In the eighty-first article in this series of articles on the book of Daniel we included a passage from Manuscript Releases, volume 20, 17–22, where Sister White clearly identifies that the teaching that “the daily,” represents Christ’s sanctuary had been given to Elders Prescott and Daniells by “angels that had been expelled from heaven.” She does not actually identify their false idea of “the daily,” as I have done, but the historical record is abundantly clear that this is what they were trying to establish as truth. They were seeking to rewrite portions of Uriah Smith’s book Daniel and the Revelation, that uphold the understanding of “the daily,” which she identifies in Early Writings, page seventy-four as the correct view.

Sa ika-walumpu’t-isang artikulo sa seryeng ito ng mga artikulo tungkol sa aklat ni Daniel ay isinama namin ang isang sipi mula sa Manuscript Releases, tomo 20, 17-22, kung saan malinaw na tinukoy ni Sister White na ang katuruang ang “the daily” ay kumakatawan sa santuwaryo ni Cristo ay ibinigay kina Elders Prescott at Daniells ng “mga anghel na pinalayas mula sa langit.” Hindi niya tahasang tinukoy ang kanilang maling ideya hinggil sa “the daily,” gaya ng ginawa ko, ngunit napakaliwanag sa tala ng kasaysayan na ito ang kanilang pinagsisikapang itatag bilang katotohanan. Pinagsisikapan nilang muling isulat ang ilang bahagi ng aklat ni Uriah Smith na Daniel and the Revelation, na nagtataguyod ng pagkaunawa sa “the daily,” na tinukoy niya sa Early Writings, pahina pitumpu’t apat, bilang ang wastong pananaw.

W. W. Prescott had published a periodical magazine titled The Protestant, in which the sole theme was lifting up the false view of “the daily.” He and the General Conference president, A. G. Daniells became the satanic spearhead to continue Prescott’s efforts towards establishing the false doctrine as the orthodox view in Adventism, but while Ellen White was alive their success in the satanic effort was held in check. In 1931, Daniells reported that in the very year that the passage from Manuscript Releases was written (1910), that he (Daniells) had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” and that she had led him to believe that he and Prescott’s view was correct.

Nagpalathala si W. W. Prescott ng isang peryodikong magasin na pinamagatang The Protestant, na ang tanging paksa ay ang pagtataguyod ng maling pananaw hinggil sa “the daily.” Siya at ang pangulo ng General Conference na si A. G. Daniells ay naging satanikong taliba upang ipagpatuloy ang mga pagsisikap ni Prescott tungo sa pagtatatag ng maling doktrina bilang ortodoksong pananaw sa Adventismo, ngunit habang nabubuhay pa si Ellen White, napigil ang kanilang pagtatagumpay sa satanikong pagsisikap. Noong 1931, iniulat ni Daniells na sa mismong taong naisulat ang sipi mula sa Manuscript Releases (1910), nagkaroon siya (si Daniells) ng isang panayam kay Kapatid na White hinggil sa “the daily,” at inakay siya nito na maniwalang tama ang pananaw nila ni Prescott.

It is important to understand this history, for we are now beginning our consideration of the increase of knowledge that arrived in 1989, when the sacred reform lines and the last six verses of Daniel eleven were unsealed. To recognize the light that was produced with the collapse of the Soviet Union in fulfillment of verse forty of Daniel eleven, requires that “the daily,” and the prophetic history represented by “the daily” be correctly understood, for that history illustrates the repeat of that history in verses forty to forty-five of Daniel eleven. Those verses identify that the message that is unsealed in those verses are the “tidings of the east and north,” that bring about the final persecution of God’s people.

Mahalagang maunawaan ang kasaysayang ito, sapagkat ngayon ay sinisimulan na natin ang ating pagsasaalang-alang sa pagdarami ng kaalaman na dumating noong 1989, nang ang mga banal na linya ng reporma at ang huling anim na talata ng Daniel labing-isa ay naalisan ng tatak. Upang makilala ang liwanag na naibunga sa pagbagsak ng Unyong Sobyet bilang katuparan ng talatang apatnapu ng Daniel labing-isa, nangangailangan na ang "the daily" at ang propetikong kasaysayang kinakatawan ng "the daily" ay maunawaang wasto, sapagkat ang kasaysayang iyon ay naglalarawan ng pag-ulit ng kasaysayang iyon sa mga talatang apatnapu hanggang apatnapu't lima ng Daniel labing-isa. Tinutukoy ng mga talatang iyon na ang mensaheng naalisan ng tatak sa mga talatang iyon ay ang "mga balita mula sa silangan at sa hilaga," na nagbubunga ng pangwakas na pag-uusig laban sa bayan ng Diyos.

But tidings out of the east and out of the north shall trouble him: therefore he shall go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many. And he shall plant the tabernacles of his palace between the seas in the glorious holy mountain; yet he shall come to his end, and none shall help him. Daniel 11:44, 45.

