The Battle of Panium was essentially spiritual warfare. Just before the Sunday law the eighth president, who is the seventh (fifth) since Ronald Reagan at the time of the end in 1989, who is also the last Republican president, and who is the richest president, and who also stirs up all the realm of globalism, will lead apostate Protestantism in defeating the Greek religion of Pan, which is the “woke-ism” of globalism. In verses eleven and twelve, the history that begins at the Ukraine War in 2014 concludes at the Sunday law in verse sixteen. Verse fifteen is the Battle of Panium, and the Battle of Panium leads to the battle of Actium, which is the Third World War.
Ang Labanan sa Panium ay sa esensiya isang pakikidigmang espirituwal. Agad bago ang Batas ng Linggo, ang ikawalong pangulo, na siya rin ang ikapito (ikalima) mula kay Ronald Reagan simula sa panahon ng wakas noong 1989, na siya rin ang huling pangulong Republikano, at na siya ang pinakamayamang pangulo, at na siya rin ang pumupukaw sa buong kaharian ng globalismo, ay pangungunahan ang tumalikod na Protestantismo sa pagwawagi laban sa Griyegong relihiyon ni Pan, na siyang "woke-ism" ng globalismo. Sa mga talatang labing-isa at labindalawa, ang kasaysayang nagsisimula sa Digmaan sa Ukraine noong 2014 ay nagtatapos sa Batas ng Linggo sa talatang labing-anim. Ang talatang labinlima ay ang Labanan sa Panium, at ang Labanan sa Panium ay humahantong sa Labanan sa Actium, na siyang Ikatlong Digmaang Pandaigdig.
At the hour of “the great earthquake”, which is the Sunday law of verse sixteen, Islam of the third Woe attacks the United States, angering the nations, and producing national ruin. It is the Battle of Panium that precedes that attack. At the Sunday law the threefold union of the dragon, the beast and false prophet is established.
Sa oras ng “dakilang lindol,” na siyang Batas ng Linggo sa talatang labing-anim, sasalakay ang Islam ng ikatlong “Woe” sa Estados Unidos, na magpapagalit sa mga bansa at magdudulot ng pambansang pagkawasak. Ang Labanan sa Panium ang nauuna sa pagsalakay na iyon. Sa Batas ng Linggo, naitatatag ang tatluhang pagkakaisa ng dragon, ng halimaw, at ng bulaang propeta.
“By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.
Sa pamamagitan ng kautusang nagpapatupad ng institusyon ng Papasiya, na isang paglabag sa kautusan ng Diyos, lubusang ihihiwalay ng ating bansa ang sarili nito sa katuwiran. Kapag iniunat ng Protestantismo ang kaniyang kamay sa kabila ng bangin upang abutin ang kamay ng kapangyarihang Romano, kapag iniabot niya ito sa ibayo ng kalaliman upang makipagkamay sa Espiritismo, kapag, sa ilalim ng impluwensiya ng tatluhang pagkakaisang ito, itatakwil ng ating bansa ang bawat prinsipyo ng kaniyang Saligang-Batas bilang isang pamahalaang Protestante at republikano, at magtatadhana para sa pagpapalaganap ng mga kabulaanan at panlilinlang ng Papasiya, kung magkagayo’y malalaman natin na dumating na ang panahon para sa kahima-himalang paggawa ni Satanas at na malapit na ang wakas. Testimonies, tomo 5, 451.
At that point, the papacy’s deadly wound is fully healed, and she rules supremely until she finally comes to her end with none to help. It is when Rome conquers the third obstacle that she rules, as represented by pagan Rome in Daniel chapter eight, verse nine, and in chapter eleven, verses sixteen through nineteen. When papal Rome removed the three horns, she ruled supremely for twelve hundred and sixty years, as did pagan Rome rule supremely for three hundred and sixty years once it conquered Egypt, the third obstacle at the Battle of Actium in 31 BC.
Sa puntong iyon, ang nakamamatay na sugat ng kapapahan ay ganap nang gumaling, at siya’y naghaharing lubos hanggang sa huli ay magwawakas siya na walang sinumang tutulong. Kapag nasakop ng Roma ang ikatlong hadlang, saka siya naghahari, gaya ng kinakatawan ng paganong Roma sa Daniel kabanata walo, talata siyam, at sa kabanata labing-isa, mga talatang labing-anim hanggang labing-siyam. Nang alisin ng kapapahang Roma ang tatlong sungay, siya’y nagharing lubos sa loob ng isang libo dalawang daan at animnapung taon, gaya rin namang ang paganong Roma ay nagharing lubos sa loob ng tatlong daan at animnapung taon, matapos nitong masakop ang Ehipto, ang ikatlong hadlang, sa Labanan sa Actium noong 31 B.K.
In grammar, the suffix “ium” is added to the end of a word to form a noun that denotes a place, a state, or a collection of something. It is commonly used in the formation of technical and scientific terms, particularly in chemistry and biology. For example: “stadium” refers to a place for athletic competitions or other events, “aquarium” refers to a place where aquatic organisms or plants are kept for display and “gymnasium” refers to a place for physical exercise or training. In scientific terminology, “ium” is often used to indicate a chemical element or compound, particularly when the element or compound has been isolated or discovered. For example: “sodium” refers to a chemical element with the symbol Na, “calcium” refers to a chemical element with the symbol Ca.
