We addressed the “burden of the valley of vision” of Isaiah twenty-two in a recent article. There we identified the “valley of vision” as a geographical symbol of the distinction between the Laodiceans and Philadelphians in the “last days.” That which bound the foolish Laodicean virgins into bundles for the fires of destruction were the “archers.” The archers of biblical prophecy represent Islam.
Tinalakay namin ang "pasanin ng libis ng pangitain" sa Isaias dalawampu’t dalawa sa isang kamakailang artikulo. Doon ay kinilala namin ang "libis ng pangitain" bilang isang heograpikal na sagisag ng pagkakaiba sa pagitan ng mga taga-Laodicea at mga taga-Filadelfia sa "mga huling araw." Ang mga "mamamana" ang nagbigkis sa mga hangal na dalagang taga-Laodicea bilang mga tungkos para sa mga apoy ng pagkawasak. Ang mga mamamana sa propesiyang biblikal ay kumakatawan sa Islam.
And God said unto Abraham, Let it not be grievous in thy sight because of the lad, and because of thy bondwoman; in all that Sarah hath said unto thee, hearken unto her voice; for in Isaac shall thy seed be called. And also of the son of the bondwoman will I make a nation, because he is thy seed. And Abraham rose up early in the morning, and took bread, and a bottle of water, and gave it unto Hagar, putting it on her shoulder, and the child, and sent her away: and she departed, and wandered in the wilderness of Beersheba. And the water was spent in the bottle, and she cast the child under one of the shrubs. And she went, and sat her down over against him a good way off, as it were a bowshot: for she said, Let me not see the death of the child. And she sat over against him, and lift up her voice, and wept. And God heard the voice of the lad; and the angel of God called to Hagar out of heaven, and said unto her, What aileth thee, Hagar? fear not; for God hath heard the voice of the lad where he is. Arise, lift up the lad, and hold him in thine hand; for I will make him a great nation. And God opened her eyes, and she saw a well of water; and she went, and filled the bottle with water, and gave the lad drink. And God was with the lad; and he grew, and dwelt in the wilderness, and became an archer. Genesis 21:12–21.
At sinabi ng Diyos kay Abraham, Huwag nawang maging mabigat sa iyong paningin dahil sa bata at dahil sa iyong alilang babae; sa lahat ng sinabi sa iyo ni Sara, pakinggan mo ang kanyang tinig; sapagkat kay Isaac tatawagin ang iyong binhi. At gayon din sa anak ng alilang babae ay gagawin ko siyang isang bansa, sapagkat siya’y iyong binhi. At si Abraham ay bumangon nang maaga sa kinaumagahan, at kumuha ng tinapay at isang sisidlan ng tubig, at ibinigay ang mga iyon kay Hagar, na ipinatong niya sa balikat nito, at ibinigay sa kanya ang bata, at pinayaon siya; at siya’y umalis at nagpagala-gala sa ilang ng Beersheba. At naubos ang tubig sa sisidlan, at inilapag niya ang bata sa ilalim ng isa sa mga palumpong. At siya’y yumaon at naupo sa tapat niya, may kalayuan, na tulad ng layong inaabot ng isang pamana; sapagkat sinabi niya, Huwag ko nang makita ang kamatayan ng bata. At naupo siya sa tapat niya, at itinaas ang kanyang tinig at tumangis. At dininig ng Diyos ang tinig ng bata; at ang anghel ng Diyos ay tumawag kay Hagar mula sa langit, at sinabi sa kanya, Ano ang iyong dinaramdam, Hagar? Huwag kang matakot; sapagkat dininig ng Diyos ang tinig ng bata doon kung nasaan siya. Bumangon ka, buhatin mo ang bata, at alalayan mo siya sa iyong kamay; sapagkat gagawin ko siyang isang malaking bansa. At binuksan ng Diyos ang kanyang mga mata, at nakakita siya ng isang balon ng tubig; at siya’y yumaon at pinuno ang sisidlan ng tubig, at pinainom ang bata. At ang Diyos ay kasama ng bata; at siya’y lumaki, at tumahan sa ilang, at naging isang mamamana. Genesis 21:12-21.
