We are now addressing the second battle of the proxy wars, as illustrated in Daniel chapter eleven, verses eleven and twelve. The second battle in those verses identify the war in the Ukraine, between the atheistic power of Russia, and the nation of Ukraine. In the verses, Putin is victorious, as was Ptolemy IV, but after his victory he will be lifted up in his own heart, and his narcissistic self-exaltation will become the means of his Waterloo. The historical representation of this current history is only beneficial to those who understand what the current history represents spiritually.

Tinatalakay na natin ngayon ang ikalawang labanan ng mga digmaang pamalit, gaya ng inilalarawan sa Daniel kabanata labing-isa, talata labing-isa at labindalawa. Ang ikalawang labanan sa mga talatang iyon ay tumutukoy sa digmaan sa Ukraine, sa pagitan ng ateistikong kapangyarihan ng Russia at ng bansang Ukraine. Sa mga talata, si Putin ay nagtatagumpay, gaya ni Ptolemy IV, ngunit pagkatapos ng kaniyang tagumpay ay itataas siya sa kaniyang sariling puso, at ang kaniyang narsisistikong pagmamataas sa sarili ang magiging daan ng kaniyang Waterloo. Ang makasaysayang paglalarawan ng kasalukuyang kasaysayang ito ay kapaki-pakinabang lamang sa mga nakauunawa kung ano ang espirituwal na kinakatawan ng kasalukuyang kasaysayang ito.

In verse one, of chapter ten, Daniel, who represents God’s last day people, is identified as understanding both the “vision” and the “thing”. The vision and the thing are repeatedly represented together, but distinct from one another as one line of truth. They are the Ulai and Hiddekel Rivers. They are the “mareh” and “chazon” visions. They are the prophecy of the twenty-five hundred and twenty years in connection with the prophecy of the twenty-three hundred years. They are the internal and external testimony of God’s people. The Lord does not repeat things that are unimportant. The rule of first mention identifies that because the first thing we are told of Daniel, in his final vision, is that he represents God’s last-day people who understand both the “chazon,” and the “mareh”. Therefore the vision and thing are vital to see, if the prophetic history of verses eleven and twelve are to be correctly understood.

Sa talata isa ng kabanata sampu, si Daniel, na kumakatawan sa bayan ng Diyos sa mga huling araw, ay kinilalang nakauunawa kapwa sa “pangitain” at sa “bagay.” Ang pangitain at ang bagay ay paulit-ulit na inilalarawang magkakasama, ngunit naiiba sa isa’t isa, bilang iisang linya ng katotohanan. Sila ang mga Ilog Ulai at Hiddekel. Sila ang mga pangitaing “mareh” at “chazon.” Sila ang hula ng dalawang libo at limandaan at dalawampung taon na kaugnay ng hula ng dalawang libo at tatlong daang taon. Sila ang panloob at panlabas na patotoo ng bayan ng Diyos. Hindi inuulit ng Panginoon ang mga bagay na hindi mahalaga. Itinuturo ng tuntunin ng unang pagbanggit na, yamang ang unang bagay na sinasabi tungkol kay Daniel, sa kaniyang huling pangitain, ay na siya’y kumakatawan sa bayan ng Diyos sa mga huling araw na nakauunawa kapwa sa “chazon” at sa “mareh,” kaya’t ang pangitain at ang bagay ay mahalagang makita, upang ang makapropesiyang kasaysayan ng mga talatang labing-isa at labing-dalawa ay maunawaang wasto.

Daniel represents the one hundred and forty-four thousand in Revelation chapter eleven, who have perfectly repeated the parable of the ten virgins, that was fulfilled in the history of the Millerites. They, as with the Millerites, suffered a first disappointment, that in Revelation chapter eleven is represented as being slain by the atheistic “woke” beast from the bottomless pit, and who then lie dead in the street of the great city of Egypt and Sodom, where also Christ was crucified. Their death produced “rejoicing” for the followers of the dragon, but it produced mourning in Daniel.

Si Daniel ay kumakatawan sa isang daan at apatnapu’t apat na libo sa Apocalipsis kabanata labing-isa, na ganap na inulit ang talinghaga ng sampung dalaga, na natupad sa kasaysayan ng mga Millerita. Sila, gaya ng mga Millerita, ay nagdanas ng unang kabiguan, na sa Apocalipsis kabanata labing-isa ay inilarawan bilang pinaslang ng ateistikong "woke" na hayop mula sa walang-hanggang kalaliman, at pagkatapos ay nakahandusay na patay sa lansangan ng dakilang lungsod ng Ehipto at Sodoma, kung saan ipinako rin sa krus si Cristo. Ang kanilang kamatayan ay nagbunga ng "kagalakan" para sa mga tagasunod ng dragon, ngunit nagbunga ito ng pagdadalamhati kay Daniel.

The history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand was also represented by the resurrection of Lazarus, whose resurrection was identified as the sealing act of Christ’s work, and who, as a symbol of those whom Christ seals, led the triumphal entry into Jerusalem, which typified the movement of the Midnight Cry in the Millerite history, and also in the history of the one hundred and forty-four thousand. The resurrection of Lazarus occurred while his sisters, Mary and Martha were in mourning, as was Daniel during the twenty-one days in chapter ten. In chapter ten, Daniel’s mourning ends with the descent of Michael, the very personage whose “voice” brought Lazarus and Moses back to life. The resurrection of the two witnesses in Revelation chapter eleven is represented by Daniel being transformed by the causative vision of the “marah.”

Ang kasaysayan ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo ay inilarawan din sa pamamagitan ng pagkabuhay na mag-uli ni Lazaro, na ang kanyang pagkabuhay na mag-uli ay kinilala bilang ang gawa ng pagtatatak sa gawain ni Cristo, at siya, bilang sagisag ng mga tinatatakan ni Cristo, ang nanguna sa matagumpay na pagpasok sa Jerusalem, na lumarawan sa kilusan ng Sigaw sa Hatinggabi sa kasaysayan ng mga Millerita, at gayundin sa kasaysayan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang pagkabuhay na mag-uli ni Lazaro ay naganap samantalang ang kanyang mga kapatid na babae, sina Maria at Marta, ay nagluluksa, gaya rin ni Daniel sa loob ng dalawampu’t isang araw sa kabanata sampu. Sa kabanata sampu, ang pagluluksa ni Daniel ay nagwawakas sa pagbaba ni Miguel, ang mismong persona na ang kanyang “tinig” ang nagbalik kay Lazaro at kay Moises sa buhay. Ang pagkabuhay na mag-uli ng dalawang saksi sa Apocalipsis kabanata labing-isa ay inilarawan sa pamamagitan ng pagkakabago ni Daniel sa pamamagitan ng nagsasanhing pangitain ng “marah.”

In chapter ten, Daniel is representing the sealing of the one hundred and forty-four thousand that is also represented in chapter eleven of Revelation. In the chapter, Gabriel plainly states that he had come to Daniel to make Daniel understand what should befall God’s last-day people. The message of what will befall God’s people in the last days, is prophetically set within the context of a message that is confirmed by the methodology of laying prophetic line upon prophetic line. Within that application the rule of first mention demonstrates that the correct understanding will only be seen by those who see both the internal and external truths within the lines that are brought together. They are those who understand the “vision” and the “thing”.

