The Book of Daniel - Number Twenty-Seven

O Belteshazzar, pinuno ng mga salamangkero, sapagkat nalalaman kong ang espiritu ng mga banal na diyos ay nasa iyo, at walang lihim ang nakagugulo sa iyo, ipahayag mo sa akin ang mga pangitain ng aking panaginip na aking nakita, at ang kahulugan nito. Ganito ang mga pangitain ng aking ulo sa aking higaan: nakita ko, at narito, may isang punong-kahoy sa gitna ng lupa, at napakataas ito. Lumago ang punong-kahoy at tumibay, at ang taas nito’y umabot hanggang sa langit, at nakikita ito hanggang sa mga dulo ng buong lupa: Magaganda ang mga dahon nito, at marami ang bunga nito, at dito ay may pagkain para sa lahat: ang mga hayop sa parang ay may lilim sa ilalim nito, at ang mga ibon sa langit ay tumahan sa mga sanga nito, at lahat ng laman ay pinakakain nito. Nakita ko sa mga pangitain ng aking ulo sa aking higaan, at narito, isang bantay, isang banal, ang bumaba mula sa langit; Sumigaw siya nang malakas, at ganito ang sinabi: Putulin ang punong-kahoy, at tabasin ang mga sanga nito, ipagpag ang mga dahon nito, at ikalat ang bunga nito: paalisin ang mga hayop mula sa ilalim nito, at ang mga ibon mula sa mga sanga nito: Gayunma’y iwan ang tuod ng mga ugat nito sa lupa, na may bigkis na bakal at tanso, sa murang damo ng parang; at pabayaan itong mabasa ng hamog ng langit, at ang bahagi nito ay mapasama sa mga hayop sa damo ng lupa: Baguhin ang kanyang puso upang hindi na maging puso ng tao, at bigyan siya ng pusong hayop: at hayaang lumipas sa kanya ang pitong panahon. Ang bagay na ito ay ayon sa pasiya ng mga bantay, at ang kahilingan ay sa pamamagitan ng salita ng mga banal: upang malaman ng mga nabubuhay na ang Kataas-taasan ang naghahari sa kaharian ng mga tao, at ibinibigay niya iyon sa kaninumang naisin niya, at inilalagay niya rito ang pinakahamak sa mga tao. Ang panaginip na ito ay nakita ko, ako, si Haring Nebuchadnezzar. Ngayon ikaw, O Belteshazzar, ipahayag mo ang kahulugan nito, yamang ang lahat ng pantas sa aking kaharian ay hindi makapagpabatid sa akin ng kahulugan: subalit kaya mo; sapagkat ang espiritu ng mga banal na diyos ay nasa iyo. Kung magkagayo’y si Daniel, na ang pangalan ay Belteshazzar, ay natigilan nang isang oras, at ang kanyang mga pag-iisip ay bumagabag sa kanya. Nagsalita ang hari, at sinabi, Belteshazzar, huwag kang mabagabag dahil sa panaginip, ni sa kahulugan nito. Sumagot si Belteshazzar at nagsabi, Panginoon ko, nawa’y sumapit ang panaginip sa mga napopoot sa iyo, at ang kahulugan nito sa iyong mga kaaway. Daniel 4:9-19.

Nang magkagayo’y si Daniel, na ang pangalan ay Belteshazzar, ay natigilan sa loob ng isang oras, at ang kaniyang mga pag-iisip ay bumagabag sa kaniya. Nagsalita ang hari at nagsabi, Belteshazzar, huwag nawang bumagabag sa iyo ang panaginip, ni ang kahulugan nito. Sumagot si Belteshazzar at nagsabi, Panginoon ko, nawa’y ang panaginip ay mapunta sa mga napopoot sa iyo, at ang kahulugan nito ay sa iyong mga kaaway. Daniel 4:19.

Sapagkat ito ang mga araw ng paghihiganti, upang matupad ang lahat ng mga bagay na nasusulat. Ngunit sa aba ng mga nagdadalang-tao at ng mga nagpapasuso sa mga araw na yaon! Sapagkat magkakaroon ng matinding kapighatian sa lupain, at poot laban sa bayang ito. At sila’y mabubuwal sa talim ng tabak, at dadalhing bihag sa lahat ng mga bansa; at ang Jerusalem ay yuyurakan ng mga Hentil, hanggang sa maganap ang mga panahon ng mga Hentil. Lucas 21:22-24.