Ngunit ang mga balita mula sa silangan at mula sa hilaga ay magpapabagabag sa kaniya; kaya siya’y lalabas na may matinding poot upang lipulin at lubusang puksain ang marami. At kaniyang itatayo ang mga tolda ng kaniyang palasyo sa pagitan ng mga dagat, sa maluwalhating banal na bundok; gayon ma’y darating siya sa kaniyang wakas, at walang tutulong sa kaniya. Daniel 11:44, 45.

The message of verse forty that was unsealed at the collapse of the Soviet Union in 1989, is the latter rain message that will cause the papacy (the king of the north), to “go forth with great fury to destroy, and utterly to make away many.” “Tidings” is prophetically a message.

Ang mensahe ng ikaapatnapung talata na nabuksan sa pagbagsak ng Unyong Sobyet noong 1989, ay ang mensahe ng huling ulan na magpapakilos sa Kapapahan (ang hari ng hilaga) upang "lumabas na may matinding poot upang magwasak, at lubusang lipulin ang marami." Ang "tidings" ay, sa propesiya, isang mensahe.

And how shall they preach, except they be sent? as it is written, How beautiful are the feet of them that preach the gospel of peace, and bring glad tidings of good things! Romans 10:15.

At paano silang mangangaral, malibang sila’y suguin? Gaya ng nasusulat, gaano kaganda ang mga paa ng mga nangangaral ng ebanghelyo ng kapayapaan, at nagdadala ng mabuting balita tungkol sa mabubuting bagay! Roma 10:15.

The message of the latter rain is the message presented by God’s last-day watchmen, who sing the song of the vineyard and the song of Moses and the Lamb.

Ang mensahe ng huling ulan ay ang mensaheng ipinapahayag ng mga tagapagbantay ng Diyos sa mga huling araw, na umaawit ng awit ng ubasan at ng awit ni Moises at ng Kordero.

How beautiful upon the mountains are the feet of him that bringeth good tidings, that publisheth peace; that bringeth good tidings of good, that publisheth salvation; that saith unto Zion, Thy God reigneth! Thy watchmen shall lift up the voice; with the voice together shall they sing: for they shall see eye to eye, when the Lord shall bring again Zion. Isaiah 52:7, 8.

Kay ganda sa mga bundok ang mga paa ng nagdadala ng mabuting balita, na nagpapahayag ng kapayapaan; ng nagdadala ng mabuting balita ng kabutihan, na nagpapahayag ng kaligtasan; na nagsasabi sa Sion, Naghahari ang iyong Diyos! Itataas ng iyong mga bantay ang kanilang tinig; sabay-sabay sa tinig ay aawit sila: sapagkat makikita nila nang mata sa mata, kapag muling ibinalik ng Panginoon ang Sion. Isaias 52:7, 8.

The “tidings” in verse forty-four of Daniel eleven enrage the man of sin, and the final papal bloodbath is accomplished. That message is the message of the third angel that swells to a loud cry at the soon coming Sunday law.

Ang "tidings" sa talatang apatnapu’t apat ng Daniel labing-isa ay magpapagalit sa taong makasalanan, at maisasakatuparan ang huling pagdanak ng dugo ng Papado. Ang mensaheng iyon ay ang mensahe ng ikatlong anghel na lumalago tungo sa malakas na sigaw pagdating ng nalalapit na batas ng Linggo.

“None are condemned until they have had the light and have seen the obligation of the fourth commandment. But when the decree shall go forth enforcing the counterfeit sabbath, and the loud cry of ‘the third angel’ shall warn men against the worship of the beast and his image, the line will be clearly drawn between the false and the true. Then those who still continue in transgression will receive the mark of the beast.” Signs of the Times, November 8, 1899.

Walang sinuman ang hinahatulan hanggang sa kanilang matanggap ang liwanag at makita ang pananagutang itinatadhana ng ikaapat na utos. Ngunit kapag lumabas na ang dekretong magpapatupad ng pagtalima sa huwad na Sabbath, at ang malakas na sigaw ng 'ikatlong anghel' ay magbibigay-babala sa mga tao laban sa pagsamba sa halimaw at sa kanyang larawan, ang guhit ay maliwanag na iguguhit sa pagitan ng huwad at ng totoo. Kung magkagayo'y yaong mga magpapatuloy pa rin sa pagsalangsang ay tatanggap ng tatak ng halimaw. Signs of the Times, Nobyembre 8, 1899.

The “tidings of the east and north” that enrages the papacy, swells to a loud cry at the Sunday law, and that message is the message of the latter rain that began on September 11, 2001. The expression “loud voice” is a prophetic term that represents an increasing power.

