After we review the history from 1863 until the time of the end in 1989, in the context of the four abominations of Ezekiel chapter eight, representing the four generations of Adventism, we will turn our attention to the increase of knowledge that was unsealed in 1989. That increase of knowledge was concerning the last six verses of Daniel chapter eleven. In 1989, our little Sabbath study group discovered the reform lines of Bible prophecy, which Future for America often refers to, and which establish the sequence of events in every reform line, which in turn allows a student of prophecy to exercise the application of the latter rain methodology of “line upon line.”

Matapos nating muling suriin ang kasaysayan mula 1863 hanggang sa panahon ng wakas noong 1989, sa konteksto ng apat na kasuklamsuklam na bagay sa kabanata walo ng Ezekiel, na kumakatawan sa apat na salinlahi ng Adventismo, ibabaling natin ang ating pansin sa pagdami ng kaalaman na inalisan ng tatak noong 1989. Ang pagdaming iyon ng kaalaman ay tumutukoy sa huling anim na talata ng kabanata labing-isa ng Daniel. Noong 1989, natuklasan ng aming munting pangkat sa pag-aaral ng Sabbath ang mga linya ng reporma ng propesiya sa Biblia, na madalas na tinutukoy ng Future for America, at na nagtatatag ng pagkakasunod-sunod ng mga pangyayari sa bawat linya ng reporma, na siya namang nagbibigay-daan sa isang mag-aaral ng propesiya na isagawa ang paglalapat ng metodolohiyang huling ulan na "line upon line."

Within a few years (1992), I had written a paper covering the last six verses of Daniel eleven. The paper was written for my own satisfaction, for I had no ability or intention of publicly circulating the study. By 1994, the paper had made its way to an Adventist self-supporting ministry, and by 1995, a series of eleven articles covering the last six verses of Daniel eleven, was published in a monthly magazine produced by that ministry. There are only a few specific references to Daniel eleven in the writings of the Spirit of Prophecy, and the most important of them all became a central argument to the validity of the application I set forth concerning those verses.

Pagsapit ng 1992, nakapagsulat na ako ng isang papel na tumatalakay sa huling anim na talata ng Daniel 11. Isinulat ko ang papel para sa aking sariling kasiyahan, sapagkat wala akong kakayahan o intensiyon na ipalaganap sa publiko ang pag-aaral. Pagsapit ng 1994, nakarating ang papel sa isang Adbentistang ministeryong may sariling-tustos, at noong 1995, isang serye ng labing-isang artikulo na tumatalakay sa huling anim na talata ng Daniel 11 ang nailathala sa isang buwanang magasin na inilalathala ng nasabing ministeryo. Iilan lamang ang mga tiyak na pagbanggit sa Daniel 11 sa mga sulatin ng Espiritu ng Propesiya, at ang pinakamahalaga sa mga iyon ay naging sentrong argumento sa pagpapatunay ng pagiging wasto ng paglalapat na aking inilahad hinggil sa mga talatang iyon.

“We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, [Daniel 11:30–36 quoted.]

Wala tayong panahong dapat sayangin. Nasa ating harapan ang mga panahong ligalig. Ang sanlibutan ay pinupukaw ng espiritu ng digmaan. Di maglalaon, magaganap ang mga tagpo ng kapighatian na binanggit sa mga hula. Ang hula sa ikalabing-isang kabanata ng Daniel ay halos umabot na sa lubos na katuparan nito. Marami sa kasaysayang naganap bilang katuparan ng hulang ito ay mauulit. Sa talatang ikatatlumpu’y binabanggit ang isang kapangyarihang “mababagabag,” [Daniel 11:30-36 quoted.]

“Scenes similar to those described in these words will take place.” Manuscript Releases, number 13, 394.

"Ang mga tagpong kahalintulad ng mga inilarawan sa mga salitang ito ay magaganap." Manuscript Releases, bilang 13, 394.

Sister White is clear that 1798, is the “time of the end.”

Si Sister White ay malinaw na nagsasaad na ang 1798 ang "panahon ng kawakasan."

“But at the time of the end, says the prophet, “Many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:4. . . . Since 1798 the book of Daniel has been unsealed, knowledge of the prophecies has increased, and many have proclaimed the solemn message of the judgment near.” The Great Controversy, 356.

"Ngunit sa panahon ng wakas, wika ng propeta, ‘Marami ang magsisipaglakbay na paroo’t parito, at ang kaalaman ay lalago.’ Daniel 12:4. . . . Mula noong 1798 ay naalisan ng tatak ang aklat ni Daniel, ang kaalaman hinggil sa mga propesiya ay lumago, at marami ang nagpahayag ng taimtim na mensahe na malapit na ang paghatol." The Great Controversy, 356.

Verse forty of Daniel eleven begins with, “And at the time of the end.”

Ang talatang ika-apatnapu ng Daniel labing-isa ay nagsisimula sa, "At sa panahon ng wakas."

And at the time of the end shall the king of the south push at him: and the king of the north shall come against him like a whirlwind, with chariots, and with horsemen, and with many ships; and he shall enter into the countries, and shall overflow and pass over. Daniel 11:40.

At sa panahon ng wakas ay sasalakayin siya ng hari sa Timugan; at ang hari sa Hilagaan ay darating laban sa kaniya na parang ipo-ipo, na may mga karo, at mga mangangabayo, at maraming sasakyang-dagat; at siya’y papasok sa mga lupain, at aapaw at daraan. Daniel 11:40.

It is evident, even without the direct endorsement of the Spirit of prophecy, that verse forty marks the beginning of a sequence of events that began in 1798. Those events lead to the close of human probation, for the first verse of chapter twelve of Daniel, says, “And at that time shall Michael stand up,” and Sister White is clear that when Michael stands up human probation closes.

Maliwanag, kahit wala ang tuwirang pagpapatibay ng Espiritu ng Propesiya, na ang talatang apatnapu ay nagtatakda ng pasimula ng isang serye ng magkakasunod na pangyayari na nagsimula noong 1798. Ang mga pangyayaring iyon ay humahantong sa pagsasara ng panahon ng pagsubok ng sangkatauhan, sapagkat sinasabi ng unang talata ng ikalabindalawang kabanata ng Daniel, “At sa panahong yaon ay titindig si Miguel,” at maliwanag na itinuturo ni Sister White na kapag tumindig si Miguel, nagsasara ang panahon ng pagsubok ng sangkatauhan.

