William Miller’s dream was placed within the book Early Writings, and therefore subject to the same prophetic analysis and application that is required to be accomplished by a student who seeks to rightly divide the Word of truth. The dream has been presented many times through the years by Future for America, but here we are putting it into the study of the “increase of knowledge,” that was opened up at “the time of the end” in 1798. The dream addresses the history of the message that represented the knowledge that was increased. It illustrates a link between the movements of the first and third angel’s messages.

Ang panaginip ni William Miller ay inilakip sa aklat na Early Writings, at dahil dito, nasasailalim ito sa gayunding propetikong pagsusuri at paglalapat na kinakailangang maisakatuparan ng isang mag-aaral na nagnanais na maihati nang matuwid ang Salita ng Katotohanan. Maraming ulit nang iniharap ng Future for America ang panaginip sa paglipas ng mga taon, ngunit dito ay isinasama namin ito sa pag-aaral ng “pagdaragdag ng kaalaman,” na nabuksan sa “panahon ng wakas” noong 1798. Tinutukoy ng panaginip ang kasaysayan ng mensahe na kumakatawan sa kaalamang nadagdagan. Ipinakikita nito ang isang ugnayan sa pagitan ng mga kilusan ng unang at ikatlong mensahe ng anghel.

William Miller’s dream identifies his work, and his work was typified by the work of Moses at the beginning of ancient Israel. The fulfillment of Miller’s dream in the last days, was typified by the work of Christ, in the last days of ancient Israel. The work that Christ accomplished at the end of ancient Israel, represented the work Christ accomplishes in the last days of spiritual Israel. In Miller’s dream the work accomplished in the last days is represented as being performed by the “Dirt Brush Man”. It is essential to recognize Miller’s dream as a prediction of the fulfillment of the Midnight Cry in the last days. It is also essential to recognize that the work of Christ for ancient Israel in their last days typified the work of the “Dirt Brush Man” in Miller’s dream.

Tinutukoy ng panaginip ni William Miller ang kanyang gawain, at ang kanyang gawain ay sinagisagan ng gawain ni Moises sa pasimula ng sinaunang Israel. Ang katuparan ng panaginip ni Miller sa mga huling araw ay sinagisagan ng gawain ni Cristo sa mga huling araw ng sinaunang Israel. Ang gawaing tinapos ni Cristo sa katapusan ng sinaunang Israel ay kumakatawan sa gawaing isinasakatuparan ni Cristo sa mga huling araw ng espirituwal na Israel. Sa panaginip ni Miller, ang gawaing natupad sa mga huling araw ay inilarawan bilang isinasagawa ng “Dirt Brush Man.” Mahalagang kilalanin ang panaginip ni Miller bilang isang hula ng katuparan ng “Midnight Cry” sa mga huling araw. Mahalaga ring kilalanin na ang gawain ni Cristo para sa sinaunang Israel sa kanilang mga huling araw ay sumagisag sa gawain ng “Dirt Brush Man” sa panaginip ni Miller.

One element of the work of Christ that is important to note is that He not only unsealed the buried truths from the time of Moses, but Christ simultaneously magnified those original truths. In doing so, He set an example that when God’s people fulfill Miller’s dream in the last days, the truths established through the work of Miller, will be expanded beyond their original understanding.

Isang aspekto ng gawain ni Cristo na mahalagang tandaan ay ito: hindi lamang Niya inalis ang selyo sa mga katotohanang nabaon mula pa sa panahon ni Moises, kundi kasabay nito’y dinakila Niya ang mga orihinal na katotohanang iyon. Sa gayon, nagbigay Siya ng huwaran na, kapag tinupad ng bayan ng Diyos ang panaginip ni Miller sa mga huling araw, ang mga katotohanang itinatag sa pamamagitan ng gawain ni Miller ay palalawakin lampas sa kanilang orihinal na pagkaunawa.

“In the time of the Savior, the Jews had so covered over the precious jewels of truth with the rubbish of tradition and fable, that it was impossible to distinguish the true from the false. The Savior came to clear away the rubbish of superstition and long-cherished errors, and to set the jewels of God’s word in the framework of truth. What would the Savior do if he should come to us now as he did to the Jews? He would have to do a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony. The Jews were greatly disturbed when he did this work. They had lost sight of the original truth of God, but Christ brought it again to view. It is our work to free the precious truths of God from superstition and error. What a work is committed to us in the gospel!” Review and Herald, June 4, 1889.

Sa panahon ng Tagapagligtas, nabalutan ng mga Hudyo ang mahahalagang hiyas ng katotohanan ng bunton ng basura ng tradisyon at alamat, anupa’t hindi na mapag-iba ang totoo sa mali. Naparito ang Tagapagligtas upang alisin ang basura ng pamahiin at ng matagal nang kinikimkim na mga kamalian, at upang isaayos ang mga hiyas ng Salita ng Diyos sa balangkas ng katotohanan. Ano ang gagawin ng Tagapagligtas kung pumarito Siya sa atin ngayon gaya ng pagparito Niya sa mga Hudyo? Kailangang gawin Niya ang kaparis na gawain sa pag-aalis ng bunton ng basura ng tradisyon at mga seremonya. Lubhang nabagabag ang mga Hudyo nang gawin Niya ang gawaing ito. Nawala sa kanilang paningin ang orihinal na katotohanan ng Diyos, ngunit muli itong inilantad ni Cristo. Tungkulin natin na palayain ang mga mahalagang katotohanan ng Diyos mula sa pamahiin at kamalian. Anong dakilang gawain ang ipinagkatiwala sa atin sa Ebanghelyo! Review and Herald, Hunyo 4, 1889.

Today the dirt brush man (Christ) is accomplishing “a similar work in clearing away the rubbish of tradition and ceremony” as did the Lion of the tribe of Judah (Christ) accomplish in the time of the Jews. In Miller’s dream, the precious jewels of truth that were perfectly arranged in the casket of God’s word, became covered with rubbish and counterfeit jewels. Those jewels were to be brought out from the rubbish and placed back into the larger casket of God’s Word during the period of the Midnight Cry of the last days, for it was when Miller looked upon the restored jewels in the larger casket that he “shouted with very joy, and that shout awoke” him. Miller’s dream occurred in 1847, three years after the Midnight Cry of the first angel, so his awakening in the dream is the Midnight Cry of the last days. That Midnight Cry is proclaimed by the two witnesses who had been slain by the beast that ascended out of the bottomless pit, and were dead in the street for three and a half days, until they were formed together and then brought to life in the valley of dead dry bones and then lifted up as an ensign. Miller’s dream is fulfilled on that street, and in the same valley that he identifies as “his room”.