Ang "mga balita mula sa silangan at hilaga" na nagpapagalit sa kapapahan ay sumisidhi hanggang maging isang malakas na hiyaw sa panahon ng batas ng Linggo, at ang mensaheng iyon ay ang mensahe ng huling ulan na nagsimula noong Setyembre 11, 2001. Ang pariralang "malakas na tinig" ay isang terminong propetiko na kumakatawan sa tumitinding kapangyarihan.

“The truth for this time, the third angel’s message, is to be proclaimed with a loud voice, meaning with increasing power, as we approach the great final test.” The 1888 Materials, 1710.

Ang katotohanan para sa kapanahunang ito, ang mensahe ng ikatlong anghel, ay nararapat na ipahayag na may malakas na tinig, ibig sabihin, na may papalakas na kapangyarihan, habang tayo'y lumalapit sa dakilang pangwakas na pagsubok. The 1888 Materials, 1710.

The “tidings” of verse forty-four is the latter rain message just before human probation closes, as Michael stands up. It is the same latter rain message that arrived on September 11, 2001, but it swells to a loud cry, or a loud voice when the one hundred and forty-four thousand are sealed and the Holy Spirit is then poured out without measure. It is the same latter rain message that marked the period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand.

Ang “balita” ng talatang apatnapu’t apat ay ang mensahe ng huling ulan na kaagad na nauuna sa pagsasara ng probasyon ng sangkatauhan, sa pagtindig ni Michael. Ito ang gayunding mensahe ng huling ulan na dumating noong Setyembre 11, 2001, ngunit ito’y sumisidhi hanggang sa maging malakas na sigaw, o malakas na tinig, kapag ang isandaan at apatnapu’t apat na libo ay natatakan at saka ibinubuhos ang Espiritu Santo nang walang sukat. Ito rin ang gayunding mensahe ng huling ulan na nagbigay-tanda sa panahon ng pagtatatakan ng isandaan at apatnapu’t apat na libo.

It is the latter rain message that has been counterfeited by a peace and safety message that is presented by Laodicean Adventism from the arrival of the “ass” until the arrival of the “lion”. The period between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law marks the spiritual death bed for Laodicean Adventism, and those that are judged after God’s house (Jerusalem) is judged, die in the same grave. The death bed for Laodicean Adventism is between the ass and the lion, and the message that is rejected and produces their death is the “tidings out of the “east” (a symbol of Islam) and the north (a symbol of the papacy). It is the same message, which is the third angel’s message.

Ito ang mensahe ng huling ulan na hinuwad ng isang mensahe ng “kapayapaan at katiwasayan” na ipinapahayag ng Adventismong Laodiceano mula sa pagdating ng “ass” hanggang sa pagdating ng “lion”. Ang panahong nasa pagitan ng Setyembre 11, 2001 at ng nalalapit na batas ng Linggo ay nagmamarka ng espirituwal na higaang-kamatayan para sa Adventismong Laodiceano, at yaong mga hinahatulan pagkatapos mahatulan ang bahay ng Diyos (Jerusalem) ay namamatay sa gayunding libingan. Ang higaang-kamatayan para sa Adventismong Laodiceano ay nasa pagitan ng “ass” at ng “lion”, at ang mensaheng tinatanggihan at nagbubunga ng kanilang kamatayan ay ang “balita mula sa “silangan” (isang sagisag ng Islam) at sa hilaga (isang sagisag ng kapapahan)”. Iyon din ang mensahe, na siyang mensahe ng ikatlong anghel.

The last six verses of Daniel eleven, that were unsealed at the time of the end in 1989, is the message of the latter rain, which is proclaimed in a time when a false latter rain message of “peace and safety” is being proclaimed. The testing of the latter rain first confronts God’s house, for that is where judgment begins, and it then confronts the other flock outside of God’s house. For this reason, it is essential to understand the “lie” that was introduced into Laodicean Adventism in the third generation, for while God pours out His Holy Spirit on those He is sealing, He simultaneously pours out strong delusion upon those who receive not the love of the truth.

Ang huling anim na talata ng Daniel 11, na inalisan ng tatak sa panahon ng wakas noong 1989, ay ang mensahe ng huling ulan; at ito’y ipinahahayag sa isang panahong kasabay na ipinangangaral ang isang huwad na mensahe ng huling ulan na “kapayapaan at katiwasayan”. Ang pagsubok ng huling ulan ay unang dumarating sa sambahayan ng Diyos, sapagkat diyan nagsisimula ang paghatol; at pagkatapos ay dumarating din ito sa iba pang kawan na nasa labas ng sambahayan ng Diyos. Dahil dito, mahalagang maunawaan ang “kasinungalingan” na naipasok sa Laodiceang Adventismo sa ikatlong salinlahi, sapagkat habang ibinubuhos ng Diyos ang Kanyang Espiritu Santo sa mga sinaselyuhan Niya, kasabay din Niyang ibinubuhos ang makapangyarihang paglilinlang sa mga hindi tumatanggap ng pag-ibig sa katotohanan.

