We are identifying the end of the Democratic and Republican parties in the history of the earth beast. The earth beast of Revelation thirteen is divided into the Republican and Democratic parties who struggle within the prophetic history of the Republican horn. Horns are symbols of powers, and both horns contain microcosms of their prophetic relationship within their own prophetic history. For the Republican horn that microcosm is illustrated by the two primary political parties that pervade the history of the United States. The United States is one of a handful of kingdoms identified in prophetic history that are made up of two powers. All of the previous nations of Bible prophecy that are represented with two powers typify the United States. The Medo-Persian empire, France (Sodom and Egypt), and Israel with its northern and southern kingdoms all contribute to the prophetic characteristics of the United States.

Tinutukoy natin ang wakas ng mga Partidong Demokratiko at Republikano sa kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa. Ang halimaw na mula sa lupa sa Apocalipsis 13 ay nahahati sa mga Partidong Republikano at Demokratiko na naglalaban sa loob ng kasaysayang propetiko ng Republikanong sungay. Ang mga sungay ay mga sagisag ng mga kapangyarihan, at kapwa mga sungay ay naglalaman ng mga mikrokosmo ng kanilang ugnayang propetiko sa loob ng kani-kaniyang kasaysayang propetiko. Para sa Republikanong sungay, ang mikrokosmong iyon ay isinasalarawan ng dalawang pangunahing partidong pampolitika na umiral sa buong kasaysayan ng Estados Unidos. Ang Estados Unidos ay isa sa iilan lamang na mga kahariang tinukoy sa kasaysayang propetiko na binubuo ng dalawang kapangyarihan. Lahat ng naunang mga bansa sa propesiya ng Biblia na inilarawan bilang may dalawang kapangyarihan ay nagsisilbing tipo ng Estados Unidos. Ang Imperyong Medo-Persiano, ang Pransiya (Sodoma at Ehipto), at ang Israel, kasama ang hilaga at timog nitong mga kaharian, ay pawang nag-aambag sa mga katangiang propetiko ng Estados Unidos.

The Medo-Persian empire in Daniel chapter eight had two horns and the last horn (Persia) came up higher. We have identified this element in identifying that the Democratic party came into history before the Republican party, so the Republican party will ultimately be the last of the two parties. The first Republican president came into history in response to the proslavery position of the Democratic party, and the first Republican president proclaimed the Emancipation Proclamation in 1863, which was the middle of the US Civil War, and the year of rebellion for the Laodicean Seventh-day Adventist church.

Ang imperyo ng Medo-Persia sa Daniel kabanata walo ay may dalawang sungay, at ang huling sungay (Persia) ay umangat na mas mataas. Ginamit natin ang elementong ito sa pagtukoy na ang partidong Demokratiko ay pumasok sa kasaysayan bago ang partidong Republikano, kaya sa kahuli-hulihan ang partidong Republikano ang magiging huli sa dalawang partido. Ang unang pangulong Republikano ay pumasok sa kasaysayan bilang tugon sa posisyong pabor sa pagkaalipin ng partidong Demokratiko, at ang unang pangulong Republikano ay nagproklama ng Emancipation Proclamation noong 1863, na siyang kalagitnaan ng Digmaang Sibil ng Estados Unidos, at ang taon ng paghihimagsik para sa Laodicean na Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw.

The last Republican president is typified by the first Republican president, so the last president will come into history in the middle of a civil war between the Democratic proslavery party and his Republican antislavery party. The slavery being promoted by the Democratic party of the last days is global slavery. As with the first Republican president, the last Republican president will be assassinated by the proslavery party, as was Trump politically assassinated in the stolen 2020 election. As the sixth president since the time of the end in 1989, Trump would be the richest president and he would stir up the globalists of not only the United States, but the entire world. Thus, in his announcement to run for president in 2015, the political civil war between the proslavery globalists’ Democratic party and the antislavery Republican party was initiated.

Ang huling pangulong Republikano ay sinasagisagan ng unang pangulong Republikano; kaya’t ang huling pangulo ay lilitaw sa kasaysayan sa gitna ng isang digmaang sibil sa pagitan ng Partidong Demokratiko na pabor sa pagkaalipin at ng kaniyang Partidong Republikano na laban sa pagkaalipin. Ang pagkaalipin na itinataguyod ng Partidong Demokratiko sa mga huling araw ay pandaigdigang pagkaalipin. Gaya ng sa unang pangulong Republikano, ang huling pangulong Republikano ay papaslangin ng partidong pabor sa pagkaalipin, gaya ng politikal na pinaslang si Trump sa ninakaw na halalan noong 2020. Bilang ika-anim na pangulo mula sa panahon ng wakas noong 1989, si Trump ang magiging pinakamayamang pangulo at pupukawin niya ang mga globalista, hindi lamang ng Estados Unidos, kundi ng buong daigdig. Kaya, sa kaniyang anunsiyo noong 2015 ng pagtakbo sa pagkapangulo, nasimulan ang politikal na digmaang sibil sa pagitan ng Partidong Demokratiko ng mga globalistang pabor sa pagkaalipin at ng Partidong Republikano na laban sa pagkaalipin.

In fulfillment of Revelation chapter eleven, Trump was politically assassinated in the stolen 2020 election, and the Democratic party began to rejoice in the street, until it became evident that in 2022, that Trump was going to once again run for President. Then great fear came upon the globalists in fulfillment of chapter eleven of Revelation and their warfare intensified. The testimony of the Medo-Persian horns identifies that the last horn to arise (the Republican party) would come up last, and come up higher. The last Republican president will prevail over the Democratic party.

Bilang katuparan ng ika-labing-isang kabanata ng Pahayag, si Trump ay isinailalim sa pampulitikang pagpaslang sa ninakaw na halalan noong 2020, at nagsimulang magalak sa lansangan ang Partidong Demokratiko, hanggang sa naging malinaw na noong 2022 ay muling tatakbong Pangulo si Trump. Pagkatapos, sumapit ang malaking takot sa mga globalista, bilang katuparan ng ika-labing-isang kabanata ng Pahayag, at tumindi ang kanilang pakikidigma. Ang patotoo ng mga sungay ng Medo-Persia ay nagsasaad na ang huling sungay na uusbong (ang Partidong Republikano) ay uusbong na huli, at aangat nang higit na mataas. Ang huling pangulong Republikano ay mananaig laban sa Partidong Demokratiko.

