The first six chapters of the book of Daniel represent the history of the earth beast of Revelation thirteen. The United States (the earth beast), began as the sixth kingdom of Bible prophecy in 1798, when the papacy (the sea beast of Revelation thirteen) received a prophetic deadly wound, and ended its reign as the fifth kingdom of Bible prophecy.
Ang unang anim na kabanata ng Aklat ni Daniel ay kumakatawan sa kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa sa Pahayag kabanata labintatlo. Ang Estados Unidos (ang halimaw na mula sa lupa) ay nagsimula bilang ikaanim na kaharian ng propesiya sa Bibliya noong 1798, nang tinanggap ng Papado (ang halimaw na mula sa dagat sa Pahayag kabanata labintatlo) ang isang makahulang nakamamatay na sugat, at nagwakas ang paghahari nito bilang ikalimang kaharian ng propesiya sa Bibliya.
The history of the earth beast is the history of the warning of the approach of God’s judgments. In the beginning of the history of the earth beast, God’s investigative judgment began, and at the ending of the earth beast God’s executive judgment begins. The warning of the approach of God’s investigative judgment, at the beginning, was represented by the first angel’s message of Revelation chapter fourteen, which arrived at the “time of the end” in 1798. The warning of the approach of God’s executive judgment, at the ending is represented as the three angels’ messages of Revelation chapter fourteen, which arrived at the “time of the end” in 1989.
Ang kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa ay ang kasaysayan ng babala tungkol sa paglapit ng mga paghuhukom ng Diyos. Sa pasimula ng kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa, nagsimula ang paghuhukom na pagsisiyasat ng Diyos, at sa katapusan ng halimaw na mula sa lupa ay magsisimula ang paghuhukom na nagpapatupad ng Diyos. Ang babala tungkol sa paglapit ng paghuhukom na pagsisiyasat ng Diyos, sa pasimula, ay isinakatawan ng mensahe ng unang anghel sa Apocalipsis kabanata labing-apat, na dumating sa "panahon ng wakas" noong 1798. Ang babala tungkol sa paglapit ng paghuhukom na nagpapatupad ng Diyos, sa katapusan, ay isinakatawan bilang ang mga mensahe ng tatlong anghel sa Apocalipsis kabanata labing-apat, na dumating sa "panahon ng wakas" noong 1989.
At every “time of the end” a part of the book of Daniel is unsealed. In the beginning history of the earth beast, in 1798, chapters seven, eight and nine of Daniel were unsealed. Those chapters are represented as the vision of the Ulai River. At the ending history of the earth beast, in 1989, chapters ten, eleven and twelve of Daniel were unsealed. Those chapters are represented as the vision of the Hiddekel River. Whenever the book of Daniel is unsealed, there is a three-step testing process brought upon the generation that is then living.
Sa bawat "panahon ng wakas" ay inaalisan ng selyo ang isang bahagi ng aklat ni Daniel. Sa pasimula ng kasaysayan ng hayop na mula sa lupa, noong 1798, naalisan ng selyo ang mga kabanata pito, walo, at siyam ng aklat ni Daniel. Ang mga kabanatang iyon ay kinakatawan bilang pangitain ng Ilog Ulai. Sa nagwawakas na bahagi ng kasaysayan ng hayop na mula sa lupa, noong 1989, naalisan ng selyo ang mga kabanata sampu, labing-isa, at labindalawa ng aklat ni Daniel. Ang mga kabanatang iyon ay kinakatawan bilang pangitain ng Ilog Hiddekel. Tuwing inaalisan ng selyo ang aklat ni Daniel, may ipinapataw na tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok sa salinlahing nabubuhay sa panahong iyon.
And he said, Go thy way, Daniel: for the words are closed up and sealed till the time of the end. Many shall be purified, and made white, and tried; but the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand. Daniel 12:9, 10.
At sinabi niya, Humayo ka, Daniel: sapagkat ang mga salita ay nakapinid at tinatakan hanggang sa panahon ng kawakasan. Marami ang dadalisayin, paputiin, at susubukin; ngunit ang masasama ay gagawa ng kasamaan; at walang sinuman sa mga masasama ang makauunawa; ngunit ang marurunong ay makauunawa. Daniel 12:9, 10.
The three-step testing process is based upon the structure of the Hebrew word that is translated as “truth,” which was created by combining the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. The Hebrew word represents and possesses God’s creative power. All prophetic truth is structured upon that word, as is the three-step testing process in Daniel chapter twelve. The word represents not only God’s creative power, but also Jesus Christ, who is the Truth, and who is also the First and Last, as represented by the first and last letters of the Hebrew alphabet.
Ang tatlong-yugtong proseso ng pagsubok ay nakabatay sa balangkas ng Hebreong salitang isinasalin bilang “katotohanan,” na binuo sa pamamagitan ng pagsasama ng una, ikalabintatlo, at huling titik ng alpabetong Hebreo. Ang Hebreong salitang iyon ay sumasagisag at nagtataglay ng kapangyarihang lumikha ng Diyos. Ang lahat ng propetikong katotohanan ay nakabalangkas sa salitang iyon, gaya rin ng tatlong-yugtong proseso ng pagsubok sa ikalabindalawang kabanata ni Daniel. Ang salitang iyon ay sumasagisag hindi lamang sa kapangyarihang lumikha ng Diyos, kundi rin kay Jesucristo, na Siya ang Katotohanan, at Siya rin ang Una at ang Huli, na kinakatawan ng una at huling titik ng alpabetong Hebreo.
The beginning history of the earth beast, when the warning of the approach of the investigative judgment arrived at the time of the end in 1798, is represented by the first angel of Revelation fourteen. The first angel’s message of Revelation chapter fourteen possesses each of the three steps, which are the truth, and that represent the three-step testing process which confronted the generation when the first angel arrived in 1798.
Ang pasimulang yugto ng kasaysayan ng hayop na mula sa lupa, nang dumating sa panahon ng kawakasan noong 1798 ang babala ng paglapit ng pagsisiyasat na paghuhukom, ay kinakatawan ng unang anghel sa ika-labing-apat na kabanata ng Apocalipsis. Ang mensahe ng unang anghel sa ika-labing-apat na kabanata ng Apocalipsis ay taglay ang bawat isa sa tatlong hakbang, na siyang katotohanan, at na kumakatawan sa tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na kinaharap ng salinlahing yaon nang dumating ang unang anghel noong 1798.
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. Revelation 14:6, 7.
At nakita ko ang isa pang anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng himpapawid, na taglay ang walang-hanggang ebanghelyo upang ipangaral sa mga nananahan sa lupa, at sa bawat bansa, at lipi, at wika, at bayan, na nagsasabi na may malakas na tinig: Matakot kayo sa Diyos, at magbigay ng kaluwalhatian sa kanya; sapagkat dumating na ang oras ng kanyang paghatol; at sambahin ninyo siya na lumikha ng langit, at ng lupa, at ng dagat, at ng mga bukal ng tubig. Apocalipsis 14:6, 7.
