Sister White addresses several times that the passage in Isaiah which Jesus read in the synagogue at Nazareth, not only announced His work, but typified our work. The perfect fulfillment of that anointed work is accomplished by those who make up the ensign of the one hundred and forty-four thousand.
Ilang ulit na tinukoy ni Sister White na ang talata sa Isaias na binasa ni Jesus sa sinagoga sa Nazareth ay hindi lamang nagpahayag ng Kaniyang gawain, kundi naging sagisag din ng ating gawain. Ang ganap na katuparan ng gawain na iyon na pinahiran ay isinasakatuparan ng mga bumubuo sa watawat ng isandaan at apatnapu’t apat na libo.
The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. Isaiah 61:1–7.
Ang Espiritu ng Panginoong Diyos ay sumasa akin; sapagkat ako’y pinahiran ng Panginoon upang maghayag ng mabubuting balita sa mga maamo; kaniyang sinugo ako upang gamutin ang mga bagbag ang puso, upang magpahayag ng kalayaan sa mga bihag, at ng pagbubukas ng bilangguan sa mga nakatali; Upang magpahayag ng kalugud-lugod na taon ng Panginoon, at ng araw ng paghihiganti ng ating Diyos; upang aliwin ang lahat na nagsisitangis; Upang italaga sa kanila na nagsisitangis sa Sion, upang ibigay sa kanila ang kagandahan na kahalili ng abo, ang langis ng kagalakan na kahalili ng pagtangis, ang damit ng kapurihan na kahalili ng espiritu ng kabigatan; upang sila’y matawag na mga puno ng katuwiran, ang tanim ng Panginoon, upang siya’y maluwalhati. At kanilang itatayo ang mga dating kagibaan, kanilang itataas ang mga dating pagkawasak, at kanilang aayusin ang mga wasak na bayan, ang mga pagkatiwangwang ng maraming sali’t saling lahi. At ang mga taga-ibang lupa ay magsisitayo at magpapastol ng inyong mga kawan, at ang mga anak ng taga-ibang bayan ay magiging inyong mga mangbubukid at mga tagapag-alaga ng ubasan. Ngunit kayo’y tatawaging mga Saserdote ng Panginoon: tatawagin kayo ng mga tao na mga Lingkod ng ating Diyos: inyong kakainin ang mga kayamanan ng mga Gentil, at sa kanilang kaluwalhatian ay mangagmamalaki kayo. Sa halip na inyong kahihiyan ay magkakaroon kayo ng makalawa; at sa halip na kalituhan ay mangagagalak sila sa kanilang bahagi: kaya’t sa kanilang lupain ay aariin nila ang makalawa: walang hanggang kagalakan ay mapapasa kanila. Isaias 61:1–7.
In the previous article we began to identify the “hour, month, day and year” that made up the time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days. Time is no longer, so the four expressions of time must be applied symbolically in the latter days, when the prophetic characteristics of the first and second woes are repeated in the third woe. The “year” is “the acceptable year of the Lord,” and it is also “the day of vengeance of our God.”
Sa nakaraang artikulo ay sinimulan nating tukuyin ang “oras, buwan, araw at taon” na bumubuo sa propesiya ng panahon na tatlong daan at siyamnapu’t isang taon at labinlimang araw. Wala nang panahon, kaya ang apat na pagpapahayag ng panahon ay dapat ilapat nang sagisag sa mga huling araw, kapag ang mga makahulang katangian ng una at ikalawang kapighatian ay inuulit sa ikatlong kapighatian. Ang “taon” ay “ang kalugud-lugod na taon ng Panginoon,” at ito rin ay “ang araw ng paghihiganti ng ating Diyos.”
The “day,” is “the day of calamity,” a day of recompense, and vengeance, as set forth by Moses.
Ang “araw” ay “ang araw ng kapahamakan,” isang araw ng kagantihan at paghihiganti, gaya ng inilahad ni Moises.
To me belongeth vengeance, and recompense; their foot shall slide in due time: for the day of their calamity is at hand, and the things that shall come upon them make haste. Deuteronomy 32:35.
Akin ang paghihiganti, at pagganti; ang kanilang paa ay madudulas sa takdang panahon: sapagkat ang araw ng kanilang kapahamakan ay nalalapit na, at ang mga bagay na darating sa kanila ay nagmamadali. Deuteronomio 32:35.
In Isaiah it is the “acceptable year” and the “day of vengeance,” and the day of vengeance is Moses’ “day of calamity” where Laodicea’s foot slides as they receive recompense and vengeance. The hour of the great earthquake, the day of calamity, the acceptable year and the first month all align with the Sunday law. The word “month” in Joel is an added word, but the added word is correct. The translators added the word “month” in agreement with the truth that the latter rain came in the first month.
Sa Isaias, ito ang “katanggap-tanggap na taon” at ang “araw ng paghihiganti,” at ang araw ng paghihiganti ay ang “araw ng kapahamakan” ni Moises kung kailan nadudulas ang paa ng Laodicea habang kanilang tinatanggap ang kabayaran at paghihiganti. Ang oras ng malaking lindol, ang araw ng kapahamakan, ang katanggap-tanggap na taon, at ang unang buwan ay pawang nagtutugma sa kautusan ng Linggo. Ang salitang “buwan” sa Joel ay idinagdag na salita, ngunit ang idinagdag na salitang iyon ay wasto. Idinagdag ng mga tagapagsalin ang salitang “buwan” bilang pagsang-ayon sa katotohanang ang huling ulan ay dumating sa unang buwan.
Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.
Kaya nga mangagalak kayo, kayong mga anak ng Sion, at magsaya sa Panginoon ninyong Diyos: sapagkat ibinigay niya sa inyo ang unang ulan sa sapat na sukat, at pababagsakin niya para sa inyo ang ulan, ang unang ulan, at ang huling ulan sa unang buwan. Joel 2:23.
The word “month” is an interpretation, not part of the original inspired text. The Hebrew simply says the rains will come “in the first” or “as at the first”—meaning God will restore the rains in their proper season, just like in former times. Sister White repeatedly aligns the Millerite movement of 1840 to 1844 with Pentecost to describe the latter rain in the latter days. The latter rain comes “as at the first,” which was Pentecost, which Sister White repeatedly aligns with the Sunday law.
Ang salitang “buwan” ay isang pagpapakahulugan, hindi bahagi ng orihinal na kinasihang teksto. Ang Hebreo ay payak na nagsasabi na ang mga ulan ay darating “sa una” o “gaya noong una”—na nangangahulugang ibabalik ng Diyos ang mga ulan sa kanilang wastong kapanahunan, gaya noong mga unang panahon. Paulit-ulit na iniuugnay ni Sister White ang kilusang Millerita ng 1840 hanggang 1844 sa Pentecostes upang ilarawan ang huling ulan sa mga huling araw. Ang huling ulan ay dumarating “gaya noong una,” na siyang Pentecostes, na paulit-ulit na iniuugnay ni Sister White sa batas ng Linggo.
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.
“Ang anghel na nakikiisa sa pagpapahayag ng mensahe ng ikatlong anghel ay magliliwanag sa buong lupa sa pamamagitan ng kaniyang kaluwalhatian. Dito ay inihuhula ang isang gawaing sumasaklaw sa buong sanlibutan at may pambihira at di-karaniwang kapangyarihan. Ang kilusang adventista ng 1840–44 ay isang maluwalhating pagpapakita ng kapangyarihan ng Diyos; ang mensahe ng unang anghel ay naihatid sa bawat himpilan ng pagmimisyon sa buong sanlibutan, at sa ilang mga bansa ay nagkaroon ng pinakadakilang interes pangrelihiyon na nasaksihan sa alinmang lupain mula pa noong Repormasyon ng ikalabing-anim na siglo; ngunit ang mga ito ay hihigitan ng makapangyarihang kilusan sa ilalim ng huling babala ng ikatlong anghel.
“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.
“Ang gawaing ito ay magiging katulad niyaong sa Araw ng Pentecostes. Kung paanong ang ‘unang ulan’ ay ibinigay, sa pagbubuhos ng Espiritu Santo sa pasimula ng ebanghelyo, upang pasibulin ang mahalagang binhi, gayon din ang ‘huling ulan’ ay ibibigay sa pagwawakas nito upang papaghinugin ang aanihin. ‘Kung magkagayo’y ating malalaman, kung tayo’y magsisikap na makilala ang Panginoon: ang Kaniyang paglabas ay tiyak na gaya ng umaga; at Siya’y darating sa atin na gaya ng ulan, na gaya ng huli at unang ulan sa lupa.’ Oseas 6:3. ‘Kaya kayo’y mangagalak, ninyong mga anak ng Sion, at magalak sa Panginoon ninyong Diyos: sapagka’t ibinigay Niya sa inyo ang unang ulan sa katamtaman, at pabababain Niya para sa inyo ang ulan, ang unang ulan, at ang huling ulan.’ Joel 2:23. ‘At mangyayari sa mga huling araw, sabi ng Diyos, na ibubuhos Ko ang Aking Espiritu sa lahat ng laman.’ ‘At mangyayari, na ang sinumang tumawag sa pangalan ng Panginoon ay maliligtas.’ Mga Gawa 2:17, 21.”
