“By the decree enforcing the institution of the papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.
Sa pamamagitan ng kautusang nagpapatupad ng institusyon ng papado, na sumasalangsang sa kautusan ng Diyos, ganap na ihihiwalay ng ating bansa ang sarili nito sa katuwiran. Kapag iniunat ng Protestantismo ang kaniyang kamay sa kabila ng bangin upang dakmain ang kamay ng kapangyarihang Romano, kapag aabot siya sa kabila ng kailaliman upang makipagkapit-kamay sa espiritismo, kapag, sa ilalim ng impluwensiya ng tatluhang pagkakaisang ito, itatakwil ng ating bansa ang bawat simulain ng kaniyang Saligang-Batas bilang isang pamahalaang Protestante at republikano, at magtatakda ng mga probisyon para sa pagpapalaganap ng mga kabulaanan at mga panlilinlang ng papado, kung magkagayo’y malalaman natin na dumating na ang panahon para sa kagila-gilalas na paggawa ni Satanas at na malapit na ang wakas.
“As the approach of the Roman armies was a sign to the disciples of the impending destruction of Jerusalem, so may this apostasy be a sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return. The people of God will then be plunged into those scenes of affliction and distress which prophets have described as the time of Jacob’s trouble. The cries of the faithful, persecuted ones ascend to heaven. And as the blood of Abel cried from the ground, there are voices also crying to God from martyrs’ graves, from the sepulchers of the sea, from mountain caverns, from convent vaults: ‘How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?’
Kung paanong ang paglapit ng mga hukbong Romano ay naging tanda sa mga alagad ng nalalapit na pagkawasak ng Jerusalem, gayon din nawa ang apostasya na ito ay maging tanda sa atin na naabot na ang hangganan ng pagtitimpi ng Diyos, na napunô na ang takal ng kasamaan ng ating bansa, at na ang anghel ng habag ay malapit nang lumipad palayo at hindi na muling babalik. Ang bayan ng Diyos ay saka ilulubog sa mga tagpo ng kapighatian at kagipitan na inilarawan ng mga propeta bilang ang panahon ng kapighatian ni Jacob. Ang mga daing ng mga tapat na inuusig ay umaakyat sa langit. At kung paanong ang dugo ni Abel ay sumisigaw mula sa lupa, may mga tinig ding sumisigaw sa Diyos mula sa mga libingan ng mga martir, mula sa mga libingan sa dagat, mula sa mga yungib sa kabundukan, mula sa mga kriptang kumbento: 'Hanggang kailan, O Panginoon, banal at totoo, hindi Mo hinahatulan at ipinaghihiganti ang aming dugo sa mga nananahan sa lupa?'
“The Lord is doing His work. All heaven is astir. The Judge of all the earth is soon to arise and vindicate His insulted authority. The mark of deliverance will be set upon the men who keep God’s commandments, who revere His law, and who refuse the mark of the beast or of his image.
Ang Panginoon ay isinasakatuparan ang Kaniyang gawain. Ang buong langit ay kumikilos. Ang Hukom ng buong lupa ay malapit nang tumindig at ipagtanggol ang karangalan ng Kaniyang hinamak na kapamahalaan. Ang tanda ng pagliligtas ay ilalagay sa mga taong tumutupad sa mga utos ng Diyos, iginagalang ang Kaniyang kautusan, at tumatangging tanggapin ang tanda ng hayop o ng kaniyang larawan.
“God has revealed what is to take place in the last days, that His people may be prepared to stand against the tempest of opposition and wrath. Those who have been warned of the events before them are not to sit in calm expectation of the coming storm, comforting themselves that the Lord will shelter His faithful ones in the day of trouble. We are to be as men waiting for their Lord, not in idle expectancy, but in earnest work, with unwavering faith. It is no time now to allow our minds to be engrossed with things of minor importance. While men are sleeping, Satan is actively arranging matters so that the Lord’s people may not have mercy or justice. The Sunday movement is now making its way in darkness. The leaders are concealing the true issue, and many who unite in the movement do not themselves see whither the undercurrent is tending. Its professions are mild and apparently Christian, but when it shall speak it will reveal the spirit of the dragon. It is our duty to do all in our power to avert the threatened danger. We should endeavor to disarm prejudice by placing ourselves in a proper light before the people. We should bring before them the real question at issue, thus interposing the most effectual protest against measures to restrict liberty of conscience. We should search the Scriptures and be able to give the reason for our faith. Says the prophet: ‘The wicked shall do wickedly: and none of the wicked shall understand; but the wise shall understand.’” Testimonies, volume 5, 451, 452.
Ipinahayag ng Diyos kung ano ang magaganap sa mga huling araw, upang maihanda ang Kanyang bayan na tumindig laban sa unos ng pagsalungat at poot. Ang mga naunang binalaan hinggil sa mga pangyayaring nasa harap nila ay hindi dapat umupo sa payapang paghihintay sa darating na bagyo at aliwin ang kanilang sarili sa pag-aakalang kukupkupin ng Panginoon ang Kanyang mga tapat sa araw ng kapighatian. Dapat tayong maging gaya ng mga taong naghihintay sa kanilang Panginoon, hindi sa walang-kabuluhang paghihintay, kundi sa masigasig na paggawa, na may hindi natitinag na pananampalataya. Hindi ito ang panahon upang ituon ang ating isipan sa mga bagay na di-gaanong mahalaga. Habang natutulog ang mga tao, si Satanas ay masiglang nag-aayos ng mga bagay-bagay upang ang bayan ng Panginoon ay pagkaitan ng awa at katarungan. Ang kilusang Linggo ay ngayo’y umuusad sa kadiliman. Itinatago ng mga pinuno ang tunay na isyu, at marami sa mga nakikiisa sa kilusang ito ay hindi rin nakikita kung saan patutungo ang lihim na agos. Ang mga pahayag nito ay banayad at wari’y Kristiyano, ngunit kapag ito’y nagsalita ay ilalantad nito ang espiritu ng dragon. Tungkulin natin na gawin ang lahat ng nasa ating kapangyarihan upang mahadlangan ang nagbabantang panganib. Dapat tayong magsikap na maalis ang pagkiling sa pamamagitan ng paglalagay sa ating sarili sa wastong liwanag sa harap ng mga tao. Dapat nating ilahad sa kanila ang tunay na isyung nakataya, at sa gayon ay maiharap ang pinakamabisang protesta laban sa mga hakbang na naglilimita sa kalayaan ng budhi. Dapat nating saliksikin ang mga Kasulatan at maging handang ibigay ang dahilan ng ating pananampalataya. Sinasabi ng propeta: “Ang masama ay gagawa ng kasamaan; at wala ni isa sa masasama ang makauunawa; ngunit ang marurunong ay makauunawa.” Testimonies, tomo 5, 451, 452.
