We are identifying the twelve Messianic fulfillments in the book of Matthew, and aligning them with the waymarks of the one hundred and forty-four thousand. We have identified the birth of Christ, as the waymark of the time of the end, which begins every reformatory movement. The birth of Christ aligns with 1989, the time of the end for the one hundred and forty-four thousand. That waymark is always followed by a waymark where the message is put into the public arena, so the public can thereafter be held accountable.

Tinutukoy natin ang labindalawang Mesyanikong katuparan sa aklat ni Mateo, at iniaayon ang mga ito sa mga panandang-daan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Natukoy na natin ang kapanganakan ni Cristo bilang ang panandang-daan ng panahon ng wakas, na nagpapasimula sa bawat kilusang repormatibo. Ang kapanganakan ni Cristo ay tumutugma sa taóng 1989, ang panahon ng wakas para sa isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang panandang-daang iyon ay laging sinusundan ng isang panandang-daan kung saan inilalagay ang mensahe sa publikong larangan, upang pagkatapos nito ay mapanagot ang madla.

The second Messianic fulfillment was Christ’s parable teaching, which defines the methodology that is used to present the message that is formalized after the time of the end, when an increase of knowledge leads to a message for that peculiar generation. It was 1831 for the Millerites and 1996 for the movement of the one hundred and forty-four thousand. After the message is placed into the public domain, it is then empowered by a fulfillment of prophecy that marks the beginning of the testing process. That empowerment was August 11, 1840 for the Millerites and 9/11 for the one hundred and forty-four thousand.

Ang ikalawang Mesiyanikong katuparan ay ang pagtuturo ni Cristo sa pamamagitan ng mga talinghaga, na nagtatakda ng metodolohiyang ginagamit upang iharap ang mensaheng ginawang pormal pagkaraan ng panahon ng wakas, kapag ang paglago ng kaalaman ay humahantong sa isang mensahe para sa natatanging salinlahing iyon. Ito ay noong 1831 para sa mga Milerita, at noong 1996 para sa kilusan ng isang daan at apatnapu't apat na libo. Matapos maihayag sa publiko ang mensahe, saka ito binibigyang-kapangyarihan ng isang katuparan ng hula na nagmamarka sa pasimula ng proseso ng pagsubok. Ang pagbibigay-kapangyarihang iyon ay noong Agosto 11, 1840 para sa mga Milerita, at 9/11 para sa isang daan at apatnapu't apat na libo.

The Third Messianic Waymark is the Messengers of 9/11

Ang Ikatlong Mesiyanikong Palatandaan ay ang mga Mensahero ng 9/11.

And he came and dwelt in a city called Nazareth: that it might be fulfilled which was spoken by the prophets, He shall be called a Nazarene. Matthew 2:23.

At siya’y dumating at tumahan sa isang bayang tinatawag na Nazaret: upang matupad ang sinalita sa pamamagitan ng mga propeta, Siya’y tatawaging Nazareno. Mateo 2:23.

Prediction

Prediksiyon

And there shall come forth a rod out of the stem of Jesse, and a Branch shall grow out of his roots. Isaiah 11:1, Judges 13.

At lalabas ang isang supling mula sa tuod ni Jesse, at isang Sanga ay tutubo mula sa kaniyang mga ugat. Isaias 11:1, Mga Hukom 13.

The root of the Hebrew word translated as “Branch,” is Netzer, which is also the root of Nazareth. The Branch comes from the slums of Nazareth.

Ang salitang-ugat ng salitang Hebreo na isinasalin bilang 'Sanga' ay Netzer, na siya ring salitang-ugat ng Nazaret. Ang Sanga ay nagbubuhat sa mga dukhang pook sa Nazaret.

“The Lord will call young men from the humble walks of life into his service, just as he did when living in person on this earth. He passed by the learned rabbis, to choose as his first disciples humble, unlearned fishermen. He has workers whom he will call forth from poverty and obscurity. Engaged in the common duties of life, and clothed with coarse raiment, they are looked upon by men as of little worth. But they will become precious jewels, to shine brightly for the Lord. ‘They shall be mine, saith the Lord of hosts, in that day when I make up my jewels.’” Review and Herald, May 5, 1903.

