At the time of the end in 1798, the prophetic message of the Ulai river of Daniel chapters eight and nine was unsealed, and William Miller was raised up in the spirit and power of Elijah to announce the nearness of God’s judgment.
Sa panahon ng wakas, noong 1798, ang makahulang mensahe ng Ilog Ulai sa Daniel, mga kabanata walo at siyam, ay naalisan ng tatak, at si William Miller ay itinindig sa espiritu at kapangyarihan ni Elias upang ipahayag ang nalalapit na paghatol ng Diyos.
“To William Miller and his co-laborers it was given to preach the warning in America. This country became the center of the great Advent movement. It was here that the prophecy of the first angel’s message had its most direct fulfillment. The writings of Miller and his associates were carried to distant lands. Wherever missionaries had penetrated in all the world, were sent the glad tidings of Christ’s speedy return. Far and wide spread the message of the everlasting gospel, ‘Fear God, and give glory to him; for the hour of his Judgment is come.’” The Great Controversy, 368.
Kay William Miller at sa kaniyang mga kamanggagawa ipinagkaloob na ipangaral ang babala sa Amerika. Ang bansang ito ang naging sentro ng dakilang kilusang Adbentista. Dito natupad sa pinakatuwirang paraan ang propesiya ng unang mensahe ng anghel. Ang mga sinulat ni Miller at ng kaniyang mga kasamahan ay dinala sa malalayong lupain. Saan man nakarating ang mga misyonero sa buong sanlibutan, ipinarating roon ang mabuting balita ng malapit na pagparito ni Cristo. Malayo at malawak kumalat ang mensahe ng walang-hanggang ebanghelyo, ‘Matakot kayo sa Diyos, at magbigay luwalhati sa kaniya; sapagkat dumating na ang oras ng kaniyang paghatol.’ The Great Controversy, 368.
At the time of the end in 1989, the prophetic message of the Hiddekel river of Daniel chapters ten through twelve was unsealed, and Future for America was raised up in the spirit and power of Elijah to announce the nearness of God’s judgment.
Sa panahon ng wakas noong 1989, ang mensaheng propetiko ng Ilog Hiddekel sa mga kabanata sampu hanggang labindalawa ni Daniel ay naalisan ng tatak, at ang Future for America ay itinindig sa espiritu at kapangyarihan ni Elias upang ipahayag ang nalalapit na paghatol ng Diyos.
The Millerites announced the opening of the judgment, and Future for America announces the close of the judgment. The Millerites’ prophetic framework was the two desolating powers of paganism, followed by papalism. The prophetic framework of Future for America is the three desolating powers of paganism, followed by papalism and then followed by apostate Protestantism.
Ipinahayag ng mga Millerita ang pagbubukas ng paghuhukom, at ipinahahayag ng Future for America ang pagsasara ng paghuhukom. Ang balangkas na propetiko ng mga Millerita ay ang dalawang kapangyarihang nagdadala ng kagibaan: ang paganismo, na sinusundan ng papalismo. Ang balangkas na propetiko ng Future for America ay ang tatlong kapangyarihang nagdadala ng kagibaan: ang paganismo, na sinusundan ng papalismo, at pagkatapos ay ng tumalikod na Protestantismo.
The Millerites began as Philadelphians, and transitioned into Laodiceans. Future for America began as Laodiceans, and transitions into Philadelphians. The transition from Philadelphia unto Laodicea for the Millerites was in connection with the death of Elijah and his message of Moses’ oath. The transition of Future for America is in connection with the death and resurrection of Elijah and Moses in Revelation eleven.
Ang mga Milerita ay nagsimula bilang mga Filadelfiano, at lumipat tungo sa pagiging mga Laodiceano. Ang Future for America ay nagsimula bilang mga Laodiceano, at lumilipat tungo sa pagiging mga Filadelfiano. Ang paglipat mula sa Filadelfia tungo sa Laodicea para sa mga Milerita ay naganap na may kaugnayan sa kamatayan ni Elias at sa kaniyang mensaheng hinggil sa panunumpa ni Moises. Ang paglipat ng Future for America ay may kaugnayan sa kamatayan at pagkabuhay na mag-uli nina Elias at Moises sa Pahayag labing-isa.
At the opening of the judgment in 1844, the Millerites had fulfilled the work of Elijah at Mount Carmel. At the close of judgement, at the Sunday law, the movement of Future for America will have fulfilled the work of Elijah at Mount Carmel. In Millerite history the three waymarks of the sixty-five year prophecy that are identified in Isaiah chapter seven, verse eight, were repeated as two nations were joined together as one nation to establish the Protestant horn of the earth beast of Revelation thirteen. In the history of Future for America the three waymarks of the same sixty-five years are repeated when two nations come together to form the horn of Republicanism that speaks as a dragon.