When the “Sunday movement” “shall speak it will reveal the spirit of the dragon.” The four paragraphs identify that at the Sunday law the United States “will disconnect herself fully from righteousness.” At the Sunday law “the time has come for the marvelous working of Satan.” At the Sunday law the threefold union is accomplished. At the Sunday law the United States “repudiates every principle of its Constitution as a Protestant republican government”, and they also “make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions.” That Sunday law is a “sign to us that the limit of God’s forbearance is reached, that the measure of our nation’s iniquity is full, and that the angel of mercy is about to take her flight, never to return.” That sign was typified by the warning given by Jesus identifying the abomination of desolation spoken of by Daniel the prophet. It is there that prayer given by the martyrs of the fifth seal ask, “How long, O Lord, holy and true, dost Thou not judge and avenge our blood on them that dwell on the earth?” is accomplished. It is also at that waymark that the foolish and wise virgins manifest their characters.
Kapag ang "kilusang Linggo" ay "nagsalita, ibubunyag nito ang espiritu ng dragon." Itinuturo ng apat na talata na sa batas sa Linggo ang Estados Unidos ay "lubusang ihihiwalay ang sarili mula sa katuwiran." Sa batas sa Linggo, "dumating na ang panahon para sa kagila-gilalas na paggawa ni Satanas." Sa batas sa Linggo, naisasakatuparan ang tatluhang unyon. Sa batas sa Linggo, ang Estados Unidos ay "itinatakwil ang bawat simulain ng Konstitusyon nito bilang isang Protestanteng pamahalaang republikano," at sila rin ay "gumagawa ng mga probisyon para sa pagpapalaganap ng mga papal na kabulaanan at mga panlilinlang." Ang batas sa Linggo na iyon ay isang "hudyat sa atin na naabot na ang hangganan ng pagpapahinuhod ng Diyos, na ang takal ng kasamaan ng ating bansa ay puno na, at na ang anghel ng awa ay naghahandang lumisan, na hindi na babalik kailanman." Ang tandang iyon ay itinipikal ng babalang ibinigay ni Jesus na tumutukoy sa kasuklam-suklam na paninira na sinalita ni Daniel na propeta. Doon natutupad ang panalangin ng mga martir sa ikalimang tatak: "Hanggang kailan, O Panginoon, banal at totoo, hindi Mo huhukuman at ipaghihiganti ang aming dugo sa mga nananahan sa lupa?" Gayundin, sa palatandaang iyon nahahayag ang mga katangian ng mga mangmang at matatalinong dalaga.
At the Sunday law, the United States “repudiates every principle of its Constitution.” The period of time when this work was accomplished began with the Patriot Act in 2001. 2001 until the Sunday law represents a progressive work of repudiating the Constitution. That progressive work corresponds to the line of prophecy where the formation of the image of the beast is accomplished. The line of the image of the beast may appear a bit more complicated, but the complication is worth understanding. What complicates the line of the image of the beast is that it represents two lines.
Sa pagdating ng batas sa Linggo, “itinatakwil ng Estados Unidos ang bawat simulain ng Konstitusyon nito.” Ang yugto ng panahon kung kailan naisakatuparan ang gawaing ito ay nagsimula sa Patriot Act noong 2001. Ang panahon mula 2001 hanggang sa batas sa Linggo ay kumakatawan sa isang progresibong gawaing pagtatakwil sa Konstitusyon. Tumutugma ang nasabing progresibong gawaing iyon sa linya ng propesiya kung saan naisakatuparan ang pagbuo ng larawan ng hayop. Maaaring magmukhang bahagyang mas masalimuot ang linya ng larawan ng hayop, subalit nararapat unawain ang pagkamasalimuot nito. Ang nagpapasalimuot sa linya ng larawan ng hayop ay ang katotohanang ito’y kumakatawan sa dalawang linya.
For the earth beast the two lines are the horns of Republicanism and Protestantism. Those two horns come together into a church-state relationship and thus fulfill the formation of the image of the beast. The line of the formation of the image of the beast therefore has two lines within the one line, for the Republican and Protestant horns run parallel to one another through history, but their individual lines also have their own prophetic testimony to bear. One prophetic line, with two parallel subjects, is more complicated than simply marking the waymarks of political actions that represent the speaking associated with the Constitution.
Para sa halimaw na mula sa lupa, ang dalawang linya ay ang mga sungay ng Republikanismo at Protestantismo. Ang dalawang sungay na iyon ay nagtatagpo sa isang ugnayang simbahan-estado, at sa gayon naisakatuparan ang pagbuo ng larawan ng halimaw. Kaya ang linya ng pagbuo ng larawan ng halimaw ay may dalawang linya sa loob ng iisang linya, sapagkat ang mga sungay ng Republikanismo at Protestantismo ay tumatakbong magkahanay sa kasaysayan, ngunit ang kani-kaniyang mga linya ay may sarili rin nilang propetikong patotoong dapat ipahayag. Ang isang propetikong linya, na may dalawang magkahanay na paksa, ay higit na masalimuot kaysa sa simpleng pagmamarka sa mga panandang-daan ng mga hakbanging pampulitika na kumakatawan sa pagsasalitang kaugnay ng Saligang-Batas.
The two lines of Republican and Protestant horns is further complicated by the prophetic fact that within the Republican horn is the history of the struggle between proslavery Democrats, and antislavery Republicans; and further that within the Protestant horn there is a continual testing process that follows the wise and the foolish virgins within the history of the Protestant horn. Still, it is highly important to settle into these truths.
Ang dalawang linya ng mga sungay na Republikano at Protestante ay lalong nagiging masalimuot dahil sa propetikong katunayan na sa loob ng sungay na Republikano ay matatagpuan ang kasaysayan ng pakikibaka sa pagitan ng mga Demokratang pabor sa pagkaalipin at ng mga Republikano na laban sa pagkaalipin; at, higit pa rito, na sa loob ng sungay na Protestante ay may isang tuluy-tuloy na proseso ng pagsusubok na sumusunod sa mga matatalino at sa mga mangmang na birhen sa loob ng kasaysayan ng sungay na Protestante. Gayunman, lubhang mahalagang maging matatag sa mga katotohanang ito.
Within the line represented by the earth beast’s two horns is the parallel illustration of either forming a character of Christ or a character of Satan, which equates to either forming an image of Christ or an image of the beast, for in this context the “beast” represents a created being in contrast with the Creator. The formation of these attributes is accomplished internally among all men, for when probation closes there are only two classes. The formation is also accomplished externally with the alliance between the papal power and the United Nations.