The ending history of the earth beast, when the warning of the approach of the executive judgment arrived at the time of the end in 1989 is represented by the three angels of Revelation chapter fourteen. The three angels of Revelation fourteen represent the three steps, that are the truth, and the three angels represent the three-step testing process which confronted the generation living when the third angel arrived in 1989.
Ang pangwakas na yugto ng kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa, nang dumating sa panahon ng wakas noong 1989 ang babala ng paglapit ng paghuhukom na isasakatuparan, ay inilalarawan ng tatlong anghel sa Apocalipsis kabanata labing-apat. Ang tatlong anghel ng Apocalipsis kabanata labing-apat ay kumakatawan sa tatlong hakbang, na siyang katotohanan, at ang tatlong anghel ay kumakatawan sa tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na humarap sa salinlahing nabubuhay nang dumating ang ikatlong anghel noong 1989.
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.
At nakita ko ang isa pang anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng langit, na may dalang walang hanggang Ebanghelyo upang ipangaral sa mga nananahan sa lupa, at sa bawat bansa, at lipi, at wika, at bayan; na nagsasabi nang malakas na tinig, Matakot kayo sa Diyos, at ibigay ninyo sa kaniya ang kaluwalhatian; sapagkat dumating na ang oras ng kaniyang paghatol: at sambahin ninyo siya na lumikha ng langit, at ng lupa, at ng dagat, at ng mga bukal ng tubig. At sumunod ang isa pang anghel, na nagsasabi, Bumagsak, bumagsak ang Babilonia, ang dakilang lungsod, sapagkat pinainom niya ang lahat ng mga bansa ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid. At ang ikatlong anghel ay sumunod sa kanila, na nagsasabi nang malakas na tinig, Kung sinumang tao ay sumasamba sa hayop at sa kaniyang larawan, at tumatanggap ng kaniyang tanda sa kaniyang noo, o sa kaniyang kamay, ay iinom din ng alak ng poot ng Diyos, na ibinubuhos nang walang halo sa kopa ng kaniyang galit; at siya'y pahihirapan sa apoy at asupre sa harapan ng mga banal na anghel, at sa harapan ng Kordero: At ang usok ng kanilang pagdurusa ay pumapailanlang magpakailanman at walang hanggan: at sila'y walang kapahingahan araw o gabi, ang sumasamba sa hayop at sa kaniyang larawan, at ang sinumang tumatanggap ng tanda ng kaniyang pangalan. Narito ang pagtitiis ng mga banal: narito ang mga tumutupad sa mga utos ng Diyos, at ang pananampalataya ni Jesus. Apocalipsis 14:6-12.
The book of Daniel is structured upon the three angels’ messages. That structure is both the three steps of the Hebrew word for “truth”, and the corresponding three-step testing process, but the testing process unfolds upon the historical line of the earth beast of Revelation chapter thirteen (the United States), and also the historical line of the earth beast’s two horns (Republicanism and Protestantism). The history of the United States, beginning in 1798 and continuing until the soon-coming Sunday law, is the same period of history in which the Seventh-day Adventist church exists. The book of Daniel therefore also includes the structure that portrays the history of Adventism, beginning in 1798 and continuing until the soon-coming Sunday law. In doing so, the book of Daniel identifies the same prophetic histories represented in the book of Revelation, and in so doing it provides the first witness that brings to perfection the message of the second witness. The perfection of the two books is accomplished with the same prophetic phenomenon that existed in the relationship of the Old Testament and the New Testament.
Ang aklat ni Daniel ay nakabalangkas ayon sa mga mensahe ng tatlong anghel. Ang balangkas na iyon ay kapwa ang tatlong hakbang ng salitang Hebreo para sa “katotohanan,” at ang tumutugmang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok; ngunit ang nasabing proseso ng pagsubok ay nalalatag sa makasaysayang linya ng hayop na mula sa lupa sa kabanata labing-tatlo ng Pahayag (ang Estados Unidos), at gayundin sa makasaysayang linya ng dalawang sungay ng hayop na mula sa lupa (Republikanismo at Protestantismo). Ang kasaysayan ng Estados Unidos, na nagsisimula noong 1798 at nagpapatuloy hanggang sa nalalapit na batas sa Linggo, ay siya ring yugto ng kasaysayan kung saan umiiral ang Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw. Kaya’t ang aklat ni Daniel ay naglalaman din ng balangkas na naglalarawan sa kasaysayan ng Adventismo, na nagsisimula noong 1798 at nagpapatuloy hanggang sa nalalapit na batas sa Linggo. Sa gayon, tinutukoy ng aklat ni Daniel ang gayunding mga propetikong kasaysayan na kinakatawan sa aklat ng Pahayag, at sa gayon ay inihaharap nito ang unang saksi na nagpapasakdal sa mensahe ng ikalawang saksi. Ang pagpapasakdal sa dalawang aklat ay natutupad sa pamamagitan ng gayunding propetikong penomenon na umiral sa ugnayan ng Lumang Tipan at ng Bagong Tipan.
“The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. The one testifies of a Saviour to come, while the other testifies of a Saviour that has come in the manner predicted by the prophets. In order to appreciate the plan of redemption, the Scripture of the Old Testament must be thoroughly understood. It is the glorified light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Jesus are a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found in the prophecies of the Old Testament compared with the history of the New. Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me.’ At that time there was no other scripture in existence save that of the Old Testament; so the injunction of the Saviour is plain.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.
Ang kasaysayan ng buhay, kamatayan, at pagkabuhay na mag-uli ni Jesus, bilang Anak ng Diyos, ay hindi maipatutunay nang ganap kung wala ang mga ebidensiyang nakapaloob sa Lumang Tipan. Inihayag si Cristo sa Lumang Tipan na kasinglinaw ng sa Bagong Tipan. Ang una’y nagpapatotoo tungkol sa isang Tagapagligtas na darating, at ang ikalawa nama’y nagpapatotoo tungkol sa Tagapagligtas na dumating ayon sa paraang ipinanghula ng mga propeta. Upang mapahalagahan ang panukala ng pagtubos, ang Kasulatan ng Lumang Tipan ay dapat lubos na maunawaan. Ang maluwalhating liwanag mula sa makapropetang nakaraan ang naglalantad sa buhay ni Cristo at sa mga katuruan ng Bagong Tipan nang may kaliwanagan at kagandahan. Ang mga himala ni Jesus ay katibayan ng kanyang pagka-Diyos; ngunit ang pinakamatitibay na katibayan na siya ang Manunubos ng sanlibutan ay masusumpungan sa mga propesiya ng Lumang Tipan kapag inihambing sa kasaysayan ng Bagong Tipan. Sinabi ni Jesus sa mga Judio, “Saliksikin ninyo ang mga Kasulatan; sapagkat iniisip ninyong sa mga iyon ay mayroon kayong buhay na walang hanggan, at ang mga iyon ang nagpapatotoo tungkol sa akin.” Noong panahong iyon ay wala pang ibang Kasulatan na umiiral maliban sa nasa Lumang Tipan; kaya maliwanag ang utos ng Tagapagligtas. Spirit of Prophecy, tomo 3, 211.