Sa pagbubukas ng paghatol noong 1844, naisakatuparan na ng mga Millerita ang gawain ni Elias sa Bundok Karmelo. Sa pagtatapos ng paghatol, sa batas ng Linggo, maisasakatuparan na ng kilusan ng Future for America ang gawain ni Elias sa Bundok Karmelo. Sa kasaysayan ng mga Millerita, ang tatlong panandang-daan ng hulang animnapu't limang taon na tinukoy sa Isaias kabanata pito, talata walo, ay naulit nang ang dalawang bansa ay pinag-isa bilang isang bansa upang maitatag ang sungay na Protestante ng halimaw na mula sa lupa sa Apocalipsis labintatlo. Sa kasaysayan ng Future for America, ang tatlong panandang-daan ng gayon ding animnapu't limang taon ay nauulit kapag nagsasanib ang dalawang bansa upang mabuo ang sungay ng Republikanismo na nagsasalita gaya ng dragon.
The first of those three waymarks in the prophetic history of Future for America, was the time of the end in 1989. The second was September 11, 2001 and the third will be the soon coming Sunday law. In Millerite history the sequence of waymarks identified in Isaiah seven was reversed from the sequence of waymarks in the history of Isaiah. In the history of Future for America the sequence aligns with the first reference of the sixty-five years, though at the end there is no longer any element of time. Since October 22, 1844, any application of prophetic time is a satanic delusion.
Ang una sa tatlong palatandaan sa landas ng propetikong kasaysayan ng Future for America ay ang panahon ng wakas noong 1989. Ang ikalawa ay ang Setyembre 11, 2001, at ang ikatlo ay ang nalalapit na batas sa Linggo. Sa kasaysayan ng mga Millerite, ang pagkakasunod-sunod ng mga palatandaan sa landas na tinukoy sa Isaias pito ay kabaligtaran ng pagkakasunod-sunod ng mga gayong palatandaan sa kasaysayan ni Isaias. Sa kasaysayan ng Future for America, ang pagkakasunod-sunod ay umaayon sa unang pagbanggit sa animnapu’t limang taon, bagaman sa wakas ay wala nang anumang elemento ng panahon. Mula noong Oktubre 22, 1844, ang anumang paglalapat ng propetikong panahon ay isang satanikong panlilinlang.
The prophetic justification for holding to the sequence of the three waymarks as they are set forth in Isaiah seven, as opposed to their reversed order in Millerite history, is partially based upon the rule of first mention. The order of the sixty-five years is first mentioned in Isaiah seven, and though there is no longer an element of the time of sixty-five years, when the final fulfillment of the prophetic history represented with those years occurs in the movement at the end, the three waymarks are still identified, and they retain the order as in Isaiah’s history.
Ang pangangatwirang propetiko para sa paninindigan sa pagkakasunod-sunod ng tatlong palatandaan gaya ng inilatag sa Isaias kabanata pito, sa halip na sa kanilang kabaligtarang pagkakaayos sa kasaysayan ng mga Milerita, ay bahagyang nakabatay sa tuntunin ng unang pagbanggit. Ang pagkakasunud-sunod ng animnapu’t limang taon ay unang binanggit sa Isaias kabanata pito, at bagaman wala na ang elementong nauukol sa mismong tagal na animnapu’t limang taon, kapag naganap sa kilusang pangwakas ang huling katuparan ng kasaysayang propetiko na kinakatawan ng mga taong iyon, ang tatlong palatandaan ay nakikilala pa rin, at nananatili ang kanilang ayos gaya ng nasa kasaysayang itinala sa Isaias.
A second justification for retaining the first order of the waymarks, is the relationship of the Millerite history where the sixty-five years were fulfilled, and the continuity that the Millerite movement has with the movement of Future for America. Millerite history was the beginning and Future for America is the ending.
Ang ikalawang katuwiran sa pagpapanatili ng unang pagkakasunud-sunod ng mga palatandaan sa daan ay ang ugnayan ng kasaysayang Millerita kung saan natupad ang animnapu't limang taon, at ang kontinuidad na taglay ng kilusang Millerita kaugnay ng kilusang Future for America. Ang kasaysayang Millerita ang pasimula at ang Future for America ang wakas.
The movement of the Millerites ended in 1863, when the legally organized Seventh-day Adventist church began. At that point the Elijah messenger that had arrived at the time of the end in 1798, when the vision of the Ulai river was unsealed, was silenced and sealed up. In 1989, at the time of the end, when the vision of the Hiddekel river was unsealed the Elijah messenger returned.
Nagtapos ang Kilusang Milerita noong 1863, nang nagsimula ang Iglesia Adventista del Séptimo Día na ligal na naorganisa. Sa puntong iyon, ang sugong Elias na dumating sa panahon ng wakas noong 1798, nang naalisan ng selyo ang pangitain ng Ilog Ulai, ay pinatahimik at tinatakan. Noong 1989, sa panahon ng wakas, nang naalisan ng selyo ang pangitain ng Ilog Hiddekel, nagbalik ang sugong Elias.
A third justification for retaining the original sequence of waymarks, is found in the line of prophecy that addresses the earth beast and its two horns. In Millerite history, two nations were joined to form the horn of Protestantism. In the history of Future for America the two horns of apostate Protestantism and apostate Republicanism will be joined to form the one nation that is an “image of,” and also an “image to” the beast. The two nations that come together in the ending history to form the single horn of church and state, reach that fulfillment at the Sunday law.