Sa loob ng linyang kinakatawan ng dalawang sungay ng halimaw na mula sa lupa ay ang paralelong paglalarawan ng alinman sa paghubog ng karakter ni Cristo o ng karakter ni Satanas, na katumbas ng alinman sa paghubog ng larawan ni Cristo o ng larawan ng halimaw, sapagkat sa kontekstong ito ang “halimaw” ay kumakatawan sa isang nilalang sa kaibahan sa Maylalang. Ang paghubog ng mga katangiang ito ay isinasakatuparan sa kalooban ng lahat ng tao, sapagkat kapag nagsara ang probasyon ay dalawang uri lamang ang umiiral. Ang paghubog ay natutupad din sa panlabas sa pamamagitan ng alyansa sa pagitan ng kapangyarihang papal at ng Nagkakaisang mga Bansa.
So, the testing time for formation of the image of the beast began in 2001, and it ends at the Sunday law in the United States. In that period of time the prophetic history of the earth beast’s two horns illustrates an internal and external controversy within their respective horns, whether it be religious or political, and also a struggle between the two horns themselves.
Samakatuwid, ang panahon ng pagsubok para sa pagbuo ng larawan ng hayop ay nagsimula noong 2001, at magwawakas ito sa Batas ng Linggo sa Estados Unidos. Sa panahong iyon, ang propetikong kasaysayan ng dalawang sungay ng hayop na mula sa lupa ay naglalarawan ng panloob at panlabas na kontrobersiya sa kani-kaniyang sungay, maging ito man ay panrelihiyon o pampulitika, at gayundin ng isang tunggalian sa pagitan mismo ng dalawang sungay.
The Sunday law in the United States represents the warning to flee which Jesus identified as “the abomination of desolation.” The Sunday law in the United States is the conclusion of the period that began in 2001. The Patriot Act was the “abomination of desolation spoken of by Daniel”, and identified by Jesus as a sign to flee from a coming destruction.
Ang batas sa Linggo sa Estados Unidos ay kumakatawan sa babala upang tumakas na itinukoy ni Jesus bilang "ang kasuklam-suklam na kalapastanganan." Ang batas sa Linggo sa Estados Unidos ang pagwawakas ng kapanahunang nagsimula noong 2001. Ang Patriot Act ang "kasuklam-suklam na kalapastanganang sinalita ni Daniel", at ito'y tinukoy ni Jesus bilang isang tanda upang tumakas mula sa darating na pagkawasak.
The Patriot Act includes the prophetic light of 1888, and the Blair Bill. The Patriot Act then also prophetically contains the typification of the Sunday law, so the period from 2001 begins with a Sunday law as typified by 1888—Blair Bill, 2001—Patriot Act, and it ends with the Sunday law.
Ang Patriot Act ay kinapapalooban ng propetikong liwanag ng 1888 at ng Blair Bill. Samakatwid, sa diwang propetiko, naglalaman din ito ng tipo ng batas sa Araw ng Linggo, kaya ang panahon mula 2001 ay nagsisimula sa isang batas sa Araw ng Linggo, gaya ng itinatipo ng 1888—Blair Bill at 2001—Patriot Act, at nagtatapos ito sa batas sa Araw ng Linggo.
The warning to flee the cities in 2001, typifies the warning to flee from Babylon at the Sunday law. The judgment brought upon the United States at the Sunday law typifies the judgment brought upon the entire world when Michael stands up and human probation closes. Christ’s signature as Alpha and Omega is repeatedly represented within the truths represented by the Blair Bill in 1888, and all that 1888 represents, repeating in 2001.
Ang babala upang tumakas mula sa mga lungsod noong 2001 ay isang tipo ng babala upang tumakas mula sa Babilonya sa panahon ng batas sa Linggo. Ang hatol na ipinataw sa Estados Unidos sa panahon ng batas sa Linggo ay isang tipo ng hatol na ipapataw sa buong sanlibutan kapag tumindig si Miguel at magsasara ang probasyon ng sangkatauhan. Ang lagda ni Cristo bilang Alfa at Omega ay paulit-ulit na kinakatawan sa mga katotohanang kinakatawan ng Blair Bill noong 1888, at sa lahat ng kinakatawan ng 1888, na naulit noong 2001.
2001, which was typified by 1888, represents not only the sign to flee as represented by the abomination of desolation, but it was also represented by 66 AD and the siege of Cestius. The siege of Titus in 70 AD represents the Sunday law in the United States. The Sunday law in the United States is represented by the year 321 and the first Sunday law of Constantine, and 538 represents when the last nation of the earth succumbs to the mark of the beast.
Ang 2001, na hinuwaran ng 1888, ay kumakatawan hindi lamang sa tanda ng paglikas na kinakatawan ng kasuklam-suklam na pangwawasak, kundi kinakatawan din ito ng taóng 66 AD at ng pagkubkob ni Cestius. Ang pagkubkob ni Tito noong 70 AD ay kumakatawan sa batas ng Linggo sa Estados Unidos. Ang batas ng Linggo sa Estados Unidos ay kinakatawan ng taóng 321 at ng unang batas ng Linggo ni Constantino, at ang taóng 538 ay kumakatawan sa panahong ang huling bansa sa daigdig ay magpapasakop sa tanda ng hayop.
2001 is 1888, Cestius and the year 66 AD. The Sunday law is Titus and the years 70 and 321. 2001 is also the baptism of Jesus, and His descent in Revelation chapter ten on August 11, 1840. All these symbols contribute to the line of the Constitution.
Ang 2001 ay 1888, Cestius, at ang taong 66 AD. Ang batas ng Linggo ay si Titus at ang mga taong 70 at 321. Ang 2001 ay gayundin ang bautismo ni Jesus, at ang Kaniyang pagbaba sa Apocalipsis kabanata sampu noong Agosto 11, 1840. Lahat ng mga simbolong ito ay nag-aambag sa linya ng Konstitusyon.
The prophetic history of the United States runs parallel to the history of Adventism. In 1798 the papacy received its deadly wound, and 1798 was the time of the end when the portion of the prophecies of Daniel that related to the history of the first and second angels of Revelation fourteen was unsealed. There in 1798, Adventism’s prophetic beginning is marked, and in 1798 the earth-beast with lamblike horns became the sixth kingdom of Bible prophecy.
Ang kasaysayang propetiko ng Estados Unidos ay kaalinsabay ng kasaysayan ng Adbentismo. Noong 1798, tinamo ng Kapapahan ang nakamamatay na sugat, at ang 1798 ang panahon ng wakas, nang ang bahaging yaon ng mga propesiya ni Daniel na may kaugnayan sa kasaysayan ng unang at ikalawang anghel ng Apocalipsis labing-apat ay naalisan ng tatak. Doon, noong 1798, natukoy ang propetikong pasimula ng Adbentismo, at noong 1798 ang halimaw na mula sa lupa, na may mga sungay na gaya ng sa kordero, ay naging ikaanim na kaharian sa propesiya ng Bibliya.