The election of 2024 marks the end of the Democratic party, for they will never have another opportunity to run a presidential candidate before the Sunday law ends the prophetic history of the earth beast. At the Sunday law the Republican party also ceases. The Democratic party ends at the election of 2024, and the Republican party ends at the Sunday law. The Sunday law, being the end of the sixth kingdom of Bible prophecy, was illustrated by the beginning of the earth beast in 1798. The primary prophetic characteristic of the earth beast is its “speaking.” In 1798, the United States enacted the Alien and Sedition Acts, which therefore typify the Sunday law, when the United States speaks as a dragon.

Ang halalan ng 2024 ay nagtatakda ng katapusan ng Partido Demokratiko, sapagkat hindi na sila kailanman magkakaroon ng panibagong pagkakataon na magpatakbo ng kandidato sa pagkapangulo bago wakasan ng batas ng Linggo ang propetikong kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa. Sa batas ng Linggo ay magwawakas din ang Partido Republikano. Nagtatapos ang Partido Demokratiko sa halalan ng 2024, at ang Partido Republikano ay nagtatapos sa batas ng Linggo. Ang batas ng Linggo, na siyang wakas ng ika-anim na kaharian ng hula sa Biblia, ay inilarawan sa pamamagitan ng paglitaw ng halimaw na mula sa lupa noong 1798. Ang pangunahing katangiang propetiko ng halimaw na mula sa lupa ay ang "pagsasalita" nito. Noong 1798, ipinasa ng Estados Unidos ang Alien and Sedition Acts, na sa gayon ay nagsisilbing tipo ng batas ng Linggo, kung kailan ang Estados Unidos ay nagsasalita gaya ng isang dragon.

From 1776 to 1798, the United States, though not yet the sixth kingdom of Bible prophecy represents three waymarks of the United States speaking. That period led to the beginning of the earth beast’s reign as the sixth kingdom of Bible prophecy, and it therefore represents a period that leads to the ending of the earth beast’s reign as the sixth kingdom. The Declaration of Independence in 1776, followed by the Constitution in 1789 and the Alien and Sedition Acts of 1798, represent three waymarks in the history leading to the ending of the earth beast as the sixth kingdom at the Sunday law. The fulfillment of those three waymarks are represented differently within the history of both the Democratic and Republican parties.

Mula 1776 hanggang 1798, ang Estados Unidos, bagaman hindi pa ang ikaanim na kaharian ng propesiya sa Bibliya, ay kumakatawan sa tatlong palatandaan hinggil sa pagsasalita ng Estados Unidos. Ang panahong iyon ay humantong sa pagsisimula ng paghahari ng halimaw na mula sa lupa bilang ikaanim na kaharian ng propesiya sa Bibliya, at kaya naman kinakatawan nito ang isang panahong humahantong sa pagwawakas ng paghahari ng halimaw na mula sa lupa bilang ikaanim na kaharian. Ang Declaration of Independence noong 1776, na sinundan ng Konstitusyon noong 1789 at ng mga Alien and Sedition Acts noong 1798, ay kumakatawan sa tatlong palatandaan sa kasaysayan na humahantong sa pagwawakas ng halimaw na mula sa lupa bilang ikaanim na kaharian sa batas sa Linggo. Ang katuparan ng tatlong palatandaang iyon ay kinakatawan nang magkakaiba sa loob ng kasaysayan ng kapwa Partidong Demokratiko at Republikano.

The Patriot Act of 2001, identifies the beginning of the removal of independence for the citizens of the United States, and was typified by the proclamation that the genuine patriots of American history enacted with the Declaration of Independence. The waymark of the Patriot Act is the first of three waymarks for both the Republican and Democratic parties.

Ang Patriot Act ng 2001 ay tumutukoy sa pasimula ng pag-aalis ng kalayaan ng mga mamamayan ng Estados Unidos, at ito’y kinakatawan ng proklamasyong isinakatuparan ng mga tunay na makabayan sa kasaysayan ng Amerika sa pamamagitan ng Deklarasyon ng Kalayaan. Ang panandang-daan na kaugnay ng Patriot Act ay ang una sa tatlong panandang-daan para sa kapwa Partido Republikano at Partido Demokratiko.

The Democratic party ends in the election of 2024, which ushers in Trump’s Executive Orders that were prefigured by the Alien and Sedition Acts. The Executive Orders Trump then enacts are not the Sunday law, but they are a type of speaking as a dragon, for they will be used by Trump as he fulfills Sister White’s identification that “active despotism” will occur in the last days. Despotism is a word identifying a dictatorship, which is accomplished by the Executive Orders that are typified in the Alien and Sedition Acts. When Trump implements his Executive Orders, there will be a reversal of the Pelosi Trials that marked the failed presidency of Biden.

Magwawakas ang Partidong Demokratiko sa halalan ng 2024, na magbubunsod sa mga Kautusang Ehekutibo ni Trump na naunang inilarawan sa pamamagitan ng Alien and Sedition Acts. Ang mga Kautusang Ehekutibo na pagkatapos ay ipatutupad ni Trump ay hindi ang batas ng Linggo, kundi isang uri ng pagsasalita na gaya ng dragon, sapagkat gagamitin ni Trump ang mga iyon habang tinutupad niya ang pagtukoy ni Kapatid na White na magaganap ang “aktibong despotismo” sa mga huling araw. Ang despotismo ay salitang tumutukoy sa isang diktadura, na isinasakatuparan sa pamamagitan ng mga Kautusang Ehekutibo na ang huwaran ay makikita sa Alien and Sedition Acts. Kapag ipinatupad ni Trump ang kaniyang mga Kautusang Ehekutibo, magkakaroon ng pagbabaligtad ng mga Pelosi Trials na tumatak sa nabigong pagkapangulo ni Biden.

The period of time that identifies the end of the Democratic and the Republican parties possess the signature of Alpha and Omega, for the beginning of each period represents the ending. For this reason, the first waymark for the Democratic party is the Patriot Act of 2001, and the second waymark is the Pelosi Trials that began in 2021. Those trials represent a complete rejection of the Constitution of 1789. The Pelosi Trials represent the middle waymark in the line of the Democratic party, which was typified when the Constitution was ratified by thirteen colonies, thirteen years after 1776. The Pelosi Trials represent rebellion against the Constitution and were typified by 1789. The third waymark for the Democratic line is where they end as a political party.