“‘At that time shall Michael stand up, the great Prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, everyone that shall be found written in the book.’ Daniel 12:1.

“Nang panahong yaon ay titindig si Miguel, ang dakilang Prinsipe na tumatayo para sa mga anak ng iyong bayan; at magkakaroon ng panahon ng kapighatian, na gaya ng kailanma'y hindi pa naganap mula nang magkaroon ng isang bansa hanggang sa panahong yaon; at sa panahong yaon ay maliligtas ang iyong bayan, bawat masusumpungang nakasulat sa aklat.” Daniel 12:1.

“When the third angel’s message closes, mercy no longer pleads for the guilty inhabitants of the earth. The people of God have accomplished their work. They have received ‘the latter rain,’ ‘the refreshing from the presence of the Lord,’ and they are prepared for the trying hour before them. Angels are hastening to and fro in heaven. An angel returning from the earth announces that his work is done; the final test has been brought upon the world, and all who have proved themselves loyal to the divine precepts have received ‘the seal of the living God.’ Then Jesus ceases His intercession in the sanctuary above. He lifts His hands and with a loud voice says, ‘It is done;’ and all the angelic host lay off their crowns as He makes the solemn announcement: ‘He that is unjust, let him be unjust still: and he which is filthy, let him be filthy still: and he that is righteous, let him be righteous still: and he that is holy, let him be holy still.’ Revelation 22:11. Every case has been decided for life or death.” The Great Controversy, 613.

Kapag nagwakas ang mensahe ng ikatlong anghel, ang awa ay hindi na namamagitan para sa mga may sala na naninirahan sa lupa. Natapos na ng bayan ng Diyos ang kanilang gawain. Tinanggap nila ang “huling ulan,” “ang pagpapanariwa mula sa harapan ng Panginoon,” at sila’y handa na para sa oras ng pagsubok na nasa kanilang harapan. Ang mga anghel ay nagmamadaling paroo’t parito sa langit. Isang anghel na nagbabalik mula sa lupa ang nagpapahayag na natapos na ang kaniyang gawain; ang pangwakas na pagsubok ay dumating na sa sanlibutan, at ang lahat ng nagpatunay ng kanilang katapatan sa mga banal na tuntunin ay tumanggap ng “tatak ng buháy na Diyos.” Pagkatapos ay itinitigil ni Jesus ang Kanyang pamamagitan sa santuwaryo sa itaas. Itinataas Niya ang Kanyang mga kamay at sa malakas na tinig ay nagsasabi, “Naganap na;” at inalis ng buong hukbo ng mga anghel ang kanilang mga korona habang ginagawa Niya ang taimtim na pahayag: “Ang di-matuwid, magpatuloy sa pagiging di-matuwid; at ang marumi, magpatuloy sa pagiging marumi; at ang matuwid, magpatuloy sa pagiging matuwid; at ang banal, magpatuloy sa pagiging banal.” Apocalipsis 22:11. Bawat usapin ay napagpasiyahan na para sa buhay o kamatayan. Ang Dakilang Tunggalian, 613.

Verse forty of Daniel eleven, begins in 1798, and in verse forty-five, when the king of the north (the papacy), comes to his end with none to help, human probation closes, for the next verse states, “And at that time,” thus identifying the “time” represented in the previous verse, which is verse forty-five of Daniel eleven. The king of the north (the papacy), comes to its end at the close of human probation.

Ang talatang apatnapu ng Daniel labing-isa ay nagsisimula noong 1798, at sa talatang apatnapu’t lima, kapag ang hari sa hilagaan (ang kapapahan) ay darating sa kaniyang wakas na walang sinumang tutulong, magsasara ang panahon ng probasyon ng sangkatauhan, sapagkat sinasabi ng kasunod na talata, “At sa panahong yaon,” at sa gayo’y tinutukoy ang “panahon” na kinakatawan sa naunang talata, na siyang talatang apatnapu’t lima ng Daniel labing-isa. Ang hari sa hilagaan (ang kapapahan) ay darating sa kaniyang wakas sa pagsasara ng probasyon ng sangkatauhan.

Therefore, the history of the last six verses of Daniel eleven, identify a sequence of events that begins in 1798 and ends at the close of human probation. When Sister White was alive, 1798, was obviously in her past history. When she stated that “the prophecy in the eleventh chapter of Daniel has nearly reached its complete fulfillment,” she can only be referencing history that occurs after 1798, and before Michael stands up. She then specifically states that “much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated,” thus instructing the student of prophecy that the final history of Daniel eleven, that “has nearly reached its complete fulfillment,” has been typified in other portions of histories set forth in Daniel chapter eleven.

Samakatuwid, ang kasaysayan na inilalarawan sa huling anim na talata ng ika-labing-isang kabanata ng Daniel ay tumutukoy sa isang sunud-sunod na hanay ng mga pangyayari na nagsisimula noong 1798 at nagtatapos sa pagsasara ng probasyon ng sangkatauhan. Nang nabubuhay pa si Sister White, ang 1798 ay maliwanag na nasa kanyang nakaraan. Nang kanyang ipinahayag na "ang hula sa ika-labing-isang kabanata ng Daniel ay halos naabot na ang ganap na katuparan nito," malinaw na tinutukoy lamang niya ang kasaysayang naganap pagkatapos ng 1798 at bago tumindig si Miguel. Pagkatapos ay tahasan niyang sinabi na "marami sa kasaysayang naganap sa katuparan ng hulang ito ay mauulit," kaya’t tinuturuan ang mag-aaral ng propesiya na ang panghuling kasaysayan ng ika-labing-isang kabanata ng Daniel, na "halos naabot na ang ganap na katuparan nito," ay inilarawan na sa pamamagitan ng mga tipo sa iba pang bahagi ng mga kasaysayang inilalahad sa ika-labing-isang kabanata ng Daniel.