Ishmael, the son of Hagar was to become the father of the nation of Islam and he was represented as “an archer.” The first mention of Ishmael identifies his role in biblical prophecy.
Si Ishmael, ang anak ni Hagar, ay nakatakdang maging ama ng bansang Islam at siya ay inilarawan bilang "isang mamamana." Ang unang pagbanggit kay Ishmael ay nagpapakilala ng kaniyang papel sa propesiyang biblikal.
And the angel of the Lord said unto her, Behold, thou art with child, and shalt bear a son, and shalt call his name Ishmael; because the Lord hath heard thy affliction. And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:11, 12.
At sinabi sa kaniya ng anghel ng Panginoon: Narito, ikaw ay nagdadalang-tao, at magsisilang ng isang anak na lalaki, at tatawagin mong Ishmael ang kaniyang pangalan; sapagkat dininig ng Panginoon ang iyong kapighatian. At siya’y magiging isang mailap na tao; ang kaniyang kamay ay laban sa bawat tao, at ang kamay ng bawat tao ay laban sa kaniya; at siya’y maninirahan sa harap ng lahat ng kaniyang mga kapatid. Genesis 16:11, 12.
The nation of Islam will “be against every man,” and “every man’s hand” will be “against him.” The word translated as “wild” is the wild Arabian ass, so from the outset of Ishmael as a symbol of prophecy he is associated with the “horse family,” and he will bring every nation of the world together against his nation.
Ang bansa ng Islam ay magiging "laban sa bawat tao," at ang "kamay ng bawat tao" ay magiging "laban sa kaniya." Ang salitang isinalin bilang "mailap" ay ang mailap na asnong Arabe, kaya mula pa sa pasimula, si Ismael, bilang isang sagisag ng propesiya, ay iniuugnay sa "angkan ng kabayo," at titipunin niya ang bawat bansa ng sanlibutan laban sa kaniyang bansa.
The Millerites identified that the three woes of Revelation nine represent the prophetic history of Islam and in so doing they visually portrayed Islam as a horse on both of the two sacred tables of Habakkuk. Those charts were “directed by the hand of the Lord” and were prophesied of in Habakkuk chapter two. To reject the truth that Islam is represented by the three woes of Revelation chapter eight and verse thirteen is to reject the Spirit of Prophecy and Habakkuk. It is a rejection of both the Bible and the Spirit of Prophecy.
Tinukoy ng mga Millerita na ang tatlong “sa aba” ng ika-siyam na kabanata ng Apocalipsis ay kumakatawan sa kasaysayang propetiko ng Islam, at sa paggawa nito ay inilarawan nila nang biswal ang Islam bilang isang kabayo sa kapwa ng dalawang sagradong tapyas ni Habakuk. Ang mga tapyas na iyon ay “pinatnubayan ng kamay ng Panginoon” at ipinropesiya sa ikalawang kabanata ng Habakuk. Ang pagtanggi sa katotohanang ang Islam ay kinakatawan ng tatlong “sa aba” ng Apocalipsis kabanata walo at talatang labintatlo ay pagtanggi sa Espiritu ng Propesiya at kay Habakuk. Ito ay pagtanggi kapwa sa Biblia at sa Espiritu ng Propesiya.
And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.
At namasdan ko, at narinig ko ang isang anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng himpapawid, na nagsasabi sa malakas na tinig: Sa aba, sa aba, sa aba, sa mga nananahan sa lupa, dahil sa iba pang mga tinig ng pakakak na hihipan pa ng tatlong anghel! Apocalipsis 8:13.
To reject truth is to be bound for the fires of destruction, and Adventism began their progressive rejection of truth in 1863. Islam is the issue that brings all the nations of the world together during the third woe. This unity was illustrated on September 11, 2001, which, as the first waymark of the seven thunders, must also represent the last waymark of the seven thunders. The last waymark of the seven thunders in the “last days” is the Sunday law, then the third woe comes quickly. The power that angers the nations is Islam, and in the last days Islam angered the nations on September 11, 2001, but they were simultaneously “held in check.” At that time the latter rain began to sprinkle in advance of the full outpouring that takes place when the bride makes herself ready.