Sa balarila, ang hulaping "ium" ay idinaragdag sa dulo ng isang salita upang makabuo ng pangngalang tumutukoy sa isang pook, isang kalagayan, o isang kalipunan ng anumang bagay. Karaniwan itong ginagamit sa pagbubuo ng mga teknikal at pang-agham na termino, lalo na sa kimika at biyolohiya. Halimbawa: ang "stadium" ay tumutukoy sa isang pook para sa mga atletikong paligsahan o iba pang mga kaganapan, ang "aquarium" ay tumutukoy sa isang pook kung saan iniingatan ang mga organismong akwatiko o mga halaman upang ipakita at ang "gymnasium" ay tumutukoy sa isang pook para sa pisikal na ehersisyo o pagsasanay. Sa pang-agham na terminolohiya, madalas gamitin ang "ium" upang magpahiwatig ng isang elementong kimikal o kompuwesto, lalo na kapag ang naturang elemento o kompuwesto ay naihiwalay o natuklasan. Halimbawa: ang "sodium" ay tumutukoy sa isang elementong kimikal na may simbolong Na, ang "calcium" ay tumutukoy sa isang elementong kimikal na may simbolong Ca.
The beginning of pagan Rome ruling supremely was accomplished at the Battle of Actium, and the Battle of Panium opened the door to the war represented by Actium, for “line upon line” Actium represents the Sunday law when the papacy again rules the world supremely.
Ang pasimula ng pamumunong may kataas-taasang kapangyarihan ng paganong Roma ay naganap sa Labanan sa Actium, at ang Labanan sa Panium ang nagbukas ng pinto tungo sa digmaang kinakatawan ng Actium, sapagkat, “line upon line,” ang Actium ay kumakatawan sa batas ng Linggo, kung kailan muling mamumuno ang kapapahan sa sanlibutan nang may kataas-taasang kapangyarihan.
Actium was a sea battle, and Panium was a ground battle, thus the connection of the two battles represents a battle that is worldwide encompassing land and sea. Actium, the most famous sea battle of ancient history, also represents a worldwide war, for the “waters which thou sawest, where the whore sitteth, are peoples, and multitudes, and nations, and tongues.” Panium represents a spiritual war that is combined with a political war at the soon coming Sunday law.
Ang Actium ay isang labanang pandagat, at ang Panium ay isang labanang panlupa; kaya’t ang ugnayan ng dalawang labanang ito ay kumakatawan sa isang digmaang pandaigdig na sumasaklaw sa lupa at dagat. Ang Actium, ang pinakatanyag na labanang pandagat ng sinaunang kasaysayan, ay kumakatawan din sa isang digmaang pandaigdig, sapagkat “ang mga tubig na iyong nakita, na kinauupuan ng patutot, ay mga bayan, at mga karamihan, at mga bansa, at mga wika.” Ang Panium ay kumakatawan sa isang espirituwal na digmaan na pinagsanib sa isang pampulitikang digmaan sa nalalapit na batas ng Linggo.
The word “pan” as a noun, has multiple meanings depending on the context, but in Greek mythology, Pan is the god of shepherds, flocks, rustic music, and wilderness. He is often depicted as a half-man, half-goat figure, known for his love of music and nature.
Ang salitang “pan,” bilang pangngalan, ay may iba’t ibang kahulugan depende sa konteksto, ngunit sa mitolohiyang Griyego, si Pan ang diyos ng mga pastol, ng mga kawan, ng musikang bukid, at ng ilang. Madalas siyang inilalarawan bilang isang nilalang na kalahating tao, kalahating kambing, na kilala sa kaniyang pag-ibig sa musika at kalikasan.
“As the crowning act in the great drama of deception, Satan himself will personate Christ. The church has long professed to look to the Saviour’s advent as the consummation of her hopes. Now the great deceiver will make it appear that Christ has come. In different parts of the earth, Satan will manifest himself among men as a majestic being of dazzling brightness, resembling the description of the Son of God given by John in the Revelation. Revelation 1:13–15.” The Great Controversy, 624.
Bilang sukdulang yugto sa dakilang dula ng panlilinlang, si Satanas mismo ay magpapanggap na siya’y si Cristo. Matagal nang ipinahahayag ng iglesia na tinatanaw niya ang pagdating ng Tagapagligtas bilang kaganapan ng kanyang mga pag-asa. Ngayon, gagawin ng dakilang manlilinlang na magmukhang dumating na si Cristo. Sa iba’t ibang panig ng daigdig, magpapakilala si Satanas sa gitna ng mga tao bilang isang maringal na nilalang na may nakasisilaw na kaningningan, na kahalintulad ng paglalarawan sa Anak ng Diyos na ibinigay ni Juan sa Pahayag. Pahayag 1:13-15. The Great Controversy, 624.
Pan is the shepherd-god, and will personate the True Shepherd. Satan’s personation of Christ begins at the Sunday law for at “the decree” “we may” then “know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near”.
Si Pan ang diyos na pastol, at magpapanggap na siya ang Tunay na Pastol. Nagsisimula ang pagpapanggap ni Satanas bilang si Cristo sa batas ng Linggo, sapagkat sa "ang atas" "maaari nating" saka "malaman na dumating na ang panahon para sa kamangha-manghang pagkilos ni Satanas at na malapit na ang wakas".
The word “pan” can also refer to a shallow, wide-rimmed cooking vessel used for frying, baking, or cooking food. The final war is centered upon spiritual Jerusalem, the holy mountain that is lifted up as an ensign, and the mountain that God’s other flock that are still in Babylon flee unto. At that time all nations will come against spiritual Jerusalem, which is identified as a “cup” (pan).
Ang salitang "pan" ay maaari ring tumukoy sa isang sisidlang pangluto na mababaw at malapad ang labi, na ginagamit sa pagprito, pagbe-bake, o pagluluto ng pagkain. Ang pangwakas na digmaan ay nakasentro sa espirituwal na Jerusalem, ang banal na bundok na itinataas bilang isang watawat, at ang bundok na tinatakbuhan ng iba pang kawan ng Diyos na nasa Babilonia pa. Sa panahong iyon, ang lahat ng bansa ay darating laban sa espirituwal na Jerusalem, na tinukoy bilang isang "kopa" (pan).
