Inspiration is clear that chapter three of Daniel, represents the Sunday law in the United States. In Isaiah chapter twenty-three, the whore of Tyre, who commits fornication with the kings of the earth, is the whore of Revelation that commits fornication with the kings of the earth. In Revelation seventeen, that whore has Babylon the Great written on her forehead.
Maliwanag ayon sa Inspirasyon na ang ikatlong kabanata ng Daniel ay kumakatawan sa batas ng Linggo sa Estados Unidos. Sa Isaias kabanata dalawampu’t tatlo, ang patutot ng Tiro, na nakikiapid sa mga hari sa lupa, ay siyang patutot sa Apocalipsis na nakikiapid sa mga hari sa lupa. Sa Apocalipsis labing-pito, ang patutot na iyon ay may nakasulat sa kanyang noo: Dakilang Babilonia.
And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. Revelation 17:4, 5.
At ang babae ay nakadamit ng purpura at iskarlata, at napalamutian ng ginto, mga mahalagang bato, at mga perlas, na may hawak na ginintuang saro sa kaniyang kamay na puno ng mga karumaldumal at ng karumihan ng kaniyang pakikiapid: At sa kaniyang noo ay may nakasulat na pangalan, HIWAGA, ANG DAKILANG BABILONYA, INA NG MGA PATUTOT AT NG MGA KARUMALDUMAL SA LUPA. Pahayag 17:4, 5.
Before 1950, English dictionaries correctly identified the woman represented in these two verses, as the Roman Catholic church. The whole world knew after the Dark Ages of Catholic persecutions that were accomplished from 538 through 1798; that the Roman church was the whore who commits fornication with the kings of the earth. The Declaration of Independence was designed as a rejection of the rule of Catholicism and also the rule of the earthly kings that had formed unholy relationships with the whore. Isaiah chapter twenty-three, identifies that the whore would be forgotten. You would never find the definition of the whore of Revelation seventeen as the Catholic church in any modern search engines, for God’s Word never fails, and God’s Word states that she would be forgotten.
Bago ang 1950, wastong kinilala ng mga diksyunaryong Ingles na ang babaeng inilalarawan sa dalawang talatang ito ay ang Simbahang Katoliko Romano. Nalaman ng buong daigdig, matapos ang Madilim na Panahon ng mga pag-uusig ng Katolisismo na isinakatuparan mula 538 hanggang 1798, na ang Simbahan ng Roma ang patutot na nakikiapid sa mga hari ng lupa. Ang Deklarasyon ng Kalayaan ay idinisenyo bilang isang pagtakwil sa paghahari ng Katolisismo at gayundin sa paghahari ng mga haring makalupa na nagtatag ng mga di-banal na ugnayan sa patutot. Ipinahayag sa Isaias, kabanata dalawampu’t tatlo, na ang patutot ay malilimutan. Hindi mo kailanman matatagpuan sa alinmang makabagong search engine ang depinisyon ng patutot ng Apocalipsis labimpito bilang ang Simbahang Katoliko, sapagkat ang Salita ng Diyos ay kailanma’y hindi nabibigo, at sinasabi ng Salita ng Diyos na siya’y malilimutan.
And it shall come to pass in that day, that Tyre shall be forgotten seventy years, according to the days of one king: after the end of seventy years shall Tyre sing as an harlot. Take an harp, go about the city, thou harlot that hast been forgotten; make sweet melody, sing many songs, that thou mayest be remembered. And it shall come to pass after the end of seventy years, that the Lord will visit Tyre, and she shall turn to her hire, and shall commit fornication with all the kingdoms of the world upon the face of the earth. And her merchandise and her hire shall be holiness to the Lord: it shall not be treasured nor laid up; for her merchandise shall be for them that dwell before the Lord, to eat sufficiently, and for durable clothing. Isaiah 23:15–18.