During the controversy of the first decade and a half of the twentieth century over “the daily,” one of the men who defended the correct Millerite position that “the daily” is a symbol of paganism, was F. C. Gilbert. Gilbert was a convert from Judaism and read and spoke perfect Hebrew. He defended the pioneer position in the book of Daniel based upon his understanding of the Hebrew language. In 1910, the very year that Sister White wrote the manuscript that was going to be buried for decades, which identified that Daniells’ and Prescott’s view of “the daily,” came from Satan’s angels, Gilbert had a personal interview with Sister White over the issue of “the daily.”

Sa panahon ng kontrobersiya noong unang dekada at kalahati ng ikadalawampung siglo hinggil sa “the daily,” isa sa mga lalaking ipinagtanggol ang wastong posisyon ng mga Millerite na ang “the daily” ay isang sagisag ng paganismo ay si F. C. Gilbert. Si Gilbert ay isang nagbagong-loob mula sa Hudaismo at nakababasa at nakapagsasalita ng perpektong Hebreo. Ipinagtanggol niya ang pananaw ng mga pasimuno sa aklat ni Daniel batay sa kaniyang pagkaunawa sa wikang Hebreo. Noong 1910, mismong taong isinulat ni Sister White ang manuskritong itatago sa loob ng maraming dekada—na tumukoy na ang pananaw nina Daniells at Prescott hinggil sa “the daily” ay nagmula sa mga anghel ni Satanas—nagkaroon si Gilbert ng isang personal na panayam kay Sister White tungkol sa usapin ng “the daily.”

We know he had an interview, for he immediately (the next day) wrote out a summary of the interview he had with Sister White. In 1931, A. G. Daniells made a claim that he had an interview with Sister White on the subject of “the daily” in the same year—1910. Daniells claimed Sister White left him no conclusion but that “the daily” was a symbol of Christ’s sanctuary ministry. But Daniells’ claim of an interview, was not only a “lie,” it is the “lie” of prophecy which produces strong delusion.

Batid natin na nagkaroon siya ng panayam, sapagkat kaagad niyang (kinabukasan) isinulat ang isang buod ng panayam na naganap sa pagitan nila ni Sister White. Noong 1931, nag-angkin si A. G. Daniells na nagkaroon siya ng panayam kay Sister White hinggil sa paksa ng “the daily” noong kaparehong taon—1910. Ipinahayag ni Daniells na ang tanging konklusyong iniwan sa kaniya ni Sister White ay na ang “the daily” ay isang sagisag ng ministeryo ni Cristo sa santuaryo. Ngunit ang pag-aangkin ni Daniells hinggil sa isang panayam ay hindi lamang isang “kasinungalingan”; ito ang “kasinungalingan” ng propesiya na nagbubunga ng makapangyarihang paglilinlang.

For those who may not have access to the 1843 and 1850 charts, it is important to understand that when the 1843 chart was published in 1842, the Millerites still believed the sanctuary that was to be cleansed in fulfillment of the twenty-three-hundred-year prophecy was the earth. When they published the 1850 chart, they then knew the sanctuary to be cleansed was the heavenly sanctuary. For this reason the 1843 chart has NO illustration of God’s sanctuary, but the 1850 chart DOES have an illustration of God’s sanctuary. This is important, for Daniells claimed that in his interview with Sister White that he showed her the 1843 chart, and he pointed out the sanctuary on the chart. That would have been impossible, for there is no sanctuary on the 1843 chart. His claim of an interview was a “lie.”

Para sa mga maaaring walang akses sa mga tsart ng 1843 at 1850, mahalagang maunawaan na noong inilathala ang tsart ng 1843 noong 1842, naniniwala pa ang mga Millerite na ang santuwaryong lilinisin, bilang katuparan ng propesiya ng dalawang libo’t tatlong daang taon, ay ang daigdig. Nang inilathala nila ang tsart ng 1850, nalaman na nila na ang santuwaryong lilinisin ay ang makalangit na santuwaryo. Dahil dito, ang tsart ng 1843 ay walang ilustrasyon ng santuwaryo ng Diyos, ngunit ang tsart ng 1850 ay may ilustrasyon ng santuwaryo ng Diyos. Mahalaga ito, sapagkat inangkin ni Daniells na sa kaniyang panayam kay Sister White ay ipinakita niya sa kaniya ang tsart ng 1843, at itinuro niya ang santuwaryo sa tsart. Hindi iyon maaaring nangyari, sapagkat walang santuwaryo sa tsart ng 1843. Ang kaniyang pag-aangkin ng isang panayam ay isang "kasinungalingan."

