In the previous article we aligned the prophetic characteristics of the fifth trumpet, which is the first woe, with the soon-coming Sunday law. Considering the fifth trumpet as the first of the last three trumpets from the approach that the first illustrates the last, aligns the prophetic role of Islam of the first woe with the earthquake of Revelation eleven. I received an email from a friend the day after we discussed this article of the Sabbath meeting, and my friend was also trying to align the sixth trumpet, which is the second woe, with the soon-coming Sunday law. This is a valid approach for the last three trumpets are three woes.
Sa naunang artikulo ay inihanay natin ang mga katangiang makahula ng ikalimang trumpeta, na siyang unang kaabahan, sa malapit nang dumating na batas ng Linggo. Ang pagtingin sa ikalimang trumpeta bilang una sa huling tatlong trumpeta mula sa pananaw na ang una ay naglalarawan sa huli, ay iniaayon ang makahulang tungkulin ng Islam ng unang kaabahan sa lindol ng Apocalipsis 11. Nakatanggap ako ng isang email mula sa isang kaibigan kinabukasan matapos nating talakayin ang artikulong ito sa pulong ng Sabbath, at ang kaibigan ko ay nagsisikap ding ihanay ang ikaanim na trumpeta, na siyang ikalawang kaabahan, sa malapit nang dumating na batas ng Linggo. Ito ay isang wastong paglapit sapagkat ang huling tatlong trumpeta ay tatlong kaabahan.
And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.
At aking minasdan, at narinig ko ang isang anghel na lumilipad sa gitna ng langit, na nagsasabi sa malakas na tinig, Sa aba, sa aba, sa aba ng mga nananahan sa lupa dahil sa iba pang mga tinig ng trumpeta ng tatlong anghel, na hindi pa tumutunog! Apocalipsis 8:13.
The last three trumpets are a distinct symbol within the seven trumpets as are the last three churches distinct from the first four and the last three seals are distinct from the seven seals. This prophetic truth has been often addressed through the years. Along with considering the light produced by considering the first and third woe as an alpha and an omega symbol, we must also consider the three woes as a triple application of prophecy.
Ang huling tatlong trumpeta ay isang natatanging sagisag sa loob ng pitong trumpeta, kung paanong ang huling tatlong iglesia ay natatangi mula sa unang apat at ang huling tatlong tatak ay natatangi mula sa pitong tatak. Ang makahulang katotohanang ito ay madalas nang natalakay sa paglipas ng mga taon. Kalakip ng pagsasaalang-alang sa liwanag na nalilikha sa pagsusuri sa una at ikatlong kapighatian bilang sagisag ng alpha at omega, dapat din nating isaalang-alang ang tatlong kapighatian bilang isang tatluhang paglalapat ng hula.
A triple application of prophecy identifies that all the prophetic characteristics of the first and second woe will exist in the third woe. The first woe was Islam of Arabia and the second woe was Islam of Turkey. The first woe was to “torment” and the second woe was to “kill” a third part of men.
Ang isang tatluhang paglalapat ng hula ay nagpapakilala na ang lahat ng makahulang katangian ng una at ikalawang kaabahan ay iiral sa ikatlong kaabahan. Ang unang kaabahan ay ang Islam ng Arabia at ang ikalawang kaabahan ay ang Islam ng Turkey. Ang unang kaabahan ay upang “pahirapan” at ang ikalawang kaabahan ay upang “patayin” ang ikatlong bahagi ng mga tao.
Torment of the First Woe
Pagpapahirap ng Unang Kapighatian
And to them it was given that they should not kill them, but that they should be tormented five months: and their torment was as the torment of a scorpion, when he striketh a man. … And they had tails like unto scorpions, and there were stings in their tails: and their power was to hurt men five months. Revelation 9:5, 10.
At sa kanila’y ipinagkaloob na huwag silang patayin, kundi pahirapan sa loob ng limang buwan: at ang kanilang pagpapahirap ay gaya ng pagpapahirap ng alakdan, kapag ito’y tumutuklaw sa tao. … At sila’y may mga buntot na katulad ng sa mga alakdan, at may mga tibo sa kanilang mga buntot: at ang kanilang kapangyarihan ay manakit sa mga tao sa loob ng limang buwan. Apocalipsis 9:5, 10.
Death of the Second Woe
Kamatayan ng Ikalawang Aba
And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. … By these three was the third part of men killed, by the fire, and by the smoke, and by the brimstone, which issued out of their mouths. Revelation 9:15, 18.
At ang apat na anghel ay kinalagan, na inihanda para sa isang oras, at isang araw, at isang buwan, at isang taon, upang patayin ang ikatlong bahagi ng mga tao. … Sa pamamagitan ng tatlong ito ay napatay ang ikatlong bahagi ng mga tao, sa pamamagitan ng apoy, at ng usok, at ng asupre, na lumalabas sa kanilang mga bibig. Apocalipsis 9:15, 18.
The two thirds of men that were not killed, did not repent.
Ang dalawang-katlo ng mga tao na hindi napatay ay hindi nagsisi.
And the rest of the men which were not killed by these plagues yet repented not of the works of their hands, that they should not worship devils, and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood: which neither can see, nor hear, nor walk: Neither repented they of their murders, nor of their sorceries, nor of their fornication, nor of their thefts. Revelation 9:20, 21.
At ang iba sa mga tao na hindi napatay ng mga salot na ito ay hindi pa rin nagsisi sa mga gawa ng kanilang mga kamay, upang huwag silang sumamba sa mga demonyo, at sa mga diyus-diyosang ginto, at pilak, at tanso, at bato, at kahoy, na hindi naman nakakakita, ni nakaririnig, ni nakalalakad: ni hindi rin sila nagsisi sa kanilang mga pagpatay, ni sa kanilang mga pangkukulam, ni sa kanilang pakikiapid, ni sa kanilang mga pagnanakaw. Apocalipsis 9:20, 21.
The seven trumpets typify the seven last plagues, and in verse twenty the trumpets are called plagues. The United States is one third of the threefold union of the dragon, beast and false prophet, and it is killed as the sixth kingdom at the Sunday law. Its death was brought about because of false worship, typified by “the works of their hands,” the “worship” of “devils and idols of gold, and silver, and brass, and stone, and of wood” of “murders,” “sorceries,” “fornication” and “theft.”
Ang pitong trumpeta ay sumasagisag sa pitong huling salot, at sa talatang dalawampu ang mga trumpeta ay tinatawag na mga salot. Ang Estados Unidos ay isang katlo ng tatluhang pagkakaisa ng dragon, ng hayop, at ng huwad na propeta, at ito ay pinapatay bilang ikaanim na kaharian sa kautusan ng Linggo. Ang kamatayan nito ay naganap dahil sa huwad na pagsamba, na sinasagisagan ng “mga gawa ng kanilang mga kamay,” ng “pagsamba” sa “mga diyablo at mga diyus-diyosang yari sa ginto, at pilak, at tanso, at bato, at kahoy,” ng “mga pagpatay,” “mga pangkukulam,” “pakikiapid” at “pagnanakaw.”
False worship, typified by Sunday worship is the “cause” that is to be repented of, but they repented not, so the “effect” is the torment and death brought by the locusts of Islam. Though one third of men, the United States is killed at the Sunday law the other two thirds does not repent.
Ang huwad na pagsamba, na isinasagisag ng pagsamba sa Linggo, ang “sanhi” na dapat pagsisihan; ngunit hindi sila nagsisi, kaya ang “bunga” ay ang pagpapahirap at kamatayang dulot ng mga balang ng Islam. Bagaman ang ikatlong bahagi ng mga tao, ang Estados Unidos, ay pinatay sa batas ng Linggo, ang natitirang dalawang ikatlong bahagi ay hindi nagsisi.
Woes and Angels
Mga Kahabag-habag at mga Anghel
The first and second woes correspond to the first and second angels of Millerite history, and that history is repeated to the very letter in the history of the one hundred and forty-four thousand. The history of the one hundred and forty-four thousand is the history of the third angel and corresponds to the third woe. Just as the waymarks of the Millerite history are repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand, so too, the waymarks of the first and second woes will be repeated in the history of the third angel.
