In the history of the movement of both the first and third angel, the message can be summarized by the second angel’s message.
Sa kasaysayan ng kilusan ng kapwa unang at ikatlong anghel, ang mensahe ay mailalagom sa pamamagitan ng mensahe ng ikalawang anghel.
And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. Revelation 14:8.
At sumunod ang isa pang anghel, na nagsasabi, Bumagsak, bumagsak ang Babilonia, ang dakilang lungsod, sapagkat pinainom niya ang lahat ng mga bansa ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid. Apocalipsis 14:8.
The second angel identifies the triple application of prophecy, for those who wish to see. The second angel is presenting a prophetic message, and the message is that Babylon has twice fallen. It identifies Babylon as that “great city” which is identified in chapters seventeen and eighteen as Modern Babylon. Modern Babylon has twice fallen, and her fall was produced because she made all nations “drink of the wrath of her fornication.” Her fornication was accomplished with the kings of the earth. That relationship allowed her to employ the strength of the kings she committed fornication with to carry out her “wrath,” which is the persecution she brings upon God’s faithful people.
Tinutukoy ng ikalawang anghel ang tatluhang paglalapat ng propesiya, para sa mga nagnanais na makakita. Ang ikalawang anghel ay nagpapahayag ng isang makahulang mensahe, at ang mensahe ay na ang Babilonya ay nahulog nang makalawa. Tinutukoy nito ang Babilonya bilang yaong “dakilang lunsod” na tinutukoy sa mga kabanata labimpito at labingwalo bilang Makabagong Babilonya. Ang Makabagong Babilonya ay nahulog nang makalawa, at ang kanyang pagkakahulog ay naganap sapagkat pinainom niya ang lahat ng mga bansa “ng poot ng kanyang pakikiapid.” Ang kanyang pakikiapid ay naganap kasama ang mga hari ng lupa. Ang ugnayang iyon ang nagbigay-daan sa kanya na gamitin ang lakas ng mga hari ng lupa na kaniyang nakasama sa pakikiapid upang isakatuparan ang kanyang “poot,” na siyang pag-uusig na ipinapataw niya sa tapat na bayan ng Diyos.
Wine is a doctrine, and the doctrine that she leads all nations to drink of, is the false doctrine that claims that worshipping the sun will produce peace. All nations accept the “mark” of her authority, which is the worship of the sun, as represented by Sunday worship. The acceptance of all nations of that “mark,” is brought about by the power of the United States, but it is done so in the time of the escalating warfare being brought upon planet earth by the third Woe of Islam. The nations accept the “wine” of her wrath, based upon a promise of “peace and safety.”
Ang alak ay isang doktrina, at ang doktrinang ipinaiinom niya sa lahat ng bansa ay ang maling doktrina na nag-aangkin na ang pagsamba sa araw ay magdudulot ng kapayapaan. Tinatanggap ng lahat ng bansa ang "tatak" ng kanyang awtoridad, na siyang pagsamba sa araw, na kinakatawan ng pagsamba tuwing Linggo. Ang pagtanggap ng lahat ng bansa sa "tatak" na iyon ay naisasakatuparan sa pamamagitan ng kapangyarihan ng Estados Unidos, ngunit nagaganap ito sa panahon ng tumitinding pakikidigma na dinadala sa planetang Daigdig ng ikatlong "Woe" ng Islam. Tinatanggap ng mga bansa ang "alak" ng kanyang poot, batay sa pangakong "kapayapaan at katiwasayan."
“Now comes the word that I have declared that New York is to be swept away by a tidal wave? This I have never said. I have said, as I looked at the great buildings going up there, story after story, ‘What terrible scenes will take place when the Lord shall arise to shake terribly the earth! Then the words of Revelation 18:1–3 will be fulfilled.’ The whole of the eighteenth chapter of Revelation is a warning of what is coming on the earth. But I have no light in particular in regard to what is coming on New York, only that I know that one day the great buildings there will be thrown down by the turning and overturning of God’s power. From the light given me, I know that destruction is in the world. One word from the Lord, one touch of his mighty power, and these massive structures will fall. Scenes will take place the fearfulness of which we cannot imagine.” Review and Herald, July 5, 1906.