Ang yugto ng panahon na nagpapakilala sa wakas ng mga Partidong Demokratiko at Republikano ay taglay ang tatak ng Alpha at Omega, sapagkat ang pasimula ng bawat yugto ay kumakatawan sa wakas. Dahil dito, ang unang palatandaan para sa Partidong Demokratiko ay ang Patriot Act ng 2001, at ang ikalawang palatandaan ay ang mga Paglilitis ni Pelosi na nagsimula noong 2021. Ang mga paglilitis na iyon ay kumakatawan sa ganap na pagtakwil sa Konstitusyon ng 1789. Ang mga Paglilitis ni Pelosi ay kumakatawan sa gitnang palatandaan sa linya ng Partidong Demokratiko, na isinagisag nang niratipikahan ng labintatlong kolonya ang Konstitusyon, labintatlong taon matapos ang 1776. Ang mga Paglilitis ni Pelosi ay kumakatawan sa paghihimagsik laban sa Konstitusyon at isinagisag ng 1789. Ang ikatlong palatandaan para sa linya ng Partidong Demokratiko ay ang kanilang pagwawakas bilang isang partidong politikal.

They end at the election of 2024, and once the inauguration of 2025 is accomplished the second set of Pelosi Trials will be brought about by Executive Orders which were typified by the Alien and Sedition Acts. Thus, the third waymark for the Democratic party is the Alien and Sedition Acts of 1798. The period representing the end of the Democratic party begins with an election, an inauguration, and the introduction of satanic political lawfare, and it ends with an election, an inauguration, and the introduction of satanic political lawfare.

Nagtatapos ang mga ito sa halalan ng 2024, at sa sandaling maisakatuparan ang inagurasyon ng 2025, ang ikalawang hanay ng mga Paglilitis kay Pelosi ay mapangyayari sa pamamagitan ng mga Kautusang Ehekutibo na may huwaran sa Alien and Sedition Acts. Kaya’t ang ikatlong palatandaan para sa Partidong Demokratiko ay ang Alien and Sedition Acts noong 1798. Ang panahong kumakatawan sa wakas ng Partidong Demokratiko ay nagsisimula sa isang halalan, isang inagurasyon, at sa pagpapakilala ng makasatanas na pulitikal na lawfare, at nagwawakas sa isang halalan, isang inagurasyon, at sa pagpapakilala ng makasatanas na pulitikal na lawfare.

For the Republican party the first waymark is the Patriot Act of 2001, typified by the Declaration of Independence in 1776. The second waymark is not the same as was the second waymark for the Democratic party. The second waymark, represented by the Constitution of 1789 for the Democrats was the first Pelosi Trials, but the second waymark for the Republicans represented by the Constitution of 1789, is the Alien and Sedition Act, that is fulfilled once the second inauguration of Trump is accomplished in 2025. How can the Alien and Sedition Acts of 1798, represent the Constitution of 1789?

Para sa Partidong Republikano, ang unang panandang-daan ay ang Patriot Act ng 2001, na isinasagisag ng Deklarasyon ng Kalayaan noong 1776. Ang ikalawang panandang-daan ay hindi kapareho ng ikalawang panandang-daan para sa Partidong Demokratiko. Ang ikalawang panandang-daan, na para sa Partidong Demokratiko ay kinakatawan ng Saligang-Batas ng 1789, ay ang unang mga Paglilitis ni Pelosi; ngunit ang ikalawang panandang-daan para sa Partidong Republikano, na kinakatawan ng Saligang-Batas ng 1789, ay ang Alien and Sedition Act, na matutupad kapag naisakatuparan ang ikalawang inaugurasyon ni Trump sa 2025. Paanong ang mga Alien and Sedition Acts ng 1798 ay maaaring kumatawan sa Saligang-Batas ng 1789?

At Trump’s second inauguration his Executive Orders, that are typified by the Alien and Sedition Acts of 1798, initiate not only a second set of Pelosi Trials, but the acts also initiate the formation of the image of the beast. The period of the formation of the image of the beast begins and ends with the speaking as the dragon. The speaking at the beginning of the period represents the establishment of the kingly powers that are represented as a dictatorship, or as Sister White calls it, “despotism.” The speaking of a dragon at the end of the period of the formation of the image of the beast identifies the authority of the religious powers being established over the political powers.

Sa ikalawang inagurasyon ni Trump, ang kaniyang mga Kautusang Ehekutibo, na ang tipo ng mga ito ay ang Alien and Sedition Acts ng 1798, ay nagpasimula hindi lamang ng ikalawang serye ng mga Paglilitis ni Pelosi, kundi pati ng pagbuo ng larawan ng hayop. Ang panahon ng pagbuo ng larawan ng hayop ay nagsisimula at nagtatapos sa pagsasalita gaya ng dragon. Ang pagsasalita sa pasimula ng panahong iyon ay kumakatawan sa pagtatatag ng mga kapangyarihang panghari na inilalarawan bilang isang diktadura, o, gaya ng tawag dito ni Sister White, “despotismo.” Ang pagsasalita ng isang dragon sa katapusan ng panahon ng pagbuo ng larawan ng hayop ay tumutukoy sa awtoridad ng mga kapangyarihang panrelihiyon na itinatatag bilang nakahihigit sa mga kapangyarihang pampolitika.

The Declaration of Independence was a declaration against the tyranny of both the political authority of the kings of Europe and the religious authority of the Roman church. The period of the formation of the image of the beast is where these two corrupt powers are merged together, with the religious authority in control of the relationship. In the formation, or the merging of these two powers it is the religious authority that comes up last and is higher. Therefore, the beginning of that period represents the ending of the period. The Alien and Sedition Acts of 1798, represent the end of the Democratic party, and it is their third waymark, but it simultaneously represents the second waymark in the ending period of the Republican party. The third waymark for the Republican party is Sunday enforcement.

Ang Pagpapahayag ng Kalayaan ay isang pahayag laban sa paniniil, kapwa ng awtoridad na pampolitika ng mga hari ng Europa at ng awtoridad na panrelihiyon ng Iglesiang Romano. Ang panahon ng pagbuo ng larawan ng hayop ay yaong panahon kung kailan pinagsanib ang dalawang tiwaling kapangyarihang ito, na ang awtoridad na panrelihiyon ang kumokontrol sa ugnayan. Sa pagbuo, o pagsasanib, ng dalawang kapangyarihang ito, ang awtoridad na panrelihiyon ang lumilitaw na huli at higit na mataas. Samakatuwid, ang pasimula ng panahong iyon ay kumakatawan sa katapusan ng panahong iyon. Ang Alien and Sedition Acts noong 1798 ay kumakatawan sa wakas ng Partidong Demokratiko, at iyon ang kanilang ikatlong palatandaan, ngunit kasabay nito ay kumakatawan din ito sa ikalawang palatandaan sa panahon ng pagwawakas ng Partidong Republikano. Ang ikatlong palatandaan para sa Partidong Republikano ay ang pagpapatupad ng batas ng Linggo.

For the Democratic party the three waymarks represented by 1776, 1789 and 1798 typify 2001 (1776), the first Pelosi Trials of 2021 (1789), and the second Pelosi Trials of 2025 (1798).