Ang Panginoon ay tatawag ng mga kabataang lalaki mula sa mga abang kalagayan sa buhay tungo sa Kaniyang paglilingkod, gaya ng ginawa Niya noong Siya’y personal na namuhay dito sa lupa. Nilampasan Niya ang mga marurunong na rabi, upang piliin, bilang Kaniyang mga unang alagad, ang mga mapagpakumbabang mangingisdang walang pinag-aralan. Mayroon Siyang mga manggagawa na Kaniyang tatawagin mula sa kahirapan at kawalang-kilala. Abala sa pangkaraniwang mga tungkulin ng buhay, at nakadamit ng magagaspang na kasuotan, tinitingnan sila ng mga tao na walang gaanong halaga. Ngunit sila’y magiging mahahalagang hiyas, upang magningning nang maliwanag para sa Panginoon. “Sila’y magiging Akin, wika ng Panginoon ng mga hukbo, sa araw na buuin Ko ang Aking mga hiyas.” Review and Herald, Mayo 5, 1903.

The authority of the Holy Spirit, the authority of Sister White and the inspired endorsement of Jones and Waggoner were rejected in 1888, as Korah had done with the authority of Moses.

Ang awtoridad ng Espiritu Santo, ang awtoridad ni Sister White, at ang inspiradong pagsang-ayon kina Jones at Waggoner ay itinakwil noong 1888, tulad ng ginawa ni Korah sa awtoridad ni Moises.

“Thus the message of the third angel will be proclaimed. As the time comes for it to be given with greatest power, the Lord will work through humble instruments, leading the minds of those who consecrate themselves to His service. The laborers will be qualified rather by the unction of His Spirit than by the training of literary institutions. Men of faith and prayer will be constrained to go forth with holy zeal, declaring the words which God gives them. The sins of Babylon will be laid open. The fearful results of enforcing the observances of the church by civil authority, the inroads of spiritualism, the stealthy but rapid progress of the papal power—all will be unmasked. By these solemn warnings the people will be stirred. Thousands upon thousands will listen who have never heard words like these. In amazement they hear the testimony that Babylon is the church, fallen because of her errors and sins, because of her rejection of the truth sent to her from heaven. As the people go to their former teachers with the eager inquiry, Are these things so? the ministers present fables, prophesy smooth things, to soothe their fears and quiet the awakened conscience. But since many refuse to be satisfied with the mere authority of men and demand a plain ‘Thus saith the Lord,’ the popular ministry, like the Pharisees of old, filled with anger as their authority is questioned, will denounce the message as of Satan and stir up the sin-loving multitudes to revile and persecute those who proclaim it.” The Great Controversy, 606.

Sa gayo’y ipahahayag ang mensahe ng ikatlong anghel. Pagdating ng panahon upang ito’y ibigay na may pinakadakilang kapangyarihan, kikilos ang Panginoon sa pamamagitan ng mga mapagpakumbabang kasangkapan, inaakay ang mga isipan ng mga naglalaan ng kanilang sarili sa Kanyang paglilingkod. Ang mga manggagawa ay higit na gagawing karapat-dapat ng pagpapahid ng Kanyang Espiritu kaysa ng pagsasanay sa mga institusyong pang-akademya. Ang mga lalaking may pananampalataya at pananalangin ay madadamang pinipilit na humayo na may banal na sigasig, ipinahahayag ang mga salitang ibinibigay sa kanila ng Diyos. Ilalantad ang mga kasalanan ng Babilonia. Ang kakila-kilabot na mga bunga ng pagpapatupad, sa pamamagitan ng awtoridad sibil, ng mga pagtalima ng iglesia; ang pagsalakay ng espiritismo; ang palihim ngunit mabilis na pagsulong ng kapangyarihan ng papa—ang lahat ay masisiwalat. Sa pamamagitan ng mga taimtim na babalang ito ay magigising ang bayan. Sampu-sampung libo ang makikinig, na kailanma’y hindi pa nakarinig ng ganitong mga salita. Sa pagkamangha ay kanilang maririnig ang patotoo na ang Babilonia ay ang iglesia, na bumagsak dahil sa kanyang mga kamalian at mga kasalanan, dahil sa kanyang pagtanggi sa katotohanang ipinadala sa kanya mula sa langit. Habang lumalapit ang mga tao sa kanilang mga dating tagapagturo dala ang sabik na tanong, Totoo kaya ang mga bagay na ito? ang mga ministro ay naghaharap ng mga alamat, at nanganghula ng mga bagay na kaaya-aya, upang pahupain ang kanilang mga takot at patahimikin ang nagising na budhi. Ngunit yamang marami ang tumatangging masiyahan sa payak na awtoridad ng mga tao at humihingi ng tuwirang “Ganito ang sabi ng Panginoon,” ang tanyag na ministeryo, gaya ng mga Fariseo noong una, na napupuno ng galit kapag kinukuwestiyon ang kanilang kapangyarihan, ay ipahahayag ang mensahe bilang mula kay Satanas at uudyukan ang mga karamihang maibigin sa kasalanan na alimurain at usigin ang mga nagpapahayag nito. Ang Dakilang Tunggalian, 606.