Sa kasalukuyan, ang lalaking may walis na panlinis ng dumi (si Cristo) ay isinasakatuparan ang “kaparis na gawaing pag-alis sa bunton ng basurang tradisyon at seremonya” gaya ng isinakatuparan ng Leon mula sa lipi ni Juda (si Cristo) noong kapanahunan ng mga Judio. Sa panaginip ni Miller, ang mahahalagang hiyas ng katotohanan na ganap na nakaayos sa kaha ng Salita ng Diyos ay nabalutan ng basura at mga huwad na hiyas. Ang mga hiyas na iyon ay ilalabas mula sa basura at ibabalik sa higit na malaking kaha ng Salita ng Diyos sa panahon ng Sigaw sa Hatinggabi ng mga huling araw, sapagkat nang masdan ni Miller ang naibalik na mga hiyas sa mas malaking kaha ay “napasigaw siya sa matinding kagalakan, at yaong sigaw ang nagpukaw” sa kanya. Naganap ang panaginip ni Miller noong 1847, tatlong taon matapos ang Sigaw sa Hatinggabi ng unang anghel, kaya’t ang kanyang paggising sa panaginip ay ang Sigaw sa Hatinggabi ng mga huling araw. Ang Sigaw sa Hatinggabi na iyon ay ipinahahayag ng dalawang saksi na pinatay ng hayop na umahon mula sa kalaliman, at nakaratay na patay sa lansangan sa loob ng tatlo’t kalahating araw, hanggang sa sila’y mabuo nang magkakasama at saka binigyang-buhay sa libis ng mga patay na tuyong buto at pagkatapos ay itinaas bilang isang watawat. Natutupad ang panaginip ni Miller sa lansangang iyon, at sa gayunding libis na tinukoy niya bilang “kanyang silid.”

In the history of the Millerites, Miller was used by the Lord to establish the original truths of Adventism, but his dream identified that over time those truths would be buried. This phenomenon of clearing away the rubbish of tradition and custom is what Christ accomplished at the end of ancient Israel, and in so doing he typified the final fulfillment of William Miller’s dream.

Sa kasaysayan ng kilusang Millerite, ginamit si Miller ng Panginoon upang itatag ang mga orihinal na katotohanan ng Adbentismo, ngunit inihayag ng kaniyang panaginip na, sa paglipas ng panahon, ang mga katotohanang iyon ay matatabunan. Ang kababalaghang ito ng pag-aalis ng mga latak ng tradisyon at kaugalian ang siyang isinakatuparan ni Cristo sa katapusan ng sinaunang Israel, at sa gayon ay ginawang tipo niya ang pangwakas na katuparan ng panaginip ni William Miller.

The Jews had lost sight of “the original truth of God, but Christ brought it again to view,” and identified His work as “our work.” Our work is “to free the precious truths of God from superstition and error.” William Miller’s dream identifies the discovery, presentation and rejection, and restoration of the original truths. In order to accomplish the work of restoration, Christ placed the truth into “the framework of truth.” The “framework of truth” for William Miller was his understanding of the two desolating powers of paganism and papalism. In the last days the “framework of truth” is the three desolating powers of the dragon, the beast, and the false prophet.

Nawala sa paningin ng mga Hudyo ang "orihinal na katotohanan ng Diyos, ngunit muli itong inilantad ni Cristo," at itinukoy Niya ang Kanyang gawain bilang "ating gawain." Ang ating gawain ay "palayain ang mahahalagang katotohanan ng Diyos mula sa pamahiin at kamalian." Tinutukoy ng panaginip ni William Miller ang pagtuklas, ang paglalahad at pagtanggi, at ang pagpapanumbalik ng mga orihinal na katotohanan. Upang maisakatuparan ang gawaing pagpapanumbalik, inilagay ni Cristo ang katotohanan sa "balangkas ng katotohanan." Ang "balangkas ng katotohanan" para kay William Miller ay ang kaniyang pagkaunawa sa dalawang sumasalantang kapangyarihan ng paganoismo at papalismo. Sa mga huling araw, ang "balangkas ng katotohanan" ay ang tatlong sumasalantang kapangyarihan ng dragon, ng halimaw, at ng bulaang propeta.

“When Christ came into the world to exemplify true religion, and to exalt the principles that should govern the hearts and actions of men, falsehood had taken so deep a hold upon those who had had so great light, that they no longer comprehended the light, and had no inclination to yield up tradition for truth. They rejected the heavenly Teacher, they crucified the Lord of glory, that they might retain their own customs and inventions. The very same spirit is manifested in the world today. Men are averse to investigating truth, lest their traditions should be disturbed, and a new order of things should be brought in. There is with humanity a constant liability to err, and men are naturally inclined to highly exalt human ideas and knowledge, while the divine and eternal is not discerned or appreciated.” Counsels on Sabbath School Work, 47.

Nang pumarito si Cristo sa sanlibutan upang maging huwaran ng tunay na relihiyon, at upang itanghal ang mga simulain na nararapat mamahala sa mga puso at mga gawa ng mga tao, napakalalim na ang pagkakahawak ng kabulaanan sa mga nagkaroon ng gayong kadakilang liwanag, anupa’t hindi na nila nauunawaan ang liwanag, at wala silang pagkahilig na isuko ang tradisyon kapalit ng katotohanan. Itinakwil nila ang Makalangit na Guro, ipinako nila sa krus ang Panginoon ng kaluwalhatian, upang mapanatili nila ang sarili nilang mga kaugalian at mga imbensyon. Ang gayunding diwa ay nahahayag sa sanlibutan ngayon. Ayaw ng mga tao na siyasatin ang katotohanan, baka magambala ang kanilang mga tradisyon, at maipasok ang isang bagong kaayusan ng mga bagay. Ang sangkatauhan ay laging may hilig na magkamali, at ang mga tao’y likás na nahihilig na lubhang itaas ang mga kaisipan at kaalamang makatao, samantalang ang banal at walang hanggan ay hindi natatalos o pinahahalagahan. Counsels on Sabbath School Work, 47.

If Christ came into the world today He would find “the very same spirit” of exaltation of human ideas and knowledge, that placed tradition in place of truth. In Miller’s dream, in the last days, Christ comes as the dirt brush man to accomplish that identical work. When His work as the dirt brush man is accomplished, the original jewels will shine ten times brighter than the sun, as the two witnesses, represented by Miller, awake at the shout of the loud cry.

Kung pumarito si Cristo sa sanlibutan ngayon, matatagpuan Niya ang “gayon ding diwa” ng pag-angat sa mga kaisipan at kaalaman ng tao, na ipinalit ang tradisyon sa katotohanan. Sa panaginip ni Miller, sa mga huling araw, dumarating si Cristo bilang ang lalaking may iskoba upang isagawa ang gayunding gawain. Kapag naisakatuparan ang Kanyang gawain bilang ang lalaking may iskoba, ang mga orihinal na hiyas ay magniningning nang sampung ulit na higit kaysa sa araw, habang ang dalawang saksi, na kinakatawan ni Miller, ay magigising sa hiyaw ng malakas na sigaw.

The framework of truth given to Miller was the prophetic structure of two desolating powers, and the framework of truth given to Future for America is the prophetic structure of three desolating powers. The “key” that was attached to the casket was the particular methodology that was unsealed and given to Miller, and thereafter to Future for America.

Ang balangkas ng katotohanang ibinigay kay Miller ay ang propetikong estruktura ng dalawang mapangwasak na kapangyarihan, at ang balangkas ng katotohanang ibinigay sa Future for America ay ang propetikong estruktura ng tatlong mapangwasak na kapangyarihan. Ang "susi" na nakakabit sa kaha ay ang tiyak na metodolohiyang naalisan ng tatak at ibinigay kay Miller, at pagkaraan ay sa Future for America.

“The key of knowledge in Christ’s day had been taken away by those who should have held it to unlock the treasure house of wisdom in the Old Testament Scriptures. The rabbis and teachers had virtually shut up the kingdom of heaven from the poor and the afflicted, and left them to perish. In His discourses Christ did not bring many things before them at once, lest He might confuse their minds. He made every point clear and distinct. He did not disdain the repetition of old and familiar truths in prophecies if they would serve His purpose to inculcate ideas.