Once she emphasizes that most important prophetic key, she then quotes verses thirty through thirty-six, and states, “Scenes similar to those described in these words will take place.” Inspiration provided a key for those students of prophecy who wished to understand the final fulfillment of Daniel eleven. The key was that the history of the final six verses of Daniel eleven, were a parallel to the history represented in verses thirty to thirty-six. There is an abundant amount of light that is derived from this revelation, but what needs to be considered here is that in verse thirty-one of Daniel eleven, “the daily,” is taken away.

Pagkaraang bigyang-diin niya ang pinakamahalagang propetikong susi na iyon, sumipi siya ng mga talatang tatlumpu hanggang tatlumpu't anim, at nagsabi, "Magaganap ang mga tagpong kahalintulad ng inilalarawan sa mga salitang ito." Ang Inspirasyon ay nagkaloob ng isang susi para sa mga mag-aaral ng propesiya na nagnanais na maunawaan ang pangwakas na katuparan ng Daniel labing-isa. Ang susi ay ito: ang kasaysayan ng huling anim na talata ng Daniel labing-isa ay isang paralelismo sa kasaysayang kinakatawan sa mga talatang tatlumpu hanggang tatlumpu't anim. May saganang liwanag na nagmumula sa pahayag na ito, ngunit ang dapat isaalang-alang dito ay na sa talatang tatlumpu't isa ng Daniel labing-isa, ang "the daily" ay inalis.

To correctly understand the history which illustrates the sequence of events that lead to the close of human probation, a student of prophecy must have the correct understanding of “the daily.” If verse thirty-one is identifying Christ’s sanctuary ministry being taken away, or if it is identifying the taking away of paganism, it is absolutely essential to understand, if you wish to correctly understand the parallel history that Sister White spoke of when she wrote, “Scenes similar to those described in these words will take place.”

Upang wastong maunawaan ang kasaysayang nagpapakita ng pagkakasunod-sunod ng mga pangyayaring humahantong sa pagtatapos ng panahon ng pagsubok ng sangkatauhan, dapat magkaroon ang isang mag-aaral ng propesiya ng wastong pagkaunawa sa “the daily.” Kung ang talatang tatlumpu’t isa ay tumutukoy sa pag-aalis ng ministeryo ni Cristo sa santuwaryo, o kung tinutukoy nito ang pag-aalis ng paganismo, lubos na mahalagang maunawaan ito, kung nais mong wastong maunawaan ang kasaysayang kaparis na binanggit ni Sister White nang isinulat niya, “Magaganap ang mga tagpong kahalintulad ng mga inilalarawan sa mga salitang ito.”

Of course, Laodicean Adventism did not recognize the fulfillment of verse forty of Daniel eleven, as identifying the collapse of the Soviet Union in 1989, but the verse does identify those very events. For those who wished to correctly understand the prophetic increase of knowledge that arrived with the fulfillment of verse forty in 1989, the correct understanding of “the daily,” then became present truth. In the early part of the twentieth century, the correct understanding was important, for it was an essential part of the foundational truths that the Lord used William Miller to establish.

Walang dudang hindi kinilala ng Adventismong Laodiceano ang katuparan ng talatang apatnapu ng Daniel labing-isa bilang tumutukoy sa pagbagsak ng Unyong Sobyet noong 1989, ngunit tinutukoy nga ng mismong talatang iyon ang mga pangyayaring yaon. Para sa mga nagnanais na maunawaan nang wasto ang propetikong paglawak ng kaalaman na dumating kasabay ng katuparan ng talatang apatnapu noong 1989, noon ay naging kasalukuyang katotohanan ang wastong pagkaunawa sa “the daily.” Sa unang bahagi ng ikadalawampung siglo, mahalaga ang wastong pagkaunawa, sapagkat ito ay isang mahalagang bahagi ng mga saligang katotohanan na ginamit ng Panginoon si William Miller upang itatag.

But during the first decade and a half of the twentieth century the satanic Protestant view which claims that “the daily,” represents Christ’s sanctuary work was a minority position, and it was not worth allowing a controversy over the truth that “the daily,” is a symbol of paganism to even begin. This is why you will hear from the Laodicean historical revisionists, that the subject of “the daily,” is “not to be made into a test question,” or “that the subject of ‘the daily’ is not to be agitated.” What the revisionists always leave out when they lead the unlearned in this particular discussion, is the qualification which inspiration always placed upon the subject. The following passage is directed towards Elder Haskell.

Subalit noong unang dekada at kalahati ng ikadalawampung siglo, ang satanikong pananaw ng mga Protestante na nag-aangking ang "the daily," ay kumakatawan sa gawain ni Cristo sa santuwaryo ay isang paninindigang nasa minorya, at hindi nararapat na pahintulutan pang magsimula ang isang pagtatalo hinggil sa katotohanang ang "the daily," ay isang sagisag ng paganismo. Ito ang dahilan kung bakit maririnig ninyo mula sa mga Laodicean na rebisyunista sa kasaysayan na ang paksa ng "the daily," ay "hindi dapat gawing tanong na pangsubok," o "na ang paksa ng 'the daily' ay hindi dapat pag-alabin." Ang laging iniiwan ng mga rebisyunista kapag inaakay nila ang mga hindi naturuan sa natatanging talakayang ito ay ang kwalipikasyong palaging inilalapat ng inspirasyon sa paksa. Ang sumusunod na sipi ay nakatuon kay Elder Haskell.

Elder Haskell was leading the defense of the correct understanding of “the daily,” against the attacks of Prescott and Daniells in the first and second decade of the twentieth century. Pay close attention, for Sister White never identifies that Haskell’s understanding of “the daily,” was incorrect, she simply instructs him to not allow the agitation to continue, for the Lord did not want to provide an ongoing platform for the enemies of truth (Prescott and Daniells), to continue to push their false teaching. In the passage Haskell is rebuked for “the chart”, and the chart that is referred to is the 1843 chart. Haskell had reproduced the 1843 chart for a witness in that controversy. But he didn’t just reproduce it, he included upon the bottom of the chart the passage from Sister White, where she says “the 1843 chart was directed by the hand of the Lord and should not be altered.” As you read the passage, count the times she says, “at this time.”