The “history of the life, death, and resurrection of Jesus,” summarizes Christ’s work for mankind, and witnesses unto the three steps, and those three steps are the “truth.” The Hebrew word “truth,” represents Jesus, who is the first and last, the beginning and ending and the Alpha and Omega, and the word itself consist of the first and last letters representing the same thing, for as Alpha and Omega, Jesus illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. Christ’s life, death and resurrection are truth, for among other things they are represented by three steps, and the first and last step are both “life,” for “life” and “resurrection” are both “life.” The middle letter in the Hebrew word is the thirteenth letter of the alphabet, and thirteen is a symbol of rebellion, and Christ’s death was brought about by the rebellion of Satan and the sons of Adam, who joined in his rebellion.
Ang "kasaysayan ng buhay, kamatayan, at muling pagkabuhay ni Jesus" ang nagbubuod ng gawain ni Cristo para sa sangkatauhan, at nagpapatotoo tungkol sa tatlong hakbang, at ang tatlong hakbang na iyon ang "katotohanan." Ang salitang Hebreo na "katotohanan" ay kumakatawan kay Jesus, na siyang una at huli, ang pasimula at wakas, at ang Alpha at Omega, at ang salita mismo ay binubuo ng unang at huling mga titik na kapuwa kumakatawan sa iisang bagay, sapagkat, bilang Alpha at Omega, inilalarawan ni Jesus ang wakas ng isang bagay kalakip ang pasimula nito. Ang buhay, kamatayan, at muling pagkabuhay ni Cristo ay katotohanan, sapagkat, bukod sa iba pa, kinakatawan ang mga ito ng tatlong hakbang, at ang una at huling hakbang ay kapwa "buhay," sapagkat ang "buhay" at ang "muling pagkabuhay" ay kapwa "buhay." Ang gitnang titik sa salitang Hebreo ay ang ikalabintatlong titik ng alpabeto, at ang labintatlo ay sagisag ng paghihimagsik, at ang kamatayan ni Cristo ay idinulot ng paghihimagsik ni Satanas at ng mga anak ni Adan, na nakiisa sa kaniyang paghihimagsik.
The understanding of the Revelation of Jesus Christ in the book of Revelation is unsealed just before the close of human probation, and a primary element of the truth unsealed at that time is that Christ is the “truth,” the Alpha and Omega, who places his signature as the Alpha and Omega upon the truths that He has ordained to exist in His Word. When Sister White wrote, “The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New,” she is confirming, for those who will see, that the message of the three angels in Revelation chapter fourteen (which are also structured upon the same three steps, as “life, death and resurrection”), “cannot be fully demonstrated without the evidence contained” in the book of Daniel.
Ang pagkaunawa sa Apocalipsis ni Jesucristo sa Aklat ng Apocalipsis ay naaalisan ng selyo kaagad bago ang pagsasara ng probasyon ng sangkatauhan, at isang pangunahing elemento ng katotohanang naaalisan ng selyo sa panahong iyon ay na si Cristo ang “katotohanan,” ang Alpha at Omega, na naglalagay ng Kaniyang lagda, bilang ang Alpha at Omega, sa mga katotohanang Kaniyang itinalagang umiral sa Kaniyang Salita. Nang isulat ni Sister White, “Ang kasaysayan ng buhay, kamatayan, at pagkabuhay na mag-uli ni Jesus, bilang Anak ng Diyos, ay hindi ganap na maipatutunayan nang walang mga ebidensiyang nakapaloob sa Lumang Tipan. Si Cristo ay inihayag sa Lumang Tipan nang kasing-linaw tulad sa Bagong Tipan,” pinagtitibay niya, para sa mga makakakita, na ang mensahe ng tatlong anghel sa Apocalipsis kabanata labing-apat (na nakaayos din ayon sa gayunding tatlong hakbang, gaya ng “buhay, kamatayan at pagkabuhay na mag-uli”), “ay hindi ganap na maipatutunayan nang walang mga ebidensiyang nakapaloob” sa aklat ni Daniel.
She is also identifying that the book of Daniel testifies of a Babylon “to come”, while the book of Revelation testifies of a Babylon that “has come” in the manner predicted by the book of Daniel. Further, the application identifies that “in order to appreciate” the book of Revelation, the book of Daniel “must be thoroughly understood”, for “it is the glorified light” from the book of Daniel “that brings out the life of Christ and the teachings” of the book of Revelation “with clearness and beauty.”
Kinikilala rin niya na ang Aklat ni Daniel ay nagpapatotoo tungkol sa isang Babilonia na "darating," samantalang ang Aklat ng Apocalipsis ay nagpapatotoo tungkol sa isang Babilonia na "dumating na" sa paraang ipinropesiya sa Aklat ni Daniel. Dagdag pa rito, itinutukoy ng aplikasyon na "upang mapahalagahan" ang Aklat ng Apocalipsis, ang Aklat ni Daniel ay "dapat lubusang maunawaan," sapagkat "ito ang maluwalhating liwanag" mula sa Aklat ni Daniel "na naglalantad sa buhay ni Cristo at sa mga katuruan" ng Aklat ng Apocalipsis "nang may kalinawan at kagandahan."
Her words can also be understood to identify that “the miracles of Jesus” represented in the book of Revelation are “a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found” when the prophecies of the book of Daniel are “compared with the history” of the book of Revelation. Further it can be recognized that when “Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me,’” that for spiritual Jews today, the book of Daniel is what testifies of the Revelation of Jesus Christ, and that revelation which is unsealed just before the close of probation is where eternal life is found.
Maaaring maunawaan din sa kaniyang mga salita na ang "mga himala ni Jesus" na inilalarawan sa aklat ng Pahayag ay "isang katibayan ng kaniyang pagka-Diyos; datapuwa't ang pinakamatitibay na katunayan na siya ang Manunubos ng sanlibutan ay nasusumpungan" kapag ang mga propesiya ng aklat ni Daniel ay "iniahambing sa kasaysayan" ng aklat ng Pahayag. Dagdag pa, makikilala na, nang "sinabi ni Jesus sa mga Judio 'Saliksikin ninyo ang mga Kasulatan; sapagkat sa mga ito'y inaakala ninyong mayroon kayong buhay na walang hanggan, at ang mga ito ang nagpapatotoo tungkol sa akin,'" na para sa mga espirituwal na Judio ngayon, ang aklat ni Daniel ang siyang nagpapatotoo tungkol sa Pahayag ni Jesucristo, at na sa pahayag na iyon, na inaalisan ng selyo bago mismo ang pagsasara ng probasyon, nasusumpungan ang buhay na walang hanggan.
