William Miller’s foundational truths were covered up over the four generations of Adventism. The restoration of those foundational truths are set forth in his second dream, and repeatedly identified in the Bible and Spirit of Prophecy as the work God’s last day people are to accomplish. Miller’s dream identifies that when the dirt brush man restores the jewels, they will shine ten times brighter than the sun.

Ang mga saligang katotohanan ni William Miller ay natabunan sa paglipas ng apat na salinlahi ng Adventismo. Ang pagpapanumbalik ng mga saligang katotohanang yaon ay inilahad sa kanyang ikalawang panaginip, at paulit-ulit na tinutukoy sa Bibliya at sa Espiritu ng Propesiya bilang gawaing dapat isakatuparan ng bayan ng Diyos sa mga huling araw. Ipinahayag sa panaginip ni Miller na kapag naipanumbalik ng lalaking may eskobang panlinis ng dumi ang mga hiyas, kikinang ang mga iyon nang sampung ulit na higit na maningning kaysa sa araw.

Miller’s framework was based upon recognizing the two desolating powers of paganism followed by papalism, and the apostle Paul’s testimony in chapter two of Thessalonians, provided Miller with the anchor for his framework. There Paul identifies that pagan Rome had restrained the papacy from rising to power, until pagan Rome was taken away. In 2 Thessalonians, Paul also provided the anchor for the framework of Future for America, when Paul identified that the “man of sin” in the chapter was also represented as the king that exalted himself, in Daniel chapter eleven, and verse thirty-six.

Ang balangkas ni Miller ay nakabatay sa pagkilala sa dalawang kapangyarihang nagwawasak, una ang paganismo at kasunod ang papalismo, at ang patotoo ni Apostol Pablo sa kabanata dalawa ng Tesalonica ang nagsilbing angkla ng kaniyang balangkas. Doon tinukoy ni Pablo na hinadlangan ng paganong Roma ang kapapahan na umangat sa kapangyarihan, hanggang sa maalis ang paganong Roma. Sa Ikalawang Tesalonica, nagkaloob din si Pablo ng angkla para sa balangkas ng Future for America, nang kaniyang tukuyin na ang "tao ng kasalanan" sa kabanatang iyon ay kinakatawan din bilang ang haring nagmataas sa sarili, sa Daniel, kabanata labing-isa, talatang tatlumpu't anim.

It is essential to see that the increase of knowledge in the movement of both the first and third angels, was directly connected with Paul’s testimony in chapter two of Thessalonians. At the time of the end in 1798, and also in 1989, the book of Daniel was unsealed, thus initiating a three-step testing process. The testing process always produces two classes of worshippers in the history where the book of Daniel is unsealed. It is essential to see Paul’s writings in connection with the increase of knowledge at the time of the end, for it is in that very chapter where Paul warns that those who do not receive the “love of the truth,” will receive strong delusion from God. The strong delusion is what is brought upon the wicked in Daniel chapter twelve, who reject the increase of knowledge. In both histories the strong delusion is most directly referring to Adventism.

Mahalagang maunawaan na ang paglago ng kaalaman sa kilusan ng unang at ikatlong anghel ay tuwirang nauugnay sa patotoo ni Pablo sa kabanata dalawa ng mga Taga-Tesalonica. Sa panahon ng wakas noong 1798, at gayundin noong 1989, naalisan ng selyo ang aklat ni Daniel, kaya’t isinimula ang isang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok. Ang prosesong ito ng pagsubok ay laging nagbubunga ng dalawang uri ng mga sumasamba sa kasaysayan kung saan naaalisan ng selyo ang aklat ni Daniel. Mahalagang makita ang mga sulat ni Pablo kaugnay ng paglago ng kaalaman sa panahon ng wakas, sapagkat sa mismong kabanatang iyon binababalaan ni Pablo na ang mga hindi tumatanggap ng "pag-ibig sa katotohanan" ay tatanggap ng matinding paglilinlang mula sa Diyos. Ang matinding paglilinlang na iyon ang ipinapasapit sa mga masama sa ikalabindalawang kabanata ng Daniel, na nagtatakwil sa paglago ng kaalaman. Sa dalawang kasaysayang iyon, ang matinding paglilinlang ay tumutukoy nang pinaka-tuwiran sa Adventismo.

“One who sees beneath the surface, who reads the hearts of all men, says of those who have had great light: ‘They are not afflicted and astonished because of their moral and spiritual condition.’ Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before Mine eyes, and chose that in which I delighted not.’ ‘God shall send them strong delusion, that they should believe a lie,’ because they received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘but had pleasure in unrighteousness.’ Isaiah 66:3, 4; 2 Thessalonians 2:11, 10, 12.

Ang nakakakita sa kaloob-looban, ang bumabasa sa mga puso ng lahat ng tao, ay nagsasabi hinggil sa mga nagkaroon ng dakilang liwanag: ‘Hindi sila napipighati ni nagugulat dahil sa kanilang moral at espirituwal na kalagayan.’ Oo, pinili nila ang kanilang sariling mga lakad, at nalulugod ang kanilang kaluluwa sa kanilang mga kasuklamsuklam. Pipiliin ko rin ang kanilang mga maling akala, at dadalhin ko sa kanila ang kanilang mga kinatatakutan; sapagkat nang Ako’y tumawag, walang sumagot; nang Ako’y nagsalita, hindi nila dininig: kundi gumawa sila ng kasamaan sa harap ng Aking mga mata, at pinili nila ang hindi Ko kinalulugdan.’ ‘Ipadadala sa kanila ng Diyos ang malakas na pagkadaya, upang sila’y maniwala sa kasinungalingan,’ sapagkat hindi nila tinanggap ang pag-ibig sa katotohanan, upang sila’y maligtas,’ ‘kundi nalugod sa kalikuan.’ Isaias 66:3, 4; 2 Tesalonica 2:11, 10, 12.