Para sa Partidong Demokratiko, ang tatlong panandang-daan na kinakatawan ng 1776, 1789 at 1798 ay tipo ng 2001 (1776), ang unang mga paglilitis kay Pelosi noong 2021 (1789), at ang ikalawang mga paglilitis kay Pelosi noong 2025 (1798).

For the Republican party the three waymarks represented by 1776, 1789 and 1798 typify 2001 (1776), the second Pelosi Trials of 2025 (1789), and the Sunday law (1798).

Para sa Partidong Republikano, ang tatlong palatandaan sa daan na kinakatawan ng 1776, 1789, at 1798 ay sumasagisag sa 2001 (1776), sa ikalawang Pelosi Trials ng 2025 (1789), at sa batas ng Linggo (1798).

1776, 1789 and 1798 represent twenty-two years, and twenty-two is the symbol of the combination of divinity with humanity. These three waymarks bear the testimony of “Truth”, for they represent that the first and last waymark identify the same truth. 1776 identifies the establishment of independence, and 1798 identifies the removal of independence. They therefore represent the first and last letters of the Hebrew alphabet that consists of twenty-two letters. The thirteenth letter is a symbol of rebellion, and together those three letters; the first, the thirteenth and the last combined to form the Hebrew word “Truth”.

Ang 1776, 1789 at 1798 ay kumakatawan sa dalawampu’t dalawang taon, at ang dalawampu’t dalawa ay sagisag ng pagsasanib ng pagka-Diyos at pagkatao. Ang tatlong palatandaang ito ay nagpapatotoo sa “Katotohanan,” sapagkat ipinakikita nila na ang una at huling palatandaan ay nagpapakilala ng iisang katotohanan. Tumutukoy ang 1776 sa pagtatatag ng kasarinlan, at tumutukoy ang 1798 sa pag-alis ng kasarinlan. Kaya’t kinakatawan nila ang una at huling titik ng alpabetong Hebreo na binubuo ng dalawampu’t dalawang titik. Ang ikalabintatlong titik ay sagisag ng paghihimagsik, at kapag pinagsama, ang tatlong titik na iyon—ang una, ang ikalabintatlo, at ang huli—ay bumubuo ng salitang Hebreo na “Katotohanan.”

1776 represents September 11, 2001, and marks the beginning of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. It marks the beginning of the sprinkling of the latter rain, which is the period of time when the dragon is given to the beast for services rendered, as the Democratic dragon party will be defeated by the Republican beast party.

Ang 1776 ay sumasagisag sa Setyembre 11, 2001, at minamarkahan ang pasimula ng panahon ng pagtatatakan ng isandaang apatnapu’t apat na libo. Minamarkahan nito ang pasimula ng pagwiwisik ng Huling Ulan, na siyang yugto kung kailan ang dragon ay ibinibigay sa halimaw bilang ganti sa mga paglilingkod na ipinagkaloob, yamang ang partidong Demokratiko na dragon ay magagapi ng partidong Republikano na halimaw.

During that history the sealing of the true Protestant horn is accomplished during the period of time when the Lord stretches His hand forth a second time to gather the people who are identified as the outcasts of Israel, and who will be lifted up as an ensign at the Sunday law.

Sa kapanahunang iyon, nagaganap ang pagpapatatakan ng tunay na Protestanteng sungay, kapag iniunat ng Panginoon ang Kaniyang kamay sa ikalawang pagkakataon upang tipunin ang bayang kinikilala bilang mga tapon ng Israel, na itataas bilang isang watawat sa batas ng Linggo.

On July 18, 2020 the true Protestant horn was scattered and twenty-two years after 2001, in July of 2023 the work of the second gathering was initiated by a voice crying in the wilderness. The first gathering took place in 2001, when the angel of Revelation chapter eighteen descended as the great buildings of New York city came down. The descent of that angel represented the beginning of the sealing time, and the descent of Michael the archangel on July 18, 2020 represented the ending of the sealing time. Jesus, as the Alpha and Omega always illustrates the end with the beginning, so the prophetic elements of the first gathering that began on September 11, 2001, represent the prophetic elements that occur in the second gathering.

Noong Hulyo 18, 2020 ang tunay na Protestanteng sungay ay nangalat, at dalawampu't dalawang taon matapos ang 2001, noong Hulyo 2023, sinimulan ng isang tinig na sumisigaw sa ilang ang gawain ng ikalawang pagtitipon. Naganap ang unang pagtitipon noong 2001, nang bumaba ang anghel ng Apocalipsis kabanata labingwalo habang bumagsak ang malalaking gusali ng Lungsod ng New York. Ang pagbaba ng anghel na iyon ay kumatawan sa pasimula ng panahon ng pagtatatakan, at ang pagbaba ni Miguel na arkanghel noong Hulyo 18, 2020 ay kumatawan sa katapusan ng panahon ng pagtatatakan. Si Jesus, bilang ang Alpha at Omega, ay laging naglalarawan ng wakas sa pamamagitan ng pasimula, kaya ang mga elementong propetiko ng unang pagtitipon na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, ay kumakatawan sa mga elementong propetiko na nagaganap sa ikalawang pagtitipon.

There are three clear illustrations of the second gathering that represent the ending history of the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, which are the history of Christ, the history of the first and second angels’ messages from August 11, 1840 to October 22, 1844, and also the history of the third angel from October 22, 1844 unto the rebellion of 1863. Those three witnesses establish the second gathering of the one hundred and forty-four thousand from July 2023, unto the soon coming Sunday law. If we isolate one distinct element from each history we find the evidence of the role of the Third Woe.

May tatlong malinaw na paglalarawan ng ikalawang pagtitipon na kumakatawan sa pangwakas na kasaysayan ng panahon ng pagtatatak ng isandaan at apatnapu’t apat na libo: ang kasaysayan ni Cristo, ang kasaysayan ng unang at ikalawang mensahe ng mga anghel mula Agosto 11, 1840 hanggang Oktubre 22, 1844, at gayundin ang kasaysayan ng ikatlong anghel mula Oktubre 22, 1844 hanggang sa paghihimagsik noong 1863. Ipinagtitibay ng tatlong saksi na ito ang ikalawang pagtitipon ng isandaan at apatnapu’t apat na libo mula Hulyo 2023 hanggang sa nalalapit na batas ng Linggo. Kung ihiwalay natin ang tig-iisang natatanging elemento mula sa bawat kasaysayan, matatagpuan natin ang katibayan ng gampanin ng Ikatlong Aba.

