The Book of Joel and The Laodicean Seventh-day Adventist Church - Number Twenty-Four

At ang sampung sungay na iyong nakita ay sampung hari, na hanggang ngayon ay hindi pa nakatanggap ng kaharian; ngunit tatanggap sila ng kapangyarihan bilang mga hari sa isang oras kasama ng hayop. Pahayag 17:12.

Ito ang aking tipan, na inyong dapat ingatan, sa pagitan ko at ninyo at ng iyong binhi pagkatapos mo: Bawat lalaking sanggol sa inyo ay tutuliin. At tuliin ninyo ang balat ng inyong aring lalaki; at ito’y magiging tanda ng tipan sa pagitan ko at ninyo. At ang may walong araw ang gulang ay tutuliin sa inyo, bawat lalaking sanggol sa inyong mga salinlahi, maging ang ipinanganak sa bahay, o ang binili sa salapi mula sa sinumang dayuhan, na hindi sa iyong binhi. Henesis 17:10-12.

At sumagot si Jesus at sinabi sa kaniya, Mapalad ka, Simon Barjona: sapagkat hindi ito inihayag sa iyo ng laman at dugo, kundi ng aking Ama na nasa langit. At sinasabi ko rin sa iyo, na ikaw ay Pedro, at sa ibabaw ng batong ito ay itatayo ko ang aking iglesia; at ang mga pintuang-bayan ng impiyerno ay hindi mananaig laban dito. At ibibigay ko sa iyo ang mga susi ng kaharian ng langit; at anumang iyong talian sa lupa ay tatalian sa langit; at anumang iyong kalagan sa lupa ay kakalagan sa langit. Mateo 16:17-19.

At ang hayop na dati’y naroon at ngayo’y wala na, siya rin ang ikawalo at kabilang sa pito, at paroroon sa kapahamakan. At ang sampung sungay na iyong nakita ay sampung hari, na hindi pa tumanggap ng kaharian; datapuwa’t tatanggap sila ng kapangyarihang maghari sa isang oras na kasama ng hayop. Ang mga ito’y may isang pag-iisip, at ibibigay nila ang kanilang kapangyarihan at kalakasan sa hayop. Pahayag 17:11-13.

Ang halimaw na iyong nakita ay dating umiiral, at wala na; at aahon mula sa kalalimang walang-hanggan, at paroroon sa kapahamakan; at mamamangha ang mga nananahan sa lupa, yaong ang mga pangalan ay hindi nakasulat sa aklat ng buhay mula pa nang itatag ang sanlibutan, pagkakita nila sa halimaw na dating umiiral, at wala na, at gayon ma’y umiiral. Apocalipsis 17:8.

Ang salita ng Panginoon na dumating kay Joel, na anak ni Pethuel.

Dinggin ninyo ito, kayong matatanda; at pakinggan ninyo, kayong lahat na nananahan sa lupain.

Nangyari na ba ito sa inyong mga araw, o maging sa mga araw ng inyong mga ama? Ipaalam ninyo ito sa inyong mga anak, at ipaalaam ng inyong mga anak sa kanilang mga anak, at ipaalaam ng kanilang mga anak sa ibang salinlahi. Ang iniwan ng palmerworm ay kinain ng balang; at ang iniwan ng balang ay kinain ng cankerworm; at ang iniwan ng cankerworm ay kinain ng caterpiller. Joel 1:1-4.

Pagkatapos ay sinabi niya sa akin, Anak ng tao, nakita mo ba kung ano ang ginagawa ng mga matatanda ng bahay ni Israel sa kadiliman, na bawat isa ay nasa mga silid ng kaniyang mga larawan? Sapagkat sinasabi nila, Hindi tayo nakikita ng Panginoon; pinabayaan ng Panginoon ang lupa. Ezekiel 8:12.

At sinabi ni Moises, Sa pamamagitan nito malalaman ninyo na sinugo ako ng Panginoon upang gawin ang lahat ng mga gawaing ito; sapagkat hindi ko ito ginawa mula sa aking sariling kalooban. Kung ang mga lalaking ito ay mamatay sa karaniwang kamatayan ng lahat ng tao, o kung sila’y dalawin ng karaniwang kaparusahan ng lahat ng tao; kung magkagayo’y hindi ako sinugo ng Panginoon. Ngunit kung gumawa ang Panginoon ng isang bagong bagay, at ibuka ng lupa ang kaniyang bibig, at lamunin sila, pati ang lahat ng nauukol sa kanila, at buhay silang bumaba sa hukay; kung magkagayo’y inyong mauunawaan na ang mga lalaking ito ay nagpasiklab ng galit ng Panginoon.