Si Elder Haskell ang nangunguna sa pagtatanggol ng wastong pagkaunawa sa “the daily,” laban sa mga pag-atake nina Prescott at Daniells sa unang at ikalawang dekada ng ika-20 siglo. Pansinin nang mabuti, sapagkat kailanman ay hindi tinukoy ni Sister White na mali ang pagkaunawa ni Haskell hinggil sa “the daily”; sa halip, tagubilinan lamang niya siya na huwag hayaang magpatuloy ang pagkakagulo, sapagkat hindi ninais ng Panginoon na maglaan ng patuloy na plataporma sa mga kaaway ng katotohanan (sina Prescott at Daniells) upang patuloy nilang itulak ang kanilang maling katuruan. Sa siping iyon, sinaway si Haskell dahil sa “the chart,” at ang tsart na tinutukoy ay ang tsart ng 1843. Muling inilimbag ni Haskell ang tsart ng 1843 bilang patunay sa kontrobersiyang iyon. Ngunit hindi lamang niya ito muling inilimbag; isinama rin niya sa ibaba ng tsart ang sipi mula kay Sister White, kung saan sinabi niya, “ang tsart ng 1843 ay pinatnubayan ng kamay ng Panginoon at hindi dapat baguhin.” Habang binabasa mo ang sipi, bilangin kung ilang beses niyang sinabi, “at this time.”

“‘I am instructed to say to you, Let there be no questions agitated at this time in the Review that will tend to unsettle minds. . . . We have no time now to enter into unnecessary controversy, but we should earnestly consider the need of seeking the Lord for true conversion of heart and life. There should be determined efforts made to secure sanctification of soul and mind.’

'Ako ay inatasang sabihin sa inyo, Huwag magkaroon sa panahong ito, sa Review, ng mga katanungang pinagtatalunan na may tendensiyang magpaligalig sa mga isipan. ... Wala tayong panahon ngayon upang pumasok sa mga hindi kinakailangang pagtatalo, ngunit marapat nating taimtim na isaalang-alang ang pangangailangang hanapin ang Panginoon para sa tunay na pagbabagong-loob ng puso at buhay. Dapat magkaroon ng puspusang pagsisikap upang matamo ang pagpapaging-banal ng kaluluwa at isipan.'

“I have had cautions given me in regard to the necessity of our keeping a united front. This is a matter of importance to us at this time. As individuals we need to act with the greatest caution.

Ipinabatid sa akin ang mga babala hinggil sa pangangailangang panatilihin natin ang isang nagkakaisang paninindigan. Ito ay isang usaping mahalaga sa atin sa panahong ito. Bilang mga indibidwal, kailangan nating kumilos nang may sukdulang pag-iingat.

“I wrote to Elder Prescott, telling him that he must be exceedingly careful not to introduce subjects in the Review that would seem to point out flaws in our past experience. I told him that this matter on which he believes a mistake has been made is not a vital question, and that, should it be given prominence now, our enemies would take advantage of it, and make a mountain out of a molehill.

Sinulatan ko si Elder Prescott at ipinabatid ko sa kanya na nararapat siyang maging lubhang maingat na huwag maglahad ng mga paksa sa Review na magmumukhang nagtuturo ng mga kapintasan sa ating nakaraang karanasan. Sinabi ko sa kanya na ang usaping ito na pinaniniwalaan niyang nagkaroon ng pagkakamali ay hindi isang mahalagang usapin, at na kung bibigyan ito ngayon ng diin, pagsasamantalahan ito ng ating mga kaaway at gagawin nilang napakalaki ang isang napakaliit na bagay.

“To you also I say that this subject [THE IDENTITY OF THE “DAILY” OF DANIEL 8.] should not be agitated at this time. No, my brother, I feel that at this crisis in our experience that chart which you have had republished should not be circulated. You have made a mistake in this matter. Satan is determinedly at work to bring about issues that will create confusion. There are those who would be delighted to see our ministers at an issue on this question, and they would make much of it.

Sa iyo rin ay sinasabi ko na ang paksang ito [ANG PAGKAKAKILANLAN NG “DAILY” NG DANIEL 8.] ay hindi dapat pinagtatalunan sa panahong ito. Hindi, kapatid ko, nadarama ko na, sa krisis na ito ng ating karanasan, ang tsart na iyong muling ipinalathala ay hindi dapat ipinamamahagi. Nagkamali ka sa usaping ito. Si Satanas ay buong-pasiyang kumikilos upang magbangon ng mga usaping lilikha ng kalituhan. May mga magagalak na makita ang ating mga ministro na magkakasalungatan sa tanong na ito, at lubha nila itong palalakihin.

“I have been instructed that regarding what might be said on either side of this question, silence at this time is eloquence. Satan is watching for an opportunity to create division among our leading ministers. It was a mistake to publish the chart until you could all get together and come to an agreement concerning the matter. You have not acted wisely in bringing to the front a subject that must create discussion and the bringing out of various opinions, for every item will be strained and made to mean something that will only mean injury to the cause. We have all we can do to handle the false statements of those who have given evidence of their willingness to bear false witness.” Manuscript Releases, volume 9, 106, 107.

Akin nang natanggap ang tagubilin na, tungkol sa anumang maaaring masabi sa alinmang panig ng katanungang ito, ang pananahimik sa panahong ito ang siyang pinakamabisang pagsasalita. Si Satanas ay nagmamatyag ng pagkakataon upang lumikha ng pagkakabaha-bahagi sa ating mga nangungunang ministro. Naging pagkakamali ang paglathala ng tsart bago pa kayong lahat nakapagtipon at nakarating sa isang kasunduan hinggil sa bagay na ito. Hindi kayo kumilos nang may karunungan sa paglalantad ng isang paksa na tiyak na magbubunsod ng pagtatalakay at magpapalabas ng iba't ibang opinyon, sapagkat bawat detalye ay pipilipitin at bibigyan ng kahulugang magbubunga lamang ng pinsala sa gawain. Sapat-sapat na ang ating ginagawa sa pagharap sa mga maling pahayag ng mga nagbigay ng katibayan ng kanilang kahandaang magpatotoo ng kabulaanan. Manuscript Releases, tomo 9, 106, 107.