Sa panahon ni Cristo, ang susi ng kaalaman ay inalis ng mga dapat sanang may tangan nito upang mabuksan ang taguan ng mga kayamanan ng karunungan sa mga Kasulatan ng Lumang Tipan. Ang mga rabi at mga guro ay halos tuluyang pinagsarahan ang kaharian ng langit sa mga dukha at mga napipighati, at iniwan silang mapahamak. Sa Kaniyang pangangaral, hindi iniharap ni Cristo sa kanila ang maraming bagay nang minsanan, baka malito ang kanilang mga isipan. Ginawa Niyang malinaw at tiyak ang bawat punto. Hindi Niya hinamak ang pag-uulit ng matatanda at pamilyar na mga katotohanan sa mga propesiya kung ito’y makapaglilingkod sa Kaniyang layunin na itanim ang mga kaisipan.

“Christ was the originator of all the ancient gems of truth. Through the work of the enemy these truths had been displaced. They had been disconnected from their true position, and placed in the framework of error. Christ’s work was to readjust and establish the precious gems in the framework of truth. The principles of truth which had been given by Himself to bless the world had, through Satan’s agency, been buried and had apparently become extinct. Christ rescued them from the rubbish of error, gave them a new, vital force, and commanded them to shine as precious jewels, and stand fast forever.

Si Cristo ang pinagmulan ng lahat ng sinaunang hiyas ng katotohanan. Sa pamamagitan ng gawa ng kaaway, ang mga katotohanang ito ay naalis sa kanilang dapat na kinalalagyan. Hiniwalay sila sa kanilang tunay na kalalagyan, at inilagay sa balangkas ng kamalian. Ang gawain ni Cristo ay muling isaayos at itatag ang mga mahalagang hiyas sa balangkas ng katotohanan. Ang mga alituntunin ng katotohanan na ibinigay Niya mismo upang pagpalain ang sanlibutan ay, sa pamamagitan ng kasangkapan ni Satanas, naibaon at waring naparam. Iniligtas Niya ang mga ito mula sa basura ng kamalian, pinagkalooban sila ng bagong, masiglang lakas, at inutusan silang magningning na parang mahahalagang hiyas, at manatiling matatag magpakailanman.

“Christ Himself could use any of these old truths without borrowing the smallest particle, for He had originated them all. He had cast them into the minds and thoughts of each generation, and when He came to our world He rearranged and vitalized the truths which had become dead, making them more forcible for the benefit of future generations. It was Jesus Christ who had the power of rescuing the truths from the rubbish, and again giving them to the world with more than their original freshness and power.” Manuscript Releases, volume 13, 240, 241.

Si Cristo Mismo ay makagagamit ng alinman sa mga dating katotohanang ito nang hindi humihiram kahit kaliit-liitang bahagi, sapagkat Siya ang pinagmulan ng lahat ng mga ito. Itinanim Niya ang mga ito sa isip at kaisipan ng bawat salinlahi, at nang Siya’y pumarito sa ating sanlibutan, muli Niyang inayos at binigyang-buhay ang mga katotohanang naging patay, at ginawa Niya itong higit na makapangyarihan para sa kapakinabangan ng mga darating na salinlahi. Si Jesucristo ang nagtataglay ng kapangyarihang iligtas ang mga katotohanan mula sa bunton ng basura, at muling ibinigay Niya ang mga ito sa sanlibutan na higit pa kaysa sa kanilang orihinal na kasariwaan at kapangyarihan. Manuscript Releases, tomo 13, 240, 241.

It is interesting to note in the last passage that the key that Christ employed at the end of ancient Israel was to open the Old Testament. The key of Miller’s methodology opened the casket of the Old and New Testaments, but in the last days, at the conclusion of his dream, the casket is larger. The key of methodology in the last days opens not only the Old and New Testaments, but also the Spirit of Prophecy. The unsealing of the Revelation of Jesus Christ, just before the close of probation is accomplished by the Lion of the tribe of Judah, who in Miller’s dream is represented as the dirt brush man. Sister White identifies that the work of the dirt brush man occurs just before the close of probation.

Kapansin-pansin sa huling bahagi na ang susi na ginamit ni Cristo sa katapusan ng sinaunang Israel ay ang pagbubukas ng Lumang Tipan. Ang susi ng metodolohiya ni Miller ay nagbukas ng baul ng Lumang at Bagong Tipan, ngunit sa mga huling araw, sa wakas ng kaniyang panaginip, mas malaki ang baul. Ang susi ng metodolohiya sa mga huling araw ay nagbubukas hindi lamang ng Lumang at Bagong Tipan, kundi pati ng Espiritu ng Propesiya. Ang pagbubukas ng mga selyo ng Pahayag ni Jesu-Cristo, kaagad bago ang pagsasara ng probasyon, ay isinasakatuparan ng Leon ng lipi ni Juda, na sa panaginip ni Miller ay kinakatawan bilang ang lalaking may brotsang panlinis. Itinutukoy ni Kapatid na White na ang gawain ng lalaking may brotsang panlinis ay nagaganap kaagad bago ang pagsasara ng probasyon.

“The Lord gave me a view, January 26, which I will relate. I saw that some of the people of God were stupid and dormant; and were but half awake, and did not realize the time we were now living in; and that the ‘man’ with the ‘dirt-brush’ had entered, and that some were in danger of being swept away. I begged of Jesus to save them, to spare them a little longer, and let them see their awful danger, that they might get ready before it should be forever too late. The angel said, ‘Destruction is coming like a mighty whirlwind.’ I begged of the angel to pity and to save those who loved this world, and were attached to their possessions, and were not willing to cut loose from them, and sacrifice them to speed the messengers on their way to feed the hungry sheep, who were perishing for want of spiritual food.

Ibinigay sa akin ng Panginoon ang isang pangitain noong Enero 26, na aking ilalahad. Nakita ko na ang ilan sa bayan ng Diyos ay hangal at natutulog; at kalahating gising lamang, at hindi namamalayan ang panahong ating kinasasadlakan ngayon; at na ang “lalaki” na may “walis na panlinis ng dumi” ay pumasok na, at ang ilan ay nasa panganib na matangay sa pagwawalis. Nakiusap ako kay Jesus na iligtas sila, na bigyan pa sila ng kaunting palugit, at ipakita sa kanila ang kanilang kakilakilabot na panganib, upang sila’y makapaghanda bago pa man tuluyang mahuli magpakailanman. Sinabi ng anghel, “Dumarating ang pagkawasak na gaya ng makapangyarihang ipo-ipo.” Nakiusap ako sa anghel na kahabagan at iligtas ang mga umiibig sa sanlibutang ito, at nakapulupot ang kanilang puso sa kanilang mga pag-aari, at hindi nakahandang kumalas sa mga iyon, at ihandog ang mga iyon upang mapabilis ang mga sugo sa kanilang paglalakbay upang pakainin ang mga nagugutom na tupa, na nangamamatay dahil sa kakulangan ng espirituwal na pagkain.

“As I viewed poor souls dying for want of the present truth, and some who professed to believe the truth were letting them die, by withholding the necessary means to carry forward the work of God, the sight was too painful, and I begged of the angel to remove it from me. I saw that when the cause of God called for some of their property, like the young man who came to Jesus, [Matthew 19:16–22.] they went away sorrowful; and that soon the overflowing scourge would pass over and sweep their possessions all away, and then it would be too late to sacrifice earthly goods, and lay up a treasure in heaven.” Review and Herald, April 1, 1850.

