The final test for the Millerite generation, who failed the testing process, began in 1856, with the arrival of increased light upon the “seven times” of Leviticus twenty-six. From 1856 to 1863 the Laodicean message marked a final period of time in the period that began with the arrival of the third angel on October 22, 1844. That period of time is represented by verses thirteen through fifteen of Daniel chapter eleven.

Ang pangwakas na pagsubok para sa salinlahing Millerita, na nabigong makapasa sa proseso ng pagsubok, ay nagsimula noong 1856, sa pagdating ng nadagdagang liwanag ukol sa “pitong panahon” ng Levitico dalawampu’t anim. Mula 1856 hanggang 1863, tinandaan ng mensahe sa Laodicea ang isang panghuling yugto ng panahon sa loob ng panahong nagsimula sa pagdating ng ikatlong anghel noong Oktubre 22, 1844. Ang panahong iyon ay kinakatawan ng mga talatang labintatlo hanggang labinlima ng ikalabing-isang kabanata ng Daniel.

That period of time is illustrated by not only those verses, but also by the history that fulfilled those verses, and also by the geographical witness of Panium, which is also Caesarea Philippi. Caesarea Philippi was purposely visited by Christ just before the cross, and the cross represents the Sunday law, that is represented by verse sixteen. On October 22, 1844 the Lion of the tribe of Judah identified the doctrine of the Sabbath in a special light. Then at the end of that testing process He introduced an increase of knowledge upon the “seven times,” and the “seven times” of Leviticus twenty-six is a doctrine of the Sabbath. It is the Sabbath commandment of the land resting that is a direct parallel to the Sabbath commandment of men resting. The time prophecy of the twenty-five hundred and twenty years and the twenty-three hundred years both ended on October 22, 1844.

Ang panahong iyon ay inilalarawan hindi lamang ng mga talatang iyon, kundi pati ng kasaysayang tumupad sa mga ito, at maging ng heograpikong patotoo ng Panium, na siya ring Cesarea Filipi. Sinasadyang dinalaw ni Cristo ang Cesarea Filipi bago ang Kanyang pagkapako sa krus, at ang krus ay kumakatawan sa batas ng Linggo, na siyang kinakatawan ng talatang labing-anim. Noong Oktubre 22, 1844, ang Leon mula sa lipi ni Juda ay tinukoy ang doktrina ng Sabat sa isang natatanging liwanag. Pagkatapos, sa katapusan ng prosesong iyon ng pagsubok, ipinakilala Niya ang isang pagdaragdag ng kaalaman hinggil sa "pitong panahon," at ang "pitong panahon" ng Levitico dalawampu’t anim ay isang doktrina ng Sabat. Ito ang utos ng Sabat hinggil sa pamamahinga ng lupain na tuwirang kaparis ng utos ng Sabat hinggil sa pamamahinga ng mga tao. Ang propesiya ng panahon ng dalawang libo’t limandaan at dalawampung taon at ng dalawang libo’t tatlong daang taon ay kapwa nagwakas noong Oktubre 22, 1844.

The final period of the testing process, from 1856 to 1863, was a greater revelation of the Sabbath, which had been placed in a special light at the beginning of the sealing and testing process. The history represented by the fulfillment of verses thirteen to fifteen of Daniel eleven represents the testing period where the seal of God is impressed for eternity upon the one hundred and forty-four thousand. In that history the two sticks of Ezekiel are joined. The joining of the two sticks represents the combination of divinity with humanity, and the doctrine that shines in a special light in that history is the doctrine of the incarnation.

Ang pangwakas na yugto ng proseso ng pagsubok, mula 1856 hanggang 1863, ay isang higit na kapahayagan ng Sabat, na nabigyang natatanging liwanag sa pasimula ng proseso ng pagtatatak at pagsubok. Ang kasaysayang kinakatawan ng katuparan ng mga talatang labintatlo hanggang labinlima ng Daniel labing-isa ay kumakatawan sa panahon ng pagsubok kung saan ang tatak ng Diyos ay itinatatak magpakailanman sa isang daan at apatnapu’t apat na libo. Sa kasaysayang iyon, ang dalawang kahoy ni Ezekiel ay pinag-isa. Ang pag-iisa ng dalawang kahoy ay kumakatawan sa pagsasanib ng pagka-Diyos at ng pagkatao, at ang doktrinang nagniningning sa natatanging liwanag sa kasaysayang iyon ay ang doktrina ng pagkakatawang-tao.

For this reason, when Peter identified Christ as the Son of God in Caesarea Philippi, he was acknowledging that Christ, as the Son of God represented His dual nature of being the divine Son of God, who had taken upon Himself human flesh, and in so doing became the son of man.

Dahil dito, nang kinilala ni Pedro si Cristo bilang Anak ng Diyos sa Cesarea Filipi, ipinahayag niya na si Cristo, bilang Anak ng Diyos, ay kumakatawan sa Kanyang dalawang kalikasan: ang pagiging Dibinong Anak ng Diyos, na nagkatawang-tao, at sa gayon ay naging Anak ng tao.