Ngayo’y may lumalabas na balita na ipinahayag ko raw na ang New York ay wawalisin ng isang daluyong? Hindi ko kailanman ito sinabi. Sinabi ko, habang minamasdan ko ang malalaking gusaling itinatayo roon, palapag pagkatapos ng palapag, “Anong kakila-kilabot na mga tagpo ang magaganap kapag ang Panginoon ay babangon upang yanigin nang kakila-kilabot ang lupa! Kung magkagayon ay matutupad ang mga salita ng Pahayag 18:1-3.” Ang buong ikalabingwalong kabanata ng Pahayag ay isang babala tungkol sa darating sa lupa. Ngunit wala akong natatanging liwanag hinggil sa kung ano ang darating sa New York, maliban sa nalalaman kong darating ang araw na ang mga malalaking gusali roon ay ibabagsak sa pamamagitan ng pag-ikot at pagbabaligtad ng kapangyarihan ng Diyos. Mula sa liwanag na ibinigay sa akin, nalalaman kong ang pagkawasak ay nasa sanlibutan. Isang salita lamang mula sa Panginoon, isang dampi ng kanyang makapangyarihang kapangyarihan, at babagsak ang mga dambuhalang gusaling ito. Magaganap ang mga tagpong ang kakila-kilabot ay hindi natin maisapantaha. Review and Herald, Hulyo 5, 1906.
The second angels’ message was repeated on September 11, 2001, when the great buildings of New York City were thrown down by a touch of God’s hand.
Ang ikalawang mensahe ng mga anghel ay inulit noong ika-11 ng Setyembre, 2001, nang ang mga malalaking gusali ng Lungsod ng New York ay ibinagsak sa isang paghipo ng kamay ng Diyos.
“The prophet says, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils’ (Revelation 18:1, 2). This is the same message that was given by the second angel. Babylon is fallen, ‘because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). What is that wine?—Her false doctrines. She has given to the world a false sabbath instead of the Sabbath of the fourth commandment, and has repeated the falsehood that Satan first told Eve in Eden—the natural immortality of the soul. Many kindred errors she has spread far and wide, ‘teaching for doctrines the commandments of men’ (Matthew 15:9).
Wika ng propeta, 'Nakita ko ang isa pang anghel na bumabang mula sa langit, na may dakilang kapangyarihan; at ang lupa ay naliwanagan ng kaniyang kaluwalhatian. At siya'y sumigaw nang makapangyarihan sa malakas na tinig, na sinasabi, Bumagsak, bumagsak ang dakilang Babilonia, at naging tahanan ng mga demonyo' (Apocalipsis 18:1, 2). Ito ang gayon ding mensahe na ibinigay ng ikalawang anghel. Bumagsak ang Babilonia, 'sapagkat pinainom niya ang lahat ng mga bansa ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid' (Apocalipsis 14:8). Ano ang alak na iyon?-Ang kaniyang mga maling doktrina. Ibinigay niya sa sanlibutan ang isang huwad na Sabbath sa halip ng Sabbath ng ikaapat na utos, at inulit ang kasinungalingang unang sinabi ni Satanas kay Eva sa Eden-ang likas na kawalang-kamatayan ng kaluluwa. Marami pang magkakauri niyang kamalian ang kaniyang pinalaganap sa malayo't malapit, 'itinuturo bilang mga doktrina ang mga utos ng mga tao' (Mateo 15:9).
“When Jesus began His public ministry, He cleansed the Temple from its sacrilegious profanation. Among the last acts of His ministry was the second cleansing of the Temple. So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication’ (Revelation 14:8). And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities’ (Revelation 18:4, 5).” Selected Messages, book 2, 118.
"Nang sinimulan ni Jesus ang Kaniyang hayagang ministeryo, nilinis Niya ang Templo mula sa sakrilehiyosong kalapastanganan. Kabilang sa mga huling gawa ng Kaniyang ministeryo ang ikalawang paglilinis ng Templo. Gayon din, sa huling gawa para sa pagbibigay-babala sa sanlibutan, dalawang natatanging panawagan ang ibinibigay sa mga iglesia. Ang mensahe ng ikalawang anghel ay, 'Bumagsak na, bumagsak na ang Babilonia, yaong dakilang bayan, sapagkat pinainom niya ang lahat ng mga bansa ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid' (Apocalipsis 14:8). At sa malakas na sigaw ng mensahe ng ikatlong anghel ay may tinig na naririnig mula sa langit na nagsasabi, 'Magsilabas kayo mula sa kaniya, bayan Ko, upang huwag kayong makibahagi sa kaniyang mga kasalanan, at upang huwag ninyong tanggapin ang kaniyang mga salot. Sapagkat ang kaniyang mga kasalanan ay umabot hanggang sa langit, at naalaala ng Diyos ang kaniyang mga kalikuan' (Apocalipsis 18:4, 5)." Selected Messages, aklat 2, 118.
Between September 11, 2001, and the soon-coming Sunday law in the United States, the first three verses of Revelation eighteen are fulfilled, for it is at the Sunday law, that the call out of Babylon begins.
