The books of Daniel and Revelation are the same book, just as assuredly as the Old Testament and the New Testament are the same book. Just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed.
Ang Aklat ni Daniel at ang Aklat ng Pahayag ay iisang aklat, gaya ng katiyakang iisang aklat ang Lumang Tipan at ang Bagong Tipan. Bago magsara ang probasyon, ang Pahayag ni Jesucristo ay inaalisan ng selyo.
And he saith unto me, Seal not the sayings of the prophecy of this book: for the time is at hand. He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still. And, behold, I come quickly; and my reward is with me, to give every man according as his work shall be. I am Alpha and Omega, the beginning and the end, the first and the last. Revelation 22:10–13.
At sinabi niya sa akin, Huwag mong selyuhan ang mga salita ng propesiya ng aklat na ito; sapagkat ang panahon ay malapit na. Ang liko ay magpakaliko pa; at ang marumi ay magpakarumi pa; at ang matuwid ay magpakatuwid pa; at ang banal ay magpakabanal pa. At, narito, ako’y madaling pumaparito; at ang aking gantimpala ay nasa akin, upang bigyan ang bawat isa ayon sa kaniyang gawa. Ako ang Alpha at Omega, ang pasimula at ang wakas, ang una at ang huli. Apocalipsis 22:10-13.
The biblical “rule of first mention,” which includes the truth that the end of a thing is illustrated by the beginning of a thing, emphasizes the significance of the first three chapters of the book of Daniel, for they are the first truth mentioned in the book that is the books of Daniel and Revelation. Jesus is Alpha and Omega, so the beginning of the book that is the books of Daniel and Revelation, must represent the truth which is unsealed at the end. At one level then, the truth which is unsealed is the everlasting gospel of the angels of Revelation fourteen.
Ang biblikal na “tuntunin ng unang pagbanggit,” na kinapapalooban ng katotohanang ang wakas ng isang bagay ay inilalarawan ng pasimula nito, ay nagbibigay-diin sa kahalagahan ng unang tatlong kabanata ng aklat ni Daniel, sapagkat ang mga ito ang unang katotohanang binanggit sa aklat na siyang mga aklat ni Daniel at Pahayag. Si Jesus ang Alfa at Omega, kaya ang pasimula ng aklat na siyang mga aklat ni Daniel at Pahayag ay dapat kumatawan sa katotohanang tinatanggalan ng selyo sa wakas. Sa isang antas, kung gayon, ang katotohanang tinatanggalan ng selyo ay ang walang hanggang ebanghelyo ng mga anghel ng Pahayag labing-apat.
The Revelation of Jesus Christ that is introduced in the first verse of chapter one of Revelation, is the message that is to be conveyed to the churches when the “time is at hand,” and the time that is “at hand” in chapter one of Revelation, must be the same time that is “at hand,” just before probation closes in chapter twenty-two of Revelation.
Ang Pahayag ni Jesucristo na ipinakilala sa unang talata ng unang kabanata ng Pahayag ay ang mensaheng dapat ipabatid sa mga iglesia kapag “malapit na ang panahon”; at ang panahong “malapit na” sa unang kabanata ng Pahayag ay dapat na siya ring panahong “malapit na” sa ikadalawampu’t dalawang kabanata ng Pahayag, bago tuluyang magsara ang probasyon.
The Revelation of Jesus Christ, which God gave unto him, to show unto his servants things which must shortly come to pass; and he sent and signified it by his angel unto his servant John: Who bare record of the word of God, and of the testimony of Jesus Christ, and of all things that he saw. Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein: for the time is at hand. Revelation 1:1-3.
Ang Pahayag ni Jesucristo, na ibinigay sa kaniya ng Diyos, upang ipakita sa kaniyang mga alipin ang mga bagay na dapat maganap sa madaling panahon; at sa pamamagitan ng kaniyang anghel ay sinugo at ipinahiwatig niya ito sa kaniyang alipin na si Juan; na siyang nagpatotoo sa salita ng Diyos, at sa patotoo ni Jesucristo, at sa lahat ng mga bagay na nakita niya. Mapalad ang bumabasa, at ang mga nakikinig sa mga salita ng propesiyang ito, at iniingatan ang mga bagay na nasusulat dito: sapagkat malapit na ang panahon. Pahayag 1:1-3.