When I was working through this history in 2009, and became aware that the men on both sides of the issue both claimed to have had an interview with Sister White on the subject of “the daily,” I emailed the Ellen White Estate and asked if they had access to the log book that recorded Sister White’s interviews in 1910. They replied that they still had the log book. The following is my email and the response from the Ellen White Estate.

Noong sinusuri ko ang kasaysayang ito noong 2009, nabatid ko na ang mga lalaki sa magkabilang panig ng usapin ay kapwa nag-angking nagkaroon sila ng pakikipanayam kay Kapatid na White hinggil sa paksa ng “the daily,” kaya nagpadala ako ng email sa Ellen White Estate at nagtanong kung nasa kanila ang aklat-talaan na nagtatala ng mga pakikipanayam ni Kapatid na White noong 1910. Sumagot sila na taglay pa rin nila ang aklat-talaan. Ang sumusunod ay ang aking email at ang tugon mula sa Ellen White Estate.

Monday, January 19, 2009

Lunes, Enero 19, 2009

To whom it may concern:

Sa Kinauukulan:

I have heard that there is a log-book that recorded who had interviews with Sister White and what the interviews concerned. I am trying to verify or repudiate whether A. G. Daniells had an interview with Sister White in 1910 concerning the subject of the “daily.” I am aware that there is historical testimony that the interview took place, but I am wondering if there is any record in an official log-book that actually records this. At the same time, I have been told that F. C. Gilbert also had an interview with Sister White in 1910 on the subject of the “daily,” and would like to know if that can be confirmed by a log-book that was kept by her staff during that period. Perhaps there was no log-book, or perhaps if there was you do not release that information, or perhaps it may be beyond your ability to check it out for me even if it does exist. So, in any case I wanted to ask. Any help you could provide would be greatly appreciated.

Nabalitaan ko na may isang aklat-talaan na nagtatala kung sinu-sino ang nakipagpanayam kay Sister White at kung ano ang naging paksa ng mga panayam. Sinisikap kong patunayan o pabulaanan kung si A. G. Daniells ay nagkaroon ng isang panayam kay Sister White noong 1910 hinggil sa paksa ng “daily.” Batid ko na may makasaysayang patotoo na naganap ang panayam, subalit nais kong malaman kung mayroong tala sa isang opisyal na aklat-talaan na tuwirang nagtatala nito. Kasabay nito, ipinabatid sa akin na si F. C. Gilbert ay nagkaroon din ng panayam kay Sister White noong 1910 tungkol sa “daily,” at nais kong malaman kung mapatutunayan iyon ng isang aklat-talaan na iningatan ng kanyang mga kawani sa panahong iyon. Marahil ay walang aklat-talaan, o marahil kung mayroon man ay hindi ninyo inilalabas ang gayong impormasyon, o marahil ay lampas sa inyong kakayahang siyasatin ito para sa akin kahit umiiral man ito. Kaya, sa anumang kaso, nais ko sanang magtanong. Lubos kong pahahalagahan ang anumang tulong na maibibigay ninyo.

Dear Jeff,

Minamahal na Jeff,

Thank you for your email. We do have a fairly complete account of Ellen White’s itinerary, based upon her letters, diaries, and published appointments, but no “log-book” as such.

Maraming salamat sa inyong email. Mayroon kaming halos kumpletong tala ng itineraryo ni Ellen White, na nakabatay sa kaniyang mga liham, mga talaarawan, at mga inilathalang tipanan, subalit wala kaming “log-book” bilang gayon.

You have no doubt read about A G Daniells’ visit with Ellen White in vol. 6 of the EGW Biography, The Later Elmshaven Years, pp. 256, 257. We have found no independent record of this interview. We do have a letter from Elder Gilbert on June 1, 1910, indicating his plan to be in St. Helena (where Ellen White lived) on June 6-9. That is the extent of the supporting documentation that I am aware of.

Walang alinlangan, nabasa na ninyo ang tungkol sa pagdalaw ni A. G. Daniells kay Ellen White sa tomo 6 ng EGW Biography, The Later Elmshaven Years, mga pahina 256, 257. Wala kaming natagpuang hiwalay na tala tungkol sa panayam na ito. Gayunman, mayroon kaming isang liham mula kay Elder Gilbert noong Hunyo 1, 1910, na nagpapahiwatig ng kaniyang balak na nasa St. Helena (kung saan nanirahan si Ellen White) siya noong Hunyo 6-9. Iyon na ang kabuuan ng sumusuportang dokumentasyon na aking batid.

God bless—Tim Poirier Vice Director Ellen G. White Estate

Pagpalain nawa kayo ng Diyos—Tim Poirier, Pangalawang Direktor, Ellen G. White Estate

There is no independent record of Daniells ever having an interview on the subject of “the daily,” but there is a letter from Gilbert identifying his intent to be at her home from the sixth to ninth of June, 1910.