The book of Daniel sets forth the prophetic truths that are brought to perfection in the book of Revelation. It is structured upon the three steps that are represented by the Hebrew word for “truth”, and therefore the book itself represents a test for the generation when these facts are unsealed and revealed. Jesus Himself, as the Alpha and Omega, is directly emphasized in the very first words and chapter of the book of Revelation. These articles have also shown that Daniel chapter one possesses the same prophetic structure and characteristics of the first angel’s message of Revelation chapter fourteen.
Inilalahad ng Aklat ni Daniel ang mga katotohanang propetiko na dinadala sa kasakdalan sa Aklat ng Pahayag. Ito ay nakaayos ayon sa tatlong hakbang na isinasagisag ng salitang Hebreo para sa “katotohanan,” kaya’t ang aklat mismo ay kumakatawan sa isang pagsubok para sa salinlahing kung kailan ang mga katotohanang ito ay maaalisan ng tatak at mabubunyag. Si Jesus mismo, bilang ang Alpha at Omega, ay tuwirang binibigyang-diin sa mismong mga unang salita at sa unang kabanata ng Aklat ng Pahayag. Ipinakita rin ng mga artikulong ito na ang unang kabanata ng Aklat ni Daniel ay nagtataglay ng kaparehong balangkas at mga katangiang propetiko na taglay ng mensahe ng unang anghel sa ika-labing-apat na kabanata ng Pahayag.
The first angel’s message and Daniel chapter one, both identify the three-step testing process that is the signature of Alpha and Omega. The chapter begins with literal Babylon conquering literal Judah, and the book leads to the last battle between Babylon and Judah represented in the last six verses of Daniel chapter eleven. In those verses spiritual Babylon is conquered by spiritual Judah, just as Michael stands up and human probation closes. Those verses represent the end of the prophetic history of the war between Babylon and Judah. In those verses, the healing of the deadly wound is illustrated.
Ang unang mensahe ng anghel at ang unang kabanata ng Daniel ay kapwa tumutukoy sa tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na siyang tatak ng Alpha at Omega. Nagsisimula ang kabanata sa literal na Babilonya na sumasakop sa literal na Juda, at ang aklat ay humahantong sa huling labanan sa pagitan ng Babilonya at Juda na kinakatawan sa huling anim na talata ng ikalabing-isang kabanata ng Daniel. Sa mga talatang iyon, ang espirituwal na Babilonya ay nalulupig ng espirituwal na Juda, samantalang si Miguel ay tumitindig at nagtatapos ang panahong palugit ng sangkatauhan. Ang mga talatang iyon ay kumakatawan sa wakas ng propetikong kasaysayan ng digmaan sa pagitan ng Babilonya at Juda. Sa mga talatang iyon, inilalarawan ang paggaling ng sugat na nakamamatay.
The verses that describe the healing of the deadly wound begins with verse forty of Daniel eleven, which begins with the words, “And at the time of the end.” The “time of the end” in the verse represents 1798, when the papacy was delivered its deadly wound. The verses then tell the story of how the deadly wound is healed, as the papacy conquers, first its enemy, the king of the south (the Soviet Union), second its ally, the glorious land (the United States), and third its victim, Egypt (the United Nations). In verse forty-five the papacy (the king of the north), comes to its end, with none to help. The story of the healing of the deadly wound of the papacy in the verses begins with the fall of the papacy in 1798, and it ends with the final rise and fall of the papacy. The verses between the opening of the passage and the closing of the passage identify the rebellion in the middle.
Ang mga talatang naglalarawan sa paghilom ng nakamamatay na sugat ay nagsisimula sa Daniel labing-isa, talatang apatnapu, na nagbubukas sa mga salitang, “At sa panahon ng kawakasan.” Ang “panahon ng kawakasan” sa talatang iyon ay kumakatawan sa 1798, nang tinamo ng kapapahan ang nakamamatay nitong sugat. Pagkatapos ay isinasalaysay ng mga talata kung paano naghihilom ang nasabing sugat, habang nilulupig ng kapapahan—una, ang kaaway nito, ang hari sa timugan (ang Soviet Union); ikalawa, ang kaalyado nito, ang maluwalhating lupain (ang Estados Unidos); at ikatlo, ang biktima nito, ang Ehipto (ang Mga Nagkakaisang Bansa). Sa talatang apatnapu’t lima, ang kapapahan (ang hari sa hilagaan) ay dumarating sa kaniyang wakas, na walang sinumang tutulong. Ang salaysay ng paghilom ng nakamamatay na sugat ng kapapahan sa mga talatang ito ay nagsisimula sa pagbagsak ng kapapahan noong 1798, at nagwawakas sa panghuling pagbangon at pagbagsak ng kapapahan. Ang mga talatang nasa pagitan ng pambungad at ng pagwawakas ng sipi ay tumutukoy sa paghihimagsik sa kalagitnaan.
The Hebrew word for “truth” was created by the first letter, the thirteenth letter and the last letter of the Hebrew alphabet being combined. Thirteen is a number that symbolizes rebellion, and the history between the first and the last. In the final passage of prophecy in the book of Daniel, the same warfare that is represented in the very first verses of the book is represented. Those verses introduce chapter one, where we find the three-step testing process that is the truth. Then in the final passage we find the same three steps as it begins with the first fall of the papacy and ends with the last fall of the papacy, and couched in the middle is the rebellion of the last days.
Ang salitang Hebreo para sa “katotohanan” ay binuo sa pamamagitan ng pagsasama ng unang titik, ang ikalabintatlong titik, at ang huling titik ng alpabetong Hebreo. Ang labing-tatlo ay isang bilang na sumasagisag sa paghihimagsik, at sa kasaysayan sa pagitan ng una at ng huli. Sa pangwakas na bahaging propetiko ng aklat ni Daniel, muling inilalarawan ang gayunding pakikidigma na inilarawan na sa pinakauunang mga talata ng aklat. Ang mga talatang iyon ang panimula ng unang kabanata, kung saan matatagpuan natin ang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na siyang katotohanan. Pagkatapos, sa pangwakas na sipi ay nasusumpungan natin ang gayunding tatlong hakbang, sapagkat nagsisimula ito sa unang pagbagsak ng Papado at nagwawakas sa huling pagbagsak ng Papado, at sa gitna ay nakapaloob ang paghihimagsik ng mga huling araw.
