In the near future Russia will end the war in Ukraine with a victory, and the victory will prove to be the beginning of the end for Putin and Russia. Just as Gorbachev reorganized (perestroika) his empire and then fled to the United Nations, political Russia will be brought under the authority of the United Nations, while religious Russia will be brought under the control of the papacy. Trump will be elected in 2024, and prevail over the globalist Democrats and professed Republican globalists, and he will form an alliance with the globalists of the United Nations, for the purpose of resolving the fallout from the demise of Putin and Russia. Then the whore of Tyre will then intercede on behalf of Russia.

Sa nalalapit na panahon, wawakasan ng Russia ang digmaan sa Ukraine na may tagumpay, at ang tagumpay na iyon ay magpapatunay na siyang pasimula ng wakas para kay Putin at sa Russia. Gaya ng muling isinaayos (perestroika) ni Gorbachev ang kaniyang imperyo at pagkatapos ay tumakas sa United Nations, ang pulitikal na Russia ay ilalagay sa ilalim ng awtoridad ng United Nations, samantalang ang relihiyosong Russia ay ilalagay sa ilalim ng pamamahala ng Kapapahan. Mahahalal si Trump sa taong 2024, at mananaig laban sa mga globalistang Demokrata at sa mga globalistang nagpapakilalang Republikano, at siya’y makikipag-alyansa sa mga globalista ng United Nations, para sa layunin ng paglutas sa mga kahihinatnan ng pagbagsak ni Putin at ng Russia. Pagkatapos, ang patutot ng Tiro ay mamamagitan alang-alang sa Russia.

In the Battle of Panium, the history of the first of the three battles of verse forty is repeated. In the first battle, represented by the collapse of the Soviet Union in 1989, the first of the last eight presidents served as the papacy’s proxy army. That first president was a Republican, signaling that the last will also be a Republican president. The first president was known for his rhetoric concerning the wall of the iron curtain, that as a prophetic waymark came down when the Berlin Wall came down on November 9, 1989. The last Republican president will be known for his rhetoric concerning the wall on the southern border of the United States, and the waymark that will mark Trump’s testimony of building the wall will be the Sunday law, where the symbolic “wall of separation of Church and State” is removed.

Sa Labanan sa Panium, inuulit ang kasaysayan ng una sa tatlong labanan sa talatang apatnapu. Sa unang labanan, na kinakatawan ng pagbagsak ng Unyong Sobyet noong 1989, ang una sa huling walong pangulo ay nagsilbi bilang hukbong kinatawan ng kapapahan. Ang unang pangulong iyon ay isang Republikano, na nagpapahiwatig na ang huli ay magiging isang pangulong Republikano rin. Ang unang pangulo ay nakilala dahil sa kaniyang retorika hinggil sa pader ng bakal na tabing, na, bilang isang palatandaang propetiko, ay gumuho kasabay ng pagguho ng Berlin Wall noong Nobyembre 9, 1989. Ang huling pangulong Republikano ay makikilala dahil sa kaniyang retorika hinggil sa pader sa timog na hangganan ng Estados Unidos, at ang palatandaang magtatatak sa patotoo ni Trump tungkol sa pagtatayo ng pader ay ang batas ng Linggo, kung saan ang simbolikong "pader ng pagkakahiwalay ng Simbahan at Estado" ay aalisin.

That first president was a former media star, known for his sharp speaking skills and sense of humor. The last president is a former media star, known for his sharp speaking skills and sense of humor. 1989 marked the disintegration of the empire known as the Soviet Union, and the last of the three battles of verse forty represents the disintegration of the empire known as Russia.

Ang unang pangulong iyon ay isang dating bituin ng midya, na kilala sa talas ng kanyang pananalita at sa kanyang pagkamapagpatawa. Ang huling pangulo ay isang dating bituin ng midya, na kilala sa talas ng kanyang pananalita at sa kanyang pagkamapagpatawa. Ang taong 1989 ay naghudyat ng pagkakabuwag ng imperyong kilala bilang Unyong Sobyet, at ang huli sa tatlong labanan ng talatang ikaapatnapu ay kumakatawan sa pagkakabuwag ng imperyong kilala bilang Rusya.

The Battle of Panium is the third and last battle of verse forty, and it was typified by the first battle. When the first battle was over the entire world acknowledged that the only superpower in the world was the United States. That world domination will be repeated at the conclusion of the last battle, for it is there, that, in spite of the alliance formed between Antiochus III and Philip of Macedon, (the United States and the United Nations), the United States (the false prophet) will be established as the premier king of the ten kings (the dragon—the United Nations.)

Ang Labanan sa Panium ang ikatlo at huling labanan ng talatang apatnapu, at ang unang labanan ang naging tipo nito. Nang matapos ang unang labanan, kinilala ng buong daigdig na ang tanging dakilang kapangyarihan ay ang Estados Unidos. Ang gayong pamamayani sa daigdig ay mauulit sa pagtatapos ng huling labanan, sapagkat doon, sa kabila ng alyansang nabuo sa pagitan nina Antiochus III at Philip ng Macedon (ang Estados Unidos at ang Mga Nagkakaisang Bansa), ang Estados Unidos (ang bulaang propeta) ay maitatatag bilang pangunahing hari ng sampung hari (ang dragon - ang Mga Nagkakaisang Bansa).

The three battles of verse forty bear the signature of “Truth,” for the first represents the last, and the middle battle represents rebellion. The first and last victorious proxy army (the United States) prevails, but the second proxy army loses, and the second proxy army is Nazism, a world symbol of rebellion.

Ang tatlong labanan sa talatang ikaapatnapu ay taglay ang lagda ng “Katotohanan,” sapagkat ang una ay kumakatawan sa huli, at ang gitnang labanan ay kumakatawan sa paghihimagsik. Sa una at sa huli, ang hukbong kinatawang nagtatagumpay—ang Estados Unidos—ang nananaig; ngunit nabibigo ang ikalawang hukbong kinatawan, at ang ikalawang hukbong kinatawan ay ang Nazismo, isang pandaigdigang sagisag ng paghihimagsik.

