At the end of July, 2023, the voice in the wilderness began to cry unto the dead dry bones, as represented by Daniel going to Arioch and informing him that he understood the “secret.” Daniel in relation to Hananiah, Mishael and Azariah represent the Elijah messenger, and the Elijah message identifies that whether God’s people understand or accept it or not, they are already under a curse.
Sa katapusan ng Hulyo 2023, ang tinig sa ilang ay nagsimulang sumigaw sa mga patay na tuyong buto, gaya ng kinakatawan sa ginawa ni Daniel nang pumunta siya kay Arioch at ipinaalam sa kaniya na naunawaan na niya ang "lihim." Si Daniel, kaugnay nina Hananiah, Mishael, at Azariah, ay kumakatawan sa sugo ni Elias, at ang mensaheng Elias ay nagsasaad na, nauunawaan man o tinatanggap ito ng bayan ng Diyos o hindi, sila ay nasa ilalim na ng sumpa.
And now, O ye priests, this commandment is for you. If ye will not hear, and if ye will not lay it to heart, to give glory unto my name, saith the Lord of hosts, I will even send a curse upon you, and I will curse your blessings: yea, I have cursed them already, because ye do not lay it to heart. Malachi 2:1, 2.
At ngayon, O kayong mga saserdote, sa inyo ang utos na ito. Kung hindi kayo makikinig, at kung hindi ninyo ipapasapuso na bigyang kaluwalhatian ang aking pangalan, wika ng Panginoon ng mga hukbo, magpapadala ako ng sumpa sa inyo, at susumpain ko ang inyong mga pagpapala; oo, isinumpa ko na ang mga iyon, sapagkat hindi ninyo ito ipinapasapuso. Malakias 2:1, 2.
The “priests” of the last days, according to Peter, are the covenant people of God who were formerly not the covenant people of God. They are those who ate of the “hidden book” when the mighty angel of Revelation eighteen descended on September 11, 2001. Yet according to Malachi, they are cursed.
Ang mga "saserdote" sa mga huling araw, ayon kay Pedro, ay ang bayang tipan ng Diyos na dating hindi ang bayang tipan ng Diyos. Sila yaong kumain ng "nakatagong aklat" nang bumaba ang makapangyarihang anghel ng Apocalipsis labing-walo noong Setyembre 11, 2001. Gayunman, ayon kay Malakias, sila ay sinumpa.
If so be ye have tasted that the Lord is gracious. To whom coming, as unto a living stone, disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious, Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. Wherefore also it is contained in the scripture, Behold, I lay in Sion a chief corner stone, elect, precious: and he that believeth on him shall not be confounded. Unto you therefore which believe he is precious: but unto them which be disobedient, the stone which the builders disallowed, the same is made the head of the corner, And a stone of stumbling, and a rock of offence, even to them which stumble at the word, being disobedient: whereunto also they were appointed. But ye are a chosen generation, a royal priesthood, an holy nation, a peculiar people; that ye should shew forth the praises of him who hath called you out of darkness into his marvellous light: Which in time past were not a people, but are now the people of God: which had not obtained mercy, but now have obtained mercy. 1 Peter 2:3–10.
Kung tunay nga na natikman ninyo na ang Panginoon ay mapagbiyaya. Sa kaniya, na nilalapitan ninyo, na tulad sa batong buhay, na tunay na itinakwil ng mga tao, ngunit hinirang ng Diyos at mahalaga, kayo rin, na gaya ng mga batong buhay, ay itinatayong isang bahay na espirituwal, isang banal na pagkasaserdote, upang maghandog ng mga hain na espirituwal, na kalugud-lugod sa Diyos sa pamamagitan ni Jesucristo. Kaya’t nasa kasulatan din, Narito, naglalagay ako sa Sion ng isang pangunahing batong panulukan, hinirang, mahalaga; at ang sumasampalataya sa kaniya ay hindi mapapahiya. Sa inyo ngang mga sumasampalataya, siya’y mahalaga; ngunit sa mga masuwayin, ang batong itinakwil ng mga tagapagtayo, siya rin ang naging ulo ng panulukan, at batong katitisuran at malaking batong ikinababagsak, sa mga natitisod sa salita, sapagkat sila’y masuwayin, na sa bagay ding ito ay itinalaga rin sila. Ngunit kayo ay isang lahing hinirang, isang maharlikang pagkasaserdote, isang banal na bansa, isang bayang natatangi; upang inyong ipahayag ang mga kapurihan niya na tumawag sa inyo mula sa kadiliman tungo sa kaniyang kagila-gilalas na liwanag; na noong una ay hindi bayan, ngunit ngayo’y bayan na ng Diyos; na dating hindi nakatanggap ng kahabagan, ngunit ngayo’y nakatanggap ng kahabagan. 1 Pedro 2:3-10.