At mangyayari sa araw na yaon, na ang Tiro ay malilimutan sa loob ng pitumpung taon, ayon sa mga araw ng isang hari; at pagkatapos ng pitumpung taon, aawit ang Tiro na gaya ng isang patutot. Kumuha ka ng alpa, maglibot sa lungsod, ikaw na patutot na nalimutan; magpatugtog ng matamis na himig, umawit ng maraming awit, upang ikaw ay maalaala. At mangyayari, pagkaraan ng pitumpung taon, na dadalawin ng Panginoon ang Tiro, at siya’y manunumbalik sa kanyang upa, at makikiapid sa lahat ng mga kaharian ng sanlibutan sa ibabaw ng lupa. At ang kanyang kalakal at ang kanyang upa ay magiging banal sa Panginoon; hindi iyon itatago ni iimbakin; sapagkat ang kanyang kalakal ay para sa mga tumatahan sa harap ng Panginoon, upang kumain nang may kasapatan, at para sa matitibay na kasuutan. Isaias 23:15-18.
God’s Word never fails, and since 1798, the whore has been forgotten, but in the last days she will be remembered. She is remembered when God’s seventh-day Sabbath is attacked, and it is the one commandment of the Ten Commandments, that was always to be remembered. She is remembered when she takes her harp, travels around the city and makes sweet melodies and many songs. She sings her songs at the end of seventy years, that are the days of one king. A king, according to Daniel chapter two, is a kingdom.
Hindi kailanman nabibigo ang Salita ng Diyos, at mula noong 1798, ang patutot ay nalimot; ngunit sa mga huling araw siya’y maaalaala. Siya’y naaalala kapag ang ikapitong-araw na Sabbath ng Diyos ay inaatake, at ito ang tanging utos sa Sampung Utos na lagi nang dapat alalahanin. Siya’y naaalala kapag kinukuha niya ang kaniyang alpa, nililibot ang lungsod at lumilikha ng matatamis na himig at maraming awit. Inaawit niya ang kaniyang mga awit sa katapusan ng pitumpung taon, na siyang mga araw ng isang hari. Ang isang hari, ayon sa ikalawang kabanata ng Daniel, ay isang kaharian.
And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.
At saanman nananahan ang mga anak ng mga tao, ang mga hayop sa parang at ang mga ibon sa himpapawid ay ibinigay niya sa iyong kamay, at ginawa ka niyang pinuno sa kanilang lahat. Ikaw ang ulong ginto na ito. Daniel 2:38.
A “head,” or a “king” are both symbols of a kingdom. The kingdom that is represented by the “days of one king,” is the United States. The United States began its prophetic rule as the earth beast when the deadly wound was delivered to the whore of Babylon in 1798. It continues as the sixth kingdom of Bible prophecy until the Sunday law. The literal kingdom of Bible prophecy that actually ruled for seventy years was Babylon.
Ang "ulo" o ang "hari" ay kapwa mga sagisag ng isang kaharian. Ang kahariang kinakatawan ng "mga araw ng isang hari" ay ang Estados Unidos. Sinimulan ng Estados Unidos ang paghahari nito ayon sa propesiya bilang halimaw mula sa lupa nang ang patutot ng Babilonya ay tinamo ang nakamamatay na sugat noong 1798. Nagpapatuloy ito bilang ikaanim na kaharian ng propesiya ng Biblia hanggang sa batas ng Linggo. Ang literal na kaharian sa propesiya ng Biblia na tunay na namahala sa loob ng pitumpung taon ay ang Babilonya.
Behold, I will send and take all the families of the north, saith the Lord, and Nebuchadnezzar the king of Babylon, my servant, and will bring them against this land, and against the inhabitants thereof, and against all these nations round about, and will utterly destroy them, and make them an astonishment, and an hissing, and perpetual desolations. Moreover I will take from them the voice of mirth, and the voice of gladness, the voice of the bridegroom, and the voice of the bride, the sound of the millstones, and the light of the candle. And this whole land shall be a desolation, and an astonishment; and these nations shall serve the king of Babylon seventy years. And it shall come to pass, when seventy years are accomplished, that I will punish the king of Babylon, and that nation, saith the Lord, for their iniquity, and the land of the Chaldeans, and will make it perpetual desolations. Jeremiah 25:9–12.