At nangyari, nang matapos niyang salitain ang lahat ng mga salitang ito, na ang lupa na nasa ilalim nila ay nabiyak: At ibinuka ng lupa ang kaniyang bibig, at nilamon sila, at ang kanilang mga bahay, at ang lahat ng mga taong nauukol kay Korah, at lahat ng kanilang pag-aari. Sila, at lahat ng nauukol sa kanila, ay buhay na lumusong sa hukay, at tinakpan sila ng lupa: at naparam sila mula sa gitna ng kapulungan.

At ang buong Israel na nasa palibot nila ay nagsitakas sa kanilang sigaw; sapagkat sinabi nila, Baka lamunin din kami ng lupa. At lumabas ang apoy mula sa Panginoon at tinupok ang dalawang daan at limampung lalaki na naghandog ng kamangyan. Mga Bilang 16:28-35.

Bukod dito, iniangat ako ng Espiritu at dinala ako sa pintuang-daan sa silangan ng bahay ng Panginoon, na nakaharap sa silangan; at, narito, sa pasukan ng pintuang-daan ay may dalawampu’t limang lalaki; sa kanila ay nakita ko si Jaazaniah na anak ni Azur, at si Pelatiah na anak ni Benaiah, mga prinsipe ng bayan.

Pagkatapos ay sinabi niya sa akin, Anak ng tao, ito ang mga lalaking nagpapakana ng kasamaan at nagbibigay ng masamang payo sa lungsod na ito: na nagsasabi, Malayo pa; tayo’y magtayo ng mga bahay: ang lungsod na ito ang kaldero, at tayo ang laman.

Kaya nga magpropesiya laban sa kanila; magpropesiya ka, O anak ng tao. At ang Espiritu ng Panginoon ay lumukob sa akin, at sinabi sa akin, Magsalita ka; Ganito ang sabi ng Panginoon;

Ganito ang inyong sinabi, O sambahayan ni Israel: sapagka’t nalalaman ko ang mga bagay na pumapasok sa inyong isipan, bawat isa sa mga iyon. Pinarami ninyo ang inyong mga pinatay sa lungsod na ito, at pinuno ninyo ng mga pinatay ang mga lansangan nito. Kaya’t ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Ang inyong mga pinatay na inilagay ninyo sa gitna nito, sila ang laman, at ang lungsod na ito ang kawa; ngunit ilalabas ko kayo mula sa gitna nito. Kayo’y natakot sa tabak; at magdadala ako ng tabak laban sa inyo, sabi ng Panginoong Diyos. At ilalabas ko kayo mula sa gitna nito, at ibibigay ko kayo sa kamay ng mga dayuhan, at isasagawa ko ang mga kahatulan sa inyo. Kayo’y mabubuwal sa pamamagitan ng tabak; hahatulan ko kayo sa hangganan ng Israel; at inyong malalaman na ako ang Panginoon. Ang lungsod na ito ay hindi magiging inyong kawa, ni kayo man ay magiging laman sa gitna nito; kundi hahatulan ko kayo sa hangganan ng Israel. At inyong malalaman na ako ang Panginoon: sapagka’t hindi kayo lumakad sa aking mga palatuntunan, ni isinagawa ang aking mga hatol, kundi ginawa ninyo ayon sa mga kaugalian ng mga bansang nasa palibot ninyo.

At nangyari, nang ako’y nagpahayag ng propesiya, na si Pelatiah, anak ni Benaiah, ay namatay. Nang magkagayo’y nagpatirapa ako sa aking mukha, at sumigaw nang malakas, at nagsabi, Ah Panginoong Diyos! Lilipulin mo ba nang lubusan ang nalabi ng Israel? Ezekiel 11:1-13.