The “priests” of the last days are those who “have tasted that the Lord is good.” “In times past” they “were not a people, but now are the people of God.” They are those who have found the “living stone,” that was “disallowed indeed of men, but chosen of God, and precious.” That stone is the “seven times” of Leviticus twenty-six, that the “builders” of the Millerite movement “disallowed” in 1863. The Millerite “builders” constructed a temple in the forty-six years from 1798 unto 1844, but they thereafter chose to reject the “increase of knowledge” upon the “seven times” that arrived in 1856.
Ang mga "saserdote" ng mga huling araw ay yaong "natikman na ang kabutihan ng Panginoon." "Noong una" sila ay "hindi bayan, ngunit ngayo’y bayan ng Diyos." Sila ang mga nakasumpong ng "batong buhay," na "tunay na itinakwil ng mga tao, ngunit hinirang ng Diyos at mahalaga." Ang batong iyon ay ang "pitong ulit" ng Levitico dalawampu’t anim, na "itinakwil" ng mga "tagapagtayo" ng kilusang Millerita noong 1863. Ang mga "tagapagtayo" na Millerita ay nagtayo ng isang templo sa loob ng apatnapu’t anim na taon mula 1798 hanggang 1844, ngunit pagkatapos noon ay pinili nilang tanggihan ang "pagdami ng kaalaman" hinggil sa "pitong ulit" na dumating noong 1856.
My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. Hosea 4:6, 7.
Napahamak ang aking bayan dahil sa kakulangan ng kaalaman; sapagkat itinakwil mo ang kaalaman, itatakwil din kita, upang hindi ka maging saserdote sa akin; yamang iyong kinalimutan ang kautusan ng iyong Diyos, kalilimutan ko rin ang iyong mga anak. Kung paanong sila’y dumami, gayon din sila’y nagkasala laban sa akin; kaya’t gagawin kong kahihiyan ang kanilang kaluwalhatian. Oseas 4:6, 7.
The “priests” of the last days accepted the message of “seven times” when they were led back to the old paths of Adventism post-September 11, 2001. They tasted the message of the hidden book, and it was “precious.” Yet Malachi says the priests of the last days are “cursed”, and of course the “seven times” is a curse. They are under the curse of “seven times,” for they have repeated the sins of their fathers. Malachi says the priests profaned God’s name, by offering a “polluted offering”. That offering was the prediction of July 18, 2020.
Ang mga "saserdote" ng mga huling araw ay tinanggap ang mensahe ng "pitong ulit" nang sila'y pinatnubayang pabalik sa mga dating landas ng Adventismo pagkaraan ng Setyembre 11, 2001. Natikman nila ang mensahe ng nakatagong aklat, at ito ay "mahalaga." Gayunman, sinasabi ni Malakias na ang mga saserdote ng mga huling araw ay "sinumpa," at siyempre, ang "pitong ulit" ay isang sumpa. Sila ay nasa ilalim ng sumpa ng "pitong ulit," sapagkat inulit nila ang mga kasalanan ng kanilang mga ama. Sinasabi ni Malakias na nilapastangan ng mga saserdote ang pangalan ng Diyos sa pamamagitan ng paghahandog ng isang "maruming hain." Ang hain na iyon ay ang hula hinggil sa Hulyo 18, 2020.
For from the rising of the sun even unto the going down of the same my name shall be great among the Gentiles; and in every place incense shall be offered unto my name, and a pure offering: for my name shall be great among the heathen, saith the Lord of hosts. But ye have profaned it, in that ye say, The table of the Lord is polluted; and the fruit thereof, even his meat, is contemptible. Ye said also, Behold, what a weariness is it! and ye have snuffed at it, saith the Lord of hosts; and ye brought that which was torn, and the lame, and the sick; thus ye brought an offering: should I accept this of your hand? saith the Lord. But cursed be the deceiver, which hath in his flock a male, and voweth, and sacrificeth unto the Lord a corrupt thing: for I am a great King, saith the Lord of hosts, and my name is dreadful among the heathen. And now, O ye priests, this commandment is for you. If ye will not hear, and if ye will not lay it to heart, to give glory unto my name, saith the Lord of hosts, I will even send a curse upon you, and I will curse your blessings: yea, I have cursed them already, because ye do not lay it to heart. Behold, I will corrupt your seed, and spread dung upon your faces, even the dung of your solemn feasts; and one shall take you away with it. And ye shall know that I have sent this commandment unto you, that my covenant might be with Levi, saith the Lord of hosts. Malachi 1:11–2:4.