Ang una at ikalawang aba ay tumutugma sa una at ikalawang anghel ng kasaysayang Millerita, at ang kasaysayang iyon ay inuulit hanggang sa pinakatingkad na titik sa kasaysayan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang kasaysayan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay ang kasaysayan ng ikatlong anghel at tumutugma sa ikatlong aba. Kung paanong ang mga panandang-daan ng kasaysayang Millerita ay inuulit sa kasaysayan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, gayundin naman, ang mga panandang-daan ng una at ikalawang aba ay mauulit sa kasaysayan ng ikatlong anghel.
“The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104.
“Ang una at ikalawang mga mensahe ay ibinigay noong 1843 at 1844, at tayo ngayon ay nasa ilalim ng pagpapahayag ng ikatlo; datapuwa’t ang tatlong mensaheng ito ay dapat pa ring ipahayag. Kasindiin ng pangangailangan ngayon gaya ng dati na ang mga ito ay ulitin sa mga naghahanap ng katotohanan. Sa pamamagitan ng panulat at tinig ay dapat nating iparinig ang pagpapahayag, na ipinakikita ang kanilang pagkakasunud-sunod, at ang pagkakapit ng mga hula na nagdadala sa atin sa mensahe ng ikatlong anghel. Hindi maaaring magkaroon ng ikatlo kung wala ang una at ikalawa. Ang mga mensaheng ito ay dapat nating ibigay sa sanlibutan sa pamamagitan ng mga lathalain, sa mga pangangaral, na ipinakikita sa daloy ng kasaysayang makahula ang mga bagay na naganap na at ang mga bagay na magaganap pa.” Selected Messages, aklat 2, 104.
Our work as students of prophecy is to combine the first and second angels’ messages into the third angel’s message. Without the first two messages you cannot have a third message, for “there cannot be a third without the first and second.” This is true in terms of ‘sequence,’ for if there is no first and second, then the third is actually the first. It is also true in terms of ‘content,’ for the prophetic characteristics of the first and second identify the characteristics of the third. Mathematically there is no third without a first and second, and prophetically there are no waymarks in the third angel, if the waymarks of the first and second are left out.
Ang ating gawain bilang mga mag-aaral ng hula ay pagsamahin ang mga mensahe ng una at ikalawang anghel sa mensahe ng ikatlong anghel. Kung wala ang unang dalawang mensahe ay hindi maaaring magkaroon ng ikatlong mensahe, sapagkat “hindi maaaring magkaroon ng ikatlo kung wala ang una at ikalawa.” Totoo ito sa usapin ng “pagkakasunod-sunod,” sapagkat kung walang una at ikalawa, kung gayon ang ikatlo ay sa katunayan ang una. Totoo rin ito sa usapin ng “nilalaman,” sapagkat ang mga propetikong katangian ng una at ikalawa ang nagpapakilala sa mga katangian ng ikatlo. Sa matematika ay walang ikatlo kung walang una at ikalawa, at sa hula ay walang mga panandang-daan sa ikatlong anghel kung ang mga panandang-daan ng una at ikalawa ay iiwanan.
“God has given the messages of Revelation 14 their place in the line of prophecy, and their work is not to cease till the close of this earth’s history. The first and second angel’s messages are still truth for this time, and are to run parallel with this which follows. The third angel proclaims his warning with a loud voice. ‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The 1888 Materials, 803, 804.
“Ibinigay ng Diyos sa mga mensahe ng Apocalipsis 14 ang kanilang dako sa hanay ng hula, at ang kanilang gawain ay hindi magwawakas hanggang sa pagsasara ng kasaysayan ng daigdig na ito. Ang una at ikalawang mensahe ng anghel ay katotohanan pa rin para sa panahong ito, at dapat tumakbong kasabay nito na sumusunod. Ipinahahayag ng ikatlong anghel ang kaniyang babala sa malakas na tinig. ‘Pagkatapos ng mga bagay na ito,’ sabi ni Juan, ‘ay nakita ko ang isa pang anghel na nananaog mula sa langit, na may dakilang kapangyarihan; at ang lupa ay naliwanagan ng kaniyang kaluwalhatian.’ Sa kaliwanagang ito, ang liwanag ng lahat ng tatlong mensahe ay pinagsama.” The 1888 Materials, 803, 804.
Our work is to show “in the line of prophetic history the things that have been” in the movement of the Millerites, “and the things that will be” in the movement of the one hundred and forty-four thousand.
Ang ating gawain ay ipakita “sa hanay ng kasaysayang panghula ang mga bagay na nangyari na” sa kilusan ng mga Millerita, “at ang mga bagay na mangyayari” sa kilusan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo.
“The Lord is about to punish the world for its iniquity. He is about to punish religious bodies for their rejection of the light and truth which has been given them. The great message, combining the first, second, and third angels’ messages, is to be given to the world. This is to be the burden of our work.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.
“Ang Panginoon ay malapit nang parusahan ang sanlibutan dahil sa kaniyang kasamaan. Malapit na Niyang parusahan ang mga relihiyosong kapisanan dahil sa kanilang pagtanggi sa liwanag at katotohanang ibinigay sa kanila. Ang dakilang mensahe, na pinagsasama ang mga mensahe ng una, ikalawa, at ikatlong anghel, ay dapat ipahayag sa sanlibutan. Ito ang dapat maging pinakapasan ng ating gawain.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 950.
The combining of the message of the first and second angel is what lightens the earth when the angel of Revelation eighteen descends. She stated, “‘After these things,’ said John, ‘I saw another angel come down from heaven, having great power, and the earth was lightened with his glory.’ In this illumination, the light of all the three messages is combined.” The “illumination” associated with “the earth” being “lightened” is accomplished when “the light of all three messages is combined.” The work of combining line upon line the three messages by bringing the Millerite history into two parallel with the history of the one hundred and forty-four thousand is also to be accomplished with the three woes.
Ang pagsasanib ng mensahe ng una at ikalawang anghel ang siyang nagbibigay-liwanag sa lupa kapag ang anghel ng Apocalipsis labingwalo ay bumababa. Kanyang sinabi, “‘Pagkatapos ng mga bagay na ito,’ sabi ni Juan, ‘ay nakita ko ang isa pang anghel na bumababang mula sa langit, na may dakilang kapangyarihan; at ang lupa ay naliwanagan ng kaniyang kaluwalhatian.’ Sa kaliwanagang ito, ang liwanag ng lahat ng tatlong mensahe ay pinagsama.” Ang “kaliwanagan” na kaugnay ng “lupa” na “naliwanagan” ay nagaganap kapag “ang liwanag ng lahat ng tatlong mensahe ay pinagsama.” Ang gawain ng pagsasanib, taludtod sa taludtod, ng tatlong mensahe sa pamamagitan ng pagdadala ng kasaysayang Millerita sa dalawang pagkakatulad sa kasaysayan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay kinakailangan ding maisakatuparan sa tatlong kaabahan.
The fall of Babylon, as proclaimed by the second angel cannot be separated from the message of the first angel. The message of the first angel identified the Second Coming of Christ in 1843, and when the message failed, the effect of the message produced the fall of the Protestant churches. The effect was the second angel, the cause was the failure of the first angel. Had there been no first angel, there would have been no fall of Babylon as proclaimed by the second angel. The element that bound the cause and effect together was “time.” The “time” (1843) failed to materialize and that failure produced the “effect.” The “cause” was the error of identifying that the three prophecies which Miller had incorrectly concluded would end around 1843. Those three prophecies of 1335, 2300, and the 2520 years Miller had believed would terminate with Christ coming in the clouds in 1843. When the time prophecies Miller had incorrectly understood failed, it provided the reason for the Protestants to reject the message of the first angel, and the second angel arrived. The first angel was the “cause” and the second was the “effect.”