The burden of the word of the Lord for Israel, saith the Lord, which stretcheth forth the heavens, and layeth the foundation of the earth, and formeth the spirit of man within him. Behold, I will make Jerusalem a cup of trembling unto all the people round about, when they shall be in the siege both against Judah and against Jerusalem. And in that day will I make Jerusalem a burdensome stone for all people: all that burden themselves with it shall be cut in pieces, though all the people of the earth be gathered together against it. Zechariah 12:1—3.
Ang pasanin ng salita ng Panginoon tungkol sa Israel, wika ng Panginoon na nag-uunat ng kalangitan, naglalagay ng saligan ng lupa, at humuhubog ng espiritu ng tao sa loob niya. Narito, gagawin kong isang kopa ng panginginig ang Jerusalem sa lahat ng mga bayan sa palibot, kapag kukubkubin nila kapuwa ang Juda at ang Jerusalem. At sa araw na yaon ay gagawin kong isang batong mabigat na pasanin ang Jerusalem para sa lahat ng mga tao: ang lahat ng magpapasan nito ay madudurog, kahit magpipisan laban dito ang lahat ng mga tao sa daigdig. Zacarias 12:1-3.
Jerusalem is also the caldron, for it is the pan where the drama is carried out. A “caldron” is a cooking pan.
Ang Jerusalem ay siya ring kaldero, sapagkat ito ang sisidlang pangluto na pinagaganapan ng dula. Ang “kaldero” ay isang sisidlang pangluto.
Then said he unto me, Son of man, these are the men that devise mischief, and give wicked counsel in this city: Which say, It is not near; let us build houses: this city is the caldron, and we be the flesh. Therefore prophesy against them, prophesy, O son of man. And the Spirit of the Lord fell upon me, and said unto me, Speak; Thus saith the Lord; Thus have ye said, O house of Israel: for I know the things that come into your mind, every one of them. Ye have multiplied your slain in this city, and ye have filled the streets thereof with the slain. Therefore thus saith the Lord God; Your slain whom ye have laid in the midst of it, they are the flesh, and this city is the caldron: but I will bring you forth out of the midst of it. Ye have feared the sword; and I will bring a sword upon you, saith the Lord God. And I will bring you out of the midst thereof, and deliver you into the hands of strangers, and will execute judgments among you. Ye shall fall by the sword; I will judge you in the border of Israel; and ye shall know that I am the Lord. This city shall not be your caldron, neither shall ye be the flesh in the midst thereof; but I will judge you in the border of Israel: And ye shall know that I am the Lord: for ye have not walked in my statutes, neither executed my judgments, but have done after the manners of the heathen that are round about you. Ezekiel 11:2–12.
Nang magkagayo’y sinabi niya sa akin, Anak ng tao, ang mga ito ang mga lalaking kumakatha ng kasamaan at nagbibigay ng masamang payo sa lungsod na ito: na nagsasabi, Hindi pa malapit; magtayo tayo ng mga bahay; ang lungsod na ito ang kaldero, at tayo ang laman. Kaya’t magpropesiya ka laban sa kanila, magpropesiya ka, O anak ng tao. At ang Espiritu ng Panginoon ay dumating sa akin, at sinabi sa akin, Magsalita ka: Ganito ang sabi ng Panginoon: Ganito ang inyong sinabi, O sambahayan ng Israel; sapagkat nalalaman ko ang lahat ng pumapasok sa inyong isip, bawat isa sa mga iyon. Pinarami ninyo ang inyong mga pinaslang sa lungsod na ito, at pinuno ninyo ang mga lansangan nito ng mga pinaslang. Kaya’t ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Ang inyong mga pinaslang na inilagay ninyo sa kalagitnaan nito, sila ang laman, at ang lungsod na ito ang kaldero; ngunit ilalabas ko kayo mula sa kalagitnaan nito. Natakot kayo sa tabak; at magdadala ako ng tabak laban sa inyo, sabi ng Panginoong Diyos. At ilalabas ko kayo mula sa kalagitnaan nito, at ibibigay ko kayo sa mga kamay ng mga dayuhan, at isasagawa ko ang mga kahatulan sa gitna ninyo. Kayo’y mabubuwal sa tabak; hahatulan ko kayo sa hangganan ng Israel; at malalaman ninyo na ako ang Panginoon. Ang lungsod na ito ay hindi magiging inyong kaldero, ni kayo’y magiging laman sa gitna nito; kundi hahatulan ko kayo sa hangganan ng Israel. At malalaman ninyo na ako ang Panginoon; sapagkat hindi kayo lumakad ayon sa aking mga tuntunin, ni hindi ninyo isinagawa ang aking mga kahatulan, kundi ginawa ninyo ayon sa mga kaugalian ng mga bansang nasa palibot ninyo. Ezekiel 11:2-12.
In English, “pan” as a prefix means “universal,” “all” or “across”. For example, “panorama” refers to a wide or comprehensive view of an area, “pantheism” refers to the belief that the universe is divine, and “Pan-American” refers to something involving all the countries of the Americas. Thus “pan” identifies a worldwide war.
Sa Ingles, ang "pan" bilang unlapi ay nangangahulugang "unibersal," "lahat," o "sa kabuuan." Halimbawa, ang "panorama" ay tumutukoy sa isang malawak o masaklaw na tanawin ng isang pook, ang "pantheism" ay tumutukoy sa paniniwalang banal ang sansinukob, at ang "Pan-American" ay tumutukoy sa isang bagay na kinasasangkutan ng lahat ng bansa sa mga Amerika. Samakatuwid, ang "pan" ay nagsasaad ng isang digmaang pandaigdig.