Sapagkat mula sa pagsikat ng araw hanggang sa paglubog nito ay magiging dakila ang aking pangalan sa gitna ng mga bansa; at sa bawat dako ay maghahandog ng insenso sa aking pangalan, at ng isang dalisay na handog; sapagkat dakila ang aking pangalan sa gitna ng mga bansa, wika ng Panginoon ng mga hukbo. Ngunit nilapastangan ninyo ito sa inyong pagsasabi, Ang hapag ng Panginoon ay nadungisan; at ang bunga nito, maging ang pagkain nito, ay hinahamak. Sinabi rin ninyo, Narito, kay pagkapagod nito! at inismid ninyo ito, wika ng Panginoon ng mga hukbo; at dinala ninyo ang nilapa, ang pilay, at ang may sakit; gayon kayo nagdala ng handog: tatanggapin ko ba ito mula sa inyong kamay? wika ng Panginoon. Ngunit sumpain ang mandaraya na may lalaking hayop sa kaniyang kawan, at nanata, subalit naghahandog sa Panginoon ng isang bagay na may kapintasan; sapagkat ako’y Dakilang Hari, wika ng Panginoon ng mga hukbo, at kakilakilabot ang aking pangalan sa gitna ng mga bansa. At ngayon, kayong mga saserdote, ang utos na ito ay para sa inyo. Kung hindi kayo makikinig, at kung hindi ninyo isasapuso na magbigay ng kaluwalhatian sa aking pangalan, wika ng Panginoon ng mga hukbo, magpapasapit ako ng sumpa sa inyo, at susumpain ko ang inyong mga pagpapala; oo, isinumpa ko na ang mga iyon, sapagkat hindi ninyo ito isinapuso. Narito, sisirain ko ang inyong binhi, at ikakalat ko ang dumi sa inyong mga mukha, maging ang dumi ng inyong mga banal na kapistahan; at kayo’y aalisin na kasama nito. At malalaman ninyo na sinugo ko ang utos na ito sa inyo, upang ang aking tipan ay mapasakay Levi, wika ng Panginoon ng mga hukbo. Malakias 1:11-2:4.
The covenant with Levi is the symbol of the Levites’ faithfulness in the image of the beast test in the rebellion of Aaron’s golden calf. The Levites in the book of Malachi, who are cleansed by the messenger of the covenant, are cleansed in order to offer “an offering” in righteousness. The offering is the message of Christ’s name, which is His character.
Ang tipan kay Levi ay sagisag ng katapatan ng mga Levita sa pagsubok ng larawan ng hayop sa panahon ng paghihimagsik dahil sa gintong guya ni Aaron. Ang mga Levita sa aklat ni Malakias, na pinadadalisay ng Sugo ng Tipan, ay pinadadalisay upang maghandog ng “isang handog” sa katuwiran. Ang handog ay ang mensahe ng pangalan ni Cristo, na siyang Kanyang likas.
“It is the darkness of misapprehension of God that is enshrouding the world. Men are losing their knowledge of His character. It has been misunderstood and misinterpreted. At this time a message from God is to be proclaimed, a message illuminating in its influence and saving in its power. His character is to be made known. Into the darkness of the world is to be shed the light of His glory, the light of His goodness, mercy, and truth.
Ang kadiliman ng maling pagkaunawa sa Diyos ang bumabalot sa sanlibutan. Ang mga tao ay nawawalan ng kaalaman tungkol sa Kanyang karakter. Ito ay hindi nauunawaan nang wasto at mali ang pagbibigay-kahulugan dito. Sa panahong ito, isang mensahe mula sa Diyos ang dapat ipahayag, isang mensaheng nagbibigay-liwanag sa pamamagitan ng impluwensiya nito at nagliligtas sa pamamagitan ng kapangyarihan nito. Ang Kanyang karakter ay dapat ipakilala. Sa kadiliman ng sanlibutan ay dapat sumikat ang liwanag ng Kanyang kaluwalhatian, ang liwanag ng Kanyang kabutihan, awa, at katotohanan.
“This is the work outlined by the prophet Isaiah in the words, ‘O Jerusalem, that bringest good tidings, lift up thy voice with strength; lift it up, be not afraid; say unto the cities of Judah, Behold your God! Behold, the Lord God will come with strong hand, and His arm shall rule for Him; behold, His reward is with Him, and His work before Him.’ Isaiah 40:9, 10.
Ito ang gawaing ibinalangkas ng propetang Isaias sa mga salitang, "O Jerusalem, na nagdadala ng mabuting balita, itaas mo ang iyong tinig nang may lakas; itaas mo ito, huwag kang matakot; sabihin mo sa mga lungsod ng Juda, Narito, ang inyong Diyos! Narito, ang Panginoong Diyos ay darating na may malakas na kamay, at ang Kanyang bisig ay maghahari para sa Kanya; narito, nasa Kanya ang Kanyang gantimpala, at ang Kanyang gawain ay nasa harap Niya." Isaias 40:9, 10.
“Those who wait for the Bridegroom’s coming are to say to the people, ‘Behold your God.’ The last rays of merciful light, the last message of mercy to be given to the world, is a revelation of His character of love. The children of God are to manifest His glory. In their own life and character they are to reveal what the grace of God has done for them.” Christ’s Object Lessons, 415.