Sa ikasampung kabanata, si Daniel ay kumakatawan sa pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo na kinakatawan din sa ikalabing-isang kabanata ng Apocalipsis. Sa kabanata, malinaw na sinabi ni Gabriel na siya ay naparoon kay Daniel upang ipaunawa kay Daniel kung ano ang sasapit sa bayan ng Diyos sa mga huling araw. Ang mensahe hinggil sa kung ano ang sasapit sa bayan ng Diyos sa mga huling araw ay ayon sa hula na inilalagay sa loob ng konteksto ng isang mensahe na pinagtitibay ng metodolohiya ng paglalapat ng linyang panghula sa ibabaw ng linyang panghula. Sa loob ng pagkakapit na iyon, ipinakikita ng tuntunin ng unang pagbanggit na ang wastong pagkaunawa ay makikita lamang niyaong mga nakakikita kapuwa ng panloob at panlabas na mga katotohanan sa loob ng mga linyang pinagsasama. Sila yaong mga nakauunawa sa “pangitain” at sa “bagay”.

The one hundred and forty-four thousand will understand the prophetic message, but they will also experience the message, for the message and the experience cannot be separated. It is the message that sanctifies, for the message is God’s Word, and Christ is the Word of God, and the Word of God is Truth. His message is confirmed as the Truth, because it is represented through the principles of prophetic application that are nothing more or less than the principles of who and what He is. He is Palmoni, the Wonderful Numberer, the Numberer of Secrets. He is the Wonderful Linguist, the beginning and the ending, the first and the last, the Alpha and Omega. It is these elements of who He is, that define the prophetic rules which establish the message of prophecy, and produce the experience of prophecy.

Ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay mauunawaan ang propetikong mensahe, ngunit mararanasan din nila ang mensahe, sapagkat ang mensahe at ang karanasan ay hindi mapaghihiwalay. Ang mensahe ang nagpapabanal, sapagkat ang mensahe ay ang Salita ng Diyos, at si Cristo ang Salita ng Diyos, at ang Salita ng Diyos ay Katotohanan. Ang Kanyang mensahe ay pinagtitibay bilang ang Katotohanan, sapagkat ito’y inilalarawan sa pamamagitan ng mga simulain ng propetikong paglalapat na walang iba at walang kulang kundi ang mga simulain ng kung sino at kung ano Siya. Siya si Palmoni, ang Kamangha-manghang Tagabilang, ang Tagabilang ng mga Lihim. Siya ang Kamangha-manghang Dalubwika, ang pasimula at ang wakas, ang una at ang huli, ang Alpha at Omega. Ang mga elementong ito ng kung sino Siya ang nagtatakda ng mga tuntuning propetiko na nagtatatag ng propetikong mensahe, at nagbubunga ng propetikong karanasan.

Before the Ulai and Hiddekel, two great rivers of Shinar, reach the Persian Gulf they form a marshy area near their confluence called the Shatt al-Arab, but they do not merge into a single river. The Shatt al-Arab is a river delta formed by the convergence of the Euphrates and Tigris rivers, as well as several smaller rivers and streams. However, even within the delta region, the Euphrates and Tigris maintain their separate identities and flow into the Persian Gulf as distinct rivers. The internal and external messages of prophecy maintain their distinct relationship, but as they reach their conclusion (in the last days), they produce a delta with several contributing rivers and streams. Jesus illustrates the spiritual with the natural, and in the last days the effect of every vision forms a delta flood land, though the two great rivers maintain their distinct roles.

Bago makarating ang Ulai at Hiddekel, dalawang dakilang ilog ng Shinar, sa Golpo ng Persia, bumubuo sila ng isang latianing pook malapit sa kanilang pagtagpo na tinatawag na Shatt al-Arab, subalit hindi sila nagsasanib upang maging iisang ilog. Ang Shatt al-Arab ay isang delta ng ilog na nabubuo sa pagsasanib ng mga ilog ng Euphrates at Tigris, gayundin ng ilang maliliit na ilog at mga batis. Gayunman, maging sa loob ng rehiyong delta, pinananatili ng Euphrates at Tigris ang kanilang magkahiwalay na pagkakakilanlan at umaagos tungo sa Golpo ng Persia bilang magkahiwalay na mga ilog. Pinananatili ng panloob at panlabas na mga mensahe ng hula ang kanilang natatanging ugnayan, ngunit pagdating nila sa kanilang kasukdulan (sa mga huling araw), lumilikha sila ng isang delta na may ilang mga ilog at batis na nakikibahagi rito. Inilalarawan ni Jesus ang espirituwal sa pamamagitan ng likas, at sa mga huling araw ang bunga ng bawat pangitain ay bumubuo ng isang binahang lupain ng delta, bagaman pinananatili ng dalawang dakilang ilog ang kanilang magkahiwalay na mga tungkulin.

The period of twenty-one days of mourning aligns with the time the two witnesses are dead in the street, and that period of time begins with the first disappointment, and the tarrying time. That period of time occurs within the larger period of time, where the sealing of the one hundred and forty-four thousand is accomplished. The sealing did not begin at the time of the end in 1989, it began when Christ, as the third angel, descended on September 11, 2001. He brought His people to their second visit at Kadesh, and this time the few who are ready will go into the promised land. The experience of God’s people from the time of the end in 1989 up until September 11, 2001, did not seal them. The sealing began when Christ descended and sounded the first note of the seventh trumpet of the third woe.

Ang yugto ng dalawampu’t isang araw ng pagdadalamhati ay umaayon sa panahong ang dalawang saksi ay patay sa lansangan, at ang yugtong iyon ng panahon ay nagsisimula sa unang kabiguan at sa panahon ng paghihintay. Ang yugtong iyon ng panahon ay nagaganap sa loob ng mas malaking yugto ng panahon, kung saan isinasakatuparan ang pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang pagtatatak ay hindi nagsimula sa panahon ng kawakasan noong 1989; nagsimula ito nang si Cristo, bilang ikatlong anghel, ay bumaba noong Setyembre 11, 2001. Dinala Niya ang Kaniyang bayan sa kanilang ikalawang pagdalaw sa Kadesh, at sa pagkakataong ito ang iilan na handa ay papasok sa lupang pangako. Ang karanasan ng bayan ng Diyos mula sa panahon ng kawakasan noong 1989 hanggang Setyembre 11, 2001, ay hindi nagtatak sa kanila. Nagsimula ang pagtatatak nang bumaba si Cristo at pinatunog ang unang tono ng ikapitong trumpeta ng ikatlong kapighatian.

The sounding of the seventh trumpet is where the mystery of God is finished, and that mystery represents the sealing of the one hundred and forty-four thousand, which takes place during the sounding of that trumpet. That trumpet hits three notes, for it is Truth. The first note was September 11, 2001, the second note was October 7, 2023, and the third of the three notes is at the soon coming Sunday law. Those three notes, are the three steps that always exist in truth. Daniel’s three touches in chapter ten connected his experience to the period of history that is represented by the three notes of the seventh trumpet.