The three political campaigns of Donald Trump bear the signature of “Truth,” for he wins the election in his first and last campaigns, but in the middle campaign he is defeated through by the beast of atheism, which is the dragon power, once again the symbol of the rebellion represented by the thirteenth letter of the Hebrew alphabet that when placed together with first and last letter form the Hebrew word “Truth.”

Ang tatlong kampanyang politikal ni Donald Trump ay nagtataglay ng lagda ng “Katotohanan,” sapagkat nagwawagi siya sa halalan sa una at huli niyang mga kampanya, ngunit sa gitnang kampanya siya ay natalo sa pamamagitan ng halimaw ng ateismo, na siyang kapangyarihan ng dragon, na siyang muling sagisag ng paghihimagsik na kinakatawan ng ikalabintatlong titik ng alpabetong Hebreo na, kapag pinagsama sa una at huling titik, ay bumubuo sa salitang Hebreo na “Katotohanan.”

Verse ten of Daniel eleven identifies the time of the end in 1989, and verse sixteen identifies the soon coming Sunday law. Verses ten through fifteen represent the hidden history of verse forty, which is the portion of the book of Daniel that was sealed up until the last days. When verses ten through fifteen are placed (line upon line) into the hidden history of verse forty, the portion of Daniel that relates to the last days is unsealed. That portion is unsealed just before probation closes for Sabbath-keepers at the soon coming Sunday law. It therefore represents the final or Seventh Seal.

Ang talatang sampu ng Daniel labing-isa ay tumutukoy sa kapanahunan ng wakas noong 1989, at ang talatang labing-anim ay tumutukoy sa nalalapit na Batas ng Linggo. Ang mga talatang sampu hanggang labinlima ay kumakatawan sa nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu, na siyang bahagi ng aklat ni Daniel na naselyuhan hanggang sa mga huling araw. Kapag ang mga talatang sampu hanggang labinlima ay inilagay (line upon line) sa nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu, nabubuksan mula sa pagkakaselyo ang bahaging nauukol sa mga huling araw sa Daniel. Ang bahaging iyon ay nabubuksan bago mismo magsara ang pinto ng awa para sa mga tagapag-ingat ng Sabbath sa nalalapit na Batas ng Linggo. Samakatuwid, ito ay kumakatawan sa pangwakas, o ang Ikapitong Selyo.

And when he had opened the seventh seal, there was silence in heaven about the space of half an hour. And I saw the seven angels which stood before God; and to them were given seven trumpets. And another angel came and stood at the altar, having a golden censer; and there was given unto him much incense, that he should offer it with the prayers of all saints upon the golden altar which was before the throne. And the smoke of the incense, which came with the prayers of the saints, ascended up before God out of the angel’s hand. And the angel took the censer, and filled it with fire of the altar, and cast it into the earth: and there were voices, and thunderings, and lightnings, and an earthquake. And the seven angels which had the seven trumpets prepared themselves to sound. Revelation 8:1–6.

At nang buksan niya ang ikapitong tatak, nagkaroon ng katahimikan sa langit na tumagal nang halos kalahating oras. At nakita ko ang pitong anghel na nangakatayo sa harap ng Diyos; at sa kanila ay ibinigay ang pitong pakakak. At dumating ang isa pang anghel at tumayo sa dambana, na may gintong insensaryo; at binigyan siya ng maraming kamangyan, upang ihandog niya iyon, kalakip ng mga panalangin ng lahat ng mga banal, sa gintong dambanang nasa harap ng trono. At ang usok ng kamangyan, na kalakip ng mga panalangin ng mga banal, ay umakyat sa harap ng Diyos mula sa kamay ng anghel. At kinuha ng anghel ang insensaryo, at pinuno ito ng apoy mula sa dambana, at inihagis ito sa lupa: at nagkaroon ng mga tinig, at mga kulog, at mga kidlat, at isang lindol. At ang pitong anghel na may mga pitong pakakak ay naghanda upang hipan ang mga iyon. Apocalipsis 8:1-6.

The seven angels with the Seven Trumpets represent the Executive Judgment which begins at the Sunday law in the United States, and they represent the Executive Judgment that begins when Michael stands up and human probation closes. The first period, from the Sunday law until Michael stands up, God’s judgments are mixed with mercy, but then the Seven Last Plagues are God’s judgments that are not mixed with mercy. The opening of the Seventh Seal is when the Executive Judgments are being prepared, as represented by the seven angels.

Ang pitong anghel na may Pitong Trumpeta ay kumakatawan sa Pagpapatupad ng Hatol na nagsisimula sa Batas ng Linggo sa Estados Unidos, at kumakatawan din sila sa Pagpapatupad ng Hatol na magsisimula kapag tumindig si Miguel at magtatapos ang probasyon ng tao. Ang unang yugto, mula sa Batas ng Linggo hanggang sa tumindig si Miguel, ang mga kahatulan ng Diyos ay may halong awa, ngunit pagkatapos, ang Pitong Huling Salot ay mga kahatulan ng Diyos na walang halong awa. Ang pagbubukas ng Ikapitong Tatak ay ang panahon kung kailan inihahanda ang mga Pagpapatupad ng Hatol, gaya ng kinakatawan ng pitong anghel.

Daniel chapters two and nine identify “the prayers of the saints” as a prayer to understand the events associated with Nebuchadnezzar’s hidden dream of the image of the beasts, and the repentance and confession associated with the “seven times,” of Leviticus chapter twenty-six. The prayers that are mixed with the incense in the “golden censer” that ascended up before God, are prayed by those who are called to be among the one hundred and forty-four thousand, who at that time receive the seal of the living God, as the fire from the altar is cast into the earth.

Ang mga kabanata dalawa at siyam ng Daniel ay tinutukoy ang “mga panalangin ng mga banal” bilang panalangin upang maunawaan ang mga pangyayaring kaugnay ng nakatagong panaginip ni Nebukadnezar tungkol sa larawan ng mga hayop, at ang pagsisisi at pag-amin na kaugnay ng “pitong ulit” ng Levitico kabanata dalawampu’t anim. Ang mga panalanging inihahalo sa kamanyang sa “ginintuang sisidlan ng kamanyang,” na umaakyat sa harap ng Diyos, ay ipinapanalangin ng mga tinawag na mapabilang sa isang daan at apatnapu’t apat na libo, na sa panahong iyon ay tumatanggap ng tatak ng Diyos na buhay, samantalang ang apoy mula sa dambana ay inihahagis sa lupa.