"Ang mga naghihintay sa pagdating ng Kasintahang Lalaki ay nararapat na sabihin sa mga tao, 'Narito ang inyong Diyos.' Ang mga huling sinag ng mahabaging liwanag, ang huling mensahe ng awa na ipagkakaloob sa sanlibutan, ay isang pagbubunyag ng Kanyang likas na pag-ibig. Ang mga anak ng Diyos ay nararapat na ipamalas ang Kanyang kaluwalhatian. Sa kanilang sariling buhay at likas ay nararapat nilang ibunyag kung ano ang ginawa para sa kanila ng biyaya ng Diyos." Christ's Object Lessons, 415.
Malachi’s priests offered an offering that corrupted God’s name. The offering represents a message, and the message of Nashville on July 18, 2020, was a corrupted offering. It was corrupted by the rebellion of disregarding the prophetic command that “there should be time no longer”, that was given by Christ himself in Revelation ten.
Ang mga saserdote ni Malakias ay naghain ng handog na nagdungis sa pangalan ng Diyos. Ang handog ay sumasagisag sa isang mensahe, at ang mensahe ng Nashville noong Hulyo 18, 2020, ay isang nadungisang handog. Ito ay nadungisan ng mapanghimagsik na pagwawalang-bahala sa makahulang utos na “hindi na dapat magkaroon ng panahon,” na ibinigay mismo ni Cristo sa ikasampung kabanata ng Apocalipsis.
And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer. Revelation 10:5, 6.
At ang anghel na nakita kong nakatayo sa ibabaw ng dagat at sa ibabaw ng lupa ay itinaas ang kaniyang kamay sa langit, at sumumpa sa pamamagitan ng nabubuhay magpakailan-kailanman, na lumikha ng langit at ng mga bagay na naroroon, at ng lupa at ng mga bagay na naroroon, at ng dagat at ng mga bagay na naroroon, na hindi na magkakaroon ng panahon. Apocalipsis 10:5, 6.
The “offering of righteousness” that is represented by the Levites in Malachi chapter three, is as an offering in the days of old, and it represents a message. The “former years” represent the purity of the message which produced the first disappointment in the Millerite history. The corrupted offering represents the corrupted message of July 18, 2020, yet it is still a parallel event.
Ang “hain ng katuwiran” na kinakatawan ng mga Levita sa ikatlong kabanata ng Malakias ay tulad ng isang hain noong mga araw na una, at ito’y kumakatawan sa isang mensahe. Ang “mga taóng una” ay kumakatawan sa kalinisan ng mensaheng siyang nagbunga ng unang pagkakadismaya sa kasaysayan ng mga Millerita. Ang nadungisang hain ay kumakatawan sa nadungisang mensahe ng Hulyo 18, 2020; gayunman, ito’y nananatiling isang paralelong kaganapan.
And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. Malachi 3:3, 4.
At siya’y mauupo na parang tagadalisay at tagapaglinis ng pilak; at kaniyang dadalisayin ang mga anak ni Levi, at padadalisayin sila gaya ng pagdadalisay sa ginto at sa pilak, upang sila’y makapaghandog sa Panginoon ng handog na ayon sa katuwiran. Kung magkagayo’y ang handog ni Juda at ng Jerusalem ay magiging kaayaaya sa Panginoon, gaya ng mga araw noong una, at gaya ng mga taong nagdaan. Malakias 3:3, 4.
The “curse” that is identified in Malachi identifies a test of an acknowledgement of what Elijah represents. Those of us that are now awakening must understand that the reality of the curse of “seven times” has been fulfilled upon us in the rebellion we manifested in making the sinful prediction of July 18, 2020. We must also once again decide what prophetic methodology we choose to eat. Two witnesses to this fact, and there are others, can be found in Malachi’s presentation of the Elijah to come, and also from Elijah’s own history. Elijah clearly identified that there would only be one correct message and methodology.
Ang “sumpa” na tinukoy sa Malakias ay tumutukoy sa isang pagsubok ng pagkilala sa kung ano ang kinakatawan ni Elias. Ang mga sa atin na ngayo’y nagigising ay dapat maunawaan na ang katotohanan ng sumpang “pitong ulit” ay natupad sa atin sa paghihimagsik na ipinamalas natin sa paggawa ng makasalanang paghuhula noong Hulyo 18, 2020. Dapat din tayong muling magpasya kung aling metodolohiyang propetiko ang pipiliin nating kainin. Dalawang saksi sa katotohanang ito, at mayroon pang iba, ay matatagpuan sa paglalahad ni Malakias tungkol sa darating na Elias, at gayundin sa mismong kasaysayan ni Elias. Malinaw na tinukoy ni Elias na iisa lamang ang wastong mensahe at metodolohiya.