Ang pagkabuwal ng Babilonia, gaya ng ipinahayag ng ikalawang anghel, ay hindi maaaring ihiwalay sa mensahe ng unang anghel. Tinukoy ng mensahe ng unang anghel ang Ikalawang Pagparito ni Cristo noong 1843, at nang mabigo ang mensahe, ang naging bunga ng mensahe ay ang pagkabuwal ng mga simbahang Protestante. Ang bunga ang siyang ikalawang anghel; ang sanhi ay ang kabiguan ng unang anghel. Kung walang unang anghel, wala sanang pagkabuwal ng Babilonia na ipinahayag ng ikalawang anghel. Ang sangkap na nagbuklod sa sanhi at bunga ay ang “panahon.” Ang “panahon” (1843) ay hindi naganap, at ang kabiguang iyon ang nagluwal ng “bunga.” Ang “sanhi” ay ang kamalian ng pagtukoy na ang tatlong hula na maling ipinagpalagay ni Miller ay magwawakas sa paligid ng 1843. Ang tatlong hulang iyon na 1335, 2300, at ang 2520 taon ay pinaniwalaan ni Miller na magtatapos sa pagdating ni Cristo sa mga alapaap noong 1843. Nang mabigo ang mga hula tungkol sa panahon na maling naunawaan ni Miller, iyon ang nagbigay ng dahilan sa mga Protestante upang tanggihan ang mensahe ng unang anghel, at dumating ang ikalawang anghel. Ang unang anghel ang “sanhi” at ang ikalawa ang “bunga.”
The first and second angels’ messages cannot be separated, for they are prophetically connected by prophetic time. The first and second woes are also prophetically connected by “time.” The time prophecy of the first woe identifying one hundred and fifty years of torment ends exactly where the time prophecy of three hundred ninety-one years and fifteen days of the second woe that kills, begins. Time prophecy connects the first and second woe and also the first and second angels’ messages.
Ang mga mensahe ng una at ikalawang anghel ay hindi maaaring paghiwalayin, sapagkat ang mga ito ay makahulang pinag-uugnay ng panahong makahula. Ang una at ikalawang kapighatian ay gayundin namang makahulang pinag-uugnay ng “panahon.” Ang hula ng panahon ng unang kapighatian, na tumutukoy sa isang daan at limampung taon ng pagpapahirap, ay nagtatapos nang eksakto sa lugar na pinagsisimulan ng hula ng panahon na tatlong daan at siyamnapu’t isang taon at labinlimang araw ng ikalawang kapighatian na pumapatay. Inuugnay ng hula ng panahon ang una at ikalawang kapighatian at gayundin ang mga mensahe ng una at ikalawang anghel.
The fulfillment of the time prophecies of the first and second woes empowered the first angel’s message and brought the angel of Revelation ten down to lighten the world with his glory. Speaking of the first angel, Sister White recorded that she was “told that his mission was to lighten the earth with his glory and warn man of the coming wrath of God.” That is the identical mission of the third angel of Revelation eighteen.
Ang katuparan ng mga propesiya ng panahon ng una at ikalawang kaabahan ang nagbigay-kapangyarihan sa mensahe ng unang anghel at nagpababa sa anghel ng Apocalipsis sampu upang tanglawan ang sanlibutan ng kaniyang kaluwalhatian. Tungkol sa unang anghel, itinala ni Sister White na siya ay “sinabihang ang kaniyang misyon ay tanglawan ang lupa ng kaniyang kaluwalhatian at balaan ang tao tungkol sa dumarating na poot ng Diyos.” Iyan ang mismong magkaparehong misyon ng ikatlong anghel ng Apocalipsis labing-walo.
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.
“Ang anghel na nakikiisa sa pagpapahayag ng mensahe ng ikatlong anghel ay magliliwanag sa buong lupa sa pamamagitan ng kaniyang kaluwalhatian. Dito ay inihuhula ang isang gawaing sumasaklaw sa buong daigdig at may di-karaniwang kapangyarihan. Ang kilusang Advent ng 1840–44 ay isang maluwalhating pagpapakita ng kapangyarihan ng Diyos; ang mensahe ng unang anghel ay dinala sa bawat himpilang pangmisyon sa sanlibutan, at sa ilang mga bansa ay nagkaroon ng pinakadakilang siglang panrelihiyon na nasaksihan sa alinmang lupain mula pa noong Repormasyon ng ikalabing-anim na siglo; ngunit ang mga ito ay hihigitan ng makapangyarihang kilusan sa ilalim ng huling babala ng ikatlong anghel.
“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.
“Ang gawaing ito ay magiging katulad niyaong sa Araw ng Pentecostes. Kung paanong ibinigay ang ‘dating ulan,’ sa pagbubuhos ng Espiritu Santo sa pasimula ng ebanghelyo, upang pasibulin ang mahalagang binhi, gayundin ang ‘huling ulan’ ay ibibigay sa katapusan nito upang mapahinog ang aanihin. ‘Kung magkagayo’y makikilala natin, kung magsisipagpatuloy tayo na makilala ang Panginoon: ang Kanyang paglabas ay tiyak na gaya ng umaga; at Siya’y darating sa atin na parang ulan, gaya ng huling ulan at dating ulan sa lupa.’ Oseas 6:3. ‘Mangagalak nga kayo, kayong mga anak ng Sion, at magsaya sa Panginoon ninyong Diyos: sapagka’t ibinigay Niya sa inyo ang dating ulan nang may katamtaman, at Kanyang pabababain para sa inyo ang ulan, ang dating ulan, at ang huling ulan.’ Joel 2:23. ‘At mangyayari sa mga huling araw, sabi ng Diyos, na ibubuhos Ko ang Aking Espiritu sa lahat ng laman.’ ‘At mangyayari, na ang sinumang tumawag sa pangalan ng Panginoon ay maliligtas.’ Mga Gawa 2:17, 21.”
“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
“Ang dakilang gawain ng ebanghelyo ay hindi magwawakas na may higit na kaunting kapahayagan ng kapangyarihan ng Diyos kaysa yaong nagpakilala sa pagbubukas nito. Ang mga propesiyang natupad sa pagbubuhos ng unang ulan sa pagbubukas ng ebanghelyo ay muling matutupad sa huling ulan sa pagwawakas nito. Narito ang ‘mga panahon ng kaginhawahan’ na pinananabikan ng apostol na si Pedro nang kaniyang sabihin: ‘Kaya nga magsisi kayo, at mangagbalik-loob, upang mapawi ang inyong mga kasalanan, kapag dumating na ang mga panahon ng kaginhawahan mula sa harapan ng Panginoon; at kaniyang susuguin si Jesus.’ Gawa 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
The fulfillment of the time prophecies of the first and second woe brought the angel down to lighten the earth with its glory in 1840, thus empowering the message of the first angel, and the fulfillment of the third woe brought the angel down to lighten the earth with its glory on 9/11, thus empowering the message of the third angel. The lightening of the earth is accomplished by the combining of the two movements in a parallel application—line upon line. It is the message of the three woes that empowers the message of the three angels. They are woven together as two lines; one internal and the other external. The three angels represent the work of the people of God and their work is empowered by the fulfillment of the three woes. The external is Islam and its prophetic work, and the internal is Christ in His people—the hope of glory. For this reason, Judah is tied to the ass in the prophecy of Jacob concerning the symbolism of his twelve sons in the last days.
Ang katuparan ng mga propesiya ng panahon ng una at ikalawang kaabahan ang nagbaba sa anghel upang tanglawan ang lupa ng kaniyang kaluwalhatian noong 1840, sa gayon ay pinagkalooban ng kapangyarihan ang mensahe ng unang anghel; at ang katuparan ng ikatlong kaabahan ang nagbaba sa anghel upang tanglawan ang lupa ng kaniyang kaluwalhatian noong 9/11, sa gayon ay pinagkalooban ng kapangyarihan ang mensahe ng ikatlong anghel. Ang pagtanglaw sa lupa ay naisasakatuparan sa pamamagitan ng pagsasanib ng dalawang kilusan sa isang magkatulad na paglalapat—salit-salitang taludtod sa taludtod. Ang mensahe ng tatlong kaabahan ang nagbibigay ng kapangyarihan sa mensahe ng tatlong anghel. Ang mga ito ay hinabing magkasama bilang dalawang hanay; ang isa ay panloob at ang isa naman ay panlabas. Ang tatlong anghel ay kumakatawan sa gawain ng bayan ng Diyos, at ang kanilang gawain ay binibigyang-kapangyarihan ng katuparan ng tatlong kaabahan. Ang panlabas ay ang Islam at ang kaniyang propetikong gawain, at ang panloob ay si Cristo sa Kaniyang bayan—ang pag-asa ng kaluwalhatian. Dahil dito, ang Juda ay itinatali sa asno sa propesiya ni Jacob hinggil sa sagisag ng kaniyang labindalawang anak sa mga huling araw.