Ang pagtunog ng ikapitong trumpeta ang siyang dako kung saan natatapos ang hiwaga ng Diyos, at ang hiwagang iyon ay kumakatawan sa pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, na nagaganap sa panahon ng pagtunog ng trompetang iyon. Ang trompetang iyon ay tumutugtog ng tatlong himig, sapagkat ito ay Katotohanan. Ang unang himig ay Setyembre 11, 2001, ang ikalawang himig ay Oktubre 7, 2023, at ang ikatlo sa tatlong himig ay sa malapit nang dumating na kautusan ng Linggo. Ang tatlong himig na iyon ay ang tatlong hakbang na laging umiiral sa katotohanan. Ang tatlong paghipo kay Daniel sa ikasampung kabanata ay iniugnay ang kaniyang karanasan sa yugto ng kasaysayan na kinakatawan ng tatlong himig ng ikapitong trumpeta.

The prophetic message that produces the effect of being transformed into the image of Christ, which Daniel illustrates in chapter ten, is the message of what befalls God’s people in the last days, but not the last days in a general sense. It is the message that God’s people understand and experience during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Ang mensaheng propetiko na nagbubunga ng pagbabagong-anyo ayon sa wangis ni Cristo, na inilalarawan ni Daniel sa ikasampung kabanata, ay ang mensahe hinggil sa sasapitin ng bayan ng Diyos sa mga huling araw, subalit hindi ang mga huling araw sa pangkalahatang pakahulugan. Ito ang mensaheng nauunawaan at nararanasan ng bayan ng Diyos sa panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo.

As Gabriel begins to present the prophetic history represented in chapter eleven, he presents specific lines of prophecy. The first two verses begin with Cyrus (as Bush the first), at the time of the end in 1989, and go forward until the history of Donald Trump as the forty fifth president (the sixth), and there the prophetic history ceases, until the history of the United Nations (Alexander the Great), as the seventh kingdom is addressed in verses three and four. The message of Donald Trump as the rich sixth president that stirs up the globalists, is therefore a truth that is fulfilled in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It is therefore, present truth.

Habang sinisimulan ni Gabriel na ilahad ang makahulang kasaysayang kinakatawan sa kabanata labing-isa, inilalahad niya ang mga tiyak na hanay ng hula. Nagsisimula ang unang dalawang talata kay Ciro (bilang unang Bush), sa panahon ng kawakasan noong 1989, at nagpapatuloy hanggang sa kasaysayan ni Donald Trump bilang ikaapatnapu’t limang pangulo (ang ikaanim), at doon humihinto ang makahulang kasaysayan, hanggang sa ang kasaysayan ng United Nations (Alexander the Great), bilang ikapitong kaharian, ay talakayin sa mga talata tatlo at apat. Ang mensahe tungkol kay Donald Trump bilang mayamang ikaanim na pangulo na nagpapakilos sa mga globalista, samakatuwid, ay isang katotohanang natutupad sa panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo. Samakatuwid nga, ito ay kasalukuyang katotohanan.

In verses five through nine, the history of the papacy being established upon the throne, in 538 through to the deadly wound and the time of the end in 1798, is set forth. It is of course essential and important truth for it upholds and confirms verse forty, but it provides no specific prophetic narrative that occurs in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse ten, like verses five through nine, confirms the validity of verse forty, but does not address the prophetic history that is fulfilled during the sealing time. It does however, mark 1989, and therefore establishes by omission a silent period from 1989, unto the Sunday law in verse forty-one.

Sa mga talata lima hanggang siyam, ay inilahad ang kasaysayan ng pagkatatag ng kapapahan sa luklukan, mula 538 hanggang sa sugat na nakamamatay at sa panahon ng kawakasan noong 1798. Ito, mangyari pa, ay mahalaga at kinakailangang katotohanan sapagkat pinatitibay at pinagtitibay nito ang talata apatnapu, ngunit hindi ito nagbibigay ng tiyak na salaysay na makapropesiya na nagaganap sa yugto ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang talata sampu, gaya ng mga talata lima hanggang siyam, ay nagpapatibay sa bisa ng talata apatnapu, ngunit hindi tumatalakay sa kasaysayang makapropesiya na natutupad sa panahon ng pagtatatak. Gayunman, itinatakda nito ang 1989, at sa gayon ay itinatatag, sa pamamagitan ng pagkakalis, ang isang tahimik na yugto mula 1989 hanggang sa batas ng Linggo sa talata apatnapu’t isa.

Verses eleven through fifteen identify history that is fulfilled in the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Those verses fit within the hidden history between verses two and three, and between 1989 in verse forty unto the Sunday law in verse forty-one. Those verses are very much present truth, and must be recognized as such if we are to reap the intended benefits of understanding the verses.

Ang mga talata labing-isa hanggang labinlima ay tumutukoy sa kasaysayang natutupad sa panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang mga talatang iyon ay nababagay sa loob ng nakatagong kasaysayan sa pagitan ng talata dalawa at talata tatlo, at sa pagitan ng 1989 sa talata apatnapu hanggang sa kautusan ukol sa Linggo sa talata apatnapu’t isa. Ang mga talatang iyon ay tunay na kasalukuyang katotohanan, at dapat kilalanin bilang gayon kung ibig nating kamtin ang mga nilalayong pakinabang ng pagkaunawa sa mga talata.

The intended benefits are two-fold, for it represents the understanding of the prophetic history represented therein, and also the experience that is produced by the understanding of the truths of that message. The understanding of the message, a final increase of knowledge, which is being fulfilled in the period of the sealing, is what sanctifies those who are to be among the one hundred and forty-four thousand. For this reason, it is important to consider the verses from the perspective of internal and external.

Dalawa ang nilalayong kapakinabangan, sapagkat ipinapahayag nito ang pagkaunawa sa propetikong kasaysayang inilalarawan doon, at gayundin ang karanasang ibinubunga ng pagkaunawa sa mga katotohanan ng mensaheng iyon. Ang pagkaunawa sa mensahe—ang pangwakas na pagdaragdag ng kaalaman—na natutupad sa panahon ng pagtatatak, ang siyang nagpapabanal sa mga magiging kabilang sa isandaan at apatnapu’t apat na libo. Dahil dito, mahalagang isaalang-alang ang mga talata mula sa pananaw na panloob at panlabas.

The “seven times” of Leviticus twenty-six is absolutely part of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, for Daniel’s two prayers, represented in chapter two and nine, represent a twofold prayer to understand the prophetic history represented by the image of the beast, and also to receive the experience that is produced by those who fulfill the Leviticus twenty-six prayer of forgiveness of their sins and the sins of their fathers. The external prayer identifies the image of the beast, and the internal prayer produces the image of Christ.

Ang “pitong panahon” ng Levitico dalawampu’t anim ay ganap na bahagi ng panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo, sapagkat ang dalawang panalangin ni Daniel, na kinakatawan sa kabanata dalawa at siyam, ay kumakatawan sa isang kambal na panalangin upang maunawaan ang makasaysayang hula na kinakatawan ng larawan ng hayop, at upang tanggapin din ang karanasang nalilikha sa mga tumutupad sa panalangin ng Levitico dalawampu’t anim ukol sa kapatawaran ng kanilang mga kasalanan at ng mga kasalanan ng kanilang mga magulang. Ang panlabas na panalangin ay tumutukoy sa larawan ng hayop, at ang panloob na panalangin ay lumilikha ng larawan ni Cristo.