At sila’y mabubuwal sa talim ng tabak, at dadalhing bilang mga bihag sa lahat ng mga bansa; at ang Jerusalem ay yuyurakan ng mga Hentil, hanggang sa maganap ang mga panahon ng mga Hentil. Lucas 21:24.

Ngunit ang looban na nasa labas ng templo, iwan mo ito, at huwag mo itong sukatin; sapagkat ibinigay ito sa mga Hentil; at ang banal na lunsod ay kanilang yuyurakan sa loob ng apatnapu’t dalawang buwan. At ipagkakaloob ko sa aking dalawang saksi ang kapangyarihan, at sila’y magpopropesiya sa loob ng isang libo dalawang daan at animnapung araw, na nakadamit ng kayong sako. Pahayag 11:2, 3.

Ang lahat ng ito ay nangyari kay haring Nebukadnezar. Pagkaraan ng labindalawang buwan, siya’y naglalakad sa loob ng palasyo ng kaharian ng Babilonia. Nagsalita ang hari at nagsabi, Hindi baga ito ang dakilang Babilonia na aking itinayo para sa bahay ng kaharian sa bisa ng aking kapangyarihan, at sa karangalan ng aking kamahalan? Samantalang ang salita ay nasa bibig pa ng hari, may isang tinig na nagmula sa langit, na nagsasabi, O haring Nebukadnezar, sa iyo ito ay sinasabi; Ang kaharian ay naalis sa iyo. At itataboy ka nila mula sa mga tao, at ang iyong tirahan ay kasama ng mga hayop sa parang: papakainin ka nila ng damo na gaya ng mga baka, at pitong panahon ang lilipas sa iyo, hanggang makilala mo na ang Kataas-taasan ang naghahari sa kaharian ng mga tao, at ibinibigay niya ito sa sinumang kanyang maibigan. Sa oras ding yaon ay natupad ang bagay na yaon kay Nebukadnezar: at siya’y itinaboy mula sa mga tao, at kumain siya ng damo na gaya ng mga baka, at ang kanyang katawan ay nabasa ng hamog ng langit, hanggang sa ang kanyang buhok ay lumago na gaya ng mga balahibo ng agila, at ang kanyang mga kuko na gaya ng mga kuko ng mga ibon. Daniel 4:28-33.

Narito, ang kaluluwa niyang palalo ay hindi matuwid sa kaniya; ngunit ang matuwid ay mabubuhay sa pamamagitan ng kaniyang pananampalataya. Habakkuk 2:4.

At gagawin ng hari ayon sa kaniyang kalooban; itataas niya ang kaniyang sarili, at dadakilain niya ang kaniyang sarili higit sa bawat diyos, at magsasalita siya ng mga kamangha-manghang bagay laban sa Diyos ng mga diyos, at magtatagumpay siya hanggang sa matapos ang poot: sapagkat ang itinakda ay magaganap. Daniel 11:36.

At sinabi niya, Narito, ipaaalam ko sa iyo kung ano ang mangyayari sa huling bahagi ng kapootan; sapagkat sa takdang panahon ay darating ang wakas. Daniel 8:19.

Sa ikatlong taon ng paghahari ni haring Belshazzar, isang pangitain ang nahayag sa akin, sa akin nga, kay Daniel, pagkatapos ng unang nahayag sa akin. At nakita ko sa isang pangitain; at nangyari, nang makita ko, na ako’y nasa Shushan sa palasyo, na nasa lalawigan ng Elam; at nakita ko sa isang pangitain, at ako’y nasa tabi ng ilog ng Ulai. Daniel 8:1, 2.

At nang ikadalawampu't apat na araw ng unang buwan, samantalang ako'y nasa tabi ng malaking ilog, na siyang Hiddekel. Daniel 10:4.