And Jacob called unto his sons, and said, Gather yourselves together, that I may tell you that which shall befall you in the last days. Gather yourselves together, and hear, ye sons of Jacob; and hearken unto Israel your father. … Judah, thou art he whom thy brethren shall praise: thy hand shall be in the neck of thine enemies; thy father’s children shall bow down before thee. Judah is a lion’s whelp: from the prey, my son, thou art gone up: he stooped down, he couched as a lion, and as an old lion; who shall rouse him up? The sceptre shall not depart from Judah, nor a lawgiver from between his feet, until Shiloh come; and unto him shall the gathering of the people be. Binding his foal unto the vine, and his ass’s colt unto the choice vine; he washed his garments in wine, and his clothes in the blood of grapes: His eyes shall be red with wine, and his teeth white with milk. Genesis 49:1, 2, 8–12.
At tinawag ni Jacob ang kaniyang mga anak, at sinabi, Magkatipon kayo, upang aking maipahayag sa inyo ang mangyayari sa inyo sa mga huling araw. Magkatipon kayo, at dinggin, ninyong mga anak ni Jacob; at makinig kayo kay Israel na inyong ama. … Juda, ikaw ay siyang pupurihin ng iyong mga kapatid: ang iyong kamay ay sasa liig ng iyong mga kaaway; ang mga anak ng iyong ama ay magsisiyukod sa harap mo. Si Juda ay isang anak ng leon: mula sa huli, anak ko, ay umakyat ka: siya’y yumukod, siya’y humimlay na parang leon, at parang matandang leon; sino ang gigising sa kaniya? Ang setro ay hindi aalis sa Juda, ni ang tagapagbigay-kautusan mula sa pagitan ng kaniyang mga paa, hanggang sa dumating ang Shiloh; at sa kaniya magiging ang pagtalima ng mga bayan. Itinatali niya ang kaniyang batang asno sa puno ng ubas, at ang anak ng kaniyang asna sa piling puno ng ubas; nilabhan niya ang kaniyang mga kasuutan sa alak, at ang kaniyang mga damit sa dugo ng ubas: Ang kaniyang mga mata ay magiging mapula sa alak, at ang kaniyang mga ngipin ay maputi sa gatas. Genesis 49:1, 2, 8–12.
Christ is the Lion of the tribe of Judah, who washed His clothes in blood, and who is “the choice vine,” that is prophetically bound to the “ass’s colt.” The external message of the three woes is bound to the internal message of the three angels. The first and second angel run parallel to the third angel and the first and second woe must run parallel to the third woe.
Si Cristo ang Leon ng lipi ni Juda, na naglaba ng Kaniyang mga kasuutan sa dugo, at siyang “piniling puno ng ubas,” na sa makahulang paraan ay itinali sa “bisiro ng asno.” Ang panlabas na mensahe ng tatlong kahabag-habag ay nakabigkis sa panloob na mensahe ng tatlong anghel. Ang una at ikalawang anghel ay tumatakbong kasabay ng ikatlong anghel, at ang una at ikalawang kahabag-habag ay dapat tumakbong kasabay ng ikatlong kahabag-habag.
The Key
Ang Susi
The battle of Nineveh is the “key” that brings the darkness of Islam upon the world when the deadly wound of Roman Catholicism is healed at the soon-coming Sunday law, which is the earthquake of Revelation eleven where the third woe comes suddenly. It comes in the “hour” of the earthquake.
Ang labanan sa Nineveh ang “susi” na nagdadala ng kadiliman ng Islam sa ibabaw ng sanlibutan kapag ang nakamamatay na sugat ng Romano Katolisismo ay gumaling sa malapit nang dumating na batas ng Linggo, na siyang lindol ng Apocalipsis onse kung saan ang ikatlong kapighatian ay dumarating nang biglaan. Ito ay dumarating sa “oras” ng lindol.
And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:13, 14.
At nang oras ding yaon ay nagkaroon ng isang malaking lindol, at ang ikasampung bahagi ng lungsod ay bumagsak, at sa lindol ay napatay sa mga tao ang pitong libo: at ang nangalabi ay nangatakot, at niluwalhati ang Diyos ng langit. Ang ikalawang kapighatian ay lumipas na; at, narito, ang ikatlong kapighatian ay dumarating na madali. Apocalipsis 11:13, 14.
The Sunday law initiates the image of the beast testing time for the world, and the battle of Nineveh is the key that identifies the conquering of the sixth kingdom as the whore of Tyre is remembered as she begins to sing her songs in fulfillment of Isaiah twenty-three. The image of the beast test is the test by which a person’s eternal destiny is decided, and it is decided before probation closes. Probation closes for the world when Michaels stands up. The image of the beast testing time for the world of Revelation chapter thirteen, verses twelve and onward is typified in the image of the beast testing time for the United States.
Ang kautusan sa araw ng Linggo ang nagpapasimula ng panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop para sa sanlibutan, at ang labanan sa Nineve ang susi na tumutukoy sa pananaig laban sa ikaanim na kaharian samantalang ang patutot ng Tiro ay inaalaala habang siya’y nagsisimulang umawit ng kaniyang mga awit bilang katuparan ng Isaias dalawampu’t tatlo. Ang pagsubok ng larawan ng hayop ang pagsubok na siyang pinagbabatayan ng pagpapasya sa walang-hanggang tadhana ng isang tao, at ito ay napagpapasiyahan bago magsara ang panahon ng biyaya. Nagsasara ang panahon ng biyaya para sa sanlibutan kapag tumindig si Michael. Ang panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop para sa sanlibutan sa Apocalipsis kabanata labintatlo, talata labindalawa at sumusunod, ay tinutularan sa panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop para sa Estados Unidos.
“As America, the land of religious liberty, shall unite with the Papacy in forcing the conscience and compelling men to honor the false sabbath, the people of every country on the globe will be led to follow her example.” Testimonies, volume 6, 18.
“Kapag ang Amerika, ang lupain ng kalayaang panrelihiyon, ay makiisa sa Kapapahan sa pamimilit sa budhi at pag-uudyok sa mga tao na parangalan ang huwad na Sabbath, ang mga mamamayan ng bawat bansa sa buong daigdig ay aakaying sumunod sa kaniyang halimbawa.” Testimonies, volume 6, 18.
The image of the beast testing time in the United States separates and seals the one hundred and forty-four thousand of Revelation seven, and the image of the beast testing time for the world seals the great multitude of Revelation seven.
Ang panahon ng pagsubok ng larawan ng halimaw sa Estados Unidos ang naghihiwalay at nagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo ng Apocalipsis pito, at ang panahon ng pagsubok ng larawan ng halimaw para sa sanlibutan ang nagtatatak sa malaking karamihan ng Apocalipsis pito.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
“Susunod ang mga bansang dayuhan sa halimbawa ng Estados Unidos. Bagaman siya ang nangunguna, gayunman ang gayunding krisis ay darating sa ating bayan sa lahat ng dako ng sanlibutan.” Testimonies, volume 6, 395.
The key represented by the battle of Nineveh marks the beginning of the image testing time for the world, while it also marks the end of the image testing time for the United States. A key represented by the battle of Nineveh opens the bottomless pit that brings the flood of Islam, represented as locusts in the world. That key at the end of the midnight cry is typified by a key that opens the very same pit in the United States at the beginning of the midnight cry.
Ang susi na kinakatawan ng labanan sa Nineveh ay nagmamarka ng pasimula ng panahon ng pagsubok tungkol sa larawan para sa sanlibutan, samantalang minamarkahan din nito ang katapusan ng panahon ng pagsubok tungkol sa larawan para sa Estados Unidos. Ang isang susi na kinakatawan ng labanan sa Nineveh ay nagbubukas ng balong walang hangganan na nagdadala ng baha ng Islam, na kinakatawan bilang mga balang sa sanlibutan. Ang susi na iyon sa wakas ng sigaw sa hatinggabi ay itinatanghal ng isang susi na nagbubukas ng gayon ding balon sa Estados Unidos sa pasimula ng sigaw sa hatinggabi.