Sa pagitan ng 11 Setyembre 2001 at ng nalalapit na batas sa Linggo sa Estados Unidos, ang unang tatlong talata ng Apocalipsis kabanata labing-walo ay natutupad, sapagkat sa batas sa Linggo nagsisimula ang panawagang lumabas mula sa Babilonia.
“Revelation 18 points to the time when, as the result of rejecting the threefold warning of Revelation 14:6–12, the church will have fully reached the condition foretold by the second angel, and the people of God still in Babylon will be called upon to separate from her communion. This message is the last that will ever be given to the world; and it will accomplish its work. When those that ‘believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness’ (2 Thessalonians 2:12), shall be left to receive strong delusion and to believe a lie, then the light of truth will shine upon all whose hearts are open to receive it, and all the children of the Lord that remain in Babylon will heed the call: ‘Come out of her, My people’ (Revelation 18:4).” The Great Controversy, 389, 390.
Ang Apocalipsis 18 ay tumutukoy sa panahong, bilang bunga ng pagtanggi sa tatlong babala ng Apocalipsis 14:6-12, ang iglesia ay ganap na mararating ang kalagayang inihula ng ikalawang anghel, at ang bayan ng Diyos na nasa Babilonia pa ay tatawaging humiwalay mula sa pakikipag-isa sa kaniya. Ang pabalitang ito ang huling maibibigay kailanman sa sanlibutan; at matutupad nito ang kaniyang gawain. Kapag yaong “hindi sumampalataya sa katotohanan, kundi nalugod sa kawalang-katuwiran” (2 Tesalonica 2:12), ay iiwan upang tumanggap ng makapangyarihang pagkadaya at sumampalataya sa kasinungalingan, kung magkagayo’y sisinagan ng liwanag ng katotohanan ang lahat ng may pusong bukas upang tanggapin ito, at lahat ng mga anak ng Panginoon na nananatili pa sa Babilonia ay didinggin ang panawagan: “Lumabas kayo mula sa kaniya, bayan Ko” (Apocalipsis 18:4). Ang Dakilang Paglalaban, 389, 390.
At the soon-coming Sunday law the former covenant people will receive strong delusion. From September 11, 2001, until the strong delusion is poured out at the Sunday law the second angel’s message is repeated, and the rejection represents the rejection of “the threefold warning of Revelation fourteen, verses six through twelve.” In this sense, the three angels are represented by the message of the second angel. The second angel’s message is Babylon is fallen, is fallen, and the second angel’s message is placed between the first and third message.
Sa pagdating ng nalalapit na batas ng Linggo, ang dating bayang nasa tipan ay makatatanggap ng makapangyarihang paglilinlang. Mula Setyembre 11, 2001, hanggang sa ibuhos ang makapangyarihang paglilinlang sa panahon ng batas ng Linggo, muling ipinahahayag ang mensahe ng ikalawang anghel, at ang pagtanggi ay kumakatawan sa pagtanggi sa “tatlong-bahaging babala ng Apocalipsis labing-apat, talata anim hanggang labindalawa.” Sa ganitong diwa, ang tatlong anghel ay kinakatawan ng mensahe ng ikalawang anghel. Ang mensahe ng ikalawang anghel ay: Bumagsak, bumagsak ang Babilonya, at ang mensahe ng ikalawang anghel ay inilalagay sa pagitan ng unang mensahe at ng ikatlong mensahe.
The pronouncement of the first voice in Revelation chapter eighteen, is a repetition of the second angel’s message, but it represents a rejection of all three angels of Revelation fourteen. The second angel’s message represents all three messages, and it possesses the signature of Alpha and Omega, for it was proclaimed in the history of the movement of the first angel, and then will be again in the movement of the third angel. The message identifies that Babylon has twice fallen, and in this prophetic sense it is identifying a “triple application of prophecy.”
Ang pagpapahayag ng unang tinig sa Apocalipsis kabanata labing-walo ay isang pag-uulit ng mensahe ng ikalawang anghel, ngunit ito ay kumakatawan sa isang pagtanggi sa tatlong anghel ng kabanata labing-apat ng Apocalipsis. Ang mensahe ng ikalawang anghel ay kumakatawan sa tatlong mensahe, at taglay nito ang lagda ng Alpha at Omega, sapagkat ito’y ipinahayag sa kasaysayan ng kilusan ng unang anghel, at muli itong ipahahayag sa kilusan ng ikatlong anghel. Tinutukoy ng mensahe na makalawang nabuwal ang Babilonia, at sa ganitong makahulang diwa ay tinutukoy nito ang isang "tatluhang paglalapat ng propesiya."