Within those final six verses of Daniel chapter eleven, is a second witness to the truth, for the first geographical power the papacy needed to overthrow (the king of the south) is a symbol of the dragon power, as is the last of the three geographical powers (Egypt). The three-step conquering that is necessary for the deadly wound to be healed, begins with the king of the south that is a symbol of the dragon power of atheism, and the last of the three powers, represented by Egypt, is the primary biblical symbol of the atheism associated with the dragon. In fact, the word translated as “south” in verse forty of the passage is “negeb,” which is sometimes translated as Egypt. The three obstacles have the signature of truth, for the first obstacle is the last obstacle. The power in the middle is the glorious land (the United States). The United States is where the rebellion of the Sunday law is brought about, and the symbol of the United States when it began was thirteen colonies.
Sa loob ng huling anim na talata ng kabanata labing-isa ng aklat ni Daniel ay may ikalawang saksi sa katotohanan, sapagkat ang unang heograpikong kapangyarihang kinailangang pabagsakin ng kapapahan (ang hari ng timog) ay sagisag ng kapangyarihan ng dragon, gaya rin ng huli sa tatlong heograpikong kapangyarihan (ang Ehipto). Nagsisimula ang tatlong-hakbang na panlulupig na kailangan upang mahilom ang nakamamatay na sugat sa hari ng timog, na sagisag ng ateistikong kapangyarihan ng dragon, at ang huli sa tatlong kapangyarihan, na kinakatawan ng Ehipto, ang pangunahing makabibliyang sagisag ng ateismong kaugnay ng dragon. Sa katunayan, ang salitang isinaling "timog" sa talatang apatnapu ng siping iyon ay "negeb," na kung minsan ay isinasalin ding Ehipto. Ang tatlong hadlang ay may tatak ng katotohanan, sapagkat ang unang hadlang ay siya ring huling hadlang. Ang kapangyarihan sa gitna ay ang maluwalhating lupain (ang Estados Unidos). Sa Estados Unidos nagaganap ang paghihimagsik ng batas ng Linggo, at ang sagisag ng Estados Unidos nang ito'y nagsimula ay ang labintatlong kolonya.
The signature of Alpha and Omega pervades the book of Daniel, and provides the witness that, when brought together with the book of Revelation, establishes the divinity of Jesus Christ. In terms of Daniel chapter twelve, and the three-step testing process that occurs in the generation when the book is unsealed; to reject the revelation of the structure of the book of Daniel, is to be among those that are identified as the wicked. In terms of Revelation chapter fourteen, to reject the revelation of the structure of the book of Daniel, is to be among those that are identified as worshipping the beast and his image.
Ang lagda ng Alpha at Omega ay nananalaytay sa Aklat ni Daniel, at nagbibigay ng patotoo na, kapag iniuugnay sa Aklat ng Apocalipsis, ay pinagtitibay ang pagka-Diyos ni Jesu-Cristo. Sa kabanata labindalawa ng Aklat ni Daniel, at sa tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na nagaganap sa salinlahi kung kailan inaalis ang selyo ng aklat; ang pagtanggi sa pahayag ng balangkas ng Aklat ni Daniel ay ang makabilang sa mga tinutukoy na masasama. Sa kabanata labing-apat ng Aklat ng Apocalipsis, ang pagtanggi sa pahayag ng balangkas ng Aklat ni Daniel ay ang makabilang sa mga tinutukoy na sumasamba sa halimaw at sa kaniyang larawan.
The book of Revelation identifies that just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed, and the Revelation of Jesus Christ includes the unsealing of the structure of the book of Daniel.
Tinutukoy ng aklat ng Pahayag na bago pa man magsara ang panahong palugit, inaalis ang tatak sa Pahayag ni Jesucristo, at ang Pahayag ni Jesucristo ay kinapapalooban ng pag-aalis ng tatak sa balangkas ng aklat ni Daniel.
“Honored by men with the responsibilities of state and with the secrets of kingdoms bearing universal sway, Daniel was honored by God as His ambassador, and was given many revelations of the mysteries of ages to come. His wonderful prophecies, as recorded by him in chapters 7 to 12 of the book bearing his name, were not fully understood even by the prophet himself; but before his life labors closed, he was given the blessed assurance that ‘at the end of the days’—in the closing period of this world’s history—he would again be permitted to stand in his lot and place. It was not given him to understand all that God had revealed of the divine purpose. ‘Shut up the words, and seal the book,’ he was directed concerning his prophetic writings; these were to be sealed ‘even to the time of the end.’ ‘Go thy way, Daniel,’ the angel once more directed the faithful messenger of Jehovah; ‘for the words are closed up and sealed till the time of the end…. Go thou thy way till the end be: for thou shalt rest, and stand in thy lot at the end of the days.’ Daniel 12:4, 9, 13.
Pinagkalooban ng mga tao si Daniel ng karangalan sa pamamagitan ng pagkakatiwala sa kaniya ng mga pananagutan ng pamahalaan at ng mga lihim ng mga kahariang may pamamayani sa buong daigdig; subalit pinarangalan siya ng Diyos bilang Kanyang sugo, at binigyan ng maraming pahayag tungkol sa mga hiwaga ng mga darating na kapanahunan. Ang kaniyang kahanga-hangang mga propesiya, gaya ng itinala niya sa mga kabanata 7 hanggang 12 ng aklat na nagdadala ng kaniyang pangalan, ay hindi lubos na naunawaan maging ng propeta mismo; ngunit bago magwakas ang kaniyang mga pagpapagal sa buhay, ipinagkaloob sa kaniya ang mapalad na katiyakan na “sa katapusan ng mga araw”—sa panahong nagwawakas ng kasaysayan ng sanlibutang ito—muli siyang pahihintulutang tumindig sa kaniyang bahagi at pook. Hindi ipinagkaloob sa kaniya na maunawaan ang lahat ng ipinahayag ng Diyos hinggil sa banal na layon. “Isara mo ang mga salita, at tatakan mo ang aklat,” gayon ang bilin sa kaniya hinggil sa kaniyang mga akdang propetiko; ang mga ito ay tatatakan “hanggang sa panahon ng wakas.” “Yumaon ka na, Daniel,” muling iniutos ng anghel sa tapat na mensahero ni Jehova; “sapagkat ang mga salita ay naisarado at natatakan hanggang sa panahon ng wakas.... Yumaon ka sa iyong lakad hanggang sa katapusan: sapagkat ikaw ay magpapahinga, at tatayo sa iyong bahagi sa katapusan ng mga araw.” Daniel 12:4, 9, 13.
