Hinaharap para sa Amerika at Hulyo 18, 2020 - Ika-lima

Kayong lahat na mga naninirahan sa sanlibutan, at mga tumatahan sa lupa, masdan ninyo, kapag itinaas niya ang watawat sa mga bundok; at kapag humihip siya ng pakakak, dinggin ninyo. Isaias 18:3.

At nakita ko ang isa pang anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng langit, na taglay ang walang hanggang Ebanghelyo upang ipangaral sa mga nananahan sa lupa, at sa bawat bansa, at sa bawat angkan, at sa bawat wika, at sa bawat bayan. Apocalipsis 14:6.

At pagkaraan ng tatlo’t kalahating araw, ang Espiritu ng buhay mula sa Diyos ay pumasok sa kanila, at sila’y tumindig sa kanilang mga paa; at bumagsak ang malaking takot sa mga nakakita sa kanila. At nakarinig sila ng isang malakas na tinig mula sa langit na nagsasabi sa kanila, Umakyat kayo rito. At sila’y umakyat sa langit sa isang alapaap; at nakita sila ng kanilang mga kaaway. Apocalipsis 11:11, 12.

At sinabi niya sa akin, Anak ng tao, tumindig ka sa iyong mga paa, at magsasalita ako sa iyo. At pumasok sa akin ang espiritu nang siya’y nagsalita sa akin, at itinindig ako sa aking mga paa, at narinig ko siya na nagsasalita sa akin. Ezekiel 2:1, 2.

Ang kamay ng Panginoon ay sumasa akin, at dinala niya ako sa Espiritu ng Panginoon, at inilapag niya ako sa gitna ng isang lambak na puno ng mga buto. At ipinaraan niya ako sa palibot nila; at, narito, napakarami sa maluwang na lambak; at, narito, lubhang tuyo ang mga iyon. At sinabi niya sa akin, Anak ng tao, mabubuhay ba ang mga butong ito? At sumagot ako, O Panginoong Dios, ikaw ang nakaaalam. Muli niyang sinabi sa akin, Magpahayag ka ng propesiya sa mga butong ito, at sabihin mo sa kanila, O kayong tuyong mga buto, pakinggan ninyo ang salita ng Panginoon. Ganito ang sabi ng Panginoong Dios sa mga butong ito: Narito, ipapapasok ko ang hininga sa inyo, at kayo’y mabubuhay. At maglalagay ako ng mga litid sa inyo, at magpapatubo ako ng laman sa inyo, at tatakpan ko kayo ng balat, at ilalagay ko sa inyo ang hininga, at kayo’y mabubuhay; at makikilala ninyo na ako ang Panginoon. Kaya nagpropesiya ako ayon sa iniutos sa akin; at samantalang ako’y nagpopropesiya, nagkaroon ng ingay, at, narito, isang pagyanig, at ang mga buto ay nagsipagsama-sama, buto sa kaniyang buto. At nang aking masdan, narito, ang mga litid at ang laman ay sumibol sa kanila, at tinakpan sila ng balat sa ibabaw; ngunit wala pang hininga sa kanila. Nang magkagayo’y sinabi niya sa akin, Magpahayag ka ng propesiya sa hangin; magpropesiya ka, anak ng tao, at sabihin mo sa hangin, Ganito ang sabi ng Panginoong Dios: Manggaling ka mula sa apat na hangin, O hininga, at hipan mo ang mga pinaslang na ito, upang sila’y mabuhay. Kaya nagpropesiya ako ayon sa iniutos niya sa akin, at pumasok sa kanila ang hininga, at sila’y nabuhay, at tumindig sa kanilang mga paa, isang lubhang malaking hukbo. At sinabi niya sa akin, Anak ng tao, ang mga butong ito ay ang buong sambahayan ng Israel: narito, sinasabi nila, Natuyo na ang aming mga buto, at naparam ang aming pag-asa; kami’y lubusang nahiwalay. Kaya magpahayag ka ng propesiya at sabihin mo sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoong Dios: Narito, bayan ko, bubuksan ko ang inyong mga libingan, at ipaaahon ko kayo mula sa inyong mga libingan, at dadalhin ko kayo sa lupain ng Israel. At malalaman ninyo na ako ang Panginoon, kapag binuksan ko ang inyong mga libingan, O bayan ko, at iniahon ko kayo mula sa inyong mga libingan. At ilalagay ko ang aking Espiritu sa inyo, at kayo’y mabubuhay, at ilalagay ko kayo sa inyong sariling lupain; kung magkagayo’y malalaman ninyo na ako, ang Panginoon, ang nagsalita nito at siyang gumanap nito, sabi ng Panginoon. Ezekiel 37:1-14.