The stammering lips from the slums of Nazareth arrived at the “debate” of Isaiah twenty-seven.

Ang mga labi na pautal-utal mula sa mga pook maralita ng Nazaret ay dumating sa "pagtatalo" ng Isaias dalawampu't pito.

In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. Isaiah 27:8.

Sa takdang sukat, kapag ito’y sumibol, makikipagtalo ka rito: pinipigil niya ang kaniyang mabagsik na hangin sa araw ng silanganing hangin. Isaias 27:8.

The “east wind” of Islam, represented as “the third woe,” and also “the angering of the nations” was released and immediately restrained on 9/11.

Ang "silangang hangin" ng Islam, na kinakatawan bilang "ang ikatlong kaabahan," at gayon din ang "pagpapagalit ng mga bansa," ay pinakawalan at pagdaka'y pinigil noong 9/11.

“At that time, while the work of salvation is closing, trouble will be coming on the earth, and the nations will be angry, yet held in check so as not to prevent the work of the third angel. At that time the ‘latter rain,’ or refreshing from the presence of the Lord, will come, to give power to the loud voice of the third angel, and prepare the saints to stand in the period when the seven last plagues shall be poured out.” Early Writings, 85.

Sa panahong iyon, samantalang ang gawain ng pagliligtas ay nagwawakas, darating ang kapighatian sa lupa, at magagalit ang mga bansa, gayunman ay mapipigilan upang huwag mahadlangan ang gawain ng ikatlong anghel. Sa panahong iyon darating ang “huling ulan,” o ang pagpapasariwa mula sa harapan ng Panginoon, upang magbigay ng kapangyarihan sa malakas na tinig ng ikatlong anghel, at ihanda ang mga banal upang makatindig sa kapanahunan na ang pitong huling salot ay ibubuhos. Early Writings, 85.

Moses, Ellen White, A. T. Jones and E. J. Waggoner then took their position at 9/11 as the watchmen of Habakkuk chapter two, who asked what they will say during Isaiah’s “debate,” that begins when the east wind arrives. Isaiah says the “debate” is what purges the sins from God’s people.

Pagkatapos, sina Moises, Ellen White, A. T. Jones, at E. J. Waggoner ay tumindig noong 9/11 bilang mga bantay sa ikalawang kabanata ng Habakuk, na nagtanong kung ano ang kanilang sasabihin sa panahon ng “pagtatalo” ni Isaias, na nagsisimula sa pagdating ng hanging silanganan. Sinasabi ni Isaias na ang “pagtatalo” ang nagpapadalisay sa bayan ng Diyos mula sa mga kasalanan.

In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:8, 9.

Sa sukat, kapag ito’y sumibol, makikipagtalo ka rito; pinipigil niya ang kaniyang mabagsik na hangin sa araw ng hanging silangan. Sa ganito nga malilinis ang kalikuan ni Jacob; at ito ang buong bunga upang alisin ang kaniyang kasalanan; kapag ginawa niyang parang mga batong-apog na pinagbayo hanggang magkahiwa-hiwalay ang lahat ng mga bato ng dambana, ang mga gubat at ang mga larawan ay hindi na magsisitindig. Isaias 27:8, 9.

The “debate” over the latter rain being measured at 9/11, when Islam was released and then restrained, is how Jacob’s iniquities are removed, thus turning Jacob into Israel. The biblical transition of Jacob, a covenant representative man, unto Israel is identifying 1856, when the Philadelphian Millerite movement, became the Laodicean Millerite movement, that seven years later would become the Laodicean Seventh-day Adventist church. That transition in Millerite history identifies a waymark in the history of the one hundred and forty-four thousand when the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand changes unto the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. That transition point is when Jacob, meaning the supplanter, changes unto Israel, meaning the overcomer.