“As we near the close of this world’s history, the prophecies recorded by Daniel demand our special attention, as they relate to the very time in which we are living. With them should be linked the teachings of the last book of the New Testament Scriptures. Satan has led many to believe that the prophetic portions of the writings of Daniel and of John the revelator cannot be understood. But the promise is plain that special blessing will accompany the study of these prophecies. ‘The wise shall understand’ (verse 10), was spoken of the visions of Daniel that were to be unsealed in the latter days; and of the revelation that Christ gave to His servant John for the guidance of God’s people all through the centuries, the promise is, ‘Blessed is he that readeth, and they that hear the words of this prophecy, and keep those things which are written therein.’ Revelation 1:3.” Prophets and Kings, 547.
“Habang lumalapit tayo sa pagtatapos ng kasaysayan ng sanlibutang ito, ang mga propesiyang itinala ni Daniel ay humihingi ng natatanging pansin, sapagkat tumutukoy ang mga ito sa mismong kapanahunang ating kinalalagyan. Kaakibat ng mga ito, dapat iugnay ang mga katuruan ng huling aklat ng mga Kasulatan ng Bagong Tipan. Ipinaniwala ni Satanas sa marami na ang mga bahaging propetiko ng mga isinulat nina Daniel at Juan na Tagapagpahayag ay hindi mauunawaan. Ngunit maliwanag ang pangako na may natatanging pagpapalang kaakibat ng pag-aaral ng mga propesiyang ito. ‘Ang marurunong ay makauunawa’ (talata 10), ay sinalita hinggil sa mga pangitain ni Daniel na bubuksan sa mga huling araw; at tungkol naman sa Pahayag na ibinigay ni Cristo sa Kanyang lingkod na si Juan para sa paggabay sa bayan ng Diyos sa paglipas ng mga siglo, ang pangako ay, ‘Mapalad ang bumabasa, at ang mga nakikinig sa mga salita ng propesiyang ito, at tinutupad ang mga bagay na nasusulat dito.’ Pahayag 1:3.” Mga Propeta at mga Hari, 547.
Speaking in the future tense to her day and age, Sister White stated, “as we near the close of this world’s history”, “‘the wise will understand,” that “the prophecies recorded by Daniel demand our special attention, as they relate to the very time in which we are living.” The “many revelations of the mysteries of ages to come. His wonderful prophecies, as recorded by him in chapters seven to twelve of the book bearing his name,” are “to be unsealed in the latter days.”
Sa kaniyang kapanahunan, habang nagsasalita sa panghinaharap na panahunan, ipinahayag ni Sister White, "habang tayo'y lumalapit sa wakas ng kasaysayan ng sanlibutang ito", "'ang marurunong ay makauunawa," na "ang mga propesiyang itinala ni Daniel ay nangangailangan ng ating natatanging pagsasaalang-alang, yamang nauukol ang mga iyon sa mismong panahong ating kinalalagyan." Ang "maraming pahayag ng mga hiwaga ng mga darating na kapanahunan. Ang kaniyang kahanga-hangang mga propesiya, gaya ng kaniyang itinala sa mga kabanata pito hanggang labindalawa ng aklat na nagtataglay ng kaniyang pangalan," ay "aalisan ng tatak sa mga huling araw."
When the book of Daniel is unsealed, it produces a three-step purification process, that tests the generation that is living when the Lion of the tribe of Judah gives the book of Daniel to His people. In Revelation ten, Sister White informs us the angel that descended was “no less a personage than Jesus Christ.” In Revelation ten, the angel had a little book open in His hand, that John was commanded to take and eat. That book was unsealed by the Lion of the tribe of Judah, who is no less a personage than Jesus Christ, so the book John was commanded to eat was the little book of Daniel.
Kapag inalisan ng selyo ang Aklat ni Daniel, nagbubunga ito ng tatlong-hakbang na proseso ng pagpapadalisay, na sumusubok sa salinlahing nabubuhay sa panahong ibinibigay ng Leon mula sa lipi ni Juda ang Aklat ni Daniel sa Kaniyang bayan. Sa Apocalipsis 10, ipinabatid sa atin ni Sister White na ang anghel na bumaba ay "walang iba kundi si Jesu-Cristo." Sa Apocalipsis 10, ang anghel ay may munting aklat na nakabukas sa Kaniyang kamay, na ipinag-utos kay Juan na kunin at kainin. Ang aklat na iyon ay inalisan ng selyo ng Leon mula sa lipi ni Juda, na walang iba kundi si Jesu-Cristo, kaya’t ang aklat na ipinag-utos kay Juan na kainin ay ang munting aklat ni Daniel.
“It was the Lion of the tribe of Judah who unsealed the book and gave to John the revelation of what should be in these last days.
Ang Leon mula sa lipi ni Juda ang siyang nag-alis ng selyo ng aklat at ibinigay kay Juan ang pahayag ukol sa mga dapat mangyari sa mga huling araw na ito.
“Daniel stood in his lot to bear his testimony which was sealed until the time of the end, when the first angel’s message should be proclaimed to our world. These matters are of infinite importance in these last days; but while ‘many shall be purified, and made white, and tried,’ ‘the wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand.’ How true this is! Sin is the transgression of the law of God; and those who will not accept the light in regard to the law of God will not understand the proclamation of the first, second, and third angel’s messages. The book of Daniel is unsealed in the revelation to John, and carries us forward to the last scenes of this earth’s history.
Si Daniel ay tumindig sa kaniyang kapalaran upang magpatotoo, isang patotoong tinatakan hanggang sa panahon ng wakas, kung kailan dapat ipahayag sa ating sanlibutan ang mensahe ng unang anghel. Ang mga bagay na ito ay may walang hangganang kahalagahan sa mga huling araw na ito; ngunit samantalang 'marami ang dadalisayin, paputiin, at susubukin,' 'ang masasama ay gagawa ng kasamaan; at wala isa man sa masasama ang makauunawa.' Tunay nga ito! Ang kasalanan ay paglabag sa kautusan ng Diyos; at ang mga ayaw tumanggap ng liwanag hinggil sa kautusan ng Diyos ay hindi makauunawa sa pagpapahayag ng mga mensahe ng unang, ikalawa, at ikatlong anghel. Ang aklat ni Daniel ay inalisan ng tatak sa Pahayag na ibinigay kay Juan, at inihahatid tayo tungo sa mga huling tagpo ng kasaysayan ng daigdig na ito.
“Will our brethren bear in mind that we are living amid the perils of the last days? Read Revelation in connection with Daniel. Teach these things.” Testimonies to Ministers, 115.
"Isaisip kaya ng ating mga kapatid na tayo ay nabubuhay sa gitna ng mga panganib ng mga huling araw? Basahin ang Apocalipsis na kaugnay ng Daniel. Ituro ang mga bagay na ito." Testimonies to Ministers, 115.
