent” ay nangangahulugang isang taong kumikilos bilang kinatawan o kahalili ng isang pinuno o monarka na nasa labas ng bansa.
Bago sumapit ang panahon ng kawakasan noong 1989, nagsimulang lumitaw, nang di-kukulangin sa 1960, sa kasaysayan ang makabagong mga katapat ng mga organisasyong nagsulong ng pagsasabatas ng Linggo noong 1888. Pagkaraan ng 1989, yumanig ang mga satanikong pagpapakita sa tatlong sangkap ng larangang panrelihiyon—ang dragon, ang hayop, at ang bulaang propeta. Lagi’t laging iniuugnay ni Jesus ang wakas ng isang bagay sa pasimula nito, at ang 1989, ang “panahon ng kawakasan” sa talatang apatnapu ng Daniel labing-isa, ay nagpapasimula ng isang panahong propetiko na magwawakas sa nalalapit na batas-Linggo sa talatang apatnapu’t isa. Kapag dumating ang naturang batas-Linggo, lilitaw si Satanas upang “mag-anyong” Cristo, at magsisimula ang kanyang pinakatampok na gawa ng panlilinlang, kalakip ang mga himala at mga pagpapagaling.
Ang kasaysayang nagpapasimula sa panahong propetiko na iyon ay tumutukoy sa isang gawain ng isang apostatang kilusang Protestante, na humahantong sa batas ng Linggo, na isinagisag noong 1989, ang pasimula ng panahong iyon. Noong 1989, bumagsak ang “pader” ng “kurtinang bakal,” at sa katapusan ng panahong ito ay babagsak ang “pader ng paghihiwalay ng Simbahan at Estado.” Ang pasimula ng panahong ito ay nagmamarka sa unang dalawang pangulo sa walong pangwakas na pangulo. Minamarkahan ng pasimula ang pagtagumpay ng kapapahan laban sa kaaway nitong ateismo sa Unyong Sobyet, at minamarkahan ng wakas ang pagtagumpay ng kapapahan laban sa kaaway nitong Protestantismo sa Estados Unidos. Tinutukoy ng pasimula ang una sa walong pangulong iyon (isang Republikano), na nakikipagsanib-puwersa sa Antikristo ng hula sa Bibliya, at minamarkahan ng wakas ang huli sa walong pangulong iyon na nakikipagsanib-puwersa sa Antikristo ng hula sa Bibliya. Ang unang pangulong iyon ay pinaniniwalaang may pananagutan sa pagpapabagsak ng pader, at ang huli ang siyang magtatayo ng pader.
Nagsimula ang makabagong Kilusang Pambansang Reporma noong 1960 at umabot hanggang sa Panahon ng Wakas noong 1989. Pagkaraan ng halalan, nagsimula ang mga himalang gawa ni Satanas. Bago ang batas sa Linggo, sa kanilang panghuling pagpapakita, muling uusbong ang kapangyarihang pampolitika ng mga repormistang pambansa. Sa pagsapit ng batas sa Linggo, dumating na ang panahon para sa kagila-gilalas na paggawa ni Satanas. Bago pa ang batas sa Linggo, kailangang, sa kahingian ng propesiya, magkaroon ng mga kahatulan na hindi lamang mag-aalis sa pambansang kasaganaan ng Estados Unidos, kundi ang mga kahatulang iyon ay, sa gayon ding kahingian ng propesiya, kailangang maging lubhang mabigat at nakatatakot, upang mailatag ang lohika na magbibigay-daan sa mga nasa panghuling Kilusang Pambansang Reporma, ang mga Kristiyanong Nasyonalista, na kilalanin na ang dahilan ng mga kahatulang iyon ay ang mga mamamayang lumalapastangan sa tinatawag nilang Araw ng Panginoon.
Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.
Kung magpapatuloy ang ating sambayanan sa matamlay na saloobing matagal na nilang taglay, hindi maibubuhos ng Diyos sa kanila ang Kaniyang Espiritu. Hindi sila handa upang makipagtulungan sa Kaniya. Hindi sila mulat sa kalagayan at hindi nila natatanto ang nagbabantang panganib. Dapat nilang madama ngayon, higit kailanman, ang kanilang pangangailangan ng pagiging mapagmatyag at ng pinagkaisang pagkilos.
Ang natatanging gawain ng ikatlong anghel ay hindi nabigyang pagkilala sa tunay nitong kahalagahan. Nilayon ng Diyos na ang Kanyang bayan ay nasa malayong unahan kaysa sa kalagayang kanilang kinalalagyan ngayon. Ngunit ngayong dumating na ang panahon upang sila’y kumilos, dapat pa nilang gawin ang kinakailangang paghahanda. Nang simulan ng mga National Reformers na itulak ang mga hakbang na maglilimita sa kalayaan sa relihiyon, ang ating mga pangunahing pinuno ay nararapat sanang naging mulat at mapagmatyag sa kalagayan at nagsikap nang buong sigasig upang hadlangan ang mga pagsisikap na ito. Hindi ayon sa kaayusan ng Diyos na ipagkait sa ating bayan ang liwanag—yaong mismong kasalukuyang katotohanan na kailangan nila sa panahong ito. Hindi lahat ng ating mga ministro na nagpapahayag ng mensahe ng ikatlong anghel ay tunay na nakauunawa kung ano ang bumubuo sa mensaheng iyon. Ang kilusang National Reform ay itinuring ng ilan na halos walang kahalagahan, anupa’t hindi nila inakalang kailangang bigyan ito ng sapat na pansin, at inisip pa nilang sa paggawa nito ay maglalaan sila ng panahon sa mga usaping hiwalay sa mensahe ng ikatlong anghel. Nawa’y patawarin ng Panginoon ang ating mga kapatid sa gayong pagpapakahulugan sa mismong mensahe para sa panahong ito.