The key in the United States is represented in Leviticus twenty-three as the feast of trumpets, when the ass is loosed at the beginning of the proclamation of the midnight cry. That key is turned when the fireballs of Nashville arrive. The feast of trumpets, and the attack upon Nashville when Islam is loosed, typifies the battle of Nineveh at the Sunday law.
Ang susi sa Estados Unidos ay kinakatawan sa Levitico beinte-tres bilang kapistahan ng mga trumpeta, kapag ang asno ay kinalagan sa pasimula ng pagpapahayag ng sigaw sa hatinggabi. Ang susi na iyon ay iniikot kapag dumarating ang mga bolang-apoy ng Nashville. Ang kapistahan ng mga trumpeta, at ang pagsalakay laban sa Nashville kapag ang Islam ay kinalagan, ay tumitipo sa labanan sa Nineveh sa batas ng Linggo.
The Sunday law is the end of the proclamation of the “midnight” cry, for the cry then changes to the “loud” cry, and the beginning of that period must of prophetic necessity illustrate the end. In the first woe Islam was to torment the armies of Rome, which typify the United States, for one hundred and fifty years. The key (the battle of Nineveh) marks the beginning of the proclamation of the midnight cry, as does the feast of trumpets. In Leviticus twenty-three there is fifteen days between the feast of trumpets and Pentecost, which is also the feast of Tabernacles. Those fifteen days during the image of the beast testing time in the United States correspond to the one hundred and fifty years of torment in the first woe. Fifteen is a tithe of one hundred and fifty.
Ang kautusan ng Linggo ang siyang wakas ng pagpapahayag ng sigaw sa “hatinggabi,” sapagkat ang sigaw ay noon nagiging “malakas” na sigaw, at ang pasimula ng panahong iyon ay kinakailangang, ayon sa pangangailangang panghula, maglarawan ng wakas. Sa unang kapighatian, ang Islam ay dapat magpahirap sa mga hukbo ng Roma, na sumasagisag sa Estados Unidos, sa loob ng isang daan at limampung taon. Ang susi (ang labanan sa Nineveh) ang nagmamarka ng pasimula ng pagpapahayag ng sigaw sa hatinggabi, gaya rin ng kapistahan ng mga trumpeta. Sa Levitico beinte-tres ay may labinlimang araw sa pagitan ng kapistahan ng mga trumpeta at Pentecostes, na siya ring kapistahan ng mga Tabernakulo. Ang labinlimang araw na yaon sa panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop sa Estados Unidos ay tumutugma sa isang daan at limampung taon ng pagpapahirap sa unang kapighatian. Ang labinlima ay ikapu ng isang daan at limampu.
Those fifteen days (one hundred and fifty years) end when the three hundred and ninety-one years and fifteen days begin. Since October 22, 1844 prophetic time is no longer applicable, so the one hundred and fifty years of torment are a symbol of Leviticus twenty-three’s fifteen days that begin with the feast of trumpets, followed five days later by the ascension of the ensign, followed five days later by the judgment of the Day of Atonement, followed by five days to the Pentecostal outpouring.
Nagtatapos ang labinlimang araw na iyon (isang daan at limampung taon) kapag nagsimula ang tatlong daan at siyamnapu’t isang taon at labinlimang araw. Mula noong Oktubre 22, 1844, hindi na naaangkop ang panahong propetiko, kaya ang isang daan at limampung taon ng pagpapahirap ay sagisag ng labinlimang araw ng Levitico beinte-tres na nagsisimula sa kapistahan ng mga trumpeta, na sinusundan pagkaraan ng limang araw ng pag-akyat ng watawat, na sinusundan pagkaraan ng limang araw ng paghuhukom sa Araw ng Pagtubos, na sinusundan ng limang araw hanggang sa pagbubuhos ng Pentecostes.
There the “hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men” begins. The “hour” is the hour of the great earthquake, which is the Sunday law. The “day” is the day of the Lord’s recompense as the Laodicean Seventh-day Adventist church is spewed out of the mouth of the Lord.
Doon nagsisimula ang “isang oras, at isang araw, at isang buwan, at isang taon, upang patayin ang ikatlong bahagi ng mga tao.” Ang “oras” ay ang oras ng malaking lindol, na siyang batas ng Linggo. Ang “araw” ay ang araw ng kagantihan ng Panginoon habang ang Laodiceang iglesya ng Seventh-day Adventist ay isinusuka mula sa bibig ng Panginoon.
For they are a nation void of counsel, neither is there any understanding in them. O that they were wise, that they understood this, that they would consider their latter end! How should one chase a thousand, and two put ten thousand to flight, except their Rock had sold them, and the Lord had shut them up? For their rock is not as our Rock, even our enemies themselves being judges. For their vine is of the vine of Sodom, and of the fields of Gomorrah: their grapes are grapes of gall, their clusters are bitter: Their wine is the poison of dragons, and the cruel venom of asps. Is not this laid up in store with me, and sealed up among my treasures? To me belongeth vengeance, and recompense; their foot shall slide in due time: for the day of their calamity is at hand, and the things that shall come upon them make haste. For the Lord shall judge his people, and repent himself for his servants, when he seeth that their power is gone, and there is none shut up, or left. And he shall say, Where are their gods, their rock in whom they trusted. Deuteronomy 32:28–37.
Sapagkat sila’y isang bansang salat sa payo, ni may unawa man sa kanila. O kung sila sana’y naging marunong, kung naunawaan sana nila ito, kung pinagnilayan sana nila ang kanilang huling wakas! Paanong ang isa ay makahahabol sa isang libo, at ang dalawa’y makapagpapatakas sa sampung libo, maliban nang ipinagbili sila ng kanilang Bato, at ikinulong sila ng Panginoon? Sapagkat ang kanilang bato ay hindi gaya ng ating Bato, na maging ang ating mga kaaway ay siyang mga hukom. Sapagkat ang kanilang puno ng ubas ay mula sa puno ng ubas ng Sodoma, at sa mga bukirin ng Gomorra: ang kanilang mga ubas ay mga ubas ng kapaitan, ang kanilang mga kumpol ay mapapait: Ang kanilang alak ay lason ng mga dragon, at malupit na kamandag ng mga ulupong. Hindi ba ito’y naitatagong kasama ko, at natatakang mabuti sa aking mga kayamanan? Sa akin nauukol ang paghihiganti, at ang kagantihan; ang kanilang paa ay madudulas sa takdang panahon: sapagkat ang araw ng kanilang kasakunaan ay malapit na, at ang mga bagay na darating sa kanila ay nagmamadali. Sapagkat hahatol ang Panginoon sa kaniyang bayan, at manghihinayang dahil sa kaniyang mga lingkod, kapag nakita niyang ang kanilang kapangyarihan ay nawala na, at wala nang nakapiit, o naiwan man. At kaniyang sasabihin, Saan naroon ang kanilang mga diyos, ang kanilang bato na kanilang pinagtitiwalaan? Deuteronomio 32:28–37.
The “hour” of the earthquake is the “day of their calamity.” It is the judgment of those in Adventism that have not an understanding of the knowledge that is increased in the latter days. They have chosen a counterfeit rock to build their house upon, and in reality, their rock was sand.
Ang “oras” ng lindol ay ang “araw ng kanilang kasakunaan.” Ito ang paghatol sa mga nasa Adventismo na walang pagkaunawa sa kaalamang pinarami sa mga huling araw. Pinili nila ang isang huwad na bato na pagtatayuan ng kanilang bahay, at sa katotohanan, ang kanilang bato ay buhangin.
“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.