“Ang mga tuyong buto ay kailangang hingahan ng Espiritu Santo ng Diyos, upang sila’y mapakilos, na para bang sa pamamagitan ng pagkabuhay na mag-uli mula sa mga patay.” Bible Training School, Ika-1 ng Disyembre, 1903.

Ang muling pagsigla ng tunay na kabanalan sa kalagitnaan natin ay ang pinakamahalaga at pinakagyat sa lahat ng ating mga pangangailangan. Ang paghahanap nito ay dapat maging pangunahing gawain natin. Selected Messages, aklat 1, 121.

"Kapag higit na nauunawaan ang mga aklat ni Daniel at ng Apocalipsis, magkakaroon ang mga mananampalataya ng ganap na naiibang karanasang panrelihiyon." Testimonies to Ministers, 112-114.

“Anong kapangyarihan mula sa Diyos ang dapat nating taglayin upang ang mga pusong nagyeyelo, na ang tanging taglay ay isang relihiyong makautusan, ay makakita ng higit na mabubuting bagay na inilaan para sa kanila—si Cristo at ang Kanyang katuwiran! Kinakailangan ang isang mensaheng nagbibigay-buhay upang bigyang-buhay ang mga tuyong buto.” Manuscript Releases, tomo 12, 205.

“Isinasantabi ko ang aking panulat at itinataas ko ang aking kaluluwa sa panalangin, upang hingahan ng Panginoon ang kaniyang bayang tumalikod, na tulad ng mga tuyong buto, upang sila’y mabuhay.” General Conference Bulletin, Pebrero 4, 1893.

At sa anghel ng iglesia ng mga taga-Laodicea ay isulat mo: Ganito ang sabi ng Amen, ang tapat at tunay na saksi, ang pasimula ng paglalang ng Diyos. Apocalipsis 3:14.

Itinanong ko ang kahulugan ng pagyanig na aking nakita, at ipinakita sa akin na iyon ay idudulot ng tuwirang patotoong ibinubunsod ng payo ng Tunay na Saksi sa mga taga-Laodicea. Magkakaroon ito ng bisa sa puso ng tumatanggap, at aakay sa kanya na itaas ang pamantayan at ibulalas ang tuwirang katotohanan. Ang ilan ay hindi mababata ang tuwirang patotoong ito. Sila’y magsisibangon laban dito, at ito ang magsasanhi ng isang pagyanig sa bayan ng Diyos.

Nakita ko na ang patotoo ng Tunay na Saksi ay hindi man lamang sa kalahati pinakinggan. Ang taimtim na patotoo na kinasasaligan ng kapalaran ng iglesia ay minaliit, kung hindi man lubusang binalewala. Ang patotoong ito ay dapat magdulot ng malalim na pagsisisi; ang lahat ng tunay na tumanggap nito ay tatalima rito at madadalisay.

Wika ng anghel, "Makinig kayo!" Di naglaon ay nakarinig ako ng isang tinig na gaya ng maraming instrumentong pangmusika na pawang tumutunog sa sakdal na mga himig, matamis at magkakatugma. Higit ito sa alinmang musika na aking narinig kailanman, wari’y puspos ng awa, habag, at ng banal na kagalakang nakaaangat ng loob. Tumagos ito sa buo kong pagkatao. Wika ng anghel, "Masdan ninyo!" Noon ay ibinaling ang aking pansin sa pangkat na aking nakita, na lubhang niyayanig. Ipinakita sa akin ang mga yaong dati kong nakita na lumuluha at dumadalangin sa paghihirap ng espiritu. Ang pangkat ng mga anghel na tagapagbantay na nasa palibot nila ay nadoble, at sila’y nabihisan ng isang baluti mula ulo hanggang paa. Sila’y gumagalaw sa ganap na kaayusan, gaya ng isang pulutong ng mga kawal. Ang kanilang mga mukha ay naghahayag ng mabigat na tunggaliang kanilang tiniis, ng mapanghirap na pakikibakang kanilang pinagdaanan. Gayon man, ang kanilang mga anyo, na may bakas ng matinding pighati sa kaibuturan, ay ngayo’y nagliliwanag sa liwanag at kaluwalhatian ng langit. Nakamtan nila ang tagumpay, at ito’y nagbunsod sa kanila ng pinakamalalim na pasasalamat at banal at sagradong kagalakan.