The first two times Babylon fell, as represented by Babel and Babylon, represent the final fall of modern Babylon. The twofold pronouncement of Babylon’s fall is bookended by the first and last message of the three angels. The structure of the three angels possesses the signature of Alpha and Omega, for the first message is identified as the “everlasting gospel,” which by definition means it is the eternal gospel, or the same gospel message for all time. The message of the third angel is the gospel message that warns against receiving the mark of the beast, so the first message and the third message, which are the first and the last messages, are the same messages, for both are the gospel.
Ang unang dalawang pagkakataon ng pagbagsak ng Babilonia, na kinakatawan ng Babel at ng Babilonia, ay kumakatawan sa pangwakas na pagbagsak ng makabagong Babilonia. Ang dalawang ulit na pagpahayag ng pagbagsak ng Babilonia ay napapagitnaan ng unang at huling mensahe ng tatlong anghel. Taglay ng kaayusan ng tatlong anghel ang lagda ng Alfa at Omega, sapagkat ang unang mensahe ay kinikilala bilang ang “walang-hanggang Ebanghelyo,” na sa kahulugan ay ang walang-hanggang Ebanghelyo, o ang iisang mensahe ng Ebanghelyo sa lahat ng panahon. Ang mensahe ng ikatlong anghel ay ang mensahe ng Ebanghelyo na nagbababala laban sa pagtanggap ng tatak ng hayop, kaya ang unang mensahe at ang ikatlong mensahe, na siyang una at huling mga mensahe, ay iisa, sapagkat kapwa ang mga ito ay ang Ebanghelyo.
Alpha and Omega placed His signature of “Truth” upon the three messages, for the Hebrew word translated as “truth,” was created by the Wonderful Linguist by combining the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. “Thirteen” as a symbol represents rebellion, and it is in the second message that the rebellion of Babylon, as represented by her false doctrines and fornication, is identified. As already noted, the second message also contains the signature of Alpha and Omega, for the message that was proclaimed in Millerite history to announce the opening of the judgment is repeated in the movement of the third angel to identify the close of judgment.
Inilagay ni Alpha at Omega ang Kanyang lagdang “Katotohanan” sa tatlong mensahe, sapagkat ang salitang Hebreo na isinasalin bilang “katotohanan” ay nilikha ng Kahanga-hangang Dalubwika sa pamamagitan ng pagsasanib ng una, ikalabintatlo, at huling mga titik ng alpabetong Hebreo. Ang “labintatlo” bilang isang simbolo ay kumakatawan sa paghihimagsik, at sa ikalawang mensahe natutukoy ang paghihimagsik ng Babilonya, na kinakatawan ng kanyang mga huwad na doktrina at pakikiapid. Gaya ng naipuna na, taglay din ng ikalawang mensahe ang lagda ni Alpha at Omega, sapagkat ang mensaheng ipinahayag sa kasaysayan ng mga Millerita upang ihayag ang pagbubukas ng paghuhukom ay inuulit sa kilusan ng ikatlong anghel upang tukuyin ang pagtatapos ng paghuhukom.
The fall of Babel in Genesis chapter eleven, is the first reference of the fall of Babylon, and the witness of Nimrod’s highhanded rebellion contains the signature of the first angel’s message. As demonstrated in previous articles all three messages of the three angels are also located within the first angel. In the message of the first angel the expression, “fear God,” represents the first message, and the expression, “give Him glory,” represents the second angel’s message. The third message is found in the first, when it announces that “the hour of His judgment is come.”
Ang pagbagsak ng Babel sa Kabanata Labing-isa ng Genesis ay ang unang pagbanggit sa pagbagsak ng Babilonia, at ang patotoo ng walang-pakundangang paghihimagsik ni Nimrod ay nagtataglay ng tatak ng mensahe ng unang anghel. Gaya ng ipinakita sa mga naunang artikulo, ang tatlong mensahe ng tatlong anghel ay matatagpuan din sa loob ng mensahe ng unang anghel. Sa mensahe ng unang anghel, ang pananalitang "matakot sa Diyos" ay kumakatawan sa unang mensahe, at ang pananalitang "ibigay sa Kanya ang kaluwalhatian" ay kumakatawan sa mensahe ng ikalawang anghel. Ang ikatlong mensahe ay nasusumpungan sa una, kapag inihahayag nito na "dumating na ang oras ng Kanyang paghatol."
In Nimrod’s fall, which is the first fall of Babylon, the three steps of the three angels is also identified. It is represented by the expression “go to.”
Sa pagkabagsak ni Nimrod, na siyang unang pagbagsak ng Babilonya, natutukoy rin ang tatlong hakbang ng tatlong anghel. Ito ay kinakatawan ng pariralang 'go to.'