At the conclusion of the Exeter camp meeting on August 17, 1844, the message of the Midnight Cry was proclaimed. That proclamation represented the proclamation of the Midnight Cry message in the history of the one hundred and forty-four thousand, for both histories were and are a fulfillment of the parable of the ten virgins. Sister White identifies that Christ’s triumphal entry into Jerusalem represented the proclamation of the Midnight Cry in 1844. The only time Christ ever rode an animal was in His entry into Jerusalem, and the animal He rode was an ass, which is the symbol of Islam. In the period of the second gathering of 1844 unto 1863, in 1848 Sister Whites identifies that the European nations were being angered, and the angering of the nations in that history was accomplished by the threats of continued warfare being brought upon Europe by Islam. In each of the three histories of a second gathering, the role of Islam of the third Woe is identified.

Sa pagtatapos ng pagtitipon sa kampamento sa Exeter noong Agosto 17, 1844, ipinahayag ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi. Ang proklamasyong iyon ay kumakatawan sa pagpapahayag ng mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi sa kasaysayan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, sapagkat ang magkabilang kasaysayan noon at ngayon ay katuparan ng talinghaga ng sampung dalaga. Tinutukoy ni Kapatid na White na ang tagumpay na pagpasok ni Cristo sa Jerusalem ay kumakatawan sa proklamasyon ng Sigaw sa Hatinggabi noong 1844. Ang tanging pagkakataon na sumakay si Cristo sa isang hayop ay sa Kanyang pagpasok sa Jerusalem, at ang hayop na Kanyang sinakyan ay isang asno, na siyang sagisag ng Islam. Sa panahon ng ikalawang pagtitipon mula 1844 hanggang 1863, noong 1848, tinutukoy ni Kapatid na White na ang mga bansang Europeo ay ginagalit, at ang pagpupukaw sa galit ng mga bansa sa kasaysayang iyon ay naisakatuparan sa pamamagitan ng mga banta ng nagpapatuloy na digmaan na dinadala sa Europa ng Islam. Sa bawat isa sa tatlong kasaysayan ng isang ikalawang pagtitipon, natutukoy ang papel ng Islam ng ikatlong “Sa Aba.”

The sealing time of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001 with a surprise attack from Islam of the third Woe, upon the modern glorious land of the United States. Twenty-two years later on October 7, 2023, Islam of the third Woe, brought a surprise attack upon the ancient glorious land. At the soon coming Sunday law, which is the great earthquake of Revelation eleven, the third Woe suddenly comes again, as it once again accomplishes a surprise attack upon the modern glorious land.

Ang panahon ng pagtatatak ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay nagsimula noong Setyembre 11, 2001 sa pamamagitan ng isang di-inaasahang paglusob mula sa Islam ng ikatlong Woe, laban sa makabagong maluwalhating lupain ng Estados Unidos. Dalawampu’t dalawang taon pagkaraan, noong Oktubre 7, 2023, ang Islam ng ikatlong Woe ay naglunsad ng isang di-inaasahang paglusob laban sa sinaunang maluwalhating lupain. Sa nalalapit na batas ng Linggo, na siyang dakilang lindol ng Apocalipsis labing-isa, ang ikatlong Woe ay biglang darating muli, habang muli nitong isinasagawa ang isang di-inaasahang paglusob laban sa makabagong maluwalhating lupain.

The rebellion represented by literal Israel, as a symbol of those who crucified their Messiah, and the three surprise attacks of Islam of the third Woe bear the signature of “Truth.” The message that seals the one hundred and forty-four thousand accomplishes the work of gathering God’s last-day people a second time occurs during a period of time when the activities of Islam of the third Woe are active.

Ang paghihimagsik na kinakatawan ng literal na Israel, bilang isang sagisag ng mga nagpako ng kanilang Mesiyas sa krus, at ang tatlong biglaang pagsalakay ng Islam ng ikatlong "Sa Aba" ay nagtataglay ng lagda ng "Katotohanan." Ang mensaheng nagtatatak sa isandaan at apatnapu’t apat na libo, na nagsasakatuparan ng gawaing pagtitipon sa bayan ng Diyos sa mga huling araw sa ikalawang pagkakataon, ay ipinahahayag sa isang yugto ng panahon kung kailan aktibo ang mga gawain ng Islam ng ikatlong "Sa Aba."

The prophetic period represented as the “second gathering,” distinctly identifies specific prophetic periods that make up the entire history of the “second gathering”. The descent of Christ after His resurrection marks the beginning of His work to gather those who had been scattered at the cross.

Ang panahong propetiko na kinakatawan bilang “ikalawang pagtitipon” ay malinaw na tinutukoy ang mga tiyak na panahong propetiko na bumubuo sa buong kasaysayan ng “ikalawang pagtitipon”. Ang pagbaba ni Cristo matapos ang Kanyang pagkabuhay na mag-uli ay nagtatakda ng pasimula ng Kanyang gawain upang tipunin ang mga naikalat sa krus.

Then saith Jesus unto them, All ye shall be offended because of me this night: for it is written, I will smite the shepherd, and the sheep of the flock shall be scattered abroad. Matthew 26:31.

Pagkatapos ay sinabi ni Jesus sa kanila, Kayong lahat ay matitisod dahil sa akin sa gabing ito; sapagkat nasusulat, Aking hahampasin ang pastol, at ang mga tupa ng kawan ay mangangalat. Mateo 26:31.

After the three days in the tomb, Christ descended unto the disciples, initiating a forty-day period of personal instruction, which was followed by a ten-day period of unification and prayer in advance of the outpouring of the Holy Spirit without measure at Pentecost.

Pagkaraan ng tatlong araw sa libingan, si Cristo ay bumaba sa mga alagad, na nagpasimula ng apatnapung-araw na panahon ng personal na pagtuturo, na sinundan ng sampung-araw na panahon ng pagkakaisa at panalangin bilang paghahanda sa pagbubuhos na walang sukat ng Espiritu Santo sa Pentekostes.

The former treatise have I made, O Theophilus, of all that Jesus began both to do and teach, Until the day in which he was taken up, after that he through the Holy Ghost had given commandments unto the apostles whom he had chosen: To whom also he showed himself alive after his passion by many infallible proofs, being seen of them forty days, and speaking of the things pertaining to the kingdom of God: And, being assembled together with them, commanded them that they should not depart from Jerusalem, but wait for the promise of the Father, which, saith he, ye have heard of me. For John truly baptized with water; but ye shall be baptized with the Holy Ghost not many days hence. When they therefore were come together, they asked of him, saying, Lord, wilt thou at this time restore again the kingdom to Israel? And he said unto them, It is not for you to know the times or the seasons, which the Father hath put in his own power. But ye shall receive power, after that the Holy Ghost is come upon you: and ye shall be witnesses unto me both in Jerusalem, and in all Judaea, and in Samaria, and unto the uttermost part of the earth. And when he had spoken these things, while they beheld, he was taken up; and a cloud received him out of their sight. . .. And when the day of Pentecost was fully come, they were all with one accord in one place. And suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. Acts 1:1–9, 2:1, 2.