“As the disciples searched the prophecies that testified of Christ, they were brought into fellowship with the Deity, and learned of Him who had ascended to heaven to complete the work He had begun on earth. They recognized the fact that in Him dwelt knowledge which no human being, unaided by divine agency, could comprehend. They needed the help of Him whom kings, prophets, and righteous men had foretold. With amazement they read and reread the prophetic delineations of His character and work. How dimly had they comprehended the prophetic scriptures! how slow they had been in taking in the great truths which testified of Christ! Looking upon Him in His humiliation, as He walked a man among men, they had not understood the mystery of His incarnation, the dual character of His nature. Their eyes were holden, so that they did not fully recognize divinity in humanity. But after they were illuminated by the Holy Spirit, how they longed to see Him again, and to place themselves at His feet!” Desire of Ages, 507.

Habang sinusuri ng mga alagad ang mga propesiyang sumaksi tungkol kay Cristo, dinala sila sa pakikisama sa pagka-Diyos, at natuto hinggil sa Kaniya na umakyat sa langit upang tapusin ang gawaing sinimulan Niya sa lupa. Napagtanto nila ang katunayan na sa Kaniya nananahan ang kaalaman na hindi mauunawaan ng sinumang tao, kung walang tulong ng banal na pagkilos. Kinailangan nila ang tulong Niya na inihula ng mga hari, mga propeta, at mga lalaking matuwid. Na may panggigilalas, binasa at muling binasa nila ang mga propetikong paglalarawan ng Kaniyang pagkatao at gawain. Gaano kalabo ang pagkaunawa nila sa mga Kasulatang propetiko! Gaano sila kabagal sa pagtanggap ng mga dakilang katotohanang sumaksi tungkol kay Cristo! Sa pagtingin nila sa Kaniya sa Kaniyang pagpapakababa, habang lumalakad Siyang tao sa gitna ng mga tao, hindi nila naunawaan ang hiwaga ng Kaniyang pagkakatawang-tao, ang dalawahang kalikasan ng Kaniyang pagkatao. Nahadlangan ang kanilang mga mata, anupa’t hindi nila lubos na nakilala ang pagka-Diyos sa pagkatao. Ngunit pagkatapos na liwanagan sila ng Espiritu Santo, gaano nila pinanabikan na makita Siyang muli, at ilagay ang kanilang sarili sa Kaniyang mga paa! Desire of Ages, 507.

October 22, 1844 through to 1863 represents the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. That period began with the Sabbath being highlighted as the special truth among the many truths that are unsealed during the period of the sealing. The period began the sounding of the Seventh Trumpet which identifies when the mystery of God was to be finished.

Ang mula Oktubre 22, 1844 hanggang 1863 ay kumakatawan sa panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Nagsimula ang panahong iyon sa pagtitampok sa Araw ng Sabat bilang natatanging katotohanan sa gitna ng maraming katotohanang ibinubunyag sa panahon ng pagtatatakan. Ang panahong ito’y nagpasimula ng pagtunog ng Ikapitong Trompeta, na tumutukoy kung kailan matatapos ang hiwaga ng Diyos.

But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.

Ngunit sa mga araw ng tinig ng ikapitong anghel, kapag pasimulan niyang hipan ang pakakak, matatapos ang hiwaga ng Diyos, gaya ng ipinahayag niya sa kaniyang mga lingkod na propeta. Apocalipsis 10:7.

The seventh angel is also the third Woe, for the sealing takes place in the history when the warfare of Islam is active. Had Millerite Adventism been faithful in the period that followed October 22, 1844, Islam that had been restrained on August 11, 1840, would have been released.

Ang ikapitong anghel ay siya rin ang ikatlong Sa Aba, sapagkat ang pagtatatak ay nagaganap sa kasaysayan kung kailan aktibo ang pakikidigma ng Islam. Kung naging tapat ang Millerite Adventism sa panahong sumunod pagkaraan ng Oktubre 22, 1844, ang Islam na pinigil noong Agosto 11, 1840 ay sana’y pinakawalan.

“Had Adventists, after the great disappointment in 1844, held fast their faith and followed on unitedly in the opening providence of God, receiving the message of the third angel and in the power of the Holy Spirit proclaiming it to the world, they would have seen the salvation of God, the Lord would have wrought mightily with their efforts, the work would have been completed, and Christ would have come ere this to receive His people to their reward. But in the period of doubt and uncertainty that followed the disappointment, many of the advent believers yielded their faith. . . . Thus the work was hindered, and the world was left in darkness. Had the whole Adventist body united upon the commandments of God and the faith of Jesus, how widely different would have been our history!” Evangelism, 695.

Kung ang mga Adventista, matapos ang Dakilang Pagkakadismaya noong 1844, ay nanghawak nang matatag sa kanilang pananampalataya at nagpatuloy na magkakaisa sa nagbubukas na pamamatnubay ng Diyos, tinatanggap ang mensahe ng ikatlong anghel at sa kapangyarihan ng Banal na Espiritu ay ipinahahayag ito sa sanlibutan, nakita sana nila ang pagliligtas ng Diyos, ang Panginoon ay kumilos sana nang makapangyarihan sa pamamagitan ng kanilang mga pagsisikap, ang gawain ay natapos na sana, at si Cristo ay dumating na sana noon pa upang tanggapin ang Kanyang bayan sa kanilang gantimpala. Ngunit sa panahon ng pagdududa at kawalang-katiyakan na sumunod sa pagkakadismaya, marami sa mga mananampalataya sa pagdating ay tinalikuran ang kanilang pananampalataya. . . . Kaya napigil ang gawain, at ang sanlibutan ay naiwan sa kadiliman. Kung ang buong katawan ng mga Adventista ay nagkaisa sa mga utos ng Diyos at sa pananampalataya ni Jesus, lubhang naiiba sana ang ating kasaysayan!" Evangelism, 695.