To reject the revelation of the structure of the book of Daniel, that is now being unsealed, is to be among those that are identified as the wicked. The first six chapters of Daniel establish the prophetic structure that represents the prophetic history of Adventism, the earth beast, the seventy symbolic years of Isaiah chapter twenty-three, the two horns of Protestantism and Republicanism, the prophetic history of the first and second angels’ messages, and the history of the three angels’ messages. The last six chapters of Daniel identify the prophetic messages that are unsealed in the beginning and ending of all these previously mentioned histories.
Ang pagtanggi sa pagbubunyag ng balangkas ng aklat ni Daniel, na ngayo’y inaalisan ng selyo, ay ang mapabilang sa mga tinutukoy bilang masasama. Ang unang anim na kabanata ni Daniel ay nagtatatag ng makahulang balangkas na kumakatawan sa makahulang kasaysayan ng Adbentismo, ang halimaw na mula sa lupa, ang pitumpung simbolikong taon ng Isaias kabanata dalawampu’t tatlo, ang dalawang sungay ng Protestantismo at Republikanismo, ang makahulang kasaysayan ng mga mensahe ng unang at ikalawang anghel, at ang kasaysayan ng tatlong mensahe ng mga anghel. Ang huling anim na kabanata ni Daniel ay nagtutukoy sa mga makahulang mensahe na inaalisan ng selyo sa pasimula at sa pagtatapos ng lahat ng mga nabanggit na kasaysayan.
Chapter one of Daniel is the history of the movement of the first angel, in the beginning of the history of the earth beast. Chapters one through three is the history of the movement of the third angel, at the ending of the history of the earth beast. Chapter four is to be aligned with chapter one, as the beginning, and chapters five and six, are to be aligned with chapters one through three, as the ending. The increase of knowledge that is represented in chapters seven, eight and nine is to be aligned with chapter one as the beginning history. The increase of knowledge that is represented in chapters ten, eleven and twelve is to be aligned with chapters one through three as the ending history.
Ang unang kabanata ng Daniel ay ang kasaysayan ng kilusan ng unang anghel, sa pasimula ng kasaysayan ng hayop na mula sa lupa. Ang mga kabanatang una hanggang ikatlo ay ang kasaysayan ng kilusan ng ikatlong anghel, sa katapusan ng kasaysayan ng hayop na mula sa lupa. Ang ikaapat na kabanata ay dapat iayon sa unang kabanata, bilang pasimula, at ang ikalima at ikaanim na mga kabanata ay dapat iayon sa mga kabanatang una hanggang ikatlo, bilang katapusan. Ang paglago ng kaalaman na kinakatawan sa mga kabanatang pito, walo, at siyam ay dapat iayon sa unang kabanata bilang kasaysayan ng pasimula. Ang paglago ng kaalaman na kinakatawan sa mga kabanatang sampu, labing-isa, at labindalawa ay dapat iayon sa mga kabanatang una hanggang ikatlo bilang kasaysayan ng katapusan.
Line upon line, this application identifies the beginning history of the earth beast as chapters one, four, seven, eight and nine. The application also identifies the ending history of the earth beast as chapters one through three, chapters five, six and ten through twelve. Thus, the book of Daniel is set forth as both the beginning and the ending of the earth beast.
Linya sa linya, tinutukoy ng paglalapat na ito ang pasimulang kasaysayan ng halimaw sa lupa bilang mga kabanatang isa, apat, pito, walo, at siyam. Gayundin, tinutukoy ng paglalapat ang pangwakas na kasaysayan ng halimaw sa lupa bilang mga kabanatang isa hanggang tatlo, lima, anim, at sampu hanggang labindalawa. Kaya, ang aklat ni Daniel ay itinatanghal bilang kapwa ang pasimula at ang wakas ng halimaw sa lupa.
The beginning of the earth beast can then be identified as Daniel chapter one, for chapter four, is to go over the top of chapter one (line upon line). Chapters seven, eight and nine are also to go over the top of chapter one. Therefore, the beginning of the history of the earth beast is represented by Daniel chapter one.
Ang pasimula ng halimaw na mula sa lupa, kung gayon, ay matutukoy bilang Kabanata 1 ng Daniel, sapagkat ang Kabanata 4 ay ilalapat sa ibabaw ng Kabanata 1 (linya sa linya). Gayundin, ang mga Kabanata 7, 8, at 9 ay ilalapat sa ibabaw ng Kabanata 1. Kaya, ang pasimula ng kasaysayan ng halimaw na mula sa lupa ay kinakatawan ng Kabanata 1 ng Daniel.
So too, with the ending of the earth beast. The ending of the history of the earth beast is represented by chapters one through three, and chapters five, six, ten, eleven and twelve are to go over the top of the first three chapters (line upon line), thus the ending of the history of the earth beast is represented by the first three chapters of Daniel.
Gayundin ang tungkol sa pagwawakas ng halimaw sa lupa. Ang pagwawakas ng kasaysayan ng halimaw sa lupa ay kinakatawan ng mga kabanata isa hanggang tatlo, at ang mga kabanata lima, anim, sampu, labing-isa, at labindalawa ay ipapatong sa ibabaw ng unang tatlong kabanata (linya sa ibabaw ng linya), kaya’t ang pagwawakas ng kasaysayan ng halimaw sa lupa ay kinakatawan ng unang tatlong kabanata ng aklat ni Daniel.
Chapter one represents the beginning and then chapters one through three represent the ending, and the structure of one and then three, identifies that the prophetic structure of the book of Daniel, is identical to the prophetic structure of the three angels of Revelation fourteen. There as in Daniel, the first angel represents a separate history, but is also one third of the history of the three angels. Simultaneously, as this recognition identifies and emphasizes the three and one combination, it is also the structure of the Hebrew word truth, which represents not only Christ, and the creative power of God, but also a three-step testing and purification process, that is represented in both Daniel chapter one, and then again in Daniel chapters one through three.
Ang kabanata 1 ay kumakatawan sa pasimula, at ang mga kabanata 1 hanggang 3 naman ay kumakatawan sa wakas; at ang balangkas na una at pagkatapos ay tatlo ay nagpapakilala na ang propetikong balangkas ng aklat ni Daniel ay kapareho ng propetikong balangkas ng tatlong anghel ng Apocalipsis kabanata labing-apat. Doon, gaya sa Daniel, ang unang anghel ay kumakatawan sa isang bukod na kasaysayan, ngunit siya rin ay isang-katlo ng kasaysayan ng tatlong anghel. Kasabay nito, habang kinikilala at binibigyang-diin ng pagkilalang ito ang kumbinasyong tatlo at isa, ito rin ang balangkas ng salitang Hebreo na katotohanan, na kumakatawan hindi lamang kay Cristo at sa kapangyarihang lumalang ng Diyos, kundi pati sa isang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok at paglilinis, na kinakatawan kapwa sa Daniel kabanata 1, at muli sa Daniel mga kabanata 1 hanggang 3.