The message that is the final message, which is unsealed just before probation closes, when “the time is at hand,” is the latter rain message of the second angel and Midnight Cry. It is the truth connected with the “hidden history” of the Seven Thunders. It is the revelation of “the eighth being of the seven”, and the golden thread that weaves all these precious revelations together into the beautiful garment of Christ’s righteousness is the “precious” “seven times,” of Leviticus twenty-six. Daniel chapter one, and then again, Daniel chapters one through three, is that message. The “secret” of chapter two, is also that message.
Ang mensaheng siyang panghuling mensahe, na inaalisan ng selyo kaagad bago magsara ang pintuan ng awa, kapag “malapit na ang panahon,” ay ang mensahe ng Huling Ulan ng ikalawang anghel at ng Sigaw sa Hatinggabi. Ito ang katotohanang kaugnay ng “nakatagong kasaysayan” ng Pitong Kulog. Ito ang pahayag tungkol sa “ikawalo na buhat sa pito,” at ang ginintuang sinulid na naghahabi sa lahat ng mga mahalagang pahayag na ito upang maging marikit na kasuotan ng katuwiran ni Cristo ay ang “mahalagang” “pitong ulit” ng Levitico dalawampu’t anim. Ang kabanata isa ng Daniel, at muli, ang mga kabanata isa hanggang tatlo ng Daniel, ay yaong mensahe. Ang “lihim” ng kabanata dalawa ay yaon ding mensahe.
Chapter one of Daniel represents the first angel’s message, and just as all the prophetic waymarks of all three angels’ messages are represented in the first angel’s message of chapter fourteen of Revelation; all the prophetic waymarks of all three messages are represented in chapter one, of Daniel. Those elements are the three-step testing process, which in Daniel chapter one, represents a dietary test, that is followed by a visual test, which leads to a litmus test. Chapter one, when considered in relation to chapters two and three, represents the dietary test, and chapter two the visual test, and chapter three the litmus test. The three angels’ messages of Revelation fourteen, and Daniel chapters one through three, provide four witnesses to the three-step testing process.
Ang unang kabanata ng Daniel ay kumakatawan sa unang mensahe ng anghel, at gaya ng lahat ng mga palatandaang propetiko ng mga mensahe ng tatlong anghel ay kinakatawan sa unang mensahe ng anghel sa kabanata labing-apat ng Pahayag, gayon din ang lahat ng mga palatandaang propetiko ng tatlong mensahe ay kinakatawan sa unang kabanata ng Daniel. Ang mga elementong iyon ay ang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok, na, sa unang kabanata ng Daniel, ay kinakatawan ng isang pagsubok na pandiyeta, na sinusundan ng isang pagsubok na biswal, na humahantong sa isang pagsubok na litmus. Ang unang kabanata, kapag tiningnan kaugnay ng ikalawa at ikatlong kabanata, ay kumakatawan sa pagsubok na pandiyeta; ang ikalawang kabanata, sa pagsubok na biswal; at ang ikatlong kabanata, sa pagsubok na litmus. Ang mga mensahe ng tatlong anghel sa Pahayag kabanata labing-apat, at ang mga kabanata isa hanggang tatlo ng Daniel, ay nagbibigay ng apat na saksi sa tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok.
Chapters four and five of Daniel represent a very profound line of prophetic history. The line produced by those two chapters, contains at least six distinct prophetic lines. One of those prophetic lines, begins in the year 723 BC, and continues through to the Sunday law. Another of the six lines represents the history of 1798, through to the Sunday law, and in that line, three lines of prophecy are simultaneously represented; the line of the earth beast (the United States), then the line of the Protestant horn and also the line of the Republican horn. Together they establish a fifth line in the beginning of the prophetic line of the United States. That line marks the unsealing of chapters seven, eight and nine of Daniel in 1798. At the ending of the prophetic line of the United States, a sixth line is produced, which marks the unsealing of chapters ten, eleven and twelve in 1989.