1798 was preceded by three prophetic waymarks associated with the line of the earth beast, and therefore with the speaking of the United States, and the Constitution of the United States. Those three waymarks were the Declaration of Independence, spoken in 1776, then the Constitution in 1789, and then the Alien and Sedition Acts of 1798.
Bago sumapit ang 1798, may tatlong panandang propetiko na kaugnay sa linya ng halimaw na mula sa lupa, at kaya’t kaugnay din ng pagsasalita ng Estados Unidos at ng Saligang Batas ng Estados Unidos. Ang tatlong panandang iyon ay ang Deklarasyon ng Kasarinlan, na ipinahayag noong 1776; sumunod ang Saligang Batas noong 1789; at pagkatapos, ang mga Alien and Sedition Acts ng 1798.
Those three waymarks address the prophetic line of the Constitution and mark the beginning of the sixth kingdom of Bible prophecy. The Sunday law is the end of the sixth kingdom of Bible prophecy’s reign, and therefore there must be of prophetic necessity three waymarks that precede the end, as typified by the three waymarks that preceded the beginning.
Ang tatlong palatandaang iyon ay nauukol sa linyang propetiko ng Konstitusyon at minamarkahan ang pasimula ng ikaanim na kaharian ng propesiya sa Biblia. Ang batas ng Linggo ang wakas ng paghahari ng ikaanim na kaharian ng propesiya sa Biblia; kaya't, sa kinakailangan ng propesiya, dapat may tatlong palatandaan na mauuna sa wakas, gaya ng ipinakikitang tipo ng tatlong palatandaang nauna sa pasimula.
In 2001, at the fall of the towers, the Patriot Act, is typified by the Blair Bill of 1888, along with the manifest rebellion of Adventism’s leadership at the Minneapolis General Conference. A rebellion which an angel told Sister White was typified by the rebellion against Moses by Korah, Dathan and Abiram is also typified by the baptism of Christ in 27 AD, the restraint of Islam on August 11, 1840 and the Declaration of Independence in 1776, as well as the “abomination of desolation, spoken by Daniel the prophet” as a sign to flee from the coming wrath, as represented by Cestius and 66 AD.
Noong 2001, sa pagbagsak ng mga tore, ang Patriot Act ay inihahalintulad sa Blair Bill ng 1888 bilang tipo nito, kalakip ang hayagang paghihimagsik ng pamunuan ng Adventismo sa Minneapolis General Conference. Ang paghihimagsik na iyon—na sinabi ng isang anghel kay Kapatid na White na itinatipiko ng paghihimagsik laban kay Moises nina Korah, Dathan at Abiram—ay itinatipiko rin ng bautismo ni Cristo noong 27 AD, ng pagpipigil sa Islam noong Agosto 11, 1840, at ng Deklarasyon ng Kalayaan noong 1776, gayundin ng “kasuklamsuklam na paninira” na sinalita ng propetang Daniel, bilang tanda upang tumakas mula sa darating na poot, gaya ng kinakatawan ni Cestius at ng taóng 66 AD.
If you can still remember that the line of prophecy we are now considering is the line of the Constitution of the United States, all of the aforementioned prophetic lines contribute to and establish the prophetic theme represented by the line of the Constitution. Yet the line which appears to be the most interconnected line is the line of the formation of the image of the beast. The image of the beast is an image of the papal beast, which is represented as a beast with a woman reigning over the beast, which is the combination of church and state with the church in control of the relationship. In order for the United States to form an image to the beast apostate Protestantism must so control the government to the point where the government will pass and enforce religious statutes, and ultimately the Sunday law.
Kung maaalala pa ninyo na ang linyang propetiko na ating isinusuri ngayon ay ang linya ng Saligang-Batas ng Estados Unidos, ang lahat ng naunang binanggit na linyang propetiko ay kapwa nag-aambag sa, at nagtatatag ng, temang propetiko na kinakatawan ng linya ng Saligang-Batas. Gayunman, ang linyang tila pinakaugnay sa iba ay ang linya ng pagbuo ng larawan ng hayop. Ang larawan ng hayop ay ang larawan ng hayop ng kapapahan, na inilalarawan bilang isang hayop na pinaghaharian ng isang babae, na siyang pagsasanib ng simbahan at estado, na ang simbahan ang may kontrol sa ugnayang iyon. Upang makabuo ang Estados Unidos ng isang larawan ng hayop, ang tumalikod na Protestantismo ay dapat magkaroon ng gayong antas ng kontrol sa pamahalaan na ang pamahalaan ay magpapasa at magpapatupad ng mga kautusang panrelihiyon, at sa bandang huli, ng batas ng Linggo.
As the process of forming the image of the beast is accomplished the Constitution, written with a premier principle which Thomas Jefferson penned as “separation of church and state,” is to be overturned. When the Protestant horn has the power to direct the Republican horn to enforce religious mandates, the very heart of the Constitution is torn apart, thus you have the prophetic relationship between the line of the Constitution and the line of the image of the beast.
Habang naisakatuparan ang proseso ng pagbuo ng larawan ng hayop, ang Saligang Batas—na may taglay na pangunahing prinsipyong isinulat ni Thomas Jefferson bilang “paghihiwalay ng simbahan at estado”—ay babaligtarin. Kapag ang sungay na Protestante ay nagkamit ng kapangyarihang utusan ang sungay na Republikano na ipatupad ang mga atas na panrelihiyon, ang mismong puso ng Saligang Batas ay napupunit; kaya’t nahahayag ang ugnayang propetiko sa pagitan ng linya ng Saligang Batas at ng linya ng larawan ng hayop.
The period where the image of the beast is formed began in 2001, with the Patriot Act, and it ends at the Sunday law, when the mark of the beast is enforced. During that period the latter rain is sprinkled, for the latter rain begins to fall when the mighty angel of Revelation eighteen descends and lightens the earth with His glory, which, according to Sister White, would occur when the great buildings of New York City were brought down by a touch of the Lord.
Ang panahon kung kailan hinuhubog ang larawan ng hayop ay nagsimula noong 2001, kasabay ng Patriot Act, at magwawakas sa batas sa Linggo, kapag ipatutupad na ang tatak ng hayop. Sa panahong iyon ay iniwawisik ang huling ulan, sapagkat nagsisimulang bumuhos ang huling ulan kapag ang makapangyarihang anghel ng Apocalipsis labing-walo ay bumababa at nililiwanagan ang lupa sa pamamagitan ng Kanyang kaluwalhatian, na, ayon kay Sister White, ay magaganap kapag ang mga malalaking gusali ng Lungsod ng New York ay pinabagsak sa isang paghipo ng Panginoon.