In Ezekiel chapter nine, those very same saints are sighing and crying for the abominations done in the land and in the church, and as they express their deep remorse for sin the sealing angel places a mark upon their foreheads. As with chapter eight of Revelation, the judgments represented by the destroying angels are there in the background waiting for the command that the sealing is finished.

Sa ika-siyam na kabanata ng Ezekiel, yaon ding mismong mga banal ay dumadaing at tumatangis dahil sa mga karumal-dumal na gawa na ginagawa sa lupain at sa iglesya, at habang ipinahahayag nila ang kanilang malalim na paghihinagpis dahil sa kasalanan, ang anghel na nagtatatak ay naglalagay ng tatak sa kanilang mga noo. Gaya sa ikawalong kabanata ng Apocalipsis, ang mga hatol na kinakatawan ng mga anghel na tagapuksa ay naroroon, naghihintay ng utos na ang pagtatatak ay natapos na.

“With unerring accuracy the Infinite One still keeps an account with all nations. While His mercy is tendered with calls to repentance, this account will remain open; but when the figures reach a certain amount which God has fixed, the ministry of His wrath commences. The account is closed. Divine patience ceases. There is no more pleading of mercy in their behalf.

Sa di-nagkakamaling katumpakan, ang Walang-hanggang Isa ay patuloy na nagpapanatili ng talaan ukol sa lahat ng mga bansa. Habang ang Kanyang awa ay iniaalok kalakip ng mga panawagan sa pagsisisi, mananatiling bukas ang talaang ito; ngunit kapag ang mga bilang ay umabot sa hangganang itinakda ng Diyos, nagsisimula ang pagpapatupad ng Kanyang poot. Isinasara ang talaan. Nagtatapos ang banal na pagpapahinuhod. Wala nang pagsusumamo para sa awa alang-alang sa kanila.

“The prophet, looking down the ages, had this time presented before his vision. The nations of this age have been the recipients of unprecedented mercies. The choicest of heaven’s blessings have been given them, but increased pride, covetousness, idolatry, contempt of God, and base ingratitude are written against them. They are fast closing up their account with God.

Habang tumatanaw ang propeta sa pagdaan ng mga kapanahunan, ang panahong ito ay iniharap sa kaniyang pangitain. Ang mga bansa ng panahong ito ay tumanggap ng mga kahabagang walang kaparis. Ang pinakamainam sa mga pagpapala ng langit ay naipagkaloob sa kanila, ngunit ang lumalabis na kapalaluan, kasakiman, pagsamba sa diyus-diyusan, paghamak sa Diyos, at hamak na kawalan ng pasasalamat ay nakasulat laban sa kanila. Mabilis na nilang isinasara ang kanilang talaan sa Diyos.

“But that which causes me to tremble is the fact that those who have had the greatest light and privileges have become contaminated by the prevailing iniquity. Influenced by the unrighteous around them, many, even of those who profess the truth, have grown cold and are borne down by the strong current of evil. The universal scorn thrown upon true piety and holiness leads those who do not connect closely with God to lose their reverence for His law. If they were following the light and obeying the truth from the heart, this holy law would seem even more precious to them when thus despised and set aside. As the disrespect for God’s law becomes more manifest, the line of demarcation between its observers and the world becomes more distinct. Love for the divine precepts increases with one class according as contempt for them increases with another class.

Ngunit ang bagay na nagpapanginig sa akin ay ang katotohanang yaong mga nagkaroon ng pinakadakilang liwanag at mga pribilehiyo ay nabahiran ng namamayaning kasamaan. Naimpluwensiyahan ng mga di-matuwid sa paligid nila, marami, maging sa mga umaangkin sa katotohanan, ay nanlamig at napapaanod ng malakas na agos ng kasamaan. Ang laganap na paghamak na iniuukol sa tunay na pagkamaka-Diyos at kabanalan ay nagbubunsod sa mga hindi malapit ang ugnayan sa Diyos na mawalan ng paggalang sa Kanyang kautusan. Kung sinusunod nila ang liwanag at tinatalima ang katotohanan mula sa puso, ang banal na kautusang ito ay lalo sanang magiging mahalaga sa kanila kapag ito’y gayong hinahamak at isinasantabi. Habang lalong nalalantad ang kawalang-galang sa kautusan ng Diyos, ang hanggahang naghihiwalay sa mga tagatupad nito at sa sanlibutan ay nagiging lalo pang malinaw. Ang pag-ibig sa mga banal na utos ay lumalago sa isang uri ayon sa pagtaas ng paghamak sa mga ito sa kabilang uri.

“The crisis is fast approaching. The rapidly swelling figures show that the time for God’s visitation has about come. Although loath to punish, nevertheless He will punish, and that speedily. Those who walk in the light will see signs of the approaching peril; but they are not to sit in quiet, unconcerned expectancy of the ruin, comforting themselves with the belief that God will shelter His people in the day of visitation. Far from it. They should realize that it is their duty to labor diligently to save others, looking with strong faith to God for help. ‘The effectual fervent prayer of a righteous man availeth much.’

Ang krisis ay mabilis na lumalapit. Ang mabilis na paglobo ng mga bilang ay nagpapakita na ang panahon para sa pagdalaw ng Diyos ay halos dumating na. Bagaman ayaw Niyang magparusa, gayon ma’y magpaparusa Siya, at iyon ay agad. Ang mga lumalakad sa liwanag ay makakakita ng mga tanda ng nalalapit na panganib; ngunit hindi sila dapat umupo sa tahimik, walang-kabahalaang paghihintay sa pagkawasak, na inaaliw ang kanilang sarili sa paniniwalang kukupkupin ng Diyos ang Kaniyang bayan sa araw ng pagdalaw. Hindi, malayo ito sa katotohanan. Dapat nilang maunawaan na tungkulin nila ang masikhay na magpagal upang iligtas ang iba, na tumitingin sa Diyos nang may matibay na pananampalataya para sa tulong. “Malaki ang nagagawa ng masikhay na panalangin ng isang taong matuwid.”