Narito, aking susuguin at kukunin ang lahat ng mga angkan sa hilaga, sabi ng Panginoon, at si Nabucodonosor na hari ng Babilonia, na aking lingkod, at aking dadalhin sila laban sa lupaing ito, at laban sa mga nananahan dito, at laban sa lahat ng mga bansang nasa palibot, at lubusang lilipulin ko sila, at gagawin ko silang panggigilalas, isang bagay na sisipolan, at mga pagkatiwangwang na walang hanggan. Bukod dito ay aking aalisin sa kanila ang tinig ng kagalakan, at ang tinig ng kasayahan, ang tinig ng lalaking ikakasal, at ang tinig ng babaing ikakasal, ang ugong ng mga gilingang-bato, at ang liwanag ng ilawan. At ang buong lupaing ito ay magiging isang pagkatiwangwang, at isang panggigilalas; at paglilingkuran ng mga bansang ito ang hari ng Babilonia sa loob ng pitumpung taon. At mangyayari, kapag natapos na ang pitumpung taon, na aking parurusahan ang hari ng Babilonia, at ang bansang iyon, sabi ng Panginoon, dahil sa kanilang kasamaan, pati ang lupain ng mga Caldeo; at ito’y aking gagawing mga pagkatiwangwang na walang hanggan. Jeremias 25:9-12.
Literal Babylon ruled for seventy years, typifying the kingdom in the last days which will reign for seventy symbolic years. Nebuchadnezzar, the king of Babylon, attacked Judah three times. The first attack was against Jehoiakim, and the seventy years of Jeremiah’s prophecy then began. It ended with the death of Belshazzar, when God punished “the king of Babylon,” as he had punished king Jehoiakim in the beginning of the seventy years. The prophetic kingdom that is represented as “days of one king” (one kingdom) as “seventy years” was Babylon, and the kingdom of Bible prophecy that rules for the seventy symbolic years during the time when the whore of Tyre is forgotten, is the earth beast of Revelation thirteen. The transition from the fifth to sixth kingdom of Bible prophecy in 1798, is part of the truth that John is illustrating in Revelation chapter thirteen.
Ang literal na Babilonia ay namuno sa loob ng pitumpung taon, na siyang tipo ng kaharian sa mga huling araw na maghahari sa loob ng pitumpung simbolikong taon. Si Nebukadnezar, ang hari ng Babilonia, ay sumalakay sa Juda nang tatlong ulit. Ang unang pagsalakay ay laban kay Jehoiakim, at noon nagsimula ang pitumpung taon ng hula ni Jeremias. Nagtapos ito sa pagkamatay ni Belsasar, noong pinarusahan ng Diyos ang “hari ng Babilonia,” gaya ng pinarusahan Niya si haring Jehoiakim sa pasimula ng pitumpung taon. Ang makahulang kaharian na kinakatawan sa pananalitang “mga araw ng isang hari” (isang kaharian) bilang “pitumpung taon” ay ang Babilonia, at ang kaharian ng hula sa Biblia na naghahari sa loob ng pitumpung simbolikong taon sa panahong ang patutot ng Tiro ay nalilimutan, ay ang halimaw na mula sa lupa sa Apocalipsis kabanata labintatlo. Ang paglipat mula sa ikalimang patungo sa ikaanim na kaharian ng hula sa Biblia noong 1798 ay bahagi ng katotohanang inilalarawan ni Juan sa Apocalipsis kabanata labintatlo.
And I stood upon the sand of the sea, and saw a beast rise up out of the sea, having seven heads and ten horns, and upon his horns ten crowns, and upon his heads the name of blasphemy. . . . And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:1, 11.
At ako’y tumayo sa buhanginan ng dagat, at nakita kong umaahon mula sa dagat ang isang hayop na may pitong ulo at sampung sungay, at sa kaniyang mga sungay ay sampung korona, at nasa kaniyang mga ulo ang pangalan ng kapusungan. . . . At nakita ko ang isa pang hayop na umaahon mula sa lupa; at siya’y may dalawang sungay na gaya ng kordero, at siya’y nagsalita na gaya ng dragon. Apocalipsis 13:1, 11.
The seashore which John stood upon in Revelation chapter thirteen, represents 1798.
Ang dalampasigan kung saan tumayo si Juan sa ikalabing-tatlong kabanata ng Pahayag, ay sumasagisag sa taóng 1798.
“At the time when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, is represented by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea; but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which it symbolized—the United States.” Signs of the Times, February 8, 1910.