Ang pagtanggi sa katotohanan ay nangangahulugang nakalaan sa mga apoy ng paglipol, at nagsimulang unti-unting tanggihan ng Adbentismo ang katotohanan noong 1863. Ang Islam ang usaping nagbubuklod sa lahat ng mga bansa ng daigdig sa panahon ng ikatlong kapahamakan. Ang pagkakaisang ito ay inilarawan noong Setyembre 11, 2001, na, bilang unang palatandaan ng pitong kulog, ay kailangang kumatawan din sa huling palatandaan ng pitong kulog. Ang huling palatandaan ng pitong kulog sa "huling mga araw" ay ang batas ng Linggo, saka darating agad ang ikatlong kapahamakan. Ang kapangyarihang nagpapagalit sa mga bansa ay ang Islam, at sa huling mga araw ay pinagngalit ng Islam ang mga bansa noong Setyembre 11, 2001, subalit sabay rin silang "pinigil." Sa panahong iyon nagsimulang pumatak ang huling ulan bilang pauna sa ganap na pagbubuhos na nagaganap kapag inihahanda ng nobya ang sarili.
“At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
Sa panahong iyon, samantalang ang gawain ng pagliligtas ay nagwawakas, darating ang kapighatian sa lupa, at magagalit ang mga bansa, gayunman ay mapipigilan upang huwag mahadlangan ang gawain ng ikatlong anghel. Sa panahong iyon darating ang “huling ulan,” o ang pagpapasariwa mula sa harapan ng Panginoon, upang magbigay ng kapangyarihan sa malakas na tinig ng ikatlong anghel, at ihanda ang mga banal upang makatindig sa kapanahunan na ang pitong huling salot ay ibubuhos. Early Writings, 85.
On September 11, 2001 the judgment of the living began, the nations were angered by the attack of Islam against the United States and the latter rain began to fall. Judgment begins with the house of God and the judgment of the house of God ends at the Sunday law crisis, then the judgment of God’s other flock begins. Much is involved with this most important truth, but these truths are well documented in the series, Habakkuk’s Tables. It was important to place these things in the article here before we return to the narrative of Revelation eleven.
Noong Setyembre 11, 2001, nagsimula ang paghuhukom sa mga buhay; nagalit ang mga bansa dahil sa pag-atake ng Islam laban sa Estados Unidos, at nagsimulang bumuhos ang huling ulan. Nagsisimula ang paghuhukom sa sambahayan ng Diyos, at nagwawakas ang paghuhukom sa sambahayan ng Diyos sa krisis ng batas ng Linggo; pagkatapos ay magsisimula ang paghuhukom sa iba pang kawan ng Diyos. Marami ang nasasangkot sa napakahalagang katotohanang ito, ngunit ang mga katotohanang ito ay mahusay na naidokumento sa seryeng Habakkuk's Tables. Mahalagang ilahad ang mga bagay na ito sa artikulong ito bago tayo bumalik sa salaysay ng Apocalipsis labing-isa.
And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:13, 14.
At nang oras ding yaon ay nagkaroon ng isang malaking lindol, at ang ikasampung bahagi ng lungsod ay gumuho; at sa lindol ay napatay ang pitong libong tao: at ang mga nalabi ay nangatakot, at nagbigay ng kaluwalhatian sa Diyos ng langit. Nakalipas na ang ikalawang kapahamakan; at, narito, ang ikatlong kapahamakan ay dumarating agad. Pahayag 11:13, 14.
The “great earthquake” that marked the overturning of the nation of France in the French Revolution represents the overturning of the United States at the Sunday law. National apostasy is to be followed by national ruin, and when the United States is ruined the entire earth will be shaken to its core, thus the symbol of the “earthquake.” At that point “the third woe cometh quickly.” Islam is identified on the two sacred tables as the first and second woe of Revelation nine, and if the first woe is Islam and the second woe is Islam, then the third woe must be Islam, for upon the testimony of two a thing is established. The United States will be struck again by Islam at the Sunday law.