“Habang pinagmamasdan ko ang mga kaawa-awang kaluluwa na namamatay sa kawalan ng kasalukuyang katotohanan, at ang ilan na nagpapahayag na sumasampalataya sa katotohanan ay hinahayaan silang mamatay sa pamamagitan ng pagkakait ng mga kinakailangang panustos upang maisulong ang gawain ng Diyos, ang tanawing yaon ay labis na masakit, at ipinamanhik ko sa anghel na alisin yaon sa aking paningin. Nakita ko na kapag ang adhika ng Diyos ay nananawagan ng bahagi ng kanilang pag-aari, gaya ng binatang lumapit kay Jesus [Mateo 19:16-22.], sila’y umalis na nalulumbay; at na di maglalaon ang dumadaluyong na hagupit ay daraan at wawalisin ang lahat ng kanilang mga pag-aari, at noon ay magiging huli na upang isakripisyo ang mga panlupang pag-aari at mag-impok ng kayamanan sa langit.” Review and Herald, Abril 1, 1850.

The “overflowing scourge” is a symbol of the soon-coming Sunday law, and the work of the dirt brush man in Miller’s dream, takes place just before probation closes. It is when He has cleaned the room that He then casts the jewels back into the larger casket, and they then shine ten times brighter than the sun. Daniel and the three worthies were found ten times better than the others.

Ang "overflowing scourge" ay isang sagisag ng malapit nang dumating na batas ng Linggo, at ang gawain ng lalaking may brush na pang-dumi sa panaginip ni Miller ay nagaganap bago magsara ang probasyon. Kapag nalinis na Niya ang silid, saka Niya ibinabalik ang mga hiyas sa mas malaking sisidlan, at pagkatapos ay nagniningning ang mga iyon nang sampung ulit na mas maningning kaysa sa araw. Si Daniel at ang tatlong lalaking mararangal ay nasumpungang sampung ulit na mas mainam kaysa sa iba.

Now at the end of the days that the king had said he should bring them in, then the prince of the eunuchs brought them in before Nebuchadnezzar. And the king communed with them; and among them all was found none like Daniel, Hananiah, Mishael, and Azariah: therefore stood they before the king. And in all matters of wisdom and understanding, that the king inquired of them, he found them ten times better than all the magicians and astrologers that were in all his realm. Daniel 1:18–20.

At nang sumapit ang katapusan ng mga araw na iniutos ng hari na sila’y iharap, dinala sila ng pinuno ng mga eunuko sa harapan ni Nebuchadnezzar. At ang hari ay nakipag-usap sa kanila; at sa kanilang lahat ay walang nasumpungang gaya nina Daniel, Hananiah, Mishael, at Azariah; kaya’t sila’y tumayo sa harap ng hari. At sa lahat ng bagay ng karunungan at pag-unawa na itinanong sa kanila ng hari, nasumpungan niya silang sampung ulit na higit kaysa sa lahat ng mga salamangkero at mga astrologo na nasa buong kaniyang kaharian. Daniel 1:18-20.

The “end of the days,” for Daniel represented the litmus test where Nebuchadnezzar passed judgment, and that test typifies the Sunday law in the last days. The original and foundational truths will shine ten times brighter when restored in the last days, than when they were first recognized. The truths, and the wise who understand those truths in the last days will shine ten times brighter during the latter rain, which is the repetition of the Midnight Cry.

Ang "wakas ng mga araw," para kay Daniel, ay kumakatawan sa pagsubok na nagsisilbing sukatan kung saan naglabas ng hatol si Nebukadnezar, at ang pagsubok na iyon ay sumasagisag sa batas ng Linggo sa mga huling araw. Ang mga orihinal at saligang katotohanan ay magniningning nang sampung ulit na higit na maliwanag kapag naibalik sa mga huling araw kaysa noong una silang kinilala. Ang mga katotohanan, at ang mga marurunong na umuunawa sa mga katotohanang iyon sa mga huling araw, ay magniningning nang sampung ulit na higit na maliwanag sa panahon ng huling ulan, na siyang pag-uulit ng Sigaw sa Hatinggabi.

“You are getting the coming of the Lord too far off. I saw the latter rain was coming as [suddenly as] the midnight cry, and with ten times the power.” Spalding and Magan, 5.

“Ipinapalagay ninyong napakalayo pa ang pagparito ng Panginoon. Nakita ko na ang huling ulan ay darating na [kasing bigla ng] sigaw sa hatinggabi, at sampung ulit na higit ang kapangyarihan.” Spalding at Magan, 5.

The restoration of the original truths is accomplished by the application of the latter rain methodology of “line upon line.” Once restored, the original truths shine “ten times” brighter than they did when Miller first looked upon them. The wise who employ the key of methodology to restore the original truths, obtain an experience that is “ten times” better than those who eat the methodology of Babylon. Those that are swept away by the dirt brush man, are those who have become attached to the traditions and customs that have covered up the original truth, and who are purged out with the errors of tradition and customs they have become attached to.

Ang pagpapanumbalik ng mga orihinal na katotohanan ay natutupad sa pamamagitan ng paglalapat ng metodolohiya ng huling ulan na “line upon line.” Kapag naipanumbalik na, ang mga orihinal na katotohanan ay nagniningning nang “sampung ulit” na higit kaysa noong unang minasdan ni Miller ang mga iyon. Ang mga pantas na gumagamit ng susi ng metodolohiya upang maipanumbalik ang mga orihinal na katotohanan ay nagkakamit ng isang karanasang “sampung ulit” na mas mabuti kaysa sa mga kumakain ng metodolohiya ng Babilonya. Yaong mga winawalis ng lalaking may walis na pang-alikabok ay silang mga nakatali sa mga tradisyon at mga kaugalian na tumakip sa orihinal na katotohanan, at iniaalís na kasama ng mga kamalian ng tradisyon at mga kaugalian na kanilang kinapitan.

A false doctrine is an idol.

Ang huwad na doktrina ay isang diyos-diyosan.

“In rejecting the truth, men reject its Author. In trampling upon the law of God, they deny the authority of the Law-giver. It is as easy to make an idol of false doctrines and theories as to fashion an idol of wood or stone.” The Great Controversy, 584.

Sa pagtakwil sa katotohanan, itinatakwil ng mga tao ang May-akda nito. Sa pagyurak sa kautusan ng Diyos, itinatatwa nila ang kapamahalaan ng Tagapagbigay ng Kautusan. Gayon kadali ang paggawa ng isang diyos-diyosan mula sa mga maling doktrina at teorya gaya ng paghubog ng isang diyos-diyosan mula sa kahoy o bato. The Great Controversy, 584.

The pronouncement upon Ephraim that marked the close of probation for Ephraim, emphasizes the truth of what the dirt brush man accomplishes when he sweeps the floor.

Ang pagpapahayag ng hatol kay Efraim, na nagsilbing tanda ng pagsasara ng panahon ng probasyon para kay Efraim, ay binibigyang-diin ang katotohanan hinggil sa nagagawa ng lalaking may iskobang panlinis ng dumi kapag winalis niya ang sahig.

Ephraim is joined to idols: let him alone. Hosea 4:17.

Ang Efraim ay nalakip sa mga diyos-diyosan: pabayaan mo siya. Oseas 4:17.