“The latter rain is to fall upon the people of God. A mighty angel is to come down from heaven, and the whole earth is to be lighted with his glory.” Review and Herald, April 21, 1891.
Ang huling ulan ay ibubuhos sa bayan ng Diyos. Isang makapangyarihang anghel ay bababa mula sa langit, at ang buong daigdig ay liliwanagan ng kanyang kaluwalhatian. Review and Herald, Abril 21, 1891.
The period of the sprinkling of the latter rain represents a period of time when the wheat and tares of Adventism’s last generation are being sifted and purged. That sifting and purging ends at the Sunday law, and the wise virgins who possess the oil when the crisis of the Sunday law arrives, are sealed and then the Holy Spirit is poured out without measure until Michael stands up and human probation closes.
Ang panahon ng pagwiwisik ng huling ulan ay kumakatawan sa isang kapanahunan kung kailan ang trigo at masamang damo ng huling salinlahi ng Adventismo ay sinasala at dinadalisay. Nagtatapos ang pagsasala at pagdadalisay na iyon sa Batas ng Linggo, at ang mga matatalinong dalaga na nagtataglay ng langis sa pagdating ng krisis ng Batas ng Linggo ay tinatatakan, at pagkatapos ay ibinubuhos ang Banal na Espiritu nang walang sukat hanggang sa tumindig si Miguel at magsara ang probasyon ng tao.
During the formation of the image of the beast in the United States the latter rain will be sprinkling, and during the formation of the image of the beast in the world the latter rain will be poured out without measure.
Sa panahon ng pagbuo ng larawan ng hayop sa Estados Unidos, ang Huling Ulan ay magwiwisik, at sa panahon ng pagbuo ng larawan ng hayop sa sanlibutan, ang Huling Ulan ay ibubuhos nang walang takal.
In 2001 the testing of the Laodicean Seventh-day Adventist church began, as typified by the Protestants of August 11, 1840, and by ancient Israel when Christ was baptized.
Noong 2001, nagsimula ang pagsusubok sa Laodiceang Simbahang Adventista ng Ikapitong Araw, gaya ng ipinakikita sa huwaran ng mga Protestante noong Agosto 11, 1840, at ng sinaunang Israel nang mabautismuhan si Kristo.
“The time of test is just upon us, for the loud cry of the third angel has already begun in the revelation of the righteousness of Christ, the sin-pardoning Redeemer. This is the beginning of the light of the angel whose glory shall fill the whole earth.” Selected Messages, book 1, 362.
Ang panahon ng pagsubok ay nasa ating harapan na, sapagkat ang malakas na sigaw ng ikatlong anghel ay nagsimula na sa paghahayag ng katuwiran ni Cristo, ang Manunubos na nagpapatawad ng kasalanan. Ito ang pasimula ng liwanag ng anghel na ang kaluwalhatian niya’y pupuno sa buong daigdig. Selected Messages, aklat 1, 362.
The final testing process for the former covenant people begins when the light of the angel of Revelation eighteen begins to present His message. His message is also represented in the first three verses of chapter eighteen of Revelation, and those three verses were, according to Sister White fulfilled when the great buildings of New York City came down.
Ang pangwakas na proseso ng pagsubok para sa dating bayang nasa tipan ay nagsisimula kapag ang liwanag ng anghel ng Apocalipsis labing-walo ay nagsimulang ipahayag ang Kanyang mensahe. Ang Kanyang mensahe ay kinakatawan din sa unang tatlong talata ng kabanata labing-walo ng Apocalipsis, at ang tatlong talatang iyon ay, ayon kay Sister White, natupad nang bumagsak ang malalaking gusali ng Lungsod ng New York.
The testing process then began, as represented by John in chapter ten of Revelation. The test was whether you would take the little book that was in the angel’s hand, and then eat it. During this testing period, while the latter rain is being sprinkled it is falling only upon those who choose to take the little book and eat it.
Noon ay nagsimula ang proseso ng pagsubok, gaya ng inilarawan ni Juan sa ikasampung kabanata ng Aklat ng Pahayag. Ang pagsubok ay kung tatanggapin ninyo ang munting aklat na nasa kamay ng anghel, at pagkatapos ay kainin ito. Sa panahong ito ng pagsubok, habang ang huling ulan ay winiwisik, ito’y bumabagsak lamang sa mga pumipiling tanggapin ang munting aklat at kainin ito.
“Many have in a great measure failed to receive the former rain. They have not obtained all the benefits that God has thus provided for them. They expect that the lack will be supplied by the latter rain. When the richest abundance of grace shall be bestowed, they intend to open their hearts to receive it. They are making a terrible mistake. The work that God has begun in the human heart in giving His light and knowledge must be continually going forward. Every individual must realize his own necessity. The heart must be emptied of every defilement and cleansed for the indwelling of the Spirit. It was by the confession and forsaking of sin, by earnest prayer and consecration of themselves to God, that the early disciples prepared for the outpouring of the Holy Spirit on the Day of Pentecost. The same work, only in greater degree, must be done now. Then the human agent had only to ask for the blessing, and wait for the Lord to perfect the work concerning him. It is God who began the work, and He will finish His work, making man complete in Jesus Christ. But there must be no neglect of the grace represented by the former rain. Only those who are living up to the light they have will receive greater light. Unless we are daily advancing in the exemplification of the active Christian virtues, we shall not recognize the manifestations of the Holy Spirit in the latter rain. It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” Testimonies to Ministers, 506, 507.