Ang “pagtatalo” tungkol sa huling ulan na sinukat noong 9/11, noong pinakawalan at saka pinigil ang Islam, ay kung paano pinapawi ang mga kasamaan ni Jacob, kaya’t si Jacob ay nagiging Israel. Ang biblikal na paglipat ni Jacob, isang lalaking kinatawan ng tipan, tungo sa Israel, ay tumutukoy sa 1856, nang ang kilusang Millerita ng Filadelfia ay naging kilusang Millerita ng Laodicea, na makalipas ang pitong taon ay magiging Laodiceang iglesia ng Seventh-day Adventist. Ang paglipat na iyon sa kasaysayan ng mga Millerita ay nagtutukoy ng isang palatandaan sa landas sa kasaysayan ng isang daan at apatnapu’t apat na libo, kung kailan ang kilusang Laodicea ng isang daan at apatnapu’t apat na libo ay nagiging kilusang Filadelfia ng isang daan at apatnapu’t apat na libo. Ang puntong iyon ng paglipat ay yaong sandali kung kailan si Jacob, na ang kahulugan ay “mang-aagaw,” ay nagiging Israel, na ang kahulugan ay “ang nagtatagumpay.”

The “debate” purges Jacob’s iniquities and he becomes Israel the overcomer. Those represented as Israel overcome by the blood of the Word and the word of their testimony.

Ang "pagtatalo" ang nagpapadalisay ng mga kasamaan ni Jacob at siya’y nagiging Israel, ang mananagumpay. Yaong kinakatawan bilang Israel ay dumaraig sa pamamagitan ng dugo ng Salita at ng salita ng kanilang patotoo.

And they overcame him by the blood of the Lamb, and by the word of their testimony; and they loved not their lives unto the death. Revelation 12:11.

At kanilang dinaig siya sa pamamagitan ng dugo ng Kordero, at sa pamamagitan ng salita ng kanilang patotoo; at hindi nila inibig ang kanilang mga buhay hanggang sa kamatayan. Apocalipsis 12:11.

The “word of their testimony” is the message that Habakkuk’s watchman asked to understand. It represents their sanctification and the blood of the Lamb, their justification.

Ang "salita ng kanilang patotoo" ay ang mensaheng hiniling ng bantay ni Habakuk na maunawaan. Ito ay kumakatawan sa kanilang pagpapabanal at sa dugo ng Kordero, ang kanilang pag-aaring-matuwid.

I will stand upon my watch, and set me upon the tower, and will watch to see what he will say unto me, and what I shall answer when I am reproved. Habakkuk 2:1.

Ako’y tatayo sa aking bantayan, at magpapakatatag sa moog; magmamatiyag ako upang makita kung ano ang sasalitain niya sa akin, at kung ano ang aking isasagot kapag ako’y sinaway. Habakuk 2:1.

The word “reproved” means “argued with,” and represents Isaiah’s “debate” that removes Jacob’s sins. The watchman in Habakkuk wants to know what his testimony is to be, and he is informed that Habakkuk’s tables are the message that would allow those who wished to read to run through the Scriptures and find the message of justification by faith. Habakkuk two clearly identifies the watchman at the end of the first four verses, as being in the class who are justified by faith.

Ang salitang “reproved” ay nangangahulugang “nakipagtalo,” at kumakatawan sa “pakikipagtalo” ni Isaias na nag-aalis ng mga kasalanan ni Jacob. Ang bantay sa Habakuk ay nagnanais malaman kung ano ang dapat maging kaniyang patotoo, at ipinaalam sa kaniya na ang mga tapyas ni Habakuk ay ang mensaheng magpapahintulot sa mga nagnanais bumasa na makatakbo sa mga Kasulatan at matagpuan ang mensahe ng pag-aaring-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya. Ang Habakuk kabanata dalawa ay malinaw na kinikilala ang bantay, sa dulo ng unang apat na talata, bilang kabilang sa hanay ng mga inaaring-ganap sa pamamagitan ng pananampalataya.

Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.

Narito, ang kaluluwa niyang palalo ay hindi matuwid sa kaniya; ngunit ang matuwid ay mabubuhay sa pamamagitan ng kaniyang pananampalataya. Habakkuk 2:4.