And Elijah the Tishbite, who was of the inhabitants of Gilead, said unto Ahab, As the Lord God of Israel liveth, before whom I stand, there shall not be dew nor rain these years, but according to my word. 1 Kings 17:1.
At si Elias na Tisbeo, na isa sa mga taga-Galaad, ay nagsabi kay Ahab, Buhay ang Panginoon, ang Diyos ng Israel, na sa harap niya ako’y nakatayo, walang hamog ni ulan sa mga taong ito, kundi ayon sa aking salita. 1 Mga Hari 17:1.
Malachi identified a “curse” that God’s priests are under in the period when the final Elijah appears in connection with a curse associated with God’s tithe. The “curse” of the tithe in Malachi, represents a decision on the part of the people of God, for in order to remove the curse they are already under they must decide where and what is the “storehouse”.
Tinukoy ni Malakias ang isang "sumpa" na kinasasadlakan ng mga saserdote ng Diyos sa panahong lilitaw ang pangwakas na Elias, na may kinalaman sa sumpang nauugnay sa ikapu ng Diyos. Ang "sumpa" ng ikapu sa Malakias ay kumakatawan sa isang pasya sa panig ng bayan ng Diyos, sapagkat upang maalis ang sumpang kinasasadlakan na nila, kailangan nilang ipasiya kung saan naroroon at ano ang "kamalig".
Behold, I will send my messenger, and he shall prepare the way before me: and the Lord, whom ye seek, shall suddenly come to his temple, even the messenger of the covenant, whom ye delight in: behold, he shall come, saith the Lord of hosts. But who may abide the day of his coming? and who shall stand when he appeareth? for he is like a refiner’s fire, and like fullers’ soap: And he shall sit as a refiner and purifier of silver: and he shall purify the sons of Levi, and purge them as gold and silver, that they may offer unto the Lord an offering in righteousness. Then shall the offering of Judah and Jerusalem be pleasant unto the Lord, as in the days of old, and as in former years. And I will come near to you to judgment; and I will be a swift witness against the sorcerers, and against the adulterers, and against false swearers, and against those that oppress the hireling in his wages, the widow, and the fatherless, and that turn aside the stranger from his right, and fear not me, saith the Lord of hosts. For I am the Lord, I change not; therefore ye sons of Jacob are not consumed. Even from the days of your fathers ye are gone away from mine ordinances, and have not kept them. Return unto me, and I will return unto you, saith the Lord of hosts. But ye said, Wherein shall we return? Will a man rob God? Yet ye have robbed me. But ye say, Wherein have we robbed thee? In tithes and offerings. Ye are cursed with a curse: for ye have robbed me, even this whole nation. Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it. And I will rebuke the devourer for your sakes, and he shall not destroy the fruits of your ground; neither shall your vine cast her fruit before the time in the field, saith the Lord of hosts. Malachi 3:1–11.
Narito, ipapadala Ko ang Aking sugo, at ihahanda niya ang daan sa harap Ko; at ang Panginoon na inyong hinahanap ay biglang darating sa Kanyang templo, ang sugo ng tipan na inyong kinalulugdan; narito, Siya’y darating, wika ng Panginoon ng mga hukbo. Ngunit sino ang makatatagal sa araw ng Kanyang pagdating? at sino ang makakatayo kapag Siya’y nagpakita? sapagkat Siya ay gaya ng apoy ng tagadalisay, at gaya ng sabon ng mga tagapagpaputi: At Siya’y uupo na gaya ng tagadalisay at tagapaglinis ng pilak; at Kanyang lilinisin ang mga anak ni Levi, at dadalisayin sila na parang ginto at pilak, upang makapaghandog sila sa Panginoon ng handog sa katuwiran. Kung magkagayo’y ang handog ng Juda at ng Jerusalem ay magiging kalugud-lugod sa Panginoon, gaya ng mga araw nang una, at gaya ng mga taon nang una. At lalapit Ako sa inyo para sa paghatol; at Ako’y magiging mabilis na saksi laban sa mga mangkukulam, at laban sa mga mangangalunya, at laban sa mga nanunumpa ng kasinungalingan, at laban sa mga naniniil sa manggagawa sa kanyang sahod, sa babaing balo, at sa ulila, at sa mga nagkakait sa taga-ibang-bansa ng kanyang karapatan, at hindi natatakot sa Akin, wika ng Panginoon ng mga hukbo. Sapagkat Ako ang Panginoon, hindi Ako nagbabago; kaya’t hindi kayo nalipol, kayong mga anak ni Jacob. Mula pa sa mga araw ng inyong mga ama ay lumihis kayo sa Aking mga palatuntunan, at hindi ninyo tinupad ang mga iyon. Manumbalik kayo sa Akin, at Ako’y manunumbalik sa inyo, wika ng Panginoon ng mga hukbo. Ngunit inyong sinabi, Sa ano kami manunumbalik? Ninanakawan ba ng tao ang Diyos? Gayunma’y ninakawan ninyo Ako. Ngunit inyong sinasabi, Sa ano Ka namin ninakawan? Sa mga ikapu at mga handog. Kayo’y sinumpa ng sumpa; sapagkat ninakawan ninyo Ako, maging ang buong bansang ito. Dalhin ninyo ang lahat ng ikapu sa kamalig, upang magkaroon ng pagkain sa Aking bahay, at subukin ninyo Ako ngayon sa bagay na ito, wika ng Panginoon ng mga hukbo, kung hindi Ko bubuksan para sa inyo ang mga durungawan ng langit, at ibubuhos Ko sa inyo ang pagpapala, na walang sapat na kalalagyan. At sasawayin Ko ang mang-uubos alang-alang sa inyo, at hindi niya wawasakin ang mga bunga ng inyong lupain; ni hindi ihuhulog ng inyong ubasan ang bunga nito bago ang kapanahunan sa bukid, wika ng Panginoon ng mga hukbo. Malakias 3:1-11.