Ang ikatlong katuwiran sa pananatili ng orihinal na pagkakasunod-sunod ng mga palatandaan ay nasusumpungan sa linya ng propesiya na tumutukoy sa halimaw na mula sa lupa at sa dalawang sungay nito. Sa kasaysayang Millerita, dalawang bansa ang pinag-isa upang mabuo ang sungay ng Protestantismo. Sa kasaysayan ng Future for America, ang dalawang sungay ng apostatang Protestantismo at apostatang Republikanismo ay pag-iisahin upang mabuo ang iisang bansa na "larawan ng," at gayon din "larawan para sa" halimaw. Ang dalawang bansang nagkakaisa sa nagwawakas na kasaysayan upang bumuo ng iisang sungay ng simbahan at estado ay aabot sa katuparang iyon sa Batas sa Linggo.
When the image of the beast is fully developed, its conclusion is attested to by its ability to pass the Sunday law. The development of that image is a process of time, but the mark of the beast is a point in time. The time of developing the image is represented by the forty-six years that the temple was erected from 1798 to 1844. The Republican horn erects a religious-political temple during the period of time that the image of the beast is being developed.
Kapag ganap nang nabuo ang larawan ng hayop, pinatutunayan ang kaganapan nito ng kakayahan nitong maipasa ang batas ng Linggo. Ang pagbuo ng larawang iyon ay isang proseso sa paglipas ng panahon, ngunit ang tanda ng hayop ay isang takdang sandali sa panahon. Ang panahon ng pagbuo ng larawan ay kinakatawan ng apatnapu't anim na taon na itinayo ang templo, mula 1798 hanggang 1844. Itinatayo ng Republikanong sungay ang isang panrelihiyong-pampolitikang templo sa panahong binubuo ang larawan ng hayop.
The development of the image of the beast began prophetically on September 11, 2001. That crisis marked the arrival of the Patriot Act, which marked the change in Constitutional law from the premise of English law unto the premise of Roman law. English law is based upon the principle that a person is innocent until proven guilty, and Roman law is based upon the principle that a person is guilty until proven innocent.
Ang pag-unlad ng larawan ng hayop ay nagsimula sa paraang propetiko noong Setyembre 11, 2001. Ang krisis na iyon ay naghudyat ng pagdating ng Patriot Act, na siyang naghudyat ng pagbabago sa batas konstitusyonal mula sa saligang prinsipyo ng batas Ingles tungo sa saligang prinsipyo ng batas Romano. Ang batas Ingles ay nakasalig sa prinsipyong ang isang tao ay walang sala hanggang sa mapatunayang may sala, at ang batas Romano ay nakasalig sa prinsipyong ang isang tao ay may sala hanggang sa mapatunayang walang sala.
The political temple that is erected from September 11, 2001 until the Sunday law is also illustrated by the formation of the image of the beast. Prophetic time is no longer applicable, so the forty-six years that the horn of Protestantism erected the spiritual temple, illustrates a period, not a point in time, when the horn of Republicanism raises up its religious-political temple.
Ang templong politikal na itinatayo mula Setyembre 11, 2001 hanggang sa batas sa Linggo ay inilalarawan din ng pagkakabuo ng larawan ng hayop. Ang panahong propetiko ay hindi na nalalapat, kaya't ang apatnapu't anim na taon kung kailan itinayo ng sungay ng Protestantismo ang espirituwal na templo ay naglalarawan ng isang yugto, hindi ng isang tiyak na sandali sa panahon, kung kailan itinatayo ng sungay ng Republikanismo ang relihiyoso-politikal nitong templo.
The three primary justifications for applying the same sequence of three waymarks of the sixty-five years represented in Isaiah seven are; first, the rule of first mention; 742 BC, 723 BC and 677 BC, thus nineteen years followed by forty-six years. It was opposite in Millerite history; 1798, 1844 and 1863, thus forty-six years followed by nineteen years.
Ang tatlong pangunahing katuwiran para sa paglalapat ng parehong pagkakasunod-sunod ng tatlong panandang-daan ng animnapu’t limang taon na kinakatawan sa Isaias 7 ay ang mga sumusunod: una, ang panuntunan ng unang pagbanggit; 742 BC, 723 BC at 677 BC, kaya labing-siyam na taon na sinundan ng apatnapu’t anim na taon. Kabaligtaran ito sa kasaysayang Millerite; 1798, 1844 at 1863, kaya apatnapu’t anim na taon na sinundan ng labing-siyam na taon.
The second justification is continuity of the message of the role and work of Elijah. Elijah arrived at the time of the end in 1798, when the book of Daniel was unsealed (Daniel 8:14) and then arrived at the contest at Mount Carmel from 1840 to 1844, and he was then sealed up with the theology of custom and tradition in 1863. Elijah arrived again at the time of the end in 1989, when the book of Daniel was unsealed. He prophetically traveled to September 11, 2001, where the contest of Mount Carmel begins, only to end at the soon coming Sunday law. The continuity of the role and work of Elijah supports the sequence of waymarks identified in Isaiah seven.