And the whole earth was of one language, and of one speech. And it came to pass, as they journeyed from the east, that they found a plain in the land of Shinar; and they dwelt there. And they said one to another, Go to, let us make brick, and burn them throughly. And they had brick for stone, and slime had they for morter. And they said, Go to, let us build us a city and a tower, whose top may reach unto heaven; and let us make us a name, lest we be scattered abroad upon the face of the whole earth. And the Lord came down to see the city and the tower, which the children of men builded. And the Lord said, Behold, the people is one, and they have all one language; and this they begin to do: and now nothing will be restrained from them, which they have imagined to do. Go to, let us go down, and there confound their language, that they may not understand one another’s speech. So the Lord scattered them abroad from thence upon the face of all the earth: and they left off to build the city. Therefore is the name of it called Babel; because the Lord did there confound the language of all the earth: and from thence did the Lord scatter them abroad upon the face of all the earth. Genesis 11:1–9.
At ang buong lupa ay iisa ang wika at iisa ang pananalita. At nangyari, na samantalang sila’y naglalakbay mula sa silanganan, nakasumpong sila ng isang kapatagan sa lupain ng Sinar; at tumahan sila roon. At kanilang sinabi sa isa’t isa, Halina, gumawa tayo ng mga ladrilyo, at sunugin natin ang mga ito nang lubusan. At ang ladrilyo ang ginamit nila sa halip na bato, at ang alkitran ang ginamit nila sa halip na argamasa. At kanilang sinabi, Halina, magtayo tayo para sa atin ng isang lunsod at isang tore, na ang taluktok ay abot sa langit; at magkamit tayo ng isang pangalan, baka tayo’y mangalat sa ibabaw ng buong lupa. At bumaba ang Panginoon upang tingnan ang lunsod at ang tore na itinayo ng mga anak ng mga tao. At sinabi ng Panginoon, Narito, iisa ang bayan, at iisa ang kanilang wika; at ito ang kanilang pasimulang gawin; at ngayo’y walang mahahadlangan sa kanila sa anumang kanilang inakalang gawin. Halina, tayo’y bumaba, at doo’y guluhin natin ang kanilang wika, upang hindi nila maunawaan ang pananalita ng isa’t isa. Kaya mula roon ay pinangalat sila ng Panginoon sa ibabaw ng buong lupa; at kanilang tinigilan ang pagtatayo ng lunsod. Kaya tinawag ang pangalan nito na Babel; sapagkat doo’y nilito ng Panginoon ang wika ng buong lupa; at mula roon ay pinangalat sila ng Panginoon sa ibabaw ng buong lupa. Henesis 11:1–9.
The first fall of Babylon, represented as Babel, is expressed in “go to,” three times. The three angels are all represented in the first angel. Daniel chapter one also represents the first angel’s message, and as previously identified in these articles, the three-step testing process of the everlasting gospel is found in step one, when Daniel refused to eat the Babylonian diet, and chose instead to give glory to God. His first test was the test of the first angel who descended in Millerite history on August 11, 1840 with a little book, which John was commanded to eat.
Ang unang pagbagsak ng Babilonia, na kinakatawan bilang Babel, ay ipinahayag sa “go to,” nang tatlong beses. Ang tatlong anghel ay pawang kinakatawan sa unang anghel. Ang unang kabanata ni Daniel ay kumakatawan din sa mensahe ng unang anghel, at, gaya ng dati nang tinukoy sa mga artikulong ito, ang tatlong-hakbang na proseso ng pagsubok ng walang-hanggang ebanghelyo ay nasusumpungan sa unang hakbang, nang tumanggi si Daniel na kumain ng pagkain ng Babilonia at sa halip ay pinili niyang magbigay ng kaluwalhatian sa Diyos. Ang kaniyang unang pagsubok ay ang pagsubok ng unang anghel na bumaba sa kasaysayang Millerite noong ika-11 ng Agosto 1840, na may dalang munting aklat na inutusang kainin ni Juan.
He was then given a visual test of ten days, which demonstrated a distinction between those who ate the Babylonian diet, and those who, like Daniel, chose to eat pulse. The second test produced two classes, just as did the arrival of the second angel in 1844. That second test was followed by the test at the end of three years, where Nebuchadnezzar manifested his judgment, as represented by the arrival of the third angel on October 22, 1844.
Pagkatapos, siya ay binigyan ng isang pagsubok na biswal sa loob ng sampung araw, na nagpakita ng kaibhan sa pagitan ng mga kumain ng pagkaing Babilonia at ng mga gaya ni Daniel na piniling kumain ng gulay. Ang ikalawang pagsubok ay nagbunga ng dalawang uri, gaya rin ng pagdating ng ikalawang anghel noong 1844. Ang ikalawang pagsubok na iyon ay sinundan ng pagsubok sa katapusan ng tatlong taon, kung saan inihayag ni Nebukadnezar ang kaniyang paghatol, na kinakatawan ng pagdating ng ikatlong anghel noong Oktubre 22, 1844.