The message upon those two tables are the old paths of Jeremiah. But when Jeremiah’s watchman sounded the trumpet, the class of rebels, whose souls are lifted up, refused to hear. They were the same class in the previous verse, who refused to walk in the old paths in order to find the rest and refreshing.

Ang mensahe sa dalawang tapyas na iyon ay ang mga dating landas ni Jeremias. Ngunit nang hinipan ng bantay ni Jeremias ang pakakak, tumangging makinig ang uri ng mga mapaghimagsik, na ang kanilang mga kaluluwa’y nagmataas. Sila rin ang gayunding uri sa naunang talata, na tumangging lumakad sa mga dating landas upang masumpungan ang kapahingahan at kapanariwaan.

Thus saith the Lord, Stand ye in the ways, and see, and ask for the old paths, where is the good way, and walk therein, and ye shall find rest for your souls. But they said, We will not walk therein. Also I set watchmen over you, saying, Hearken to the sound of the trumpet. But they said, We will not hearken. Jeremiah 6:16, 17.

Ganito ang sabi ng Panginoon: Tumayo kayo sa mga daan, at masdan ninyo, at magtanong kayo tungkol sa mga dating landas, kung saan naroroon ang mabuting daan; at lumakad kayo roon, at makasusumpong kayo ng kapahingahan para sa inyong mga kaluluwa. Ngunit sinabi nila, Hindi kami lalakad roon. Itinalaga ko rin sa inyo ang mga bantay, na nagsasabi, Makinig kayo sa tunog ng pakakak. Ngunit sinabi nila, Hindi kami makikinig. Jeremias 6:16, 17.

The watchmen that are set over God’s people at 9/11 were Moses, Ellen White, Jones and Waggoner, represented by Moses’ stammering lips, which was represented by his fear of speaking in the Egyptian language, a language that he had not used for forty years. In relation to all the Hebrews and the mixed multitude that came through the Red Sea with Moses, Moses was the guy with the foreign accent. His accent was the Nazarene accent. Peter also had his accent marked out.

Ang mga bantay na itinalaga sa bayan ng Diyos noong 9/11 ay sina Moises, Ellen White, Jones, at Waggoner, na kinakatawan ng utal-utal na mga labi ni Moises, na kinakatawan naman ng kanyang takot na magsalita sa wikang Ehipsiyo, isang wikang hindi niya nagamit sa loob ng apatnapung taon. Kung ihahambing sa lahat ng mga Hebreo at sa halo-halong karamihan na tumawid sa Dagat na Pula kasama ni Moises, si Moises ang may banyagang aksento. Ang kanyang aksento ay ang aksentong Nazareno. Si Pedro man ay nakilala rin dahil sa kanyang aksento.

And after a while came unto him they that stood by, and said to Peter, Surely thou also art one of them; for thy speech bewrayeth thee. Matthew 26:73.

At pagkaraan ng kaunting panahon ay lumapit sa kaniya ang mga nakatayo roon, at sinabi kay Pedro, Tunay na ikaw man ay isa sa kanila; sapagkat ang iyong pananalita ay nagpapakilala sa iyo. Mateo 26:73.

In the debate of Peter’s history, he lied three times, and was distinguished in the debate by his accent, or his stammering tongue. One class in the debate asked God, “what am I to say in the debate.” They “see” the old paths and they “listen” to the sound of the trumpet. They see and hear, and when they finally “debate,” they overcome. The message to overcome in the latter days is represented as the Laodicean message. Unlike the Laodicean church, the Philadelphian church has no condemnation.

Sa pagtatalo hinggil sa kasaysayan ni Pedro, nagsinungaling siya nang makaitlo, at nakilala sa pagtatalo dahil sa kanyang punto sa pananalita, o sa kanyang pautal-utal na dila. Isang uri sa pagtatalo ang nagtanong sa Diyos, "Ano ang aking sasabihin sa pagtatalo." "Nakikita" nila ang mga daang sinauna at "nakikinig" sila sa tunog ng trumpeta. Nakakakita at nakaririnig sila, at kapag sa wakas ay "nakikipagtalo" sila, sila’y nagtatagumpay. Ang mensahe upang magtagumpay sa mga huling araw ay inilalarawan bilang mensaheng Laodiceano. Hindi tulad ng Iglesia sa Laodicea, ang Iglesia sa Filadelfia ay walang kahatulan.