Ang bilang ng pangkat na ito ay nabawasan. Ang ilan ay nayugyog at naalis, at naiwan sa daan. Ang mga pabaya at walang malasakit, na hindi nakisama sa mga pinahahalagahan ang tagumpay at kaligtasan nang sapat upang buong pagtitiyagang magsumamo at makipagpunyagi para rito, ay hindi nila ito nakamtan, at sila’y naiwan sa kadiliman, at ang kanilang mga puwesto ay agad na napunan ng iba na kumakapit sa katotohanan at pumapasok sa hanay. Ang masasamang anghel ay patuloy na mahigpit na pumapaligid sa kanila, ngunit wala silang kapangyarihan sa kanila.

Narinig ko ang mga nakasuot ng baluti na ipinapahayag ang katotohanan nang may dakilang kapangyarihan. Nagkaroon iyon ng bisa. Marami ang nabigkis; may ilang maybahay ng kani-kanilang mga asawa, at may ilang anak ng kani-kanilang mga magulang. Ang matatapat na napigilan sa pakikinig sa katotohanan ay ngayo’y sabik na tumangan dito. Nawala ang lahat ng takot nila sa kanilang mga kamag-anak, at tanging ang katotohanan ang itinaas sa kanilang paningin. Sila’y nagugutom at nauuhaw sa katotohanan; ito’y lalong minamahal at higit na mahalaga kaysa sa buhay. Tinanong ko kung ano ang nagdulot ng dakilang pagbabagong ito. Sumagot ang isang anghel, “Ito ang huling ulan, ang pagpapasariwa mula sa harapan ng Panginoon, ang malakas na sigaw ng ikatlong anghel.” Early Writings, 270, 271.

Ang tuwirang patotoo ay nararapat na dalhin sa ating mga iglesia at mga institusyon, upang pukawin ang mga natutulog.

Kapag pinaniwalaan at sinusunod ang salita ng Panginoon, magaganap ang matatag at tuluy-tuloy na pagsulong. Makita nawa natin ngayon ang ating dakilang pangangailangan. Hindi tayo magagamit ng Panginoon hangga’t hindi Niya ibinubuga ang hininga ng buhay sa mga tuyong buto. Narinig ko ang mga salitang winika: “Kung walang malalim na pagkilos ng Espiritu ng Diyos sa puso, kung wala ang impluwensiyang nagbibigay-buhay nito, ang katotohanan ay nagiging patay na titik.” Review and Herald, Nobyembre 18, 1902.

Pinipigil ng mga anghel ang apat na hangin, na inilalarawan bilang isang nagngangalit na kabayo na nagnanais kumawala at rumagasa sa ibabaw ng buong lupa, nagdadala ng pagkawasak at kamatayan sa dinaraanan nito.

Matutulog ba tayo sa mismong hangganan ng walang hanggang sanlibutan? Magiging manhid, malamig, at patay ba tayo? O, nawa’y magkaroon sa ating mga iglesia ng Espiritu at hininga ng Diyos na ihihinga Niya sa Kaniyang bayan, upang sila’y tumindig sa kanilang mga paa at mabuhay. Kailangan nating makita na makitid ang daan, at makipot ang pintuan. Ngunit pagdaraan tayo sa makipot na pintuan, ang lawak nito’y walang hangganan. Manuscript Releases, tomo 20, 216, 217.

At narinig nila ang isang malakas na tinig mula sa langit na nagsasabi sa kanila, “Umakyat kayo rito.” At sila’y umakyat sa langit sa isang ulap; at nakita sila ng kanilang mga kaaway. Apocalipsis 11:12.