Ang naunang salaysay ay aking isinulat, O Teofilo, tungkol sa lahat ng pinasimulan ni Jesus na gawin at ituro, hanggang sa araw na siya’y iniakyat, matapos na sa pamamagitan ng Espiritu Santo ay nagbigay siya ng mga utos sa mga apostol na kanyang pinili; na sa kanila rin ay ipinakita niya ang sarili niyang buhay pagkatapos ng kanyang pagdurusa sa pamamagitan ng maraming hindi mapag-aalinlangang katunayan, na sa loob ng apatnapung araw ay nagpakita siya sa kanila at nagsasalita tungkol sa mga bagay na nauukol sa kaharian ng Diyos; at, samantalang siya’y kasama nilang nagtitipon, inutusan niya sila na huwag umalis sa Jerusalem, kundi hintayin ang pangako ng Ama, na, sabi niya, inyong narinig mula sa akin. Sapagkat si Juan ay tunay na nagbautismo sa tubig; ngunit kayo’y babautismuhan sa Espiritu Santo hindi pagkalipas ng maraming araw mula ngayon. Kaya, nang sila’y magkakatipon, tinanong nila siya, na sinasabi, Panginoon, ngayo na ba ibabalik mong muli ang kaharian sa Israel? At sinabi niya sa kanila, Hindi para sa inyo ang malaman ang mga panahon o mga kapanahunan na inilagay ng Ama sa kanyang sariling kapangyarihan. Ngunit tatanggap kayo ng kapangyarihan, pagdating sa inyo ng Espiritu Santo; at kayo’y magiging mga saksi ko sa Jerusalem, at sa buong Judea, at sa Samaria, at hanggang sa mga dulo ng lupa. At nang masabi niya ang mga bagay na ito, samantalang sila’y nakatitig, siya’y iniakyat; at tinanggap siya ng isang ulap mula sa kanilang paningin. ... At nang sumapit ang araw ng Pentecostes, silang lahat ay nagkakaisang nagtitipon sa iisang dako. At biglang may dumating na isang ugong mula sa langit na gaya ng rumaragasang malakas na hangin, at napuno nito ang buong bahay na kinaroroonan nila, habang sila’y nakaupo.

For forty days, followed by the ten days the disciples were to “wait” for the promise of the Father, Christ was gathering His disciples a second time. The period of waiting in Jerusalem, is a symbol of a tarrying time, in agreement with the tarrying times of Matthew twenty-five and Habakkuk two. The entire period is identified by Christ as beginning at the work of Elijah, when John was baptizing, and the entire period ended with the baptism of the Holy Spirit at Pentecost. Baptism is a symbol of death, burial and resurrection, so the middle waymark in the entire period was the cross, for the entire period bears the signature of “Truth”.

Sa loob ng apatnapung araw—na sinundan ng sampung araw na dapat "hintayin" ng mga alagad ang pangako ng Ama—tinitipon ni Cristo ang Kanyang mga alagad sa ikalawang pagkakataon. Ang panahong paghihintay sa Jerusalem ay isang sagisag ng panahon ng pag-antala, na kaayon ng mga panahon ng pag-antala sa Mateo dalawampu’t lima at Habakuk dalawa. Ang buong panahon ay kinilala ni Cristo na nagsimula sa gawain ni Elias, noong si Juan ay nagbabautismo, at nagtapos ang buong panahon sa bautismo ng Espiritu Santo sa Pentekostes. Ang bautismo ay sagisag ng kamatayan, paglilibing, at pagkabuhay na mag-uli, kaya ang gitnang palatandaan sa buong panahon ay ang krus, sapagkat ang buong panahon ay may lagdang "Katotohanan".

The entire period begins with the baptism of Christ by John, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Then the work of gathering the disciples who were to be the foundation of the Christian temple began. At the end of that period Christ gathers His disciples a second time, and the period of the second gathering is a repetition of the period of the first gathering, for Christ illustrates the ending of a thing with its beginning.

Ang buong yugto ay nagsisimula sa bautismo ni Cristo na isinagawa ni Juan, nang bumaba ang Espiritu Santo sa anyo ng isang kalapati. Pagkatapos ay nagsimula ang gawaing pagtitipon ng mga alagad na magiging saligan ng templong Kristiyano. Sa katapusan ng yugtong iyon, muling tinitipon ni Cristo ang Kaniyang mga alagad, at ang yugto ng ikalawang pagtitipon ay isang pag-uulit ng yugto ng unang pagtitipon, sapagkat inilalarawan ni Cristo ang katapusan ng isang bagay sa pamamagitan ng pasimula nito.

The cross had been typified by Christ’s baptism, and both events began a work of gathering disciples. The waymark that identifies the beginning and the ending represents death, burial and resurrection. After the resurrection, forty days of testing in the wilderness represented forty days of instruction after His descent unto the disciples. The forty days both represent a primary truth that is expressed by Jesus as, “It is written, Man shall not live by bread alone, but by every word that proceedeth out of the mouth of God.”

Ang krus ay nauna nang inilarawan sa pamamagitan ng bautismo ni Cristo, at ang dalawang pangyayaring iyon ay kapwa nagpasimula ng isang gawaing pagtitipon ng mga alagad. Ang tanda sa landas na tumutukoy sa pasimula at sa wakas ay kumakatawan sa kamatayan, paglilibing, at pagkabuhay na mag-uli. Pagkaraan ng pagkabuhay na mag-uli, ang apatnapung araw ng pagsubok sa ilang ay kumakatawan sa apatnapung araw ng pagtuturo pagkaraan ng Kanyang pagbaba sa mga alagad. Ang dalawang apatnapung araw ay kapwa kumakatawan sa isang pangunahing katotohanan na ipinahayag ni Jesus: “Nasusulat, Hindi sa tinapay lamang mabubuhay ang tao, kundi sa bawat salitang lumalabas sa bibig ng Diyos.”

In that period of time Jesus opened up to the disciples all that the prophets had testified about Christ, thus identifying that period as an opening of His prophetic Word.

Sa kapanahunang iyon, ibinukas ni Jesus sa mga alagad ang lahat ng isinaksi ng mga propeta tungkol kay Cristo, kaya’t kinilala ang kapanahunang iyon bilang isang pagbubukas ng Kaniyang makahulang Salita.