“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
“Ang dakilang gawain ng ebanghelyo ay hindi magwawakas nang may higit na kaunting pagpapamalas ng kapangyarihan ng Diyos kaysa sa tumatak sa pagbubukas nito. Ang mga propesiyang natupad sa pagbubuhos ng unang ulan sa pagbubukas ng ebanghelyo ay muling matutupad sa huling ulan sa pagtatapos nito. Narito ang ‘mga panahon ng kaginhawahan’ na inaasahan ng apostol na si Pedro nang kaniyang sabihin: ‘Mangagsisi nga kayo, at mangabalik-loob, upang mapawi ang inyong mga kasalanan, upang magsidating ang mga panahon ng kaginhawahan mula sa harapan ng Panginoon; at upang kaniyang suguin si Jesus.’ Gawa 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
Pentecost was the "opening" or the "beginning" of the gospel work and the latter rain at the "close" is the "ending." The first represents the last. The first month is identifying the outpouring of the Holy Spirit at the Sunday law.
Ang Pentecostes ang “pagbubukas” o ang “pasimula” ng gawain ng ebanghelyo, at ang huling ulan sa “pagsasara” ang “wakas.” Ang una ay kumakatawan sa huli. Ang unang buwan ay tumutukoy sa pagbubuhos ng Espiritu Santo sa panahon ng kautusang Linggo.
“Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. …
“Wala isa man sa atin ang kailanman tatanggap ng tatak ng Diyos habang ang ating mga pagkatao ay may kahit isang dungis o mantsa pa sa mga ito. Nasa atin ang pagtutuwid sa mga kakulangan ng ating mga pagkatao, ang paglilinis sa templo ng kaluluwa mula sa bawat karumihan. Kung magkagayon, ang huling ulan ay babagsak sa atin kung paanong ang unang ulan ay bumagsak sa mga alagad noong Araw ng Pentecostes. …
“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214, 216.
“Ano ang inyong ginagawa, mga kapatid, sa dakilang gawain ng paghahanda? Yaong mga nakikiisa sa sanlibutan ay tumatanggap ng hulma ng sanlibutan at naghahanda para sa tatak ng hayop. Yaong mga walang pagtitiwala sa sarili, na nagpapakumbaba sa harapan ng Diyos at nagdadalisay ng kanilang mga kaluluwa sa pamamagitan ng pagsunod sa katotohanan—ang mga ito ay tumatanggap ng hulma ng langit at naghahanda para sa tatak ng Diyos sa kanilang mga noo. Kapag ang atas ay lumabas na at ang tatak ay maimarka na, ang kanilang pagkatao ay mananatiling dalisay at walang dungis magpakailanman.” Testimonies, tomo 5, 214, 216.
The first “month” is the Sunday law, the “hour” of the great earthquake is the Sunday law, the “day” of calamity, recompense and vengeance is the Sunday law and the acceptable “year” is the Sunday law. The one hundred and fifty years of the prophecy of the first woe concludes at the Sunday law, where the three hundred and ninety-one years and fifteen days begins.
Ang unang “buwan” ay ang batas ng Linggo, ang “oras” ng malaking lindol ay ang batas ng Linggo, ang “araw” ng kapahamakan, kagantihan, at paghihiganti ay ang batas ng Linggo, at ang kalugud-lugod na “taon” ay ang batas ng Linggo. Ang isandaang at limampung taon ng hula ng unang kasawian ay nagtatapos sa batas ng Linggo, kung saan nagsisimula ang tatlong daan at siyamnapu’t isang taon at labinlimang araw.
Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.
na nagsasabi sa ikaanim na anghel na may trumpeta, Kalagan mo ang apat na anghel na nakagapos sa malaking ilog ng Eufrates. At kinalagan ang apat na anghel, na inihanda para sa isang oras, at isang araw, at isang buwan, at isang taon, upang pumatay sa ikatlong bahagi ng mga tao. Apocalipsis 9:14, 15.
The “four angels” that were “bound in the great river Euphrates” are “loosed” at the hour of the Sunday law. They have been prophetically “prepared” for the hour, day, month and year of the second woe to slay the third part of men. The United States is slain as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, and the United States is one third of the three fold union that is established at the Sunday law. The second woe is repeated in the third woe, just as the second angel is repeated in the third angel.
Ang “apat na anghel” na “nakatali sa malaking ilog Eufrates” ay “kinalagan” sa oras ng batas ng Linggo. Sila ay makahulang “inihanda” para sa oras, araw, buwan, at taon ng ikalawang kasawian upang patayin ang ikatlong bahagi ng mga tao. Ang Estados Unidos ay pinapatay bilang ikaanim na kaharian ng hula ng Biblia sa batas ng Linggo, at ang Estados Unidos ay isang ikatlong bahagi ng tatluhang pagkakaisa na itinatatag sa batas ng Linggo. Ang ikalawang kasawian ay inuulit sa ikatlong kasawian, kung paanong ang ikalawang anghel ay inuulit sa ikatlong anghel.
Those four winds were released at 9/11, marking the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and immediately thereafter restrained. When those represented in Isaiah sixty-one who mourn are comforted, they are comforted with the full out pouring of the Comforter at the Sunday law, which is also the “hour” of the great earthquake. Those who mourn in the acceptable year, are the very same who are mourning in Ezekiel nine who receive the seal of God. Jesus began His ministry by citing Isaiah sixty-one, and Sister White aligns His pronouncement with our work.
Ang apat na hanging iyon ay pinawalan noong 9/11, na nagmamarka sa pasimula ng pagtatatak sa isang daan at apatnapu’t apat na libo, at kaagad pagkaraan ay pinigil. Kapag ang mga kinakatawan sa Isaias animnapu’t isa na nagsisitangis ay inaaliw, sila ay inaaliw sa pamamagitan ng ganap na pagbubuhos ng Mang-aaliw sa batas ukol sa Linggo, na siya ring “oras” ng malaking lindol. Yaong mga nagsisitangis sa kaayaayang taon ay siya ring mga nagsisitangis sa Ezekiel siyam na tumatanggap ng tatak ng Diyos. Sinimulan ni Jesus ang Kaniyang ministeryo sa pamamagitan ng pagsipi sa Isaias animnapu’t isa, at iniuugnay ni Sister White ang Kaniyang pahayag sa ating gawain.
“Christ announced his mission to the world when, in the synagogue at Nazareth, he read from the prophecy of Isaiah: ‘The Spirit of the Lord is upon me, because he hath anointed me to preach the Gospel to the poor; he hath sent me to heal the broken-hearted, to preach deliverance to the captives, and recovering of sight to the blind, to set at liberty them that are bruised, to preach the acceptable year of the Lord.’ What a work was before him!—To preach the acceptable year of the Lord. This period embraces age after age, extends from century to century, while probation shall last. God is waiting to hear the asking and knocking; watching to see humanity draw nigh unto him, who alone can help us. He longs to forgive their sins, to receive them as his own. He will receive every contrite soul who comes to him; for it was to do this work that God anointed his only-begotten Son.
“Ipinahayag ni Cristo ang kaniyang misyon sa sanlibutan nang, sa sinagoga sa Nazaret, ay bumasa siya mula sa hula ni Isaias: ‘Ang Espiritu ng Panginoon ay sumasa akin, sapagka’t ako’y pinahiran niya upang ipangaral ang Ebanghelyo sa mga dukha; ako’y sinugo niya upang pagalingin ang mga bagbag ang puso, upang ipangaral ang paglaya sa mga bihag, at ang muling pagkakita ng mga bulag, upang palayain ang mga nasisiil, upang ipangaral ang kalugud-lugod na taon ng Panginoon.’ Anong gawain ang nasa harap niya!—Upang ipangaral ang kalugud-lugod na taon ng Panginoon. Saklaw ng panahong ito ang sunod-sunod na kapanahunan, umaabot mula sa isang dantaon hanggang sa susunod, habang nananatili ang panahon ng pagsubok. Naghihintay ang Diyos na marinig ang paghingi at ang pagkatok; nagmamasid upang makita kung ang sangkatauhan ay lalapit sa kaniya, na siya lamang ang makatutulong sa atin. Nananabik siyang patawarin ang kanilang mga kasalanan, na tanggapin sila bilang sarili niyang mga anak. Tatanggapin niya ang bawat nagsisising kaluluwa na lumalapit sa kaniya; sapagka’t upang gawin ang gawaing ito ay pinahiran ng Diyos ang kaniyang bugtong na Anak.”