“The leaven of godliness has not entirely lost its power. At the time when the danger and depression of the church are greatest, the little company who are standing in the light will be sighing and crying for the abominations that are done in the land. But more especially will their prayers arise in behalf of the church because its members are doing after the manner of the world.

Ang lebadura ng kabanalan ay hindi pa lubusang nawalan ng kapangyarihan. Sa panahong pinakamalaki ang panganib at pinakamatindi ang panlulumo ng iglesia, ang munting pangkat na nakatayo sa liwanag ay magbubuntong-hininga at tatangis dahil sa mga kasuklam-suklam na gawa na nagaganap sa lupain. Ngunit lalong higit na aakyat ang kanilang mga panalangin alang-alang sa iglesia, sapagkat ang mga kasapi nito ay gumagawa ayon sa pamamaraan ng sanlibutan.

“The earnest prayers of this faithful few will not be in vain. When the Lord comes forth as an avenger, He will also come as a protector of all those who have preserved the faith in its purity and kept themselves unspotted from the world. It is at this time that God has promised to avenge His own elect which cry day and night unto Him, though He bear long with them.

Ang mga taimtim na panalangin ng kakaunting tapat na ito ay hindi magiging walang kabuluhan. Kapag ang Panginoon ay darating bilang Tagapaghiganti, darating din Siya bilang Tagapagtanggol ng lahat ng nagpanatili ng pananampalataya sa kadalisayan nito at nanatiling hindi nadungisan ng sanlibutan. Sa panahong yaon ipinangako ng Diyos na ipaghiganti ang Kanyang sariling mga hinirang na dumaraing sa Kanya araw at gabi, bagaman Siya'y matagal na nagtitiyaga alang-alang sa kanila.

“The command is: ‘Go through the midst of the city, through the midst of Jerusalem, and set a mark upon the foreheads of the men that sigh and that cry for all the abominations that be done in the midst thereof.’ These sighing, crying ones had been holding forth the words of life; they had reproved, counseled, and entreated. Some who had been dishonoring God repented and humbled their hearts before Him. But the glory of the Lord had departed from Israel; although many still continued the forms of religion, His power and presence were lacking.” Testimonies, volume 5, 208–210.

"Ang utos ay ito: 'Dumaan ka sa gitna ng lunsod, sa gitna ng Jerusalem, at lagyan mo ng tanda ang mga noo ng mga taong dumadaing at tumatangis dahil sa lahat ng mga kasuklam-suklam na gawa na ginagawa sa gitna niyaon.' Ang mga dumadaing at tumatangis na ito ay inilalahad ang mga salita ng buhay; sila'y sumaway, nagpayo, at nagsumamo. May ilan sa mga dating nagdadala ng kahihiyan sa Diyos ang nagsisi at nagpakaaba ng kanilang mga puso sa harap Niya. Ngunit ang kaluwalhatian ng Panginoon ay lumisan na sa Israel; bagaman marami ang patuloy na nagsasagawa ng mga anyo ng relihiyon, ang Kanyang kapangyarihan at presensya ay hindi sumasakanila." Testimonies, tomo 5, 208-210.

Verses ten through fifteen unseal the hidden history of verse forty, and in so doing they simultaneously identify that the sealing of the one hundred and forty-four thousand is now being accomplished upon those who have met the requirements of the prayers represented by Daniel and the three worthies in chapter two, and by Daniel in chapter nine. The distinction between the two prayers can be recognized as a prayer for understanding the external events of prophecy (Daniel two), and a prayer to realize the internal experience of prophecy (Daniel nine). Another distinction is that the saints corporately are seeking to understand the testing message of the image of the beast (Daniel two), but they must individually accomplish the work of complete repentance (Daniel nine). Their prayers must be in the context of Ezekiel nine, for they must be grieved over the sins in the land and in the church.

Ang mga talatang sampu hanggang labinlima ay inaalisan ng selyo at inilalantad ang nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu; at sa paggawa nito, sabay nilang tinutukoy na ang pagseselyo sa isang daan at apatnapu’t apat na libo ay kasalukuyang isinasakatuparan sa mga nakatugon sa mga kahingian ng mga panalanging kinakatawan ni Daniel at ng tatlong tapat sa ikalawang kabanata, at ni Daniel sa ika-siyam na kabanata. Makikilala ang pagkakaiba sa pagitan ng dalawang panalangin bilang isang panalangin para sa pag-unawa sa panlabas na mga pangyayari ng hula (Daniel 2), at isang panalangin upang maisakatuparan ang panloob na karanasan ng hula (Daniel 9). Isa pang pagkakaiba ay na ang mga banal bilang isang katawan ay naghahangad na maunawaan ang mensaheng panubok ng larawan ng hayop (Daniel 2), ngunit kinakailangan nilang masing-isa na maisakatuparan ang gawaing ng ganap na pagsisisi (Daniel 9). Ang kanilang mga panalangin ay dapat nasa balangkas ng Ezekiel 9, sapagkat dapat silang magdalamhati dahil sa mga kasalanan sa lupain at sa iglesia.

“In the time when His wrath shall go forth in judgments, these humble, devoted followers of Christ will be distinguished from the rest of the world by their soul anguish, which is expressed in lamentation and weeping, reproofs and warnings. While others try to throw a cloak over the existing evil, and excuse the great wickedness everywhere prevalent, those who have a zeal for God’s honor and a love for souls will not hold their peace to obtain favor of any. Their righteous souls are vexed day by day with the unholy works and conversation of the unrighteous. They are powerless to stop the rushing torrent of iniquity, and hence they are filled with grief and alarm. They mourn before God to see religion despised in the very homes of those who have had great light. They lament and afflict their souls because pride, avarice, selfishness, and deception of almost every kind are in the church. The Spirit of God, which prompts to reproof, is trampled underfoot, while the servants of Satan triumph. God is dishonored, the truth made of none effect.