Marami ang, sa malaking bahagi, nabigong tumanggap ng maagang ulan. Hindi nila natamo ang lahat ng mga kapakinabangang sa gayon ay ipinaglaan sa kanila ng Diyos. Inaakala nila na ang kakulangang ito ay pupunan ng huling ulan. Kapag ipagkakaloob ang pinakamayamang kasaganaan ng biyaya, balak nilang buksan ang kanilang mga puso upang tanggapin ito. Gumagawa sila ng isang malubhang pagkakamali. Ang gawaing sinimulan ng Diyos sa puso ng tao sa pagbibigay ng Kanyang liwanag at kaalaman ay dapat na walang patid na sumulong. Bawat isa ay dapat makabatid ng kaniyang sariling pangangailangan. Ang puso ay dapat mawalang-laman ng bawat karumihan at malinis upang panahanan ng Espiritu. Sa pamamagitan ng pagkilala at pagtalikod sa kasalanan, sa taimtim na panalangin at pagtatalaga ng kanilang sarili sa Diyos, naghanda ang mga unang alagad para sa pagbubuhos ng Banal na Espiritu sa Araw ng Pentecostes. Ang gayon ding gawain, subalit sa lalong mataas na antas, ay dapat gawin ngayon. Kung magkagayon, ang tao bilang kasangkapan ay kailangan lamang humiling ng pagpapala at maghintay sa Panginoon na ganapin nang sakdal ang gawaing ukol sa kanya. Ang Diyos ang nagsimula ng gawaing ito, at Siya ang tatapos ng Kanyang gawain, na ginagawang ganap ang tao kay Jesu-Cristo. Subalit hindi dapat pabayaan ang biyayang kinakatawan ng maagang ulan. Tanging yaong namumuhay ayon sa liwanag na nasa kanila ang tatanggap ng higit na liwanag. Malibang tayo’y araw-araw na sumusulong sa pagsasabuhay ng mga masiglang birtud na Kristiyano, hindi natin makikilala ang mga kapahayagan ng Banal na Espiritu sa huling ulan. Maaaring ito’y bumabagsak sa mga pusong nasa paligid natin, ngunit hindi natin ito mababatid ni matatanggap. Mga Patotoo sa mga Ministro, 506, 507.
Those who ate the message of 2001 were receiving a message appropriate for that period, but they were to be tested in order to manifest if they truly internalized the message into an experience prepared for the seal of God. In that period the latter rain is therefore represented as sprinkling, for the wheat and tares are still together. Therefore, Sister White says, “It may be falling on hearts all around us, but we shall not discern or receive it.” When the wise are separated from the foolish, the latter rain is then poured out without measure, as it was at Pentecost, which typifies the Sunday law.
Yaong mga kumain ng mensahe ng 2001 ay tumanggap ng isang mensaheng angkop sa panahong yaon, ngunit sila’y susubukin upang mahayag kung tunay nilang naisaloob ang mensaheng iyon tungo sa isang karanasang inihanda para sa tatak ng Diyos. Sa panahong yaon, samakatuwid, ang huling ulan ay inilarawan bilang pagwiwisik, sapagkat magkasama pa ang trigo at ang mga panirang damo. Kaya’t sabi ni Kapatid na White, “Maaaring ito’y bumabagsak sa mga puso sa palibot natin, ngunit hindi natin ito mamamalayan ni tatanggapin.” Kapag ang marurunong ay nahiwalay sa mga mangmang, ang huling ulan ay saka ibubuhos nang walang sukat, gaya noong sa Pentecostes, na siyang tipo ng batas sa Linggo.
“Again, these parables teach that there is to be no probation after the judgment. When the work of the gospel is completed, there immediately follows the separation between the good and the evil, and the destiny of each class is forever fixed.” Christ’s Object Lessons, 123.
“Muli, itinuturo ng mga talinghagang ito na wala nang probasyon pagkatapos ng paghuhukom. Kapag natapos na ang gawain ng ebanghelyo, kaagad na susunod ang pagkakahiwalay ng mabubuti at masasama, at ang kapalaran ng bawat pangkat ay magpakailanmang nakatakda.” Christ's Object Lessons, 123.
The period of the sprinkling of the latter rain, followed by a period when the latter rain is poured out without measure, are also illustrated as two periods where judgment is accomplished upon God’s people. The first period of judgment upon God’s people began with the house of God on September 11, 2001, and at the Sunday law judgment is then accomplished for God’s other flock who are responding to or rejecting the loud cry of the third angel that begins at the Sunday law in the United States, and ends when Michael stands up, and human probation closes.
Ang panahon ng pagwiwisik ng huling ulan, at ang kasunod na panahon na ang huling ulan ay ibinubuhos nang walang sukat, ay inilarawan din bilang dalawang kapanahunan kung kailan isinasakatuparan ang paghatol sa bayan ng Diyos. Ang unang panahon ng paghatol sa bayan ng Diyos ay nagsimula sa sambahayan ng Diyos noong Setyembre 11, 2001; at sa batas ng Linggo naman isinasakatuparan ang paghatol para sa ibang kawan ng Diyos na tumutugon o tumatanggi sa malakas na sigaw ng ikatlong anghel, na nagsisimula sa batas ng Linggo sa Estados Unidos at nagtatapos sa pagtindig ni Miguel at sa pagsasara ng probasyon ng tao.
The two periods of the latter rain, which are also the two periods of the judgment which begins with the house of God, and then moves to God’s other flock, are also the two periods of the formation of the image of the beast.
Ang dalawang yugto ng huling ulan, na siya ring dalawang yugto ng paghuhukom na nagsisimula sa bahay ng Diyos at pagkatapos ay lumilipat sa iba pang kawan ng Diyos, ay siya ring dalawang yugto ng pagkakabuo ng larawan ng hayop.
Within the first of those two prophetic periods, when judgment is brought upon God’s church and also the United States, is the very same history where the Republican horn and the Protestant horn are both judged. Right where Laodicean Adventism is spewed out of the mouth of the Lord, the United States fills its probationary cup, and national ruin is brought upon the nation, and Satan then appears and begins his marvelous work. The one hundred and forty-four thousand are sealed and lifted up as an ensign at the Sunday law.
Sa loob ng una sa dalawang panahong propetiko na iyon, kung kailan ipinapataw ang paghatol sa iglesia ng Diyos at gayon din sa Estados Unidos, ay yaon ding mismong yugto ng kasaysayan kung saan kapwa hinahatulan ang Republikanong sungay at ang Protestanteng sungay. Doon mismo, kung saan isinusuka ng Panginoon mula sa Kanyang bibig ang Laodiceang Adbentismo, pinupuno ng Estados Unidos ang kopang pangprobasyon nito, at idinarating sa bansa ang pambansang pagkapahamak, at saka lilitaw si Satanas at pasisimulan ang kaniyang kamangha-manghang gawain. Ang isandaan at apatnapu’t apat na libo ay tinatatakan at itinaas bilang watawat sa batas ng Linggo.
We are informed that it is impossible to give any idea of “the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended.”
Ipinabatid sa atin na imposibleng magbigay ng anumang ideya hinggil sa “karanasan ng bayan ng Diyos na buháy sa lupa kapag ang kaluwalhatiang makalangit at ang pag-uulit ng mga pag-uusig ng nakaraan ay nagsasanib.”