“But why did not Christ finish the statement recorded in Isaiah? Why did he omit the clause, ‘and the day of vengeance of our God’? The latter portion of this sentence was just as much truth as the first part; and Christ did not deny the truth by his silence, by withholding a portion of his own words given to his chosen prophet. But this last clause was that upon which his hearers delighted to dwell, and which they were inclined to practice, pronouncing judgment upon all who were not of their religious faith. Instead of giving to the people words of truth and righteousness and forgiveness, they had taught them that God hated all the heathen world. The paternal character of God had been misrepresented, and buried beneath human traditions. Signs of the Times, January 14, 1897.
“Ngunit bakit hindi tinapos ni Cristo ang pahayag na nasusulat sa Isaias? Bakit niya iniwan ang pariralang, ‘at ang araw ng paghihiganti ng ating Dios’? Ang huling bahagi ng pangungusap na ito ay katotohanan ding tulad ng unang bahagi; at hindi itinanggi ni Cristo ang katotohanan sa pamamagitan ng kaniyang pananahimik, sa hindi pagbabanggit ng isang bahagi ng kaniyang sariling mga salitang ibinigay sa kaniyang piniling propeta. Subalit ang huling sugnay na ito ang siyang kinagigiliwang pagtuunan ng pansin ng kaniyang mga tagapakinig, at yaong kanilang kinahihiligang isagawa, na humahatol sa lahat ng hindi kaisa ng kanilang pananampalatayang panrelihiyon. Sa halip na bigyan ang bayan ng mga salita ng katotohanan at katuwiran at pagpapatawad, kanilang itinuro sa kanila na kinasusuklaman ng Dios ang buong daigdig ng mga hentil. Ang pagiging Ama ng Dios ay naipahayag nang may maling paglalarawan, at nalibing sa ilalim ng mga tradisyong pantao. Signs of the Times, Enero 14, 1897.
“The mission of the people of God in this age is outlined in the words of inspiration that describe the work of the Messiah: ‘The spirit of the Lord God is upon me, because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to heal the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; to proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn, to appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified.’
“Ang misyon ng bayan ng Diyos sa panahong ito ay inilalahad sa mga salita ng inspirasyon na naglalarawan sa gawain ng Mesiyas: ‘Ang Espiritu ng Panginoong Diyos ay sumasaakin, sapagkat ako’y pinahiran ng Panginoon upang mangaral ng mabubuting balita sa mga maamo; sinugo niya ako upang pagalingin ang mga bagbag ang puso, upang ipahayag ang kalayaan sa mga bihag, at ang pagbubukas ng bilangguan sa mga natatalian; upang ipahayag ang kalugud-lugod na taon ng Panginoon, at ang araw ng paghihiganti ng ating Diyos; upang aliwin ang lahat ng nagsisitangis, upang magtalaga sa kanila na nagsisitangis sa Sion, upang ibigay sa kanila ang kagandahan na kahalili ng abo, ang langis ng kagalakan na kahalili ng pagluluksa, ang kasuutan ng kapurihan na kahalili ng diwa ng kabigatan; upang sila’y matawag na mga punongkahoy ng katuwiran, ang tanim ng Panginoon, upang siya’y maluwalhati.’”
“‘And they shall build up the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations.’” Lake Union Herald, November 11, 1908.
“‘At kanilang itatayo muli ang mga dating guho, kanilang ibabangon ang mga dating wasak na dako, at kanilang aayusin ang mga bayang giba, ang mga pagkawasak ng maraming salinlahi.’” Lake Union Herald, November 11, 1908.
Before we proceed further into the repetition of the second woe in the third woe, we should remind ourselves that the message is to be understood by bringing “line upon line.” This identifies that every “hour,” “day,” “month” and “year” in the inspired word that fits the context of the Sunday law is also to be applied to the preparation of Islam striking at the Sunday law.
Bago tayo magpatuloy nang higit pa sa pag-uulit ng ikalawang aba sa ikatlong aba, dapat nating ipaalaala sa ating mga sarili na ang mensahe ay dapat maunawaan sa pamamagitan ng pagdadala ng “utos sa utos.” Tinutukoy nito na ang bawat “oras,” “araw,” “buwan” at “taon” sa kinasihang salita na umaayon sa konteksto ng batas ng Linggo ay dapat ding iangkop sa paghahanda ng Islam sa pag-atake laban sa batas ng Linggo.
As an example: the word “hour” is only found in one book of the Old Testament, and that book is the book of Daniel. In Daniel “hour” is mentioned five times.
Bilang isang halimbawa: ang salitang “hour” ay matatagpuan lamang sa isang aklat ng Lumang Tipan, at ang aklat na iyon ay ang aklat ni Daniel. Sa Daniel, ang “hour” ay binanggit nang limang ulit.
And whoso falleth not down and worshippeth shall the same hour be cast into the midst of a burning fiery furnace. … Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of music, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Daniel 3:6, 15.
At ang sinumang hindi magpatirapa at sumamba ay sa oras ding yaon ihahagis sa gitna ng isang nagniningas na hurnong apoy. … Ngayon, kung kayo’y handa na sa sandaling marinig ninyo ang tunog ng cornet, plauta, alpa, sackbut, salterio, at dulcimer, at ng lahat ng uri ng tugtugin, na kayo’y magpatirapa at sumamba sa larawang aking ginawa; mabuti: datapuwa’t kung kayo’y hindi sasamba, kayo’y sa oras ding yaon ihahagis sa gitna ng isang nagniningas na hurnong apoy; at sino yaong Diyos na magliligtas sa inyo mula sa aking mga kamay? Daniel 3:6, 15.
Sister White repeatedly applies Daniel three, and therefore “the same hour” to the Sunday law. In Daniel chapter four, Daniel is perplexed for “one hour” as he struggles to explain the coming judgment upon Nebuchadnezzar.
Paulit-ulit na iniuugnay ni Sister White ang Daniel 3, at samakatuwid ang “sa oras ding yaon,” sa batas ng Linggo. Sa Daniel kabanata 4, si Daniel ay nabagabag nang “isang oras” habang siya’y nakikipagpunyagi na ipaliwanag ang darating na hatol kay Nabucodonosor.
Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.
Nang magkagayo’y si Daniel, na ang pangalan ay Belteshazzar, ay natigilan nang isang oras, at ang kaniyang mga pag-iisip ay bumagabag sa kaniya. Nagsalita ang hari, at nagsabi, Belteshazzar, huwag mong ikabagabag ang panaginip, o ang kahulugan man niyaon. Sumagot si Belteshazzar at nagsabi, Panginoon ko, nawa’y mapasa mga napopoot sa iyo ang panaginip, at ang kahulugan niyaon ay mapasa iyong mga kaaway. Daniel 4:19.
Daniel is astonished for “one hour” as he seeks to understand how to inform Nebuchadnezzar of his coming judgment. Daniel is representing the messenger of the first angel who announces the “hour” of judgment has come. His prediction is given to Nebuchadnezzar, and a year later the judgment upon Babylon is brought upon Nebuchadnezzar.
Si Daniel ay namangha sa loob ng “isang oras” habang sinisikap niyang maunawaan kung paano ipaaalam kay Nabucodonosor ang dumarating niyang kahatulan. Si Daniel ay kumakatawan sa mensahero ng unang anghel na nagpapahayag na ang “oras” ng kahatulan ay dumating na. Ang kaniyang hula ay ibinigay kay Nabucodonosor, at makalipas ang isang taon, ang kahatulan laban sa Babilonia ay iginawad kay Nabucodonosor.
The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:33.
Nang oras ding iyon ay natupad ang bagay na yaon kay Nabucodonosor: at siya’y itinaboy mula sa mga tao, at kumain ng damo na gaya ng mga baka, at ang kaniyang katawan ay nabasa ng hamog ng langit, hanggang sa ang kaniyang buhok ay humaba na gaya ng mga balahibo ng agila, at ang kaniyang mga kuko ay gaya ng mga kuko ng mga ibon. Daniel 4:33.
Daniel is predicting the soon-coming Sunday law, and when it arrives it is the “hour” of judgment upon Babylon. Both “hours” are identifying the Sunday law, which is the hour of the great earthquake. Nebuchadnezzar is the alpha and Belshazzar is the omega of the story of Babylon, and Belshazzar is slain in the very night that the hand writing came upon the wall.