Ang "dakilang lindol" na nagbigay-tanda sa pagpapabagsak ng bansang Pransiya sa Rebolusyong Pranses ay kumakatawan sa pagpapabagsak ng Estados Unidos sa batas ng Linggo. Ang pambansang apostasya ay susundan ng pagkawasak ng bansa, at kapag ang Estados Unidos ay nawasak, ang buong daigdig ay yayanigin hanggang sa kaibuturan nito, kaya ang simbolo ng "lindol." Sa puntong iyon "ang ikatlong sa aba ay mabilis na dumarating." Ang Islam ay kinikilala sa dalawang banal na talahanayan bilang ang una at ikalawang "sa aba" ng Apocalipsis siyam, at kung ang unang "sa aba" ay Islam at ang ikalawang "sa aba" ay Islam, kung gayon ang ikatlong "sa aba" ay dapat na Islam, sapagkat sa patotoo ng dalawa ay naitatatag ang isang bagay. Ang Estados Unidos ay muling tatamaan ng Islam sa batas ng Linggo.
Speaking of Ezekiel’s valley of bones Sister White records the following.
Tungkol sa lambak ng mga buto ni Ezekiel, itinala ni Sister White ang mga sumusunod.
“Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
Pinipigil ng mga anghel ang apat na hangin, na inilalarawan bilang isang nagngangalit na kabayo na nagnanais kumawala at rumagasa sa ibabaw ng buong lupa, nagdadala ng pagkawasak at kamatayan sa dinaraanan nito.
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
“Matutulog ba tayo sa pinakagilid ng daigdig na walang hanggan? Magiging manhid at malamig at patay ba tayo? Oh, nawa’y mapasaating mga iglesia ang Espiritu at hininga ng Diyos na ibinuga sa Kaniyang bayan, upang sila’y makatayo sa kanilang mga paa at mabuhay. Kailangan nating makita na ang daan ay makipot, at ang pintuan ay masikip. Ngunit sa ating pagdaan sa masikip na pintuan, ang kaluwangan nito ay walang hangganan.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
The message of the “four winds” that raises the two prophets of Revelation eleven is the message of the angry horse of Bible prophecy, as represented throughout the biblical testimony, but also as visually represented upon the two sacred tables of Habakkuk. The message that brings Elijah and Moses to their feet is the message of the third woe that comes quickly after they are raised to their feet, for when the Sunday law arrives and Islam strikes again Moses and Elijah are lifted up as the ensign to the nations.
Ang mensahe ng "apat na hangin" na nagpapabangon sa dalawang propeta ng Apocalipsis labing-isa ay ang mensahe ng nagngangalit na kabayo ng propesiya ng Biblia, na inilalarawan sa kabuuan ng patotoong biblikal, at makikitang inilalarawan din sa dalawang banal na tapyas ni Habakuk. Ang mensaheng nagtitindig kina Elias at Moises sa kanilang mga paa ay ang mensahe ng ikatlong kapahamakan na agad dumarating pagkaraang maitindig sila sa kanilang mga paa, sapagkat kapag dumating ang batas sa Linggo at muling sumalakay ang Islam, itinataas sina Moises at Elias bilang watawat sa mga bansa.
The third woe of Islam is also the seventh trumpet. The beginning of the sounding of the seventh trumpet was on October 22, 1844, when the judgment began.
Ang ikatlong sa aba ng Islam ay siya ring ikapitong pakakak. Ang pasimula ng pag-ihip ng ikapitong pakakak ay noong Oktubre 22, 1844, nang nagsimula ang paghuhukom.
But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:7.
Ngunit sa mga araw ng tinig ng ikapitong anghel, kapag pasimulan niyang hipan ang pakakak, matatapos ang hiwaga ng Diyos, gaya ng ipinahayag niya sa kaniyang mga lingkod na propeta. Apocalipsis 10:7.
The “days of the voice of the seventh angel” is the days of the investigative judgment, that began on October 22, 1844. Then the judgment of the dead commenced. Once the third woe comes quickly the sounding of the seventh trumpet is again marked. This sounding is not the beginning of the investigative judgment, but the end of the judgment of the house of God, and the beginning of the judgment of God’s other flock.