“The heavenly Teacher inquired: ‘What stronger delusion can beguile the mind than the pretense that you are building on the right foundation and that God accepts your works, when in reality you are working out many things according to worldly policy and are sinning against Jehovah? Oh, it is a great deception, a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.’

Ang Makalangit na Guro ay nagtanong: “Anong higit na matinding panlilinlang ang makalilinlang sa isip kaysa sa pagpapanggap na ikaw ay nagtatayo sa wastong saligan at na tinatanggap ng Diyos ang iyong mga gawa, samantalang sa katotohanan ay isinasakatuparan mo ang maraming bagay ayon sa patakarang makamundo at nagkakasala laban kay Jehova? O, tunay na isang malaking pandaraya, isang mapang-akit na panlilinlang, ang sumasakop sa mga isipan kapag yaong minsan nang nakaalam ng katotohanan ay napagkakamalan ang anyo ng kabanalan bilang ang espiritu at kapangyarihan nito; kapag iniaakala nilang sila’y mayaman at nanagana sa mga pag-aari at wala nang kailangan, samantalang sa katotohanan ay nangangailangan sila ng lahat ng bagay.”

“God has not changed toward His faithful servants who are keeping their garments spotless. But many are crying, ‘Peace and safety,’ while sudden destruction is coming upon them. Unless there is thorough repentance, unless men humble their hearts by confession and receive the truth as it is in Jesus, they will never enter heaven. When purification shall take place in our ranks, we shall no longer rest at ease, boasting of being rich and increased with goods, in need of nothing.

Hindi nagbago ang Diyos sa Kaniyang mga tapat na lingkod na pinananatiling walang dungis ang kanilang mga kasuotan. Ngunit marami ang sumisigaw, “Kapayapaan at katiwasayan,” samantalang ang biglang pagkapuksa ay dumarating sa kanila. Maliban na magkaroon ng lubos na pagsisisi, maliban na magpakumbaba ang mga tao sa kanilang mga puso sa pamamagitan ng pag-amin ng kanilang mga kasalanan at tanggapin ang katotohanan gaya ng nasa kay Jesus, kailanman ay hindi sila makapapasok sa langit. Kapag naganap ang paglilinis sa ating hanay, hindi na tayo magpapakampante na nagmamalaki na tayo’y mayaman at naging masagana, na wala nang kailangan.

“Who can truthfully say: ‘Our gold is tried in the fire; our garments are unspotted by the world’? I saw our Instructor pointing to the garments of so-called righteousness. Stripping them off, He laid bare the defilement beneath. Then He said to me: ‘Can you not see how they have pretentiously covered up their defilement and rottenness of character? ‘How is the faithful city become an harlot!’ My Father’s house is made a house of merchandise, a place whence the divine presence and glory have departed! For this cause there is weakness, and strength is lacking.’” Testimonies, volume 8, 249, 250.

"Sino ang makapagsasabi nang tapat: 'Ang aming ginto ay subok sa apoy; ang aming mga kasuotan ay hindi nadungisan ng sanlibutan'? Nakita ko ang ating Tagapagturo na itinuturo ang mga kasuotan ng tinatawag na katuwiran. Hinubad Niya ang mga iyon, at inihantad ang karumihang nasa ilalim. Pagkatapos ay sinabi Niya sa akin: 'Hindi mo ba nakikita kung paanong sa pagkukunwari ay tinakpan nila ang kanilang karumihan at kabulukan ng pagkatao? "Ano't ang bayang tapat ay naging patutot!" Ang bahay ng Aking Ama ay ginawang bahay ng kalakal, isang dako na iniwan na ng banal na presensiya at kaluwalhatian! Dahil sa dahilang ito ay may kahinaan, at kulang ang lakas.'" Testimonies, tomo 8, 249, 250.

Adventism was “the faithful city” when it proclaimed the Midnight Cry in 1844. By 1863, it began the process of rejecting the “foundations” that were established through the ministry of William Miller. When they began to set aside the foundational truths, thus covering them with counterfeit jewels and coins, they were building a new foundation. Those that began, carried out and continue that work, are represented in the writing of the Spirit of Prophecy as “those who have had great light.”

Ang Adventismo ay ang “tapat na bayan” nang ipinahayag nito ang Sigaw sa Hatinggabi noong 1844. Pagsapit ng 1863, sinimulan nito ang proseso ng pagtanggi sa mga “saligan” na naitatag sa pamamagitan ng ministeryo ni William Miller. Nang sinimulan nilang isaisantabi ang mga katotohanang saligan, sa gayo’y tinakpan nila ang mga ito ng huwad na mga hiyas at mga barya, sila’y nagtatayo ng isang bagong saligan. Ang mga nagsimula, nagsagawa, at nagpapatuloy ng gawaing iyon ay inilalarawan sa mga kasulatan ng Espiritu ng Propesiya bilang “yaong mga nagkaroon ng dakilang liwanag.”

The “great light” they once had, was represented in Miller’s dream as the jewels in the casket, which Miller placed upon a table in the center of his room, that shone brighter than “the sun.” In the passage just cited Sister White identifies, “those who have had great light,” but who “have chosen their own ways.”

Ang “dakilang liwanag” na minsang taglay nila ay inilarawan sa panaginip ni Miller bilang mga hiyas sa loob ng isang sisidlan, na inilagay ni Miller sa isang mesa sa gitna ng kaniyang silid, at ang mga ito ay nagningning nang higit pa kaysa sa “araw.” Sa siping bagong binanggit, tinukoy ni Sister White ang “mga nagkaroon ng dakilang liwanag,” subalit ang mga ito ay “pinili ang kanilang sariling mga daan.”

They chose a new way in 1863. She says it is “a fascinating delusion, that takes possession of minds when men who have once known the truth, mistake the form of godliness for the spirit and power thereof; when they suppose that they are rich and increased with goods and in need of nothing, while in reality they are in need of everything.”