After the flood Noah was instructed to build altars and when doing so he was never to cut or trim the rocks he used, nor was he to use mortar for his altar. The rebel Nimrod used bricks and mortar, counterfeiting the altar of the covenant relationship that had been directed to be employed by those who repopulated the earth. The first “go to” in Nimrod’s testimony represents a “covenant of death” that was formed in rebellion to the first message. The second “go to” represents the construction of a tower (a Church) and a city (a State). The second “go to” in Nimrod’s testimony was the combination of Church and State, which is the fornication of the second angel’s message. The third “go to” represented the judgment of scattering the people and confounding the language.
Pagkatapos ng baha, inutusan si Noah na magtayo ng mga dambana, at sa paggawa nito ay hindi niya kailanman dapat tabasin o hubugin ang mga batong gagamitin niya, ni gumamit ng argamasa para sa kaniyang dambana. Si Nimrod na mapaghimagsik ay gumamit ng ladrilyo at argamasa bilang pagpapeke sa dambana ng tipanang ugnayan na ipinag-utos na gamitin ng mga muling nagsipagparami sa lupa. Ang unang “Halikayo” sa patotoo ni Nimrod ay kumakatawan sa isang “tipan ng kamatayan” na nabuo sa paghihimagsik laban sa unang mensahe. Ang ikalawang “Halikayo” ay kumakatawan sa pagtatayo ng isang tore (isang Iglesia) at isang lungsod (isang Estado). Ang ikalawang “Halikayo” sa patotoo ni Nimrod ay ang pagsasanib ng Iglesia at Estado, na siyang pakikiapid ng ikalawang mensahe ng anghel. Ang ikatlong “Halikayo” ay kumatawan sa hatol ng pagkakalat sa mga tao at pagkalito ng wika.
The first fall of Babylon typifies the first angel’s message, and the second fall of Babylon in the two manifestations that establish the elements of modern Babylon’s fall, typifies the second angel’s message. It does so for the fall of Babylon as recorded in the book of Daniel represents a beginning and an ending, as does the second angel’s message which is proclaimed in the beginning and ending of Adventism. Sister White specifically identified that the judgment brought upon Belshazzar had been typified by the judgment that was brought upon Nebuchadnezzar.
Ang unang pagbagsak ng Babilonia ay isang tipo ng mensahe ng unang anghel, at ang ikalawang pagbagsak ng Babilonia—sa dalawang pagpapakita nito na nagtatakda ng mga elemento ng pagbagsak ng makabagong Babilonia—ay isang tipo ng mensahe ng ikalawang anghel. Ganoon ito sapagkat ang pagbagsak ng Babilonia na naitala sa aklat ni Daniel ay kumakatawan sa isang pasimula at isang wakas, gaya rin ng mensahe ng ikalawang anghel na ipinahahayag sa pasimula at sa wakas ng Adventismo. Tiyak na itinukoy ni Sister White na ang paghatol na ipinataw kay Nebukadnezar ay naging tipo ng paghatol na ipinataw kay Belsasar.
“To the last ruler of Babylon, as in type to its first, had come the sentence of the divine Watcher: ‘O king, . . . to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
“Sa huling pinuno ng Babilonia, gaya ng sa kaanyuan ng una nito, ay dumating ang hatol ng banal na Tagapagbantay: ‘O hari, ... sa iyo ito’y sinabi; Ang kaharian ay hiniwalay na sa iyo.’ Daniel 4:31.” Prophets and Kings, 533.
The second fall of Babylon has the signature of Alpha and Omega, as does the second angel’s message. The signature is represented by the fall of the first and the last kings of Babylon. Nebuchadnezzar’s judgment and fall is represented as “seven times,” which is a reference to the “seven times” of Leviticus twenty-six, and the “scattering” in Nimrod’s judgment and fall is also a reference to the “seven times” of Leviticus twenty-six. Belshazzar’s judgment and fall is represented by the fiery letters that add up to twenty-five hundred and twenty, also identifying a reference to the “seven times,” of Leviticus twenty-six.