Ipinahahayag ni Daniel ang malapit nang dumarating na batas ukol sa Linggo, at kapag ito’y dumating, iyon ang “oras” ng paghatol laban sa Babilonia. Kapuwa ang dalawang “oras” ay tumutukoy sa batas ukol sa Linggo, na siyang oras ng malaking lindol. Si Nebukadnezar ang alpha at si Belsasar ang omega ng kuwento ng Babilonia, at si Belsasar ay pinatay sa mismong gabing yaon nang lumitaw sa pader ang sulat-kamay.
In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:5.
Nang oras ding yaon ay lumitaw ang mga daliri ng kamay ng isang tao, at sumulat sa tapat ng kandelero sa ibabaw ng plaster ng pader ng palasyo ng hari: at nakita ng hari ang bahagi ng kamay na sumulat. Daniel 5:5.
The “same hour” the writing came upon the wall identifies when the written Sunday law destroys the “wall” of separation of church and state at the Sunday law, and then Babylon ended as does the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. As the sixth kingdom the United States is the power who reigns for seventy symbolic years in Isaiah twenty-three when the whore of Tyre is forgotten. The kingdom or king that Isaiah refers to are the days of seventy years and the kingdom that reigned for seventy years in Bible prophecy was Babylon. The fall of Belshazzar’s Babylon typifies the fall of the United States, at the Sunday law, where the handwriting upon the wall aligns with the speaking as a dragon of Revelation thirteen.
Ang “nang oras ding yaon” na lumitaw ang sulat sa pader ay tumutukoy kung kailan winawasak ng nakasulat na batas ng Linggo ang “pader” ng paghihiwalay ng simbahan at ng estado sa batas ng Linggo, at pagkatapos ay nagwakas ang Babilonia, gaya rin ng mangyayari sa Estados Unidos bilang ikaanim na kaharian ng hula ng Biblia. Bilang ikaanim na kaharian, ang Estados Unidos ang kapangyarihang naghahari sa loob ng pitumpung sagisag na taon sa Isaias 23 kapag ang patutot na Tiro ay nalilimutan. Ang kaharian o haring tinutukoy ni Isaias ay ang mga araw na pitumpung taon, at ang kahariang naghari sa loob ng pitumpung taon sa hula ng Biblia ay ang Babilonia. Ang pagbagsak ng Babilonia ni Belshazzar ay isang tipo ng pagbagsak ng Estados Unidos, sa batas ng Linggo, kung saan ang sulat-kamay sa pader ay kaayon ng pagsasalita na gaya ng dragon sa Apocalipsis 13.
In Revelation eighteen the judgment upon Babylon begins at the Sunday law in verse four when the second voice identifies that her judgment comes in one hour and also in one day.
Sa Apocalipsis labing-walo, ang paghatol sa Babilonia ay nagsisimula sa batas ng Linggo sa talata apat, nang tukuyin ng ikalawang tinig na ang kaniyang paghatol ay dumarating sa loob ng isang oras at gayundin sa loob ng isang araw.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas, that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:4–10.
At narinig ko ang isa pang tinig mula sa langit, na nagsasabi, Magsilabas kayo sa kaniya, bayan ko, upang huwag kayong makibahagi sa kaniyang mga kasalanan, at upang huwag kayong tumanggap ng kaniyang mga salot. Sapagkat ang kaniyang mga kasalanan ay umabot hanggang sa langit, at inalaala ng Diyos ang kaniyang mga kalikuan. Gantihin ninyo siya ayon sa kaniyang pagganti sa inyo, at ibayong doblihin sa kaniya ayon sa kaniyang mga gawa: sa saro na kaniyang pinuno ay sukatan ninyo siya ng ibayong doble. Kung gaano niya niluwalhati ang kaniyang sarili, at namuhay sa kalayawan, gayon din karaming pagpapahirap at dalamhati ang ibigay ninyo sa kaniya: sapagkat sinasabi niya sa kaniyang puso, Ako’y nakaupo bilang reyna, at hindi babaing bao, at hindi ako makakakita ng dalamhati kailanman. Kaya’t sa isang araw darating ang kaniyang mga salot, kamatayan, at pagtangis, at taggutom; at siya’y lubusang susunugin sa apoy: sapagkat makapangyarihan ang Panginoong Diyos na humahatol sa kaniya. At ang mga hari sa lupa, na nangakiapid at namuhay sa kalayawan na kasama niya, ay magsisitangis dahil sa kaniya, at magsisitaghoy dahil sa kaniya, kapag nakita nila ang usok ng kaniyang pagkasunog, na nangakatayo sa malayo dahil sa takot sa kaniyang kapighatian, na nagsasabi, Sa aba, sa aba, sa dakilang bayang Babilonia, sa makapangyarihang bayang yaon! sapagkat sa isang oras ay dumating ang iyong paghatol. Apocalipsis 18:4–10.
Clearly the progressive judgment upon Babylon begins at the Sunday law of verse four when God’s other flock is called out of Babylon. John identifies the time of her judgment as both a “day” and “hour,” confirming that the symbols of time are to be understood symbolically.
Maliwanag na ang sumusulong na paghuhukom sa Babilonya ay nagsisimula sa kautusan ng Linggo sa talata apat, nang tawagin ng Diyos ang Kaniyang iba pang kawan palabas ng Babilonya. Tinutukoy ni Juan ang panahon ng kaniyang paghuhukom bilang kapuwa isang “araw” at “oras,” na nagpapatibay na ang mga sagisag ng panahon ay dapat unawain nang may simbolikong kahulugan.
Passover was to be kept in the first month, and Passover aligns with the cross, which in turn aligns with the Sunday law.
Ang Paskuwa ay dapat ipagdiwang sa unang buwan, at ang Paskuwa ay tumutugma sa krus, na siya namang tumutugma sa batas ukol sa Linggo.
And the Lord spake unto Moses and Aaron in the land of Egypt, saying, This month shall be unto you the beginning of months: it shall be the first month of the year to you. Speak ye unto all the congregation of Israel, saying, In the tenth day of this month they shall take to them every man a lamb, according to the house of their fathers, a lamb for an house: And if the household be too little for the lamb, let him and his neighbour next unto his house take it according to the number of the souls; every man according to his eating shall make your count for the lamb. Your lamb shall be without blemish, a male of the first year: ye shall take it out from the sheep, or from the goats: And ye shall keep it up until the fourteenth day of the same month: and the whole assembly of the congregation of Israel shall kill it in the evening. Exodus 12:1–6.
At nagsalita ang Panginoon kina Moises at Aaron sa lupain ng Egipto, na sinasabi, Ang buwang ito ay magiging pasimula ng mga buwan sa inyo: ito ang magiging unang buwan ng taon sa inyo. Salitain ninyo sa buong kapulungan ng Israel, na sabihin, Sa ikasampung araw ng buwang ito ay kukuha sila, bawat isa, ng isang kordero, ayon sa sambahayan ng kanilang mga magulang, isang kordero para sa isang sambahayan: At kung ang sambahayan ay napakaliit para sa kordero, ay kunin niya iyon na kasama ng kaniyang kalapit na kapitbahay sa tabi ng kaniyang bahay ayon sa bilang ng mga kaluluwa; bawat tao ayon sa kaniyang pagkain ay inyong bibilangin para sa kordero. Ang inyong kordero ay magiging walang kapintasan, isang lalaking isang taon ang gulang: kukunin ninyo ito mula sa mga tupa, o mula sa mga kambing: At iingatan ninyo ito hanggang sa ikalabing-apat na araw ng gayunding buwan: at papatayin iyon ng buong kapisanan ng kapulungan ng Israel sa kinahapunan. Exodo 12:1–6.
Passover was the beginning of the Pentecostal season, and it therefore typifies Pentecost, which in turn aligns with the Sunday law. The tabernacle was reared up on the first day of the first month, thus typifying the raising up of the church triumphant as an ensign at the Sunday law. The “hour,” “day,” “month” and “year” of the second woe is identifying the Sunday law, and line upon line each of those expressions of time align with the Sunday law when the context agrees. At the Sunday law, the second period of papal persecution begins, the first being the 1,260 years that brought about the martyrs of that period crying to the Lord in the fifth seal with the question of “how long,” until the papal power would be judged. In the second papal blood bath Jesus has informed His people that they need not worry about what they will say when persecuted.