"Sa panahong ang Kapapahan, naalisan ng lakas, ay napilitang tumigil sa pag-uusig, namasdan ni Juan ang isang bagong kapangyarihang umuusbong upang umalingawngaw sa tinig ng dragon at ipagpatuloy ang gayunding malupit at lapastangang gawain. Ang kapangyarihang ito, ang huli na makikipagdigma laban sa iglesia at sa kautusan ng Diyos, ay kinakatawan ng isang hayop na may mga sungay na gaya ng sa kordero. Ang mga hayop na nauna rito ay umahon mula sa dagat; ngunit ito ay umahon mula sa lupa, na kumakatawan sa mapayapang pag-usbong ng bansang sinasagisag nito - ang Estados Unidos." Signs of the Times, Pebrero 8, 1910.
The beast from the sea was divided by the sand of the sea from the beast of the earth. The fifth kingdom of Bible prophecy in 1798 (the seashore), represented past history, and the sixth kingdom was future history. The Millerites did not see this truth. William Miller was given insight into the dragon power of paganism and its relationship with the following kingdom represented as the beast of Catholicism. Revelation thirteen, opens up the story of the false prophet, that is the third of the three powers which lead the world to Armageddon. The story begins on the seashore of 1798.
Ang hayop na mula sa dagat ay pinaghiwalay ng buhangin ng dagat mula sa hayop na mula sa lupa. Ang ikalimang kaharian sa hulang biblikal noong 1798 (ang baybaying-dagat) ay kumakatawan sa nagdaang kasaysayan, at ang ikaanim na kaharian ay kasaysayang ukol pa sa hinaharap. Hindi nakita ng mga Millerite ang katotohanang ito. Ipinagkaloob kay William Miller ang pananaw hinggil sa kapangyarihan ng dragon ng paganismo at ang ugnayan nito sa sumunod na kahariang kinakatawan bilang ang hayop ng Katolisismo. Binubuksan ng Apocalipsis 13 ang salaysay tungkol sa huwad na propeta, na siyang ikatlo sa tatlong kapangyarihang umaakay sa sanlibutan tungo sa Armagedon. Nagsisimula ang salaysay sa baybaying-dagat ng 1798.
The United States begins its history with the symbolism of the lamb, but ends its history speaking as a dragon. The history of the symbolic seventy years of the reign of the earth beast is represented in one verse, in chapter thirteen of Revelation, for the verse identifies both the beginning and ending of the earth beast in the same sentence.
Sinimulan ng Estados Unidos ang kaniyang kasaysayan sa simbolismo ng kordero, ngunit nagtatapos ang kaniyang kasaysayan na nagsasalita na gaya ng isang dragon. Ang kasaysayan ng makasagisag na pitumpung taon ng paghahari ng halimaw na mula sa lupa ay kinakatawan sa isang talata, sa ikalabintatlong kabanata ng Apocalipsis, sapagkat tinutukoy ng talatang iyon, sa iisang pangungusap, kapwa ang pasimula at ang wakas ng halimaw na mula sa lupa.
And I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb, and he spake as a dragon. Revelation 13:11.
At nakita ko ang isa pang halimaw na umaahon mula sa lupa; at mayroon siyang dalawang sungay na tulad ng sa isang kordero, at nagsalita siya na gaya ng isang dragon. Pahayag 13:11.
When the United States speaks as a dragon, it passes the Sunday law. Before it accomplishes the enforcement of Sunday worship the apostate churches of Protestantism will come together and take political control of the apostate government, as they form the image of the beast. When inspiration identifies (and it does so repeatedly), that Nebuchadnezzar’s dedication service of the golden image represents the Sunday law, it is marking the end of the seventy symbolic years of the earth beast. Daniel chapters one through three, represent the three angels’ messages of Revelation chapter fourteen. The third angel becomes a living truth at the Sunday law.
Kapag ang Estados Unidos ay nagsasalita na gaya ng dragon, ipinapasa nito ang batas sa Linggo. Bago nito ganap na maipatupad ang pagsamba tuwing Linggo, ang mga tumalikod na iglesya ng Protestantismo ay magsasama-sama at kukunin ang pampulitikang pamamahala sa tumalikod na pamahalaan, habang binubuo nila ang larawan ng hayop. Kapag tinutukoy ng inspirasyon (at paulit-ulit nitong ginagawa) na ang seremonya ng pagtatalaga ni Nebukadnezar sa gintong larawan ay kumakatawan sa batas sa Linggo, minamarkahan nito ang wakas ng pitumpung sagisag na taon ng hayop na mula sa lupa. Ang mga kabanata uno hanggang tatlo ng Daniel ay kumakatawan sa mga mensahe ng tatlong anghel sa Apocalipsis kabanata labing-apat. Ang ikatlong anghel ay nagiging buhay na katotohanan sa batas sa Linggo.