“Satan is diverting minds with unimportant questions, in order that they shall not with clear and distinct vision see matters of vast importance. The enemy is planning to ensnare the world.
Si Satanas ay nililihis ang mga isipan sa pamamagitan ng mga walang-kabuluhang tanong, upang hindi nila makita, nang malinaw at tiyak, ang mga bagay na lubhang mahalaga. Ang kaaway ay nagbabalak na siluin ang sanlibutan.
“The so-called Christian world is to be the theater of great and decisive actions. Men in authority will enact laws controlling the conscience, after the example of the Papacy. Babylon will make all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Every nation will be involved.” Selected Messages, book 3, 392.
Ang tinatawag na mundong Kristiyano ay magiging entablado ng malalaki at mapagpasyang mga pangyayari. Ang mga nasa kapangyarihan ay magpapatibay ng mga batas na kumokontrol sa budhi, ayon sa huwaran ng pagka-Papa. Paiinumin ng Babilonia ang lahat ng mga bansa ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid. Ang bawat bansa ay masasangkot. Selected Messages, aklat 3, 392.
The word “act” as a noun means “a formal written decision or statute enacted by a legislative body.”
Ang salitang "act" bilang pangngalan ay nangangahulugang "isang pormal na nakasulat na pasya o batas na ipinagtibay ng isang katawang lehislatibo."
“When our nation shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law, Protestantism will in this act join hands with popery.” Testimonies, volume 5, 712.
Kapag ang ating bansa ay gayong tatalikuran ang mga simulain ng sarili nitong pamahalaan hanggang sa pagpapatibay ng isang batas ng Linggo, ang Protestantismo, sa hakbang na ito, ay makikipag-isa sa kapapahan. Testimonies, tomo 5, 712.
The so-called Christian world is a theater of great actions, or acts, and every nation (pan) will be involved. The word “act” can also refer to a division or segment of a play, movie, or other performance, typically characterized by a particular set of events or actions. The word “act” as a verb, means to perform a specific action or behave in a certain way. It can also refer to pretending or playing a role, as in acting in a play or film.
Ang tinatawag na sanlibutang Kristiyano ay isang tanghalan ng mga dakilang kilos, o mga “act,” at makikilahok ang bawat bansa (pan). Ang salitang “act” ay maaari ring tumukoy sa isang yugto o bahagi ng isang dula, pelikula, o iba pang pagtatanghal, na karaniwang may natatanging kalipunan ng mga pangyayari o pagkilos. Ang salitang “act,” bilang pandiwa, ay nangangahulugang magsagawa ng isang tiyak na kilos o kumilos sa isang tiyak na paraan. Maaari rin itong tumukoy sa pagpapanggap o pagganap ng isang papel, gaya ng pag-arte sa isang dula o pelikula.
“The world is a theater. The actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. God is lost sight of. With the great masses of mankind there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to his rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.
Ang sanlibutan ay isang teatro. Ang mga aktor, ang mga naninirahan dito, ay naghahanda upang gumanap ng kanilang bahagi sa huling dakilang dula. Ang Diyos ay nawawala sa paningin. Sa malawak na karamihan ng sangkatauhan ay walang pagkakaisa, maliban kung ang mga tao ay nagbubuklod upang isakatuparan ang kanilang mga makasariling layunin. Nakamasid ang Diyos. Ang Kaniyang mga layunin hinggil sa Kaniyang mga mapanghimagsik na nasasakupan ay matutupad. Ang sanlibutan ay hindi ipinagkaloob sa mga kamay ng mga tao, bagaman pinahihintulutan ng Diyos na ang mga elemento ng kalituhan at kaguluhan ay maghari sa loob ng isang panahon. May isang kapangyarihang mula sa kailaliman na kumikilos upang isakatuparan ang mga huling dakilang tagpo sa dula,—si Satanas na dumarating bilang si Cristo, at gumagawa sa lahat ng pandaraya ng kalikuan sa mga nagbubuklod-buklod sa mga lihim na kapisanan. Ang mga nagpapadala sa pagnanasa sa pagbubuklod-buklod ay isinasakatuparan ang mga panukala ng kaaway. Ang sanhi ay susundan ng epekto.
“Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.” Review and Herald, September 10, 1903.
"Ang pagsalangsang ay halos umabot na sa hangganan nito. Kalituhan ang pumupuno sa sanlibutan, at isang matinding sindak ay malapit nang dumating sa mga tao. Napakalapit na ang wakas. Tayong nakaaalam ng katotohanan ay dapat na naghahanda para sa kung ano ang malapit nang bumugso sa sanlibutan bilang isang lubhang nakagugulat na sorpresa." Review and Herald, Setyembre 10, 1903.
Panium and Actium represent the Third World War. In that war there will be supernatural manifestations as represented by the Greek goat-god Pan. The war will be associated with the enforcement of the Sunday law as an “act.” And the war is identified as “the last scenes in the great drama”, for it is not only the legal act of enforcing Sunday legislation, it is also the climax of the gospel drama in the closing hours of human probation. In advance of the battle where Panium and Actium prophetically join, in verse sixteen of Daniel chapter eleven, God’s last-day army will already be raised up, and their banner, which is an ensign, will then be lifted up. The primary meaning of “ensign” is the banner of an army.
Ang Panium at Actium ay kumakatawan sa Ikatlong Digmaang Pandaigdig. Sa digmaang iyon magkakaroon ng mga sobrenatural na pagpapakita gaya ng kinakatawan ng Griyegong diyos-kambing na si Pan. Ang digmaang iyon ay iuugnay sa pagpapatupad ng batas sa Linggo bilang isang "act." At ang digmaang iyon ay tinutukoy bilang "ang mga huling tagpo sa dakilang dula", sapagkat ito ay hindi lamang ang ligal na akto ng pagpapatupad ng batas sa Linggo, kundi ito rin ang kasukdulan ng drama ng ebanghelyo sa nagtatapos na mga oras ng probasyon ng sangkatauhan. Bago pa ang labanan kung saan ang Panium at Actium ay propetikong nagsasanib, sa talatang labing-anim ng ikalabing-isang kabanata ng Daniel, maitatatag na ang hukbo ng Diyos sa mga huling araw, at ang kanilang watawat, na isang ensign, ay itataas. Ang pangunahing kahulugan ng "ensign" ay ang watawat ng isang hukbo.