Understanding the history represented in the various passages in Daniel eleven, that specifically address history that is fulfilled within the sealing time, is represented by Daniel’s prayer in chapter two. He and the three worthies sought to understand the secret message of Nebuchadnezzar’s dream of the image of the metals. When the correct understanding of the prophetic history represented in Nebuchadnezzar’s hidden dream is recognized, the understanding identifies to those who understand, that they are without hope, unless they personally accomplish the experience of complete repentance represented by Daniel’s prayer in chapter nine.

Ang pag-unawa sa kasaysayang kinakatawan sa iba’t ibang bahagi ng ika-labing-isang kabanata ng aklat ni Daniel, na partikular na tumatalakay sa kasaysayang natutupad sa loob ng panahon ng pagtatatakan, ay kinakatawan ng panalangin ni Daniel sa ikalawang kabanata. Siya at ang tatlong lalaking tapat ay nagsikap na maunawaan ang lihim na mensahe ng panaginip ni Nabucodonosor hinggil sa larawan na gawa sa mga metal. Kapag nakilala ang wastong pag-unawa sa propetikong kasaysayang kinakatawan sa tagong panaginip ni Nabucodonosor, ang pag-unawang iyon ay ipinababatid sa mga nakauunawa na sila ay walang pag-asa, malibang personal nilang maisakatuparan ang karanasan ng ganap na pagsisisi na kinakatawan ng panalangin ni Daniel sa ikasiyam na kabanata.

To separate the experience represented by Daniel in chapter ten, from the prophetic narrative of end time events in chapter eleven, is to fail as a student of prophecy. In Daniel chapter eleven, verses eleven and twelve, the war of the borderline, the Battle of Raphia and the victory of the southern king, represents the second of the three proxy wars which are marked in God’s prophetic Word. The key that brings this revelation of truth into view is the Wonderful Linguist’s use of the king of the north overflowing and passing over, up to the fortress (the neck), in verse ten. He provided two other verses that address the overflowing and passing over, and in so doing He brings together the prophetic narrative of events and the experience the understanding of those events is to produce.

Ang paghiwalayin ang karanasang kinakatawan ni Daniel sa kabanata sampu mula sa makahulang salaysay ng mga pangyayari sa panahon ng kawakasan sa kabanata labing-isa ay kabiguan bilang isang mag-aaral ng hula. Sa Daniel kabanata labing-isa, talata labing-isa at labindalawa, ang digmaan sa hangganan, ang Labanan sa Raphia at ang tagumpay ng hari ng timog, ay kumakatawan sa ikalawa sa tatlong digmaang proxy na minarkahan sa makahulang Salita ng Diyos. Ang susi na naglalantad sa pahayag na ito ng katotohanan ay ang paggamit ng Kamangha-manghang Dalubwika sa hari ng hilaga na umaapaw at lumalampas, hanggang sa tanggulan (ang leeg), sa talata sampu. Naglaan Siya ng dalawa pang talata na tumatalakay sa pag-apaw at paglampas, at sa paggawa nito ay pinagsasama Niya ang makahulang salaysay ng mga pangyayari at ang karanasang dapat ibunga ng pag-unawa sa mga pangyayaring iyon.

But his sons shall be stirred up, and shall assemble a multitude of great forces: and one shall certainly come, and overflow, and pass through: then shall he return, and be stirred up, even to his fortress. And the king of the south shall be moved with choler, and shall come forth and fight with him, even with the king of the north: and he shall set forth a great multitude; but the multitude shall be given into his hand. And when he hath taken away the multitude, his heart shall be lifted up; and he shall cast down many ten thousands: but he shall not be strengthened by it. Daniel 11:10–12.

Ngunit ang kanyang mga anak ay mapupukaw at magtitipon ng napakaraming hukbong makapangyarihan; at may isang walang pagsala darating, aapaw at daraan; pagkatapos ay babalik siya at mapupukaw, maging hanggang sa kanyang kuta. At ang hari sa Timog ay mag-aalab sa poot at lalabas at makikipaglaban sa kanya, sa makatuwid baga’y sa hari sa Hilaga; at maghaharap siya ng isang malaking karamihan; ngunit ang karamihan ay ibibigay sa kanyang kamay. At kapag napawi niya ang karamihan, magmamalaki ang kanyang puso; at magpapabuwal siya ng maraming sampu-sampung libo; ngunit hindi siya lalakas dahil dito. Daniel 11:10-12.

In 2014, Putin began a war in the Ukraine, and in order to recognize this truth as represented in verse eleven of chapter eleven, a student of prophecy must first be able to see that verse ten represents a history that illustrates the second part of verse forty of Daniel chapter eleven. When they recognize that, they then see that what verse ten adds to verse forty, is that when the Soviet Union was swept away in 1989, that the king of the north only went up to his fortress (the “neck”). But a student of prophecy would not know what that indicated, until he saw Isaiah chapter eight verse eight. Then he would have the prophetic authority to identify that all three verses are tied together by an expression that is only employed three times in the Bible.

Noong 2014, pinasimulan ni Putin ang isang digmaan sa Ukraine, at upang makilala ang katotohanang ito ayon sa pagkakalarawan sa talata labing-isa ng kabanata labing-isa, ang isang mag-aaral ng hula ay kinakailangang munang makita na ang talata sampu ay kumakatawan sa isang kasaysayan na naglalarawan sa ikalawang bahagi ng talata apatnapu ng Daniel kabanata labing-isa. Kapag ito ay kanilang nakilala, makikita nila kung gayon na ang idinaragdag ng talata sampu sa talata apatnapu ay na, nang tangayin ang Unyong Sobyet noong 1989, ang hari ng hilaga ay umakyat lamang hanggang sa kaniyang moog (ang “leeg”). Ngunit hindi malalaman ng isang mag-aaral ng hula kung ano ang ipinahihiwatig niyon hangga’t hindi niya nakikita ang Isaias kabanata walo talata walo. Kung magkagayon ay magkakaroon siya ng makahulang kapamahalaan upang kilalanin na ang tatlong talata ay pinag-uugnay ng isang pananalita na ginamit lamang nang tatlong ulit sa Biblia.

The student would then need a second witness that the three times the expression “overflow and pass over” occur in the Bible, is a purposeful repetition. The second witness to this fact is established because all three verses (witnesses), identify a king of the north attacking a southern king. Together the three witnesses, that are confirmed as the same symbolic history by two types of internal witnesses, lead the student of prophecy to then lay all three verses upon each other, in a line upon line fashion. That application expands the content of the verses, which portray the battle between a king of the north and the king of the south.

Pagkatapos ay kakailanganin ng mag-aaral ang ikalawang saksi na ang tatlong ulit na paglitaw ng pananalitang “overflow and pass over” sa Biblia ay isang sinasadyang pag-uulit. Ang ikalawang saksi sa katotohanang ito ay naitatatag sapagkat ang lahat ng tatlong talata (mga saksi) ay tumutukoy sa isang hari ng hilaga na sumasalakay sa isang hari ng timog. Sama-sama, ang tatlong saksi, na pinagtitibay bilang iisang kasaysayang makasagisag sa pamamagitan ng dalawang uri ng panloob na mga saksi, ay umaakay sa mag-aaral ng hula na ipatong ang lahat ng tatlong talata sa isa’t isa, sa paraang taludtod sa taludtod. Ang paglalapat na iyon ay nagpapalawak sa nilalaman ng mga talata, na naglalarawan ng labanan sa pagitan ng isang hari ng hilaga at ng isang hari ng timog.