Ang Paskuwa ang pasimula ng kapanahunang Pentekostal, at samakatuwid ay sumasagisag ito sa Pentecostes, na siya namang umaayon sa kautusang Linggo. Ang tabernakulo ay itinindig sa unang araw ng unang buwan, kung kaya’t sinasagisag nito ang pagtitindig ng nagtatagumpay na iglesya bilang isang watawat sa panahon ng kautusang Linggo. Ang “oras,” “araw,” “buwan,” at “taon” ng ikalawang kasawian ay tumutukoy sa kautusang Linggo, at guhit sa ibabaw ng guhit, ang bawat isa sa mga kapahayagang iyon ng panahon ay umaayon sa kautusang Linggo kapag ang konteksto ay sumasang-ayon. Sa panahon ng kautusang Linggo, nagsisimula ang ikalawang yugto ng papal na pag-uusig, na ang una ay yaong 1,260 taon na nagbunga ng mga martir ng panahong iyon na sumisigaw sa Panginoon sa ikalimang tatak taglay ang tanong na “hanggang kailan,” hanggang sa ang kapangyarihang papal ay hatulan. Sa ikalawang pagdanak ng dugo sa ilalim ng kapapahan, ipinaalam ni Jesus sa Kaniyang bayan na hindi nila kailangang mabalisa tungkol sa kanilang sasabihin kapag sila ay pinag-uusig.
But when they shall lead you, and deliver you up, take no thought beforehand what ye shall speak, neither do ye premeditate: but whatsoever shall be given you in that hour, that speak ye: for it is not ye that speak, but the Holy Ghost. Mark 13:11.
Ngunit kapag kayo’y dadalhin na nila, at ibibigay sa mga awtoridad, huwag kayong mabalisa nang patiuna kung ano ang inyong sasabihin, ni huwag kayong magmuni-muni nang una pa man; kundi ang anumang ipagkaloob sa inyo sa oras na iyon, iyon ang inyong sabihin: sapagkat hindi kayo ang nagsasalita, kundi ang Espiritu Santo. Marcos 13:11.
In the first woe men were tormented for one hundred and fifty years. Those years began on July 27, 1299 and ended on July 27, 1449 when the four angels released the four winds that had been prepared for the hour, day, month, and year, for to slay a third part of men. The period of torment represents the period of the setting up of the image of the beast in the United States. That period is the fifteen days represented in Leviticus twenty-three from the feast of trumpets to Pentecost. The period of the formation of the image of the beast is from 9/11 unto the Sunday law, but the period of the proclamation of the message of the midnight cry is a fractal of the image of the beast formation from 9/11 unto the Sunday law.
Sa unang kahapisan ay pinahirapan ang mga tao sa loob ng isang daan at limampung taon. Ang mga taóng iyon ay nagsimula noong Hulyo 27, 1299 at nagtapos noong Hulyo 27, 1449, nang pakawalan ng apat na anghel ang apat na hangin na naihanda para sa oras, araw, buwan, at taon, upang pumatay ng ikatlong bahagi ng mga tao. Ang panahon ng pagpapahirap ay kumakatawan sa panahon ng pagtatatag ng larawan ng hayop sa Estados Unidos. Ang panahong iyon ay ang labinlimang araw na kinakatawan sa Levitico beinte-tres mula sa kapistahan ng mga trumpeta hanggang sa Pentecostes. Ang panahon ng pagbuo ng larawan ng hayop ay mula 9/11 hanggang sa batas ng Linggo, ngunit ang panahon ng pagpapahayag ng mensahe ng sigaw sa hatinggabi ay isang fractal ng pagbuo ng larawan ng hayop mula 9/11 hanggang sa batas ng Linggo.
The beginning and ending of the sealing are also the alpha and omega of the image of the beast formation. One class is forming a character for the seal of God; the other is forming an image of the beast. That period in the United States aligns with the same period in the world that begins at the Sunday law. The “month” is a symbol of the torment that forces the setting up of the image, so the month at the Sunday law as represented by verse fifteen in Revelation nine also represents the Islamic torment during the setting up of the image of the beast in the world.
Ang pasimula at wakas ng pagtatatak ay siya ring alpha at omega ng pagbuo ng larawan ng hayop. Ang isang uri ay humuhubog ng isang karakter para sa tatak ng Diyos; ang isa nama’y humuhubog ng isang larawan ng hayop. Ang panahong iyon sa Estados Unidos ay tumutugma sa gayunding panahon sa sanlibutan na nagsisimula sa batas ng Linggo. Ang “buwan” ay isang sagisag ng pagpapahirap na pumipilit sa pagtatatag ng larawan, kaya ang buwan sa batas ng Linggo, gaya ng inilalarawan ng talata labinlima sa Apocalipsis nueve, ay kumakatawan din sa Islamikong pagpapahirap habang itinatatag ang larawan ng hayop sa sanlibutan.
There are other prophetic applications of how the prophecy of the second woe, and its hour, day, month and year represent the Sunday law and the release of Islam to strike the United States, but we must proceed on to other points.
Mayroon pang ibang mga makahulang paglalapat kung paanong ang hula ng ikalawang kaabahan, at ang oras, araw, buwan, at taon nito, ay kumakatawan sa batas sa araw ng Linggo at sa pagpapakawala sa Islam upang hampasin ang Estados Unidos, ngunit kailangan nating magpatuloy sa iba pang mga punto.
In the recent period of time, over the last six months or so I have been emphasizing that Islam of the three woes is prophetically connected with the three angels. From Jacob’s latter day prediction of Judah being the “vine” that is attached to the “ass,” to Christ releasing the ass in advance of His triumphal entry and other lines of Islam of the first and second woe represents the prophetic message that empowered the first and second angel’s messages, and Islam of the third woe represents the prophetic message of the third angel.
Sa nakaraang panahon, sa loob ng humigit-kumulang na huling anim na buwan, aking binibigyang-diin na ang Islam ng tatlong kaabahan ay makahulang kaugnay ng tatlong anghel. Mula sa hula ni Jacob para sa mga huling araw na ang Juda ay ang “ubas” na nakatali sa “asno,” hanggang sa pagpapakawala ni Cristo sa asno bilang paghahanda sa Kaniyang matagumpay na pagpasok, at sa iba pang mga hanay ng katibayan, ang Islam ng una at ikalawang kaabahan ay kumakatawan sa makahulang mensahe na nagbigay-kapangyarihan sa mga mensahe ng una at ikalawang anghel, at ang Islam ng ikatlong kaabahan ay kumakatawan sa makahulang mensahe ng ikatlong anghel.
Recently a chapter from a book written by A. T. Jones was referenced and it identifies the same fact, but from a different approach. Jones uses the grammar and the structure of Revelation to show how it is impossible to separate the last three woe trumpets from the three angels’ messages. He is emphasizing that the first angel cannot be separated from the second, and that the third cannot be separated from the previous two. Jones’ focus is on the three angels and while he makes his case about the inseparable relationship of the three angels, he proves by the very same logic that neither can the trumpets of Revelation nine be separated from the three angels of Revelation fourteen. We will close this article with Jones’ chapter.
Kamakailan ay tinukoy ang isang kabanata mula sa isang aklat na isinulat ni A. T. Jones, at tinutukoy nito ang gayon ding katotohanan, ngunit mula sa ibang pamamaraan. Ginagamit ni Jones ang balarila at ang kayarian ng Apocalipsis upang ipakita kung paanong imposibleng ihiwalay ang huling tatlong trumpeta ng aba mula sa mga pahayag ng tatlong anghel. Binibigyang-diin niya na ang unang anghel ay hindi maaaring ihiwalay sa ikalawa, at na ang ikatlo ay hindi maaaring ihiwalay sa naunang dalawa. Ang pokus ni Jones ay nasa tatlong anghel, at bagaman inihaharap niya ang kaniyang pangangatuwiran hinggil sa di-mapaghihiwalay na kaugnayan ng tatlong anghel, pinatutunayan niya, sa mismong gayon ding lohika, na ni ang mga trumpeta man ng Apocalipsis siyam ay hindi maaaring ihiwalay sa tatlong anghel ng Apocalipsis labing-apat. Tatapusin natin ang artikulong ito sa kabanata ni Jones.
CHAPTER XI. THE THIRD ANGEL'S MESSAGE
KABANATA XI. ANG MENSAHE NG IKATLONG ANGHEL
“THE answer to that important question for today, ‘What shall we do?’ can be given with certainty upon the basis of the Seven Trumpets and the place of the great nations of today; because the answer is given by the word of God, upon this very basis.
“ANG sagot sa mahalagang tanong na iyan para sa ngayon, ‘Ano ang ating gagawin?’ ay maibibigay nang may katiyakan batay sa Pitong Trumpeta at sa kalagayan ng mga dakilang bansa sa kasalukuyan; sapagkat ang sagot ay ibinibigay ng salita ng Diyos, sa mismong saligang ito.