Wala bang nabubuhay na Iglesia ang Diyos? Mayroon Siyang Iglesia, ngunit ito ang Iglesia Militante, hindi ang Iglesia Matagumpay. Ikinalulungkot natin na may mga kasaping may kapintasan, na may mga damo sa gitna ng trigo. Sinabi ni Jesus: 'Ang kaharian ng langit ay tulad sa isang taong naghasik ng mabuting binhi sa kaniyang bukid; datapuwa’t samantalang natutulog ang mga tao, dumating ang kaniyang kaaway at naghasik ng mga damo sa gitna ng trigo, at umalis.... Kaya’t lumapit ang mga alipin ng puno ng sambahayan at sinabi sa kaniya, Ginoo, hindi ba’t mabuting binhi ang inihasik mo sa iyong bukid? kung gayon, saan nanggaling ang mga damo? Sinabi niya sa kanila, Isang kaaway ang gumawa nito. Sinabi sa kaniya ng mga alipin, Ibig mo ba, kung gayon, na kami’y pumaroon at pagtipunin ang mga iyon? Nguni’t sinabi niya, Huwag; baka sa inyong pagtipon sa mga damo ay mabunot pati ang trigo. Pabayaan ninyong kapuwa sila lumago hanggang sa pag-aani; at sa panahon ng pag-aani ay sasabihin ko sa mga tagapag-ani, Tipunin muna ninyo ang mga damo, at bigkis-bikisin upang sunugin; datapuwa’t tipunin ninyo ang trigo sa aking kamalig.'

Sa parabula ng trigo at mga sagbot, nakikita natin ang dahilan kung bakit hindi dapat bunutin ang mga sagbot; baka mabunot pati ang trigo kasama ng mga sagbot. Ang kuro-kuro at paghatol ng tao ay magdudulot ng mabibigat na pagkakamali. Nguni’t upang walang magawang pagkakamali, at hindi mabunot kahit iisa mang supling ng trigo, sinabi ng Panginoon, ‘Pabayaan ninyong magsamang lumago ang dalawa hanggang sa pag-aani;’ pagkatapos ay titipunin ng mga anghel ang mga sagbot, na itatakda sa pagkapuksa. Bagaman sa ating mga iglesya na nagsasabing naniniwala sa mas masulong na katotohanan ay may mga may kapintasan at nagkakamali, gaya ng mga sagbot sa gitna ng trigo, ang Diyos ay mapagpahinuhod at matiisin. Sinasaway at binababalaan Niya ang mga nagkakamali, ngunit hindi Niya nililipol ang mga matagal sa pagkatuto ng aral na ibig Niyang ituro sa kanila; hindi Niya binubunot ang mga sagbot mula sa trigo. Ang mga sagbot at ang trigo ay lalago na magkakasama hanggang sa pag-aani; kapag ang trigo ay umabot na sa ganap na paglago at pagkahinog, at dahil sa katangiang taglay nito kapag hinog na, ito’y lubos na makikilalang naiiba sa mga sagbot.

Ang iglesia ni Cristo sa lupa ay hindi magiging sakdal, ngunit hindi winawasak ng Diyos ang Kanyang iglesia dahil sa di-kasakdalan nito. Nagkaroon na, at magkakaroon pa, ng mga puspos ng sigasig na hindi ayon sa kaalaman, na ibig dalisayin ang iglesia, at bunutin ang mga masamang damo mula sa gitna ng trigo. Ngunit nagbigay si Cristo ng natatanging liwanag hinggil sa kung paano makitungo sa mga nalilihis, at sa mga hindi nagbagong-loob na nasa iglesia. Walang dapat maging pasumpung-sumpong, masigasig, at padalus-dalos na hakbangin na gagawin ng mga kasapi ng iglesia sa pagtiwalag sa mga inaakala nilang may kapintasan sa pagkatao. Lilitaw ang mga masamang damo sa gitna ng trigo; ngunit higit na makapipinsala ang pagbubunot sa mga masamang damo, malibang sa paraang itinalaga ng Diyos, kaysa ang pabayaan na lamang sila. Samantalang idinadagdag ng Panginoon sa iglesia ang mga tunay na nagbagong-loob, si Satanas nama’y kasabay na nagdadala ng mga hindi nagbagong-loob sa pakikisama ng iglesia. Habang naghahasik si Cristo ng mabuting binhi, si Satanas ay naghahasik ng mga masamang damo. May dalawang magkasalungat na impluwensiya na patuloy na kumikilos sa mga kasapi ng iglesia. Ang isa’y gumagawa para sa pagpapadalisay ng iglesia, at ang isa nama’y para sa pagpapatiwali sa bayan ng Diyos. Testimonies to Ministers, 45, 46.

“Muli, itinuturo ng mga talinghagang ito na wala nang probasyon pagkatapos ng paghuhukom. Kapag natapos na ang gawain ng ebanghelyo, kaagad na susunod ang pagkakahiwalay ng mabubuti at masasama, at ang kapalaran ng bawat pangkat ay magpakailanmang nakatakda.” Christ's Object Lessons, 123.