Ang "mga araw ng tinig ng ikapitong anghel" ay ang mga araw ng pagsisiyasat na paghuhukom, na nagsimula noong ika-22 ng Oktubre, 1844. Pagkatapos ay nagsimula ang paghuhukom sa mga patay. Sa pagdating agad ng ikatlong "sa aba", muling tinandaan ang pag-ihip ng ikapitong pakakak. Ang pag-ihip na ito ay hindi ang pasimula ng pagsisiyasat na paghuhukom, kundi ang wakas ng paghuhukom sa sambahayan ng Diyos, at ang pasimula ng paghuhukom sa ibang kawan ng Diyos.
And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. And the four and twenty elders, which sat before God on their seats, fell upon their faces, and worshipped God, Saying, We give thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast, and art to come; because thou hast taken to thee thy great power, and hast reigned. Revelation 11:15–17.
At hinipan ng ikapitong anghel ang kanyang pakakak; at nagkaroon ng malalakas na tinig sa langit, na nagsasabi, Ang mga kaharian ng sanlibutang ito ay naging mga kaharian ng ating Panginoon at ng kanyang Kristo; at siya’y maghahari magpakailanman at walang hanggan. At ang dalawampu’t apat na matatanda, na nakaupo sa harap ng Diyos sa kanilang mga luklukan, ay nagpatirapa at sumamba sa Diyos, na nagsasabi, Nagpapasalamat kami sa iyo, O Panginoong Diyos na Makapangyarihan sa lahat, na siyang ngayon, at noong una, at darating; sapagkat kinuha mo ang iyong dakilang kapangyarihan, at naghari ka. Apocalipsis 11:15-17.
The “mystery of God” is Christ in us, the hope of glory that is finished in the time period when Moses and Elijah stand up and are resurrected through a message from the Word of God that identifies Islam. If the message is received it binds a soul for the heavenly garner, but for those who reject the message it is the message of the archers of Islam that bind them in bundles to be burned in the fires of destruction. The message of the seventh trumpet seals the one hundred and forty-four thousand in advance of them being lifted up as an ensign to bring in God’s other flock. The two resurrected prophets must first be sealed before the world can be warned.
Ang “hiwaga ng Diyos,” na si Cristo sa atin, ang pag-asa ng kaluwalhatian, ay natatapos sa panahong si Moises at si Elias ay tumatayo at muling binabangon sa pamamagitan ng isang mensahe mula sa Salita ng Diyos na nagtutukoy sa Islam. Kapag tinanggap ang mensahe, iginagapos nito ang isang kaluluwa para sa makalangit na kamalig; ngunit sa mga tumatanggi sa mensahe, ito ang mensahe ng mga mamamana ng Islam na nagbubigkis sa kanila sa mga bigkis upang sunugin sa mga apoy ng paglipol. Ang mensahe ng ikapitong trompeta ay sinaselyuhan ang isang daan at apatnapu’t apat na libo bago pa sila itaas bilang isang watawat upang dalhin papasok ang iba pang kawan ng Diyos. Ang dalawang muling binuhay na propeta ay dapat munang maselyuhan bago mabalaan ang sanlibutan.
“The work of the Holy Spirit is to convince the world of sin, of righteousness and of judgment. The world can only be warned by seeing those who believe the truth sanctified through the truth, acting upon high and holy principles, showing in a high, elevated sense, the line of demarcation between those who keep the commandments of God, and those who trample them under their feet. The sanctification of the Spirit signalizes the difference between those who have the seal of God, and those who keep a spurious rest-day. When the test comes, it will be clearly shown what the mark of the beast is. It is the keeping of Sunday. Those who after having heard the truth, continue to regard this day as holy, bear the signature of the man of sin, who thought to change times and laws. Bible Training School, December 1, 1903.