You are what you eat, as demonstrated by Daniel and the three worthies. Sister White’s anxiety over those who were “stupid and dormant” was in relation to their lack of preparation, and their lack of discernment over the importance of “present truth.” Her anxiety was an expression of Christ’s concern for the quibbling Jews of his day and age, who had completely lost sight of the original truths. Miller’s dream identifies the end of modern spiritual Israel, which has been typified by ancient literal Israel.

Kung ano ang iyong kinakain, iyon ka, gaya ng ipinamalas nina Daniel at ng tatlong tapat na lalaki. Ang pag-aalala ni Sister White tungkol sa mga “mangmang at natutulog” ay may kaugnayan sa kanilang kakulangan sa paghahanda at sa kawalan ng pagkilatis sa kahalagahan ng “kasalukuyang katotohanan.” Ang kaniyang pag-aalala ay isang pagpapahayag ng pagmamalasakit ni Cristo para sa mga Judiong mahilig sa pagtatalo sa kaniyang kapanahunan, na ganap nang nakaligtaan ang mga orihinal na katotohanan. Ang panaginip ni Miller ay tumutukoy sa wakas ng makabagong espirituwal na Israel, na ang naging tipo nito ay ang sinaunang literal na Israel.

“The scribes and Pharisees professed to explain the Scriptures, but they explained them in accordance with their own ideas and traditions. Their customs and maxims became more and more exacting. In its spiritual sense, the sacred Word became to the people as a sealed book, closed to their comprehension.” Signs of the Times, May 17, 1905.

“Ang mga eskriba at mga Fariseo ay nag-angking nagpapaliwanag ng Banal na Kasulatan, ngunit ipinaliwanag nila ito ayon sa sarili nilang mga kaisipan at mga tradisyon. Ang kanilang mga kaugalian at mga alituntunin ay lalo at lalo pang naging mahigpit. Sa espirituwal na kahulugan nito, ang Banal na Salita ay naging para sa mga tao na gaya ng isang aklat na selyado, nakapinid sa kanilang pag-unawa.” Signs of the Times, Mayo 17, 1905.

A progressive darkness has settled upon Laodicean Adventism since 1863, and the Bible and the Spirit of Prophecy has become to them as a book that is sealed. Just before probation closes the Revelation of Jesus Christ is unsealed, and it produces a three-step testing process that ends with those who refuse to relinquish their idols of custom and tradition being swept away at the soon-coming Sunday law.

Isang unti-unting lumalalim na kadiliman ang lumukob sa Adbentismong Laodiceano mula noong 1863, at ang Bibliya at ang Espiritu ng Propesiya ay naging para sa kanila na parang isang aklat na nakaselyo. Bago magwakas ang probasyon, ang Pahayag ni Jesucristo ay inaalisan ng selyo, at nagbubunga ito ng isang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok na nagwawakas, sa pagdating ng nalalapit na batas sa Linggo, sa pagtangay sa mga tumatangging isuko ang kanilang mga idolo ng kaugalian at tradisyon.

“We have an infinite Redeemer, and how precious are the gems of truth that testify to this in God’s word. But these precious jewels have been buried beneath a mass of rubbish, of tradition, of heresies, which Satan himself has originated. His schemes are working with a strange power upon human minds to eclipse the value of Christ to those who believe in him. The enemy of God and man has cast a spell over those who profess to be the followers of Christ, until of many it can be said, They know not the time of their visitation.” Review and Herald, August 16, 1898.

Mayroon tayong walang-hanggang Manunubos, at kay mahalaga ang mga hiyas ng katotohanan na nagpapatotoo tungkol dito sa salita ng Diyos. Ngunit ang mga mahalagang hiyas na ito ay nabaon sa ilalim ng bunton ng basura, ng mga tradisyon, ng mga heresiya, na pinasimulan mismo ni Satanas. Ang kaniyang mga pakana ay kumikilos na may isang kakaibang kapangyarihan sa mga isipan ng tao upang palabuin ang kahalagahan ni Cristo sa mga sumasampalataya sa Kanya. Ang kaaway ng Diyos at ng tao ay nagbighani sa mga nag-aangking sila’y mga tagasunod ni Cristo, hanggang sa tungkol sa marami ay masasabi, “Hindi nila nalalaman ang panahon ng kanilang pagdalaw.” Review and Herald, Agosto 16, 1898.

Miller’s dream illustrates the history of the establishment of the “original truths,” their subsequent rejection, and then their ultimate restoration. Just before the close of probation the “Dirt Brush Man” enters into the scenario and re-establishes the original truths, and makes them “ten times” brighter. This takes place during the history of the Midnight Cry, which precedes the Loud Cry of the third angel at the Sunday law. The Midnight Cry awakens and separates the virgins in advance of the Sunday law, as did the Midnight Cry precede the opening of the investigative judgment in Millerite history. When the jewels are cast back into the larger, restored casket, it is too late, for that event takes place “after” the floor has been swept clean.

Ipinakikita ng panaginip ni Miller ang kasaysayan ng pagtatatag ng mga “orihinal na katotohanan,” ang kasunod na pagtatakwil sa mga iyon, at saka ang kanilang pangwakas na pagpapanumbalik. Bago sumapit ang pagsasara ng probasyon, pumapasok sa tagpo ang “Lalaking may Walis-Panlinis” at muling itinatatag ang mga orihinal na katotohanan, at ginagawa silang “sampung ulit” na lalong maningning. Nagaganap ito sa kasaysayan ng Sigaw ng Hatinggabi, na nauuna sa Malakas na Sigaw ng ikatlong anghel sa pagdating ng batas ng Linggo. Ang Sigaw ng Hatinggabi ang gumigising at naghihiwalay sa mga dalaga bago dumating ang batas ng Linggo, gaya rin ng pangunguna ng Sigaw ng Hatinggabi sa pagbubukas ng paghuhukom na pagsisiyasat sa kasaysayan ng mga Millerita. Kapag ang mga hiyas ay inihagis pabalik sa mas malaking, muling naipanumbalik na kaha, huli na, sapagkat nagaganap ang pangyayaring iyon “pagkatapos” na nawalisang malinis ang sahig.

“The dust and rubbish of error have buried the precious jewels of truth, but the Lord’s workers can uncover these treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe. Angels of God will be beside the humble worker, giving grace and divine enlightenment, and thousands will be led to pray with David, ‘Open thou mine eyes that I may behold wondrous things out of thy law.’ Truths that have been for ages unseen and unheeded, will blaze forth from the illuminated pages of God’s holy word. The churches generally that have heard, refused, and trampled upon the truth, will do more wickedly; but ‘the wise,’ those who are honest, will understand. The book is open, and the words of God reach the hearts of those who desire to know his will. At the loud cry of the angel from heaven who joins the third angel, thousands will awake from the stupor that has held the world for ages, and will see the beauty and value of the truth.” Review and Herald, December 15, 1885.