Act and Pan are Actium and Panium, and the Wonderful Linguist controlled the geography, the names, and the history of both battles, for it is the history immediately before the soon coming Sunday law. The Battle of Panium took place in 200 BC, and verse sixteen identifies Rome conquering Jerusalem in 63 BC.
Ang Act at Pan ay tumutukoy sa Actium at Panium, at ang Kahanga-hangang Lingguwista ang namahala sa heograpiya, sa mga pangalan, at sa kasaysayan ng dalawang labanan, sapagkat ito ang kasaysayan na kaagad na nauuna sa nalalapit na batas ng Linggo. Naganap ang Labanan sa Panium noong 200 BK, at itinutukoy ng talatang labing-anim ang pagsakop ng Roma sa Jerusalem noong 63 BK.
Between the history in the last days that is represented by the period from 200 BC to 63 BC, the formation of the image of the beast in the United States will be accomplished, as represented by the history of 161 BC to 158 BC. Before the period where the final movements of erecting an image of the beast in the United States, there will be an event represented by the revolt of Modein in 167 BC. The revolt is typified by the revolt against the forced religion of Greece, and the revolt will lead to a waymark represented by the rededication of the temple in 164 BC.
Sa loob ng kasaysayan ng mga huling araw na kinakatawan ng panahong mula 200 BK hanggang 63 BK, maisasakatuparan ang pagbuo ng larawan ng hayop sa Estados Unidos, gaya ng kinakatawan ng kasaysayan mula 161 BK hanggang 158 BK. Bago ang panahong kung kailan magaganap ang mga panghuling kilusan ng pagtatayo ng larawan ng hayop sa Estados Unidos, magkakaroon ng isang pangyayari na kinakatawan ng paghihimagsik sa Modein noong 167 BK. Ang naturang paghihimagsik, na ang tipo ay ang paghihimagsik laban sa sapilitang relihiyon ng Gresya, ay maghahatid sa isang panandang-daan na kinakatawan ng muling pagtatalaga ng templo noong 164 BK.
164 BC is commemorated by Judaism because of the miracle of a day’s worth of holy oil lasting for eight days. Thus 164 BC, which precedes 161 BC, identifies a satanic miracle that was accomplished for the apostate people of God. The miracle is represented as one day producing eight days, and that first day’s oil was what supplied the entire eight days. The miracle was brought upon the one part that was of the seven, and this waymark is set within the very history where the enigma of the eighth that is of the seven being accomplished upon both the apostate Republican horn and the apostate Protestant horn.
Ang 164 BK ay inaalala ng Judaismo dahil sa himalang ang banal na langis na sapat para sa isang araw ay tumagal nang walong araw. Kaya, ang 164 BK, na nauuna sa 161 BK, ay tumutukoy sa isang makasatanas na himala na naisakatuparan para sa tumalikod na bayan ng Diyos. Ang himala ay inilalarawan bilang isang araw na nagbubunga ng walong araw, at ang langis ng unang araw na iyon ang siyang nagbigay-tustos sa buong walong araw. Ang himala ay ipinangyari sa isang bahaging kabilang sa pito, at ang palatandaang ito ay itinakda sa mismong kasaysayan kung saan ang hiwaga ng ikawalo na mula sa pito ay isinasakatuparan sa kapwa ang tumalikod na sungay na Republikano at ang tumalikod na sungay na Protestante.
The manifestation of satanic miracles before the soon coming Sunday law is associated with the Greek god Pan. When the Battle of Panium is waged and won by Trump and apostate Protestantism, “Pandora’s box” will have been opened, and there will be no way to solve the problems that are then released upon mankind for, “a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.”
Ang pagpapamalas ng mga satanikong himala bago ang nalalapit na batas sa Linggo ay inuugnay sa Griyegong diyos na si Pan. Kapag pinasimulan at naipanalo ni Trump, kasama ng tumalikod na Protestantismo, ang Labanan sa Panium, mabubuksan na ang "kahon ni Pandora," at wala nang magiging lunas sa mga suliraning pakakawalan noon sa sangkatauhan, sapagkat: "malapit nang dumating sa mga tao ang isang matinding sindak. Ang wakas ay lubhang malapit na. Tayo na nakaaalam ng katotohanan ay nararapat na maghanda para sa malapit nang dumating sa sanlibutan na gaya ng isang lubhang nakagugulat na sorpresa."
The one hundred and forty-four thousand are those that have been sealed by the sanctifying power of God’s Word which was provided through the unsealing of the Revelation of Jesus Christ. That Revelation includes several specific lines of truth, and it provides sanctified instruction of Who Jesus is. As the Word of God, He is the Wonderful Linguist who has controlled all human language, since through His power He brought about the various languages when He rained down confusion at the tower of Babel. He is the Wonderful Numberer that has hidden secrets with the numbers set forth in His Word, and within His entire creation. He is the controller of history, for history is “His”-story. He created the earth and He controlled the geographical form of planet earth after the Flood, and therefore the various prophetic geographies that make up the “truths” found in His Word. The one hundred and forty-four thousand represent among other things, those who manifest faith that He created all things.
Ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay yaong mga tinatakan ng nagpapabanal na kapangyarihan ng Salita ng Diyos na ipinagkaloob sa pamamagitan ng pagbubukas ng mga tatak ng Pahayag ni Jesucristo. Ang Pahayag na iyon ay naglalaman ng ilang tiyak na linya ng katotohanan, at nagbibigay ito ng pinabanal na pagtuturo tungkol sa kung sino si Jesus. Bilang ang Salita ng Diyos, Siya ang Kamangha-manghang Dalubwika na may lubos na kapamahalaan sa lahat ng wikang pantao, yamang sa pamamagitan ng Kanyang kapangyarihan ay pinasibol Niya ang sari-saring wika noong ibinuhos Niya ang kalituhan sa tore ng Babel. Siya ang Kamangha-manghang Tagabilang na nagkubli ng mga lihim sa pamamagitan ng mga bilang na inilatag sa Kanyang Salita, at sa loob ng Kanyang buong sangnilikha. Siya ang tagapamahala ng kasaysayan, sapagkat ang history ay “His”-story. Nilikha Niya ang lupa at pinamahalaan Niya ang anyong heograpikal ng planetang Daigdig pagkatapos ng Baha, at samakatuwid ay pinamahalaan Niya rin ang iba’t ibang propetikong heograpiya na bumubuo sa mga “katotohanan” na nasusumpungan sa Kanyang Salita. Ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay kumakatawan, bukod sa iba pa, sa mga nagpapakita ng pananampalatayang Siya ang lumikha ng lahat ng bagay.
In the beginning was the Word, and the Word was with God, and the Word was God. The same was in the beginning with God. All things were made by him; and without him was not any thing made that was made. John 1:1–3.
Nang pasimula ay ang Salita, at ang Salita ay sumasa Diyos, at ang Salita ay Diyos. Ito rin nang pasimula’y sumasa Diyos. Ang lahat ng mga bagay ay ginawa sa pamamagitan niya; at alin man sa lahat ng ginawa ay hindi ginawa kung wala siya. Juan 1:1-3.
The story of Pandora’s box is a myth from ancient Greek mythology. It is primarily recounted in “Works and Days” by the Greek poet Hesiod and in various other classical sources. It is obviously a paraphrase of the experience of Eve in the Garden of Eden. The name “Pandora” comes from ancient Greek mythology. It is derived from the Greek words’ “pan” meaning “all,” “dora’ meaning “gifts.” Pandora means “all-gifted.” Eve is the symbol of the Church, and all gifts are found within God’s Church.
Ang kuwento ng kahon ni Pandora ay isang mito mula sa sinaunang mitolohiyang Griyego. Pangunahing isinasalaysay ito sa “Works and Days” ng makatang Griyego na si Hesiod at sa iba’t iba pang klasikal na sanggunian. Malinaw na ito ay isang paraprasis ng karanasan ni Eba sa Hardin ng Eden. Ang pangalang “Pandora” ay nagmula sa sinaunang mitolohiyang Griyego. Ito ay hinango mula sa mga salitang Griyego na “pan,” na ang kahulugan ay “lahat,” at “dora,” na ang kahulugan ay “mga kaloob.” Ang “Pandora” ay nangangahulugang “ganap na pinagkalooban.” Si Eba ang sagisag ng Simbahan, at ang lahat ng kaloob ay masusumpungan sa loob ng Simbahan ng Diyos.
In Greek mythology, Pandora was the first mortal woman created by the gods. According to the myth, she was crafted by Hephaestus at the command of Zeus, the king of the gods, as part of a plan to punish humanity. Each of the gods contributed gifts to Pandora, including beauty, grace, intelligence, and charm. Zeus gave her a jar (in later retellings, it became a box) and instructed her never to open it under any circumstances. Eve was told she could eat of every tree except of “the tree in the midst of the Garden.”
Sa mitolohiyang Griyego, si Pandora ang unang babaeng mortal na nilikha ng mga diyos. Ayon sa mito, siya ay hinubog ni Hephaestus sa utos ni Zeus, ang hari ng mga diyos, bilang bahagi ng isang plano upang parusahan ang sangkatauhan. Bawat isa sa mga diyos ay naghandog kay Pandora ng mga kaloob, kabilang ang kagandahan, tikas, katalinuhan, at alindog. Ibinigay ni Zeus sa kaniya ang isang banga (sa mga kalaunang pagsasalaysay, ito'y naging isang kahon) at inutusan siyang huwag na huwag itong bubuksan sa anumang pagkakataon. Sinabihan si Eva na maaari niyang kainin ang bunga ng bawat punong-kahoy maliban sa "punong-kahoy sa gitna ng Hardin."
Pandora, overcome by curiosity, eventually succumbed to temptation and opened the jar. Upon doing so, all the evils, pains, and diseases that had previously been kept inside were released into the world, spreading suffering and misery among humanity. However, one thing remained in the jar: hope. In some versions of the myth, Pandora quickly closed the jar, preventing hope from escaping, while in others, hope also emerged, providing humanity with a glimmer of optimism and resilience in the face of adversity.
Si Pandora, na nadaig ng pag-usisa, sa bandang huli ay sumuko sa tukso at binuksan ang sisidlan. Pagkabukas niya nito, ang lahat ng mga kasamaan, mga pasakit, at mga karamdaman na dating nakapiit sa loob ay kumawala sa daigdig, na naghasik ng pagdurusa at kapighatian sa sangkatauhan. Gayunman, may isang bagay na nanatili sa sisidlan: pag-asa. Sa ilang bersiyon ng mito, agad niya itong muling isinara, at napigil ang pag-asa na makawala, samantalang sa iba, lumabas din ang pag-asa, na nagkakaloob sa sangkatauhan ng munting sinag ng optimismo at katatagan sa harap ng mga pagsubok.