“We have seen that inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, are the Three Woes. In the very midst of the Seven Trumpets—after the ending of the Fourth Trumpet, and before the beginning of the Fifth Trumpet—it is written: ‘And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels which are yet to sound.’ Revelation 8:13.
“Nakita natin na di-mapaghihiwalay na kaugnay ng huling tatlo sa Pitong Trumpeta ang Tatlong Sa aba. Sa pinakasentro ng Pitong Trumpeta—pagkatapos ng pagtatapos ng Ikaapat na Trumpeta, at bago ang pagsisimula ng Ikalimang Trumpeta—nasusulat: ‘At tumingin ako, at narinig ko ang isang anghel na lumilipad sa gitna ng langit, na nagsasabi sa malakas na tinig, Sa aba, sa aba, sa aba, sa mga nananahan sa lupa dahil sa iba pang mga tinig ng trumpeta ng tatlong anghel na malapit nang humihip.’ Apocalipsis 8:13.
“That the Three Woes are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, one with each, is put beyond all question by the fact that, when the Fifth Angel’s sounding is ended, it is written: ‘One woe is past; and, behold, there come two woes more hereafter.’ Revelation 9:12. And when the Sixth trumpet is ended, it is written: ‘The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.’ Revelation 11:15.
“Na ang Tatlong Aba ay di-mapaghihiwalay na kaugnay ng huling tatlo sa Pitong Trumpeta, isa sa bawat isa, ay nalalagay nang higit sa lahat ng pag-aalinlangan sa pamamagitan ng katotohanang, nang matapos ang pagtunog ng Ikalimang Anghel, ay nasusulat: ‘Ang isang aba ay lumipas na; at, narito, dumarating pa ang dalawang aba pagkatapos nito.’ Apocalipsis 9:12. At nang matapos ang Ikaanim na trumpeta, ay nasusulat: ‘Ang ikalawang aba ay lumipas na; at, narito, ang ikatlong aba ay dumarating na madali. At humihip ang ikapitong anghel.’ Apocalipsis 11:15.
“Now, inseparably connected with this angel which proclaims the coming of the Three Woes, which are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, is the ‘Third Angel’ of Revelation 14.
“Ngayon, na di-mapaghihiwalay ang kaugnayan sa anghel na ito na naghahayag ng pagdating ng Tatlong Kahabag-habag, na di-mapaghihiwalay ang kaugnayan sa huling tatlo sa Pitong Trumpeta, ay ang ‘Ikatlong Anghel’ ng Apocalipsis 14.
“That this may be seen as also certain beyond all question, let us begin with the Third Angel’s Message of Revelation 14, and trace backward its direct connections to their beginning.
Upang ito ay makita ring tiyak na lampas sa lahat ng pag-aalinlangan, magsimula tayo sa Mensahe ng Ikatlong Anghel ng Apocalipsis 14, at tunton paurong ang tuwirang mga kaugnayan nito hanggang sa kanilang pasimula.
“The first words in the record concerning ‘the Third Angel’ are: ‘And the third angel followed them.’ Revelation 14:9. This shows that some have gone before, whom the Third Angel ‘followed.’
Ang mga unang salita sa tala tungkol sa “ikatlong anghel” ay: “At sumunod sa kanila ang ikatlong anghel.” Apocalipsis 14:9. Ipinakikita nito na may ilang nauna na, na siyang “sinundan” ng Ikatlong Anghel.
“Take, then, the preceding verse: ‘And there followed another angel.’ This shows that an angel has also preceded this one, which, when this one follows, makes it ‘another.’
“Kunin, kung gayon, ang naunang talata: ‘At sumunod ang isa pang anghel.’ Ipinakikita nito na may isang anghel ding nauna sa isang ito, na, kapag sumunod ang isang ito, ay ginagawa itong ‘isa pa.’”
“Go back now to the sixth verse: ‘And I saw another angel.’ This also certifies that an angel has gone before, which causes this one, as he flies in the midst of heaven, to be ‘another.’
“Bumalik ka ngayon sa ikaanim na talata: ‘At nakita ko ang ibang anghel.’ Ito rin ay nagpapatunay na may isang anghel na nauna na, na nagiging dahilan upang ang isang ito, habang siya’y lumilipad sa gitna ng langit, ay tawaging ‘iba.’”
“Following back further in the book of Revelation, we find no angel, except the Seventh Trumpet angel, until we come to the first verse of chapter ten; and there we read: ‘And I saw another mighty angel.’ This expression, as before, certifies that, before this one, there is an angel, which, when this one comes forth, causes him to be spoken of as ‘another.’
Sa higit pang pagsubaybay paatras sa aklat ng Apocalipsis, wala tayong nasusumpungang anghel, maliban sa anghel ng Ikapitong Trumpeta, hanggang sa dumating tayo sa unang talata ng ikasampung kabanata; at doon ay mababasa natin: “At nakita ko ang ibang makapangyarihang anghel.” Ang pananalitang ito, gaya rin ng nauna, ay nagpapatunay na, bago ang isang ito, may isang anghel, na, nang lumitaw ang isang ito, ay siyang dahilan upang siya ay tawaging “iba.”
“Following yet further back, we find no angels, except the Sixth and the Fifth Trumpet angels, until we reach the last verse of chapter eight; and there we reach the primal, for we read: ‘And I beheld, and heard an angel’—not ‘another angel,’ but, primarily, ‘an angel.’
“Sa higit pang pagsubaybay pabalik, wala tayong masusumpungang mga anghel, maliban sa mga anghel ng Ikaanim at Ikalimang Trumpeta, hanggang sa marating natin ang huling talata ng ikawalong kabanata; at doon ay nararating natin ang pangunahin, sapagkat mababasa natin: ‘At ako’y tumingin, at nakarinig ng isang anghel’—hindi ‘ibang anghel,’ kundi, pangunahin, ‘isang anghel.’”
“Thus, beginning with Revelation 8:13, there is an unbroken series of angels connected by the word ‘another,’ straight through to the Third Angel of Revelation 14, with his message. Thus:
“Kaya, pasimula sa Apocalipsis 8:13, may isang di-napuputol na sunod-sunod na hanay ng mga anghel na pinag-uugnay ng salitang ‘isa pa,’ na nagpapatuloy nang tuwiran hanggang sa Ikatlong Anghel ng Apocalipsis 14, kasama ang kanyang mensahe. Kaya nga:”
“‘I beheld, and heard an angel." Revelation 8:13.
“‘Aking minasdan, at narinig ko ang isang anghel.” Apocalipsis 8:13.
“‘And I saw another mighty angel.’ Revelation 10:1.
“‘At nakita ko ang isa pang makapangyarihang anghel.’ Apocalipsis 10:1.
“‘And I saw another angel.’ Revelation 14:6.
“‘At nakita ko ang isa pang anghel.’ Apocalipsis 14:6.
“‘And there followed another angel.’ Verse 8.
“‘At sumunod ang isa pang anghel.’ Talata 8.”
“‘And the third angel followed them.’ Verse 9.
“‘At sumunod sa kanila ang ikatlong anghel.’ Talata 9.
“Perhaps the following simple diagram will aid in making plain the connection between the angel that announces the Three Woes of the last three of the Seven Trumpets, and the Third Angel’s Message of Revelation 14:
“Marahil ang sumusunod na payak na balangkas ay makatutulong upang malinaw na maipakita ang kaugnayan sa pagitan ng anghel na nagpapahayag ng Tatlong Sa aba ng huling tatlo sa Pitong Trumpeta, at ng Mensahe ng Ikatlong Anghel sa Apocalipsis 14:
“1st Trumpet Revelation 8:7
“Unang Trumpeta Apocalipsis 8:7”
“2nd Trumpet Revelation 8:8
“Ikalawang Trumpeta Pahayag 8:8”
“3rd Trumpet Revelation 8:10
“Ikatlong Trumpeta Apocalipsis 8:10
“4th Trumpet Revelation 8:12 ‘An angel’—Woe, woe, woe. Revelation 8:13.
“Ika-4 na Trumpeta Apocalipsis 8:12 ‘Isang anghel’—Sa aba, sa aba, sa aba. Apocalipsis 8:13.
“5th Trumpet Revelation 9:1–11/ First Woe
“Ikalimang Trumpeta Apocalipsis 9:1–11/ Unang Kahabag-habag”
“6th Trumpet Revelation 9:13 to 11:13 Second Woe ‘Another mighty angel.’ Revelation 10:1
“Ika-6 na Trumpeta Apocalipsis 9:13 hanggang 11:13 Ikalawang Aba ‘Isa pang makapangyarihang anghel.’ Apocalipsis 10:1”
“7th Trumpet Revelation 11:13–19 Third Woe ‘Another angel. Revelation 14:6
“Ikapitong Trumpeta Pahayag 11:13–19 Ikatlong Sa aba ‘Isa pang anghel. Pahayag 14:6”
“‘There followed another.’ Revelation 14:6
“‘May sumunod na isa pa.’ Apocalipsis 14:6
“‘The third angel followed them.’ Revelation 14:9.