Walang independiyenteng tala na nagsasaad na si Daniells ay nagkaroon man lamang ng panayam hinggil sa paksa ng “the daily,” ngunit may isang liham mula kay Gilbert na nagsasaad ng kanyang layuning nasa kanyang tahanan mula ika-6 hanggang ika-9 ng Hunyo, 1910.

In the biography of Sister White, that the Ellen White estate references, where her grandson addresses the issue of Daniells’ interview he recorded Daniells’ claim concerning the fabricated interview of 1910:

Sa biyograpiya ni Sister White na binabanggit ng Ellen White Estate, kung saan tinatalakay ng kaniyang apo ang usapin hinggil sa panayam ni Daniells, itinala niya ang pag-aangkin ni Daniells tungkol sa kinathang panayam noong 1910:

“At one point a little later in the discussions, Elder Daniells, accompanied by W. C. White and C. C. Crisler, eager to get from Ellen White herself just what the meaning was of her Early Writings statement, went to her and laid the matter before her. Daniells took with him Early Writings and the 1843 chart. He sat down close to Ellen White and plied her with questions. His report of this interview was confirmed by W. C. White:

Sa isang pagkakataon, di-kalaunan habang nagpapatuloy ang mga pagtalakay, si Elder Daniells, na sinamahan nina W. C. White at C. C. Crisler, at sabik na matiyak mula kay Ellen White mismo kung ano ang tiyak na kahulugan ng kanyang pahayag sa Early Writings, ay pumaroon sa kanya at iniharap ang usapin. Dala ni Daniells ang Early Writings at ang tsart ng 1843. Umupo siya malapit kay Ellen White at sinailalim siya sa sunud-sunod na pagtatanong. Ang kanyang ulat tungkol sa panayam na ito ay pinagtibay ni W. C. White:

“‘I first read to Sister White the statement given above in Early Writings. Then I placed before her our prophetic chart used by our ministers in expounding the prophecies of Daniel and Revelation. I called her attention to the picture of the sanctuary and also to the 2300-year period as they appeared on the chart.

"'Una kong binasa kay Sister White ang pahayag na ibinigay sa itaas sa Early Writings. Pagkatapos ay iniharap ko sa kaniya ang aming makahulang tsart na ginagamit ng aming mga ministro sa pagpapaliwanag ng mga propesiya sa Daniel at Apocalipsis. Tinawag ko ang kaniyang pansin sa larawan ng santuwaryo at gayundin sa 2300-taong panahon, gaya ng pagkakalarawan ng mga ito sa tsart.

“‘I then asked if she could recall what was shown her regarding this subject.

'Pagkaraan, tinanong ko kung natatandaan niya ang ipinakita sa kanya hinggil sa paksang ito.

“‘As I recall her answer, she began by telling how some of the leaders who had been in the 1844 movement endeavored to find new dates for the termination of the 2300-year period. This endeavor was to fix new dates for the coming of the Lord. This was causing confusion among those who had been in the Advent Movement.

'Ayon sa pagkakatanda ko sa kanyang sagot, sinimulan niya ang kanyang tugon sa pagsasalaysay kung paanong ang ilan sa mga pinunong naging bahagi ng kilusang 1844 ay nagsumikap na maghanap ng mga bagong petsa para sa pagtatapos ng panahong dalawang libo't tatlong daang taon. Layunin ng pagsusumikap na ito na itakda ang mga bagong petsa para sa pagdating ng Panginoon. Noo'y nagiging sanhi ito ng kalituhan sa mga naging bahagi ng Kilusang Adbiyento.

“‘In this confusion the Lord revealed to her, she said, that the view that had been held and presented regarding the dates was correct, and that there must never be another time set, nor another time message.

'Sa kalituhang ito ay ipinahayag sa kanya ng Panginoon, aniya, na ang pananaw na pinanghawakan at inilahad hinggil sa mga petsa ay wasto, at na kailanma’y hindi na dapat magkaroon ng panibagong pagtatakda ng panahon, ni ng panibagong mensaheng may pagtatakda ng panahon."

“‘I then asked her to tell what had been revealed to her about the rest of the “daily”—the Prince, the host, the taking away of the “daily,” and the casting down of the sanctuary.

'Pagkatapos ay hiniling ko sa kanya na ilahad kung ano ang ipinahayag sa kanya hinggil sa nalalabi ng "daily"-ang Prinsipe, ang hukbo, ang pag-aalis ng "daily," at ang pagpapabagsak ng santuwaryo.

“‘She replied that these features were not placed before her in vision as the time part was. She would not be led out to make an explanation of those points of the prophecy.

'Sumagot siya na ang mga aspektong ito ay hindi ipinakita sa kanya sa pangitain, gaya ng ipinakita ang bahaging ukol sa panahon. Hindi siya pangungunahan upang magbigay ng paliwanag tungkol sa mga puntong iyon ng propesiya.