The Battle of Panium joins the Battle of Actium at the soon coming Sunday law, and the soon coming Sunday law was typified by the test in the Garden of Eden. In the garden the test was simply for Adam and Eve, but in the last days the test needed to confront all mankind around the entire world. The first test of believing or disbelieving God’s word in the Garden typifies the last test of the Sunday law. Eve failed that first test and opened the floodgates of woe upon mankind, as represented in the myth of Pandora.
Ang Labanan sa Panium at ang Labanan sa Actium ay nagtatagpo sa nalalapit na batas sa Linggo, at ang nalalapit na batas sa Linggo ay sinagisagan ng pagsubok sa Halamanan ng Eden. Sa Halamanan, ang pagsubok ay para lamang kina Adan at Eba, ngunit sa mga huling araw ang pagsubok ay kailangang harapin ang buong sangkatauhan sa buong sanlibutan. Ang unang pagsubok ng paniniwala o di-paniniwala sa salita ng Diyos sa Halamanan ay naging tipo ng huling pagsubok ng batas sa Linggo. Nabigo si Eba sa unang pagsubok na iyon at binuksan niya ang mga pintuang-baha ng dalamhati sa sangkatauhan, gaya ng kinakatawan sa mito ni Pandora.
When the Battle of Panium joins the Battle of Actium, the test represented in the Garden of Eden will open upon all mankind. The hope that is then provided for the world is the ensign that is lifted up for all the world (panorama) to see.
Kapag nagsanib ang Labanan sa Panium at ang Labanan sa Actium, ang pagsubok na kinakatawan sa Hardin ng Eden ay magbubukas sa buong sangkatauhan. Ang pag-asa na sa panahong iyon ay ipagkakaloob sa sanlibutan ay ang estandarteng itinataas upang makita ng buong sanlibutan (panorama).
All ye inhabitants of the world, and dwellers on the earth, see ye, when he lifteth up an ensign on the mountains; and when he bloweth a trumpet, hear ye. Isaiah 18:3.
Kayong lahat na mga naninirahan sa sanlibutan, at mga tumatahan sa lupa, masdan ninyo, kapag itinaas niya ang watawat sa mga bundok; at kapag humihip siya ng pakakak, dinggin ninyo. Isaias 18:3.
We will continue this study in the next article.
Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.
“The world is a theater; the actors, its inhabitants, are preparing to act their part in the last great drama. With the great masses of mankind, there is no unity, except as men confederate to accomplish their selfish purposes. God is looking on. His purposes in regard to His rebellious subjects will be fulfilled. The world has not been given into the hands of men, though God is permitting the elements of confusion and disorder to bear sway for a season. A power from beneath is working to bring about the last great scenes in the drama,—Satan coming as Christ, and working with all deceivableness of unrighteousness in those who are binding themselves together in secret societies. Those who are yielding to the passion for confederation are working out the plans of the enemy. The cause will be followed by the effect.
Ang sanlibutan ay isang teatro; ang mga aktor nito—ang mga naninirahan dito—ay naghahanda upang gumanap ng kani-kaniyang bahagi sa huling dakilang dula. Sa malawak na masa ng sangkatauhan, walang pagkakaisa, maliban kung ang mga tao ay nagbubuklod upang isakatuparan ang kanilang makasariling layunin. Ang Diyos ay nagmamasid. Ang Kaniyang mga layon ukol sa Kaniyang mga mapaghimagsik na nasasakupan ay matutupad. Ang sanlibutan ay hindi ibinigay sa mga kamay ng mga tao, bagaman ipinahihintulot ng Diyos na manaig sa loob ng isang panahon ang mga elemento ng kalituhan at kaguluhan. Isang kapangyarihang mula sa ibaba ang kumikilos upang idulot ang mga huling dakilang tagpo sa dula—si Satanas na dumarating bilang si Cristo, at gumagawa, taglay ang lahat ng daya ng kalikuan, sa mga nagbibigkis ng kanilang sarili sa mga lihim na kapisanan. Yaong mga nagpapasakop sa pagnanasa sa pagbubuklod ay isinasakatuparan ang mga panukala ng kaaway. Ang sanhi ay susundan ng bunga.
“Never did this message apply with greater force than it applies today. More and more the world is setting at naught the claims of God. Men have become bold in transgression. The wickedness of the inhabitants of the world has almost filled up the measure of their iniquity. This earth has almost reached the place where God will permit the destroyer to work his will upon it. The substitution of the laws of men for the law of God, the exaltation, by merely human authority, of Sunday in place of the Bible Sabbath, is the last act in the drama. When this substitution becomes universal, God will reveal Himself. He will arise in His majesty to shake terribly the earth. He will come out of His place to punish the inhabitants of the world for their iniquity, and the earth shall disclose her blood, and shall no more cover her slain.
Kailanma’y hindi nagkaroon ng higit na bigat ang mensaheng ito kaysa sa taglay nito ngayon. Lalong higit na binabalewala ng sanlibutan ang mga pag-aangkin ng Diyos. Ang mga tao ay naging mapangahas sa pagsalangsang. Ang kasamaan ng mga naninirahan sa sanlibutan ay halos napuno na ang takal ng kanilang kalikuan. Ang mundong ito ay halos umabot na sa puntong ipahihintulot ng Diyos sa mamumuksa na isagawa ang kanyang kalooban dito. Ang pagpapalit ng mga batas ng tao sa Kautusan ng Diyos—ang pagdadakila, sa pamamagitan lamang ng awtoridad na pantao, sa Linggo bilang kapalit ng Sabat ng Bibliya—ay ang huling yugto sa dula. Kapag ang pagpapalit na ito ay naging pangkalahatan, ihahayag ng Diyos ang Kanyang sarili. Babangon Siya sa Kanyang Kamahalan upang yanigin nang kakilakilabot ang lupa. Lalabas Siya mula sa Kanyang dako upang parusahan ang mga naninirahan sa sanlibutan dahil sa kanilang kalikuan, at ilalantad ng lupa ang kanyang dugo, at hindi na niya tatakpan ang kanyang mga napatay.