Ang ikalawang batayan ay ang pagpapatuloy ng mensahe hinggil sa tungkulin at gawain ni Elias. Dumating si Elias sa panahon ng wakas noong 1798, nang inalisan ng selyo ang aklat ni Daniel (Daniel 8:14), at pagkatapos ay dumating sa tunggalian sa Bundok Carmelo mula 1840 hanggang 1844, at saka siya tinatakan ng teolohiya ng kaugalian at tradisyon noong 1863. Muling dumating si Elias sa panahon ng wakas noong 1989, nang inalisan ng selyo ang aklat ni Daniel. Sa makahulang paraan ay tumungo siya sa ika-11 ng Setyembre 2001, kung saan nagsisimula ang tunggalian sa Bundok Carmelo, na magtatapos lamang sa nalalapit na batas ng Linggo. Ang pagpapatuloy ng tungkulin at gawain ni Elias ay sumusuporta sa pagkakasunod-sunod ng mga panandang-daan na tinukoy sa Isaias 7.
The context of the two horns of the earth beast identifies that both horns transition from two powers unto one, one in the beginning and one in the ending of the sixth kingdom of Bible prophecy. When the two sticks of either the beginning or ending are gathered and joined together as one nation, they are represented as building either a spiritual temple in the beginning or as a religious-political spiritual temple at the end. The counterfeit temple is an image of the papal temple, where the pope is seated in the temple of God proclaiming himself to be God.
Ang konteksto ng dalawang sungay ng hayop na mula sa lupa ay ipinapakita na kapwa ang dalawang sungay ay lumilipat mula sa dalawang kapangyarihan tungo sa iisa—ang isa sa pasimula at ang isa sa wakas ng ikaanim na kaharian ng propesiya sa Bibliya. Kapag ang dalawang patpat, maging yaong sa pasimula o yaong sa wakas, ay tinipon at pinag-isa bilang isang bansa, inilalarawan silang nagtatayo ng alinman sa isang espirituwal na templo sa pasimula o ng isang relihiyoso-politikal na espirituwal na templo sa wakas. Ang huwad na templo ay isang larawan ng templo ng Papa, kung saan ang Papa ay nakaluklok sa templo ng Diyos at ipinahahayag ang sarili bilang Diyos.
When the United States speaks as a dragon at the Sunday law, it will be fulfilling that very image, for it will have built a counterfeit temple where church and state are combined into one stick, and the church will be in control of the relationship.
Kapag magsasalita na parang dragon ang Estados Unidos sa panahon ng batas ng Linggo, tutuparin nito ang mismong larawang iyon, sapagkat naipatayo na nito ang isang huwad na templo, kung saan ang simbahan at ang estado ay ginawang iisang patpat, at ang simbahan ang may pamamahala sa ugnayang iyon.
In Isaiah seven the prophet Isaiah, took his son, to proclaim the message to king Ahaz by the conduit of the upper pool, by the fuller’s field.
Sa ika-pitong kabanata ng Isaias, dinala ng propetang Isaias ang kaniyang anak upang ipahayag ang mensahe kay Haring Ahaz sa tabi ng padaluyan ng itaas na imbakan ng tubig, sa tabi ng bukid ng tagapagpaputi.
Then said the Lord unto Isaiah, Go forth now to meet Ahaz, thou, and Shearjashub thy son, at the end of the conduit of the upper pool in the highway of the fuller’s field. Isaiah 7:3.
Nang magkagayo’y sinabi ng Panginoon kay Isaias, Lumabas ka ngayon upang salubungin si Ahaz, ikaw at ang anak mong si Shearjashub, sa dulo ng daluyan ng tubig ng mataas na imbakan, sa lansangan ng bukid ng tagapagpaputi. Isaias 7:3.
The word “shearjashub” means “a remnant will return.” The remnant of the beginning movement of Millerites returned in the movement of Future for America in 1989. Isaiah and his son represent a beginning and an ending, through their relationship as father and son. They convey the spirit of Elijah that was to turn the hearts of the fathers to the children and the hearts of the children to the fathers. Isaiah was proclaiming an Elijah message to the wicked king Ahaz. Among other wicked acts, Ahaz is known for closing down the services of the sanctuary and erecting a copy of an Assyrian temple in its place.
Ang salitang "shearjashub" ay nangangahulugang "isang nalabi ay babalik." Ang nalabi ng panimulang kilusan ng mga Millerite ay nagbalik sa kilusang Future for America noong 1989. Si Isaias at ang kaniyang anak ay kumakatawan sa isang pasimula at isang wakas, sa pamamagitan ng kanilang ugnayan bilang ama at anak. Ipinapahayag nila ang espiritu ni Elias na papagbabalikin ang mga puso ng mga ama sa mga anak at ang mga puso ng mga anak sa mga ama. Si Isaias ay nagpapahayag ng mensaheng ayon sa espiritu ni Elias sa masamang haring Ahaz. Bukod sa iba pang masasamang gawa, si Ahaz ay kilala sa pagpapatigil ng mga paglilingkod sa santuwaryo at sa pagtatayo, bilang kapalit nito, ng isang kopya ng isang templong Asirio.