Ang gawain ng Espiritu Santo ay ang sumumbat sa sanlibutan tungkol sa kasalanan, sa katuwiran, at sa kahatulan. Maaaring mabalaan lamang ang sanlibutan sa pamamagitan ng pagkakita sa mga sumasampalataya sa katotohanan na pinapaging-banal sa pamamagitan ng katotohanan, na namumuhay ayon sa matatayog at banal na simulain, at na sa isang mataas at marangal na diwa ay ipinakikita ang guhit ng paghihiwalay sa pagitan ng mga tumutupad sa mga utos ng Diyos at ng mga yumuyurak sa mga ito. Ang pagpapaging-banal ng Espiritu ang nagpapakilala ng kaibhan sa pagitan ng mga may tatak ng Diyos at ng mga nagpapangilin ng palsong araw ng kapahingahan. Kapag dumating ang pagsubok, maliwanag na mahahayag kung ano ang tanda ng hayop. Ito ay ang pagpapangilin ng Linggo. Yaong, matapos marinig ang katotohanan, ay patuloy na itinuturing na banal ang araw na ito, ay nagtataglay ng lagda ng tao ng kasalanan, na inakalang baguhin ang mga panahon at mga kautusan. Bible Training School, Disyembre 1, 1903.
When the one hundred and forty-four thousand are lifted up as an ensign unto the nations, the nations will be angry. The power that angers the nations in Bible prophecy is Islam. Islam will strike the United States again at the Sunday law.
Kapag ang isang daan at apatnapu’t apat na libo ay itinaas bilang watawat sa mga bansa, magagalit ang mga bansa. Ang kapangyarihang nagpapagalit sa mga bansa sa propesiyang biblikal ay ang Islam. Muling sasalakayin ng Islam ang Estados Unidos sa batas ng Linggo.
And the nations were angry, and thy wrath is come, and the time of the dead, that they should be judged, and that thou shouldest give reward unto thy servants the prophets, and to the saints, and them that fear thy name, small and great; and shouldest destroy them which destroy the earth. And the temple of God was opened in heaven, and there was seen in his temple the ark of his testament: and there were lightnings, and voices, and thunderings, and an earthquake, and great hail. Revelation 11:18, 19.
At nagalit ang mga bansa, at dumating na ang iyong poot, at ang panahon ng mga patay, upang sila’y hatulan, at upang bigyan mo ng gantimpala ang iyong mga lingkod na mga propeta, at ang mga banal, at ang mga natatakot sa iyong pangalan, maliliit at malalaki; at upang wasakin mo ang mga sumisira sa lupa. At nabuksan sa langit ang templo ng Diyos, at nakita sa kaniyang templo ang kaban ng kaniyang tipan; at nagkaroon ng mga kidlat, at mga tinig, at mga kulog, at isang lindol, at malaking graniso. Apocalipsis 11:18, 19.
After this series of prophetic events, John presents the church who are to be the ensign.
Pagkaraan ng magkakasunod na pangyayaring propetiko, iniharap ni Juan ang iglesia na siyang magiging watawat.
And there appeared a great wonder in heaven; a woman clothed with the sun, and the moon under her feet, and upon her head a crown of twelve stars. And she being with child cried, travailing in birth, and pained to be delivered. Revelation 12:1.
At lumitaw ang isang dakilang tanda sa langit: isang babae na nadaramtan ng araw, at ang buwan ay nasa ilalim ng kaniyang mga paa, at sa kaniyang ulo ay may isang putong ng labindalawang bituin. At siya, na nagdadalang-tao, ay dumaraing, naghihirap sa panganganak, at nasasaktan upang makapanganak. Apocalipsis 12:1.
Here the church that was slain, trampled down, resurrected, and thereafter is taken up into heaven as God’s ensign is shining with the glory of the sun. They are standing upon the moon, representing the shadow of the twelve stars upon their crown. The shadow is the twelve tribes of ancient Israel that typified and reflected the twelve disciples that are the twelve stars in her crown. The beginning of ancient Israel is typifying the end of ancient Israel in the illustration.
Dito, ang iglesya na pinaslang, niyurakan, muling binuhay, at pagkaraan ay iniakyat sa langit bilang estandarte ng Diyos, ay nagniningning sa kaluwalhatian ng araw. Sila’y nakatindig sa ibabaw ng buwan, na kumakatawan sa anino ng labindalawang bituin sa kanilang korona. Ang anino ay ang labindalawang lipi ng sinaunang Israel na sumasagisag at sumasalamin sa labindalawang alagad na siyang labindalawang bituin sa kanyang korona. Ang pasimula ng sinaunang Israel ay sumasagisag sa wakas ng sinaunang Israel sa ilustrasyon.