The Lord does not change, nor does he change methodology. Whatever the “curse” may or may not be, that is represented by Malachi’s curse of “tithe”, the tithe is to be brought into the storehouse, for the purpose of having “meat” in God’s house. That fact demands that a decision be made as to what the “storehouse” is, and what was the food represented by William Miller in the movement of the first angel, which typified the food to be eaten in the movement of the third angel? One of the symbols of that food is “rain” and “dew”.
Ang Panginoon ay hindi nagbabago, at hindi rin Siya nagbabago ng pamamaraan. Anuman ang “sumpa”—maging ano man ang kahulugan nito—na gaya ng kinakatawan sa sumpa ni Malakias hinggil sa “ikapu,” ang ikapu ay dapat dalhin sa kamalig, upang magkaroon ng “pagkain” sa bahay ng Diyos. Hinihingi ng katotohanang iyon na magpasya kung ano ang “kamalig,” at kung ano ang pagkaing ipinakakatawan ni William Miller sa kilusan ng unang anghel, na siyang naging tipo ng pagkaing kakainin sa kilusan ng ikatlong anghel? Isa sa mga sagisag ng pagkaing iyon ay ang “ulan” at “hamog.”
Give ear, O ye heavens, and I will speak; and hear, O earth, the words of my mouth. My doctrine shall drop as the rain, my speech shall distil as the dew, as the small rain upon the tender herb, and as the showers upon the grass: Because I will publish the name of the Lord: ascribe ye greatness unto our God. He is the Rock, his work is perfect: for all his ways are judgment: a God of truth and without iniquity, just and right is he. Deuteronomy 32:1–4.
Dinggin ninyo, O mga langit, at ako’y magsasalita; at pakinggan mo, O lupa, ang mga salita ng aking bibig. Ang aking katuruan ay babagsak na parang ulan, ang aking pananalita ay papatak na gaya ng hamog, tulad ng ambon sa murang usbong, at gaya ng mga buhos ng ulan sa damo: sapagkat ipahahayag ko ang pangalan ng Panginoon; iukol ninyo ang kadakilaan sa ating Diyos. Siya ang Bato, sakdal ang kaniyang gawa; sapagkat ang lahat ng kaniyang mga daan ay kahatulan; isang Diyos ng katotohanan at walang kasamaan; matuwid at tapat siya. Deuteronomio 32:1-4.
Did Elijah truly mean what he said to Ahab? Did he actually mean that in the last days, when the perfect fulfillment of the Elijah movement and message occurs, that “there shall not be dew nor rain these years, but according to my word?” Does the “rain” that Elijah speaks of being withheld, except at his word, align with the “rain” that Malachi promises as a blessing?
Talaga bang iyon ang ibig ipakahulugan ni Elias sa sinabi niya kay Ahab? Ibig ba niyang sabihin na, sa mga huling araw, kapag naganap ang ganap na katuparan ng kilusan at mensahe ni Elias, na “hindi magkakaroon ng hamog o ulan sa mga taong ito, kundi ayon sa aking salita”? Ang “ulan” bang sinasabi ni Elias na ipagkakait, maliban kung ayon sa kanyang salita, ay tumutugma sa “ulan” na ipinangako ni Malakias bilang pagpapala?
Bring ye all the tithes into the storehouse, that there may be meat in mine house, and prove me now herewith, saith the Lord of hosts, if I will not open you the windows of heaven, and pour you out a blessing, that there shall not be room enough to receive it. Malachi 3:10.
Dalhin ninyo ang buong ikasampung bahagi sa kamalig, upang magkaroon ng pagkain sa aking bahay, at subukin ninyo Ako ngayon sa bagay na ito, wika ng Panginoon ng mga hukbo, kung hindi Ko bubuksan para sa inyo ang mga dungawan ng langit, at ibubuhos Ko sa inyo ang isang pagpapala, hanggang sa wala nang sapat na silid upang tanggapin ito. Malakias 3:10.