Him that overcometh will I make a pillar in the temple of my God, and he shall go no more out: and I will write upon him the name of my God, and the name of the city of my God, which is new Jerusalem, which cometh down out of heaven from my God: and I will write upon him my new name. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:12, 13.

Ang magtatagumpay ay gagawin kong haligi sa templo ng aking Diyos, at hindi na siya lalabas pa; at isusulat ko sa kaniya ang pangalan ng aking Diyos, at ang pangalan ng lungsod ng aking Diyos, na siyang bagong Jerusalem, na bumababa mula sa langit buhat sa aking Diyos; at isusulat ko sa kaniya ang aking bagong pangalan. Ang may pandinig ay makinig sa sinasabi ng Espiritu sa mga iglesia. Apocalipsis 3:12, 13.

In spite of having no condemnation, the promise to Philadelphia is only for those “that overcome.” The Philadelphian church is contrasted with the Laodicean church, and it is distinguished by a class that needs to overcome, and a class that has overcame. The Philadelphian church is contrasted with the Laodicean church and the Laodicean church are the foolish virgins of Matthew 25.

Bagaman walang pagkondena, ang pangako sa Filadelfia ay para lamang sa mga ‘magtatagumpay.’ Ang iglesya ng Filadelfia ay itinatapat sa iglesya ng Laodicea, at ito’y napag-iiba sa pagitan ng isang uri na kailangang magtagumpay at ng isang uri na nagtagumpay na. Ang iglesya ng Filadelfia ay itinatapat sa iglesya ng Laodicea, at ang iglesya ng Laodicea ang mga mangmang na dalaga sa Mateo 25.

“The state of the Church represented by the foolish virgins, is also spoken of as the Laodicean state.” Review and Herald, August 19, 1890.

Ang kalagayan ng Iglesia na kinakatawan ng mga hangal na dalaga ay tinutukoy din bilang kalagayang Laodiceano. Review and Herald, Agosto 19, 1890.

At 9/11, when the angel descended at the collapse of the Twin Towers, Jones and Waggoner began the presentation of the Laodicean message, and the debate of the latter rain began. Jeremiah’s trumpet message is the seventh trumpet, which is the third woe, which is Islam as identified in the old paths represented by the truths, ALL of the truths, represented upon Habakkuk’s 1843 and 1850 tables. The Laodicean message is the only hope of salvation, and the word salvation means healing. Whether Christ portrays Himself as knocking on the door of a Laodiceans’ heart, or promising the Laodicean that if they will make peace with Him, He will make peace with them, it is only the message of healing that is offered to a Laodicean Seventh-day Adventist.

Noong 9/11, nang bumaba ang anghel sa pagbagsak ng Twin Towers, sinimulan nina Jones at Waggoner ang paglalahad ng mensaheng Laodiceano, at nagsimula ang pagtatalo tungkol sa huling ulan. Ang mensaheng pang-trompeta ni Jeremias ay ang ikapitong trompeta, na siyang ikatlong kasawian, na siyang Islam ayon sa pagkakakilanlan nito sa mga dating landas na kinakatawan ng mga katotohanan, LAHAT ng mga katotohanan, na nakalarawan sa mga tapyas ni Habakuk noong 1843 at 1850. Ang mensaheng Laodiceano ang tanging pag-asa ng kaligtasan, at ang salitang kaligtasan ay nangangahulugang pagpapagaling. Kung ilarawan man ni Cristo ang Kanyang sarili bilang kumakatok sa pintuan ng puso ng isang Laodiceano, o nangangako sa Laodiceano na kung siya’y makikipagpayapaan sa Kanya, Siya’y makikipagpayapaan sa kanya, tanging ang mensahe ng pagpapagaling ang iniaalok sa isang Adbentista ng Ikapitong Araw na Laodiceano.

The Fourth Messianic Waymark is the Laodicean message of 9/11

Ang Ikaapat na Mesiyanikong Palatandaan ay ang Laodiceanong mensahe ng 9/11.

That it might be fulfilled which was spoken by Esaias the prophet, saying, Himself took our infirmities, and bare our sicknesses. Matthew 8:17.

Upang matupad ang sinabi sa pamamagitan ni Propeta Isaias, na nagsasabi: Siya mismo ang umako ng ating mga kahinaan at pinasan ang ating mga karamdaman. Mateo 8:17.