Twenty years old was Ahaz when he began to reign, and reigned sixteen years in Jerusalem, and did not that which was right in the sight of the Lord his God, like David his father. But he walked in the way of the kings of Israel, yea, and made his son to pass through the fire, according to the abominations of the heathen, whom the Lord cast out from before the children of Israel. And he sacrificed and burnt incense in the high places, and on the hills, and under every green tree. Then Rezin king of Syria and Pekah son of Remaliah king of Israel came up to Jerusalem to war: and they besieged Ahaz, but could not overcome him. At that time Rezin king of Syria recovered Elath to Syria, and drave the Jews from Elath: and the Syrians came to Elath, and dwelt there unto this day. So Ahaz sent messengers to Tiglathpileser king of Assyria, saying, I am thy servant and thy son: come up, and save me out of the hand of the king of Syria, and out of the hand of the king of Israel, which rise up against me. And Ahaz took the silver and gold that was found in the house of the Lord, and in the treasures of the king’s house, and sent it for a present to the king of Assyria. And the king of Assyria hearkened unto him: for the king of Assyria went up against Damascus, and took it, and carried the people of it captive to Kir, and slew Rezin. And king Ahaz went to Damascus to meet Tiglathpileser king of Assyria, and saw an altar that was at Damascus: and king Ahaz sent to Urijah the priest the fashion of the altar, and the pattern of it, according to all the workmanship thereof. And Urijah the priest built an altar according to all that king Ahaz had sent from Damascus: so Urijah the priest made it against king Ahaz came from Damascus. And when the king was come from Damascus, the king saw the altar: and the king approached to the altar, and offered thereon. And he burnt his burnt offering and his meat offering, and poured his drink offering, and sprinkled the blood of his peace offerings, upon the altar. And he brought also the brazen altar, which was before the Lord, from the forefront of the house, from between the altar and the house of the Lord, and put it on the north side of the altar. And king Ahaz commanded Urijah the priest, saying, Upon the great altar burn the morning burnt offering, and the evening meat offering, and the king’s burnt sacrifice, and his meat offering, with the burnt offering of all the people of the land, and their meat offering, and their drink offerings; and sprinkle upon it all the blood of the burnt offering, and all the blood of the sacrifice: and the brazen altar shall be for me to inquire by. Thus did Urijah the priest, according to all that king Ahaz commanded. And king Ahaz cut off the borders of the bases, and removed the laver from off them; and took down the sea from off the brazen oxen that were under it, and put it upon a pavement of stones. And the covert for the sabbath that they had built in the house, and the king’s entry without, turned he from the house of the Lord for the king of Assyria. 2 Kings 16:2–18.
Dalawampung taong gulang si Ahaz nang siya’y magpasimulang maghari, at naghari siyang labing-anim na taon sa Jerusalem; at hindi niya ginawa ang matuwid sa paningin ng Panginoon niyang Diyos, gaya ni David na kanyang ama. Ngunit lumakad siya sa daan ng mga hari ng Israel; oo, at pinaraan pa niya ang kanyang anak sa apoy, ayon sa mga karumaldumal ng mga bansa na pinalayas ng Panginoon sa harap ng mga anak ni Israel. At siya’y naghain at nagsunog ng kamangyan sa mga matataas na dako, at sa mga burol, at sa ilalim ng bawa’t punong mayabong. Nang magkagayo’y umahon si Rezin na hari ng Siria at si Pekah na anak ni Remalias, hari ng Israel, laban sa Jerusalem upang makipagdigma; at kanilang kinubkob si Ahaz, ngunit hindi nila siya nadaig. Nang panahong yaon ay binawi ni Rezin na hari ng Siria ang Elath para sa Siria, at pinalayas ang mga Judio mula sa Elath; at ang mga taga-Siria ay naparoon sa Elath at tumahan doon hanggang sa araw na ito. Kaya’t nagsugo si Ahaz ng mga sugo kay Tiglathpileser na hari ng Asiria, na sinasabi, Ako’y iyong lingkod at iyong anak; pumarito ka, at iligtas mo ako mula sa kamay ng hari ng Siria at mula sa kamay ng hari ng Israel, na bumabangon laban sa akin. At kinuha ni Ahaz ang pilak at ang ginto na nasumpungan sa bahay ng Panginoon at sa mga kayamanan ng bahay ng hari, at ipinadala iyon bilang kaloob sa hari ng Asiria. At dininig siya ng hari ng Asiria; sapagkat ang hari ng Asiria ay umahon laban sa Damasco, at sinakop iyon, at dinalang-bihag ang mga tao nito sa Kir, at pinatay si Rezin. At si haring Ahaz ay pumaroon sa Damasco upang salubungin si Tiglathpileser na hari ng Asiria, at nakakita siya ng isang dambanang nasa Damasco; at si haring Ahaz ay nagsugo kay Urijah na saserdote ng anyo ng dambana, at ng ayos nito, ayon sa buong pagkakayari nito. At si Urijah na saserdote ay nagtayo ng isang dambana ayon sa lahat ng ipinadala ni haring Ahaz mula sa Damasco; kaya’t inihanda iyon ni Urijah na saserdote bago dumating si haring Ahaz mula sa Damasco. At nang dumating ang hari mula sa Damasco, nakita ng hari ang dambana; at lumapit ang hari sa dambana, at naghandog doon. At sinunog niya ang kanyang handog na susunugin at ang kanyang handog na butil, at ibinuhos ang kanyang handog na inumin, at winisikan ang dugo ng kanyang mga handog na pangkapayapaan sa ibabaw ng dambana. At inilipat din niya ang tansong dambana, na nasa harap ng Panginoon, mula sa harapan ng bahay, mula sa pagitan ng dambana at ng bahay ng Panginoon, at inilagay ito sa hilagang panig ng dambana. At iniutos ni haring Ahaz kay Urijah na saserdote, na sinasabi, Sa dakilang dambana mo sunugin ang handog na susunugin sa umaga, at ang handog na butil sa kinagabihan, at ang handog na susunugin ng hari at ang kanyang handog na butil, kasama ang handog na susunugin ng buong bayan ng lupain, at ang kanilang mga handog na butil, at ang kanilang mga handog na inumin; at wisisikan mo roon ang lahat ng dugo ng handog na susunugin at ang lahat ng dugo ng hain; at ang tansong dambana ay magiging sanggunian ko. Gayon ginawa ni Urijah na saserdote, ayon sa lahat ng iniutos ni haring Ahaz. At pinutol ni haring Ahaz ang mga gilid ng mga patungan, at inalis mula roon ang hugasan; at ibinaba niya ang dagat mula sa mga tansong baka na nasa ilalim nito, at inilagay ito sa isang latag ng mga bato. At ang kublihan para sa sabbath na kanilang itinayo sa bahay, at ang pasukan ng hari sa labas, inilihis niya mula sa bahay ng Panginoon alang-alang sa hari ng Asiria. 2 Hari 16:2-18.