And, behold, two of them went that same day to a village called Emmaus, which was from Jerusalem about threescore furlongs. And they talked together of all these things which had happened. And it came to pass, that, while they communed together and reasoned, Jesus himself drew near, and went with them. But their eyes were holden that they should not know him. . .. Then he said unto them, O fools, and slow of heart to believe all that the prophets have spoken: Ought not Christ to have suffered these things, and to enter into his glory? And beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself. And they drew nigh unto the village, whither they went: and he made as though he would have gone further. But they constrained him, saying, Abide with us: for it is toward evening, and the day is far spent. And he went in to tarry with them. And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. Luke 24:13–16, 26–31.

At, narito, dalawa sa kanila ang naglakbay nang araw ding iyon patungo sa isang nayon na tinatawag na Emaus, na humigit-kumulang animnapung furlong ang layo mula sa Jerusalem. At pinag-uusapan nila ang lahat ng mga bagay na nangyari. At nangyari na, samantalang sila'y nag-uusap at nangangatwiran, si Jesus mismo ay lumapit at nakisama sa kanila. Ngunit pinigilan ang kanilang mga mata upang huwag nila siyang makilala. … Pagkatapos ay sinabi niya sa kanila, O kayong mga mangmang, at mabagal ang puso sa paniniwala sa lahat ng sinalita ng mga propeta: Hindi ba nararapat na pagdusahan ng Cristo ang mga bagay na ito, at pumasok sa kaniyang kaluwalhatian? At magmula kay Moises at sa lahat ng mga propeta, ipinaliwanag niya sa kanila, sa lahat ng Kasulatan, ang mga bagay na nauukol sa kaniyang sarili. At nang malapit na sila sa nayong kanilang patutunguhan, nag-anyong magpapatuloy pa siya sa kaniyang paglalakbay. Ngunit pinigil nila siya, na sinasabi, Manatili ka sa amin; sapagkat papalubog na ang araw, at ang maghapon ay malapit nang matapos. At pumasok siya upang manatiling kasama nila. At nangyari, na samantalang siya'y nakaupong kasalo nila sa pagkain, kinuha niya ang tinapay, pinagpala iyon, pinaghati-hati, at ibinigay sa kanila. At nabuksan ang kanilang mga mata, at siya'y nakilala nila; at siya'y nawala sa kanilang paningin. Lucas 24:13-16, 26-31.

Christ tarried with the disciples who did not recognize who He was, until He opened their eyes, “and beginning at Moses and all the prophets, he expounded unto them in all the scriptures the things concerning himself.” Their eyes were opened when they were given “bread” to eat. After forty days Christ ascended unto heaven, and “vanished out of their sight,” as He had done with the disciples of Emmaus in the beginning of the forty days of instruction. They then began the ten days of preparation for Pentecost, which typifies the soon coming Sunday law.

Nanatili si Kristo kasama ng mga alagad na hindi nakilala kung sino Siya, hanggang sa buksan Niya ang kanilang mga mata, “at magmula kay Moises at sa lahat ng mga propeta, ipinaliwanag Niya sa kanila sa lahat ng Kasulatan ang mga bagay na tumutukoy sa Kanyang sarili.” Nabuksan ang kanilang mga mata nang sila’y binigyan ng “tinapay” na kainin. Pagkaraan ng apatnapung araw, umakyat si Kristo sa langit, at “naglaho sa kanilang paningin,” gaya ng ginawa Niya sa mga alagad sa Emaus sa pasimula ng apatnapung araw ng pagtuturo. Pagkatapos ay sinimulan nila ang sampung araw ng paghahanda para sa Pentecostes, na sumasagisag sa nalalapit na pagdating ng batas ng Linggo.

At the great earthquake, which is the Sunday law, the third Woe of Islam comes quickly, and Islam is Isaiah’s “rough” “east wind,” that is Ezekiel’s breath that comes from John’s four winds that are restrained during the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Sa dakilang lindol, na siyang batas sa Linggo, ang ikatlong “Sa Aba” ng Islam ay dumarating agad, at ang Islam ay ang “malupit” na “hanging silangan” ni Isaias, na siyang hininga ni Ezekiel na nagmumula sa apat na hangin ni Juan na pinipigil sa panahon ng pagpapatatakan ng isandaang apatnapu’t apat na libo.

Once the one hundred and forty-four thousand are sealed then the four winds are loosed, and “suddenly there came a sound from heaven as of a rushing mighty wind, and it filled all the house.” Islam of the Third Woe strikes “suddenly” and unexpectedly, and produces the “sound from heaven” that is the Seventh Trumpet, which identifies when the mystery of God is finished, and the mystery of God is finished for the one hundred and forty-four thousand when divinity (the outpouring of the Holy Spirit) is permanently combined with humanity, and the Lord suddenly comes to His temple (the house where the disciples were gathered) and enters into covenant with the one hundred and forty-four thousand.

Kapag natatakan na ang isandaang apatnapu’t apat na libo, saka pakakawalan ang apat na hangin, at “biglang may dumating na isang tunog mula sa langit na gaya ng humahagibis na malakas na hangin, at napuno nito ang buong bahay.” Ang Islam ng Ikatlong Woe ay humahagupit nang “bigla” at di-inaasahan, at nagbubunga ng “tunog mula sa langit” na siyang Ikapitong Trompeta, na nagsasaad kung kailan matatapos ang hiwaga ng Diyos, at natatapos ang hiwaga ng Diyos para sa isandaang apatnapu’t apat na libo kapag ang pagka-Diyos (ang pagbubuhos ng Espiritu Santo) ay ipinag-isa nang walang hanggan sa pagkatao, at ang Panginoon ay biglang dumarating sa Kanyang templo (ang bahay kung saan nagkatipon ang mga alagad) at pumapasok sa tipan kasama ang isandaang apatnapu’t apat na libo.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

“The Lord wants us to come up into the mount,—more directly into his presence. We are coming to a crisis which, more than any previous time since the world began, will demand the entire consecration of every one who has named the name of Christ.

Nais ng Panginoon na umakyat tayo sa bundok—upang higit na tuwiran tayong dumulog sa Kaniyang harapan. Tayo ay dumarating sa isang krisis na, higit kaysa alinmang naunang panahon mula nang magsimula ang sanlibutan, ay mangangailangan ng ganap na pagtatatalaga ng bawat isa na tumatawag sa pangalan ni Cristo.