“We are standing on the threshold of the crisis of the ages. In quick succession the judgments of God will follow one another,—fire, and flood, and earthquake, with war and bloodshed. We are not to be surprised at this time by events both great and decisive; for the angel of mercy cannot remain much longer to shelter the impenitent.
Nakatindig tayo sa bungad ng krisis ng mga kapanahunan. Sunud-sunod at mabilis na darating ang mga hatol ng Diyos—apoy, at baha, at lindol, kasama ang digmaan at pagdanak ng dugo. Sa panahong ito, hindi tayo dapat magulat sa mga pangyayaring dakila at mapagpasya; sapagkat ang anghel ng awa ay hindi na maaaring manatili nang matagal pa upang ipagsilong ang mga hindi nagsisisi.
“The crisis is stealing gradually upon us. The sun shines in the heavens, passing over its usual round, and the heavens still declare the glory of God. Men are still eating and drinking, planting and building, marrying and giving in marriage. Merchants are still buying and selling. Men are jostling one against another, contending for the highest place. Pleasure lovers are still crowding to theaters, horse races, gambling hells. The highest excitement prevails, yet probation’s hour is fast closing, and every case is about to be eternally decided. Satan sees that his time is short. He has set all his agencies at work that men may be deceived, deluded, occupied, and entranced until the day of probation shall be ended, and the door of mercy forever shut.
Ang krisis ay palihim na unti-unting dumarating sa atin. Ang araw ay sumisinag sa kalangitan, tinatahak ang karaniwan nitong pag-ikot, at ang kalangitan ay patuloy na nagpapahayag ng kaluwalhatian ng Diyos. Ang mga tao’y patuloy na kumakain at umiinom, nagtatanim at nagtatayo, nag-aasawa at ipinagkakasal. Ang mga mangangalakal ay patuloy na bumibili at nagbibili. Ang mga tao’y nagsisiksikan, nag-aagawan para sa pinakamataas na kalagayan. Ang mga mahilig sa kalayawan ay patuloy na dumadagsa sa mga teatro, mga karerahan ng kabayo, at mga impiyernong sugalan. Ang sukdulang kasabikan ang namamayani, gayunman, mabilis nang nagwawakas ang panahon ng palugit, at ang bawat usapin ay malapit nang pasiyahan sa walang hanggan. Nakikita ni Satanas na maikli na ang kanyang panahon. Kanyang pinagkilos ang lahat ng kanyang mga kasangkapan, upang ang mga tao’y madaya, malinlang, maabala, at mabighani, hanggang sa matapos ang panahon ng palugit, at ang pinto ng awa ay tuluyang maisara magpakailanman.
“Transgression has almost reached its limit. Confusion fills the world, and a great terror is soon to come upon human beings. The end is very near. We who know the truth should be preparing for what is soon to break upon the world as an overwhelming surprise.
Ang pagsalangsang ay halos umabot na sa sukdulan nito. Ang kalituhan ay pumupuno sa sanlibutan, at isang matinding pangingilabot ay malapit nang dumating sa sangkatauhan. Lubhang malapit na ang wakas. Tayo na nakaaalam ng katotohanan ay dapat nang naghahanda para sa bagay na malapit nang bumugso sa sanlibutan bilang isang lubhang kagulat-gulat na pagbulaga.
“In this time of prevailing iniquity we may know that the last great crisis is at hand. When the defiance of God’s law is almost universal, when His people are oppressed and afflicted by their fellow men, the Lord will interpose.
Sa panahong ito ng naghaharing kasamaan, maaari nating matanto na nalalapit na ang huling dakilang krisis. Kapag ang pagsalansang sa kautusan ng Diyos ay halos pangkalahatan, kapag ang Kaniyang bayan ay inaapi at pinahihirapan ng kanilang kapwa-tao, ang Panginoon ay mamamagitan.
“We are standing upon the threshold of great and solemn events. Prophecies are fulfilling. Strange, eventful history is being recorded in the books of heaven. Everything in our world is in agitation. There are wars, and rumors of wars. The nations are angry, and the time of the dead has come, that they should be judged. Events are changing to bring about the day of God which hasteth greatly. Only a moment of time, as it were, yet remains. But while already nation is rising against nation, and kingdom against kingdom, there is not now a general engagement. As yet the four winds are held until the servants of God shall be sealed in their foreheads. Then the powers of earth will marshal their forces for the last great battle.” Christian Service, 50, 51.
Tayo ay nakatayo sa bungad ng mga dakila at mataimtim na pangyayari. Natutupad ang mga propesiya. Isang kakaibang kasaysayan, hitik sa mga kaganapan, ay itinatala sa mga aklat ng langit. Ang lahat sa ating sanlibutan ay nasa kaguluhan. May mga digmaan, at mga alingawngaw ng digmaan. Nagagalit ang mga bansa, at dumating na ang panahon ng mga patay, upang sila’y hatulan. Ang mga pangyayari ay nagbabago upang ihatid ang araw ng Diyos na lubhang nagmamadaling sumapit. Waring isang saglit na panahon na lamang ang nalalabi. Ngunit habang nagsisitindig na ang bansa laban sa bansa, at ang kaharian laban sa kaharian, wala pa ngayong pangkalahatang labanan. Sa ngayon ay pinipigil pa ang apat na hangin hanggang sa matatakan sa kanilang mga noo ang mga lingkod ng Diyos. Kung magkagayo’y titipunin ng mga kapangyarihan sa lupa ang kanilang mga hukbo para sa huling dakilang labanan. Christian Service, 50, 51.