“‘The interview made a deep impression upon my mind. Without hesitation she talked freely, clearly, and at length about the 2300-year period, but regarding the other part of the prophecy she was silent.

"'Ang panayam ay nag-iwan ng malalim na impresyon sa aking isipan. Walang pag-aatubili, nagsalita siya nang malaya, malinaw, at malawig hinggil sa 2300-taong panahon, ngunit tungkol sa isa pang bahagi ng propesiya ay nanahimik siya.

“‘The only conclusion I could draw from her free explanation of the time and her silence as to the taking away of the “daily” and the casting down of the sanctuary was that the vision given her was regarding the time, and that she received no explanation as to the other parts of the prophecy.—DF 201b, AGD statement, Sept. 25, 1931.” Arthur White, Ellen G. White, volume 6, 257.

'Ang tanging konklusyong mahihinuha ko mula sa kanyang malayang pagpapaliwanag tungkol sa panahon at sa kanyang pananahimik hinggil sa pag-aalis ng "daily" at sa pagpapabagsak ng santuwaryo ay na ang pangitaing ibinigay sa kanya ay tungkol sa panahon, at na hindi siya tumanggap ng anumang paliwanag hinggil sa iba pang mga bahagi ng propesiya.-DF 201b, pahayag ng AGD, Sept. 25, 1931.' Arthur White, Ellen G. White, tomo 6, 257.

Daniells claimed he showed her the 1843 chart and asked her about the sanctuary that is not represented on the chart. He claimed he also took the book Early Writings and plied her with questions about what she meant when she clearly endorsed the pioneer understanding of the “the daily” and that the chart was directed by the hand of the Lord. Ellen White’s son, who was the father of Arthur L. White, the biographer that wrote the overview of this supposed event, had accepted Daniells’ and Prescott’s satanic view of “the daily,” and gave witness to Daniells’ claim of what he had heard in the interview. They were simply not careful with their fabricated story, for the 1843 chart does not represent a sanctuary that Daniells could have pointed to.

Iginiit ni Daniells na ipinakita niya sa kaniya ang tsart ng 1843 at tinanong siya hinggil sa santuwaryong hindi nakalarawan sa tsart. Iginiit din niyang dinala niya ang aklat na Early Writings at sunod-sunod na tinanong siya tungkol sa kaniyang ibig sabihin nang hayagang pinagtibay niya ang pagkaunawa ng mga tagapanguna hinggil sa “the daily,” at ang pahayag na ang tsart ay pinatnubayan ng kamay ng Panginoon. Ang anak ni Ellen White, na ama ni Arthur L. White, ang biyograpong sumulat ng pangkalahatang paglalahad ng diumano’y pangyayaring ito, ay tinanggap ang makademonyong pananaw nina Daniells at Prescott hinggil sa “the daily,” at nagpatotoo sa pag-aangkin ni Daniells tungkol sa kaniyang narinig sa panayam. Sila ay sadyang hindi naging maingat sa kanilang gawa-gawang salaysay, sapagkat ang tsart ng 1843 ay hindi naglalarawan ng santuwaryong maaari sanang maituro ni Daniells.

Another falsehood that is represented in the interview is the lie that the passage from Early Writings was a warning against “time setting.” The passage Daniells supposedly asked about is as follows:

Isa pang kasinungalingang inilalahad sa panayam ay ang kasinungalingan na ang sipi mula sa Early Writings ay isang babala laban sa "pagtatakda ng panahon." Ang siping sinasabing ipinagtanong ni Daniells ay ang sumusunod:

“I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.

Nakita ko na ang tsart noong 1843 ay pinatnubayan ng kamay ng Panginoon, at na hindi ito dapat baguhin; na ang mga bilang ay ayon sa Kaniyang kalooban; na ang Kaniyang kamay ay nasa ibabaw at tinakpan ang isang pagkakamali sa ilan sa mga bilang, upang walang sinuman ang makakita nito, hanggang sa inalis ang Kaniyang kamay.

“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘daily’; but in the confusion since 1844, other views have been embraced, and darkness and confusion have followed. Time has not been a test since 1844, and it will never again be a test.” Early Writings, 74, 75.

Pagkatapos ay nakita ko, hinggil sa “araw-araw” (Daniel 8:12), na ang salitang “handog” ay idinagdag lamang ng karunungan ng tao at hindi kabilang sa teksto, at na ibinigay ng Panginoon ang wastong pananaw hinggil dito sa mga nagbigay ng sigaw ng oras ng paghatol. Nang umiiral ang pagkakaisa, bago ang 1844, halos lahat ay nagkaisa sa wastong pananaw hinggil sa “araw-araw”; ngunit sa kalituhan mula noong 1844, niyakap ang ibang mga pananaw, at sumunod ang kadiliman at kalituhan. Ang panahon ay hindi na naging isang pagsubok mula noong 1844, at hindi na kailanman muling magiging isang pagsubok. Early Writings, 74, 75.