In the previous article we identified that Ellen White said those that gave the judgment hour cry had the correct view of “the daily,” and that Prescott and Daniells’ view that “the daily,” represented Christ’s sanctuary ministry came from Satan. She rebuked Haskell for allowing the controversy to continue, but not for his position upon the truth of what “the daily,” represents. At that time the majority still believed the pioneer understanding of “the daily,” and more importantly, the verse in Daniel eleven, that was to be unsealed at “the time of the end” in 1989, was still decades in the future. At that time (1989), the importance of the correct view of “the daily,” would be necessary. The revisionists always leave the qualifications of Ellen White that were limited to that particular period out of their dishes of fables. Count the qualification of time in the following passage.

Sa nakaraang artikulo, natukoy natin na sinabi ni Ellen White na yaong mga nagbigay ng sigaw ng oras ng paghuhukom ay may wastong pananaw hinggil sa “the daily,” at na ang pananaw nina Prescott at Daniells na ang “the daily” ay kumakatawan sa ministeryo ni Cristo sa santuwaryo ay nagmula kay Satanas. Sinaway niya si Haskell dahil sa pagpapahintulot niyang magpatuloy ang kontrobersiya, ngunit hindi dahil sa kanyang paninindigan hinggil sa katotohanan tungkol sa kung ano ang kinakatawan ng “the daily.” Noong panahong iyon, naniniwala pa ang nakararami sa pagkaunawa ng mga tagapanguna tungkol sa “the daily,” at higit na mahalaga, ang talata sa Daniel labing-isa, na mabubuksan sa “panahon ng wakas” noong 1989, ay nasa ilang dekada pa sa hinaharap. Sa panahong iyon (1989), magiging kinakailangan ang wastong pananaw tungkol sa “the daily.” Laging isinasantabi ng mga rebisyunista, sa kanilang mga inihahaing kathang-isip, ang mga kwalipikasyong itinakda ni Ellen White na limitado sa nasabing natatanging kapanahunan. Bilangin ang kwalipikasyong pang-panahon sa sumusunod na sipi.

“I have words to speak to Brethren Butler, Loughborough, Haskell, Smith, Gilbert, Daniells, Prescott, and all who have been active in urging their views in regard to the meaning of ‘the daily’ of Daniel 8. This is not to be made a test question, and the agitation that has resulted from its being treated as such has been very unfortunate. Confusion has resulted, and the minds of some of our brethren have been diverted from the thoughtful consideration that should have been given to the work that the Lord has directed should be done at this time in our cities. This has been pleasing to the great enemy of our work.

Mayroon akong sasabihin sa mga Kapatid na sina Butler, Loughborough, Haskell, Smith, Gilbert, Daniells, Prescott, at sa lahat ng naging masigasig sa paggiit ng kanilang mga pananaw hinggil sa kahulugan ng “the daily” ng Daniel 8. Hindi ito dapat gawing katanungang panukat, at ang kaguluhang ibinunga ng pagtrato rito bilang gayon ay lubhang di-kanais-nais. Nagbunga ito ng kalituhan, at ang isipan ng ilan sa ating mga kapatid ay nalihis mula sa maingat na pagbubulay na nararapat sanang ilaan sa gawaing iniutos ng Panginoon na gawin sa panahong ito sa ating mga lunsod. Ito’y naging kaluguran sa dakilang kaaway ng ating gawain.

“The light given me is that nothing should be done to increase the agitation upon this question. Let it not be brought into our discourses and dwelt upon as a matter of great importance. We have a great work before us, and we have not an hour to lose from the essential work to be done. Let us confine our public efforts to the presentation of the important lines of truth on which we have clear light.

Ang liwanag na ipinagkaloob sa akin ay na walang dapat gawin upang palalain ang pagkakagulo hinggil sa usaping ito. Huwag itong dalhin sa ating mga pangangaral, ni pag-ukulan ng masusing pagtalakay na tila isang usaping lubhang mahalaga. May dakila tayong gawaing nasa ating harapan, at wala tayong kahit isang oras na dapat mawala mula sa mahalagang gawaing dapat isagawa. Ituon natin ang ating mga pampublikong pagsisikap sa paglalahad ng mga mahalagang linya ng katotohanan kung saan mayroon tayong malinaw na liwanag.

“I would bring to your attention the last prayer of Christ, as recorded in John 17. There are many subjects upon which we can speak,—sacred, testing truths, beautiful in their simplicity. On these you may dwell with intense earnestness. But let not ‘the daily,’ or any other subject that will arouse controversy among brethren, be brought in at this time; for this will delay and hinder the work that the Lord would have the minds of our brethren centered upon just now. Let us not agitate questions that will reveal a marked difference of opinion, but rather let us bring from the Word the sacred truths regarding the binding claims of the law of God.

Nais kong idulog sa inyong pansin ang huling panalangin ni Cristo, gaya ng nakatala sa Juan 17. Maraming paksang maaari nating talakayin—mga banal at sumusubok na katotohanan, magaganda sa kanilang kasimplehan. Sa mga ito kayo maaaring magbulay nang may masidhing kasigasigan. Ngunit huwag dalhin sa panahong ito ang “the daily,” o alinmang paksang magpapasiklab ng kontrobersiya sa mga kapatid; sapagkat ito’y magpapabalam at hahadlang sa gawain na nais ng Panginoon na pagtuunan ngayon ng isipan ng ating mga kapatid. Huwag nating pukawin ang mga usaping maghahayag ng matingkad na pagkakaiba ng opinyon, kundi sa halip ay ilahad natin mula sa Salita ang mga banal na katotohanan hinggil sa nagbubuklod na mga kahingian ng kautusan ng Diyos.