Noon ay nakita ko ang ikatlong anghel. Wika ng anghel na kasama ko, 'Kakila-kilabot ang kaniyang salita, kakila-kilabot ang kaniyang misyon. Siya ang anghel na pipili ng trigo mula sa mga panirang-damo, at tatatakan o tatalian ang trigo para sa makalangit na kamalig.' Ang mga bagay na ito ay dapat pag-ukulan ng buong isipan at buong pansin. Muling ipinakita sa akin ang pangangailangan na ang mga naniniwalang mayroon tayong huling mensahe ng awa ay mahiwalay sa mga araw-araw na tumatanggap o sumisimsim ng mga bagong kamalian. Nakita ko na ni bata ni matanda ay hindi dapat dumalo sa mga pagtitipon ng mga nasa kamalian at kadiliman. Wika ng anghel, 'Hayaang ang isip ay huminto sa pagmumuni sa mga bagay na walang kapakinabangan.' Manuscript Releases, tomo 5, 425.

"Ang gawain ay malapit nang magwakas. Ang mga kasapi ng Simbahang nakikibaka na napatunayang tapat ay siyang bubuo sa Simbahang nagtatagumpay. Sa pagbabalik-tanaw sa ating nakaraang kasaysayan, matapos nating tahakin ang bawat hakbang ng pagsulong hanggang sa ating kasalukuyang katayuan, masasabi ko: Purihin ang Diyos! Habang nakikita ko ang ginawa ng Diyos, ako'y napupuno ng panggigilalas at ng pagtitiwala kay Cristo bilang Pinuno. Wala tayong dapat ikatakot sa hinaharap, maliban kung kalilimutan natin ang paraan ng pag-akay sa atin ng Panginoon, at ang kaniyang aral sa ating nakaraang kasaysayan." General Conference Bulletin, Enero 29, 1893.

"Nang sinimulan ni Jesus ang Kaniyang hayagang ministeryo, nilinis Niya ang Templo mula sa sakrilehiyosong kalapastanganan. Kabilang sa mga huling gawa ng Kaniyang ministeryo ang ikalawang paglilinis ng Templo. Gayon din, sa huling gawa para sa pagbibigay-babala sa sanlibutan, dalawang natatanging panawagan ang ibinibigay sa mga iglesia. Ang mensahe ng ikalawang anghel ay, 'Bumagsak na, bumagsak na ang Babilonia, yaong dakilang bayan, sapagkat pinainom niya ang lahat ng mga bansa ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid' (Apocalipsis 14:8). At sa malakas na sigaw ng mensahe ng ikatlong anghel ay may tinig na naririnig mula sa langit na nagsasabi, 'Magsilabas kayo mula sa kaniya, bayan Ko, upang huwag kayong makibahagi sa kaniyang mga kasalanan, at upang huwag ninyong tanggapin ang kaniyang mga salot. Sapagkat ang kaniyang mga kasalanan ay umabot hanggang sa langit, at naalaala ng Diyos ang kaniyang mga kalikuan' (Apocalipsis 18:4, 5)." Selected Messages, aklat 2, 118.

“Kay Juan ay ipinakita ang mga tagpong may malalim at kapanapanabik na kabuluhan sa karanasan ng iglesya. Nakita niya ang kalagayan, mga panganib, mga pakikibaka, at ang pangwakas na pagliligtas sa bayan ng Diyos. Itinala niya ang mga pangwakas na pahayag na siyang magpapahinog sa anihin ng lupa, maging bilang mga bigkis para sa kamalig sa langit o bilang mga panungkos para sa mga apoy ng pagkapuksa. Ang mga paksang may napakalaking kahalagahan ay inihayag sa kanya, lalo na para sa huling iglesya, upang yaong mga tatalikod mula sa kamalian tungo sa katotohanan ay maturuan tungkol sa mga panganib at mga pakikibakang nasa harapan nila. Walang sinuman ang kailangang manatili sa kadiliman tungkol sa kung ano ang darating sa ibabaw ng lupa.” The Great Controversy, 341.

Malapit nang ibunyag ng Panginoon ang kaibhan sa pagitan ng mga matuwid at ng mga masama; sapagkat, 'Nasa kaniyang kamay ang kaniyang kalaykay, at lilinisin niyang lubos ang kaniyang giikan, at titipunin niya ang kaniyang trigo sa kaniyang kamalig; ngunit susunugin niya ang ipa sa apoy na hindi mapapatay.' Review and Herald, November 8, 1892.