Pumili sila ng bagong landas noong 1863. Sinasabi niya na ito ay "isang kaakit-akit na pagkakalinlang, na sumasakop sa mga isipan kapag ang mga taong minsan nang nakabatid ng katotohanan ay pinagkakamalan ang anyo ng kabanalan na siyang espiritu at kapangyarihan nito; kapag inaakala nila na sila’y mayaman at dumami ang kanilang mga pag-aari at wala na silang kailangan, samantalang sa katotohanan ay nangangailangan sila ng lahat ng bagay."

She is identifying the Laodicean condition, which she and her husband identified occurred in 1856. They were then tested for seven years, but failed the test in 1863, and began erecting the false foundation that brings the strong delusion of Paul’s warning message in Thessalonians. Paul’s warning in Thessalonians is an anchor for both the movement at the beginning and ending of Adventism, and aligns perfectly with Miller’s dream, which addresses both the beginning and ending of Adventism. His dream identifies that when the work of restoring the original jewels of truth is accomplished, those truths will shine ten times brighter than when they first shone at the Midnight Cry in the beginning of Adventism. How is it that Miller’s understanding shines any brighter now, than when he first recognized the truth?

Tinutukoy niya ang kalagayang Laodiceano, na, ayon sa kaniya at sa kaniyang asawa, ay naganap noong 1856. Pagkaraan, sinubok sila sa loob ng pitong taon, ngunit nabigo sa pagsubok noong 1863, at sinimulang itindig ang huwad na saligan na nagdadala ng matinding pagkalinlang na binabala ni Pablo sa kaniyang sulat sa mga Taga-Tesalonica. Ang babala ni Pablo sa mga Taga-Tesalonica ay isang angkla para sa kilusan sa pasimula at sa katapusan ng Adbentismo, at ganap na tumutugma sa panaginip ni Miller, na tumatalakay kapwa sa pasimula at sa katapusan ng Adbentismo. Tinutukoy ng kaniyang panaginip na kapag natapos na ang gawain ng pagpapanumbalik sa mga orihinal na hiyas ng katotohanan, ang mga katotohanang iyon ay magniningning nang sampung ulit na higit na maliwanag kaysa noong una silang nagningning sa Sigaw sa Hatinggabi sa pasimula ng Adbentismo. Paanong ang pagkaunawa ni Miller ay higit na nagliliwanag ngayon kaysa noong una niyang nakilala ang katotohanan?

There are several truths represented upon the two sacred charts of Habakkuk chapter two. Those truths were represented in Miller’s dream as jewels that would ultimately be restored in the last days, just before the Midnight Cry. The counterfeit jewels that are carried out of the window in Miller’s dream represent both the false doctrines that were brought into Adventism to create a false foundation, and also to hide the true foundation; but they also represent those who refuse to turn loose of the false doctrines that make up the false foundation. “The daily” was the anchor for William Miller’s framework of truth that established the original foundation, and in the last days “the daily,” symbolizes not only paganism, as Miller correctly identified, but it is the symbol of the rebellion that produced the false foundation.

May ilang katotohanang inilalarawan sa dalawang sagradong tsart ng Habakuk, kabanata dalawa. Ang mga katotohanang iyon ay inilarawan sa panaginip ni Miller bilang mga hiyas na sa huli ay panunumbalikin sa mga huling araw, bago mismo ang Sigaw sa Hatinggabi. Ang mga huwad na hiyas na inilabas sa bintana sa panaginip ni Miller ay kumakatawan kapwa sa mga maling doktrinang ipinasok sa Adbentismo upang lumikha ng huwad na saligan, at gayon din upang ikubli ang tunay na saligan; ngunit kumakatawan din ang mga iyon sa mga tumatangging bitawan ang mga maling doktrinang bumubuo sa huwad na saligan. Ang "the daily" ang naging angkla ng balangkas ng katotohanan ni William Miller na nagtatag ng orihinal na saligan, at sa mga huling araw, ang "the daily" ay sumasagisag hindi lamang sa paganismo, gaya ng wastong kinilala ni Miller, kundi ito rin ang sagisag ng paghihimagsik na nagbunga ng huwad na saligan.

The Bible, the Spirit of Prophecy and history all testify that the judgment-hour cry of 1798 through 1844, was the proclamation of the message discovered and presented by William Miller. This is why the movement is called the Millerite movement. Logically to reject that movement, is to reject the light that was produced in 1798, that Daniel identified as an increase of knowledge.

Ang Bibliya, ang Espiritu ng Propesiya, at ang kasaysayan ay pawang nagpapatotoo na ang panawagan ng oras ng paghuhukom mula 1798 hanggang 1844 ay ang pagpapahayag ng mensaheng natuklasan at iniharap ni William Miller. Dahil dito, tinatawag ang kilusang iyon na kilusang Milerita. Sa lohikal na pagsasaalang-alang, ang pagtakwil sa kilusang iyon ay pagtakwil sa liwanag na lumitaw noong 1798, na tinukoy ni Daniel bilang paglaganap ng kaalaman.

Isaiah speaks of the drunkards of Ephraim, and identifies those drunkards as the scornful men that rule the people of Jerusalem. Isaiah identifies that they are not drunk with literal wine, they are drunk with spiritual wine. Spiritual wine in the Bible is either true or false doctrine, depending upon the context. The drunkards of Ephraim are drunk on false doctrine, which is the wine of Babylon, as represented by the whore of Tyre in chapter seventeen, of Revelation and by Belshazzar in his last night of partying.