The woman is about to bring forth a child, which identifies the birth of Christ at the end of ancient Israel, but now represents the birth of the Gentiles that come out of Babylon and join the one hundred and forty-four thousand. As soon as Elijah and Moses are lifted up as the ensign, she delivers God’s other flock who will respond to the ensign.
Ang babae ay malapit nang magluwal ng sanggol, na tumutukoy sa pagsilang ni Cristo sa katapusan ng sinaunang Israel, ngunit ngayo’y kumakatawan sa pagsilang ng mga Hentil na lumalabas mula sa Babilonia at sumasanib sa isandaan apatnapu’t apat na libo. Sa sandaling maitaas si Elias at si Moises bilang watawat, iluluwal niya ang iba pang kawan ng Diyos na tutugon sa watawat.
The “world can only be warned” by seeing the one hundred and forty-four thousand lifted up as an ensign during the crisis that begins at the Sunday law in the United States. Those who come out of Babylon and stand with the one hundred and forty-four thousand are represented as the great multitude. Those two groups located in Revelation seven are represented by Moses and Elijah at the mount of Transfiguration, and God’s triumphant church that is resurrected and lifted up as an ensign come together with God’s other flock that are still then in Babylon during that final time of crisis.
Ang "maaaring balaan lamang ang sanlibutan" sa pamamagitan ng pagkakita sa isang daan at apatnapu’t apat na libo na itinaas bilang estandarte sa panahon ng krisis na nagsisimula sa batas ng Linggo sa Estados Unidos. Ang mga lumalabas mula sa Babilonia at tumitindig kasama ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay kinakatawan bilang ang dakilang karamihan. Ang dalawang pangkat na iyon na matatagpuan sa Apocalipsis pito ay kinakatawan nina Moises at Elias sa bundok ng Pagbabagong-Anyo, at ang matagumpay na iglesya ng Diyos na muling binuhay at itinaas bilang estandarte ay nakikipag-isa sa iba pang kawan ng Diyos na noo’y nasa Babilonia pa sa huling panahong iyon ng krisis.
Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. A voice of noise from the city, a voice from the temple, a voice of the Lord that rendereth recompense to his enemies. Before she travailed, she brought forth; before her pain came, she was delivered of a man child. Who hath heard such a thing? who hath seen such things? Shall the earth be made to bring forth in one day? or shall a nation be born at once? for as soon as Zion travailed, she brought forth her children. Shall I bring to the birth, and not cause to bring forth? saith the Lord: shall I cause to bring forth, and shut the womb? saith thy God. Rejoice ye with Jerusalem, and be glad with her, all ye that love her: rejoice for joy with her, all ye that mourn for her: That ye may suck, and be satisfied with the breasts of her consolations; that ye may milk out, and be delighted with the abundance of her glory. For thus saith the Lord, Behold, I will extend peace to her like a river, and the glory of the Gentiles like a flowing stream: then shall ye suck, ye shall be borne upon her sides, and be dandled upon her knees. As one whom his mother comforteth, so will I comfort you; and ye shall be comforted in Jerusalem. And when ye see this, your heart shall rejoice, and your bones shall flourish like an herb: and the hand of the Lord shall be known toward his servants, and his indignation toward his enemies. Isaiah 66:5–14.