Ang ikaapat at ikalimang kabanata ni Daniel ay kumakatawan sa isang napakalalim na linya ng kasaysayang propetiko. Ang linyang nabuo mula sa dalawang kabanatang iyon ay naglalaman ng hindi bababa sa anim na magkakahiwalay na linya ng propesiya. Isa sa mga linyang propetikong iyon ay nagsisimula noong taong 723 BC, at nagpapatuloy hanggang sa batas ng Linggo. Ang isa pa sa anim na linyang iyon ay kumakatawan sa kasaysayan mula 1798 hanggang sa batas ng Linggo, at sa linyang iyon, tatlong linya ng propesiya ang kasabay na kinakatawan: ang linya ng hayop mula sa lupa (ang Estados Unidos), pagkatapos ang linya ng sungay ng Protestantismo, at gayundin ang linya ng sungay ng Republikanismo. Sama-sama nilang itinatatag ang ikalimang linya sa pasimula ng linyang propetiko ng Estados Unidos. Minamarkahan ng linyang iyon ang pag-aalis ng selyo ng mga kabanata pito, walo, at siyam ni Daniel noong 1798. Sa katapusan ng linyang propetiko ng Estados Unidos, nabubuo ang ikaanim na linya, na minamarkahan ang pag-aalis ng selyo ng mga kabanata sampu, labing-isa, at labindalawa ni Daniel noong 1989.
The beginning of the prophetic line of the earth beast, as represented by Daniel chapter four, is marked by the symbol of the “seven times,” and the ending of the prophetic line of the earth beast is also marked by the symbol of the “seven times.” The beginning and ending of the period of history that is represented by the unsealing of chapters seven, eight and nine is also marked by the symbol of the “seven times.” The beginning and ending of the period of history that is represented by the unsealing of Daniel chapters ten, eleven and twelve is also marked by the “seven times.”
Ang pasimula ng linyang propetiko ng halimaw mula sa lupa, gaya ng kinakatawan sa kabanata apat ng Daniel, ay minarkahan ng sagisag ng “pitong panahon,” at ang wakas ng linyang propetiko ng halimaw mula sa lupa ay minarkahan din ng sagisag ng “pitong panahon.” Ang pasimula at wakas ng yugtong pangkasaysayan na kinakatawan ng pag-aalis ng tatak sa mga kabanata pito, walo, at siyam ay minarkahan din ng sagisag ng “pitong panahon.” Ang pasimula at wakas ng yugtong pangkasaysayan na kinakatawan ng pag-aalis ng tatak sa mga kabanata sampu, labing-isa, at labindalawa ng Daniel ay minarkahan din ng sagisag ng “pitong panahon.”
The ending of the period of history that began when Daniel chapters seven, eight and nine were unsealed at “the time of the end” in 1798, was 1863. The beginning of the period of history that began when Daniel chapters ten, eleven and twelve was unsealed at “the time of the end” was 1989. From 1863, to 1989 equates to one hundred and twenty-six years. One hundred and twenty-six years is a tenth, or a tithe, of twelve hundred and sixty years. The number one hundred and twenty-six is therefore a symbol of the twelve hundred and sixty years, that represent the “wilderness,” which in turn is a symbol of the twenty-five hundred and twenty years of the “seven times.”
Ang wakas ng yugto ng kasaysayan na nagsimula nang tinanggalan ng selyo ang mga kabanata pito, walo, at siyam ni Daniel sa “panahon ng wakas” noong 1798 ay 1863. Ang simula ng yugto ng kasaysayan na nagsimula nang tinanggalan ng selyo ang mga kabanata sampu, labing-isa, at labindalawa ni Daniel sa “panahon ng wakas” ay noong 1989. Mula 1863 hanggang 1989 ay katumbas ng isandaan at dalawampu’t anim na taon. Ang isandaan at dalawampu’t anim na taon ay ikasampu, o ikapu, ng isang libo dalawang daan at animnapung taon. Samakatuwid, ang bilang na isandaan at dalawampu’t anim ay isang sagisag ng isang libo dalawang daan at animnapung taon, na kumakatawan sa “ilang,” na siya namang isang sagisag ng dalawang libo limang daan at dalawampung taon ng “pitong panahon.”
This reality identifies that in the history of the earth beast, in the movement of the first angel at the beginning, and then at the movement of the third angel at the ending, are both marked at their beginnings and endings with the “seven times.” And the period of time between those two movements which binds them together is also represented by the “seven times.”
Ipinakikita ng realidad na ito na, sa kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa, ang kilusan ng unang anghel sa pasimula, at pagkatapos ang kilusan ng ikatlong anghel sa katapusan, ay kapwa tinandaan, sa kanilang mga pasimula at mga wakas, ng "pitong panahon." At ang yugto ng panahon, na nasa pagitan ng dalawang kilusang ito at siyang nagbubuklod sa kanila, ay kinakatawan din ng "pitong panahon."