Nagsasalita si Isaias hinggil sa mga lango ng Efraim, at itinutukoy niya ang yaong mga lango bilang mga mapanlibak na lalaking namumuno sa sambayanan ng Jerusalem. Itinuturo ni Isaias na hindi sila lango sa literal na alak, kundi sa alak na espirituwal. Ang alak na espirituwal sa Biblia ay maaaring tumukoy sa tunay o huwad na doktrina, ayon sa konteksto. Ang mga lango ng Efraim ay nalalasing sa huwad na doktrina, na siyang alak ng Babilonya, gaya ng kinakatawan ng haliparot ng Tiro sa kabanata labing-pito ng Aklat ng Apocalipsis at ni Belsasar sa kanyang huling gabi ng pagpipista.

Isaiah identified the effects of the spiritual drunkenness that comes upon the scornful men that rule the people of Jerusalem.

Tinukoy ni Isaias ang mga epekto ng espirituwal na pagkalasing na sumasapit sa mga lalaking manunuya na namumuno sa sambayanan ng Jerusalem.

Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry: they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes: the prophets and your rulers, the seers hath he covered. And the vision of all is become unto you as the words of a book that is sealed, which men deliver to one that is learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I cannot; for it is sealed: And the book is delivered to him that is not learned, saying, Read this, I pray thee: and he saith, I am not learned. Wherefore the Lord said, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honour me, but have removed their heart far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men: Therefore, behold, I will proceed to do a marvellous work among this people, even a marvellous work and a wonder: for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, Who seeth us? and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay: for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it, He had no understanding? Isaiah 29:9–16.

Magsitigil kayo, at mangilalas; magsigaw kayo, at magsihiyaw: sila’y nalasing, ngunit hindi sa alak; sila’y sumuray-suray, ngunit hindi sa matapang na inumin. Sapagkat ibinuhos ng Panginoon sa inyo ang espiritu ng malalim na pagkatulog, at ipinikit Niya ang inyong mga mata: ang mga propeta, at ang inyong mga pinuno, ang mga tagakita, ay tinakpan Niya. At ang pangitain ng lahat ay naging sa inyo na parang mga salita ng isang aklat na tinatakan, na ibinibigay ng mga tao sa isang marunong, na sinasabi, Basahin mo ito, ipinamamanhik ko sa iyo; at kanyang sinasabi, Hindi ko mababasa; sapagkat ito’y tinatakan: At ang aklat ay ibinibigay sa isang hindi marunong, na sinasabi, Basahin mo ito, ipinamamanhik ko sa iyo; at kanyang sinasabi, Ako’y hindi marunong. Kaya’t sinabi ng Panginoon, Sapagka’t ang bayang ito ay lumalapit sa Akin sa pamamagitan ng kanilang bibig, at iginagalang Ako ng kanilang mga labi, ngunit inilinayo ang kanilang puso sa Akin, at ang kanilang pagkatakot sa Akin ay itinuturo ng utos ng mga tao: Kaya’t, narito, magpapatuloy Ako na gumawa ng isang kamangha-manghang gawa sa gitna ng bayang ito, isang kamangha-manghang gawa at kababalaghan: sapagkat ang karunungan ng kanilang mga marurunong ay mapaparam, at ang pag-unawa ng kanilang mga maunawain ay maitatago. Sa aba nila na nagsisikap na ikubli nang malalim ang kanilang payo sa Panginoon, at ang kanilang mga gawa ay nasa kadiliman, at kanilang sinasabi, Sino ang nakakakita sa amin? at sino ang nakakakilala sa amin? Tunay na ang inyong pagbabaligtad ng mga bagay ay ibibilang na parang putik ng magpapalayok: sapagka’t masasabi ba ng gawa tungkol sa gumawa nito, Hindi niya ako ginawa? o masasabi ba ng bagay na hinubog tungkol sa humubog nito, Siya’y walang unawa? Isaias 29:9-16.

Sister White quotes these verses and then adds:

Sinipi ni Sister White ang mga talatang ito at pagkatapos ay idinagdag niya:

“Every word of this will be fulfilled. There are those who do not humble their hearts before God, and who will not walk uprightly. They hide their true purposes, and keep in fellowship with the fallen angel, who loveth and maketh a lie. The enemy puts his spirit upon the men whom he can use to deceive those who are partially in the dark. Some are becoming imbued with the darkness that prevails, and are setting the truth aside for error. The day pointed out by prophecy is come. Jesus Christ is not understood. Jesus Christ is to them a fable. At this stage of the earth’s history, many act like drunken men. ‘Stay yourselves, and wonder; cry ye out, and cry; they are drunken, but not with wine; they stagger, but not with strong drink. For the Lord hath poured out upon you the spirit of deep sleep, and hath closed your eyes. The prophets and your rulers, the seers hath he covered.’ A spiritual drunkenness is upon many who suppose they are the people who shall be exalted. Their religious faith is just as is represented in this Scripture. Under its influence, they cannot walk straight. They make crooked paths in their course of action. One and then another, they reel to and fro. They are looked upon by the Lord with great pity. The way of truth they have not known. They are scientific schemers, and those who could and should have helped, because of a clear spiritual eyesight, are themselves deceived, and are sustaining an evil work.