“Dumating na ang babala: Walang anumang dapat pahintulutang makapasok na yayanig sa saligan ng pananampalataya na aming pinagtatayuan mula pa nang dumating ang mensahe noong 1842, 1843, at 1844. Ako ay kabilang sa mensaheng ito, at magmula noon ay tumatayo ako sa harap ng sanlibutan, tapat sa liwanag na ibinigay sa atin ng Diyos. Hindi namin binabalak na alisin ang aming mga paa sa platapormang pinaglagyan sa mga ito habang araw-araw naming hinahanap ang Panginoon sa taimtim na panalangin, na humahanap ng liwanag. Inaakala ba ninyong maitatakwil ko ang liwanag na ibinigay sa akin ng Diyos? Ito ay magiging gaya ng Bato ng mga Panahon. Ito ang naging gabay ko mula pa nang ito ay ipagkaloob.” Review and Herald, Abril 14, 1903.
The “month” represents the first month.
Ang “buwan” ay kumakatawan sa unang buwan.
Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. And the floors shall be full of wheat, and the fats shall overflow with wine and oil. And I will restore to you the years that the locust hath eaten, the cankerworm, and the caterpiller, and the palmerworm, my great army which I sent among you. And ye shall eat in plenty, and be satisfied, and praise the name of the Lord your God, that hath dealt wondrously with you: and my people shall never be ashamed. And ye shall know that I am in the midst of Israel, and that I am the Lord your God, and none else: and my people shall never be ashamed. Joel 2:23–27.
Kaya nga, mangagalak kayo, kayong mga anak ng Sion, at magsaya sa Panginoon ninyong Dios: sapagka’t ibinigay niya sa inyo ang unang ulan nang naaayon sa sukat, at kaniyang pabababain para sa inyo ang ulan, ang unang ulan, at ang huling ulan sa unang buwan. At ang mga giikan ay mapupuno ng trigo, at ang mga pigaan ay aapaw sa alak at langis. At isasauli ko sa inyo ang mga taong kinain ng balang, ng uod, at ng higad, at ng tipaklong, na aking malaking hukbo na aking isinugo sa gitna ninyo. At kayo’y kakain nang sagana, at masisiyahan, at pupurihin ninyo ang pangalan ng Panginoon ninyong Dios, na gumawa ng kagilagilalas sa inyo: at ang aking bayan ay hindi mapapahiya kailanman. At inyong malalaman na ako’y nasa gitna ng Israel, at na ako ang Panginoon ninyong Dios, at wala nang iba: at ang aking bayan ay hindi mapapahiya kailanman. Joel 2:23–27.
The “hour” of the Sunday law, Islam of the third woe unexpectedly strikes, and Laodicean Adventism is ashamed as they have trusted in the rock of the serpent. At that time, in the first month, the latter rain is poured out upon a purified people. At that point the United States is killed, after the torment from Nashville onward. The torment that is the destruction of the cities begins, and at the hour of the Sunday law the United States ends (is killed) as the sixth kingdom of Bible prophecy, ushering in the image of the beast testing time for the world that ends when the eighth kingdom comes to its end, with none to help (is killed).
Ang “oras” ng batas ukol sa Linggo, ang Islam ng ikatlong sa aba ay di-inaasahang sumasalakay, at ang Adbentismong Laodiceano ay napapahiya sapagkat sila’y nagtiwala sa bato ng ahas. Sa panahong iyon, sa unang buwan, ang huling ulan ay ibinubuhos sa isang nilinis na bayan. Sa puntong iyon ang Estados Unidos ay pinapatay, pagkatapos ng pagpapahirap mula sa Nashville at pasulong. Nagsisimula ang pagpapahirap na siyang pagwasak sa mga lunsod, at sa oras ng batas ukol sa Linggo ang Estados Unidos ay nagwawakas (pinapatay) bilang ikaanim na kaharian ng hula ng Biblia, na nagpapasimula ng panahon ng pagsubok ng larawan ng halimaw para sa sanlibutan na nagtatapos kapag ang ikawalong kaharian ay dumating sa wakas nito, na walang tutulong (pinapatay).
The Euphrates
Ang Eufrates
The Euphrates River is symbolically associated with Islam, and Euphrates means, “fruitful, or to break forth.” In the second woe the four winds that are bound at the Euphrates are loosed.
Ang Ilog Euphrates ay sagisag na iniuugnay sa Islam, at ang Euphrates ay nangangahulugang, “mabunga, o bumukal.” Sa ikalawang kasawian, ang apat na hangin na nakatali sa Euphrates ay pinawalan.
And the sixth angel sounded, and I heard a voice from the four horns of the golden altar which is before God, Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:13–15.
At humihipang ikaanim na anghel, at narinig ko ang isang tinig mula sa apat na sungay ng dambanang ginto na nasa harapan ng Diyos, na nagsasabi sa ikaanim na anghel na may pakakak, Kalagan mo ang apat na anghel na nakagapos sa dakilang ilog Eufrates. At ang apat na anghel ay kinalagan, na inihanda para sa isang oras, at isang araw, at isang buwan, at isang taon, upang pumatay sa ikatlong bahagi ng mga tao. Apocalipsis 9:13–15.
The Euphrates represented the eastern border of the Promised Land, and Islam is the “children of the east” in prophecy. Their prophetic characteristic is that they are restrained and released, beginning with Hagar being restrained by Sarah.
Ang Eufrates ay kumakatawan sa silangang hangganan ng Lupang Pangako, at ang Islam ang “mga anak ng silangan” sa hula. Ang kanilang katangiang makahula ay na sila ay pinipigil at pinalalaya, na nagsisimula sa pagpigil kay Hagar ni Sara.
And God said, Sarah thy wife shall bear thee a son indeed; and thou shalt call his name Isaac: and I will establish my covenant with him for an everlasting covenant, and with his seed after him. And as for Ishmael, I have heard thee: Behold, I have blessed him, and will make him fruitful, and will multiply him exceedingly; twelve princes shall he beget, and I will make him a great nation. Genesis 17:19, 20.
At sinabi ng Diyos, Tunay na manganganak sa iyo ng isang anak si Sara na iyong asawa; at tatawagin mo ang kaniyang pangalan na Isaac: at itatatag ko ang aking tipan sa kaniya bilang walang hanggang tipan, at sa kaniyang binhi pagkamatay niya. At tungkol kay Ismael, dininig kita: Narito, pinagpala ko siya, at siya’y aking palalaguin, at aking pararamihin nang lubha; labindalawang prinsipe ang kaniyang magiging anak, at siya’y gagawin kong isang malaking bansa. Genesis 17:19, 20.
Ishmael was made to be fruitful, and the Euphrates means fruitful. At the conclusion of the prophecy of one hundred and fifty years of the torment of the first woe, the prophecy of an hour, a day, a month and a year began when Islam was released to slay a third part of men. At the Sunday law the sixth kingdom of Bible prophecy is slain, and it is a third part of modern Rome. Islam had been restrained on August 11, 1840, at the empowerment of the first angel’s message, and it was released at the empowerment of the third angel’s message on 9/11.
Si Ismael ay ginawang mabunga, at ang Euphrates ay nangangahulugang mabunga. Sa pagtatapos ng propesiya ng isang daan at limampung taon ng pagpapahirap ng unang kasawian, nagsimula ang propesiya ng isang oras, isang araw, isang buwan at isang taon nang ang Islam ay pakawalan upang pumatay sa ikatlong bahagi ng mga tao. Sa batas ng Linggo, ang ikaanim na kaharian ng propesiya ng Biblia ay pinapatay, at ito ay ikatlong bahagi ng makabagong Roma. Ang Islam ay napigil noong Agosto 11, 1840, sa pagkakaloob ng kapangyarihan sa pabalita ng unang anghel, at ito ay pinakawalan sa pagkakaloob ng kapangyarihan sa pabalita ng ikatlong anghel noong 9/11.
On 9/11, the sealing of the one hundred and forty-four thousand began as the judgment of the dead ended, and the judgment of the living began. When Islam of the third woe was released on 9/11 it was immediately restrained during the sealing time.
Noong 9/11, nagsimula ang pagtatatak sa isang daan at apatnapu't apat na libo habang nagwawakas ang paghuhukom sa mga patay at nagsisimula ang paghuhukom sa mga buhay. Nang pakawalan noong 9/11 ang Islam ng ikatlong kasawian, ito ay kaagad na pinigil sa panahon ng pagtatatak.