Prophetically, chapters one through three in the book of Daniel, represent the seventy symbolic years of the earth beast of Revelation thirteen. The dietary test represented in chapter one, and the symbolism of Jehoiakim, identify that chapter one, prophetically begins at the empowerment of the first angel, either on August 11, 1840, or on September 11, 2001, in the history of the third angel.
Sa propetikong pananaw, ang mga kabanata isa hanggang tatlo sa Aklat ni Daniel ay kumakatawan sa simbolikong pitumpung taon ng hayop na mula sa lupa sa Apocalipsis labing-tatlo. Ang pagsubok sa pagkain na inilalarawan sa unang kabanata, at ang simbolismo ni Jehoiakim, ay tumutukoy na ang unang kabanata, sa pananaw ng propesiya, ay nagsisimula sa pagkakaloob ng kapangyarihan sa unang anghel, alinman noong Agosto 11, 1840, o noong Setyembre 11, 2001, sa kasaysayan ng ikatlong anghel.
Babylon is the nation that ruled for seventy years, and those years, represents the history of the United States. Babylon’s seventy years did not conclude until well after Nebuchadnezzar’s dedication of the golden image, but prophetically the seventy symbolic years that Isaiah employs in chapter twenty-three, ends in chapter three of Daniel. When Nebuchadnezzar’s orchestra plays the music for the dedication ceremony, the mark of the beast is enforced, and at that time the whore of Tyre and of Babylon begins to sing her songs to the kings of the earth, while apostate Israel bows and dances.
Ang Babilonia ang bansang namuno nang pitumpung taon, at ang mga taong iyon ay kumakatawan sa kasaysayan ng Estados Unidos. Ang pitumpung taon ng Babilonia ay hindi nagtapos hanggang sa matagal na matapos ang pagtatalaga ni Nebukadnezar sa ginintuang larawan, ngunit ayon sa propesiya, ang pitumpung makasagisag na taon na ginagamit ni Isaias sa kabanata dalawampu't tatlo ay nagtatapos sa ikatlong kabanata ni Daniel. Kapag tumugtog ang orkestra ni Nebukadnezar ng musika para sa seremonya ng pagtatalaga, ipinapatupad ang tanda ng hayop, at sa panahong iyon ang patutot ng Tiro at ng Babilonia ay nagsisimulang umawit ng kaniyang mga awit sa mga hari sa lupa, habang ang Israel na tumalikod ay yumuyukod at sumasayaw.
Nebuchadnezzar the king made an image of gold, whose height was threescore cubits, and the breadth thereof six cubits: he set it up in the plain of Dura, in the province of Babylon. Then Nebuchadnezzar the king sent to gather together the princes, the governors, and the captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, to come to the dedication of the image which Nebuchadnezzar the king had set up. Then the princes, the governors, and captains, the judges, the treasurers, the counsellors, the sheriffs, and all the rulers of the provinces, were gathered together unto the dedication of the image that Nebuchadnezzar the king had set up; and they stood before the image that Nebuchadnezzar had set up. Then an herald cried aloud, To you it is commanded, O people, nations, and languages, That at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, dulcimer, and all kinds of musick, ye fall down and worship the golden image that Nebuchadnezzar the king hath set up: And whoso falleth not down and worshippeth shall the same hour be cast into the midst of a burning fiery furnace. Therefore at that time, when all the people heard the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and all kinds of musick, all the people, the nations, and the languages, fell down and worshipped the golden image that Nebuchadnezzar the king had set up. Daniel 3:1–7.