Bawat salita nito ay matutupad. May mga hindi nagpapakumbaba ng kanilang mga puso sa harap ng Diyos, at ayaw lumakad nang matuwid. Ikinukubli nila ang kanilang tunay na layunin, at nananatiling may pakikipag-isa sa nahulog na anghel, na umiibig at gumagawa ng kasinungalingan. Inilalagay ng kaaway ang kanyang espiritu sa mga taong maaari niyang gamitin upang dayain ang mga nasa bahagyang kadiliman. May ilan na napupuspos ng umiiral na kadiliman, at isinasantabi ang katotohanan kapalit ng kamalian. Dumating na ang araw na itinuro ng hula. Hindi nauunawaan si Jesucristo. Si Jesucristo ay sa kanila’y isang alamat. Sa yugtong ito ng kasaysayan ng daigdig, marami ang kumikilos na gaya ng mga lasing. ‘Huminto kayo, at mamangha; sumigaw kayo, at sumigaw; sila’y lasing, ngunit hindi sa alak; sila’y pasuray-suray, ngunit hindi dahil sa matapang na inumin. Sapagkat ibinuhos ng Panginoon sa inyo ang espiritu ng malalim na pagkakatulog, at ipinikit ang inyong mga mata. Ang mga propeta at ang inyong mga pinuno, ang mga tagakita, ay kanyang tinakpan.’ Isang espirituwal na pagkalasing ang sumasakop sa marami na inaakalang sila ang bayang itataas. Ang kanilang pananampalatayang pangrelihiyon ay ayon mismo sa inilalarawan ng Kasulatang ito. Sa ilalim ng impluwensiyang ito, hindi sila makalakad nang tuwid. Gumagawa sila ng mga liko-likong landas sa kanilang paraan ng pagkilos. Isa-isa, sila’y pasuray-suray na paroo’t parito. Sila’y tinitingnan ng Panginoon nang may dakilang awa. Ang daan ng katotohanan ay hindi nila nakilala. Sila’y mga makaagham na mapagpakana, at yaong mga maaaring at nararapat sanang tumulong, dahil sa malinaw na pananaw na espirituwal, ay sila man ay nadaya, at sumusuporta sa isang masamang gawain.

“The developments of these last days will soon become decided. When these spiritualistic deceptions are revealed to be what they really are,—the secret workings of evil spirits,—those who have acted a part in them will become as men who have lost their minds.

Ang mga kaganapan ng mga huling araw na ito ay malapit nang maging tiyak. Kapag nabunyag na ang mga panlilinlang ng espiritismo sa kanilang tunay na kalikasan—ang lihim na pagkilos ng masasamang espiritu—ang mga gumanap ng bahagi sa mga ito ay magiging gaya ng mga taong nawalan ng katinuan ng pag-iisip.

“‘Wherefore the Lord saith, Forasmuch as this people draw near me with their mouth, and with their lips do honor me, but have removed their hearts far from me, and their fear toward me is taught by the precept of men therefore, behold I will proceed to do a marvelous work among this people, even a marvelous work and a wonder for the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid. Woe unto them that seek deep to hide their counsel from the Lord, and their works are in the dark, and they say, who seeth us, and who knoweth us? Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’

Kaya’t ganito ang sabi ng Panginoon: Yamang ang bayang ito ay lumalapit sa akin sa pamamagitan ng kanilang bibig, at pinararangalan ako ng kanilang mga labi, ngunit inilayo nila ang kanilang puso mula sa akin, at ang kanilang pagkatakot sa akin ay itinuturo ng utos ng mga tao; kaya’t, narito, magpapatuloy akong gumawa ng isang kamangha-manghang gawa sa gitna ng bayang ito, isang kamangha-manghang gawa at isang kababalaghan; sapagkat ang karunungan ng kanilang marurunong ay mapaparam, at ang pagkaunawa ng kanilang maunawain ay maitatago. Sa aba nila na nagsisikap na ikubli nang malalim ang kanilang payo sa Panginoon, at ang kanilang mga gawa ay nasa kadiliman, at sinasabi nila, Sino ang nakakakita sa amin, at sino ang nakakakilala sa amin? Tunay na ang inyong pagbabaligtad ng mga bagay ay ipapalagay na gaya ng putik ng magpapalayok; sapagkat masasabi ba ng gawa tungkol sa gumawa nito, Hindi niya ako ginawa? o masasabi ba ng bagay na inanyuan tungkol sa humubog nito, Wala siyang unawa?

“It is presented to me that in our experience we have been and are meeting this very condition of things. Men who have had great light and wonderful privileges have taken the word of leaders who think themselves wise, who have been greatly favored and blessed by the Lord, but who have taken themselves out of the hands of God and placed themselves in the ranks of the enemy. The world is to be flooded with specious fallacies. One human mind, accepting these fallacies, will work upon other human minds, who have been turning the precious evidence of God’s truth into a lie. These men will be deceived by fallen angels, when they should have stood as faithful guardians, watching for souls, as they that must give an account. They have laid down the weapons of their warfare, and have given heed to seducing spirits. They make of no effect the counsel of God and set aside his warnings and reproofs, and are positively on Satan’s side, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils.

Ipinahayag sa akin na sa ating karanasan ay naranasan na natin at kasalukuyang nararanasan ang ganitong mismong kalagayan. Ang mga taong nagkaroon ng dakilang liwanag at kagila-gilalas na mga pribilehiyo ay tinanggap ang salita ng mga pinunong nag-aakalang marurunong sila, na lubhang pinaburan at pinagpala ng Panginoon, ngunit inihiwalay ang kanilang sarili mula sa kamay ng Diyos at inilagay ang kanilang sarili sa hanay ng kaaway. Ang sanlibutan ay babahain ng mapang-akit na mga kamalian. Isang pag-iisip ng tao, sa pagtanggap sa mga kamaliang ito, ay gagawa sa iba pang mga pag-iisip ng tao, na nagbabaligtad sa mahalagang patotoo ng katotohanan ng Diyos upang maging kasinungalingan. Ang mga taong ito ay madadaya ng mga nahulog na anghel, samantalang nararapat sana silang tumindig bilang tapat na mga tagapagbantay, nagmamatyag para sa mga kaluluwa, gaya ng mga kinakailangang magbigay-sulit. Ibinaba nila ang mga sandata ng kanilang pakikidigma, at nagbigay-pansin sa mga espiritung mapang-akit. Ginagawang walang bisa ang payo ng Diyos at isinasantabi ang kaniyang mga babala at mga saway, at walang pasubaling nasa panig ni Satanas, na nagbibigay-pansin sa mga espiritung mapang-akit at sa mga aral ng mga demonyo.

“Spiritual drunkenness is now upon men who ought not to be staggering as men under the influence of strong drink. Crimes and irregularities, fraud, deceit, and unfair dealing fill the world, in accordance with the teaching of the leader who rebelled in the heavenly courts.