“This view was given in 1847 when there were but very few of the Advent brethren observing the Sabbath, and of these but few supposed that its observance was of sufficient importance to draw a line between the people of God and unbelievers. Now the fulfillment of that view is beginning to be seen. ‘The commencement of that time of trouble,’ here mentioned does not refer to the time when the plagues shall begin to be poured out, but to a short period just before they are poured out, while Christ is in the sanctuary. At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.
“Ang pangitaing ito ay ibinigay noong 1847, nang kakaunti pa lamang sa mga kapatid na Adventista ang nangingilin ng Sabbath, at sa mga ito ay iilan lamang ang nag-aakalang ang pangingilin nito ay may sapat na kahalagahan upang maglagay ng guhit na naghihiwalay sa bayan ng Diyos at sa mga hindi sumasampalataya. Ngayon ay nagsisimula nang makita ang katuparan ng pangitaing iyon. Ang ‘pasimula ng panahong yaon ng kabagabagan,’ na binanggit dito, ay hindi tumutukoy sa panahon na ang mga salot ay magsisimula nang ibuhos, kundi sa isang maikling yugto bago pa man ibuhos ang mga iyon, samantalang si Cristo ay nasa santuwaryo. Sa panahong iyon, habang ang gawain ng kaligtasan ay nagtatapos, darating ang kabagabagan sa lupa, at magagalit ang mga bansa, gayunma’y mapipigil upang hindi mahadlangan ang gawain ng ikatlong anghel. Sa panahong iyon ay darating ang ‘huling ulan,’ o pagpapaginhawa mula sa harapan ng Panginoon, upang magbigay ng kapangyarihan sa malakas na tinig ng ikatlong anghel, at ihanda ang mga banal upang makatindig sa panahong ibubuhos ang pitong huling salot.” Early Writings, 85.
The “short period” of time leading to the close of probation is the period “Christ is in the sanctuary” “closing” the “work of salvation.”
Ang “maikling yugto” ng panahon na humahantong sa pagsasara ng panahong ukol sa biyaya ay ang panahong “si Cristo ay nasa santuwaryo” na “wawakasan” ang “gawain ng kaligtasan.”
“In the typical system, which was a shadow of the sacrifice and priesthood of Christ, the cleansing of the sanctuary was the last service performed by the high priest in the yearly round of ministration. It was the closing work of the atonement—a removal or putting away of sin from Israel. It prefigured the closing work in the ministration of our High Priest in heaven, in the removal or blotting out of the sins of His people, which are registered in the heavenly records. This service involves a work of investigation, a work of judgment; and it immediately precedes the coming of Christ in the clouds of heaven with power and great glory; for when He comes, every case has been decided. Says Jesus: ‘My reward is with Me, to give every man according as his work shall be.’ Revelation 22:12. It is this work of judgment, immediately preceding the second advent, that is announced in the first angel’s message of Revelation 14:7: ‘Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come.’” The Great Controversy, 352.
“Sa makasagisag na sistema, na isang anino ng hain at pagkasaserdote ni Cristo, ang paglilinis ng santuwaryo ang huling paglilingkod na isinasagawa ng dakilang saserdote sa taunang ikot ng paglilingkod. Ito ang pangwakas na gawain ng pagtubos—isang pag-aalis o pagpawi ng kasalanan mula sa Israel. Ito ay naglarawan nang pauna sa pangwakas na gawain sa paglilingkod ng ating Dakilang Saserdote sa langit, sa pag-aalis o pagpawi ng mga kasalanan ng Kaniyang bayan, na nakatala sa makalangit na mga talaan. Kinasasangkutan ng paglilingkod na ito ang isang gawain ng pagsisiyasat, isang gawain ng paghatol; at ito’y kaagad na nauuna sa pagdating ni Cristo sa mga alapaap ng langit na may kapangyarihan at dakilang kaluwalhatian; sapagkat pagdating Niya, ang bawat kalagayan ay napagpasyahan na. Sabi ni Jesus: ‘Ang gantimpala ko ay nasa akin, upang bigyan ang bawat tao ayon sa kaniyang gawa.’ Apocalipsis 22:12. Ang gawaing ito ng paghatol, na kaagad na nauuna sa ikalawang pagparito, ang ipinahahayag sa mensahe ng unang anghel sa Apocalipsis 14:7: ‘Matakot kayo sa Dios, at magbigay luwalhati sa kaniya; sapagka’t dumating na ang oras ng kaniyang paghatol.’” The Great Controversy, 352.
The “blotting out of the sins of His people” occurs during the judgment of the living.
Ang “pagpapawi ng mga kasalanan ng Kaniyang bayan” ay nagaganap sa panahon ng paghatol sa mga nabubuhay.
Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; And he shall send Jesus Christ, which before was preached unto you: Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things, which God hath spoken by the mouth of all his holy prophets since the world began. Acts 3:19–21.
Kaya nga magsisi kayo, at mangagbalik-loob, upang mapawi ang inyong mga kasalanan, upang kung magkagayo’y dumating ang mga panahon ng kaginhawahan mula sa harapan ng Panginoon; At kaniyang susuguin si Jesu-Cristo, na nang una ay ipinangaral sa inyo: Na siyang kinailangang tanggapin ng langit hanggang sa mga panahon ng pagsasauli sa dati ng lahat ng mga bagay, na sinalita ng Diyos sa pamamagitan ng bibig ng lahat niyang mga banal na propeta mula nang pasimula ng sanlibutan. Mga Gawa 3:19–21.
In order to repent, one must be living, and the repentance that Peter is here referring to in its perfect sense takes place when the “refreshing shall come.” The rest and the refreshing are the latter rain, which began when the mighty angel of Revelation eighteen descended to lighten the earth with His glory. That mighty angel was also the first angel of August 11, 1840 that descended when Islam was restrained, and that angel was “no less a personage than Jesus Christ.” The “refreshing” and “the times of restitution of all things” begins with Islam being loosed to anger the nations, and then restrained while the one hundred and forty-four thousand are sealed. 9/11 marks the times of the refreshing and rest, which is the latter rain, and it marks the period of the “restitution of all things.” What is restored in the church, which since the rebellion of 1863 has been the church militant, but will become the church triumphant is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.
Upang makapagsisi, ang tao ay kailangang nabubuhay, at ang pagsisisi na tinutukoy dito ni Pedro sa ganap nitong diwa ay nagaganap kapag dumating ang “kaginhawahan.” Ang kapahingahan at ang kaginhawahan ay ang huling ulan, na nagsimula nang ang makapangyarihang anghel ng Apocalipsis dieciocho ay bumaba upang tanglawan ang lupa ng Kaniyang kaluwalhatian. Ang makapangyarihang anghel na iyon ay siya ring unang anghel ng Agosto 11, 1840 na bumaba nang pigilan ang Islam, at ang anghel na iyon ay “walang iba kundi si Jesu-Cristo.” Ang “kaginhawahan” at “ang mga panahon ng pagsasauli ng lahat ng mga bagay” ay nagsisimula sa pagpapakawala sa Islam upang galitin ang mga bansa, at pagkatapos ay pigilan habang tinatatakan ang isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang 9/11 ang palatandaan ng mga panahon ng kaginhawahan at kapahingahan, na siyang huling ulan, at ito rin ang palatandaan ng panahon ng “pagsasauli ng lahat ng mga bagay.” Ang isinasauli sa iglesia, na mula pa noong paghihimagsik ng 1863 ay naging iglesiang nakikipagbaka, ngunit magiging iglesiang matagumpay, ay ang panahon ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo.
The church militant is a mixture of wheat and tares, and the church triumphant is the first fruit wheat offering of Pentecost. 9/11 was the first time Balaam struck the ass, and Balaam (the United States) began a worldwide war on terrorism immediately after the surprise attack. Balaam’s ass represents the three woes that make up the third woe, and which run parallel to the three angel’s messages. The three woes are therefore prophetically governed by the three steps of the three angels. For this reason, the second time Balaam strikes the ass it is a doubling, as is always the case in the second step. Between the two vineyards of the ancient literal and the modern spiritual glorious land Islam struck Israel on October 7, 2023, and there was immediately a restraint placed upon Gaza, and then Islam will strike Nashville.