“‘Ang ikatlong anghel ay sumunod sa kanila.’ Apocalipsis 14:9.
“The bearing of all this may now be more fully seen through a consideration of what the Third Angel’s Message really is in itself: On its face the expression ‘the Third Angel,’ clearly has reference to the third in a series of three angels. As already signified, this series of three angels, each one bearing a message, is found in the fourteenth chapter of Revelation, verses 6–12. The messages of these three angels blend and culminate in the third, which does not cease to sound until the harvest of the earth is ripe, and made ready for the coming of the Lord to reap it.
“Ang buong kabuluhan ng lahat ng ito ay maaari nang makita nang higit na ganap sa pamamagitan ng pagsasaalang-alang kung ano nga talaga ang Mensahe ng Ikatlong Anghel sa kaniyang sarili: Sa hayag nitong anyo, ang pananalitang ‘ang Ikatlong Anghel’ ay malinaw na tumutukoy sa ikatlo sa isang sunod-sunod na hanay ng tatlong anghel. Gaya ng naipahiwatig na, ang hanay na ito ng tatlong anghel, na ang bawat isa ay may dalang isang mensahe, ay masusumpungan sa ikalabing-apat na kabanata ng Apocalipsis, mga talata 6–12. Ang mga mensahe ng tatlong anghel na ito ay nagsasanib at sumasapit sa kasukdulan sa ikatlo, na hindi tumitigil sa pagtunog hanggang sa ang ani sa lupa ay mahinog, at maihanda para sa pagdating ng Panginoon upang anihin ito.
“The Third Angel's Message itself, as it is announced in the words of the Third Angel, is as follows: ‘And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’
“Ang Mensahe ng Ikatlong Anghel mismo, gaya ng ipinahahayag sa mga salita ng Ikatlong Anghel, ay ganito: ‘At sumunod sa kanila ang ikatlong anghel, na nagsasabi nang may malakas na tinig, Kung sinoman ay sasamba sa hayop at sa kaniyang larawan, at tatanggap ng kaniyang tanda sa kaniyang noo, o sa kaniyang kamay, ang gayon din naman ay iinom ng alak ng poot ng Dios, na nahahandang walang halo sa saro ng kaniyang galit; at siya’y pahihirapan sa apoy at asupre sa harapan ng mga banal na anghel, at sa harapan ng Cordero: at ang usok ng pagkapahirap sa kanila ay pumapailanlang magpakailan kailan man: at sila’y walang kapahingahan araw ni gabi, silang nagsisisamba sa hayop at sa kaniyang larawan, at sinomang tumatanggap ng tanda ng kaniyang pangalan. Narito ang pagtitiis ng mga banal: narito ang nagsisitupad ng mga utos ng Dios, at ng pananampalataya kay Jesus.’”
“This is the Third Angel’s Message as it stands, separated from the other two. But, in fact, it can not be regarded as separate; and cannot be made to stand apart as if it alone were a single, separate message to the world; for the very first words concerning it are: ‘The Third Angel followed THEM.’ Thus, by the very first words of the message itself we are referred not only to the one, but to the two, which preceded it. And the Greek word translated ‘followed’ signifies not following apart, nor only following, but ‘following with,’ as soldiers follow their captain, or servants their master; therefore, ‘to follow one in a thing; to let one’s self be led.’ When spoken of things, it signifies to follow as a result; to follow ‘as a consequence of something which had gone before.’ Thus, as to persons, the Third Angel follows with the two which have preceded; and his message, as a thing, follows as a result, or consequence, of the which have gone before.
“Ito ang Mensahe ng Ikatlong Anghel ayon sa pagkakalahad nito, na hiwalay sa iba pang dalawa. Subalit, sa katunayan, hindi ito maaaring ituring na hiwalay; at hindi ito maaaring ilagay na nakabukod na para bang ito lamang ay isang nag-iisa at bukod na mensahe sa sanlibutan; sapagkat ang pinakaunang mga salita hinggil dito ay: ‘Ang Ikatlong Anghel ay sumunod SA KANILA.’ Kaya nga, sa pinakaunang mga salita ng mensahe mismo, tayo ay itinuturo hindi lamang sa isa, kundi sa dalawa, na nauna rito. At ang salitang Griego na isinaling ‘sumunod’ ay nagpapahiwatig hindi ng pagsunod na bukod, ni ng basta pagsunod lamang, kundi ng ‘pagsunod na kasama,’ gaya ng pagsunod ng mga kawal sa kanilang kapitan, o ng mga alipin sa kanilang panginoon; kaya nga, ‘ang sumunod sa isa sa isang bagay; ang magpahintulot na ang sarili ay maakay.’ Kapag ginagamit tungkol sa mga bagay, ito’y nangangahulugang sumunod bilang bunga; sumunod ‘bilang kinahinatnan ng isang bagay na nauna nang naganap.’ Kaya nga, kung ukol sa mga persona, ang Ikatlong Anghel ay sumusunod na kasama ng dalawang nauna sa kanya; at ang kaniyang mensahe, bilang isang bagay, ay sumusunod bilang bunga, o kinahinatnan, ng mga nauna na.”
“But of the Second one also it is written: ‘And there followed another angel.’ As with the Third Angel following the Second, so it is with the Second Angel following the First. And of the First one it is written: ‘And I saw another angel fly,’ etc. This is the first in this series of three. There follows with him another; and the Third Angel follows with them. There is a succession in the order of their rise; but, when the three have in succession risen, then they go on together as one. The First one sounds forth his message; the Second one follows and joins with the First; the Third follows them, and joins with them; so that, when the three are joined, and go on together in their united power, they form a mighty, threefold, loud-voiced message. It takes all to make the Third Angel's Message complete; and the Third Angel’s Message cannot be truly given without the giving of all.
“Ngunit tungkol din sa Ikalawa ay nasusulat: ‘At sumunod ang ibang anghel.’ Gaya ng Ikatlong Anghel na sumusunod sa Ikalawa, gayundin ang Ikalawang Anghel na sumusunod sa Una. At tungkol sa Una ay nasusulat: ‘At nakita ko ang ibang anghel na lumilipad,’ atbp. Ito ang una sa hanay na ito ng tatlo. Sumusunod na kasama niya ang isa pa; at ang Ikatlong Anghel ay sumusunod na kasama nila. May pagkakasunud-sunod sa kaayusan ng kanilang paglitaw; ngunit, kapag ang tatlo ay sunud-sunod nang lumitaw, saka sila nagpapatuloy na magkakasama na parang iisa. Ipinahahayag ng Una ang kaniyang mensahe; ang Ikalawa ay sumusunod at nakikiisa sa Una; ang Ikatlo ay sumusunod sa kanila, at nakikiisa sa kanila; anupat, kapag ang tatlo ay nagkaisa, at nagpapatuloy na magkakasama sa kanilang pinag-isang kapangyarihan, bumubuo sila ng isang makapangyarihan, tatluhang, malakas ang tinig na mensahe. Kinakailangan ang lahat upang maging ganap ang Mensahe ng Ikatlong Anghel; at ang Mensahe ng Ikatlong Anghel ay hindi maaaring tunay na maibigay nang hindi naibibigay ang lahat.
“What, then, is the threefold message in its respective parts?—Here is the First: ‘And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, saying with a loud voice, Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come: and worship Him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’
“Ano, kung gayon, ang tatluhang mensahe sa kani-kaniyang mga bahagi?—Narito ang Una: ‘At nakita ko ang ibang anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng langit, na may taglay na walang hanggang ebanghelyo upang ipangaral sa mga nananahan sa lupa, at sa bawat bansa, at lipi, at wika, at bayan, na nagsasabi nang may malakas na tinig, Matakot kayo sa Diyos, at magbigay-luwalhati sa Kaniya; sapagkat dumating na ang oras ng Kaniyang paghuhukom: at sambahin ninyo Siyang gumawa ng langit, at ng lupa, at ng dagat, at ng mga bukal ng tubig.’”
“Here is the Second: ‘And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because the made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’
“Narito ang ikalawa: ‘At sumunod ang isa pang anghel, na nagsasabi, Bumagsak na, bumagsak na ang Babilonia, ang dakilang lungsod na yaon, sapagkat pinainom niya ang lahat ng bansa ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid.’”