The king of Assyria represents the king of the north, which is a symbol of the papacy. The wicked king Ahaz was the literal leader of Judah, the literal glorious land. When Isaiah and his son met with him at the conduit of the upper pool by the fuller’s field, with the message that a remnant would return, the wicked king was in the crisis of a civil war between the north and the south. In that crisis, he rejected the message offered by God through the prophet Isaiah, and reached out to the literal king of the north for protection.
Ang hari ng Asiria ay kumakatawan sa hari ng hilaga, na isang sagisag ng kapapahan. Si Ahaz, ang masamang hari, ang literal na pinuno ng Juda, na siyang literal na maluwalhating lupain. Nang nakipagkita sa kanya si Isaias at ang kanyang anak sa kanal ng itaas na tipunan ng tubig, malapit sa bukid ng tagapagpaputi, dala ang mensaheng ang nalabi ay babalik, ang masamang hari ay nasa krisis ng isang digmaang sibil sa pagitan ng hilaga at timog. Sa krisis na iyon, tinanggihan niya ang mensaheng inihandog ng Diyos sa pamamagitan ng propetang Isaias, at dumulog siya sa literal na hari ng hilaga upang magkaroon ng proteksiyon.
The setting of Isaiah seven portrays a leader of the spiritual glorious land who reaches out to the papacy for an alliance in a time of civil war, instead of reaching out to God. Ahaz’s rebellion against God is represented by him visiting the king of the north and making a pattern of the temple of the god of the king of the north, and sending the pattern of the temple to the high priest in Jerusalem, who then erected a duplicate of the counterfeit temple in the sacred grounds of God’s sanctuary. Wicked king Ahaz represents the state, and the high priest’s cooperation represents a combination of church and state.
Ang tagpuan ng Isaias kabanata pito ay naglalarawan ng isang pinuno ng espirituwal na maluwalhating lupain na nakikipag-ugnayan sa Papado upang magkaroon ng isang alyansa sa panahon ng digmaang sibil, sa halip na dumulog sa Diyos. Ang paghihimagsik ni Ahaz laban sa Diyos ay inilarawan sa pamamagitan ng pagdalaw niya sa hari sa hilaga at paggawa ng isang modelo ng templo ng diyos ng hari sa hilaga, at ipinadala ang modelong iyon ng templo sa punong saserdote sa Jerusalem, na pagkatapos ay nagtindig ng isang kopya ng huwad na templo sa banal na bakuran ng santuwaryo ng Diyos. Ang masamang haring Ahaz ay kumakatawan sa estado, at ang pakikipagtulungan ng punong saserdote ay kumakatawan sa pagsasanib ng simbahan at estado.
That literal rebellion represents the rebellion of the leader of the spiritual glorious land who duplicates the worship service of the papacy (the king of the north) and shuts down the true worship of God’s sanctuary. Ahaz’s rebellion represents the leadership of the United States, that erects a counterfeit temple in the glorious land, that is a copy of the temple of the king of the north.
Ang literal na paghihimagsik na iyon ay kumakatawan sa paghihimagsik ng pinuno ng espirituwal na maluwalhating lupain, na tinutularan ang liturhiya ng kapapahan (ang hari ng hilaga) at ipinahihinto ang tunay na pagsamba sa santuwaryo ng Diyos. Ang paghihimagsik ni Ahaz ay kumakatawan sa pamunuan ng Estados Unidos, na nagtatayo ng isang huwad na templo sa maluwalhating lupain, na isang kopya ng templo ng hari ng hilaga.
The prophetic setting of Isaiah seven represents the beginning sixty-five years of the earth beast, and more directly the ending period of the earth beast. There is much light to be gleaned from the prophetic setting of Isaiah seven, but at this point we are simply employing the principle that Christ illustrates the end of a thing, with the beginning of a thing. We are here making this application, not so much to dig deeply into the ramifications of the historical setting of Isaiah seven. We are identifying that when the horn of apostate Republicanism joins with the horn of apostate Protestantism it is a representation of the erection of a counterfeit temple.