Ang nakikibakang iglesya ay pinaghalong trigo at mga panirang damo, at ang matagumpay na iglesya ang handog na unang bungang trigo ng Pentecostes. Ang 9/11 ang unang pagkakataon na hinampas ni Balaam ang asna, at si Balaam (ang Estados Unidos) ay nagsimula ng isang pandaigdigang digmaan laban sa terorismo kaagad matapos ang biglaang pag-atake. Ang asna ni Balaam ay kumakatawan sa tatlong kaabahan na bumubuo sa ikatlong kaabahan, at na tumatakbong kasabay ng mga mensahe ng tatlong anghel. Samakatuwid, ang tatlong kaabahan ay pinamamahalaang makahula ng tatlong hakbang ng tatlong anghel. Dahil dito, ang ikalawang pagkakataon na hinampas ni Balaam ang asna ay isang pagdodoble, gaya ng laging nangyayari sa ikalawang hakbang. Sa pagitan ng dalawang ubasan ng sinaunang literal at ng makabagong espirituwal na maluwalhating lupain, sinalakay ng Islam ang Israel noong Oktubre 7, 2023, at kaagad na ipinatupad ang isang pagpipigil sa Gaza, at pagkatapos ay sasalakayin ng Islam ang Nashville.
The Nashville strike is the second of the two surprise attacks that in Balaam’s testimony occurs between the vineyards. Nashville marks the prophetic waymark when the message of the midnight cry joins the second angel. The midnight cry message begins when Christ’s two disciples, (representing the second angel’s message) loose the ass at the beginning of the triumphal entry. That procession ultimately leads to the cross, which represents the earthquake of the soon-coming Sunday law where the whore Rome overcomes the sixth kingdom of Bible prophecy after her being forgotten for the history of the United States.
Ang welga sa Nashville ang ikalawa sa dalawang biglaang pagsalakay na, sa patotoo ni Balaam, ay nagaganap sa pagitan ng mga ubasan. Minamarkahan ng Nashville ang propetikong pananda sa daan kung kailan ang mensahe ng sigaw sa hatinggabi ay nakikiisa sa ikalawang anghel. Nagsisimula ang mensahe ng sigaw sa hatinggabi kapag kinalagan ng dalawang alagad ni Cristo, (na kumakatawan sa mensahe ng ikalawang anghel) ang asno sa pasimula ng matagumpay na pagpasok. Ang prusisyong iyon sa kahuli-hulihan ay humahantong sa krus, na kumakatawan sa lindol ng malapit nang dumating na batas ng Linggo kung saan dinaraig ng patutot na Roma ang ikaanim na kaharian ng hula ng Biblia matapos siyang malimot sa kasaysayan ng Estados Unidos.
When the whore begins to sing her songs at the Sunday law the battle of Nineveh will have been repeated and the key will have been turned that marks the opening of the image of the beast testing time in the world. The battle of Nineveh is the ending of the midnight cry proclamation, which then turns into the loud cry of the third angel. The beginning of that period, which is marked by the surprise attack upon Nashville will also have been typified by the battle of Nineveh, for Jesus, as Alpha and Omega, always illustrates the end with the beginning. The Nashville attack will of prophetic necessity contain the elements of a victory of Rome over Persia that allows Islam to fill the earth with darkness. Donald Trump is the symbol of the image of Rome, so he will prevail in the battle of Nineveh associated with the Nashville strike, but his strength to resist the flood of Islam will have been depleted.
Kapag ang patutot ay nagsimulang umawit ng kaniyang mga awit sa batas ng Linggo, mauulit na ang labanan sa Nineveh, at maipihit na ang susi na nagtatanda ng pagbubukas ng panahon ng pagsubok ng larawan ng hayop sa sanlibutan. Ang labanan sa Nineveh ang pagtatapos ng pagpapahayag ng sigaw sa hatinggabi, na saka nagiging malakas na sigaw ng ikatlong anghel. Ang pasimula ng panahong iyon, na minamarkahan ng biglaang pag-atake laban sa Nashville, ay matitipohan din ng labanan sa Nineveh, sapagkat si Jesus, bilang Alpha at Omega, ay laging inilalarawan ang wakas sa pamamagitan ng pasimula. Ang pag-atake sa Nashville ay, ayon sa makahulang pangangailangan, maglalaman ng mga sangkap ng isang pagtatagumpay ng Roma laban sa Persia na nagpapahintulot sa Islam na punuin ang lupa ng kadiliman. Si Donald Trump ang sagisag ng larawan ng Roma, kaya siya ang mananaig sa labanan sa Nineveh na kaugnay ng pagsalakay sa Nashville, ngunit ang kaniyang lakas upang labanan ang baha ng Islam ay manghihina na.
The battle that Ronald Reagan succeeded in winning in 1989 was a cold war that had began at the end of the Second World War. Trump’s cold war is the battle of Panium, and it leads to the Third World War at the Sunday law, which has been typified by the battle of Actium and also the battle of Nineveh. Trump’s cold war, represented by the battle of Panium leads to the bringing down of the “wall” of separation of church and state in the Constitution, as typified by the bringing down of the Berlin “wall” in 1989.
Ang laban na matagumpay na napanalunan ni Ronald Reagan noong 1989 ay isang malamig na digmaan na nagsimula sa pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Ang malamig na digmaan ni Trump ay ang laban sa Panium, at ito ay humahantong sa Ikatlong Digmaang Pandaigdig sa batas ng Linggo, na itinulad ng laban sa Actium at gayundin ng laban sa Nineveh. Ang malamig na digmaan ni Trump, na kinakatawan ng laban sa Panium, ay humahantong sa pagpapabagsak ng “pader” ng paghihiwalay ng simbahan at estado sa Konstitusyon, gaya ng itinulad ng pagpapabagsak ng “pader” ng Berlin noong 1989.
Nashville represents the point where the ass of Balaam crushes Balaam's foot against the wall, thus identifying a crippling at the wall. The period of the midnight cry begins with an event that crashes into the wall of separation in the Constitution, thus marking the beginning of the setting up of the image of the beast (the combination of church and state) with a waymark that typifies the tearing down of the wall of separation at the ending of the setting up of the image of the beast. Donald Trump will prophetically speak with an executive order that typifies the speaking at the Sunday law, as typified with the Alien and Sedition Acts of 1798. He will there defeat the globalists of the Democratic party and their counterparts of the RINO globalists of the Republican party. His victory over the enemies typified by Persia in the battle of Nineveh, will leave both sides of the political war sapped of the strength necessary to resist the locusts of Islam that will spread over the land. The crushed foot of Trump is the wall at the beginning of the midnight cry proclamation that leads to the wall at the ending.
Ang Nashville ay kumakatawan sa puntong kung saan idinidiin ng asno ni Balaam ang paa ni Balaam laban sa pader, sa gayon ay tinutukoy ang isang pagkapilay sa pader. Ang yugto ng sigaw sa hatinggabi ay nagsisimula sa isang pangyayaring bumabangga sa pader ng paghihiwalay sa Konstitusyon, sa gayon ay minamarkahan ang pasimula ng pagtatatag ng larawan ng halimaw (ang pagsasanib ng iglesya at estado) sa pamamagitan ng isang waymark na tumitipong sa paggiba ng pader ng paghihiwalay sa pagtatapos ng pagtatatag ng larawan ng halimaw. Si Donald Trump ay makahulang magsasalita sa pamamagitan ng isang kautusang ehekutibo na tumutukoy sa pagsasalita sa batas ng Linggo, gaya ng itinipo ng Alien and Sedition Acts of 1798. Doon ay tatalunin niya ang mga globalista ng partidong Demokratiko at ang kanilang mga katapat na mga globalistang RINO ng partidong Republikano. Ang kaniyang tagumpay laban sa mga kaaway na itinipo ng Persia sa labanan sa Nineveh ay mag-iiwan sa magkabilang panig ng digmaang pampulitika na ubos ang lakas na kinakailangan upang labanan ang mga balang ng Islam na kakalat sa lupain. Ang napisak na paa ni Trump ang pader sa pasimula ng pagpapahayag ng sigaw sa hatinggabi na umaakay sa pader sa wakas.
We will continue this consideration of the three woes in the next article.
Ipagpapatuloy natin ang pagtalakay na ito sa tatlong kapahamakan sa susunod na artikulo.