On October 22, 1844 the Seventh Trumpet began to sound and the Jubilee Trumpet also began to sound.

Noong ika-22 ng Oktubre, 1844, nagsimulang tumunog ang Ikapitong Trumpeta, at nagsimulang tumunog din ang Trumpeta ng Jubileo.

And thou shalt number seven sabbaths of years unto thee, seven times seven years; and the space of the seven sabbaths of years shall be unto thee forty and nine years. Then shalt thou cause the trumpet of the jubilee to sound on the tenth day of the seventh month, in the day of atonement shall ye make the trumpet sound throughout all your land. And ye shall hallow the fiftieth year, and proclaim liberty throughout all the land unto all the inhabitants thereof: it shall be a jubilee unto you; and ye shall return every man unto his possession, and ye shall return every man unto his family. Leviticus 25:8–10.

At bibilangin mo para sa iyo ang pitong sabat ng mga taon, pitong ulit na pitong taon; at ang kabuuang panahon ng pitong sabat ng mga taon ay magiging sa iyo apatnapu’t siyam na taon. Pagkatapos ay patutunugin mo ang pakakak ng Jubileo sa ikasampung araw ng ikapitong buwan; sa Araw ng Pagtubos ay patutunugin ninyo ang pakakak sa buong lupain ninyo. At pakabanalin ninyo ang ikalimampung taon, at ipahayag ninyo ang kalayaan sa buong lupain sa lahat ng nananahan doon: ito’y magiging isang Jubileo sa inyo; at pababalikin ninyo ang bawat isa sa kaniyang pag-aari, at pababalikin ninyo ang bawat isa sa kaniyang angkan. Levitico 25:8-10.

When the sealing time of the one hundred and forty-four thousand begins there is a Trumpet that identifies that the warfare accomplished by Islam has arrived, and a Trumpet that proclaims liberty for those who have been slaves of sin. One trumpet identifies the external history, and the other represents the internal experience of those last-day covenant people. Their slavery is relieved when their humanity is joined with His divinity for eternity. Line upon line, those two Trumpets are one Trumpet, for the Jubilee Trumpet is only blown on the Day of Atonement, and the Day of Atonement begins when the Seventh Trumpet of the third Woe is sounded. The doctrine that represented both Trumpets in the Millerite movement was the light of the Sabbath. The light that represents both Trumpets in these last days is the doctrine of the incarnation. Line upon line, the Sabbath and the doctrine of the incarnation are the same doctrine.

Kapag nagsimula ang panahon ng pagtatatakan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, may isang Trumpeta na nagsasaad na dumating na ang pakikidigmang isinakatuparan ng Islam, at isang Trumpeta na nagpapahayag ng kalayaan para sa mga naging alipin ng kasalanan. Ang isang Trumpeta ay nagsasaad ng panlabas na kasaysayan, at ang isa’y kumakatawan sa panloob na karanasan ng bayang nasa tipan sa mga huling araw. Napapawi ang kanilang pagkaalipin kapag ang kanilang pagkatao ay pinag-isa sa Kaniyang pagka-Diyos magpakailanman. Linya sa linya, ang dalawang Trumpetang iyon ay iisang Trumpeta, sapagkat ang Trumpeta ng Jubileo ay hinihipan lamang sa Araw ng Pagbabayad-sala, at ang Araw ng Pagbabayad-sala ay nagsisimula kapag hinipan ang Ikapitong Trumpeta ng ikatlong “Sa aba.” Ang doktrinang kumakatawan sa kapwa Trumpeta sa kilusang Millerite ay ang liwanag ng Sabbath. Ang liwanag na kumakatawan sa kapwa Trumpeta sa mga huling araw na ito ay ang doktrina ng pagkakatawang-tao. Linya sa linya, ang Sabbath at ang doktrina ng pagkakatawang-tao ay iisang doktrina.

Peter’s confession identified the Messiah, and also the Son of God. The Messiah is the Son of God. The Messiah is the creator represented by the Sabbath.

Ang pahayag ni Pedro ay tumukoy sa Mesiyas, gayundin sa Anak ng Diyos. Ang Mesiyas ay ang Anak ng Diyos. Ang Mesiyas ay ang Manlilikha na kinakatawan ng Sabat.

“Paul had never seen Christ while he dwelt upon the earth. He had indeed heard of him and his works, but he could not believe that the promised Messiah, the Creator of all worlds, the Giver of all blessings, would appear upon earth as a mere man.” Sketches from the Life of Paul, 256.

Si Pablo ay kailanma’y hindi nakakita kay Cristo noong Siya’y nananahan sa lupa. Tunay na narinig niya ang tungkol sa Kanya at sa Kanyang mga gawa, ngunit hindi niya mapaniwalaan na ang ipinangakong Mesiyas, ang Manlilikha ng lahat ng mga daigdig, ang Tagapagkaloob ng lahat ng mga pagpapala, ay magpapakita sa lupa bilang isang karaniwang tao lamang. Sketches from the Life of Paul, 256.