“Our ministers should seek to make the most favorable presentation of the truth. So far as possible, let all speak the same things. Let the discourses be simple, and treating upon vital subjects that can be easily understood. When all our ministers see the necessity of humbling themselves, then the Lord can work with them. We need now to be reconverted, that angels of God may co-operate with us, making a sacred impression upon the minds of those for whom we labor.

Ang ating mga ministro ay dapat magsikap na magbigay ng pinakamainam na paglalahad ng katotohanan. Hangga’t maaari, nawa’y iisa ang sinasabi ng lahat. Nawa’y maging payak ang mga pangangaral, at tumatalakay sa mga mahalagang paksa na madaling maunawaan. Kapag nakita ng lahat ng ating mga ministro ang pangangailangang magpakumbaba, saka makagagawa ang Panginoon na kasama nila. Kailangan natin ngayon ang muling pagbabalik-loob, upang ang mga anghel ng Diyos ay makipagtulungan sa atin, na gumagawa ng banal na impresyon sa mga isipan ng mga pinaglilingkuran natin.

“We must blend together in the bonds of Christlike unity; then our labors will not be in vain. Draw in even cords, and let no contentions be brought in. Reveal the unifying power of truth, and this will make a powerful impression on human minds. In unity there is strength.

Dapat tayong magsanib sa buklod ng pagkakaisang tulad ni Cristo; kung magkagayon, hindi magiging walang kabuluhan ang ating mga pagpapagal. Hilahin nang magkakapantay ang mga tali, at huwag hayaang may maipasok na mga pagtatalo. Ihayag ang nagbubuklod na kapangyarihan ng katotohanan, at magkakaroon ito ng makapangyarihang bisa sa mga isipan ng tao. Sa pagkakaisa ay may lakas.

“This is not a time to make prominent unimportant points of difference. If some who have not a strong living connection with the Master, reveal to the world their weakness of Christian experience, the enemies of the truth who are watching us closely will make the most of it, and our work will be hindered. Let all cultivate meekness, and learn lessons from Him who is meek and lowly in heart.

Hindi ito ang panahong bigyang-diin ang mga di-mahalagang punto ng pagkakaiba. Kapag ang ilan na walang matibay at buhay na ugnayan sa Panginoon ay naghayag sa sanlibutan ng kahinaan ng kanilang karanasang Kristiyano, ang mga kaaway ng katotohanan na masusing nagmamasid sa atin ay lubos itong pagsasamantalahin, at mahahadlangan ang ating gawain. Nawa’y linangin ng lahat ang kaamuan, at matuto ng mga aral mula sa Kanya na maamo at mapagpakumbaba ang puso.

“The subject of ‘the daily’ should not call forth such movements as have been made. As a result of the way this subject has been handled by men on both sides of the question, controversy has arisen and confusion has resulted.

Ang paksa ng 'the daily' ay hindi nararapat magbunga ng mga pagkilos na gaya ng mga isinagawa. Bunga ng paraan ng pagharap sa paksang ito ng mga tao sa magkabilang panig ng usapin, lumitaw ang kontrobersiya at nagbunga ng kalituhan.

“The action of Brother Larry Smith in publishing a tract containing condemnation of his brethren and of their belief, was not endorsed by God. And to Elder Prescott I will say, The Lord has not placed upon you a burden regarding this matter.

Ang ginawa ni Kapatid na Larry Smith sa paglalathala ng isang polyetong naglalaman ng pagkondena sa kaniyang mga kapatid at sa kanilang paniniwala ay hindi sinang-ayunan ng Diyos. At kay Elder Prescott ay sasabihin ko: Hindi iniatang ng Panginoon sa iyo ang pasanin hinggil sa bagay na ito.

“I was pained to hear that Elder Daniells, knowing that there was a difference of opinion regarding this matter among our leading brethren, should urge this matter to the front, as was done in some places.

Lubha akong nagdalamhati nang mabalitaan na si Elder Daniells, bagama’t batid niyang may pagkakaiba ng opinyon hinggil sa usaping ito sa hanay ng ating mga nangungunang kapatid, ay iginiit na itampok sa unahan ang usaping ito, gaya ng ginawa sa ilang dako.

“Others of our brethren have not been guided by wisdom, and have not reasoned clearly from cause to effect regarding the results of their efforts to uphold their views regarding the interpretation of ‘the daily.’ While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent. Let all contention cease. At such a time silence is eloquence.

May ilan sa ating mga kapatid na hindi pinatnubayan ng karunungan, at hindi nangatuwiran nang malinaw mula sa sanhi tungo sa bunga ukol sa mga kinalabasan ng kanilang mga pagsisikap na itaguyod ang kanilang mga pananaw hinggil sa pagpapakahulugan sa 'the daily.' Samantalang umiiral ang kasalukuyang kalagayan ng pagkakaiba ng opinyon hinggil sa paksang ito, huwag itong itampok. Hayaang magwakas ang lahat ng pagtatalo. Sa gayong panahon, ang katahimikan ay mabisang pagpapahayag.

“The duty of God’s servants at this time is to preach the Word in the cities. Christ came to save souls, and we, as almoners of His grace, need to impart to the inhabitants of the great cities a knowledge of His saving truth.” Pamphlets, number 20, 11, 12.

"Ang tungkulin ng mga lingkod ng Diyos sa panahong ito ay ipangaral ang Salita sa mga lungsod. Si Cristo ay pumarito upang iligtas ang mga kaluluwa, at tayo, bilang mga tagapamahagi ng Kanyang biyaya, ay kinakailangang ipabatid sa mga naninirahan sa mga malalaking lungsod ang kaalaman hinggil sa Kanyang katotohanang nagliligtas." Mga Polyeto, bilang 20, 11, 12.

Brother Larry Smith, who she was referring to was especially incensed at the situation for it was his father’s book, Daniel and the Revelation, that Prescott and Daniells wanted to rewrite in order to change what he wrote concerning “the daily.” Brother Smith was defending the truth, and also his father. She qualifies the controversy repeatedly with the words, “at this time,” and towards the end she states, “While the present condition of difference of opinion regarding this subject exists, let it not be made prominent.” All the universities of Adventism that teach “the daily,” today, teach the satanic view. It is obviously not the same conditions today as it was at that time.