Kailangan ang higit na masusing pag-aaral ng Salita ng Diyos. Lalo na ang aklat ni Daniel at ang Apocalipsis ay nararapat bigyan ng pansin sa antas na hindi pa naganap kailanman sa kasaysayan ng ating gawain. Maaaring mas kaunti ang ating sasabihin sa ilang aspekto hinggil sa kapangyarihang Romano at sa Papasiya, ngunit nararapat nating itawag ang pansin sa mga sinulat ng mga propeta at ng mga apostol sa ilalim ng inspirasyon ng Espiritu ng Diyos. Gayon hinubog ng Banal na Espiritu ang mga bagay-bagay, maging sa pagkakaloob ng propesiya at sa mga kaganapang inilalarawan, upang ituro na ang taong kasangkapan ay dapat ipanatiling nakalingid, nakatago kay Cristo, at ang Panginoong Diyos ng langit at ang Kanyang kautusan ang siyang dapat dakilain.

Basahin ang aklat ni Daniel. Balik-tanawin, isa-isa, ang kasaysayan ng mga kahariang inilarawan doon. Masdan ang mga estadista, ang mga kapulungan, ang makapangyarihang mga hukbo, at tingnan kung paanong kumilos ang Diyos upang ibaba ang kapalaluan ng mga tao at ilugmok sa alabok ang kaluwalhatian ng tao. Ang Diyos lamang ang ipinakikitang dakila. Sa pangitain ng propeta ay nakikita Siyang ibinabagsak ang isang makapangyarihang pinuno at nagtatalaga ng panibago. Ipinahahayag Siya bilang Hari ng sansinukob, na malapit nang itatag ang Kanyang walang hanggang kaharian—ang Matanda sa mga Araw, ang Diyos na buhay, ang Bukal ng lahat ng karunungan, ang Namumuno sa kasalukuyan, ang Nagpapahayag ng hinaharap. Basahin at unawain kung gaano kadukha, kahina, kaikli ang buhay, kadaling maligaw, at kung gaano makasalanan ang tao kapag itinataas niya ang kanyang kaluluwa sa kawalang-kabuluhan.

Sa pamamagitan ni Isaias, itinuturo tayo ng Espiritu Santo sa Diyos, ang buhay na Diyos, bilang pangunahing tuon ng ating pansin—sa Diyos ayon sa pagkakahayag kay Cristo. “Sa atin ay ipinanganak ang isang bata, sa atin ay ibinigay ang isang anak: at ang pamamahala ay maaatang sa Kaniyang balikat: at ang Kaniyang pangalan ay tatawaging Kamangha-mangha, Tagapayo, Makapangyarihang Diyos, Walang-hanggang Ama, Prinsipe ng Kapayapaan” [Isaias 9:6].

Ang liwanag na tuwirang tinanggap ni Daniel mula sa Diyos ay ibinigay lalo na para sa mga huling araw na ito. Ang mga pangitaing nakita niya sa mga pampang ng Ulai at ng Hiddekel, ang mga dakilang ilog ng Shinar, ay ngayo’y natutupad, at di maglalaon ay magaganap na ang lahat ng mga pangyayaring ipinagpauna.

"Isaalang-alang ang mga kalagayan ng bansang Hudyo noong ibinigay ang mga propesiya ni Daniel. Ang mga Israelita ay nasa pagkabihag; ang kanilang templo ay nawasak, at itinigil ang paglilingkod sa templo. Ang kanilang relihiyon ay nakasentro sa mga seremonya ng sistemang sakripisyal. Ginawa nilang lubhang mahalaga ang panlabas na mga anyo, samantalang nawala sa kanila ang diwa ng tunay na pagsamba. Ang kanilang mga paglilingkod ay nadungisan ng mga tradisyon at mga gawi ng paganismo, at sa pagtupad ng mga ritwal ng paghahandog ay hindi sila tumingin lampas sa anino tungo sa katunayan. Hindi nila nakilala si Cristo, ang tunay na handog para sa mga kasalanan ng mga tao. Kumilos ang Panginoon upang dalhin ang bayan sa pagkabihag, at upang ipatigil ang mga paglilingkod sa templo, upang ang mga panlabas na seremonya ay huwag maging kabuuan ng kanilang relihiyon. Ang kanilang mga simulain at mga gawi ay kailangang dalisayin mula sa paganismo. Huminto ang paglilingkod na ritwal upang muling maipanumbalik ang paglilingkod ng puso. Inalis ang panlabas na kaluwalhatian upang maihayag ang espirituwal." Manuscript Releases, tomo 16, 333, 334.