Dinggin ang salita ng Panginoon, kayong nanginginig sa kaniyang salita; Ang inyong mga kapatid na namuhi sa inyo, na pinalayas kayo dahil sa aking pangalan, ay nagsabi, Maluwalhati ang Panginoon: ngunit siya’y magpapakita sa inyong kagalakan, at sila’y mapapahiya. Isang tinig ng kaguluhan mula sa lungsod, isang tinig mula sa templo, tinig ng Panginoon na nagbibigay-ganti sa kaniyang mga kaaway. Bago pa siya nagdalamhati, siya’y nanganak; bago dumating ang kaniyang sakit, siya’y nagsilang ng isang lalaking sanggol. Sino ang nakarinig ng gayon? sino ang nakakita ng mga ganyang bagay? Mapapanganak ba ang lupa sa isang araw? o isang bansa ba’y isisilang sa minsanang pagkakataon? sapagkat pagkahirap pa lamang ni Sion sa panganganak, nailuwal na niya ang kaniyang mga anak. Dadalin ko ba hanggang sa kapanganakan, at hindi ko papaganaping iluwal? sabi ng Panginoon: ako ba ang magpapaganap ng pagluwal, at saka ko sasarhan ang bahay-bata? sabi ng iyong Diyos. Makigalak kayo kasama ng Jerusalem, at magsaya kasama niya, kayong lahat na umiibig sa kaniya: makigalak nang buong kagalakan kasama niya, kayong lahat na nagluluksa dahil sa kaniya: Upang sumuso kayo at masiyahan sa mga suso ng kaniyang mga kaaliwan; upang sumimsim kayo at malugod sa kasaganaan ng kaniyang kaluwalhatian. Sapagkat ganito ang sabi ng Panginoon, Narito, palalawakin ko ang kapayapaan sa kaniya na gaya ng ilog, at ang kaluwalhatian ng mga Hentil na gaya ng umaagos na batis: kung magkagayo’y kayo’y sisuso, kayo’y dadalhin sa kaniyang mga tagiliran, at paglalaruin sa kaniyang mga tuhod. Kung paanong inaaliw ng ina ang kaniyang anak, gayon ko kayo aaliwin; at kayo’y aaliwin sa Jerusalem. At kapag nakita ninyo ito, ang inyong puso’y magagalak, at ang inyong mga buto’y sisigla na gaya ng damo: at ang kamay ng Panginoon ay mahahayag sa kaniyang mga lingkod, at ang kaniyang poot sa kaniyang mga kaaway. Isaias 66:5-14.
Those that are born when they ascend to heaven are those who have been cast out by their brethren that hated them. Their brethren that hated them and rejoiced in their death, are those who say they are Jews, but are not. They are those of the synagogue of Satan that will prophetically worship at the feet of the ensign that consists of the “outcasts of Israel.”
Ang mga isinisilang sa pag-akyat nila sa langit ay yaong mga itinakwil ng kanilang mga kapatid na napoot sa kanila. Ang kanilang mga kapatid na napoot sa kanila at nagalak sa kanilang kamatayan ay yaong mga nagsasabing sila ay mga Hudyo, ngunit hindi sila. Sila ang kabilang sa sinagoga ni Satanas na ayon sa hula ay sasamba sa paanan ng estandarteng binubuo ng “mga itinakwil ng Israel.”
And he shall set up an ensign for the nations, and shall assemble the outcasts of Israel, and gather together the dispersed of Judah from the four corners of the earth. Isaiah 11:12.
At siya’y magtitindig ng watawat sa mga bansa, at pipisanin ang mga itinapon ng Israel, at titipunin ang mga nangalat ng Juda mula sa apat na sulok ng lupa. Isaias 11:12.
“You think that those who worship before the saints’ feet (Revelation 3:9) will at last be saved. Here I must differ with you; for God showed me that this class were professed Adventists, who had fallen away, and ‘crucified to themselves the Son of God afresh, and put him to an open shame.’ And in the ‘hour of temptation,’ which is yet to come, to show out everyone’s true character, they will know that they are forever lost, and overwhelmed with anguish of spirit, they will bow at the saints’ feet.” Word to the Little Flock, 12.
"Inaakala mo na ang mga sumasamba sa paanan ng mga banal (Apocalipsis 3:9) ay sa wakas maliligtas. Dito ako dapat sumalungat sa iyo; sapagkat ipinakita sa akin ng Diyos na ang uring ito ay mga nagpapakilalang Adventista, na nagsitalikod, at 'sa kanilang sarili'y muling ipinapako sa krus ang Anak ng Diyos, at inilalagay siya sa hayag na kahihiyan.' At sa 'oras ng tukso,' na darating pa, upang ilantad ang tunay na pagkatao ng bawat isa, malalaman nila na sila ay napahamak magpakailanman, at, nilulunod ng matinding pighati ng espiritu, yuyukod sila sa paanan ng mga banal." Salita sa Munting Kawan, 12.
He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches.
Ang may tainga ay makinig sa sinasabi ng Espiritu sa mga iglesia.