Ang lunsod na ito ay hindi magiging inyong kawa, ni kayo’y magiging laman sa kalagitnaan nito; ngunit hahatulan ko kayo sa hangganan ng Israel. Ezekiel 11:11.

Ang bayang ito ay hindi magiging inyong kawa, ni kayo man ang magiging laman sa gitna nito; kundi hahatulan ko kayo sa hangganan ng Israel: At malalaman ninyo na ako ang Panginoon: sapagka’t hindi kayo nagsilakad sa aking mga palatuntunan, ni isinagawa man ninyo ang aking mga kahatulan, kundi ginawa ninyo ayon sa mga kaugalian ng mga bansang nasa palibot ninyo. At nangyari, nang ako’y nagpropesiya, na si Pelatiah na anak ni Benaiah ay namatay. Nang magkagayo’y nagpatirapa ako na ang aking mukha ay nakaharap sa lupa, at sumigaw na may malakas na tinig, at sinabi, Ah Panginoong Diyos! Wawakasan mo ba nang lubusan ang nalabi ng Israel? Ezekiel 11:11-13.

Dinggin, O mga langit, at pakinggan, O lupa; sapagkat ang Panginoon ay nagsalita: Inalagaan at pinalaki ko ang mga anak, ngunit sila’y naghimagsik laban sa akin. Nakikilala ng baka ang kanyang may-ari, at ng asno ang sabsaban ng kanyang panginoon; ngunit ang Israel ay hindi kumikilala, at ang aking bayan ay hindi nagbubulay-bulay.

Ah, bansang makasalanan, bayang pasan-pasan ang kasamaan, lahi ng mga manggagawa ng kasamaan, mga anak na nangagpapasama: kanilang pinabayaan ang Panginoon, kanilang ginagalit ang Banal ng Israel, sila’y nagsitalikod. Bakit kayo pa hahampasin? Kayo’y lalo at lalo pang maghihimagsik: ang buong ulo ay may karamdaman, at ang buong puso ay nanglulupaypay. Mula sa talampakan hanggang sa ulo ay walang bahagi na malusog; kundi mga sugat, mga pasa, at mga nagnanaknak na sugat: hindi nasarhan, ni tinalian, ni pinahiran ng pamahid. Ang inyong lupain ay naging tiwangwang, ang inyong mga lungsod ay sinilaban ng apoy: ang inyong lupain ay nilalamon ng mga dayuhan sa harap ninyo, at ito’y naging sira at tiwangwang, na gaya ng paggiba ng mga dayuhan. At ang anak na babae ng Sion ay naiwan na gaya ng isang kubo sa ubasan, gaya ng isang balag sa halamanan ng mga pipino, gaya ng isang lungsod na kinubkob.

Kung hindi iniwan sa amin ng Panginoon ng mga hukbo ang isang napakaliit na nalabi, kami sana’y naging gaya ng Sodoma, at kami sana’y naging tulad ng Gomorra. Pakinggan ninyo ang salita ng Panginoon, kayong mga pinuno ng Sodoma; dinggin ninyo ang kautusan ng ating Diyos, kayong mga tao ng Gomorra. Isaias 1:2-10.

Ang lungsod na ito ay hindi magiging inyong kawa, ni kayo’y magiging laman sa gitna niyon; ngunit hahatulan ko kayo sa hangganan ng Israel: at inyong malalaman na ako ang Panginoon: sapagkat hindi kayo lumakad ayon sa aking mga palatuntunan, ni isinagawa ang aking mga hatol, kundi gumawa kayo ayon sa mga kaugalian ng mga pagano na nasa palibot ninyo. At nangyari, nang ako’y nagpapahayag ng propesiya, na si Pelatiah na anak ni Benaiah ay namatay. Ezekiel 11:11-13.

Kaya’t magpropesiya ka at sabihin mo sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Narito, O bayan ko, bubuksan ko ang inyong mga libingan, at iaahon ko kayo mula sa inyong mga libingan, at dadalhin ko kayo sa lupain ng Israel. At inyong malalaman na Ako ang Panginoon, kapag binuksan ko ang inyong mga libingan, O bayan ko, at iniahon ko kayo mula sa inyong mga libingan. Ilalagay ko ang aking Espiritu sa inyo, at kayo’y mabubuhay, at ilalagay ko kayo sa inyong sariling lupain; kung magkagayo’y malalaman ninyo na Ako, ang Panginoon, ang nagsalita nito at siyang nagsagawa nito, wika ng Panginoon. Ezekiel 37:12-14.