Ang makahulang konteksto ng Isaias 7 ay kumakatawan sa unang animnapu’t limang taon ng halimaw na mula sa lupa, at, nang higit na tuwiran, sa pangwakas na yugto ng halimaw na mula sa lupa. Maraming liwanag ang mahahango mula sa makahulang konteksto ng Isaias 7, ngunit sa puntong ito ay ginagamit lamang natin ang simulain na ipinakikita ni Cristo ang wakas ng isang bagay sa pamamagitan ng pasimula nito. Ginagawa natin dito ang aplikasyon na ito, hindi upang saliksikin nang malaliman ang mga implikasyon ng makasaysayang konteksto ng Isaias 7. Tinutukoy natin na kapag ang sungay ng tumalikod na Republikanismo ay sumasanib sa sungay ng tumalikod na Protestantismo, ito ay isang pagsasagisag ng pagtatayo ng isang huwad na templo.
The erection of the counterfeit temple, that is patterned after the temple of the king of the north, represents the history when the image of the beast is formed, and it is the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.
Ang pagtatayo ng huwad na templong iginaya sa templo ng hari sa hilaga ay kumakatawan sa kasaysayan kung kailan hinubog ang larawan ng hayop, at ito ang dakilang pagsubok para sa bayan ng Diyos, na sa pamamagitan nito ay mapagpapasyahan ang kanilang walang-hanggang kahihinatnan.
“The Lord has shown me clearly that the image of the beast will be formed before probation closes; for it is to be the great test for the people of God, by which their eternal destiny will be decided.
Ipinakita sa akin ng Panginoon nang malinaw na ang larawan ng hayop ay mabubuo bago magsara ang probasyon; sapagkat ito ang magiging dakilang pagsubok para sa bayan ng Diyos, na sa pamamagitan nito ay pagpapasyahan ang kanilang walang hanggang kapalaran.
“This is the test that the people of God must have before they are sealed. All who proved their loyalty to God by observing His law, and refusing to accept a spurious sabbath, will rank under the banner of the Lord God Jehovah, and will receive the seal of the living God. Those who yield the truth of heavenly origin and accept the Sunday sabbath, will receive the mark of the beast” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 976.
Ito ang pagsubok na dapat harapin ng bayan ng Diyos bago sila maselyuhan. Ang lahat ng nagpatunay ng kanilang katapatan sa Diyos sa pamamagitan ng pagtupad sa Kanyang kautusan, at tumatangging tanggapin ang isang huwad na Sabat, ay mapapabilang sa hanay sa ilalim ng watawat ng Panginoong Diyos na Jehova, at tatanggap ng selyo ng Diyos na buhay. Yaong mga isinusuko ang katotohanang buhat sa langit at tinatanggap ang Sabat ng Linggo ay tatanggap ng tatak ng hayop. Ang Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 7, pahina 976.
Seventh-day Adventists, who are the Laodicean “people of God,” have a “great test” that takes place before probation closes. It is “the test” they must pass “before they are sealed.” The seal of God and the close of probation take place at the Sunday law. The formation of the image of the beast takes place in a period that leads to and culminates at the Sunday law. The image of the beast and its formation is a truth that will decide our eternal destiny. The formation of that image has been illustrated as the joining of two sticks to make one nation. The joining of the two sticks happens at the beginning of the history of the United States and then again at its ending. Two sticks were joined in the beginning to establish the Protestant horn and two sticks are joined at the end to establish the Republican horn.
Ang mga Adventista ng Ikapitong Araw, na siyang Laodiceang "bayan ng Diyos," ay may isang "dakilang pagsubok" na nagaganap bago magsara ang panahon ng probasyon. Ito ang "pagsubok" na dapat nilang maipasa "bago sila matatakan." Ang tatak ng Diyos at ang pagsasara ng panahon ng probasyon ay nagaganap sa pagdating ng batas ng Linggo. Ang pagkakabuo ng larawan ng hayop ay nagaganap sa isang panahon na humahantong at nagwawakas sa batas ng Linggo. Ang larawan ng hayop at ang pagkakabuo nito ay isang katotohanang magpapasiya ng ating walang-hanggang kapalaran. Ang pagkakabuo ng larawang iyon ay inilarawan bilang ang pagdudugtong ng dalawang piraso ng kahoy upang maging isang bansa. Ang pagdudugtong ng dalawang piraso ng kahoy ay nagaganap sa pasimula ng kasaysayan ng Estados Unidos at muli sa pagwawakas nito. Dalawang piraso ng kahoy ang pinagdugtong sa pasimula upang itatag ang sungay ng Protestantismo, at dalawang piraso ang muling pinagdudugtong sa wakas upang itatag ang sungay ng Republikanismo.
In the beginning history of 1798 to 1844, the temple of the Protestant horn was erected. Nineteen years later, the first Republican president of the Republican horn spake as a lamb, and in so doing began the process of freeing the slaves, but it cost him his life. The Lamb of God died on the cross to free mankind from the slavery of sin, but it cost him his life. The cross is the Emancipation Proclamation. In the history where the Republican horn was freeing the slaves, the Protestant horn rejected the prophecy of slavery. In the history of the Sunday law, when the Republican horn is re-establishing spiritual slavery, the Protestant horn will be proclaiming the message that sets the captives free.