Jesus, who is the truth, is also the First and the Last, and in that regard the history of the movement of the first angel is repeated to the very letter in the history of the three angels, so it is prophetically acceptable to place the first three chapters of Daniel over the top of Daniel chapter one, for the beginning always illustrates the ending. The book of Daniel then becomes the “little book” that is in the angel’s hand, for the “little book” of Daniel can be fully represented in Daniel chapter one.
Si Jesus, na siyang katotohanan, ay siya rin ang Una at ang Huli, at sa gayong pagkakaugnay, ang kasaysayan ng kilusan ng unang anghel ay inuulit hanggang sa bawat titik sa kasaysayan ng tatlong anghel; kaya’t, sa pananaw ng propesiya, katanggap-tanggap na ilapat ang unang tatlong kabanata ng aklat ni Daniel sa ibabaw ng unang kabanata nito, sapagkat ang pasimula ay laging naglalarawan sa wakas. Kung gayon, ang aklat ni Daniel ay nagiging ang “munting aklat” na nasa kamay ng anghel, sapagkat ang “munting aklat” ni Daniel ay lubos na kinakatawan sa unang kabanata ng aklat ni Daniel.
We will continue our study of the book of Daniel in the next article.
Ipagpapatuloy natin ang ating pag-aaral sa Aklat ni Daniel sa susunod na artikulo.
“Among those sought for by the officers who were preparing to fulfill the provisions of the royal decree, were Daniel and his friends. When told that according to the decree they also must die, ‘with counsel and wisdom’ Daniel inquired of Arioch, the captain of the king’s guard, ‘Why is the decree so hasty from the king?’ Arioch told him the story of the king’s perplexity over his remarkable dream, and of his failure to secure help from those in whom he had hitherto placed fullest confidence. Upon hearing this, Daniel, taking his life in his hands, ventured into the king’s presence and begged that time be granted, that he might petition his God to reveal to him the dream and its interpretation.
Kabilang sa mga pinaghahanap ng mga opisyal na naghahanda upang isakatuparan ang mga itinatadhana ng dekreto ng hari ay si Daniel at ang kaniyang mga kaibigan. Nang ipabatid sa kanila na, ayon sa dekreto, dapat din silang patayin, “na may payo at karunungan” ay nagtanong si Daniel kay Arioch, ang kapitan ng mga bantay ng hari, “Bakit naging gayon kabilis ang dekreto ng hari?” Isinalaysay ni Arioch sa kaniya ang pagkalito ng hari dahil sa kaniyang pambihirang panaginip, at ang kabiguan nitong makakuha ng tulong mula sa mga pinagkatiwalaan niya nang lubos hanggang noon. Pagkarinig nito, si Daniel, na isinapanganib ang kaniyang buhay, ay naglakas-loob na humarap sa hari at nakiusap na pagkalooban siya ng panahon, upang humiling siya sa kaniyang Diyos na ihayag sa kaniya ang panaginip at ang kahulugan nito.
“To this request the monarch acceded. ‘Then Daniel went to his house, and made the thing known to Hananiah, Mishael, and Azariah, his companions.’ Together they sought for wisdom from the Source of light and knowledge. Their faith was strong in the consciousness that God had placed them where they were, that they were doing His work and meeting the demands of duty. In times of perplexity and danger they had always turned to Him for guidance and protection, and He had proved an ever-present help. Now with contrition of heart they submitted themselves anew to the Judge of the earth, pleading that He would grant them deliverance in this their time of special need. And they did not plead in vain. The God whom they had honored, now honored them. The Spirit of the Lord rested upon them, and to Daniel, ‘in a night vision,’ was revealed the king’s dream and its meaning.
Sumang-ayon ang hari sa kahilingang ito. 'Nang magkagayo'y si Daniel ay umuwi sa kaniyang bahay, at ipinaalam ang bagay na ito kina Hananiah, Mishael, at Azariah, na kaniyang mga kasama.' Magkasama nilang hinanap ang karunungan mula sa Pinagmulan ng liwanag at kaalaman. Matatag ang kanilang pananampalataya, sa kamalayang ang Diyos ang naglagay sa kanila sa kinaroroonan nila, na ginagawa nila ang Kanyang gawain at tinutugunan ang mga hinihingi ng tungkulin. Sa mga panahon ng pagkalito at panganib, lagi silang bumaling sa Kanya para sa patnubay at pag-iingat, at pinatunayan Niyang Siya'y isang laging nakahandang tulong. Ngayon, na may pagsisisi sa puso, muli nilang ipinasakop ang kanilang sarili sa Hukom ng lupa, na dumadalangin na pagkalooban Niya sila ng pagliligtas sa panahong ito ng kanilang natatanging pangangailangan. At hindi sila nagsumamo nang walang kabuluhan. Ang Diyos na kanilang pinarangalan, Siya ngayon ang nagparangal sa kanila. Sumakanila ang Espiritu ng Panginoon, at kay Daniel, 'sa isang pangitain sa gabi,' ay ipinahayag ang panaginip ng hari at ang kahulugan nito.
“Daniel’s first act was to thank God for the revelation given him. ‘Blessed be the name of God forever and ever,’ he exclaimed; ‘for wisdom and might are His: and He changeth the times and the seasons: He removeth kings, and setteth up kings: He giveth wisdom unto the wise, and knowledge to them that know understanding: He revealeth the deep and secret things: He knoweth what is in the darkness, and the light dwelleth with Him. I thank Thee, and praise Thee, O Thou God of my fathers, who hast given me wisdom and might, and hast made known unto me now what we desired of Thee: for Thou hast now made known unto us the king’s matter.’” Prophets and Kings, 493, 494.
"Ang unang ginawa ni Daniel ay pasalamatan ang Diyos dahil sa pahayag na ipinagkaloob sa kanya. ‘Purihin ang pangalan ng Diyos magpakailanman at walang hanggan,’ aniya; ‘sapagkat Kanya ang karunungan at kapangyarihan: at Siya ang nagbabago ng mga panahon at ng mga kapanahunan: inaalis Niya ang mga hari, at naglalagay ng mga hari: nagbibigay Siya ng karunungan sa marurunong, at kaalaman sa mga may kaunawaan: ibinubunyag Niya ang mga malalalim at mga lihim na bagay: nalalaman Niya ang nasa kadiliman, at ang liwanag ay nananahan sa Kanya. Pinasasalamatan Kita, at pinupuri Kita, O Diyos ng aking mga magulang, na nagbigay sa akin ng karunungan at kapangyarihan, at ipinaalam Mo sa akin ngayon ang aming hiniling sa Iyo: sapagkat ipinaalam Mo na ngayon sa amin ang usapin ng hari.’" Mga Propeta at mga Hari, 493, 494.