Gumawa si Nebukadnezar na hari ng isang larawang ginto, na ang taas ay animnapung siko at ang lapad ay anim na siko; at itinayo niya ito sa kapatagan ng Dura, sa lalawigan ng Babilonia. At nagsugo si Nebukadnezar na hari upang tipunin ang mga prinsipe, ang mga gobernador, at ang mga kapitan, ang mga hukom, ang mga ingat-yaman, ang mga tagapayo, ang mga sheriff, at lahat ng mga pinuno ng mga lalawigan, upang dumalo sa pagpapasinaya ng larawan na itinayo ni Nebukadnezar na hari. Nang magkagayo’y ang mga prinsipe, ang mga gobernador, at ang mga kapitan, ang mga hukom, ang mga ingat-yaman, ang mga tagapayo, ang mga sheriff, at lahat ng mga pinuno ng mga lalawigan ay nagkatipon sa pagpapasinaya ng larawan na itinayo ni Nebukadnezar na hari; at sila’y tumayo sa harap ng larawan na itinayo ni Nebukadnezar. At isang tagapagpahayag ay sumigaw nang malakas, Sa inyo ipinag-uutos, O mga bayan, mga bansa, at mga wika, na sa oras na inyong marinig ang tunog ng korneta, plauta, alpa, sakbut, salterio, dulcimer, at lahat ng uri ng tugtugin, kayo’y magpatirapa at sumamba sa gintong larawan na itinayo ni Nebukadnezar na hari: At ang sinumang hindi magpatirapa at sumamba ay sa oras ding yaon itatapon sa gitna ng hurnong naglalagablab. Kaya’t nang panahong yaon, nang marinig ng lahat ng bayan ang tunog ng korneta, plauta, alpa, sakbut, salterio, at lahat ng uri ng tugtugin, ang lahat ng bayan, ng mga bansa, at ng mga wika ay nagpatirapa at sumamba sa gintong larawan na itinayo ni Nebukadnezar na hari. Daniel 3:1-7.
At that “time,” or in that same “hour,” which is the Sunday law in the United States, anyone who refuses to worship the golden image will “be cast into the midst of a burning fiery furnace.” The only book in the Old Testament that contains the word translated as “hour,” is the book of Daniel. The word “hour” in chapter three, represents the arrival of the mark of the beast. The word “hour” also represents the message of the first angel in chapter four, for it there symbolizes the warning to Nebuchadnezzar of the coming “hour” of God’s judgment.
Sa "panahon" na iyon, o sa gayunding "oras"—na siyang batas ng Linggo sa Estados Unidos—ang sinumang tumangging sumamba sa larawang ginto ay "itatapon sa gitna ng nagniningas at naglalagablab na pugon." Ang kaisa-isang aklat sa Lumang Tipan na naglalaman ng salitang isinalin bilang "oras" ay ang Aklat ni Daniel. Ang salitang "oras" sa ikatlong kabanata ay kumakatawan sa pagdating ng tatak ng halimaw. Ang salitang "oras" ay kumakatawan din sa mensahe ng unang anghel sa ikaapat na kabanata, sapagkat doon ito sumasagisag sa babala kay Nebukadnezar tungkol sa nalalapit na "oras" ng paghatol ng Diyos.
Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.
Nang magkagayo’y si Daniel, na ang pangalan ay Belteshazzar, ay natigilan sa loob ng isang oras, at ang kaniyang mga pag-iisip ay bumagabag sa kaniya. Nagsalita ang hari at nagsabi, Belteshazzar, huwag kang mabagabag dahil sa panaginip, ni sa kahulugan nito. Sumagot si Belteshazzar at nagsabi, Panginoon ko, nawa’y ang panaginip ay sumapit sa mga napopoot sa iyo, at ang kahulugan nito ay sa iyong mga kaaway. Daniel 4:19.
Daniel presented the warning to Nebuchadnezzar of his coming hour of God’s judgment, that Nebuchadnezzar later rejected. The “hour” in chapter four, when used again in the chapter, then represents the “hour” that the judgment arrived. In Millerite history the first “hour” in chapter four, would represent the arrival of the first angel in 1798. That message was fulfilled when the investigative judgment began on October 22, 1844. The “hour” in chapter four, is first a symbol of a message of coming judgment and then it is employed as the symbol that the judgment has arrived. The first use of the word “hour” represents 1798, and the arrival of the first angel, and the second use represents October 22, 1844, and the arrival of the third angel.