"Ang alabok at tambak ng basura ng kamalian ay naglibing sa mahahalagang hiyas ng katotohanan, ngunit kayang ilantad ng mga manggagawa ng Panginoon ang mga kayamanang ito, upang libu-libo ang makamasid sa mga ito nang may kagalakan at pagkamangha. Ang mga anghel ng Diyos ay sasa piling ng mapagpakumbabang manggagawa, na nagkakaloob ng biyaya at banal na kaliwanagan, at libu-libo ang papatnubayan upang manalangin kasama ni David, 'Idilat mo ang aking mga mata, upang aking mamalas ang mga kagila-gilalas na bagay mula sa iyong kautusan.' Ang mga katotohanang malaon nang hindi nakita ni pinansin ay lalagablab mula sa naliwanagang mga pahina ng banal na salita ng Diyos. Ang mga iglesia, sa pangkalahatan, na nakarinig, tumanggi, at niyurakan ang katotohanan, ay lalo pang gagawa ng kasamaan; ngunit ang 'marurunong,' yaong mga tapat, ay makauunawa. Bukas ang aklat, at ang mga salita ng Diyos ay umaabot sa mga puso ng mga nagnanais na makilala ang kanyang kalooban. Sa malakas na sigaw ng anghel mula sa langit na sumasanib sa ikatlong anghel, libu-libo ang magigising mula sa pagkamanhid na matagal nang bumihag sa sanlibutan, at makikita ang kagandahan at kahalagahan ng katotohanan." Review and Herald, Disyembre 15, 1885.

The “thousands” that then awake, represent God’s other flock that are still in Babylon, for the “loud cry” begins at the Sunday law. The work of the “Dirt Brush Man” has been under way since September 11, 2001, and even more so since July of 2023.

Ang "libo-libo" na sa panahong iyon ay magigising ay kumakatawan sa ibang kawan ng Diyos na nasa Babilonia pa, sapagkat ang "malakas na sigaw" ay magsisimula sa batas ng Linggo. Ang gawain ng "Dirt Brush Man" ay isinasagawa na mula pa noong Setyembre 11, 2001, at lalong higit mula noong Hulyo 2023.

“The apostle says, ‘All scripture is given by inspiration of God, and is profitable for doctrine, for reproof, for correction, for instruction in righteousness: that the man of God may be perfect, thoroughly furnished unto all good works.’ The Bible is its own expositor. One passage will prove to be a key that will unlock other passages, and in this way light will be shed upon the hidden meaning of the word. By comparing different texts treating on the same subject, viewing their bearing on every side, the true meaning of the Scriptures will be made evident.

Sinasabi ng apostol, 'Ang lahat ng Kasulatan ay kinasihan ng Diyos, at kapaki-pakinabang sa pagtuturo, sa pagsaway, sa pagtutuwid, sa pagsasanay sa katuwiran; upang ang tao ng Diyos ay maging sakdal, lubos na nasangkapan sa bawat gawang mabuti.' Ang Bibliya ay sarili nitong tagapagpaliwanag. Ang isang talata ay magpapatunay na isang susi na magbubukas sa ibang mga talata, at sa ganitong paraan ay maliliwanagan ang nakatagong kahulugan ng salita. Sa paghahambing ng iba't ibang teksto na tumatalakay sa iisang paksa, at sa pagsasaalang-alang sa kanilang kaugnayan sa bawat panig, ang tunay na kahulugan ng mga Kasulatan ay mahahayag.

“Many think that they must consult commentaries on the Scriptures in order to understand the meaning of the word of God, and we would not take the position that commentaries should not be studied; but it will take much discernment to discover the truth of God under the mass of the words of men. How little has been done by the church, as a body professing to believe the Bible, to gather up the scattered jewels of God’s word into one perfect chain of truth! The jewels of truth do not lie upon the surface, as many suppose. The master mind in the confederacy of evil is ever at work to keep the truth out of sight, and to bring into full view the opinions of great men. The enemy is doing all in his power to obscure heaven’s light through educational processes; for he does not mean that men shall hear the voice of the Lord, saying, ‘This is the way, walk ye in it.’

Marami ang nag-iisip na kinakailangan nilang sumangguni sa mga komentaryo hinggil sa Banal na Kasulatan upang maunawaan ang kahulugan ng salita ng Diyos, at hindi namin sasabihin na hindi dapat pag-aralan ang mga komentaryo; ngunit kakailanganin ng malalim na pagkilatis upang matuklasan ang katotohanan ng Diyos sa ilalim ng makapal na bunton ng mga salita ng mga tao. Kay kakaunti ang nagawa ng iglesia, bilang isang katawan na umaangkin na naniniwala sa Bibliya, upang tipunin ang mga nagkakahiwa-hiwalay na hiyas ng salita ng Diyos sa iisang ganap na tanikala ng katotohanan! Ang mga hiyas ng katotohanan ay hindi nakalatag sa ibabaw, gaya ng inaakala ng marami. Ang utak sa sabwatan ng kasamaan ay laging kumikilos upang itago sa paningin ang katotohanan, at upang ilantad nang lubos sa harap ng lahat ang mga opinyon ng mga dakilang tao. Ang kaaway ay ginagawa ang lahat ng nasa kaniyang kapangyarihan upang palabuin ang liwanag ng langit sa pamamagitan ng mga pamamaraang pang-edukasyon; sapagkat hindi niya ibig na marinig ng mga tao ang tinig ng Panginoon na nagsasabi, 'Ito ang daan, dito kayo lumakad.'

“The jewels of truth lie scattered over the field of revelation; but they have been buried beneath human traditions, beneath the sayings and commandments of men, and the wisdom from heaven has been practically ignored; for Satan has succeeded in making the world believe that the words and achievements of men are of great consequence. The Lord God, the Creator of the worlds, at infinite cost has given the gospel to the world. Through this divine agent, glad, refreshing springs of heavenly comfort and abiding consolation have been opened for those who will come to the fountain of life. There are veins of truth yet to be discovered; but spiritual things are spiritually discerned. Minds beclouded with evil cannot appreciate the value of the truth as it is in Jesus.” Review and Herald, December 1, 1891.

Ang mga hiyas ng katotohanan ay nakakalat sa bukirin ng pahayag; ngunit ang mga ito’y nalibing sa ilalim ng mga tradisyon ng tao, sa ilalim ng mga pananalita at mga utos ng mga tao, at ang karunungang mula sa langit ay halos lubos na ipinagwalang-bahala; sapagkat nagtagumpay si Satanas na paniwalain ang sanlibutan na ang mga salita at ang mga nagawa ng mga tao ay may dakilang kabuluhan. Ang Panginoong Diyos, ang Manlalalang ng mga daigdig, sa di-masukat na halaga ay ibinigay ang ebanghelyo sa sanlibutan. Sa pamamagitan ng banal na kasangkapang ito, nabuksan para sa mga lalapit sa bukal ng buhay ang masaya at nakapagpapasariwang mga bukal ng makalangit na kaaliwan at nananatiling pag-aliw. Mayroon pang mga ugat ng katotohanan na hindi pa natutuklasan; ngunit ang mga bagay na espirituwal ay nauunawaang espirituwal. Ang mga isipan na nalalambungan ng kasamaan ay hindi mapahalagahan ang halaga ng katotohanan gaya ng nasa kay Jesus. Review and Herald, Disyembre 1, 1891.

The work of Christ as represented in Miller’s dream as the dirt brush man is two-fold. It is to remove the error, and to restore the original truths. The removal of error is also two-fold, for when the error is swept out the window, the error takes those who choose to remain attached to the errors with it. The work of separation accomplished by the dirt brush man is also addressed by Jeremiah, and his testimony agrees with Sister White, when she stated that, “the Lord’s workers can uncover these treasures, so that thousands will look upon them with delight and awe.”