Isaiah chapter seven, verses eight and nine, provide the key to solving the riddle of what the “fortress” in verse ten represents, for the Hebrew word for “fortress” is also the “fortress” that the king of the south entered into in verse seven of chapter eleven. “Fortress” is also translated as “strength” in the expression “sanctuary of strength” in verse thirty-one of Daniel eleven. Thus, the two verses (seven and thirty-one), provide two witnesses that the “fortress” is the capital of a kingdom or a king. With that fact established upon two witnesses (both in chapter eleven), then what Isaiah identifies in his cryptic passage in chapter seven, verses eight and nine, when he establishes with two internal witnesses that the fortress is the capital of a kingdom, or the king of the kingdom, establishes that prior to 1989, the Soviet Union, the capital of which was Russia, with its capital city of Moscow, had a head that was Mikal Gorbachev. It is not an accident that the visual characteristic of Gorbachev was his forehead.

Ang kabanata pito ng Isaias, talata walo at siyam, ay nagbibigay ng susi sa paglutas ng bugtong hinggil sa kung ano ang kinakatawan ng “kuta” sa talata sampu, sapagkat ang salitang Hebreo para sa “kuta” ay siya ring “kuta” na pinasok ng hari ng timog sa talata pito ng kabanata labing-isa. Ang “kuta” ay isinasalin din bilang “kalakasan” sa pariralang “santuwaryo ng kalakasan” sa talata tatlumpu’t isa ng Daniel labing-isa. Kaya, ang dalawang talatang iyon (pito at tatlumpu’t isa) ay nagbibigay ng dalawang saksi na ang “kuta” ay ang kabisera ng isang kaharian o ang hari. Sa pagkakatatag ng katunayang iyon sa pamamagitan ng dalawang saksi (kapwa nasa kabanata labing-isa), kung gayon, ang itinutukoy ni Isaias sa kaniyang mahiwagang pahayag sa kabanata pito, talata walo at siyam—nang kaniyang itinatag sa pamamagitan ng dalawang panloob na saksi na ang “kuta” ay ang kabisera ng isang kaharian, o ang hari ng kaharian—ay nagtatatag na bago ang 1989, ang Soviet Union, na ang kabisera nito ay ang Russia, na ang kabiserang lungsod ay ang Moscow, ang ulo nito ay si Mikal Gorbachev. Hindi nagkataon na ang nakikitang katangian ni Gorbachev ay ang kaniyang noo.

Line upon line, the conclusion of this application emphasizes its importance when it states, “If ye will not believe, surely ye shall not be established.” Jesus said, “O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken.” [See Luke 24:25] Ezra wrote, “And they rose early in the morning, and went forth into the wilderness of Tekoa: and as they went forth, Jehoshaphat stood and said, Hear me, O Judah, and ye inhabitants of Jerusalem; Believe in the Lord your God, so shall ye be established; believe his prophets, so shall ye prosper.” [See 2 Chronicles 20:20] Seven times in the book of Revelation the command is given to hear. “He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.”

Tuntunin sa tuntunin, ang konklusyon ng paglalapat na ito ay nagbibigay-diin sa kahalagahan nito sa pagsasabing, "Kung hindi kayo mananampalataya, tunay na hindi kayo matatatag." Sinabi ni Jesus, "O kayong mga mangmang, at mabagal ang puso na sumampalataya sa lahat ng sinalita ng mga propeta." [Tingnan ang Lucas 24:25] Sumulat si Ezra, "At sila'y bumangong maaga sa kinaumagahan, at lumabas tungo sa ilang ng Tekoa: at samantalang sila'y lumalabas, si Jehosafat ay tumayo at nagsabi, Dinggin ninyo ako, O Juda, at kayong mga nananahan sa Jerusalem; manampalataya kayo sa Panginoon ninyong Diyos, sa gayon ay matatatag kayo; manampalataya kayo sa kaniyang mga propeta, sa gayon ay sasagana kayo." [Tingnan ang 2 Cronica 20:20] Pitong beses sa Aklat ng Pahayag ibinigay ang utos na makinig. "Ang may pakinig, makinig sa sinasabi ng Espiritu sa mga iglesia."

To be established, is to be among the wise virgins, for fools are slow of heart to believe the prophets. The wise believe what God has spoken through His prophets, and they are established and prosper, for they hear what the Spirit saith to the churches. The identification of Russia, and the war it began in 2014 against the Ukraine, is what establishes those who are the wise students of prophecy in the period when Christ unseals that very truth.

Ang pagiging natatag ay ang mapabilang sa mga dalagang matatalino, sapagkat ang mga mangmang ay mahihina ang mga puso sa pagsampalataya sa mga propeta. Ang marurunong ay sumasampalataya sa sinalita ng Diyos sa pamamagitan ng Kaniyang mga propeta, at sila’y natatatag at sumasagana, sapagkat dinirinig nila ang sinasabi ng Espiritu sa mga iglesia. Ang pagtukoy sa Rusya, at ang digmaang sinimulan nito noong 2014 laban sa Ukraine, ang siyang nagpapatatag sa mga pantas na mag-aaral ng propesiya sa panahong inaalis ni Cristo ang selyo sa mismong katotohanang iyon.

That truth arrived in history in 2014, which is after 2001, and therefore is located within the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. The next year, 2015, the richest president, who is the sixth president from the time of the end in 1989, began to stir up the globalists. Verse ten identifies the history of 1989, but it also establishes Russia as the “fortress,” and in the next two verses, Russia would begin the second battle of the proxy wars, and Putin will win that battle. The truth of the verses is unsealed when the history it represents is fulfilled.

Ang katotohanang iyon ay dumating sa kasaysayan noong 2014, na pagkatapos ng 2001, at samakatuwid ay matatagpuan sa loob ng panahon ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Sa sumunod na taon, 2015, ang pinakamayamang pangulo, na siyang ikaanim na pangulo mula sa panahon ng wakas noong 1989, ay nagsimulang pukawin ang mga globalista. Tinutukoy ng talata 10 ang kasaysayan ng 1989, ngunit itinatatag din nito ang Russia bilang “kuta,” at sa sumunod na dalawang talata, sisimulan ng Russia ang ikalawang labanan ng mga digmaang proxy, at mapagwawagian ni Putin ang labanang iyon. Ang katotohanan ng mga talata ay nabubuksan kapag ang kasaysayang kinakatawan nito ay natutupad.

“Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfilment in these last days, they will explain themselves.” The Kress Collection, 105.

"Si Daniel ay nakatindig sa kaniyang bahagi at sa kaniyang dako. Ang mga propesiya nina Daniel at Juan ay dapat maunawaan. Binibigyang-kahulugan nila ang isa't isa. Ibinibigay nila sa sanlibutan ang mga katotohanang dapat maunawaan ng lahat. Ang mga propesiyang ito ay dapat maging patotoo sa sanlibutan. Sa pamamagitan ng kanilang katuparan sa mga huling araw na ito, magpapaliwanag ang mga ito sa kanilang sarili." The Kress Collection, 105.