Ang uring hindi napipighati dahil sa sarili nilang pagbagsak sa espirituwal, ni nagluluksa dahil sa mga kasalanan ng iba, ay maiiwang walang selyo ng Diyos. Inaatasan ng Panginoon ang Kanyang mga sugo, ang mga lalaking may mga sandatang pamuksa sa kanilang mga kamay: ‘Sumunod kayo sa kanya sa buong lunsod, at hampasin ninyo; huwag magpatawad ang inyong mata, ni mahabag kayo; lipulin ninyo ang matatanda at ang mga kabataan, maging ang mga dalaga, at ang maliliit na bata, at ang mga babae; ngunit huwag kayong lumapit sa sinumang tao na may tanda; at pasimulan ninyo sa Aking santuwaryo. Kung magkagayo’y pinasimulan nila sa matatandang lalaki na nasa harap ng bahay.’

Dito nakikita natin na ang iglesia—ang santuwaryo ng Panginoon—ang unang nakadama ng hagupit ng poot ng Diyos. Ang mga matatanda, yaong pinagkalooban ng Diyos ng malaking liwanag at tumindig bilang mga tagapagbantay ng mga espirituwal na kapakanan ng bayan, ay tinaksilan ang ipinagkatiwalang tungkulin. Kanilang pinanindigan na hindi na kailangang hanapin ang mga himala at ang kapansin-pansing pagpapakita ng kapangyarihan ng Diyos gaya noong mga unang araw. Nagbago na ang mga panahon. Ang mga salitang ito ay nagpapatibay sa kanilang kawalan ng pananampalataya, at sinasabi nila: Ang Panginoon ay hindi gagawa ng mabuti, ni gagawa man ng masama. Siya ay lubhang maawain upang dalawin ang Kanyang bayan sa paghatol. Kaya’t ‘Kapayapaan at katiwasayan’ ang sigaw mula sa mga lalaking hindi na kailanman itataas ang kanilang tinig na gaya ng trumpeta upang ipakita sa bayan ng Diyos ang kanilang mga pagsalangsang, at sa sambahayan ni Jacob ang kanilang mga kasalanan. Ang mga piping asong ito na ayaw tumahol ang siyang nakadarama ng matuwid na paghihiganti ng isang Diyos na nalalapastangan. Ang mga lalaki, mga dalaga, at maliliit na bata ay sama-samang napapahamak.

Ang mga kasuklam-suklam na gawa na dahil sa mga iyon ang mga tapat ay dumaraing at tumatangis ay yaon lamang na maaaring matalos ng mga matang may hangganan, ngunit ang pinakamatitinding kasalanan, yaong nagdudulot ng paninibugho ng Diyos na dalisay at banal, ay hindi nahahayag. Ang dakilang Tagasuri ng mga puso ay nakababatid ng bawat kasalanang lihim na ginagawa ng mga manggagawa ng kasamaan. Ang mga taong ito ay nagiging panatag sa kanilang mga panlilinlang at, dahil sa Kaniyang mahabang pagtitiis, sinasabi nila na hindi nakikita ng Panginoon, at pagkatapos ay kumikilos na para bang tinalikdan Niya ang lupa. Ngunit masusumpungan Niya ang kanilang pagkukunwari at ilalantad sa harap ng iba ang mga kasalanang maingat nilang inilihim.

Walang kataasan ng ranggo, dangal, o karunungang makalupa, ni anumang sagradong pananungkulan, ang makapipigil sa mga tao sa pagsasakripisyo ng mga simulain kapag naiwang masusunod ang kanilang sariling mapanlinlang na mga puso. Yaong mga itinuring na karapat-dapat at matuwid ay napatutunayang mga pangunahing pinuno sa pagtalikod sa pananampalataya, at mga huwaran sa pagwawalang-bahala at sa pag-aabuso sa mga kahabagan ng Diyos. Ang kanilang masamang landasin ay hindi na Niya babatahin, at sa Kanyang poot ay makikitungo Siya sa kanila nang walang awa.