Ang espirituwal na kalasingan ay sumapit na sa mga taong hindi nararapat na sumuray-suray gaya ng mga taong nasa impluwensiya ng matapang na alak. Ang mga krimen at mga iregularidad, gayundin ang pandaraya, panlilinlang, at hindi makatarungang pakikitungo, ay pinupuno ang sanlibutan, alinsunod sa katuruan ng pinunong naghimagsik sa mga hukuman ng langit.

“History is to be repeated. I could specify what will be in the near future, but the time is not yet. The forms of the dead will appear, through the cunning device of Satan, and many will link up with the one who loveth and maketh a lie. I warn our people that right among us some will turn away from the faith, and give heed to seducing spirits and doctrines of devils, and by them the truth will be evil spoken of.” Battle Creek Letters, 123–125.

"Ang kasaysayan ay mauulit. Maaari kong itukoy kung ano ang mangyayari sa malapit na hinaharap, ngunit hindi pa panahon. Lilitaw ang mga anyo ng mga namatay, sa pamamagitan ng tusong pakana ni Satanas, at marami ang makikisanib sa yaong umiibig at gumagawa ng kasinungalingan. Binababalaan ko ang ating bayan na mismong sa gitna natin ay may ilan na tatalikod sa pananampalataya, at magbibigay-pansin sa mga espiritung mapanukso at sa mga aral ng mga demonyo, at sa pamamagitan nila ay lalapastanganin ang katotohanan." Battle Creek Letters, 123-125.

All the prophets, including Isaiah and Sister White are identifying the last days. In these days the leaders of Adventism “are positively on Satan’s side, giving heed to seducing spirits and doctrines of devils.” Sister White sets forth a prediction when she says, “When these spiritualistic deceptions are revealed to be what they really are,—the secret workings of evil spirits,—those who have acted a part in them will become as men who have lost their minds.” The leadership of Adventism will become as men who have lost their minds, at the point in the history of the last days when their drunkenness is revealed to be “the secret workings of evil spirits.”

Ang lahat ng mga propeta, kabilang sina Isaias at Sister White, ay tinutukoy ang mga huling araw. Sa mga araw na ito ang mga pinuno ng Adventismo "ay ganap na nasa panig ni Satanas, na nagbibigay-pansin sa mga espiritung mapandaya at sa mga aral ng mga demonyo." Naglahad si Sister White ng isang hula nang sinabi niya, "Kapag ang mga panlilinlang ng espiritismo na ito ay maipahayag na kung ano talaga ang mga ito,-ang lihim na paggawa ng masasamang espiritu,-yaong mga nakibahagi sa mga ito ay magiging gaya ng mga taong nawalan ng katinuan ng pag-iisip." Ang pamunuan ng Adventismo ay magiging gaya ng mga taong nawalan ng katinuan ng pag-iisip, sa yugto ng kasaysayan ng mga huling araw kung kailan ang kanilang pagkalasing ay mahahayag na "ang lihim na paggawa ng masasamang espiritu."

There is an unsealing of the work of the scornful men that rule the people in Jerusalem in the last days. That unsealing was illustrated in Miller’s dream, when Miller prayed and then there was a door opened. It takes place just before he closed his eyes for a moment, identifying the very end of the sealing process of the one hundred and forty-four thousand. The opening of a door identifies a change of dispensations, and at that point the Laodicean movement of the third angel transitions into the Philadelphian movement of the third angel.

May nagaganap na pagbubukas ng selyo hinggil sa gawain ng mga lalaking mapang-uyam na namumuno sa sambayanan sa Jerusalem sa mga huling araw. Ang pagbubukas ng selyong iyon ay inilarawan sa panaginip ni Miller, nang si Miller ay nanalangin at saka may nabuksang pinto. Ito ay naganap kaagad bago niya ipinikit sandali ang kanyang mga mata, na nagmamarka ng mismong katapusan ng proseso ng pagseselyo ng isandaan at apatnapu’t apat na libo. Ang pagbubukas ng isang pinto ay nagpapakilala ng paglipat ng dispensasyon, at sa puntong iyon, ang Laodiceanong kilusan ng ikatlong anghel ay lumilipat tungo sa Filadelfianong kilusan ng ikatlong anghel.

In the passage in Isaiah, there is a summary of the evil work of the drunkards of Ephraim, who are the men who “should have stood as faithful guardians.” The summary is expressed as, “‘Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’”

Sa bahaging nasa Isaias, may isang buod ng masamang gawain ng mga manginginom na taga-Efraim, na sila ang mga lalaking "nararapat sanang tumindig bilang mga tapat na tagapagbantay." Ang buod ay inihahayag nang ganito: "Katotohanang ang pagbabaligtad ninyo ng mga bagay ay ipalalagay na gaya ng putik ng magpapalayok; sapagkat masasabi ba ng ginawa tungkol sa gumawa nito, 'Hindi niya ako ginawa'? o masasabi ba ng bagay na hinubog tungkol sa humubog nito, 'Wala siyang kaunawaan'?"

Miller’s identification of “the daily,” as either the religion of paganism or pagan Rome is ultimately a symbol of Satan, for Satan and pagan Rome are both represented as the dragon.

Ang pagtukoy ni Miller sa "the daily," bilang alinman sa relihiyon ng paganismo o sa Roma na pagano, ay, sa kahuli-hulihan, isang sagisag ni Satanas, sapagkat kapwa si Satanas at ang Roma na pagano ay inilalarawan bilang ang dragon.

“Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.” The Great Controversy, 439.

“Kaya’t bagaman ang dragon, sa pangunahing diwa, ay kumakatawan kay Satanas, sa ikalawang diwa ito’y sagisag ng paganong Roma.” The Great Controversy, 439.