The prophecy of verses eleven and twelve, are unsealed through their historical fulfillment in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, but “line upon line,” there is another important fact connected with these verses. In order for the student of prophecy to bring the three passages of the “overflowing, and passing over” together, the student must also bring the prophecy of the sixty-five years into the prophetic line. The sixty-five year prophecy marks the beginning of the two twenty-five hundred and twenty year prophecies, and it identifies that they begin forty-six years apart from one another. In identifying the sixty-five years in the beginning, it also identifies that Alpha and Omega would produce sixty-five years at the ending.

Ang hula ng talata labing-isa at labindalawa ay nabubuksan sa pamamagitan ng makasaysayang katuparan ng mga ito sa panahon ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, ngunit “taludtod sa taludtod,” may isa pang mahalagang katotohanan na kaugnay ng mga talatang ito. Upang mapagsama ng nag-aaral ng hula ang tatlong sipi tungkol sa “pag-apaw, at paglagpas,” kailangan din niyang isama sa makahulang linya ang hula ng animnapu’t limang taon. Ang hula ng animnapu’t limang taon ang nagtatanda sa pasimula ng dalawang hula ng tig-dadalawampu’t limang daan at dalawampung taon, at ipinakikilala nito na nagsimula ang mga iyon nang may pagitan na apatnapu’t anim na taon sa isa’t isa. Sa pagtukoy sa animnapu’t limang taon sa pasimula, ipinakikilala rin nito na ang Alpha at Omega ay magbubunga ng animnapu’t limang taon sa katapusan.

The sixty-five years at both the beginning and ending, each possess the signature of three waymarks. The first was 742 BC, then nineteen years later 723 BC, then forty-six years later 677 BC. Those three waymarks are represented at the end with 1798, 1844, and 1863. The period of forty-six years in the beginning (Alpha), represent the trampling down of the temple and host, and the forty-six years at the ending (Omega), represent the restoration of the sanctuary and host, when the Messenger of the Covenant (who is also Alpha and Omega), would suddenly enter into the temple He had raised up in the forty-six years from 1798 to 1844.

Ang animnapu’t limang taon sa pasimula at gayundin sa katapusan ay kapuwa nagtataglay ng tatlong tatak na pananda. Ang una ay 742 BC, pagkaraan ay makalipas ang labinsiyam na taon, 723 BC, at pagkatapos ay makalipas ang apatnapu’t anim na taon, 677 BC. Ang tatlong panandang iyon ay kinakatawan sa wakas ng 1798, 1844, at 1863. Ang yugto ng apatnapu’t anim na taon sa pasimula (Alpha) ay kumakatawan sa pagyurak sa templo at sa hukbo, at ang apatnapu’t anim na taon sa katapusan (Omega) ay kumakatawan sa pagsasauli ng santuwaryo at ng hukbo, nang ang Sugo ng Tipan (na siya ring Alpha at Omega) ay biglang papasok sa templong Kaniyang itinindig sa loob ng apatnapu’t anim na taon mula 1798 hanggang 1844.

The forty-six years that are preceded by nineteen years in the time when Isaiah set forth the prophecy in the year 742 BC, represent forty-six years at their conclusion, that are then followed by nineteen years in a chiastic pattern. The nineteen years from 1844 to 1863 provide an illustration of Christ’s intentions for the one hundred and forty-four thousand that was left unfulfilled due to the rebellion that occurred in that history. The work that is required of a student of prophecy to rightly divide the word of truth concerning verses ten through twelve of Daniel chapter eleven, not only establishes (if you believe) that Russia would initiate a war in the Ukraine in 2014, but that the war would be initiated in the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. As important as the prophetic history represented in the verses is, the history where the truth of that very history is unsealed, is also represented by the history of the nineteen years from 1844 to 1863.

Ang apatnapu't anim na taon na may nauunang labinsiyam na taon sa panahon nang inihayag ni Isaias ang propesiya noong 742 BK, ay kumakatawan sa apatnapu't anim na taon sa kanilang wakas, na pagkatapos ay sinusundan ng labinsiyam na taon sa isang padron na kiastiko. Ang labinsiyam na taon mula 1844 hanggang 1863 ay nagbibigay ng isang paglalarawan ng mga layon ni Cristo para sa isang daan at apatnapu't apat na libo, na nanatiling hindi natupad dahil sa paghihimagsik na naganap sa kasaysayang iyon. Ang gawaing kinakailangan sa isang mag-aaral ng propesiya upang wastong mahati ang salita ng katotohanan hinggil sa mga talatang sampu hanggang labindalawa ng ikalabing-isang kabanata ng Daniel, ay hindi lamang nagtatatag (kung naniniwala ka) na ang Rusya ang magpapasimula ng isang digmaan sa Ukrayna noong 2014, kundi nagtatatag din na ang digmaang iyon ay pasisimulan sa panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu't apat na libo. Gaano man kahalaga ang kasaysayang propetiko na kinakatawan sa mga talatang iyon, ang kasaysayan kung saan naalisan ng tatak ang katotohanan ng mismong kasaysayang iyon ay kinakatawan din ng kasaysayan ng labinsiyam na taon mula 1844 hanggang 1863.

1844 identifies the arrival of the third angel, and it typifies the arrival of the third angel on September 11, 2001. 1863 represents the rebellion symbolized by the rebuilding of Jericho. The waymark of 1863 also typifies the obedience of the one hundred and forty-four thousand who are used to “bring down the walls of Jericho”, at the soon coming Sunday law. In the verses we are considering, verse sixteen represents the Sunday law in the United States. Verse eleven marks from 2014 to Putin’s ultimate victory. The verses identify the beginning of the second proxy war that is followed by the third proxy war, as represented in verses thirteen to fifteen.

Tinutukoy ng 1844 ang pagdating ng ikatlong anghel, at ito’y sumasagisag sa pagdating ng ikatlong anghel noong Setyembre 11, 2001. Ang 1863 ay kumakatawan sa paghihimagsik na sinasagisag ng muling pagtatayo ng Jerico. Ang panandang-daan ng 1863 ay sumasagisag din sa pagsunod ng isang daan at apatnapu’t apat na libo na ginagamit upang “ibagsak ang mga pader ng Jerico,” sa nalalapit na batas ng Linggo. Sa mga talatang ating isinasaalang-alang, ang talata labing-anim ay kumakatawan sa batas ng Linggo sa Estados Unidos. Ang talata labing-isa ay nagmamarka mula 2014 hanggang sa ganap na tagumpay ni Putin. Tinutukoy ng mga talata ang pasimula ng ikalawang digmaang kinatawan na sinusundan ng ikatlong digmaang kinatawan, gaya ng kinakatawan sa mga talata labintatlo hanggang labinlima.

Bringing verse two together with verses eleven and twelve, we identify the Ukrainian war beginning in 2014, which was then followed by the US Presidential campaign of 2015, and the subsequent election of the richest president in 2016. Verse twelve is followed by the retaliation of the last president before the Sunday law, in the third proxy war. The second proxy war, which is the battle of the borderline, began just before the election of the sixth and richest president.

Sa pagsasama ng talata dalawa sa mga talata labing-isa at labindalawa, natutukoy natin ang digmaang Ukranyano na nagsimula noong 2014, na sinundan ng pangangampanya sa pagkapangulo ng Estados Unidos noong 2015, at ng sumunod na pagkakahalal ng pinakamayamang pangulo noong 2016. Ang talata labindalawa ay sinusundan ng pagganti ng huling pangulo bago ang batas ng Linggo, sa ikatlong digmaang proxy. Ang ikalawang digmaang proxy, na siyang labanan sa hangganan, ay nagsimula bago pa lamang ang pagkakahalal ng ikaanim at pinakamayamang pangulo.