“And here is the Third: ‘And the Third Angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the Beast and his Image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’
“At narito ang Ikatlo: ‘At sinundan sila ng Ikatlong Anghel, na nagsasabi sa malakas na tinig, Kung ang sinuman ay sasamba sa Halimaw at sa kaniyang larawan, at tatanggap ng kaniyang tatak sa kaniyang noo, o sa kaniyang kamay, siya rin ay iinom ng alak ng poot ng Diyos, na ibinuhos nang walang halo sa saro ng kaniyang galit; at siya ay pahihirapan sa apoy at asupre sa harapan ng mga banal na anghel, at sa harapan ng Kordero: at ang usok ng kanilang paghihirap ay pumapailanlang magpakailanman: at sila’y walang kapahingahan araw ni gabi, silang sumasamba sa Halimaw at sa kaniyang Larawan, at sinumang tumatanggap ng tatak ng kaniyang pangalan. Narito ang pagtitiis ng mga banal: narito ang mga nagsisitupad ng mga utos ng Diyos, at ng pananampalataya kay Jesus.’”
“A glance at the wording of each of these messages will discover that thought in the Greek word ‘followed,’ which signifies ‘following as a consequence.’ The First bears the everlasting gospel, to preach to every creature, calling upon all to fear God and give glory to Him, and to worship Him; because the hour of His judgment is come. the rejection of this message produces a condition of things which, as the consequence of such rejection, is described in the words of the Second Angel, which follows. And because of the rejection of the First Message; and because of the consequences of that rejection, as announced in the Second; a condition of things is produced, as a further consequence, which requires that the Third Angel shall follow them, proclaiming with a loud voice his dreadful warning against the terrible evils that have been produced as the double consequence of the rejection of the First Message.
“Ang isang sulyap sa pagkakalahad ng bawat isa sa mga mensaheng ito ay makapagpapakita ng diwang nasasaad sa salitang Griyego na isinaling ‘sumunod,’ na nangangahulugang ‘sumusunod bilang bunga.’ Taglay ng Una ang walang-hanggang ebanghelyo, upang ipangaral sa bawat nilalang, na nananawagan sa lahat na matakot sa Diyos at magbigay-luwalhati sa Kaniya, at sumamba sa Kaniya; sapagkat dumating na ang oras ng Kaniyang paghuhukom. Ang pagtanggi sa mensaheng ito ay lumilikha ng isang kalagayan ng mga bagay na, bilang bunga ng gayong pagtanggi, ay inilalarawan sa mga salita ng Ikalawang Anghel, na sumusunod. At dahil sa pagtanggi sa Unang Mensahe; at dahil sa mga bunga ng pagtangging iyon, gaya ng ipinahayag sa Ikalawa; isang kalagayan ng mga bagay ang nalilikha, bilang karagdagang bunga, na nangangailangan na ang Ikatlong Anghel ay sumunod sa kanila, na ipinahahayag sa malakas na tinig ang kaniyang kakila-kilabot na babala laban sa kakila-kilabot na mga kasamaang nalikha bilang ibayong bunga ng pagtanggi sa Unang Mensahe.
“And that the voice and work of the Third Angel blend with that of the First, is plain from his closing words: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus;’ because this is ever the object of the preaching of the everlasting gospel. It is the substance of fearing God and giving glory to him, and of worshiping ‘him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ The keeping of the commandments of God and the faith of Jesus is the only thing that will enable any soul to stand in the hour of his judgment, which the first angel declares ‘is come.’
“At na ang tinig at gawain ng Ikatlong Anghel ay kaisa ng sa Una, ay hayag mula sa kaniyang pangwakas na mga salita: ‘Narito ang mga nagsisitupad ng mga utos ng Dios, at ng pananampalataya kay Jesus;’ sapagka’t ito ang laging layunin ng pangangaral ng walang hanggang evangelio. Ito ang diwa ng pagkatakot sa Dios at ng pagbibigay ng kaluwalhatian sa kaniya, at ng pagsamba sa ‘kaniya na gumawa ng langit, at ng lupa, at ng dagat, at ng mga bukal ng tubig.’ Ang pagtupad sa mga utos ng Dios at ang pananampalataya kay Jesus ang tanging bagay na magpapangyaring ang sinumang kaluluwa ay makatayo sa oras ng kaniyang paghuhukom, na ipinahahayag ng unang anghel na ‘dumating na.’”
“Immediately following the closing words of the Third Angel is ‘heard a voice from heaven saying unto me, Write, Blessed are the dead which die in the Lord from henceforth’—from this time forward. Revelation 14:13. And immediately following this are the words, ‘And I looked, and behold a white cloud, and upon the cloud one sat like unto the Son of man, having on his head a golden crown, and in his hand a sharp sickle. And another angel came out of the temple, crying with a loud voice to him that sat on the cloud, Thrust in thy sickle, and reap: for the time is come for thee to reap; for the harvest of earth is ripe. And he that sat on the cloud thrust in his sickle on the earth; and the earth was reaped.’ Revelation 14:14–16. And ‘the harvest is the end of the world.’ Matthew 13:39.
“Kaagad na kasunod ng pangwakas na mga salita ng Ikatlong Anghel ay ang, ‘narinig ang isang tinig mula sa langit na nagsasabi sa akin, Isulat mo, Mapapalad ang mga patay na namamatay sa Panginoon mula ngayon’—mula sa panahong ito at pasulong. Pahayag 14:13. At kaagad na kasunod nito ay ang mga salitang, ‘At tumingin ako, at narito, isang maputing alapaap, at sa ibabaw ng alapaap ay may isang nakaupo na katulad ng Anak ng tao, na may isang putong na ginto sa kaniyang ulo, at sa kaniyang kamay ay isang matalas na karit. At may isa pang anghel na lumabas mula sa templo, na sumisigaw ng malakas na tinig sa kaniya na nakaupo sa alapaap, Isaksak mo ang iyong karit, at gumapas ka: sapagkat dumating na ang panahon upang ikaw ay gumapas; sapagkat ang aanihin sa lupa ay hinog na. At siya na nakaupo sa alapaap ay nagsaksak ng kaniyang karit sa lupa; at ang lupa ay ginapas.’ Pahayag 14:14–16. At ‘ang pag-aani ay ang wakas ng sanglibutan.’ Mateo 13:39.”
“Again: the Third Angel particularly warns all people against the worship of the beast and his image, whatever these may be; and, from Revelation 19:11–21, we find that the beast and his image are ‘alive’ when the Lord comes in the clouds of heaven, and are ‘both’ destroyed with the brightness of his coming.
“Muli: ang Ikatlong Anghel ay natatanging nagbababala sa lahat ng tao laban sa pagsamba sa halimaw at sa kaniyang larawan, anuman ang mga ito; at, mula sa Apocalipsis 19:11–21, nasusumpungan natin na ang halimaw at ang kaniyang larawan ay ‘buhay’ nang dumating ang Panginoon sa mga alapaap ng langit, at silang ‘kapuwa’ ay nalipol sa ningning ng kaniyang pagparito.
“These facts show that the Third Angel’s Message is a mighty, threefold, loud-voiced message, which goes forth to every nation and kindred and tongue and people, just before the second coming of the Lord; and which ripens the harvest of the earth, and makes ready a people prepared for the Lord, just as the message of John the Baptist prepared the way for the first coming of the Lord. And so it is the last, the closing, message of God to the world.
“Ipinakikita ng mga katotohanang ito na ang Mensahe ng Ikatlong Anghel ay isang makapangyarihan, tatluhang, malakas ang tinig na mensahe, na lumalabas sa bawat bansa at angkan at wika at bayan, bago pa ang ikalawang pagparito ng Panginoon; at siyang nagpapahinog sa ani ng lupa, at naghahanda ng isang bayang nahahanda para sa Panginoon, kung paanong inihanda ng mensahe ni Juan Bautista ang daan para sa unang pagparito ng Panginoon. At sa gayon ito ang kahuli-hulihan, ang pangwakas, na mensahe ng Diyos sa sanlibutan.
“And now, having thus an understanding of what the Third Angel’s Message is in itself, the relation of that message to the great nations of today can be better discerned by a consideration of The Time of the Third Angel’s Message.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.
“At ngayon, sa pagkakaroon ng gayong pagkaunawa sa kung ano ang Mensahe ng Ikatlong Anghel sa ganang sarili nito, ang kaugnayan ng mensaheng iyon sa mga dakilang bansa ng ngayon ay higit na malinaw na mababatid sa pamamagitan ng pagsasaalang-alang sa Ang Panahon ng Mensahe ng Ikatlong Anghel.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.