Ang Kapatid na si Larry Smith, na tinutukoy niya, ay labis na nagngitngit sa kalagayan, sapagkat ang aklat ng kaniyang ama, ang Daniel and the Revelation, ang nais muling isulat nina Prescott at Daniells upang baguhin ang isinulat ng kaniyang ama hinggil sa “the daily.” Ipinagtatanggol ni Kapatid Smith ang katotohanan, at gayundin ang kaniyang ama. Paulit-ulit niyang nililimitahan ang kontrobersiya sa mga salitang, “sa panahong ito,” at sa dakong huli ay sinabi niya, “Habang umiiral ang kasalukuyang kalagayan ng pagkakaiba ng opinyon hinggil sa paksang ito, huwag itong gawing tampok.” Sa kasalukuyan, lahat ng mga pamantasan ng Adbentismo na nagtuturo ng “the daily” ay nagtuturo ng satanikong pananaw. Maliwanag na hindi na ang gayunding mga kalagayan ngayon gaya noong panahong iyon.

The second generation of Adventism began at the rebellion of 1888, and spiritualism was established among the leadership. That condition opened the door for the advancement of greater spiritualistic delusions that were to bring about an environment of alienation and division, as men in responsible positions determined to promote whatever they personally deemed as truth. Men such as Daniells, Prescott and Kellogg became symbols of the history where Ezekiel identified what the seventy elders, “the ancients of the house of Israel” would “do in the dark, every man in the chambers of his imagery? for they say, The Lord seeth us not.”

Ang ikalawang henerasyon ng Adventismo ay nagsimula sa paghihimagsik noong 1888, at naitatag ang espiritismo sa hanay ng pamunuan. Ang kalagayang iyon ay nagbukas ng pinto sa pagsulong ng higit na malalaking espiritistikong panlilinlang na lilikha ng isang kapaligiran ng pagkakawalay at pagkakabaha-bahagi, yamang ang mga nasa mga posisyong may pananagutan ay nagpasiyang itaguyod ang anumang kanilang personal na itinuring na katotohanan. Ang mga lalaking gaya nina Daniells, Prescott, at Kellogg ay naging mga sagisag ng kasaysayan kung saan tinukoy ni Ezekiel ang gagawin ng pitumpung matatanda, “ang mga matanda ng sambahayan ng Israel,” na “gagawa sa kadiliman, bawat isa sa mga silid ng kaniyang mga larawan sa isip; sapagkat kanilang sinasabi, Hindi tayo nakikita ng Panginoon.”

In that generation the messengers of the message of 1888, both lost their way in the controversies, confusion and spiritualism that engulfed Ezekiel’s seventy elders who had portrayed idols upon the walls of the temple, and the walls of their minds. The health work was removed due to the spiritualism of Kellogg, and yet the revisionists of Laodicean Adventism lead the unlearned to believe that some type of victory came out of the chaos of that generation. There was a parallel history in the time of Judges, where the summation of the history of the Judges fits this period perfectly, for the last verse of Judges states:

Sa henerasyong iyon, ang mga sugo ng mensaheng 1888 ay kapwa naligaw sa mga pagtatalo, pagkalito, at espiritismo na lumukob sa pitumpung matatanda ni Ezekiel na naglarawan ng mga diyus-diyosan sa mga pader ng templo, at sa mga pader ng kanilang isipan. Ang gawaing pangkalusugan ay inalis dahil sa espiritismo ni Kellogg, at gayon pa man, ang mga rebisyunista ng Laodiceang Adbentismo ay inaakay ang mga walang kaalaman na maniwala na may kung anong uri ng tagumpay na lumitaw mula sa kaguluhan ng henerasyong iyon. May isang kaparis na kasaysayan sa panahon ng Mga Hukom, kung saan ang pagbubuod ng kasaysayan ng mga Hukom ay lubos na angkop sa panahong ito, sapagkat sinasabi ng huling talata ng aklat ng Mga Hukom:

In those days there was no king in Israel: every man did that which was right in his own eyes. Judges 21:25.

Nang mga araw na yaon ay walang hari sa Israel: ginawa ng bawat tao ang matuwid sa kaniyang sariling paningin. Mga Hukom 21:25.

We will show why the history of Judges corresponds to the history of the second generation of Adventism as we proceed with these articles, but it should be noted that when considering the history of Laodicean Adventism, the easily available history has been provided by those who practice historical revisionism. Sister White certainly did not want the subject of “the daily,” agitated during that history, when in reality it was a small minority of men that she had stated were being guided by “angels that were expelled from heaven” to be given a public platform to promote their erroneous ideas. But to suggest that Sister White ever upheld the idea that it was alright to retain error is exactly the opposite of what she believed.

Ipakikita namin kung bakit ang kasaysayang nasa Aklat ng mga Hukom ay tumutugma sa kasaysayan ng ikalawang salinlahi ng Adbentismo habang nagpapatuloy tayo sa mga artikulong ito, ngunit dapat tandaan na, kapag isinaalang-alang ang kasaysayan ng Adbentismong Laodiceano, ang madaling-makuhang salaysay ay ibinigay ng mga nagsasagawa ng rebisyonismong pangkasaysayan. Si Sister White ay tiyak na hindi nais na ang paksa ng “the daily” ay paiinitin sa panahong yaon, yamang sa katotohanan iilan lamang na kalalakihan—na ayon sa kanyang sinabi ay ginagabayan ng “mga anghel na pinalayas mula sa langit”—ang binigyan ng pampublikong plataporma upang itaguyod ang kanilang mga maling ideya. Ngunit ang magmungkahi na si Sister White ay kailanman pinanindigan ang ideya na katanggap-tanggap na panatilihin ang kamalian ay eksaktong kabaligtaran ng kanyang pinaniwalaan.

“Brethren, as an ambassador of Christ I warn you to beware of these side issues, whose tendency is to divert the mind from the truth. Error is never harmless. It never sanctifies, but always brings confusion and dissension. It is always dangerous. The enemy has great power over minds that are not thoroughly fortified by prayer and established in Bible truth.” Testimonies, volume 5, 292.