The Sabbath identifies the Creator and the Creator was the Christ that Peter identified. The Son of God, who Peter identified is He who combined with human flesh to become the son of man. The Son of God represents the incarnation.

Ang Sabat ang nagpapakilala sa Manlilikha, at ang Manlilikha ay ang Kristo na tinukoy ni Pedro. Ang Anak ng Diyos, na tinukoy ni Pedro, ay Siya na naging kaisa sa katawang-tao upang maging Anak ng Tao. Ang Anak ng Diyos ay kumakatawan sa pagkakatawang-tao.

“Christ brought men and women power to overcome. He came to this world in human form, to live a man amongst men. He assumed the liabilities of human nature, to be proved and tried. In His humanity He was a partaker of the divine nature. In His incarnation He gained in a new sense the title of the Son of God. Said the angel to Mary, ‘The power of the Highest shall overshadow thee: therefore also that holy thing which shall be born of thee shall be called the Son of God’ (Luke 1:35). While the Son of a human being, He became the Son of God in a new sense. Thus He stood in our world—the Son of God, yet allied by birth to the human race.” Selected Messages, book 1, 226.

Ipinagkaloob ni Cristo sa mga lalaki at babae ang kapangyarihang magtagumpay. Pumarito Siya sa sanlibutang ito sa anyong-tao, upang mamuhay bilang isang tao sa gitna ng mga tao. Inako Niya ang mga pananagutan ng kalikasang pantao, upang mapatunayan at masubok. Sa Kanyang pagiging tao ay nakibahagi Siya sa banal na kalikasan. Sa Kanyang pagkakatawang-tao ay natamo Niya, sa isang bagong diwa, ang pamagat na Anak ng Diyos. At sinabi ng anghel kay Maria, “Lililiman ka ng kapangyarihan ng Kataas-taasan; kaya’t ang banal na ipanganganak mula sa iyo ay tatawaging Anak ng Diyos” (Lucas 1:35). Bagama’t Anak ng isang tao, Siya’y naging Anak ng Diyos sa isang bagong diwa. Kaya, sa ganitong paraan, Siya’y tumindig sa ating sanlibutan—ang Anak ng Diyos, gayunman ay nakaugnay sa sangkatauhan sa pamamagitan ng kapanganakan. Selected Messages, aklat 1, 226.

At Caesarea Philippi, Peter’s twofold confession represented the one hundred and forty-four thousand who understand that Jesus is the Christ, the Son of God and the doctrine of the Sabbath that was lightened in 1844, along with the doctrine of the incarnation that is recognized in the last days. The light of the twofold truth is opened up at the beginning and ending of the period of the sealing, as witnessed by the history of the sealing from October 22, 1844 to 1863, and the history of Revelation chapter eighteen’s two voices.

Sa Cesarea Filipi, ang dalawahang pagpapahayag ni Pedro ay kumakatawan sa isandaan at apatnapu’t apat na libo na nauunawaan na si Jesus ang Kristo, ang Anak ng Diyos; at nauunawaan din ang doktrina ng Sabat na binigyang-liwanag noong 1844, gayundin ang doktrina ng pagkakatawang-tao na kinikilala sa mga huling araw. Ang liwanag ng dalawahang katotohanan ay inilalantad sa pasimula at sa wakas ng panahon ng pagtatatak, gaya ng pinatutunayan ng kasaysayan ng pagtatatak mula Oktubre 22, 1844 hanggang 1863, at ng kasaysayan ng dalawang tinig sa Kabanata Labing-walo ng Pahayag.

In both the Millerite line of the sealing process, and the prophetic line of the sealing in Revelation eighteen, there is a test at the very end of the period where one class is manifested as foolish virgins, as was the case from 1856 to 1863, and a class is manifested as wise virgins from July 2023 unto the soon coming Sunday law. That final period of testing repeats the beginning of the period. The same angel that descended on September 11, 2001 arrives as Michael to call the dead to life in 2023 some to everlasting life and some to everlasting death. When He arrives, He leads His people back to the foundations. Some refuse to walk in the old paths, some do walk in the old paths. Some hearken to the sound of the Trumpet, some refuse to hear.

Sa kapwa linyang Millerita ng proseso ng pagtatatakan, at sa linyang propetiko ng pagtatatakan sa Apocalipsis labing-walo, may isang pagsubok sa pinakahuling bahagi ng panahon, kung saan ang isang uri ay nahayag bilang mga mangmang na dalaga, gaya ng nangyari mula 1856 hanggang 1863, at ang isang uri ay nahahayag bilang marurunong na dalaga mula Hulyo 2023 hanggang sa nalalapit na batas sa Linggo. Ang huling panahong iyon ng pagsubok ay inuulit ang pasimula ng panahong iyon. Ang gayunding anghel na bumaba noong Setyembre 11, 2001 ay dumarating bilang Michael upang tawagin ang mga patay tungo sa buhay noong 2023, ang ilan tungo sa buhay na walang hanggan at ang ilan tungo sa kamatayang walang hanggan. Pagdating Niya, inaakay Niya ang Kaniyang bayan pabalik sa mga saligan. May mga tumatangging lumakad sa mga dating landas, may mga lumalakad sa mga dating landas. May mga nakikinig sa tunog ng trumpeta, may mga tumatangging makinig.

Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

Ganito ang sabi ng Panginoon: Tumayo kayo sa mga daan, at masdan ninyo, at magtanong kayo tungkol sa mga dating landas, kung saan naroroon ang mabuting daan; at lumakad kayo roon, at makasusumpong kayo ng kapahingahan para sa inyong mga kaluluwa. Ngunit sinabi nila, Hindi kami lalakad roon. Itinalaga ko rin sa inyo ang mga bantay, na nagsasabi, Makinig kayo sa tunog ng pakakak. Ngunit sinabi nila, Hindi kami makikinig. Jeremias 6:16, 17.

The message represented by the Trumpet which the watchmen blows is twofold. It is the Seventh Trumpet of Islam and the Jubilee Trumpet of deliverance. It is the message of the combination of divinity with humanity, which is accomplished by the mystery of the incarnation, and that produces a character prepared for the seal of God, which is the Sabbath. The message, the work and the circumstances associated with that final period of the sealing which began in July 2023, twenty-two years after 2001, is represented by verses thirteen to fifteen of Daniel chapter eleven, and by Christ’s visit to Caesarea Philippi in Matthew chapter sixteen.

May dalawang aspekto ang mensaheng kinakatawan ng trumpeta na hinihipan ng mga bantay. Ito ang Ikapitong Trumpeta ng Islam at ang Trumpeta ng Jubileo ng pagpapalaya. Ito ang mensahe ng pagsasanib ng pagka-Diyos at ng pagkatao, na natutupad sa pamamagitan ng hiwaga ng pagkakatawang-tao, at na nagbubunga ng isang pagkataong inihanda para sa selyo ng Diyos, na siyang Sabat. Ang mensahe, ang gawain, at ang mga kalagayang kaugnay ng pangwakas na yugto ng pagseselyo na nagsimula noong Hulyo 2023, dalawampu’t dalawang taon matapos ang 2001, ay kinakatawan ng mga talatang labintatlo hanggang labinlima ng kabanata labing-isa ng Daniel, at ng pagdalaw ni Cristo sa Cesarea Filipi sa kabanata labing-anim ng Mateo.

In the parable of the ten virgins all the virgins fell asleep during the tarrying time. Jesus told His disciples that Lazarus sleepeth.

Sa talinhaga ng sampung dalaga, nangatulog ang lahat ng mga dalaga sa panahon ng pag-antala. Sinabi ni Jesus sa Kaniyang mga alagad na natutulog si Lazaro.

These things said he: and after that he saith unto them, Our friend Lazarus sleepeth; but I go, that I may awake him out of sleep. Then said his disciples, Lord, if he sleep, he shall do well. Howbeit Jesus spake of his death: but they thought that he had spoken of taking of rest in sleep. Then said Jesus unto them plainly, Lazarus is dead. John 11:10–14.

Sinabi niya ang mga bagay na ito; at pagkatapos nito ay sinabi niya sa kanila, “Natutulog ang ating kaibigang si Lazaro; ngunit paroroon ako, upang siya’y gisingin mula sa pagkakatulog.” Nang magkagayo’y sinabi ng kaniyang mga alagad, “Panginoon, kung siya’y natutulog, bubuti ang kaniyang kalagayan.” Gayunma’y ang sinabi ni Jesus ay tumutukoy sa kaniyang kamatayan; datapuwa’t inakala nila na ang kaniyang sinabi ay tungkol sa pagpapahinga sa pagtulog. Kaya’t tahasang sinabi ni Jesus sa kanila, “Patay na si Lazaro.” Juan 11:10-14.

At the end of twenty-one days, Daniel saw the vision, and he was in a deep sleep.

Nang matapos ang dalawampu’t isang araw, nakita ni Daniel ang pangitain, at siya’y nasa malalim na pagkakatulog.

And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Therefore I was left alone, and saw this great vision, and there remained no strength in me: for my comeliness was turned in me into corruption, and I retained no strength. Yet heard I the voice of his words: and when I heard the voice of his words, then was I in a deep sleep on my face, and my face toward the ground. Daniel 10:7–9.

At ako, si Daniel, lamang, ang nakakita ng pangitain; sapagkat ang mga lalaking kasama ko ay hindi nakakita ng pangitain; subalit isang matinding panginginig ang sumapit sa kanila, anupa’t nagsitakas sila upang magkubli. Kaya’t ako’y naiwan na nag-iisa, at nakita ko ang dakilang pangitaing ito, at wala nang lakas na nanatili sa akin; sapagkat ang aking magandang kaanyuan ay naging kabulukan sa akin, at ni wala akong naingatang lakas. Gayunma’y narinig ko ang tinig ng kaniyang mga salita; at nang marinig ko ang tinig ng kaniyang mga salita, ako’y nahulog sa malalim na pagkakatulog na nakadapa, at ang aking mukha ay nakaharap sa lupa. Daniel 10:7-9.

The two witnesses of Revelation chapter eleven, were dead in the street for three and a half days, and Ezekiel’s dead bones were in the valley. On July 18, 2020 the tarrying time of spiritual death and sleeping was brought upon the virgins of the movement of the third angel. Three years later the process of awakening and preparing God’s last-day people as His ensign and mighty army began. The angel that descended on July 18, 2020 unsealed a truth, as angels always do when they descend.