Dalawa ang saklaw ng gawain ni Kristo, gaya ng inilarawan sa panaginip ni Miller sa anyo ng lalaking may walis na panlinis ng dumi. Ito ay ang alisin ang kamalian, at panumbalikin ang mga orihinal na katotohanan. Dalawa rin ang aspekto ng pag-aalis ng kamalian, sapagkat kapag ang kamalian ay winalis palabas sa bintana, isinasama nito ang mga pumipiling manatiling nakakapit sa mga kamaliang iyon. Ang gawaing paghihiwalay na isinakatuparan ng lalaking may walis na panlinis ng dumi ay tinalakay din ni Jeremias, at ang kaniyang patotoo ay sumasang-ayon kay Sister White, nang sinabi niya, "Ang mga manggagawa ng Panginoon ay maaaring ibunyag ang mga kayamanang ito, upang libu-libo ang masdan ang mga iyon na may lugod at pagkamangha."

Therefore thus saith the Lord, If thou return, then will I bring thee again, and thou shalt stand before me: and if thou take forth the precious from the vile, thou shalt be as my mouth: let them return unto thee; but return not thou unto them. Jeremiah 15:19.

Kaya’t ganito ang sabi ng Panginoon: Kung ikaw ay manunumbalik, ay muli kitang ibabalik, at ikaw ay tatayo sa harap ko; at kung iyong ihiwalay ang mahalaga mula sa hamak, ikaw ay magiging gaya ng aking bibig: manumbalik sila sa iyo; ngunit huwag kang manumbalik sa kanila. Jeremias 15:19.

The context of the passage in Jeremiah is addressing those who have experienced the first disappointment of July 18, 2020. It is not simply the dirt brush man that separates the precious from the vile, but it is also the work of those represented by Jeremiah, who are represented as making a decision of whether they will return to the Lord or not return. They have obviously not been with the Lord, for if they had been walking with him, there would be no reason for them to return. When they do return and stand before the Lord, and thereafter become His mouthpiece, they will have accomplished a work of separating the precious from the vile. The work of the “Dirt Brush Man”, requires the participation of the wise. The work of the “Dirt Brush Man” in Miller’s dream is also illustrated when Christ purges His floor through a refining process.

Ang konteksto ng bahaging nasa Aklat ni Jeremias ay tumutugon sa mga nakaranas ng unang pagkabigo noong Hulyo 18, 2020. Hindi lamang ang "Dirt Brush Man" ang nagbubukod ng mahalaga sa hamak, kundi ito rin ay gawain ng mga kinakatawan ni Jeremias, na inilalarawan bilang nagpapasiya kung sila’y babalik sa Panginoon o hindi babalik. Maliwanag na hindi sila nakasama ng Panginoon, sapagkat kung sila’y lumalakad na kasama Niya, wala sanang dahilan upang sila’y magbalik. Kapag sila’y nagbalik at tumindig sa harap ng Panginoon, at pagkatapos ay maging Kaniyang bibig, kanilang maisasakatuparan ang gawaing pagbubukod ng mahalaga sa hamak. Ang gawain ng "Dirt Brush Man" ay nangangailangan ng pakikilahok ng mga marurunong. Ang gawain ng "Dirt Brush Man" sa panaginip ni Miller ay inilalarawan din kapag dinadalisay ni Cristo ang Kaniyang giikan sa pamamagitan ng isang proseso ng pagdalisay.

“Just how soon this refining process will begin I cannot say, but it will not be long deferred. He whose fan is in His hand will cleanse His temple of its moral defilement. He will thoroughly purge His floor.” Testimonies to Ministers, 372, 373.

“Hindi ko masasabi kung gaano kaaga magsisimula ang prosesong ito ng pagdalisay, ngunit hindi ito ipagpapaliban nang matagal. Siya na may pala sa Kanyang kamay ay lilinisin ang Kanyang templo mula sa moral na karumihan nito. Lubos Niyang lilinisin ang Kanyang giikan.” Mga Patotoo sa mga Ministro, 372, 373.

The final “refining process” began in July of 2023, and it is the refining process of Malachi chapter three.

Nagsimula noong Hulyo 2023 ang pangwakas na "proseso ng pagdadalisay," at ito ang proseso ng pagdadalisay na nasa Malakias kabanata tatlo.

“Malachi 3:1–4 quoted.

Sinipi ang Malakias 3:1-4.

“A refining, purifying process is going on among the people of God, and the Lord of hosts has set his hand to this work. This process is most trying to the soul, but it is necessary in order that defilement may be removed. Trials are essential in order that we may be brought close to our heavenly Father, in submission to his will, that we may offer unto the Lord an offering in righteousness. God’s work of refining and purifying the soul must go on until his servants are so humbled, so dead to self, that when called into active service, they may have an eye single to the glory of God.” Review and Herald, April 10, 1894.

Isang proseso ng pagpipino at pagdadalisay ang nagaganap sa gitna ng bayan ng Diyos, at inilagay na ng Panginoon ng mga hukbo ang Kanyang kamay sa gawaing ito. Ang prosesong ito ay lubhang mapagsubok sa kaluluwa, ngunit kailangan ito upang maalis ang karumihan. Ang mga pagsubok ay mahalaga upang tayo’y ilapit sa ating makalangit na Ama, sa pagpapasakop sa Kanyang kalooban, upang tayo’y makapaghandog sa Panginoon ng isang alay sa katuwiran. Ang gawaing pagpipino at pagdadalisay ng Diyos sa kaluluwa ay dapat magpatuloy hanggang sa ang Kanyang mga lingkod ay maging lubos na mapagpakumbaba, lubos na patay sa sarili, na kapag tinawag sa aktibong paglilingkod, ay magkaroon sila ng iisang paningin lamang sa kaluwalhatian ng Diyos. Review and Herald, Abril 10, 1894.

Miller’s second dream identifies the restoration of the original truths, and the simultaneous restoration of a people who have been scattered. Nebuchadnezzar’s second dream identifies the restoration of his kingdom. Miller’s dream addresses the burying up of the original truths in the terms of those truths being “scattered.” The word “scattered” is a symbol of the “seven times.” Nebuchadnezzar’s dream is about the “scattering” of the “seven times.” Nebuchadnezzar is placed at the time of the end in 1798, and is there representing a converted man. Miller is the symbol of “the wise” in 1798.

Ang ikalawang panaginip ni Miller ay tumutukoy sa pagpapanumbalik ng mga orihinal na katotohanan, at sa sabayang pagpapanumbalik ng isang bayang nangalat. Ang ikalawang panaginip ni Nebukadnezar ay tumutukoy sa pagpapanumbalik ng kanyang kaharian. Tinatalakay ng panaginip ni Miller ang pagkakabaon ng mga orihinal na katotohanan sa pananalitang ang mga katotohanang iyon ay “nangalat.” Ang salitang “nangalat” ay isang sagisag ng “pitong panahon.” Ang panaginip ni Nebukadnezar ay tungkol sa “pagkakalat” ng “pitong panahon.” Si Nebukadnezar ay inilalagay sa panahon ng wakas noong 1798, at doo’y kumakatawan siya sa isang nagbalik-loob na tao. Si Miller ay sagisag ng “mga pantas” noong 1798.

We will continue Miller’s dream in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang panaginip ni Miller sa susunod na artikulo.

“When we are called upon to differ with others, or others express their difference from our opinion, we should manifest a Christian spirit, and keep this fact prominent that we can afford to be quiet and fair; for the truth will bear investigation. The more it is studied, the more will its light shine forth. The Lord frowns upon everything that savors of harshness and severity, and puts his rebuke upon those who cast contempt and reproach upon those who differ with them in opinion, placing them in the worst possible light. All Heaven looks upon those who do this as Heaven looked upon the Pharisees, and pronounces them as ignorant both of the Scriptures and the power of God. The enemies of truth cannot make truth error. They may trample upon the truth, and think that because they have cast it down, and covered it with rubbish, it is overcome; but God will move upon some of his faithful ones to do as Christ did when he was upon earth,—brush away the rubbish, and restore the truth to its appropriate setting in the framework of truth.