“A revival of true godliness among us is the greatest and most urgent of all our needs. We must have the holy unction from God, the baptism of his Spirit; for this is the only efficient agent in the promulgation of sacred truth. It is the Spirit of God that quickens the lifeless faculties of the soul to appreciate heavenly things, and attracts the affections toward God and the truth.

Ang muling pagsigla ng tunay na kabanalan sa gitna natin ang pinakamahalaga at pinakakagyat sa lahat ng ating pangangailangan. Kinakailangan nating magkaroon ng banal na pagpapahid mula sa Diyos, ang bautismo ng kanyang Espiritu; sapagkat ito ang kaisa-isang mabisang kasangkapan sa pagpapahayag ng banal na katotohanan. Ang Espiritu ng Diyos ang nagpapabuhay sa mga walang-buhay na kakayahan ng kaluluwa upang mapahalagahan ang mga bagay na makalangit, at inaakit ang mga damdamin tungo sa Diyos at sa katotohanan.

“It is our privilege to take God at his word. As Jesus was about to leave his disciples, to ascend into heaven, he commissioned them to bear the gospel message to all nations, tongues, and peoples. He told them to tarry in Jerusalem till they were endued with power from on high. This was essential to their success. The holy unction must come upon the servants of God. All who were fully identified as disciples of Christ and associated with the apostles as evangelists, assembled together at Jerusalem. They put away all differences. They continued with one accord in prayer and supplication, that they might receive the fulfillment of the promise of the Holy Spirit; for they were to preach the gospel in the demonstration of the Spirit and in the power of God. It was a time of great danger to the followers of Christ. They were as sheep in the midst of wolves, yet they were of good courage, because Christ had risen from the dead, and had revealed himself to them, and had promised them a special blessing which would qualify them to go forth to preach his gospel to the world. They were waiting in expectation of the fulfillment of his promise, and were praying with special fervency.

Pribilehiyo natin ang paniwalaan ang Diyos sa kaniyang salita. Nang malapit nang lisanin ni Jesus ang kaniyang mga alagad upang umakyat sa langit, inatasan niya silang dalhin ang mensahe ng ebanghelyo sa lahat ng mga bansa, mga wika, at mga bayan. Sinabi niya sa kanila na manatili sa Jerusalem hanggang sa sila’y mabihisan ng kapangyarihan mula sa itaas. Ito’y kailangang-kailangan para sa kanilang pagtatagumpay. Kailangang lumagak sa mga lingkod ng Diyos ang banal na pagpapahid. Ang lahat ng lubos na kinikilala bilang mga alagad ni Cristo, at kasama ng mga apostol bilang mga ebanghelista, ay nagkatipon sa Jerusalem. Iwinaksi nila ang lahat ng pagkakaiba at hidwaan. Nagpatuloy silang may isang diwa sa panalangin at pagsusumamo, upang matanggap nila ang katuparan ng pangako ng Espiritu Santo; sapagkat sila’y dapat mangaral ng ebanghelyo sa pagpapamalas ng Espiritu at sa kapangyarihan ng Diyos. Panahon iyon ng malaking panganib para sa mga tagasunod ni Cristo. Sila’y gaya ng mga tupa sa gitna ng mga lobo, gayunma’y may lakas ng loob, sapagkat si Cristo ay muling nabuhay mula sa mga patay, at ipinahayag ang kaniyang sarili sa kanila, at ipinangako sa kanila ang isang natatanging pagpapala na magbibigay-kakayanan sa kanila upang humayo at ipangaral ang kaniyang ebanghelyo sa sanlibutan. Sila’y naghihintay na may pananabik sa katuparan ng kaniyang pangako, at nananalangin nang may natatanging kasidhian.

“This is the very course that should be pursued by those who act a part in the work of proclaiming the coming of the Lord in the clouds of heaven; for a people are to be prepared to stand in the great day of God. Although Christ had given the promise to his disciples that they should receive the Holy Spirit, this did not remove the necessity of prayer. They prayed all the more earnestly; they continued in prayer with one accord. Those who are now engaged in the solemn work of preparing a people for the coming of the Lord, should also continue in prayer. The early disciples were of one accord. They had no speculations, no curious theory to advance as to how the promised blessing was to come. They were one in faith and spirit. They were agreed.

Ito mismo ang pamamaraang nararapat tahakin ng mga yaong gumaganap ng bahagi sa gawaing pagpapahayag ng pagparito ng Panginoon sa mga alapaap ng langit; sapagkat dapat ihanda ang isang bayan upang makatindig sa Dakilang Araw ng Diyos. Bagaman ipinangako ni Cristo sa Kanyang mga alagad na tatanggapin nila ang Espiritu Santo, hindi nito inalis ang pangangailangan ng panalangin. Lalo silang nanalangin nang buong taimtim; nagpatuloy sila sa panalangin na may pagkakaisang-loob. Ang mga ngayo’y gumaganap sa mapitagan at banal na gawaing paghahanda ng isang bayan para sa pagparito ng Panginoon ay nararapat ding magpatuloy sa panalangin. Ang mga unang alagad ay magkakaisang-loob. Wala silang mga haka-haka, ni mga kakatwang teorya na isusulong hinggil sa kung paano darating ang ipinangakong pagpapala. Sila’y iisa sa pananampalataya at diwa. Sila’y nagkaisa.

“Put away all doubt. Dismiss your fears, obtain the experience that Paul had when he exclaimed, ‘I am crucified with Christ: nevertheless I live; yet not I, but Christ liveth in me: and the life which I now live in the flesh I live by the faith of the Son of God, who loved me, and gave himself for me.’ [Galatians 2:20.] Surrender everything to Christ, and let your life be hid with Christ in God. Then you will be a power for good. One shall chase a thousand, and two put ten thousand to flight.” Gospel Workers, 369–371.

Iwaksi ang lahat ng pag-aalinlangan. Iwaksi ang iyong mga takot, kamtin ang karanasang tinamo ni Pablo nang kanyang ipahayag, 'Ako'y napapako na kasama ni Cristo; gayunma'y nabubuhay ako; ngunit hindi na ako, kundi si Cristo ang nabubuhay sa akin; at ang buhay na ngayo'y ikinabubuhay ko sa laman ay ikinabubuhay ko sa pananampalataya ng Anak ng Diyos, na umibig sa akin at ibinigay ang kanyang sarili alang-alang sa akin.' [Galacia 2:20.] Isuko mo ang lahat kay Cristo, at hayaang ang iyong buhay ay maitago kasama ni Cristo sa Diyos. Kung magkagayo'y ikaw ay magiging isang kapangyarihan para sa kabutihan. Ang isa ay hahabulin ang isang libo, at ang dalawa ay magpapatakas ng sampung libo. Gospel Workers, 369-371.