Speaking of the men who rule Jerusalem in the last days, Sister White states: “Some are becoming imbued with the darkness that prevails, and are setting the truth aside for error. The day pointed out by prophecy is come. Jesus Christ is not understood. Jesus Christ is to them a fable.” In 1901, a leader of Adventism from Germany began to introduce apostate Protestantism’s false view of “the daily” in the book of Daniel. That view identifies that “the daily” represents Christ’s sanctuary work, or some variation of that thought. I say some variation for there have been different emphasis placed upon the falsehood through the history that followed 1901, but those false views always manifest a conclusion that “the daily” represents some type of Christ’s work.

Sa pagsasalita tungkol sa mga lalaking namumuno sa Jerusalem sa mga huling araw, ipinahayag ni Sister White: "Ang ilan ay nalulukuban ng naghaharing kadiliman, at itinatabi ang katotohanan kapalit ng kamalian. Dumating na ang araw na itinukoy ng hula. Hindi nauunawaan si Jesu-Cristo. Si Jesu-Cristo, sa kanila, ay isang alamat." Noong 1901, isang pinuno ng Adventismo mula sa Alemanya ang nagsimulang ipakilala ang maling pananaw ng tumalikod na Protestantismo hinggil sa "the daily" sa aklat ni Daniel. Ang pananaw na iyon ay nagsasaad na ang "the daily" ay kumakatawan sa gawain ni Cristo sa santuwaryo, o ilang baryante ng kaisipang iyon. Sinabi kong "ilang baryante" sapagkat sa kasaysayang sumunod pagkaraan ng 1901 ay iba't iba ang naging pagbibigay-diin sa kabulaanang iyon, ngunit ang mga maling pananaw na iyon ay palaging humahantong sa konklusyong ang "the daily" ay kumakatawan sa anumang uri ng gawain ni Cristo.

The jewel that was the doctrine of “the daily,” which Miller identified as a satanic symbol, in the Adventism of the last days, is a symbol of Christ. When introduced in 1901, very few accepted the view that “the daily” was a symbol of Christ, and not a symbol of Satan, but by the 1930’s the jewel of the doctrine of “the daily,” which Miller had dug out of the vein of truth found in 2 Thessalonians, chapter two, was rejected as had the “seven times” of Leviticus twenty-six been rejected in 1863. Somewhere in the history of 1863 unto the 1930’s Adventism had changed leaders, without recognizing it.

Sa Adbentismo ng mga huling araw, ang hiyas na siyang doktrina ng "the daily"—na tinukoy ni Miller bilang isang simbolo ni Satanas—ay isang simbolo ni Cristo. Nang ipakilala noong 1901 ang pananaw na ang "the daily" ay isang simbolo ni Cristo at hindi isang simbolo ni Satanas, iilan lamang ang tumanggap nito; ngunit pagsapit ng dekada 1930, ang hiyas na siyang doktrina ng "the daily," na hinukay ni Miller mula sa ugat ng katotohanang nasusumpungan sa 2 Tesalonica, kabanata dalawa, ay itinakwil, gaya ng itinakwil noong 1863 ang "pitong ulit" ng Levitico dalawampu’t anim. Sa kung saang bahagi ng kasaysayan mula 1863 hanggang sa dekada 1930, ang Adbentismo ay nagpalit ng mga pinuno, nang hindi iyon kinikilala.

“Brethren, I see your peril, and again I ask, Do you who err make any effort to correct the wrong? Souls may be stumbling along, walking in darkness, because you have not made straight paths for your feet. If you are in positions of trust, I appeal the more earnestly to you, for your own souls’ sake and for the sake of those who look to you as guides, repent before God for every mistake made, and confess your error.

Mga kapatid, nakikita ko ang inyong kapahamakan, at muli kong tinatanong, Kayo bang mga nagkakamali ay nagsisikap na ituwid ang kamalian? Maaaring may mga kaluluwang natitisod, naglalakad sa kadiliman, sapagkat hindi ninyo ginawang tuwid ang mga landas para sa inyong mga paa. Kung kayo ay nasa mga katungkulang pinagkakatiwalaan, lalong taimtim akong nananawagan sa inyo, alang-alang sa inyong sariling mga kaluluwa at alang-alang sa mga tumitingin sa inyo bilang mga tagapagpatnubay, na magsisi kayo sa harap ng Diyos sa bawat pagkakamaling nagawa, at ikumpisal ninyo ang inyong kamalian.

“If you indulge stubbornness of heart, and through pride and self-righteousness do not confess your faults, you will be left subject to Satan’s temptations. If when the Lord reveals your errors you do not repent or make confession, his providence will bring you over the ground again and again. You will be left to make mistakes of a similar character, you will continue to lack wisdom, and will call sin righteousness, and righteousness sin. The multitude of deceptions that will prevail in these last days will encircle you, and you will change leaders, and not know that you have done so.” Review and Herald, December 16, 1890.

Kung pagbibigyan mo ang katigasan ng puso, at dahil sa kapalaluan at sariling-katuwiran ay hindi mo ikinukumpisal ang iyong mga pagkakamali, iiwan kang nasasailalim sa mga tukso ni Satanas. Kung, sa oras na ihayag ng Panginoon ang iyong mga pagkakamali, ay hindi ka magsisi o magkumpisal, ang kaniyang providensiya ay muli at muling ipaparaan ka sa gayon ding landasin. Iiwan kang makagagawa ng mga pagkakamaling magkakahawig ang uri, magpapatuloy kang magkukulang sa karunungan, at tatawagin mong katuwiran ang kasalanan, at kasalanan ang katuwiran. Ang napakaraming panlilinlang na mangibabaw sa mga huling araw na ito ay lilingkis sa iyo, at magpapalit ka ng pinuno, nang hindi mo namamalayang nagawa mo ito. Review and Herald, Disyembre 16, 1890.