Kapag napapaharap tayo sa pagkakaiba ng pananaw sa iba, o ang iba’y naghahayag ng kanilang pagkakaiba sa ating opinyon, nararapat nating ipamalas ang Kristiyanong diwa, at itampok ang katotohanang ito: kaya nating manatiling mahinahon at makatarungan; sapagkat ang katotohanan ay makatatayo sa harap ng masusing pagsisiyasat. Habang lalo itong pinag-aaralan, lalo pang sisinag ang liwanag nito. Hindi kinalulugdan ng Panginoon ang anumang may bahid ng kalupitan at kahigpitan, at ipinapataw Niya ang Kanyang saway sa mga nagbubulalas ng paghamak at pag-alipusta sa mga kaiba sa kanila ng opinyon, na inilalarawan ang mga hindi kaisa nila sa pinakamasamang paraan. Tinitingnan ng buong Langit ang mga gumagawa nito gaya ng pagtingin ng Langit sa mga Pariseo, at ipinahahayag silang mangmang kapwa sa Kasulatan at sa kapangyarihan ng Diyos. Ang mga kaaway ng katotohanan ay hindi maaaring gawing kamalian ang katotohanan. Maaaring yurakan nila ang katotohanan, at isipin na sapagkat ito’y kanilang ibinagsak at tinabunan ng basura, ito’y nalupig na; ngunit pupukawin ng Diyos ang ilan sa Kanyang mga tapat upang gawin ang ginawa ni Cristo noong Siya’y nasa lupa—walisin ang basura, at ibalik ang katotohanan sa nararapat nitong kalalagyan sa balangkas ng katotohanan.

“In companies where the truth is a matter of discussion, there will be those who will oppose everything that they have not held as truth; and while they flatter themselves that they are only battling with error, they have need to hear with unprejudiced ears, that they may understand what is truth, and not misrepresent and misinterpret that which is spoken. They have the example of the men in all ages who have fought against truth, and who in so doing, have rejected the council (sic) of God against themselves. Heavy will be the responsibility that will rest upon men who have had great light, and great opportunities, and who have yet failed to be wholly on the Lord’s side. Should they venture to be wholly on the Lord’s side, they would be preserved in integrity, even when they were called upon to stand alone. He would enable them to stand courageously, in purity and fairness, contending for uncorrupted principles of righteousness. He would sustain them in battling for the right because it is right, though justice were fallen in the street, and equity could not enter. They would understand what would be pure and undefiled, and in accordance with the life of Christ, and would not turn from the purest principles of Christianity in spirit, word, or action, even though they stood in opposition not only to ignorance, but to those who were cultivated and experienced, and who used the weapons of sophistry to silence them. Through all this strife of error against truth, they would be preserved, and enabled to keep such a course that their enemies could not gainsay or resist them. They would stand as a rock to principle, refusing to compromise with any man, and yet preserving the spirit that would characterize every Christian.

Sa mga kapulungan na ginagawang paksa ng pagtatalakay ang katotohanan, may mga sasalungat sa lahat ng hindi nila itinuring na katotohanan; at samantalang nilulugod nilang isipin na kamalian lamang ang kanilang binabaka, kinakailangan nilang makinig nang walang pagkiling upang maunawaan kung ano ang katotohanan, at huwag baluktutin o bigyang-maling-kahulugan ang sinasalita. Nasa kanila ang halimbawa ng mga tao sa lahat ng kapanahunan na nakipaglaban laban sa katotohanan, at na sa paggawa nito ay itinakwil ang konseho (sic) ng Diyos laban sa kanilang sarili. Mabigat ang pananagutang ipapataw sa mga taong nagkaroon ng dakilang liwanag at mga dakilang pagkakataon, at gayunman ay nabigong lubos na pumanig sa Panginoon. Kung mangahas silang lubos na pumanig sa Panginoon, mapapanatili ang kanilang integridad, kahit kapag tinawag silang tumayong nag-iisa. Papalakasin Niya sila upang makatayong may katapangan, sa kadalisayan at pagkamakatarungan, na ipinaglalaban ang mga walang-dungis na simulain ng katuwiran. Aalalayan Niya sila sa pakikipaglaban para sa tama sapagkat ito’y tama, bagaman ang katarungan ay nabuwal sa lansangan, at ang katuwiran ay hindi makapasok. Mauunawaan nila kung alin ang dalisay at walang dungis, at ang naaayon sa buhay ni Cristo, at hindi lilihis mula sa pinakadalisay na mga simulain ng Kristiyanismo sa diwa, salita, o gawa, kahit pa sila’y nakatindig na kasalungat hindi lamang sa kamangmangan, kundi pati sa mga may pinag-aralan at may karanasan, na gumagamit ng mga sandata ng sofistriya upang patahimikin sila. Sa gitna ng lahat ng pakikipagtunggaling ito ng kamalian laban sa katotohanan, sila’y mapapanatili, at mabibigyang-kakayahang manatili sa gayong landas na hindi maipapasinungalingan ni malalabanan ng kanilang mga kaaway. Sila’y tatayong tulad ng batong matatag sa simulain, tumatangging makipagkompromiso kaninuman, at gayon ma’y pinananatili ang diwang katangian ng bawat Kristiyano.

“He who is a follower of Christ will distinguish between the sacred and the common, and will cling to the true evidence of a man’s character and work, for Christ has said, ‘By their fruits ye shall know them.’ The Christian will move forward amid all manner of opposition. He will despise flattery because it is born of Satan. He will detest accusation because it is the weapon of the evil one. They will not cherish envy or indulge in self-exaltation because these are the characteristics of the adversary of God and man. They will not be found as spies; for Satan used the despised Jews in doing this work against Jesus. They will not follow their brethren with a flood of questions as the Jews followed Christ for the purpose of entangling him in his words, and provoking him to speak of many things in order that they might make him an offender for a word.” Home Missionary, September 1, 1894.

Ang sinumang tagasunod ni Kristo ay magtatangi sa pagitan ng banal at ng karaniwan, at mahigpit na kakapit sa tunay na katibayan ng pagkatao at gawain ng isang tao, sapagkat sinabi ni Kristo, ‘Sa kanilang mga bunga ay makikilala ninyo sila.’ Ang Kristiyano ay magpapatuloy sa gitna ng lahat ng uri ng pagsalungat. Hahamakin niya ang bulaang papuri sapagkat ito’y nagmumula kay Satanas. Kasuklaman niya ang paratang sapagkat ito ang sandata ng Masama. Hindi nila kakanlungin ang panibugho ni magbibigay-laya sa pagmamataas sa sarili sapagkat ang mga ito ay mga katangian ng kaaway ng Diyos at ng tao. Hindi sila masusumpungang mga espiya; sapagkat ginamit ni Satanas ang mga Hudyong hinahamak sa pagganap ng gawaing ito laban kay Jesus. Hindi nila susundan ang kanilang mga kapatid na may baha ng mga tanong, gaya ng pagsunod ng mga Hudyo kay Kristo upang siya’y mahuli sa kaniyang mga salita, at udyukan siyang magsalita ng maraming bagay upang gawin siyang salarin dahil sa isang salita. Home Missionary, Setyembre 1, 1894.