“Satan is a diligent Bible student. He knows that his time is short, and he seeks at every point to counterwork the work of the Lord upon this earth. It is impossible to give any idea of the experience of the people of God who shall be alive upon the earth when celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended. They will walk in the light proceeding from the throne of God. By means of the angels there will be constant communication between heaven and earth. And Satan, surrounded by evil angels, and claiming to be God, will work miracles of all kinds, to deceive, if possible, the very elect. God’s people will not find their safety in working miracles, for Satan will counterfeit the miracles that will be wrought. God’s tried and tested people will find their power in the sign spoken of in Exodus 31:12–18. They are to take their stand on the living word: ‘It is written.’ This is the only foundation upon which they can stand securely. Those who have broken their covenant with God will in that day be without God and without hope.” Testimonies, volume 9, 16.
Si Satanas ay isang masigasig na mag-aaral ng Bibliya. Alam niyang maikli na ang kanyang panahon, at sa lahat ng paraan ay pinagsisikapan niyang salungatin ang gawain ng Panginoon sa daigdig na ito. Hindi maisasalarawan ang karanasan ng bayan ng Diyos na mabubuhay pa sa lupa kapag ang kaluwalhatiang makalangit at ang pag-uulit ng mga pag-uusig ng nakaraan ay nagkahalo. Lalakad sila sa liwanag na nagmumula sa trono ng Diyos. Sa pamamagitan ng mga anghel ay magkakaroon ng walang patid na pakikipag-ugnayan sa pagitan ng langit at lupa. At si Satanas, na pinaliligiran ng mga masasamang anghel, at nag-aangking siya ang Diyos, ay gagawa ng sari-saring kababalaghan, upang dayain, kung maaari, maging ang mga hinirang. Ang bayan ng Diyos ay hindi makasusumpong ng kanilang kaligtasan sa paggawa ng mga kababalaghan, sapagkat gagayahin ni Satanas ang mga kababalaghang isasagawa. Ang bayan ng Diyos na nasubok at napatunayan ay matatagpuan ang kanilang kapangyarihan sa tanda na binanggit sa Exodo 31:12-18. Dapat silang manindigan sa buhay na salita: “Nasusulat.” Ito lamang ang kaisaisang saligan na maaasahan nilang pagtayuan nang matatag. Yaong mga sumira sa kanilang tipan sa Diyos ay sa araw na iyon ay walang Diyos at walang pag-asa. Testimonies, tomo 9, 16.
The repetition of the persecutions of the past begins at the Sunday law in the United States, for Satan begins his marvelous work at that time, and the wise virgins who have already been “tried and tested,” will then “walk in the light proceeding from the throne of God.” This will be accomplished through the work of angels, for “by means of the angels there will be constant communication between heaven and earth.”
Ang pag-uulit ng mga pag-uusig ng nakaraan ay magsisimula sa batas sa Linggo sa Estados Unidos, sapagkat sisimulan ni Satanas ang kaniyang kamangha-manghang gawain sa panahong iyon, at ang mga matatalinong dalaga na “nasubok at napatunayan” na, ay saka “lalakad sa liwanag na nagmumula sa luklukan ng Diyos.” Ito ay maisasakatuparan sa pamamagitan ng gawain ng mga anghel, sapagkat “sa pamamagitan ng mga anghel ay magkakaroon ng palagiang pakikipag-ugnayan sa pagitan ng langit at lupa.”
“The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.
Ang mga pinahiran na nakatayo sa piling ng Panginoon ng buong lupa ay taglay ang posisyong minsang ibinigay kay Satanas bilang kerubing tumatakip. Sa pamamagitan ng mga banal na nilalang na nakapalibot sa Kanyang trono, pinananatili ng Panginoon ang walang patid na pakikipag-ugnayan sa mga nananahan sa lupa. Ang gintong langis ay kumakatawan sa biyayang sa pamamagitan nito ay pinananatili ng Diyos na may walang patid na tustos ang mga ilawan ng mga mananampalataya, upang hindi magkurap at mapawi. Kung hindi ibinubuhos mula sa langit ang banal na langis na ito sa pamamagitan ng mga mensahe ng Espiritu ng Diyos, ang mga kapangyarihan ng kasamaan ay magtatamo ng ganap na pamamahala sa mga tao.
“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.
Nalalapastangan ang Diyos kapag hindi natin tinatanggap ang mga mensaheng ipinadadala niya sa atin. Sa gayo’y tinatanggihan natin ang ginintuang langis na ibig niyang ibuhos sa ating mga kaluluwa upang maipaabot sa mga nasa kadiliman. Kapag dumating ang tawag, “Narito, dumarating ang kasintahang-lalaki; magsilabas kayo upang salubungin siya,” ang mga hindi tumanggap ng banal na langis, na hindi pinagyaman ang biyaya ni Cristo sa kanilang mga puso, ay matutuklasan, gaya ng mga dalagang mangmang, na hindi sila handang salubungin ang kanilang Panginoon. Wala sa kanila mismo ang kapangyarihang magtamo ng langis, at nauuwi sa pagkawasak ang kanilang mga buhay. Ngunit kung hihilingin ang Banal na Espiritu ng Diyos, kung magsumamo tayo, gaya ni Moises, “Ipakita mo sa akin ang iyong kaluwalhatian,” ang pag-ibig ng Diyos ay ibubuhos sa ating mga puso. Sa pamamagitan ng mga ginintuang tubo, ang ginintuang langis ay ipapadaloy sa atin. “Hindi sa pamamagitan ng kalakasan, ni ng kapangyarihan, kundi sa pamamagitan ng aking Espiritu,” sabi ng Panginoon ng mga Hukbo. Sa pagtanggap ng maningning na mga sinag ng Araw ng Katuwiran, ang mga anak ng Diyos ay nagliliwanag bilang mga ilaw sa sanlibutan. Review and Herald, Hulyo 20, 1897.
The wise are those who are sealed in Revelation chapter seven and Ezekiel chapter nine, and who are contrasted with the foolish who dishonor the Lord, by refusing “the communications he sends.” The foolish are those “who have broken their covenant with God who will in that day be without God and without hope.” Those two classes were tested and brought to a point where they manifested their character based upon whether they accepted or rejected the message of the hour. The message of the hour since September 11, 2001 has been the message of the latter rain.
Ang mga matatalino ay ang mga tinatakan sa Apocalipsis kabanata pito at Ezekiel kabanata siyam, at inihaharap bilang kabaligtaran ng mga mangmang na lumalapastangan sa Panginoon sa pamamagitan ng pagtanggi sa “mga mensaheng kaniyang ipinadadala.” Ang mga mangmang ay yaong “sumira sa kanilang tipan sa Diyos na sa araw na iyon ay magiging walang Diyos at walang pag-asa.” Ang dalawang uring iyon ay sinubok at dinala sa puntong nahayag ang kanilang likas na pagkatao, batay sa kung tinanggap o tinanggihan nila ang mensahe ng oras. Ang mensahe ng oras mula noong Setyembre 11, 2001 ay ang mensahe ng huling ulan.