Iniharap ni Daniel kay Nebukadnezar ang babala tungkol sa nalalapit na “oras” ng paghatol ng Diyos sa kaniya, na kalaunan ay itinakwil ni Nebukadnezar. Ang “oras” sa ikaapat na kabanata, kapag muling ginamit sa kabanatang iyon, ay kumakatawan naman sa “oras” ng pagdating ng paghatol. Sa kasaysayan ng Millerita, ang unang “oras” sa ikaapat na kabanata ay kumakatawan sa pagdating ng unang anghel noong 1798. Ang mensaheng iyon ay natupad nang magsimula ang paghuhukom na pagsisiyasat noong Oktubre 22, 1844. Ang “oras” sa ikaapat na kabanata ay una’y isang sagisag ng mensahe ng nalalapit na paghatol, at pagkatapos ay ginagamit bilang sagisag na dumating na ang paghatol. Ang unang paggamit ng salitang “oras” ay kumakatawan sa 1798 at sa pagdating ng unang anghel, at ang ikalawang paggamit ay kumakatawan sa Oktubre 22, 1844 at sa pagdating ng ikatlong anghel.
The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:33.
Sa oras ding yaon ay natupad ang bagay na iyon kay Nebukadnezar: at siya’y itinaboy mula sa mga tao, at kumain siya ng damo na gaya ng mga baka, at ang kaniyang katawan ay nabasa ng hamog ng langit, hanggang sa ang kaniyang buhok ay lumago na gaya ng mga balahibo ng agila, at ang kaniyang mga kuko ay tulad ng mga kuko ng ibon. Daniel 4:33.
The “hour” in chapter four is therefore a symbol of both 1798 and 1844, which are the ending points for the two curses of “seven times,” against the northern (beginning in 723 BC) and southern (beginning in 677 BC) kingdoms of Israel. Those two curses, representing twenty-five hundred and twenty years of scattering and slavery, represent the execution of God’s first and last indignation against His apostate people. They both started with God’s judgment, and their respective endings represent the warning message of God’s approaching investigative judgment, or the arrival of the investigative judgment. Both of the judgments represented by the ending of the two judgments of “seven times” are represented by the word “hour,” in Daniel chapter four.
Ang "oras" sa kabanata apat, kung gayon, ay isang simbolo kapwa ng 1798 at 1844, na siyang mga dulo ng dalawang sumpa ng "pitong panahon," laban sa hilagang (nagsimula noong 723 BC) at timog (nagsimula noong 677 BC) na mga kaharian ng Israel. Ang dalawang sumpang iyon, na kumakatawan sa dalawang libo't limandaan at dalawampung taon ng pagkakakalat at pagkaalipin, ay kumakatawan sa pagpapatupad ng una at huling poot ng Diyos laban sa Kaniyang tumalikod na bayan. Kapwa nagsimula sa paghuhukom ng Diyos, at ang kani-kaniyang wakas ay kumakatawan sa mensaheng babala ng nalalapit na pagsisiyasat na paghuhukom ng Diyos, o ang pagdating ng pagsisiyasat na paghuhukom. Ang kapwa paghuhukom na kinakatawan ng pagwawakas ng dalawang paghuhukom ng "pitong panahon" ay kinakatawan ng salitang "oras" sa kabanata apat ng Daniel.
In Millerite history the “hour” represents the beginning of the movement at the time of the end in 1798, when the first angel arrived, and the second “hour” in chapter four represents the end of the movement, when the third angel arrived on October 22, 1844. The Millerite movement of the first angel is repeated in the movement of the third angel, so the two usages of “hour” in chapter four, also mark the time of the end in 1989, and also the soon-coming Sunday law. The Millerite movement of the first angel announced the opening of the investigative judgment, and the movement of the third angel announces the opening of God’s executive judgment, which is progressive, beginning at the Sunday law, and continuing and escalating until the Second Coming of Christ.
Sa kasaysayang Millerita, ang "oras" ay kumakatawan sa simula ng kilusan sa panahon ng wakas noong 1798, nang dumating ang unang anghel; at ang ikalawang "oras" sa ikaapat na kabanata ay kumakatawan naman sa katapusan ng kilusan, nang dumating ang ikatlong anghel noong Oktubre 22, 1844. Ang kilusang Millerita ng unang anghel ay nauulit sa kilusan ng ikatlong anghel, kaya ang dalawang gamit ng "oras" sa ikaapat na kabanata ay nagsisilbi ring mga tanda ng panahon ng wakas noong 1989, at maging ng napipintong batas sa Linggo. Ang kilusang Millerita ng unang anghel ay nagpahayag ng pagbubukas ng Paghuhukom na Pagsisiyasat, at ang kilusan ng ikatlong anghel ay naghahayag ng pagbubukas ng Paghuhukom na Pampagpapatupad ng Diyos, na progresibo, na nagsisimula sa batas sa Linggo, at nagpapatuloy at tumitindi hanggang sa Ikalawang Pagparito ni Cristo.