And does the “curse” of the unsanctified “offering” of the “priests”, and the misuse of “tithe” that has already been brought about, also represent the “curse” of the “seven times”?
At ang "sumpa" ba ng hindi pinabanal na "handog" ng mga "pari", at ang maling paggamit ng "ikapu" na naganap na, ay kumakatawan din sa "sumpa" ng "pitong ulit"?
At the end of July, 2023, we began to publish articles that are essentially a repetition of the message found in the series of studies called Habakkuk’s Tables. The difference in the current presentation is that after July 18, 2020, the Lord began to place some of the old teachings in a new light.
Noong katapusan ng Hulyo 2023, sinimulan naming ilathala ang mga artikulong sa diwa’y pag-uulit ng mensaheng matatagpuan sa serye ng mga pag-aaral na tinatawag na Habakkuk’s Tables. Ang pagkakaiba sa kasalukuyang paglalahad ay na pagkaraan ng Hulyo 18, 2020, sinimulan ng Panginoon na iharap ang ilan sa mga dating katuruan sa panibagong liwanag.
He began to open things up that appeared to me to be profound, but I was personally out of touch and unwilling to be in touch with the work I had previously been given to accomplish. From July 19, 2020, I understood that the prediction of the previous day was wrong, and that I was personally more responsible for that sinful prediction and its horrible aftermath than any other person.
Sinimulan niyang ilantad ang mga bagay na sa aking paningin ay tila napakalalalim, subalit ako mismo ay hindi nakikipag-ugnayan, at ayaw ko ring makipag-ugnayan, sa gawaing dati nang ipinagkatiwala sa akin upang isakatuparan. Simula noong ika-19 ng Hulyo 2020, naunawaan ko na mali ang hulang ginawa noong nakaraang araw, at na ako mismo ang may higit na pananagutan sa makasalanang hulang iyon at sa kakila-kilabot nitong kinahinatnan kaysa sa sinumang iba.
Then in July of 2023, I was overwhelmed with a conviction, that in spite of my complete failure as a leader of God’s movement of the third angel, I should at least begin to write out what I had come to understand since July of 2020. I determined to put into writing what had been opened up to me since the sin of July 18, 2020, and then place it into the public record, before I was laid to rest.
Pagkatapos, noong Hulyo 2023, lubos akong nakumbinsi na, sa kabila ng aking ganap na kabiguan bilang pinuno ng kilusan ng ikatlong anghel ng Diyos, dapat ko man lamang simulang isulat ang aking mga naunawaan mula noong Hulyo 2020. Pinagpasyahan kong ilagay sa sulat ang mga ibinukas sa akin mula nang naganap ang kasalanan noong Hulyo 18, 2020, at pagkatapos ay ilagay iyon sa talaang pampubliko, bago ako ihimlay sa kapahingahan.
In the three months since July, there are over seventy countries around the world that are now following these articles. Yes, some are no doubt following for unholy purposes and intent, but not all. We are on the verge of turning on a program that will place these articles into all the major languages of planet earth, for at this point, those seventy-plus countries are forced to consider these truths in only the English language.
Sa nakalipas na tatlong buwan mula noong Hulyo, may higit sa pitumpung bansa sa buong daigdig na ngayo’y sumusubaybay sa mga artikulong ito. Oo, may ilan na walang alinlangang sumusubaybay dahil sa mga di-banal na layunin at hangarin, ngunit hindi lahat. Malapit na nating paandarin ang isang programang magsasalin ng mga artikulong ito sa lahat ng pangunahing wika ng daigdig, sapagkat sa kasalukuyan, ang higit sa pitumpung bansang iyon ay napipilitang isaalang-alang ang mga katotohanang ito sa wikang Ingles lamang.
We are already working to help some around the globe, that do not have the ways and means to do much with these truths, and I wonder if Malachi’s “storehouse”, that has a defined purpose of providing “food” in God’s house, may not be referring to the work of spreading the truth that has been proceeding from these articles since July of 2023?
Kami ay gumagawa na upang tulungan ang ilan sa buong daigdig na hindi taglay ang mga kaparaanan at kakayahang makagawa ng malaki sa pamamagitan ng mga katotohanang ito, at napapaisip ako kung hindi kaya ang “kamalig” ni Malakias, na may tiyak na layunin ng pagkakaloob ng “pagkain” sa bahay ng Diyos, ay tumutukoy sa gawaing pagpapalaganap ng katotohanang nagmumula sa mga artikulong ito mula pa noong Hulyo ng 2023?
We will begin our consideration of Daniel chapter three in the next article.
Sisimulan natin ang ating pagsasaalang-alang sa ikatlong kabanata ng aklat ni Daniel sa susunod na artikulo.