The scornful men that rule over the people of Jerusalem, who are men “in positions of trust,” will “call sin righteousness and righteousness sin,” and “Surely your turning of things upside down shall be esteemed as the potter’s clay; for shall the work say of him that made it, He made me not? or shall the thing framed say of him that framed it. He had no understanding?’” In the progressive rebellion over the four generations of Adventism, those who are positions of trust change leaders, and don’t know it. They do not know it, for they progressively and consistently rejected evidence of their errors. In that progressive rebellion “the wisdom of their wise men shall perish, and the understanding of their prudent men shall be hid.”

Ang mga lalaking mapanlibak na namumuno sa bayan ng Jerusalem, na mga lalaking “nasa mga katungkulang pinagkakatiwalaan,” ay “tatawagin ang kasalanan na katuwiran at ang katuwiran na kasalanan,” at, “Tunay na ang inyong pagbabaligtad ng mga bagay ay ipalalagay na gaya ng luwad ng magpapalayok; sapagkat masasabi ba ng gawa tungkol sa gumawa nito, Hindi niya ako ginawa? o masasabi ba ng bagay na hinubog tungkol sa humubog nito, Wala siyang unawa?” Sa nagpapatuloy na paghihimagsik sa loob ng apat na salinlahi ng Adbentismo, yaong mga nasa mga katungkulang pinagkakatiwalaan ay nagpapalit ng pinuno, at hindi nila ito nalalaman. Hindi nila ito nalalaman, sapagkat sunud-sunod at palagian nilang itinakwil ang mga katibayan ng kanilang mga kamalian. Sa gayong nagpapatuloy na paghihimagsik, “ang karunungan ng kanilang marurunong ay mapapawi, at ang unawa ng kanilang mga maunawain ay malilihim.”

They will turn things upside down, and call sin righteousness and righteousness sin. The symbol of this rebellion is the doctrine of “the daily,” which for Miller was a satanic symbol, and which Adventism today identifies as a symbol of Christ. What once was the anchor that established the framework of William Miller’s prophetic applications, is now become a symbol of the drunkenness of the scornful men that rule over the people of Jerusalem. The symbolism associated with “the daily,” in the book of Daniel shone bright as the sun when recognized in Miller’s casket at the beginning of Adventism, but in the last days that truth shines ten times brighter, for the number ten is a symbol of a test, and for ancient Israel the tenth test was the final test.

Babaligtarin nila ang mga bagay, at tatawaging katuwiran ang kasalanan at kasalanan ang katuwiran. Ang sagisag ng paghihimagsik na ito ay ang doktrina ng "the daily," na para kay Miller ay isang satanikong sagisag, at na kinikilala ngayon ng Adbentismo bilang sagisag ni Cristo. Ang dating angkla na nagtatag ng balangkas ng mga makahulang aplikasyon ni William Miller ay ngayo’y naging sagisag ng pagkalasing ng mga mapang-alipustang lalaki na namumuno sa bayan ng Jerusalem. Ang simbolismong kaugnay ng "the daily" sa aklat ni Daniel ay nagningning na parang araw nang ito’y kinilala sa sisidlan ni Miller sa pasimula ng Adbentismo, ngunit sa mga huling araw ang katotohanang iyon ay nagliliwanag nang sampung ulit na higit, sapagkat ang bilang na sampu ay sagisag ng isang pagsubok, at para sa sinaunang Israel ang ikasampung pagsubok ang pangwakas na pagsubok.

Modern Pharisees have “attributed” “the works of Christ” “to satanic agencies” identifying paganism as “the holy power of God.”

Ang mga makabagong Pariseo ay "iniakibat" ang "mga gawa ni Cristo" "sa mga kapangyarihang sataniko", na kinikilala ang paganismo bilang "ang banal na kapangyarihan ng Diyos."

“The Pharisees sinned against the Holy Ghost. Their talent of speech was used to abuse the world’s Redeemer, and the recording angel wrote their words in the books of heaven. They attributed to satanic agencies the holy power of God, manifested in the works of Christ. They could not evade His wonderful works, or attribute them to natural causes, so they said, ‘They are the works of the devil.’ In unbelief they spoke of the Son of God as a human being. The works of healing done before them, works which no man had done or could do, were a manifestation of the power of God, but they charged Christ with being in league with hell. Stubborn, sullen, ironhearted, they determined to close their eyes to all evidence, and thus they committed the unpardonable sin.” Manuscript Releases, volume 4, 360.

"Ang mga Pariseo ay nagkasala laban sa Banal na Espiritu. Ang kanilang talento sa pananalita ay ginamit upang alipustain ang Manunubos ng sanlibutan, at isinulat ng anghel na tagatala ang kanilang mga salita sa mga aklat sa langit. Iniuugnay nila sa mga kapangyarihang sataniko ang banal na kapangyarihan ng Diyos na nahayag sa mga gawa ni Cristo. Hindi nila maikaila ang Kaniyang mga kahanga-hangang gawa, ni maiuugnay ang mga iyon sa mga likas na sanhi; kaya sinabi nila, 'Iyan ay mga gawa ng diyablo.' Sa kawalan ng pananampalataya, nagsalita sila tungkol sa Anak ng Diyos na waring Siya ay tao lamang. Ang mga gawaing pagpapagaling na ginawa sa harap nila—mga gawaing hindi nagawa at di kayang gawin ninuman—ay kapahayagan ng kapangyarihan ng Diyos; ngunit inakusahan nila si Cristo na kasabwat ng impiyerno. Matigas ang ulo, mapait ang loob, at may pusong bakal, ipinasya nilang ipikit ang kanilang mga mata sa lahat ng katibayan, at sa gayon ay nagkasala sila ng kasalanang hindi mapapatawad." Manuscript Releases, tomo 4, 360.

We will continue our consideration of the increase of knowledge, that was unsealed in the movement of the first angel, in the next article.

Ipagpapatuloy natin sa susunod na artikulo ang ating pagsasaalang-alang sa pagdami ng kaalaman na inalisan ng selyo sa kilusan ng unang anghel.