Ang dalawang saksi sa kabanata labing-isa ng Apocalipsis ay patay sa lansangan sa loob ng tatlo’t kalahating araw, at ang mga patay na buto ni Ezekiel ay nasa lambak. Noong Hulyo 18, 2020, ang panahon ng paghihintay ng espirituwal na kamatayan at pagkakatulog ay dumating sa mga birhen ng kilusan ng ikatlong anghel. Pagkalipas ng tatlong taon, nagsimula ang proseso ng paggising at paghahanda sa bayan ng Diyos sa mga huling araw bilang Kanyang watawat at makapangyarihang hukbo. Ang anghel na bumaba noong Hulyo 18, 2020 ay nag-alis ng selyo sa isang katotohanan, gaya ng laging ginagawa ng mga anghel kapag sila’y bumababa.

The truth he unsealed was the experience of the tarrying time and first disappointment. God’s last-day people were then scattered, and when the process of awakening them arrived in history, they would be required to recognize and acknowledge that they had been scattered and that they were in the tarrying time. There was then sent many angels, or many messages to strengthen the message of the tarrying time.

Ang katotohanang kanyang inalisan ng selyo ay ang karanasan ng panahon ng pagluwat at ng unang pagkadismaya. Ang bayan ng Diyos sa mga huling araw ay nangalat noon, at nang sumapit sa kasaysayan ang proseso ng kanilang paggising, kinakailangan nilang kilalanin at aminin na sila ay nangalat at na sila ay nasa panahon ng pagluwat. Pagkatapos ay isinugo ang maraming anghel, o maraming mensahe, upang patibayin ang mensahe ng panahon ng pagluwat.

“Near the close of the second angel’s message, I saw a great light from heaven shining upon the people of God. The rays of this light seemed bright as the sun. And I heard the voices of angels crying, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

Nang malapit na sa pagtatapos ng mensahe ng ikalawang anghel, nakita ko ang isang dakilang liwanag mula sa langit na tumatanglaw sa bayan ng Diyos. Ang mga sinag ng liwanag na ito ay tila maningning na gaya ng araw. At narinig ko ang mga tinig ng mga anghel na nagsisigaw, “Narito, dumarating ang Kasintahang Lalaki; lumabas kayo upang salubungin Siya!”

“This was the midnight cry, which was to give power to the second angel’s message. Angels were sent from heaven to arouse the discouraged saints and prepare them for the great work before them. The most talented men were not the first to receive this message. Angels were sent to the humble, devoted ones, and constrained them to raise the cry, ‘Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’ Those entrusted with the cry made haste, and in the power of the Holy Spirit sounded the message, and aroused their discouraged brethren. This work did not stand in the wisdom and learning of men, but in the power of God, and His saints who heard the cry could not resist it. The most spiritual received this message first, and those who had formerly led in the work were the last to receive and help swell the cry, “Behold, the Bridegroom cometh; go ye out to meet Him!’

Ito ang sigaw sa hatinggabi, na magbibigay ng kapangyarihan sa mensahe ng ikalawang anghel. Ipinadala mula sa langit ang mga anghel upang pukawin ang mga banal na nanghihina ng loob at ihanda sila para sa dakilang gawaing nasa harapan nila. Ang mga lalaking pinakabihasa ay hindi ang unang tumanggap ng mensaheng ito. Ipinadala ang mga anghel sa mga mapagpakumbaba at lubos na nakatalaga, at pinilit silang ipailanlang ang sigaw, 'Narito, dumarating ang Kasintahang Lalaki; lumabas kayo upang salubungin Siya!' Ang mga pinagkatiwalaan ng sigaw ay nagmadali, at sa kapangyarihan ng Espiritu Santo ay ipinailanlang ang mensahe, at pinukaw ang kanilang mga kapatid na nanghihina ng loob. Ang gawaing ito ay hindi nakasalig sa karunungan at kaalaman ng mga tao, kundi sa kapangyarihan ng Diyos, at ang Kanyang mga banal na nakarinig ng sigaw ay hindi ito napanlabanan. Ang pinakaespirituwal ang unang tumanggap ng mensaheng ito, at ang mga dating nanguna sa gawain ang naging pinakahuli sa pagtanggap at sa pagtulong na magpalakas sa sigaw, 'Narito, dumarating ang Kasintahang Lalaki; lumabas kayo upang salubungin Siya!'

“In every part of the land, light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused. In many churches the message was not permitted to be given, and a large company who had the living testimony left these fallen churches. A mighty work was accomplished by the midnight cry. The message was heart-searching, leading the believers to seek a living experience for themselves. They knew that they could not lean upon one another.” Early Writings, 238.

Sa bawat dako ng lupain, ipinagkaloob ang liwanag hinggil sa mensahe ng ikalawang anghel, at ang panawagan ay nagpalambot ng mga puso ng libu-libo. Ito’y kumalat mula sa lungsod hanggang lungsod, at mula sa nayon hanggang nayon, hanggang sa ang naghihintay na bayan ng Diyos ay lubos na napukaw. Sa maraming iglesya, hindi pinahintulutang ipahayag ang mensahe, at isang malaking pulutong na may taglay na buhay na patotoo ang lumisan sa mga bumagsak na iglesyang ito. Isang makapangyarihang gawain ang naisakatuparan sa pamamagitan ng sigaw sa hatinggabi. Ang mensahe ay masusing sumusuri sa puso, umaakay sa mga mananampalataya na hanapin sa kanilang sarili ang isang buhay na karanasan. Nalalaman nila na hindi sila makasandig sa isa’t isa. Early Writings, 238.