Kapag isinasakatuparan ang Kanyang poot sa mga paghatol, ang mga mapagpakumbaba at tapat na tagasunod ni Cristo ay makikilala sa gitna ng sanlibutan sa pamamagitan ng matinding pighati ng kanilang kaluluwa, na nahahayag sa panaghoy at pag-iyak, sa mga saway at mga babala. Samantalang ang iba ay nagsisikap na pagtakpan ang umiiral na kasamaan at bigyang-dahilan ang malaking kasamaan na laganap sa lahat ng dako, ang may sigasig para sa karangalan ng Diyos at pag-ibig sa mga kaluluwa ay hindi mananahimik upang magkamit ng pabor ninuman. Ang kanilang matuwid na mga kaluluwa ay lubhang nababagabag araw-araw dahil sa mga di-banal na gawa, pamumuhay, at pananalita ng mga di-matuwid. Wala silang kapangyarihang pigilin ang rumaragasang agos ng kasamaan, kaya’t napupuno sila ng dalamhati at pangamba. Nagdadalamhati sila sa harap ng Diyos sa pagkitang hinahamak ang relihiyon sa mismong mga tahanan ng mga nagkaroon ng dakilang liwanag. Sila’y nananangis at pinipighati ang kanilang mga kaluluwa sapagkat ang kapalaluan, kasakiman, pagkamakasarili, at halos bawat uri ng panlilinlang ay nasa iglesia. Ang Espiritu ng Diyos, na nagbubunsod sa pagsaway, ay niyuyurakan, samantalang nagtatagumpay ang mga lingkod ni Satanas. Nalalapastangan ang Diyos, at ginagawang walang bisa ang katotohanan.

“The class who do not feel grieved over their own spiritual declension, nor mourn over the sins of others, will be left without the seal of God. The Lord commissions His messengers, the men with slaughtering weapons in their hands: ‘Go ye after him through the city, and smite: let not your eye spare, neither have ye pity: slay utterly old and young, both maids, and little children, and women: but come not near any man upon whom is the mark; and begin at My sanctuary. Then they began at the ancient men which were before the house.’

Ang uring hindi napipighati dahil sa sarili nilang pagbagsak sa espirituwal, ni nagluluksa dahil sa mga kasalanan ng iba, ay maiiwang walang selyo ng Diyos. Inaatasan ng Panginoon ang Kanyang mga sugo, ang mga lalaking may mga sandatang pamuksa sa kanilang mga kamay: ‘Sumunod kayo sa kanya sa buong lunsod, at hampasin ninyo; huwag magpatawad ang inyong mata, ni mahabag kayo; lipulin ninyo ang matatanda at ang mga kabataan, maging ang mga dalaga, at ang maliliit na bata, at ang mga babae; ngunit huwag kayong lumapit sa sinumang tao na may tanda; at pasimulan ninyo sa Aking santuwaryo. Kung magkagayo’y pinasimulan nila sa matatandang lalaki na nasa harap ng bahay.’

“Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies volume 5, 210, 211.

Dito natin nakikita na ang iglesia—ang santuwaryo ng Panginoon—ang unang nakadama ng hagupit ng poot ng Diyos. Ang matatandang lalaki, yaong pinagkalooban ng Diyos ng dakilang liwanag at nanindigang mga tagapag-ingat ng espirituwal na mga kapakanan ng bayan, ay tinaksilan ang tiwalang ipinagkaloob sa kanila. Pinanindigan nila na hindi na natin kailangang maghanap ng mga himala at ng kapansin-pansing pagpapakita ng kapangyarihan ng Diyos gaya noong mga nakaraang araw. Nagbago na ang mga panahon. Pinalalakas ng mga salitang ito ang kanilang kawalan ng pananampalataya, at sinasabi nila: “Ang Panginoon ay hindi gagawa ng mabuti, ni gagawa man Siya ng masama.” Lubhang maawain Siya upang dalawin ang Kanyang bayan sa hatol. Kaya nga “Kapayapaan at katiwasayan” ang sigaw ng mga taong kailanma’y hindi na muling itataas ang kanilang tinig na gaya ng trompeta upang ipakita sa bayan ng Diyos ang kanilang mga pagsalangsang at sa sambahayan ni Jacob ang kanilang mga kasalanan. Ang mga piping aso na ayaw tumahol ang siyang nakadarama ng matuwid na paghihiganti ng Diyos na nasaktan. Mga lalaki, mga dalaga, at maliliit na bata ay pawang nalilipol na magkakasama. Testimonies, tomo 5, 210, 211.

Verse one and two of Daniel eleven, begin at the time of the end in 1989, as does verse ten. Verse two takes the history to the first term of Donald Trump, and then leaves a hidden history from that sixth richest president unto the seventh kingdom (the United Nations), represented by Alexander the Great. Between Xerxes the rich king in verse two, and Alexander the Great there were eight Persian kings. The hidden history of verse two until verse three, represents eight kings. Thus, from the conclusion of the first term of Trump until the seventh kingdom of Bible prophecy there are a total of ten kings that span the hidden history of verse two to three of Daniel chapter eleven.

Ang mga talatang una at ikalawa sa kabanata labing-isa ng Daniel ay nagsisimula sa panahon ng wakas noong 1989, gaya rin ng talatang sampu. Dinadala ng talatang ikalawa ang kasaysayan hanggang sa unang termino ng panunungkulan ni Donald Trump, at pagkatapos ay iniiwan ang isang nakatagong kasaysayan mula sa naturang ikaanim na pinakamayamang pangulo hanggang sa ikapitong kaharian (ang United Nations), na kinakatawan ni Alexander ang Dakila. Sa pagitan ni Xerxes, ang mayamang hari sa talatang dalawa, at ni Alexander ang Dakila ay mayroong walong hari ng Persia. Ang nakatagong kasaysayan mula sa talatang dalawa hanggang sa talatang tatlo ay kumakatawan sa walong hari. Kaya, mula sa pagtatapos ng unang termino ni Trump hanggang sa ikapitong kaharian ng propesiya ng Bibliya ay may kabuuang sampung hari na sumasaklaw sa nakatagong kasaysayan ng talatang dalawa hanggang tatlo sa kabanata labing-isa ng Daniel.