Without applying the biblical methodology of “line upon line,” this type of revelation is impossible to see and understand, for without that methodology the sealed book, could be given to one who was educated in the art of theology, and then he could be asked for an explanation of what the book that was sealed meant. His pride of opinion would lead him to point out that the sealed book cannot be understood, for it was sealed. You could then take that sealed book and give it to one of the flock that is controlled and neutered by that enlightened one, and the flock that has become comfortable dining on the theologian’s dishes of fables, would decline from making an application of the sealed book, for they know full well that only those that are members of the theological Sanhedrin have been appointed to decide what truth is.
Kung hindi ipinatutupad ang biblikal na metodolohiya ng “line upon line,” imposibleng makita at maunawaan ang ganitong uri ng pahayag; sapagkat kung wala ang metodolohiyang iyon, ang aklat na tinatakan ay maaaring ibigay sa isang may pinag-aralan sa sining ng teolohiya, at saka siya hihingan ng paliwanag tungkol sa kahulugan ng aklat na tinatakan. Ang kapalaluan ng kaniyang sariling opinyon ang magtutulak sa kaniya na ipahayag na ang aklat na tinatakan ay hindi mauunawaan, sapagkat ito’y tinatakan. Maaari mo ring kunin ang aklat na tinatakan na iyon at ibigay sa isa sa kawan na kontrolado at ginawang kapon ng naliwanagan na iyon, at ang kawan, na nakasanayan nang kumain sa mga putaheng alamat na inihahain ng teologo, ay tatalikod sa paglalapat ng aklat na tinatakan, sapagkat batid nilang lubos na tanging yaong mga kasapi ng teolohikal na Sanhedrin ang itinalaga upang magpasya kung ano ang katotohanan.
“‘Stay yourselves, and wonder, cry ye out, and cry; they are drunken but not with wine; they stagger; but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes; the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men delivered to one that is learned saying, read this, I pray thee; and he saith, I am not learned.’
Huminto kayo, at manggilalas, humiyaw kayo, at magsigaw; sila’y nalasing, nguni’t hindi sa alak; sila’y sumuray-suray, nguni’t hindi sa matapang na inumin. Sapagka’t ibinuhos ng Panginoon sa inyo ang espiritu ng mahimbing na pagkakatulog, at ipinikit niya ang inyong mga mata; ang mga propeta ninyo at ang inyong mga pinuno, ang mga tagakita, ay tinakpan niya. At ang pangitain ng lahat ay naging sa inyo na gaya ng mga salita ng isang aklat na tinatakan, na ibinigay ng mga tao sa isang marunong, na sinasabi, basahin mo ito, ipinamamanhik namin; at kaniyang sinasabi, hindi ako marunong.
“‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouths, and with their lips do honor me, but have removed their hearts afar from me, and their fear toward me is taught by the precept of men; therefore, behold, I will proceed to do a marvelous work, and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potters clay; for shall the work say of him that made it, He made me not, or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding?’
'Kaya’t ganito ang sabi ng Panginoon: Sapagkat ang bayang ito ay lumalapit sa akin sa pamamagitan ng kanilang bibig, at iginagalang nila ako ng kanilang mga labi, ngunit inilayo nila ang kanilang puso sa akin, at ang kanilang pagkatakot sa akin ay itinuturo lamang ng utos ng mga tao; kaya’t, narito, magsasagawa ako ng isang kagila-gilalas na gawa, at isang kababalaghan; sapagkat ang karunungan ng kanilang marurunong ay mapaparam, at ang unawa ng kanilang mga maunawain ay malilihim. Sa aba nila na nagsisisaliksik nang malalim upang ikubli ang kanilang payo mula sa Panginoon, at ang kanilang mga gawa ay nasa kadiliman, at sinasabi nila, Sino ang nakakakita sa amin, at sino ang nakaaalam sa amin? Walang pagsalang, ang inyong pagbabaligtad ng mga bagay ay maituturing na gaya ng putik ng magpapalayok; sapagkat masasabi ba ng gawa tungkol sa gumawa nito, Hindi niya ako ginawa? o masasabi ba ng hinubog tungkol sa humubog nito, Wala siyang kaunawaan?'