May pag-aatubili na inaalis ng Panginoon ang Kaniyang presensya mula sa mga pinagpala ng dakilang liwanag, na nakadama ng kapangyarihan ng salita sa paglilingkod sa iba. Sila noon ay Kaniyang mga tapat na lingkod, pinagkalooban ng Kaniyang presensya at patnubay; ngunit lumayo sila sa Kaniya at iniligaw ang iba sa kamalian, kaya’t napasailalim sila sa di-pagkalugod ng Diyos. Testimonies, tomo 5, 211, 212.

Huminto kayo, at mamangha; magbulalas kayo, at magsigaw: sila’y mga lasing, ngunit hindi sa alak; sila’y sumusuray, ngunit hindi sa matapang na inumin. Sapagkat ibinuhos ng Panginoon sa inyo ang espiritu ng mahimbing na pagkakatulog, at ipinikit ang inyong mga mata: ang inyong mga propeta at mga pinuno, ang mga tagakita, ay kanyang tinakpan. At ang buong pangitain ay naging sa inyo na parang mga salita ng isang aklat na tinatakan, na ibinibigay ng mga tao sa isang may pinag-aralan, na sinasabi, Basahin mo ito, ipinamamanhik ko sa iyo; at sinasabi niya, Hindi ko mababasa; sapagkat ito’y tinatakan. At ang aklat ay ibinibigay sa isa na walang pinag-aralan, na sinasabi, Basahin mo ito, ipinamamanhik ko sa iyo; at sinasabi niya, Ako’y walang pinag-aralan.

Kaya nga, sinabi ng Panginoon, Yamang ang bayang ito ay lumalapit sa akin sa pamamagitan ng kanilang bibig, at pinararangalan ako ng kanilang mga labi, ngunit inilayo nila ang kanilang puso sa akin, at ang kanilang pagkatakot sa akin ay itinuturo ayon sa tuntunin ng mga tao: Kaya nga, narito, ako’y gagawa ng isang kagila-gilalas na gawa sa gitna ng bayang ito, isang kagila-gilalas na gawa at kababalaghan: sapagkat mawawala ang karunungan ng kanilang marurunong, at ang kaunawaan ng kanilang maunawain ay ililihim. Sa aba nila na nagpapakalalim upang ilihim ang kanilang payo sa Panginoon, at ang kanilang mga gawa ay nasa kadiliman, at sinasabi nila, Sino ang nakakakita sa amin? at sino ang nakaaalam sa amin? Tunay na ang inyong pagbabaligtad ng mga bagay ay aariing gaya ng luwad ng magpapalayok: sapagkat masasabi ba ng gawa tungkol sa gumawa nito, Hindi niya ako ginawa? o masasabi ba ng bagay na inanyuan tungkol sa humubog nito, Wala siyang kaunawaan? Isaias 29:9-16.

"Sa Capernaum, nanatili si Jesus sa mga pagitan ng Kaniyang mga paglalakbay na paroo't parito, at nakilala iyon bilang 'Kaniyang sariling bayan.' Ito ay nasa mga baybayin ng Dagat ng Galilea, at malapit sa mga hangganan ng marilag na kapatagan ng Gennesaret, kung hindi man nga mismong nasa ibabaw nito." The Desire of Ages, 252.

Sa gitna ng mga nag-aangking anak ng Diyos, kay liit ng pagtitiis na naipamalas, kay rami ng mapapait na salitang nasambit, kay dami ng pagkondenang ibinulalas laban sa mga hindi kabilang sa ating pananampalataya. Marami ang tumingin sa mga kabilang sa ibang mga iglesia bilang matitinding makasalanan, samantalang hindi gayon ang pagtingin sa kanila ng Panginoon. Ang mga tumitingin nang gayon sa mga kasapi ng ibang mga iglesia ay kailangang magpakumbaba sa ilalim ng makapangyarihang kamay ng Diyos. Yaong mga kanilang kinokondena ay maaaring kakaunti lamang ang liwanag na kanilang natanggap, kakaunti ang mga pagkakataon at mga pribilehiyo. Kung taglay sana nila ang liwanag na taglay ng marami sa mga kasapi ng ating mga iglesia, marahil ay mas malayo sana ang kanilang naabot, at mas mainam nilang naipakilala sa sanlibutan ang kanilang pananampalataya. Tungkol sa mga nagmamapuri sa kanilang liwanag at gayunma’y nabigong lumakad ayon dito, sinabi ni Cristo, 'Ngunit sinasabi ko sa inyo, lalong mabuti ang magiging kalagayan ng Tiro at Sidon sa araw ng paghuhukom kaysa sa inyo. At ikaw, Capernaum [Mga Ikapitong-araw na Adventista, na nagkaroon ng malaking liwanag], na itinaas hanggang sa langit [sa punto ng pribilehiyo], ibababa hanggang sa impiyerno; sapagkat kung ang mga makapangyarihang gawa na ginawa sa iyo ay ginawa sa Sodoma, ito’y nanatili sana hanggang sa araw na ito. Ngunit sinasabi ko sa inyo, na lalong mabuti ang magiging kalagayan ng lupain ng Sodoma sa araw ng paghuhukom kaysa sa iyo.' Nang panahong iyon ay sumagot si Jesus at nagsabi, 'Pinasasalamatan kita, O Ama, Panginoon ng langit at ng lupa, sapagkat inilihim mo ang mga bagay na ito sa marurunong at matatalino [ayon sa kanilang sariling pag-aakala], at ipinahayag mo ang mga ito sa mga sanggol.'