The number ten is a symbol of a test, and the test that occurs in that very history is the formation of the image of the beast. The sixth richest president stirs up the globalists beginning with his first campaign in 2015, and in doing so he marks the beginning of a struggle between the two witnesses of Revelation chapter eleven and the dragon beast of atheism, that does not cease until the Sunday law of verses sixteen and forty-one. Within that warfare Donald Trump was the first president to stir up the dragon and he is also the last. Trump is the last president of the earth beast, and Trump will become the first leader of the seventh kingdom. In so doing Trump represents the first and last of ten kings, and ten represents a test.

Ang bilang na sampu ay sagisag ng pagsubok, at ang pagsubok na nagaganap sa mismong kasaysayang iyon ay ang pagbuo ng larawan ng hayop. Ang ika-anim na pinakamayamang pangulo ay pinukaw ang mga globalista simula sa kaniyang unang kampanya noong 2015, at sa paggawa niya nito ay minarkahan niya ang pasimula ng isang pakikibaka sa pagitan ng dalawang saksi ng Apocalipsis kabanata labing-isa at ng hayop na dragon ng ateismo, na hindi tumitigil hanggang sa batas ng Linggo ng mga talatang labing-anim at apatnapu’t isa. Sa loob ng digmaang iyon si Donald Trump ang unang pangulo na pumukaw sa dragon at siya rin ang huli. Si Trump ang huling pangulo ng hayop na mula sa lupa, at si Trump ang magiging unang pinuno ng ikapitong kaharian. Sa gayon, kinakatawan ni Trump ang una at ang huli sa sampung hari, at ang sampu ay sagisag ng pagsubok.

1776, 1789 and 1798 represent three histories that establish that the eighth president is of the seven. 1776 represents the publication of the Declaration of Independence, and the history of the First and Second Continental Congresses. 1789 represents a period of history when the Articles of Confederation were produced. The period began in 1781, and concluded with the publication of the Constitution in 1789. 1798 represents the publication of the Alien and Sedition Acts, and the beginning of the earth beast as the sixth kingdom of Bible prophecy.

Ang 1776, 1789, at 1798 ay kumakatawan sa tatlong kasaysayan na nagpapatunay na ang ikawalong pangulo ay nagmula sa pito. Ang 1776 ay kumakatawan sa paglalathala ng Declaration of Independence, at sa kasaysayan ng Unang at Ikalawang Continental Congress. Ang 1789 ay kumakatawan sa isang yugto ng kasaysayan kung kailan binuo ang Articles of Confederation. Nagsimula ang yugtong iyon noong 1781, at nagtapos sa paglalathala ng Konstitusyon noong 1789. Ang 1798 ay kumakatawan sa paglalathala ng Alien and Sedition Acts, at sa pasimula ng halimaw na mula sa lupa bilang ikaanim na kaharian ng propesiya sa Biblia.

The Continental Congresses are divided into two prophetic periods of the first congress and the last congress. The First Continental Congress had two presidents and Peyton Randolph was the first president. The Second Continental Congress had six presidents. Peyton Randolph was the first president of both the First and also of the Second Continental Congresses. There was a total of eight presidents during the history of the First and Second Continental Congresses. Peyton Randolph was the first president of both the First and Second Continental Congresses, a prophetic period where there were eight presidents, but the first president of each of the two periods was the same person. Therefore, though there were eight presidential terms, there were actually only seven presidents. The first president was twice the first president of seven persons who were presidents, and Randolph therefore represents the eighth, that was of the seven, and upon two witnesses he typifies the first actual president, who was George Washington.

Ang mga Kontinental na Kongreso ay nahahati sa dalawang panahong propetiko ng unang kongreso at ng huling kongreso. Ang Unang Kontinental na Kongreso ay nagkaroon ng dalawang pangulo at si Peyton Randolph ang unang pangulo. Ang Ikalawang Kontinental na Kongreso ay nagkaroon ng anim na pangulo. Si Peyton Randolph ang unang pangulo kapwa ng Unang at ng Ikalawang Kontinental na Kongreso. Nagkaroon ng kabuuang walong pangulo sa buong kasaysayan ng Unang at Ikalawang Kontinental na Kongreso. Si Peyton Randolph ang unang pangulo kapwa ng Unang at Ikalawang Kontinental na Kongreso, isang panahong propetiko na may walong pangulo, subalit ang unang pangulo sa bawat isa sa dalawang panahong iyon ay iisang tao. Kaya, bagaman may walong termino ng pagkapangulo, sa katunayan ay pito lamang ang mga pangulo. Ang unang pangulo ay makalawang naging unang pangulo sa hanay ng pitong taong naging mga pangulo, at si Randolph kaya ay kumakatawan sa ikawalo, na sa pito, at sa pamamagitan ng dalawang saksi ay sumasagisag siya bilang tipo ng unang aktuwal na pangulo, na si George Washington.

Washington is represented by Randolph, and therefore Randolph, as a symbol of Washington, conveys both the prophetic characteristics of Randolph the first president, and that Randolph was the eighth, that was of the seven. Thus George Washington, as the first president and the first Commander and Chief, was also prophetically the eighth, and was of the seven, and Trump, as the last president will also be the eighth, that is of the seven.

Si Washington ay kinakatawan ni Randolph, at kaya naman si Randolph, bílang sagisag ni Washington, ay naglalahad ng kapuwa mga katangiang propetiko ni Randolph na unang pangulo, at na si Randolph ay ang ikawalo, na kabilang sa pito. Kaya si George Washington, bílang unang pangulo at unang Kumandante at Punò, ay sa paraang propetiko ang ikawalo rin, at kabilang sa pito; at si Trump, bílang huling pangulo, ay magiging ikawalo rin, na kabilang sa pito.