“We are living in a special period of this earth’s history. A great work must be done in a very short time, and every Christian is to act a part in sustaining this work. God is calling for men who will consecrate themselves to the work of soulsaving. When we begin to comprehend what a sacrifice Christ made in order to save a perishing world, there will be seen a mighty wrestling to save souls. Oh, that all our churches might see and realize the infinite sacrifice of Christ!
Tayo’y nabubuhay sa isang natatanging kapanahunan sa kasaysayan ng daigdig na ito. May isang dakilang gawain na dapat maisakatuparan sa napakaikling panahon, at ang bawat Kristiyano ay may bahagi na dapat gampanan sa pagtataguyod ng gawaing ito. Tinatawag ng Diyos ang mga taong italaga ang kanilang sarili sa gawaing pagliligtas ng mga kaluluwa. Kapag nagsimula nating maunawaan kung gaano kadakila ang sakripisyong ginawa ni Cristo upang iligtas ang sanlibutang napapahamak, makikita ang isang makapangyarihang pakikipagbuno upang iligtas ang mga kaluluwa. O, nawa’y makita at mapagtanto ng lahat ng ating mga iglesia ang walang hangganang sakripisyo ni Cristo!
“In visions of the night, representations passed before me of a great reformatory movement among God’s people. Many were praising God. The sick were healed, and other miracles were wrought. A spirit of intercession was seen, even as was manifested before the great Day of Pentecost. Hundreds and thousands were seen visiting families and opening before them the word of God. Hearts were convicted by the power of the Holy Spirit, and a spirit of genuine conversion was manifest. On every side doors were thrown open to the proclamation of the truth. The world seemed to be lightened with the heavenly influence. Great blessings were received by the true and humble people of God. I heard voices of thanksgiving and praise, and there seemed to be a reformation such as we witnessed in 1844.
Sa mga pangitain ng gabi, dumaan sa aking harapan ang mga tanawin na naglalarawan ng isang dakilang kilusang reporma sa gitna ng bayan ng Diyos. Marami ang nagpupuri sa Diyos. Ang mga maysakit ay pinagaling, at iba pang mga himala ay naganap. Isang espiritu ng pamamagitan sa pananalangin ang nasaksihan, gaya ng nahayag bago ang dakilang Araw ng Pentecostes. Daan-daan at libu-libo ang nakitang dumadalaw sa mga sambahayan at inilalahad sa kanila ang salita ng Diyos. Ang mga puso ay nahatulan sa budhi sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Banal na Espiritu, at nahayag ang espiritu ng tunay na pagbabagong-loob. Sa lahat ng panig ay ibinukas nang maluwang ang mga pintuan para sa pagpapahayag ng katotohanan. Ang sanlibutan ay tila naliwanagan ng makalangit na impluwensiya. Dakilang mga pagpapala ang tinanggap ng tunay at mapagpakumbabang bayan ng Diyos. Narinig ko ang mga tinig ng pasasalamat at pagpupuri, at tila may isang repormasyon na tulad ng nasaksihan natin noong 1844.
“Yet some refused to be converted. They were not willing to walk in God’s way, and when, in order that the work of God might be advanced, calls were made for freewill offerings, some clung selfishly to their earthly possessions. These covetous ones became separated from the company of believers.
Gayunman, may ilan na tumangging magbalik-loob. Ayaw nilang lumakad sa landas ng Diyos, at nang magkaroon ng panawagan para sa mga kusang-loob na handog upang maisulong ang gawain ng Diyos, may ilan na makasariling kumapit sa kanilang mga ari-ariang makalupa. Ang mga mapag-imbot na ito ay nahiwalay sa kapisanan ng mga mananampalataya.
“The judgments of God are in the earth, and, under the influence of the Holy Spirit, we must give the message of warning that He has entrusted to us. We must give this message quickly, line upon line, precept upon precept. Men will soon be forced to great decisions, and it is our duty to see that they are given an opportunity to understand the truth, that they may take their stand intelligently on the right side. The Lord calls upon His people to labor—labor earnestly and wisely—while probation lingers.” Testimonies, volume 9, 126.
Ang mga kahatulan ng Diyos ay nasa daigdig, at, sa ilalim ng impluwensiya ng Espiritu Santo, nararapat nating ipahayag ang mensahe ng babala na ipinagkatiwala Niya sa atin. Dapat nating ihatid ang mensaheng ito nang walang pagkaantala, linya sa linya, tuntunin sa tuntunin. Di-maglalaon at mapipilitan ang mga tao na gumawa ng malalaking pasiya, at tungkulin nating tiyaking mabigyan sila ng pagkakataong maunawaan ang katotohanan, upang makapanindigan sila nang may wastong pagkaunawa sa panig ng tama. Tinatawag ng Panginoon ang Kanyang bayan na magpagal—magpagal nang buong sigasig at may karunungan—samantalang nananatili pa ang panahon ng probasyon. Testimonies, tomo 9, 126.