At ngayo’y sapagkat ginawa ninyo ang lahat ng mga gawang ito, sabi ng Panginoon, at ako’y nagsalita sa inyo, na bumabangon nang maaga at nagsasalita, nguni’t hindi kayo nakinig; at tinawag ko kayo, nguni’t hindi kayo sumagot; kaya’t gagawin ko sa bahay na ito, na tinatawag sa aking pangalan, na inyong sinasaligan, at sa dakong ibinigay ko sa inyo at sa inyong mga magulang, gaya ng ginawa ko sa Shilo. At itataboy ko kayo mula sa aking harapan, gaya ng itinaboy ko ang lahat ng inyong mga kapatid, maging ang buong lahi ni Efraim.

Ang Panginoon ay nagtatag sa ating kalagitnaan ng mga institusyong may dakilang kahalagahan, at ang mga ito ay nararapat pangasiwaan, hindi gaya ng pinamamahalaan ang mga makamundong institusyon, kundi ayon sa kaayusan ng Diyos. Dapat silang pangasiwaan na may iisang tuon sa Kanyang kaluwalhatian, upang sa lahat ng kaparaanan ang mga kaluluwang napapahamak ay maligtas. Dumating na sa bayan ng Diyos ang mga patotoo ng Espiritu, at gayunma’y marami ang hindi nagbigay-pansin sa mga pagsaway, mga babala, at mga payo.

'Dinggin ninyo ito ngayon, O bayang hangal at walang unawa; na may mga mata, at hindi nakakakita; na may mga tainga, at hindi nakaririnig: Hindi ba kayo natatakot sa akin? sabi ng Panginoon: hindi ba kayo manginginig sa aking harapan, na naglagay ng buhangin bilang hangganan ng dagat sa pamamagitan ng isang kautusang walang hanggan, upang hindi ito malampasan: at bagaman ang mga alon nito'y nag-aalimpuyo, gayunma'y hindi sila nananaig; bagaman umuugong sila, hindi pa rin nila ito malalampasan? Ngunit ang bayang ito ay may pusong masuwayin at mapaghimagsik; sila'y tumalikod at lumisan. Ni hindi nila sinasabi sa kanilang puso, Katakutan natin ngayon ang Panginoon nating Diyos, na nagbibigay ng ulan, ang una at ang huli, sa kaniyang kapanahunan: Kaniyang inilalaan sa atin ang mga takdang linggo ng pag-aani. Ang inyong mga kasamaan ang nagpalayo ng mga bagay na ito, at ang inyong mga kasalanan ang pumigil ng mabubuting bagay sa inyo. . . . Hindi nila nililitis ang usapin, ang usapin ng ulila, gayunma'y sila'y sumasagana; at ang karapatan ng nangangailangan ay hindi nila hinahatulan. Hindi ba ako dadalaw dahil sa mga bagay na ito? sabi ng Panginoon; hindi ba maghihiganti ang aking kaluluwa laban sa bansang tulad nito?'

Mapipilitan ba ang Panginoon na sabihin, ‘Huwag kang manalangin para sa bayang ito, ni itaas ang daing o panalangin para sa kanila, ni mamagitan sa akin; sapagkat hindi kita didinggin’? ‘Kaya’t napigil ang mga pag-ulan, at walang huling ulan. . . . Hindi ka ba mula ngayon dadaing sa akin, Ama ko, ikaw ang patnubay ng aking kabataan?’ Review and Herald, Agosto 1, 1893.