We will continue our study of Daniel chapter three, and conclude our consideration of the word “hour” in the next article.
Ipagpapatuloy natin ang ating pag-aaral sa ikatlong kabanata ng Aklat ni Daniel, at tatapusin natin ang ating pagsasaalang-alang sa salitang "oras" sa susunod na artikulo.
Behold, I send you forth as sheep in the midst of wolves: be ye therefore wise as serpents, and harmless as doves. But beware of men: for they will deliver you up to the councils, and they will scourge you in their synagogues; And ye shall be brought before governors and kings for my sake, for a testimony against them and the Gentiles. But when they deliver you up, take no thought how or what ye shall speak: for it shall be given you in that same hour what ye shall speak. For it is not ye that speak, but the Spirit of your Father which speaketh in you. And the brother shall deliver up the brother to death, and the father the child: and the children shall rise up against their parents, and cause them to be put to death. And ye shall be hated of all men for my name’s sake: but he that endureth to the end shall be saved. But when they persecute you in this city, flee ye into another: for verily I say unto you, Ye shall not have gone over the cities of Israel, till the Son of man be come. The disciple is not above his master, nor the servant above his lord. It is enough for the disciple that he be as his master, and the servant as his lord. If they have called the master of the house Beelzebub, how much more shall they call them of his household? Fear them not therefore: for there is nothing covered, that shall not be revealed; and hid, that shall not be known. What I tell you in darkness, that speak ye in light: and what ye hear in the ear, that preach ye upon the housetops. And fear not them which kill the body, but are not able to kill the soul: but rather fear him which is able to destroy both soul and body in hell. Matthew 10:16–28.
Narito, sinusugo ko kayo na parang mga tupa sa gitna ng mga lobo; kaya’t maging marunong kayo na gaya ng mga ahas, at walang malay na gaya ng mga kalapati. Ngunit mag-ingat kayo sa mga tao; sapagkat ipagkakanulo nila kayo sa mga konseho, at hahagupitin kayo sa kanilang mga sinagoga. At ihaharap kayo sa harap ng mga gobernador at mga hari dahil sa akin, bilang patotoo laban sa kanila at sa mga Hentil. Ngunit kapag ipagkakanulo nila kayo, huwag kayong mabalisa kung paano o ano ang inyong sasabihin; sapagkat sa oras ding iyon ay ipagkakaloob sa inyo kung ano ang inyong sasabihin. Sapagkat hindi kayo ang magsasalita, kundi ang Espiritu ng inyong Ama ang nagsasalita sa inyo. At ipagkakanulo ng kapatid ang kapatid sa kamatayan, at ng ama ang anak; at magsisibangon ang mga anak laban sa kanilang mga magulang, at ipapapatay nila ang mga ito. At kayo’y kapopootan ng lahat ng tao dahil sa aking pangalan; ngunit ang magtitiis hanggang sa wakas ay maliligtas. Ngunit kapag kayo’y inuusig sa bayang ito, tumakas kayo sa iba; sapagkat tunay na sinasabi ko sa inyo, hindi ninyo matatapos mapuntahan ang mga bayan ng Israel hanggang sa dumating ang Anak ng Tao. Ang alagad ay hindi higit sa kanyang guro, ni ang alipin higit sa kanyang panginoon. Sapat na sa alagad na maging gaya ng kanyang guro, at sa alipin na maging gaya ng kanyang panginoon. Kung ang puno ng sambahayan ay tinawag nilang Beelzebub, gaano pa kaya ang mga nasa kanyang sambahayan? Kaya huwag ninyo silang katakutan; sapagkat walang natatakpan na hindi mahahayag, at walang natatago na hindi malalaman. Ang sinasabi ko sa inyo sa kadiliman, iyon ang sabihin ninyo sa liwanag; at ang naririnig ninyo sa bulong, inyong ipangaral sa mga bubungan. At huwag kayong matakot sa mga pumapatay ng katawan, ngunit hindi makapapatay ng kaluluwa; kundi matakot kayo lalo na sa kanya na makapupuksa kapuwa kaluluwa at katawan sa impiyerno. Mateo 10:16-28.