In the history of 1844 to 1863, the two sticks of Ezekiel were to be joined. Their joining represented the combination of divinity and humanity, which is the work of sealing the one hundred and forty-four thousand. In 1844 the third angel arrived and unsealed the light associated with the heavenly sanctuary, the law of God, the Sabbath, and the third angel. In 1849 the Lord stretched forth His hand a second time to gather the scattered flock that had suffered a scattering at the great disappointment. In 1850 He led His people to prepare Habakkuk’s second chart, to graphically illustrate the message His people were to proclaim as He led them to “bring down the walls of Jericho”. That chart included the “seven times” as did the “old chart”.

Sa kasaysayang sumasaklaw sa 1844 hanggang 1863, ang dalawang patpat ni Ezekiel ay dapat pag-isahin. Ang kanilang pag-iisa ay kumakatawan sa pagkakasanib ng pagka-Diyos at pagkatao, na siyang gawain ng pagtatatak sa isandaan apatnapu't apat na libo. Noong 1844 dumating ang ikatlong anghel at inihayag ang liwanag na kaugnay ng santuwaryong makalangit, ng kautusan ng Diyos, ng Sabat, at ng ikatlong anghel. Noong 1849 iniunat ng Panginoon ang Kanyang kamay sa ikalawang pagkakataon upang tipunin ang nagkawatak-watak na kawan na nagdanas ng pagkakapangalat sa Dakilang Pagkadismaya. Noong 1850 inakay Niya ang Kanyang bayan upang ihanda ang ikalawang tsart ni Habakuk, upang mailarawan sa anyong grapiko ang mensaheng nararapat ipahayag ng Kanyang bayan habang pinangungunahan Niya sila upang “ibagsak ang mga pader ng Jerico”. Kasama sa tsart na iyon ang “pitong panahon” gaya ng sa “lumang tsart”.

In 1856, He unsealed the light that was to seal His people in advance of the “Battle of Jericho”. That light was an increase of the first light that Alpha and Omega had revealed to William Miller. It was the light of the “seven times,” as repeatedly represented in the ancient Battle of Jericho. The light that was to seal His people, was also the Laodicean message that was to awaken them, and transition them back again to the experience of Philadelphia. That last light was an increase of the first light, but His people neglected the light and by default chose to wander in the wilderness of Laodicea. 1844, 1849, 1850, 1856 and 1863 represent five waymarks that are represented in the history of September 11, 2001 unto the soon coming Sunday law.

Noong 1856, binuksan Niya ang liwanag na magtatatak sa Kaniyang bayan bilang paghahanda sa "Labanan sa Jerico." Ang liwanag na iyon ay pag-ibayo ng unang liwanag na ipinahayag ng Alpha at Omega kay William Miller. Ito ang liwanag ng "pitong ulit," gaya ng paulit-ulit na inilarawan sa sinaunang Labanan sa Jerico. Ang liwanag na magtatatak sa Kaniyang bayan ay siya ring mensaheng Laodiceano na magpapagising sa kanila at maghahatid sa kanila pabalik sa karanasan ng Filadelfia. Ang huling liwanag na iyon ay pag-ibayo ng unang liwanag, ngunit pinabayaan ng Kaniyang bayan ang liwanag at, bilang bunga ng kanilang pagpapabaya, pinili nilang magpagala-gala sa ilang ng Laodicea. Ang 1844, 1849, 1850, 1856 at 1863 ay limang panandang-daan na inilalarawan sa kasaysayan mula Setyembre 11, 2001 hanggang sa nalalapit na batas ng Linggo.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

Now Jericho was straitly shut up because of the children of Israel: none went out, and none came in. And the Lord said unto Joshua, See, I have given into thine hand Jericho, and the king thereof, and the mighty men of valour. And ye shall compass the city, all ye men of war, and go round about the city once. Thus shalt thou do six days. And seven priests shall bear before the ark seven trumpets of rams’ horns: and the seventh day ye shall compass the city seven times, and the priests shall blow with the trumpets. And it shall come to pass, that when they make a long blast with the ram’s horn, and when ye hear the sound of the trumpet, all the people shall shout with a great shout; and the wall of the city shall fall down flat, and the people shall ascend up every man straight before him. And Joshua the son of Nun called the priests, and said unto them, Take up the ark of the covenant, and let seven priests bear seven trumpets of rams’ horns before the ark of the Lord. And he said unto the people, Pass on, and compass the city, and let him that is armed pass on before the ark of the Lord. And it came to pass, when Joshua had spoken unto the people, that the seven priests bearing the seven trumpets of rams’ horns passed on before the Lord, and blew with the trumpets: and the ark of the covenant of the Lord followed them. And the armed men went before the priests that blew with the trumpets, and the rereward came after the ark, the priests going on, and blowing with the trumpets. And Joshua had commanded the people, saying, Ye shall not shout, nor make any noise with your voice, neither shall any word proceed out of your mouth, until the day I bid you shout; then shall ye shout.

Ang Jerico nga ay mahigpit na nakapinid dahil sa mga anak ni Israel: walang lumalabas, at walang pumapasok. At sinabi ng Panginoon kay Josue, Tingnan mo, ibinigay ko sa iyong kamay ang Jerico, at ang hari nito, at ang mga makapangyarihang lalaking magigiting. At lilibutin ninyo ang lunsod, ninyong lahat na mga lalaking mandirigma, at iikutan ang lunsod nang minsan. Ganito ang gagawin mo sa loob ng anim na araw. At pitong saserdote ang magdadala sa harap ng kaban ng pitong trumpeta na yari sa sungay ng mga lalaking tupa: at sa ikapitong araw ay lilibutin ninyo ang lunsod nang pitong ulit, at hihipan ng mga saserdote ang mga trumpeta. At mangyayari, na kapag pinatunog nila nang mahaba ang sungay ng lalaking tupa, at kapag inyong narinig ang tunog ng trumpeta, ang buong bayan ay sisigaw nang malakas; at ang pader ng lunsod ay guguho nang lapad sa lupa, at ang bayan ay aahon, bawat tao’y deretsong haharap sa kanya. At tinawag ni Josue na anak ni Nun ang mga saserdote, at sinabi sa kanila, Buhatin ninyo ang kaban ng tipan, at pitong saserdote ang magdala ng pitong trumpeta na yari sa sungay ng mga lalaking tupa sa harap ng kaban ng Panginoon. At sinabi niya sa bayan, Magpatuloy kayo, at libutin ninyo ang lunsod, at ang may sandata ay magpatuloy sa harap ng kaban ng Panginoon. At nangyari, nang makapagsalita na si Josue sa bayan, na ang pitong saserdote na may dalang pitong trumpeta na yari sa sungay ng mga lalaking tupa ay nagpatuloy sa harap ng Panginoon, at humihip ng mga trumpeta: at ang kaban ng tipan ng Panginoon ay sumusunod sa kanila. At ang mga lalaking may sandata ay nauna sa mga saserdoteng humihip ng mga trumpeta, at ang hulihang bantay ay sumunod sa likuran ng kaban, samantalang ang mga saserdote ay nagpapatuloy, at humihip ng mga trumpeta. At iniutos ni Josue sa bayan, na sinasabi, Huwag kayong sisigaw, ni magpapalabas man ng anumang ingay sa inyong tinig, ni magkaroon man ng anumang salitang mamutawi sa inyong bibig, hanggang sa araw na sabihin ko sa inyo, Sumigaw kayo; saka kayo sisigaw.