Ang ikalawang pagbagsak ng Babilonya ay may lagda ng Alfa at Omega, gaya rin ng mensahe ng ikalawang anghel. Ang lagdang ito ay kinakatawan ng pagbagsak ng unang hari at ng huling hari ng Babilonya. Ang hatol at pagbagsak ni Nebukadnezar ay inilalarawan bilang “pitong ulit,” na isang pagtukoy sa “pitong ulit” ng Levitico dalawampu’t anim, at ang “pagkakalat” sa hatol at pagbagsak ni Nimrod ay isa ring pagtukoy sa “pitong ulit” ng Levitico dalawampu’t anim. Ang hatol at pagbagsak ni Belsasar ay kinakatawan ng maapoy na mga titik na may kabuuang dalawang libo’t limandaan at dalawampu, na gayundin ay nagpapakilala ng isang pagtukoy sa “pitong ulit” ng Levitico dalawampu’t anim.
A “triple application of prophecy” is established by the first two witnesses that identify and establish the characteristics of the third and final fulfillment. With the three falls of Babylon, the very message that identifies the fall of Babylon, also identifies the rule which the triple application of prophecy is based upon. The first two falls of Babylon identify the prophetic characteristics of the third and final fall.
Ang “tatluhang paglalapat ng propesiya” ay itinatatag sa pamamagitan ng unang dalawang saksi, na siyang tumutukoy at nagtatakda ng mga katangian ng ikatlo at pangwakas na katuparan. Sa tatlong pagbagsak ng Babilonia, ang mismong mensaheng nagpapakilala sa pagbagsak ng Babilonia ay nagpapakilala rin sa tuntuning na siyang pinagbabatayan ng tatluhang paglalapat ng propesiya. Kinikilala ng unang dalawang pagbagsak ng Babilonia ang mga propetikong katangian ng ikatlo at pangwakas na pagbagsak.
The Millerite history is repeated to the very letter in the history of Future for America. In Millerite history a compilation of rules which William Miller became familiar with, and employed to establish the framework of truth he used to present the message of the first angel, was a waymark of that history. A “triple application of prophecy” is one of the rules that has been compiled in these last days to establish the framework of truth in which the message of the third angel is identified.
Ang kasaysayang Millerite ay nauulit ayon sa mismong titik sa kasaysayan ng Future for America. Sa kasaysayang Millerite, ang isang kalipunan ng mga tuntunin na nakilala at ginamit ni William Miller upang itatag ang balangkas ng katotohanan na naging saligan ng kanyang pagpapahayag ng mensahe ng unang anghel, ay naging isang palatandaan ng kasaysayang iyon. Ang “tatluhang paglalapat ng propesiya” ay isa sa mga tuntuning natipon sa mga huling araw na ito upang itatag ang balangkas ng katotohanan kung saan nakikilala ang mensahe ng ikatlong anghel.
The three manifestations of Rome, combined with the three manifestations of Babylon’s fall, are closely related, but have distinctions. The whore of Tyre, or Babylon, who commits fornication with the kings of the earth is one flesh with them, but she reigns over those kings as Jezebel reigned over king Ahab. Modern Rome is the beast of Revelation seventeen that the whore of Modern Babylon rides upon and reigns over.
Ang tatlong pagpapakita ng Roma, na pinagsama sa tatlong pagpapakita ng pagbagsak ng Babilonia, ay malapit na magkaugnay, ngunit may mga pagkakaiba. Ang patutot ng Tiro, o ng Babilonia, na nakikiapid sa mga hari ng lupa ay nakikipag-isang-laman sa kanila, ngunit naghahari siya sa mga haring iyon gaya ng paghahari ni Jezebel kay Haring Ahab. Ang Makabagong Roma ay ang hayop ng Apocalipsis kabanata labimpito na sinasakyan at pinaghaharian ng patutot ng Makabagong Babilonia.
We will continue this study in the next article.
Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.
“Then my eyes were taken from the glory, and I was pointed to the remnant on the earth. The angel said to them, ‘Will ye shun the seven last plagues? Will ye go to glory and enjoy all that God has prepared for those who love Him and are willing to suffer for His sake? If so, ye must die that ye may live. Get ready, get ready, get ready. Ye must have a greater preparation than ye now have, for the day of the Lord cometh, cruel both with wrath and fierce anger, to lay the land desolate and to destroy the sinners thereof out of it. Sacrifice all to God. Lay all upon His altar—self, property, and all, a living sacrifice. It will take all to enter glory. Lay up for yourselves treasure in heaven, where no thief can approach or rust corrupt. Ye must be partakers of Christ’s sufferings here if ye would be partakers with Him of His glory hereafter.’