Sa pasimulang kasaysayan mula 1798 hanggang 1844, itinayo ang templo ng Protestanteng sungay. Labing-siyam na taon pagkaraan, ang unang pangulong Republikano ng Republikanong sungay ay nagsalita na gaya ng isang kordero, at sa gayon sinimulan niya ang proseso ng pagpapalaya sa mga alipin, ngunit ikinamatay niya iyon. Namatay sa krus ang Kordero ng Diyos upang palayain ang sangkatauhan mula sa pagkaalipin ng kasalanan, ngunit ikinamatay Niya iyon. Ang krus ay ang Proklamasyon ng Emansipasyon. Sa kasaysayang yaon kung saan pinalalaya ng Republikanong sungay ang mga alipin, tinanggihan ng Protestanteng sungay ang propesiya ng pagkaalipin. Sa kasaysayan ng batas sa Linggo, kung kailan muling itinatatag ng Republikanong sungay ang espirituwal na pagkaalipin, ang Protestanteng sungay ay magpapahayag ng mensaheng nagpapalaya sa mga bihag.
The last president of the earth beast’s Republican horn will speak as a dragon, and when he does, the true Protestant horn will be lifted up as an ensign. That is typified in the two horns of the literal and spiritual Medo-Persian Empire. The literal Medo-Persian Empire was the second kingdom of Bible prophecy, and the sixth kingdom of Bible prophecy is the spiritual Medo-Persian Empire. In the book of Daniel, the ram of Medo-Persia had two horns, as does the United States, but the second horn came up last.
Ang huling pangulo ng sungay na Republikano ng halimaw na mula sa lupa ay magsasalita na gaya ng dragon, at kapag ginawa niya iyon, ang tunay na Protestanteng sungay ay itataas bilang isang estandarte. Iyan ay isinagisag sa pamamagitan ng dalawang sungay ng literal at espirituwal na Imperyong Medo-Persiano. Ang literal na Imperyong Medo-Persiano ang ikalawang kaharian sa propesiya ng Biblia, at ang ikaanim na kaharian sa propesiya ng Biblia ay ang espirituwal na Imperyong Medo-Persiano. Sa aklat ni Daniel, ang barakong tupa ng Medo-Persia ay may dalawang sungay, gaya rin ng Estados Unidos, ngunit ang ikalawang sungay ay sumibol nang huli.
Then I lifted up mine eyes, and saw, and, behold, there stood before the river a ram which had two horns: and the two horns were high; but one was higher than the other, and the higher came up last. Daniel 8:3.
Nang magkagayo’y itinaas ko ang aking mga mata at tumingin; at narito, isang lalaking tupa na may dalawang sungay ang nakatayo sa harap ng ilog; at ang dalawang sungay ay matataas; ngunit ang isa ay mas mataas kaysa sa isa pa, at ang higit na mataas ay sumibol nang huli. Daniel 8:3.
In the prophetic history of the earth beast and its two horns, the Protestant horn was identified first, but instead of ascending and finishing the work it retreated into the wilderness of Laodicean blindness. In the history when the Republican horn speaks as a dragon, and passes the soon-coming Sunday law, the true Protestant horn will at last be lifted up as an ensign. Only those Laodicean Seventh-day Adventists that recognize the test represented by the formation of the image of the beast will receive the seal of God when probation closes. The message that identifies this testing process is now being unsealed for any who wish to be benefited thereby.
Sa kasaysayang propetiko ng halimaw mula sa lupa at ng dalawang sungay nito, ang sungay ng Protestantismo ang unang natukoy, ngunit sa halip na umangat at tapusin ang gawain, umurong ito sa ilang ng Laodiseyong pagkabulag. Sa kasaysayan, kapag ang sungay ng Republikanismo ay magsasalita na gaya ng dragon at ipapasa ang nalalapit na batas ng Linggo, sa wakas ay itataas bilang isang watawat ang tunay na sungay ng Protestantismo. Tanging yaong mga Laodiseyong Seventh-day Adventist na kumikilala sa pagsubok na kinakatawan ng pagbuo ng larawan ng halimaw ang tatanggap ng tatak ng Diyos sa pagsasara ng panahon ng probasyon. Ang mensaheng nagpapakilala sa prosesong ito ng pagsubok ay ngayo’y inaalisan ng selyo para sa sinumang nagnanais na makinabang dito.
And Elijah came unto all the people, and said, How long halt ye between two opinions? if the Lord be God, follow him: but if Baal, then follow him. And the people answered him not a word. 1 Kings 18:21.
At lumapit si Elias sa buong bayan at nagsabi, Hanggang kailan kayo mag-aalinlangan sa pagitan ng dalawang pananaw? Kung ang Panginoon ang Diyos, sumunod kayo sa kaniya; ngunit kung si Baal, sumunod kayo sa kaniya. At ang bayan ay hindi sumagot sa kaniya ng kahit isang salita. 1 Mga Hari 18:21.