The message of the latter rain is recognized by the methodology of line upon line as set forth in Isaiah chapter twenty-eight. The methodology of line upon line is God’s appointed method of biblical study, and therefore to reject that methodology is not only to reject the message represented through the application of line upon line, from here a little and there a little, it is also to reject the Giver of the methodology.
Ang mensahe ng huling ulan ay nakikilala sa pamamagitan ng metodolohiyang linya sa linya, gaya ng inilalahad sa Isaias kabanata dalawampu’t walo. Ang metodolohiyang linya sa linya ay ang itinalagang pamamaraan ng Diyos para sa pag-aaral ng Banal na Kasulatan, kaya’t ang pagtanggi sa metodolohiyang iyon ay hindi lamang pagtanggi sa mensaheng kinakatawan sa pamamagitan ng paglalapat ng linya sa linya, dito’y kaunti at doon ay kaunti, kundi pagtanggi rin sa Tagapagkaloob ng metodolohiyang iyon.
Because of the inspired parameters revealed in the testing process that leads to the sealing of the one hundred and forty-four thousand, it is apparent that the only way a child of God can navigate through the history where “celestial glory and a repetition of the persecutions of the past are blended,” is to be in an experience where the light from the throne of God can be recognized. It must be recognized, or it is useless, and we are lost.
Dahil sa mga inspiradong parametro na ipinahayag sa proseso ng pagsubok na humahantong sa pagseselyo ng isandaan at apatnapu’t apat na libo, maliwanag na ang kaisa-isang paraan upang ang isang anak ng Diyos ay makatawid sa kasaysayang kung saan “ang kaluwalhatiang makalangit at ang pag-uulit ng mga pag-uusig ng nakaraan ay nagsasanib” ay ang maging nasa isang karanasan kung saan maaaring makilala ang liwanag mula sa luklukan ng Diyos. Dapat itong makilala; kung hindi, ito’y walang kabuluhan, at tayo’y maliligaw.
“We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.
"Hindi natin dapat hintayin ang huling ulan. Darating ito sa lahat ng kikilala at mag-aangkin ng hamog at mga pagbuhos ng biyaya na bumabagsak sa atin. Kapag iniipon natin ang mga pira-pirasong liwanag, kapag pinahahalagahan natin ang mga tapat na kahabagan ng Diyos, na nalulugod kapag tayo'y nagtitiwala sa Kanya, kung magkagayo'y matutupad ang bawat pangako. [Sinipi ang Isaias 61:11.] Ang buong lupa ay mapupuno ng kaluwalhatian ng Diyos." The Seventh-day Adventist Bible Commentary, tomo 7, pahina 984.
In the period that began when the angel of Revelation eighteen fills the whole earth with His glory, beginning on September 11, 2001, the latter rain has only come “upon” those “who” have “recognized and appropriated the dew and showers of grace that” is “falling upon us.” The “great mistake” identified earlier by Sister White, was when the foolish virgins thought they could wait until the latter rain was poured out without measure, for then they thought they could catch up. Not so, only those who are growing in their understanding of God’s prophetic word receive more light.
Sa panahong nagsimula noong Setyembre 11, 2001, nang ang anghel ng Apocalipsis labing-walo ay pinupuno ang buong lupa ng Kaniyang kaluwalhatian, ang huling ulan ay dumating lamang "sa" mga "na" "nakilala at inangkin ang hamog at mga ambon ng biyaya na" "ay" "bumabagsak sa atin." Ang "dakilang pagkakamali" na nauna nang tinukoy ni Sister White ay nang inakala ng mga mangmang na dalaga na maaari silang maghintay hanggang sa ang huling ulan ay ibuhos nang walang takal, sapagkat noon inakala nilang maaari silang makahabol. Hindi gayon; tanging yaong lumalago sa kanilang pag-unawa sa makahulang salita ng Diyos ang tumatanggap ng higit pang liwanag.
As we conclude this article, the point I wish to identify is in connection with the purpose of the testing time we are now in. If we are to “walk in the light proceeding from the throne of God” in the time when the persecutions of the past are repeated, we will need to master the prophetic word in advance of the crisis.
Sa pagwawakas ng artikulong ito, ang puntong nais kong tukuyin ay may kinalaman sa layunin ng panahon ng pagsubok na ating kinalalagyan ngayon. Kung tayo’y “lalakad sa liwanag na nagmumula sa luklukan ng Diyos” sa panahong muling magaganap ang mga pag-uusig ng nakaraan, kakailanganin nating magpakadalubhasa sa salita ng propesiya bago dumating ang krisis.
In chapter one, Daniel and the three worthies had already perfected their education before they went in to be tested by Nebuchadnezzar. For forty days Christ opened the prophetic word to the understanding of the disciples in advance of the ten days where the disciples perfected their unity. Then came Pentecost, which typifies the Sunday law.
Sa unang kabanata, pinasakdal na nina Daniel at ng tatlong mararangal na lalaki ang kanilang edukasyon bago sila humarap upang subukin ni Nebukadnezar. Sa loob ng apatnapung araw, binuksan ni Cristo ang salitang propetiko sa pagkaunawa ng mga alagad, bilang paghahanda sa sampung araw na kung kailan pinasakdal ng mga alagad ang kanilang pagkakaisa. Pagkatapos ay dumating ang Pentecostes, na isang tipo ng batas sa Linggo.
In Daniel chapter three, Shadrach, Meshach and Abednego informed Nebuchadnezzar they needed no extra time, for they were already settled as to what they were to do in the Sunday law testing time. Their faithfulness was magnified when they walked in the furnace with Christ, and the message they had already settled into before the test was carried to all the then-known world by all the visiting dignitaries that witnessed the miracle in the furnace.
Sa ikatlong kabanata ng Daniel, ipinaalam nina Shadrach, Meshach at Abednego kay Nebuchadnezzar na hindi na nila kailangan ng karagdagang panahon, sapagkat matatag na ang kanilang pasiya kung ano ang kanilang gagawin sa panahon ng pagsubok ng batas ng Linggo. Lalong nahayag ang kanilang katapatan nang sila’y lumakad sa loob ng pugon kasama si Cristo, at ang mensaheng kanilang napagtibayan na bago ang pagsubok ay naihatid sa buong kilalang sanlibutan noong panahong iyon sa pamamagitan ng lahat ng mga panauhing may mataas na katungkulan na nakasaksi sa himala sa pugon.
We will continue these thoughts in the next article.
Ipagpapatuloy namin ang mga kaisipang ito sa susunod na artikulo.