Pagkatapos, inilihis ang aking paningin mula sa kaluwalhatian, at itinuro sa akin ang nalabi sa daigdig. Sinabi ng anghel sa kanila, "Iiwasan ba ninyo ang pitong huling salot? Paparoon ba kayo sa kaluwalhatian at tatamasahin ang lahat ng inihanda ng Diyos para sa mga umiibig sa Kanya at handang magdusa alang-alang sa Kanya? Kung gayon, nararapat kayong mamatay upang kayo'y mabuhay. Maghanda kayo, maghanda kayo, maghanda kayo. Kailangan ninyong magkaroon ng higit na paghahanda kaysa sa mayroon kayo ngayon, sapagkat dumarating ang araw ng Panginoon, mabagsik, puspos ng poot at matinding galit, upang gawing ilang ang lupain at lipulin mula roon ang mga makasalanan nito. Ihandog ang lahat sa Diyos. Ilagak ang lahat sa Kanyang dambana—ang sarili, ang ari-arian, at ang lahat—isang handog na buhay. Lahat ay kakailanganin upang makapasok sa kaluwalhatian. Mag-impok kayo para sa inyong sarili ng kayamanan sa langit, na hindi malalapitan ng magnanakaw ni masisira ng kalawang. Kailangang makibahagi kayo sa mga paghihirap ni Cristo dito kung ibig ninyong makibahagi kasama Niya sa Kanyang kaluwalhatian sa hinaharap."
“Heaven will be cheap enough, if we obtain it through suffering. We must deny self all along the way, die to self daily, let Jesus alone appear, and keep His glory continually in view. I saw that those who of late have embraced the truth would have to know what it is to suffer for Christ’s sake, that they would have trials to pass through that would be keen and cutting, in order that they may be purified and fitted through suffering to receive the seal of the living God, pass through the time of trouble, see the King in His beauty, and dwell in the presence of God and of pure, holy angels.
Ang langit ay magiging sapat na mura, kung makamtan natin ito sa pamamagitan ng pagdurusa. Dapat nating ikaila ang sarili sa buong paglalakbay, mamatay sa sarili araw-araw, hayaang si Jesus lamang ang mahayag, at panatilihing lagi sa ating paningin ang Kaniyang kaluwalhatian. Nakita ko na yaong mga kamakailan lamang yumakap sa katotohanan ay kinakailangang makilala kung ano ang kahulugan ng pagdurusa alang-alang kay Cristo, na sila’y magkakaroon ng mga pagsubok na pagdaraanan na magiging matalim at sumusugat, upang sa pamamagitan ng pagdurusa ay malinis at maihanda sila upang tanggapin ang tatak ng Diyos na buhay, makapagdaan sa panahon ng kapighatian, mamasdan ang Hari sa Kaniyang kariktan, at manahan sa harapan ng Diyos at ng mga malilinis, banal na mga anghel.
“As I saw what we must be in order to inherit glory, and then saw how much Jesus had suffered to obtain for us so rich an inheritance, I prayed that we might be baptized into Christ’s sufferings, that we might not shrink at trials, but bear them with patience and joy, knowing what Jesus had suffered that we through His poverty and sufferings might be made rich. Said the angel, ‘Deny self; ye must step fast.’ Some of us have had time to get the truth and to advance step by step, and every step we have taken has given us strength to take the next. But now time is almost finished, and what we have been years learning, they will have to learn in a few months. They will also have much to unlearn and much to learn again. Those who would not receive the mark of the beast and his image when the decree goes forth, must have decision now to say, Nay, we will not regard the institution of the beast.” Early Writings, 67.
Nang makita ko kung ano ang nararapat nating maging upang manahin ang kaluwalhatian, at nang makita ko kung gaano kalaki ang tiniis ni Jesus upang makamtan para sa atin ang gayong mayamang pamana, nanalangin ako na tayo’y mabautismuhan sa mga paghihirap ni Cristo, upang huwag tayong umurong sa mga pagsubok, kundi batain ang mga ito nang may pagtitiis at kagalakan, yamang nalalaman natin kung ano ang tiniis ni Jesus—upang tayo, sa pamamagitan ng Kaniyang karukhaan at mga paghihirap, ay gawing mayaman. Sinabi ng anghel, “Ikaila ang sarili; dapat kayong humakbang nang mabilis.” Ang ilan sa atin ay nagkaroon ng panahon upang tanggapin ang katotohanan at sumulong nang hakbang-hakbang, at bawat hakbang na aming ginawa ay nagbigay sa amin ng lakas upang gawin ang susunod. Ngunit ngayo’y halos nagwawakas na ang panahon, at ang mga natutuhan natin sa loob ng mga taon ay kinakailangan nilang matutuhan sa loob lamang ng ilang buwan. Marami rin silang kailangang iwaksi mula sa dati nilang mga natutuhan at marami ring muling matutuhan. Yaong mga hindi tatanggap sa tanda ng hayop at ng kanyang larawan kapag lumabas ang dekreto, ay dapat magkaroon na ngayon ng kapasyahan na sabihin, Hindi; hindi namin kikilalanin ang institusyon ng hayop. Early Writings, 67.