“Every word of this will be fulfilled. There are those who do not humble their hearts before God, and who will not walk uprightly. They hide their true purposes, and keep in fellowship with the fallen angel, who loveth and maketh a lie. The enemy puts spirit upon the men whom he can use to deceive those who are partially in the dark. Some are becoming imbued with the darkness that prevails, and are setting the truth aside for error. The day pointed out by prophecy is come. Jesus Christ is not understood. Jesus Christ is to them a fable. At this stage of the earth’s history, many act like drunken men. ‘Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry; they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes. The prophets and your rulers, the seers hath he covered.’ A spiritual drunkenness is upon many who suppose they are the people who shall be exalted. Their religious faith is just as is represented in this Scripture. Under its influence, they cannot walk straight. They make crooked paths in their course of action. One and then another, they reel to and fro. They are looked upon by the Lord with great pity. The way of truth they have not known. They are scientific schemers, and those who could and should have helped, because of a clear spiritual eyesight, are themselves deceived, and are sustaining an evil work.
Bawat salita nito ay matutupad. May mga hindi nagpapakumbaba ng kanilang puso sa harap ng Diyos, at ayaw lumakad nang matuwid. Itinatago nila ang kanilang tunay na mga layunin, at nananatili sa pakikisama sa nahulog na anghel, na umiibig at gumagawa ng kasinungalingan. Ipinapataw ng kaaway ang espiritu sa mga taong maaari niyang gamitin upang dayain ang mga bahagyang nasa kadiliman. May ilan na napupuspos ng umiiral na kadiliman, at ipinagpapalit ang katotohanan sa kamalian. Dumating na ang araw na itinuro ng propesiya. Hindi nauunawaan si Jesucristo. Si Jesucristo ay, para sa kanila, isang alamat. Sa yugtong ito ng kasaysayan ng daigdig, marami ang kumikilos na gaya ng mga lalaking lasing. ‘Huminto kayo, at manggilalas; humiyaw kayo, at humiyaw; sila’y mga lasing, ngunit hindi sa alak; sila’y pasuray-suray, ngunit hindi dahil sa matapang na inumin. Sapagkat ibinuhos ng Panginoon sa inyo ang espiritu ng malalim na pagkakatulog, at ipinikit niya ang inyong mga mata. Ang mga propeta at ang inyong mga pinuno, ang mga tagakita, ay tinakpan niya.’ Isang espirituwal na pagkalasing ang nasa marami na nag-aakala na sila ang bayang itataas. Ang kanilang pananampalataya ay gaya ng inilalarawan sa Kasulatang ito. Sa ilalim ng impluwensiya nito, hindi sila makalakad nang tuwid. Gumagawa sila ng baluktot na mga landas sa kanilang pagkilos. Paisa-isa at sunod-sunod, pasuray-suray silang paroo’t parito. Sila’y tinitingnan ng Panginoon nang may dakilang awa. Ang daan ng katotohanan ay hindi nila nakilala. Sila’y mga mambabalak na makaagham, at yaong mga maaari at nararapat sanang tumulong, dahil sa malinaw na espirituwal na paningin, ay sila man ay nalinlang, at sumusuporta sa isang masamang gawain.
“The developments of these last days will soon become decided. When these spiritualistic deceptions are revealed to be what they really are,—the secret workings of evil spirits,—those who have acted a part in them will become as men who have lost their minds.
Ang mga kaganapan ng mga huling araw na ito ay malapit nang maging tiyak. Kapag nabunyag na ang mga panlilinlang ng espiritismo sa kanilang tunay na kalikasan—ang lihim na pagkilos ng masasamang espiritu—ang mga gumanap ng bahagi sa mga ito ay magiging gaya ng mga taong nawalan ng katinuan ng pag-iisip.
“‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honor me, but have removed their hearts far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men therefore, behold I will proceed to do a marvelous work among this people, even a marvelous work and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’
Kaya’t ganito ang sabi ng Panginoon: Yamang ang bayang ito ay lumalapit sa akin sa pamamagitan ng kanilang bibig, at pinararangalan ako ng kanilang mga labi, ngunit inilayo nila ang kanilang puso mula sa akin, at ang kanilang pagkatakot sa akin ay itinuturo ng utos ng mga tao; kaya’t, narito, magpapatuloy akong gumawa ng isang kamangha-manghang gawa sa gitna ng bayang ito, isang kamangha-manghang gawa at isang kababalaghan; sapagkat ang karunungan ng kanilang marurunong ay mapaparam, at ang pagkaunawa ng kanilang maunawain ay maitatago. Sa aba nila na nagsisikap na ikubli nang malalim ang kanilang payo sa Panginoon, at ang kanilang mga gawa ay nasa kadiliman, at sinasabi nila, Sino ang nakakakita sa amin, at sino ang nakakakilala sa amin? Tunay na ang inyong pagbabaligtad ng mga bagay ay ipapalagay na gaya ng putik ng magpapalayok; sapagkat masasabi ba ng gawa tungkol sa gumawa nito, Hindi niya ako ginawa? o masasabi ba ng bagay na inanyuan tungkol sa humubog nito, Wala siyang unawa?
“It is presented to me that in our experience we have been and are meeting this very condition of things. Men who have had great light and wonderful privileges have taken the word of leaders who think themselves wise, who have been greatly favored and blessed by the Lord, but who have taken themselves out of the hands of God and placed themselves in the ranks of the enemy. The world is to be flooded with specious fallacies. One human mind, accepting these fallacies, will work upon other human minds, who have been turning the precious evidence of God’s truth into a lie. These men will be deceived by fallen angels, when they should have stood as faithful guardians, watching for souls, as they that must give an account. They have laid down the weapons of their warfare, and have given heed to seducing spirits. They make of no effect the counsel of God and set aside his warnings and reproofs, and are positively on Satan’s side, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils.
Ipinahayag sa akin na sa ating karanasan ay naranasan na natin at kasalukuyang nararanasan ang ganitong mismong kalagayan. Ang mga taong nagkaroon ng dakilang liwanag at kagila-gilalas na mga pribilehiyo ay tinanggap ang salita ng mga pinunong nag-aakalang marurunong sila, na lubhang pinaburan at pinagpala ng Panginoon, ngunit inihiwalay ang kanilang sarili mula sa kamay ng Diyos at inilagay ang kanilang sarili sa hanay ng kaaway. Ang sanlibutan ay babahain ng mapang-akit na mga kamalian. Isang pag-iisip ng tao, sa pagtanggap sa mga kamaliang ito, ay gagawa sa iba pang mga pag-iisip ng tao, na nagbabaligtad sa mahalagang patotoo ng katotohanan ng Diyos upang maging kasinungalingan. Ang mga taong ito ay madadaya ng mga nahulog na anghel, samantalang nararapat sana silang tumindig bilang tapat na mga tagapagbantay, nagmamatyag para sa mga kaluluwa, gaya ng mga kinakailangang magbigay-sulit. Ibinaba nila ang mga sandata ng kanilang pakikidigma, at nagbigay-pansin sa mga espiritung mapang-akit. Ginagawang walang bisa ang payo ng Diyos at isinasantabi ang kaniyang mga babala at mga saway, at walang pasubaling nasa panig ni Satanas, na nagbibigay-pansin sa mga espiritung mapang-akit at sa mga aral ng mga demonyo.
“Spiritual drunkenness is now upon men who ought not to be staggering as men under the influence of strong drink. Crimes and irregularities, fraud, deceit, and unfair dealing fill the world, in accordance with the teaching of the leader who rebelled in the heavenly courts.
Ang espirituwal na kalasingan ay sumapit na sa mga taong hindi nararapat na sumuray-suray gaya ng mga taong nasa impluwensiya ng matapang na alak. Ang mga krimen at mga iregularidad, gayundin ang pandaraya, panlilinlang, at hindi makatarungang pakikitungo, ay pinupuno ang sanlibutan, alinsunod sa katuruan ng pinunong naghimagsik sa mga hukuman ng langit.
“History is to be repeated. I could specify what will be in the near future, but the time is not yet. The forms of the dead will appear, through the cunning device of Satan, and many will link up with the one who loveth and maketh a lie. I warn our people that right among us some will turn away from the faith, and give heed to seducing spirits and doctrines of devils, and by them the truth will be evil spoken of.” Battle Creek Letters, 123–125.