Mga kapatid, bilang isang sugo ni Cristo ay binabalaan ko kayo na mag-ingat laban sa mga di-pangunahing usaping ito, na may hilig na ilihis ang isipan mula sa katotohanan. Ang kamalian ay hindi kailanman walang idinudulot na pinsala. Hindi ito kailanman nagpapabanal, kundi palaging nagdadala ng kalituhan at pagkakabahabahagi. Ito ay laging mapanganib. Ang kaaway ay may malaking kapangyarihan sa mga isipan na hindi lubusang pinagtitibay sa pamamagitan ng panalangin at hindi naitatatag sa katotohanang biblikal. Testimonies, tomo 5, 292.

We will continue this study in the next article.

Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.

“We have no time to lose. Troublous times are before us. The world is stirred with the spirit of war. Soon the scenes of trouble spoken of in the prophecies will take place. The prophecy in the eleventh of Daniel has nearly reached its complete fulfillment. Much of the history that has taken place in fulfillment of this prophecy will be repeated. In the thirtieth verse a power is spoken of that ‘shall be grieved, and return, and have indignation against the holy covenant: so shall he do; he shall even return, and have intelligence with them that forsake the holy covenant. And arms shall stand on his part, and they shall pollute the sanctuary of strength, and shall take away the daily sacrifice, and they shall place the abomination that maketh desolate. And such as do wickedly against the covenant shall he corrupt by flatteries: but the people that do know their God shall be strong, and do exploits. And they that understand among the people shall instruct many: yet they shall fall by the sword, and by flame, by captivity, and by spoil, many days. Now when they shall fall, they shall be holpen with a little help: but many shall cleave to them with flatteries. And some of them of understanding shall fall, to try them, and to purge, and to make them white, even to the time of the end: because it is yet for a time appointed. And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done.’ Daniel 11:30–36.

Wala tayong panahong dapat sayangin. Nasa unahan natin ang mga panahong masalimuot. Ang sanlibutan ay nililigalig ng diwa ng digmaan. Hindi maglalaon, magaganap ang mga tagpo ng kaguluhang binanggit sa mga propesiya. Ang propesiya sa ikalabing-isang kabanata ng Daniel ay halos sumapit na sa ganap na katuparan. Marami sa kasaysayang naganap bilang katuparan ng propesiyang ito ay mauulit. Sa talatang tatlumpu, may binabanggit na isang kapangyarihan na “mapipighati, at babalik, at magkakaroon ng poot laban sa banal na tipan: gayon ang kaniyang gagawin; siya’y babalik pa, at makikipagsanggunian sa mga nagsisitalikod sa banal na tipan. At mga hukbo ay titindig sa kaniyang panig, at kanilang lalapastanganin ang santuwaryo ng kalakasan, at aalisin ang palaging handog, at kanilang ilalagay ang kasuklamsuklam na nagpapangwawasak. At ang mga gumagawa ng kasamaan laban sa tipan ay kaniyang sisirain sa pamamagitan ng mga paglalangis: ngunit ang bayang nakakikilala sa kanilang Diyos ay magiging matatag, at gagawa ng mga dakilang gawa. At silang may unawa sa bayan ay magtuturo sa marami: gayon ma’y mabubuwal sila sa tabak, at sa apoy, sa pagkabihag, at sa pagsamsam, sa maraming araw. At kapag sila’y mabuwal, sila’y matutulungan ng kaunting tulong: ngunit marami ang kakapit sa kanila sa pamamagitan ng paglalangis. At ang ilan sa mga may unawa ay mabubuwal, upang subukin sila, at dalisayin, at paputiin sila, hanggang sa panahon ng kawakasan: sapagka’t ito’y para pa sa panahong itinalaga. At ang hari ay gagawa ayon sa kaniyang kalooban; at itataas niya ang kaniyang sarili, at lubhang palalakihin niya ang kaniyang sarili higit sa bawa’t diyos, at magsasalita siya ng mga kamangha-manghang bagay laban sa Diyos ng mga diyos, at magtatagumpay siya hanggang sa maganap ang kapootan: sapagka’t ang itinakda ay gagawin.” Daniel 11:30-36.

“Scenes similar to those described in these words will take place. We see evidence that Satan is fast obtaining the control of human minds who have not the fear of God before them. Let all read and understand the prophecies of this book, for we are now entering upon the time of trouble spoken of:

Magaganap ang mga tagpong kahalintulad ng inilalarawan ng mga salitang ito. Nakikita natin ang mga katibayan na si Satanas ay mabilis na nagtatamo ng pagkakontrol sa mga isipan ng mga taong walang takot sa Diyos. Basahin at unawain nawa ng lahat ang mga propesiya ng aklat na ito, sapagkat tayo ngayon ay pumapasok sa binanggit na panahon ng kapighatian:

“‘And at that time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever. But thou, O Daniel, shut up the words, and seal the book, even to the time of the end: many shall run to and fro, and knowledge shall be increased.’ Daniel 12:1–4.” Manuscript Releases, number 13, 394.

'At sa panahong yaon ay titindig si Miguel, ang dakilang prinsipe na tumatayo para sa mga anak ng iyong bayan: at magkakaroon ng panahon ng kapighatian, na hindi pa kailanman nangyari mula nang magkaroon ng isang bansa hanggang sa panahong yaon: at sa panahong yaon ay maliligtas ang iyong bayan, bawat isa na masusumpungang nakasulat sa aklat. At marami sa mga natutulog sa alabok ng lupa ay magigising, ang iba tungo sa buhay na walang hanggan, at ang iba tungo sa kahihiyan at walang hanggang paghamak. At ang marurunong ay magniningning na tulad ng ningning ng kalangitan; at ang mga umaakay ng marami tungo sa katuwiran ay tulad ng mga bituin magpakailanman at walang hanggan. Ngunit ikaw, O Daniel, ipinid mo ang mga salita, at tatakan mo ang aklat, hanggang sa panahon ng wakas: marami ang magpaparoo’t parito, at ang kaalaman ay madaragdagan.' Daniel 12:1-4." Manuscript Releases, bilang 13, 394.