Kinakailangang pukawin ang mga tao hinggil sa mga panganib ng kasalukuyang kapanahunan. Ang mga bantay ay natutulog. Tayo’y nahuhuli na nang maraming taon. Nawa’y madama ng mga punong bantay ang kagyat na pangangailangang magsipagingat sa kanilang sarili, upang huwag mawala sa kanila ang mga pagkakataong ipinagkaloob sa kanila na matanaw ang mga panganib.
Kung ang mga pangunahing kalalakihan sa ating mga kumperensiya ay hindi ngayon tatanggapin ang mensaheng ipinadala sa kanila ng Diyos, at hindi susunod sa hanay para sa pagkilos, ang mga iglesia ay magdaranas ng malaking kawalan. Kapag ang bantay, na nakikitang dumarating ang tabak, ay tumutugtog sa trumpeta ng tiyak na hudyat, ang mga nasa hanay ay magpapaalingawngaw ng babala, at ang lahat ay magkakaroon ng pagkakataong maghanda para sa labanan. Ngunit napakadalas na ang pinuno ay nakatindig na nag-aatubili, waring nagsasabi: 'Huwag tayong magmadali nang labis. Maaaring may pagkakamali. Dapat tayong mag-ingat na huwag magbigay ng maling hudyat.' Ang mismong pag-aatubili at kawalang-katiyakan sa kaniyang panig ay sumisigaw: 'Kapayapaan at katiwasayan. Huwag mabahala. Huwag maalarma. Labis na pinalalaki ang usaping ito ng relihiyosong amyenda kaysa sa nararapat. Huhupa rin ang lahat ng kaguluhang ito.' Sa gayo'y halos itinatatwa niya ang mensaheng ipinadala ng Diyos, at ang babalang nilayon upang pukawin ang mga iglesia ay nabibigong gampanan ang tungkulin nito. Ang trumpeta ng bantay ay hindi nagbibigay ng tiyak na tunog, at ang mga tao ay hindi naghahanda para sa labanan. Mag-ingat ang bantay, baka, dahil sa kaniyang pag-aatubili at pagkaantala, may mga kaluluwang maiwang mapahamak, at ang kanilang dugo ay hihinging panagot sa kaniyang kamay.
Sa loob ng maraming taon ay ating inabangan na maipasa sa ating lupain ang isang batas sa araw ng Linggo; at ngayong ang kilusang ito ay sumapit na sa atin, nagtatanong tayo: Gagampanan ba ng ating bayan ang kanilang tungkulin sa bagay na ito? Hindi ba natin matutulungang itaas ang estandarte at tawagin sa unahan ang mga may pagpapahalaga sa kanilang mga karapatan at pribilehiyong panrelihiyon? Malapit na ang panahon na ang mga pipiliing sumunod sa Diyos kaysa sa tao ay mararanasan ang kamay ng pang-aapi. Ihahamak ba natin ang Diyos sa pamamagitan ng pananatiling tahimik samantalang ang Kanyang mga banal na utos ay niyuyurakan?
Samantalang ang daigdig ng mga Protestante, dahil sa kaniyang saloobin, ay nagbibigay ng mga konsesyon sa Roma, magbangon tayo upang maunawaan ang kalagayan at masdan ang labanang nasa harap natin ayon sa tunay nitong kabuluhan. Itaas nawa ngayon ng mga bantay ang kanilang tinig at ipahayag ang mensaheng siyang kasalukuyang katotohanan para sa panahong ito. Ipakita natin sa mga tao kung nasaan na tayo sa kasaysayang propetiko, at pagsikapang pukawin ang diwa ng tunay na Protestantismo, na ginigising ang sanlibutan sa pagkabatid ng halaga ng mga pribilehiyo ng kalayaang pangrelihiyon na matagal nang tinamasa.
Tinatawag tayo ng Diyos na magising, sapagkat malapit na ang wakas. Bawat nagdaraang oras ay panahon ng masiglang gawain sa mga hukuman sa langit upang ihanda ang isang bayan sa lupa na gumanap ng bahagi sa mga dakilang tagpong malapit nang maganap sa ating harapan. Ang mga nagdaraang sandaling ito, na tila napakaliit ang halaga sa atin, ay tigib ng mga kapakanang walang hanggan. Hinuhubog nila ang kapalaran ng mga kaluluwa para sa buhay na walang hanggan o sa kamatayang walang hanggan. Ang mga salitang ating binibigkas ngayon sa pandinig ng mga tao, ang mga gawaing ating isinasagawa, ang espiritu ng mensaheng ating dinadala, ay magiging samyo ng buhay tungo sa buhay o ng kamatayan tungo sa kamatayan.
"Mga kapatid ko, nauunawaan ba ninyo na ang sariling ninyong kaligtasan, gayundin ang kahihinatnan ng iba pang mga kaluluwa, ay nakasalalay sa paghahandang ginagawa ninyo ngayon para sa pagsubok na nasa ating harapan? Taglay ba ninyo ang gayong kasidhian ng sigasig, ang kabanalan at debosyon, na magbibigay sa inyo ng kakayahang tumindig kapag ang pagsalungat ay ihaharap laban sa inyo? Kung kailanman ay nagsalita ang Diyos sa pamamagitan ko, darating ang panahon na kayo'y ihaharap sa mga kapulungan, at bawat paninindigan sa katotohanang inyong pinanghahawakan ay mahigpit na sisiyasatin at tutuligsain. Ang panahong hinahayaang masayang ng napakarami ngayon ay nararapat ilaan sa atas na ibinigay sa atin ng Diyos na maghanda para sa nalalapit na krisis." Testimonies, tomo 5, 714-716.