The second president of the Second Continental Congress was John Hancock. The Second Continental Congress ended in 1781. From 1781 to 1789, identifies the history of the Articles of Confederation. The period is symbolized by the date 1789, with the publication of the Constitution. In that period there were also eight presidents. The Articles of Confederation represented the first Constitution, but the weakness of the Articles of Confederation led to its replacement, and the ratification by thirteen colonies of the Constitution in 1789.

Ang ikalawang pangulo ng Ikalawang Kongresong Kontinental ay si John Hancock. Nagtapos ang Ikalawang Kongresong Kontinental noong 1781. Ang panahon mula 1781 hanggang 1789 ay kinikilala bilang yugto ng kasaysayan ng Articles of Confederation. Ang yugtong ito ay sinasagisagan ng petsang 1789, sa pamamagitan ng paglalathala ng Saligang-Batas. Sa panahong iyon ay nagkaroon din ng walong pangulo. Ang Articles of Confederation ang kumatawan sa unang Saligang-Batas, subalit ang kahinaan ng Articles of Confederation ang nagbunsod sa pagpapalit nito, at sa pagpapatibay ng labintatlong kolonya sa Saligang-Batas noong 1789.

In that period the eight presidents consisted of seven presidents who were not presidents in the history of the period represented by the previous two Continental Congresses, and one who was a president in that first prophetic period. John Hancock served in both the second Continental Congress, and also in the period represented by the Articles of Confederation. At the prophetic level, there were only seven men who were president during the two Continental Congresses, thus prophetically John Hancock was one of the eight in the period of the Articles of Confederation, but he was also one of the seven men from the previous period. He was therefore the eighth, that was of the seven.

Sa panahong iyon, ang walong pangulo ay binubuo ng pitong pangulong hindi naging pangulo sa kasaysayang kinakatawan ng naunang dalawang Continental Congress, at ng isa na naging pangulo sa unang makahulang panahong iyon. Nagsilbi si John Hancock kapwa sa ikalawang Continental Congress, at gayundin sa panahong kinakatawan ng Articles of Confederation. Sa antas ng propesiya, may pitong lalaki lamang na naging pangulo sa panahon ng dalawang Continental Congress; kaya, sa makahulang pagtingin, si John Hancock ay isa sa walong nasa panahon ng Articles of Confederation, ngunit siya rin ay isa sa pitong lalaki mula sa naunang panahon. Kaya’t siya ang ikawalo, na kabilang sa pito.

The second prophetic period, represented by 1781 to 1789, like the first period, had a president (Hancock) who was the eighth, and of the seven, as was Randolph in the first prophetic period represented by 1776.

Ang ikalawang propetikong panahon, na kinakatawan ng 1781 hanggang 1789, gaya ng unang panahon, ay nagkaroon ng isang pangulo (si Hancock) na siyang ikawalo at kabilang sa pito, gaya ni Randolph sa unang propetikong panahon na kinakatawan ng 1776.

In both periods of eight presidents, the enigma of the eighth being of the seven is represented. Those two periods provide witness that the first genuine president (Washington) also had the prophetic enigma attached to his symbolism, by his typification represented by Randolph. These three witnesses address Trump. Trump as represented in verses one and two in chapter eleven, is illustrated only through his first term, which ended when the second election was stolen by the beast from the bottomless pit.

Sa dalawang yugto ng tig-walong pangulo, kinakatawan ang hiwaga ng ikawalong kabilang sa pito. Ang dalawang panahong iyon ay nagpapatotoo na ang unang tunay na pangulo (Washington) ay taglay din ang makapropetikong hiwagang kalakip ng kaniyang simbolismo, sa pamamagitan ng kaniyang tipo na kinakatawan ni Randolph. Ang tatlong saksing ito ay tumutukoy kay Trump. Si Trump, gaya ng inilarawan sa mga talatang isa at dalawa sa kabanata labing-isa, ay inilalarawan lamang hanggang sa kaniyang unang termino, na nagtapos nang ang ikalawang halalan ay ninakaw ng halimaw na buhat sa hukay na walang salalayan.

The history which fulfilled those verses, includes a hidden history between that point of the richest king (Xerxes) and the introduction of Alexander the Great, representing the Sunday law, when the ten kings briefly become the seventh kingdom. Between the rich king and the ten kings who agree to give their seventh kingdom unto the papacy, there were eight kings. Those eight kings that make up the hidden history of verse two unto verse three, find two witnesses of eight presidents in the history of 1776, 1789 and 1798.

Ang kasaysayang tumupad sa mga talatang iyon ay naglalaman ng isang nakatagong kasaysayan sa pagitan ng yugto ng pinakamayamang hari (si Xerxes) at ng pagpasok ni Alexander the Great, na kumakatawan sa batas ng Linggo, kung kailan ang sampung hari ay panandaliang nagiging ikapitong kaharian. Sa pagitan ng mayamang hari at ng sampung haring sumasang-ayon na ibigay ang kanilang ikapitong kaharian sa kapapahan, may walong hari. Ang walong haring iyon na bumubuo sa nakatagong kasaysayan mula talata dalawa hanggang talata tatlo ay nakasusumpong ng dalawang saksi ng walong pangulo sa kasaysayan noong 1776, 1789, at 1798.

That history bears the symbolism of twenty-two years, identifying it as a history of the sealing of the one hundred and forty-four thousand when divinity is joined with humanity. It also bears the witness of “Truth,” for the beginning marks independence and the ending marks the removal of independence, while thirteen years after 1776, thirteen colonies ratified the Constitution. It also identifies two periods of eight kings (presidents) that both contain the enigma of the eighth being of the seven.

Ang kasaysayang iyon ay nagtataglay ng simbolismo ng dalawampu’t dalawang taon, na kinikilala ito bilang kasaysayan ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo kapag ang pagka-Diyos ay ipinag-isa sa pagkatao. Taglay din nito ang patotoo ng “Katotohanan,” sapagkat ang pasimula ay nagmamarka ng kasarinlan at ang wakas ay nagmamarka ng pagtatanggal ng kasarinlan, samantalang labintatlong taon matapos ang 1776, labintatlong kolonya ang nagpatibay sa Saligang-Batas. Tinutukoy din nito ang dalawang yugto ng walong hari (mga pangulo) na kapwa naglalaman ng hiwaga ng ikawalo na kabilang sa pito.