Willie C. White, Sister White’s son, had accepted the false view of “the daily,” and his son Arthur sought to perpetuate the “lie” associated with the interview that never happened by attempting to suggest that the warning in the passage from Early Writings, was simply and exclusively a warning against time setting. That argument was invented in the 1930’s and becomes a primary part of the “lie.”

Si Willie C. White, anak ni Sister White, ay tinanggap na ang maling pananaw tungkol sa "the daily," at ang anak niyang si Arthur ay sinikap na ipanatili ang "kasinungalingan" na kaugnay ng panayam na hindi kailanman naganap sa pamamagitan ng pagtatangkang ipakahulugan na ang babala sa sipi mula sa akdang Early Writings ay tanging at eksklusibong isang babala laban sa pagtatakda ng panahon. Ang pangangatwirang iyon ay inimbento noong dekada 1930 at nagiging pangunahing bahagi ng "kasinungalingan."

We will take up that argument in the next article.

Tatalakayin natin ang nasabing argumento sa susunod na artikulo.

“September 23d, the Lord showed me that he had stretched out his hand the second time to recover the remnant of his people, and that efforts must be redoubled in this gathering time. In the scattering time Israel was smitten and torn; but now in the gathering time God will heal and bind up his people. In the scattering, efforts made to spread the truth had but little effect, accomplished but little or nothing; but in the gathering when God has set his hand to gather his people, efforts to spread the truth will have their designed effect. All should be united and zealous in the work. I saw that it was a shame for any to refer to the scattering for examples to govern us now in the gathering; for if God does no more for us now than he did then, Israel would never be gathered. It is as necessary that the truth should be published in a paper, as preached.

Noong ika-23 ng Setyembre, ipinakita sa akin ng Panginoon na iniunat Niya ang Kaniyang kamay sa ikalawang pagkakataon upang bawiin ang nalabi ng Kaniyang bayan, at na ang mga pagsisikap ay dapat pagdoblehin sa panahong ito ng pagtitipon. Noong panahon ng pagkakawatak-watak ay nasaktan at napilas ang Israel; ngunit ngayon, sa panahon ng pagtitipon, pagagalingin at tatapalan ng Diyos ang Kaniyang bayan. Sa panahon ng pagkakawatak-watak, ang mga pagsisikap na ipakalat ang katotohanan ay halos walang naging bisa, kakaunti o halos wala ang nagawa; ngunit sa panahon ng pagtitipon, kapag iniunat na ng Diyos ang Kaniyang kamay upang tipunin ang Kaniyang bayan, ang mga pagsisikap na ipakalat ang katotohanan ay magkakaroon ng itinakdang bisa. Ang lahat ay dapat magkaisa at maging masigasig sa gawain. Nakita ko na nakahihiya para kaninuman na gumamit ng mga halimbawa mula sa panahon ng pagkakawatak-watak upang pamahalaan tayo ngayon sa panahon ng pagtitipon; sapagkat kung hindi gagawin ng Diyos para sa atin ngayon ang higit kaysa sa ginawa Niya noon, kailanman ay hindi matitipon ang Israel. Kasingkinakailangan ng pangangaral ang paglalathala ng katotohanan sa isang pahayagan.

“The Lord showed me that the 1843 chart was directed by his hand, and that no part of it should be altered; that the figures were as he wanted them. That his hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until his hand was removed.

Ipinakita sa akin ng Panginoon na ang tsart noong 1843 ay pinatnubayan ng kanyang kamay, at na walang bahagi nito ang dapat baguhin; na ang mga bilang ay ayon sa kanyang nais. Na ang kanyang kamay ay nakalukob at ikinubli ang isang pagkakamali sa ilan sa mga bilang, upang walang sinuman ang makakita nito, hanggang sa inalis ang kanyang kamay.

“Then I saw in relation to the ‘Daily,’ that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text; and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry. When union existed, before 1844, nearly all were united on the correct view of the ‘Daily;’ but since 1844, in the confusion, other views have been embraced, and darkness and confusion has followed.” Review and Herald, November 1, 1850.

At nakita ko, kaugnay ng 'Daily,' na ang salitang 'sacrifice' ay idinagdag ng karunungan ng tao, at hindi kabilang sa teksto; at na ibinigay ng Panginoon ang wastong pagkaunawa nito sa mga nagbigay ng sigaw ng oras ng paghatol. Nang umiiral ang pagkakaisa, bago ang 1844, halos lahat ay nagkakaisa sa wastong pagkaunawa tungkol sa 'Daily;' ngunit mula noong 1844, sa gitna ng kalituhan, tinanggap ang iba pang mga pananaw, at sumunod ang kadiliman at kalituhan. Review and Herald, Nobyembre 1, 1850.