The arrival of the message of the Midnight Cry in the parable identifies when the two classes of virgins’ manifest whether they have oil. The wise have oil, the foolish do not. The parable was fulfilled by the work of Samuel Snow in the Millerite history, and in that work the message Snow presented was developed as represented by his articles in the Millerite publications of that time period. Then when he arrived at the Exeter camp meeting, which was from August 12 to 17th, 1844, a period is also represented that ultimately led to those at the meeting leaving the meeting and proclaiming the message.

Ang pagdating ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi sa talinghaga ang nagtutukoy kung kailan nahahayag sa dalawang uri ng mga dalaga kung sila ay may langis o wala. Ang matatalino ay may langis, ang mga mangmang ay wala. Ang talinghaga ay natupad sa pamamagitan ng gawain ni Samuel Snow sa kasaysayan ng Millerite, at sa gawaing iyon ang mensaheng iniharap ni Snow ay nalinang, gaya ng kinakatawan ng kaniyang mga artikulo sa mga publikasyong Millerite ng panahong iyon. Pagkaraan, nang dumating siya sa pagpupulong sa kampo sa Exeter, na idinaos mula Agosto 12 hanggang 17, 1844, kinakatawan din ang isang yugto na sa huli ay humantong sa mga nasa pagpupulong na lisanin ang pagpupulong at ipahayag ang mensahe.

There is a “point in time” when the message of the Midnight Cry is fully established, and at that point, based upon the parable, probation closes upon the virgins. That “point in time” is preceded by “a period” when the message is being developed. Since July, 2023 the message of the Midnight Cry has been developing, and unlike the Millerite fulfillment, the message has been transmitted across the world in advance of the “close of probation”. When probation closed at the end of the Exeter meeting the message then went to “every part of the land,” and “light was given upon the second angel’s message, and the cry melted the hearts of thousands. It went from city to city, and from village to village, until the waiting people of God were fully aroused.”

May isang "tiyak na sandali" kung kailan ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay ganap na naitatatag, at sa sandaling iyon, batay sa talinghaga, nagsasara ang probasyon para sa mga dalaga. Ang "tiyak na sandali" na iyon ay may nauunang "isang yugto" kung kailan ang mensahe ay umuunlad. Mula noong Hulyo 2023, ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay umuunlad, at, kaiba sa katuparang Millerita, ang mensahe ay naipahatid sa buong daigdig bago ang "pagsasara ng probasyon". Nang nagsara ang probasyon sa pagtatapos ng pagpupulong sa Exeter, ang mensahe ay nakarating noon sa "bawat bahagi ng lupain," at "ipinagkaloob ang liwanag hinggil sa mensahe ng ikalawang anghel, at ang sigaw ay nagpalambot sa mga puso ng libu-libo. Ito'y naglakbay mula sa lungsod tungo sa lungsod, at mula sa nayon tungo sa nayon, hanggang ang nag-aantabay na bayan ng Diyos ay lubusang napukaw."

In our current history the message that began to be published in July of 2023 is now in one hundred and twenty countries around the world, and the articles that represent the development of the message of the Midnight Cry are available in over sixty languages, and the articles can either be read or listened to.

Sa ating kasalukuyang kasaysayan, ang mensaheng sinimulang ilathala noong Hulyo ng 2023 ay naroroon na sa isandaan at dalawampung bansa sa buong daigdig, at ang mga artikulong kumakatawan sa pag-unlad ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay makukuha sa mahigit sa animnapung wika, at ang mga artikulo ay maaaring basahin o pakinggan.

The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1–3.

Ang Pahayag ni Jesucristo, na ibinigay sa kaniya ng Diyos, upang ipakita sa kaniyang mga alipin ang mga bagay na dapat maganap sa madaling panahon; at sa pamamagitan ng kaniyang anghel ay sinugo at ipinahiwatig niya ito sa kaniyang alipin na si Juan; na siyang nagpatotoo sa salita ng Diyos, at sa patotoo ni Jesucristo, at sa lahat ng mga bagay na nakita niya. Mapalad ang bumabasa, at ang mga nakikinig sa mga salita ng propesiyang ito, at iniingatan ang mga bagay na nasusulat dito: sapagkat malapit na ang panahon. Pahayag 1:1-3.

The light of this message as represented with the articles has been accomplished in roughly six months by two persons.

Ang liwanag ng mensaheng ito, gaya ng kinakatawan sa mga artikulo, ay naisakatuparan sa loob ng humigit-kumulang anim na buwan ng dalawang tao.