Trump as the sixth president in 2016, and as the last leader of the sixth kingdom also represents the first and last of ten sequential kings. The number ten identifies the testing process of that history, and the test that precedes and concludes at the Sunday law is the formation of the image of the beast. The image of Nebuchadnezzar’s beast-dream represents eight kingdoms, and in so doing provides the witness that the image of the beast test is represented by the number “eight”.

Si Trump, bilang ikaanim na pangulo noong 2016, at bilang huling pinuno ng ikaanim na kaharian, ay kumakatawan din sa una at huli sa sampung magkakasunod na hari. Ang bilang na sampu ay tumutukoy sa proseso ng pagsubok ng kasaysayang iyon, at ang pagsubok na nauuna at nagwawakas sa Batas ng Linggo ay ang pagbuo ng larawan ng hayop. Ang larawan sa panaginip ni Nebukadnezar tungkol sa hayop ay kumakatawan sa walong kaharian, at sa gayon ay nagbibigay ng patotoo na ang pagsubok ng larawan ng hayop ay kinakatawan ng bilang na "walo".

In the testing history of the line of the Maccabees, representing the line of the horn of apostate Protestantism and the line of the horn of apostate Republicanism represented by Antiochus III, the lines and horns come together into one horn, that is an image of the papacy. In the same history the image of God is fully and permanently reproduced in those represented as the one hundred and forty-four thousand.

Sa kasaysayan ng pagsubok sa linya ng mga Makabeo—na kumakatawan sa linya ng sungay ng tumalikhod na Protestantismo at sa linya ng sungay ng tumalikhod na Republikanismo na kinakatawan ni Antiochus III—nagkakaisa ang mga linya at mga sungay sa iisang sungay, na siyang larawan ng kapapahan. Sa gayunding kasaysayan, ang wangis ng Diyos ay ganap at pangmatagalang muling nalilikha sa mga kinakatawan bilang isang daan at apatnapu’t apat na libo.

The hidden history of verse forty is unsealed within the hidden history of verse two unto verse three, and the history of verses ten through fifteen. When Trump becomes the eighth president that is of the seven at his inauguration on January 20, 2025, the eight kings between Xerxes and Alexander the Great mark the arrival of the formation of the image of the beast, and Trump represents the first and last of the ten sequential kings.

Ang nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu ay natatanggalan ng selyo sa loob ng nakatagong kasaysayan ng talatang dalawa hanggang tatlo, at ng kasaysayan ng mga talatang sampu hanggang labinlima. Kapag si Trump ay magiging ikawalong pangulo na buhat sa pito sa kanyang panunumpa sa tungkulin sa ika-20 ng Enero, 2025, ang walong hari sa pagitan nina Xerxes at Alexander the Great ay nagsisilbing tanda ng pagsapit ng pagbuo ng larawan ng halimaw, at si Trump ay kumakatawan sa una at sa huli sa sampung magkakasunod na hari.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

And I saw in the right hand of him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals. And I saw a strong angel proclaiming with a loud voice, Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof? And no man in heaven, nor in earth, neither under the earth, was able to open the book, neither to look thereon. And I wept much, because no man was found worthy to open and to read the book, neither to look thereon. And one of the elders saith unto me, Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof. And I beheld, and, lo, in the midst of the throne and of the four beasts, and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain, having seven horns and seven eyes, which are the seven Spirits of God sent forth into all the earth. And he came and took the book out of the right hand of him that sat upon the throne. And when he had taken the book, the four beasts and four and twenty elders fell down before the Lamb, having every one of them harps, and golden vials full of odours, which are the prayers of saints. And they sung a new song, saying, Thou art worthy to take the book, and to open the seals thereof: for thou wast slain, and hast redeemed us to God by thy blood out of every kindred, and tongue, and people, and nation; And hast made us unto our God kings and priests: and we shall reign on the earth. Revelation 5:1–10.

At nakita ko sa kanang kamay niya na nakaupo sa luklukan ang isang aklat na may sulat sa loob at sa likod, na tinatakan ng pitong selyo. At nakita ko ang isang makapangyarihang anghel na naghahayag na may malakas na tinig, Sino ang karapat-dapat na buksan ang aklat, at kalagin ang mga selyo nito? At walang sinuman sa langit, ni sa lupa, ni sa ilalim ng lupa, ang makabukas ng aklat, ni makatingin man dito. At ako’y labis na tumangis, sapagkat walang natagpuang karapat-dapat na magbukas at bumasa ng aklat, ni makatingin man dito. At sinabi sa akin ng isa sa mga matanda, Huwag kang tumangis: narito, ang Leon mula sa lipi ni Juda, ang Ugat ni David, ay nagtagumpay upang buksan ang aklat at kalagin ang pitong selyo nito. At tumingin ako, at narito, sa gitna ng luklukan at ng apat na hayop, at sa gitna ng mga matanda, ay nakatayo ang isang Kordero na waring pinatay, na may pitong sungay at pitong mata, na siyang pitong Espiritu ng Diyos na sinugo sa buong lupa. At siya’y lumapit at kinuha ang aklat mula sa kanang kamay niya na nakaupo sa luklukan. At nang kunin niya ang aklat, ang apat na hayop at ang dalawampu’t apat na matatanda ay nagpatirapa sa harap ng Kordero, na ang bawat isa sa kanila’y may alpa, at mga sisidlang ginto na puno ng mga pabango, na siyang mga panalangin ng mga banal. At sila’y umawit ng isang bagong awit, na sinasabi, Ikaw ay karapat-dapat na kunin ang aklat, at buksan ang mga selyo nito: sapagkat ikaw ay pinaslang, at tinubos mo kami para sa Diyos sa pamamagitan ng iyong dugo mula sa bawat angkan, at wika, at bayan, at bansa; At ginawa mo kaming mga hari at mga saserdote para sa aming Diyos: at kami’y maghahari sa ibabaw ng lupa. Apocalipsis 5:1-10.