"Ang kasaysayan ay mauulit. Maaari kong itukoy kung ano ang mangyayari sa malapit na hinaharap, ngunit hindi pa panahon. Lilitaw ang mga anyo ng mga namatay, sa pamamagitan ng tusong pakana ni Satanas, at marami ang makikisanib sa yaong umiibig at gumagawa ng kasinungalingan. Binababalaan ko ang ating bayan na mismong sa gitna natin ay may ilan na tatalikod sa pananampalataya, at magbibigay-pansin sa mga espiritung mapanukso at sa mga aral ng mga demonyo, at sa pamamagitan nila ay lalapastanganin ang katotohanan." Battle Creek Letters, 123-125.
Daniel chapter one, representing the message of the first angel of Revelation fourteen, aligns with the beginning history of the earth beast. Daniel chapters one, two and three representing the messages of all three angels in Revelation fourteen, aligns with the ending of the United States. Nebuchadnezzar represents the history of the first angel, and the first chapter of Daniel. Belshazzar represents the history of the third angel, and the first three chapters of Daniel.
Ang unang kabanata ng Daniel, na kumakatawan sa mensahe ng unang anghel sa Apocalipsis labing-apat, ay tumutugma sa panimulang kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa. Ang mga kabanata isa, dalawa, at tatlo ng Daniel, na kumakatawan sa mga mensahe ng tatlong anghel sa Apocalipsis labing-apat, ay tumutugma sa pagwawakas ng Estados Unidos. Si Nebukadnezar ay kumakatawan sa kasaysayan ng unang anghel, gayundin sa unang kabanata ng Daniel. Si Belsasar ay kumakatawan sa kasaysayan ng ikatlong anghel, gayundin sa unang tatlong kabanata ng Daniel.
“To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
“Dumating na sa huling pinuno ng Babilonia—gaya ng, bilang huwaran, dumating sa una nitong pinuno—ang hatol ng banal na Tagapagbantay: ‘O hari,... sa iyo ito’y sinasabi; inalis na sa iyo ang kaharian.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
We will continue our study of Nebuchadnezzar and Belshazzar in the next article.
Ipagpapatuloy natin ang ating pag-aaral hinggil kina Nebukadnezar at Belsasar sa susunod na artikulo.
“Belshazzar, awed by this representation of God’s power, showing that they had a witness, though they knew it not, had had great opportunities of knowing the works of the living God, and His power, and of doing His will. He had been privileged with much light. His grandfather, Nebuchadnezzar, had been warned of his danger in forgetting God and glorifying himself. Belshazzar had a knowledge of his banishment from the society of men, and his association with the beasts of the field; and these facts, which ought to have been a lesson to him, he disregarded, as if they had never occurred; and he went on repeating the sins of his grandfather. He dared to commit the crimes which brought God’s judgments upon Nebuchadnezzar. He was condemned, not alone that he himself was doing wickedly, but that he had not availed himself of opportunities and capabilities, if cultivated, of being right.” Testimonies to Ministers, 436.
Si Belshazzar, na nangilabot sa pagkamangha sa pagpapakitang ito ng kapangyarihan ng Diyos—na nagpapakitang mayroon silang saksi, bagaman hindi nila ito nalalaman—ay nagkaroon ng mga dakilang pagkakataon upang makilala ang mga gawa ng Diyos na buhay, at ang Kanyang kapangyarihan, at upang tuparin ang Kanyang kalooban. Pinagkalooban siya ng saganang liwanag. Ang kanyang lolo, si Nebuchadnezzar, ay binalaan tungkol sa panganib ng pagkalimot sa Diyos at ng pagluwalhati sa sarili. Si Belshazzar ay may kaalaman tungkol sa pagkakataboy sa kanyang lolo mula sa lipunan ng mga tao, at sa pakikisama nito sa mga hayop sa parang; at ang mga katotohanang ito, na nararapat sanang maging aral sa kanya, ay kanyang binale-wala, wari bang kailanma'y hindi nangyari; at ipinagpatuloy niyang ulitin ang mga kasalanan ng kanyang lolo. Nangahas siyang gawin ang mga krimeng nagdala ng mga hatol ng Diyos kay Nebuchadnezzar. Siya ay hinatulan, hindi lamang sapagkat siya mismong gumagawa ng kasamaan, kundi sapagkat hindi niya ipinakinabang ang mga pagkakataon at mga kakayahang, kung nilinang, ay maghahatid sana sa kanya sa katuwiran. Testimonies to Ministers, 436.