“Unless those who can help in — are aroused to a sense of their duty, they will not recognize the work of God when the loud cry of the third angel shall be heard. When light goes forth to lighten the earth, instead of coming up to the help of the Lord, they will want to bind about His work to meet their narrow ideas. Let me tell you that the Lord will work in this last work in a manner very much out of the common order of things, and in a way that will be contrary to any human planning. There will be those among us who will always want to control the work of God, to dictate even what movements shall be made when the work goes forward under the direction of the angel who joins the third angel in the message to be given to the world. God will use ways and means by which it will be seen that He is taking the reins in His own hands. The workers will be surprised by the simple means that He will use to bring about and perfect His work of righteousness.” Testimonies to Ministers, 300.

Malibang ang mga makatutulong sa—ay mapukaw sa pagkabatid ng kanilang tungkulin, hindi nila makikilala ang gawain ng Diyos kapag maririnig na ang malakas na sigaw ng ikatlong anghel. Kapag ang liwanag ay lalabas upang liwanagan ang daigdig, sa halip na dumating sa tulong ng Panginoon, nanaisin nilang gapusin ang Kanyang gawain upang umayon sa kanilang makikitid na kaisipan. Hayaan ninyong sabihin ko sa inyo na ang Panginoon ay kikilos sa huling gawaing ito sa isang paraang lubhang labas sa karaniwang kaayusan ng mga bagay-bagay, at sa isang paraang salungat sa anumang planong pantao. Magkakaroon sa atin ng mga laging magnanais na kontrolin ang gawain ng Diyos, na magdidikta pa nga kung anong mga kilusan ang dapat gawin kapag ang gawain ay umuusad sa ilalim ng pamamatnubay ng anghel na umaanib sa ikatlong anghel sa mensaheng ibibigay sa sanlibutan. Gagamit ang Diyos ng mga paraan at kaparaanan na sa pamamagitan nito ay makikita na Siya mismo ang kumukuha ng renda sa Kanyang sariling mga kamay. Mamamangha ang mga manggagawa sa mga payak na paraan na Kanyang gagamitin upang isakatuparan at sakdalin ang Kanyang gawaing katuwiran. Mga Patotoo para sa mga Ministro, 300.

The Lion of the tribe of Judah has now brought His last-day people to verses thirteen through fifteen of Daniel eleven, opening the history represented by the history of 200 BC to 63 BC, and also Matthew chapter sixteen, and the history of Christ’s visit to Caesarea Philippi. Both the predictions and the history of their fulfillments align with the portion of the book of Daniel that was sealed until the last days. The books of Daniel and Revelation are one book, so in the last days, just before probation closes, the Revelation of Jesus Christ is unsealed, and that Revelation includes the portion of Daniel that relates to the last days. The time is at hand for the conclusion of the Exeter camp meeting.

Ang Leon ng lipi ni Juda ay dinala na ngayon ang Kaniyang bayan sa mga huling araw sa mga talatang labintatlo hanggang labinlima ng Daniel kabanata labing-isa, na nagbubukas ng kasaysayang kinakatawan ng panahong 200 BK hanggang 63 BK, at gayundin ng nasa Mateo kabanata labing-anim, at ng kasaysayan ng pagdalaw ni Cristo sa Cesarea Filipi. Kapwa ang mga hulang iyon at ang kasaysayan ng kanilang mga katuparan ay umaayon sa bahaging yaon ng aklat ni Daniel na tinatakan hanggang sa mga huling araw. Ang mga aklat ni Daniel at ng Pahayag ay iisang aklat, kaya sa mga huling araw, bago magsara ang probasyon, ang Pahayag ni Jesu-Cristo ay tinatanggalan ng tatak, at ang Pahayag na iyon ay kinabibilangan ng bahaging nauukol sa mga huling araw sa aklat ni Daniel. Malapit na ang panahon para sa pagtatapos ng pulong-kampo sa Exeter.

And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. Revelation 22:10, 11.

At sinabi niya sa akin, Huwag mong tatakan ang mga salita ng propesiya ng aklat na ito; sapagkat malapit na ang panahon. Ang di-matuwid, magpatuloy na maging di-matuwid; at ang marumi, magpatuloy na maging marumi; at ang matuwid, magpatuloy na maging matuwid; at ang banal, magpatuloy na maging banal. Apocalipsis 22:10, 11.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

Behold, the days come, saith the Lord God, that I will send a famine in the land, not a famine of bread, nor a thirst for water, but of hearing the words of the Lord: And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the Lord, and shall not find it. In that day shall the fair virgins and young men faint for thirst. They that swear by the sin of Samaria, and say, Thy god, O Dan, liveth; and, The manner of Beersheba liveth; even they shall fall, and never rise up again. Amos 8:11–14.

Narito, dumarating ang mga araw, sabi ng Panginoong Dios, na magpapadala ako ng kagutom sa lupain, hindi kagutom sa tinapay, ni uhaw man sa tubig, kundi sa pagkarinig ng mga salita ng Panginoon: At sila'y magsisipagala mula sa dagat hanggang sa dagat, at mula sa hilaga hanggang sa silanganan, sila'y tatakbo nang paroo't parito upang hanapin ang salita ng Panginoon, at hindi masusumpungan. Sa araw na yaon ay manghihina sa uhaw ang magagandang dalaga at ang mga binata. Silang nanunumpa sa pamamagitan ng kasalanan ng Samaria, at nagsasabi, Buhay ang iyong dios, Oh Dan; at, Buhay ang paraan ng Beersheba; ay mangabubuwal nga, at hindi na muling babangon. Amos 8:11–14.