So the ark of the Lord compassed the city, going about it once: and they came into the camp, and lodged in the camp. And Joshua rose early in the morning, and the priests took up the ark of the Lord. And seven priests bearing seven trumpets of rams’ horns before the ark of the Lord went on continually, and blew with the trumpets: and the armed men went before them; but the rereward came after the ark of the Lord, the priests going on, and blowing with the trumpets. And the second day they compassed the city once, and returned into the camp: so they did six days. And it came to pass on the seventh day, that they rose early about the dawning of the day, and compassed the city after the same manner seven times: only on that day they compassed the city seven times. And it came to pass at the seventh time, when the priests blew with the trumpets, Joshua said unto the people, Shout; for the Lord hath given you the city.

Kaya inikot ng kaban ng Panginoon ang lunsod, na minsan lamang nilibot iyon; at sila’y pumasok sa kampo, at nagpalipas ng gabi sa kampo. At si Josue ay bumangong maaga kinaumagahan, at binuhat ng mga saserdote ang kaban ng Panginoon. At pitong saserdote na may dalang pitong trumpeta na sungay ng tupang lalake sa harap ng kaban ng Panginoon ay patuloy na humayo, at humihip ng mga trumpeta; at ang mga lalaking may sandata ay lumakad sa unahan nila; ngunit ang hulihang bantay ay sumunod sa likuran ng kaban ng Panginoon, samantalang ang mga saserdote ay patuloy na lumalakad, at humihip ng mga trumpeta. At nang ikalawang araw ay minsan nilang inikot ang lunsod, at nagsibalik sa kampo: gayon ang kanilang ginawa sa loob ng anim na araw. At nangyari nang ikapitong araw, na sila’y bumangong maaga, nang magbubukang-liwayway pa lamang, at inikot ang lunsod sa gayunding paraan nang pitong ulit: sa araw na iyon lamang nila inikot ang lunsod nang pitong ulit. At nangyari nang ikapitong ulit, nang humihip ang mga saserdote ng mga trumpeta, ay sinabi ni Josue sa bayan, Humiyaw kayo; sapagkat ibinigay na sa inyo ng Panginoon ang lunsod.

And the city shall be accursed, even it, and all that are therein, to the Lord: only Rahab the harlot shall live, she and all that are with her in the house, because she hid the messengers that we sent. And ye, in any wise keep yourselves from the accursed thing, lest ye make yourselves accursed, when ye take of the accursed thing, and make the camp of Israel a curse, and trouble it. But all the silver, and gold, and vessels of brass and iron, are consecrated unto the Lord: they shall come into the treasury of the Lord. So the people shouted when the priests blew with the trumpets: and it came to pass, when the people heard the sound of the trumpet, and the people shouted with a great shout, that the wall fell down flat, so that the people went up into the city, every man straight before him, and they took the city.

At ang lunsod ay magiging itinalaga sa pagkapuksa, ito at ang lahat ng nasa loob nito, sa Panginoon: si Rahab na patutot lamang ang mabubuhay, siya at ang lahat ng kasama niya sa bahay, sapagkat ikinubli niya ang mga sugong aming ipinadala. At kayo, sa anumang paraan ay mag-ingat kayo sa mga bagay na itinalaga sa pagkapuksa, baka kayo man ay maging itinalaga sa pagkapuksa, kapag kumuha kayo ng mga bagay na itinalaga sa pagkapuksa, at gawin ninyong sumpa ang kampo ng Israel, at dalhan ito ng kapahamakan. Ngunit ang lahat ng pilak, at ginto, at mga sisidlang tanso at bakal, ay itinalaga sa Panginoon: ang mga ito ay mapapasok sa kabang-yaman ng Panginoon. Kaya sumigaw ang bayan nang ang mga saserdote ay humihip ng mga trumpeta: at nangyari, nang marinig ng bayan ang tunog ng trumpeta, at ang bayan ay sumigaw ng malakas na sigaw, na ang pader ay gumuho nang patag, anupat ang bayan ay sumampa sa lunsod, bawat tao ay tumuloy nang tuwid sa unahan niya, at kanilang sinakop ang lunsod.

And they utterly destroyed all that was in the city, both man and woman, young and old, and ox, and sheep, and ass, with the edge of the sword. But Joshua had said unto the two men that had spied out the country, Go into the harlot’s house, and bring out thence the woman, and all that she hath, as ye sware unto her. And the young men that were spies went in, and brought out Rahab, and her father, and her mother, and her brethren, and all that she had; and they brought out all her kindred, and left them without the camp of Israel. And they burnt the city with fire, and all that was therein: only the silver, and the gold, and the vessels of brass and of iron, they put into the treasury of the house of the Lord. And Joshua saved Rahab the harlot alive, and her father’s household, and all that she had; and she dwelleth in Israel even unto this day; because she hid the messengers, which Joshua sent to spy out Jericho. And Joshua adjured them at that time, saying, Cursed be the man before the Lord, that riseth up and buildeth this city Jericho: he shall lay the foundation thereof in his firstborn, and in his youngest son shall he set up the gates of it. So the Lord was with Joshua; and his fame was noised throughout all the country. Joshua 6:1–27.

At kanilang lubos na nilipol ang lahat ng nasa lunsod, maging lalaki at babae, bata at matanda, at baka, at tupa, at asno, sa pamamagitan ng talim ng tabak. Ngunit sinabi ni Josue sa dalawang lalaking nagsiyasat sa lupain, Pumasok kayo sa bahay ng patutot, at ilabas ninyo mula roon ang babae, at ang lahat ng kaniya, gaya ng isinumpa ninyo sa kaniya. At pumasok ang mga kabataang lalaking tiktik, at inilabas si Rahab, at ang kaniyang ama, at ang kaniyang ina, at ang kaniyang mga kapatid, at ang lahat ng kaniya; at inilabas nila ang lahat niyang mga kamag-anak, at inilagay sila sa labas ng kampo ng Israel. At kanilang sinunog ang lunsod sa apoy, at ang lahat ng naroon: tanging ang pilak, at ang ginto, at ang mga sisidlang tanso at bakal, ay kanilang inilagay sa kabang-yaman ng bahay ng Panginoon. At iniligtas ni Josue si Rahab na patutot na buhay, at ang sambahayan ng kaniyang ama, at ang lahat ng kaniya; at siya’y naninirahan sa Israel hanggang sa araw na ito; sapagkat kaniyang ikinubli ang mga sugo na sinugo ni Josue upang sumiyasat sa Jerico. At pinasumpa sila ni Josue nang panahong yaon, na sinasabi, Sumpain nawa sa harap ng Panginoon ang taong bumangon at magtayo nitong lunsod ng Jerico: sa kaniyang panganay ilalatag niya ang pundasyon nito, at sa kaniyang bunsong anak itatayo niya ang mga pintuang-bayan nito. Sa gayon ang Panginoon ay suma kay Josue; at ang kaniyang kabantugan ay nabalita sa buong lupain. Josue 6:1–27.