Prediction

Prediksiyon

Surely he hath borne our griefs, and carried our sorrows: yet we did esteem him stricken, smitten of God, and afflicted. Isaiah 53:4.

Tunay na pinasan niya ang ating mga kapighatian, at dinala niya ang ating mga dalamhati; gayunma’y itinuring natin siyang sinaktan, hinampas ng Diyos, at pinahirapan. Isaias 53:4.

And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spue thee out of my mouth.

At sa anghel ng iglesia ng mga taga-Laodicea ay isulat: Ito ang sinasabi ng Amen, ang tapat at tunay na saksi, ang pasimula ng paglalang ng Diyos: Nalalaman ko ang iyong mga gawa, na hindi ka malamig ni mainit. Ibig ko sana na ikaw ay malamig o mainit. Kaya nga, sapagkat ikaw ay maligamgam at hindi malamig ni mainit, isusuka kita mula sa aking bibig.

Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked:

Sapagkat sinasabi mo, Ako’y mayaman, at dumami ang aking mga ari-arian, at hindi ako nangangailangan ng anuman; at hindi mo nalalaman na ikaw ay kahabag-habag, kaawa-awa, dukha, bulag, at hubad:

I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see.

Ipinapayo ko sa iyo na bumili ka sa akin ng gintong dinalisay sa apoy, upang ikaw ay maging mayaman; at mapuputing kasuotan, upang ikaw ay mabihisan, at upang huwag mahayag ang kahihiyan ng iyong kahubaran; at pahiran mo ng pamahid sa mata ang iyong mga mata, upang ikaw ay makakita.

As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent. Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:14–22.

Ang lahat ng aking iniibig ay aking sinasaway at dinidisiplina; kaya nga, magpakasigasig ka at magsisi. Narito, nakatayo ako sa pintuan at kumakatok; kung may sinumang makarinig ng aking tinig at magbukas ng pinto, papasok ako sa kaniya at makikipag-hapunan ako kasama niya, at siya nama’y kasama ko. Ang magtagumpay ay ipagkakaloob kong umupong kasama ko sa aking trono, gaya rin ng ako’y nagtagumpay at nakaluklok kasama ng aking Ama sa kaniyang trono. Ang may tainga ay makinig sa sinasabi ng Espiritu sa mga iglesia. Pahayag 3:14-22.

The counsel to buy gold and white raiment and to anoint the eyes is the stated remedy for a condition that ends in eternal death, not just death. Whatever problems that the gold, raiment and anointing might remedy, those problems easily align with Christ taking our infirmities. John was incarcerated in Patmos for the Word of God and the testimony of Jesus, which is the Spirit of Prophecy. The Spirit of Prophecy is the remedy for Laodicea, and the healing properties of the Spirit of Prophecy were typified by Christ taking our infirmities and bearing our griefs.

Ang payo na bumili ng ginto at puting kasuotan at pahiran ang mga mata ay ang itinakdang lunas para sa isang kalagayang humahantong sa walang hanggang kamatayan, hindi lamang sa kamatayan. Anumang mga suliraning maaaring malunasan ng ginto, kasuotan, at pagpapahid ay madaling maitugma sa pag-ako ni Cristo ng ating mga kahinaan. Si Juan ay nabilanggo sa Patmos dahil sa Salita ng Diyos at sa patotoo ni Jesus, na siyang Espiritu ng Propesiya. Ang Espiritu ng Propesiya ang lunas para sa Laodicea, at ang mga katangiang nakapagpapagaling ng Espiritu ng Propesiya ay isinagisag ng pag-ako ni Cristo ng ating mga kahinaan at ng Kanyang pagpasan ng ating mga dalamhati.

The only way for Christ to take are infirmities is if we open our heart door and allow the combination of His Divinity with our humanity. He takes our infirmities when He enters into our lives through the presence of the Holy Spirit. We open the door by accomplishing the remedy. The remedy that opens the heart is gold, white raiment and eye salve. The eye salve is the enlightenment of God’s Word that is only accomplished by the Holy Spirit. The Bible is a lamp unto our feet, and the light that lightens the pathway is the light of the Midnight Cry.

Ang tanging paraan upang akuin ni Cristo ang ating mga kahinaan ay ang pagbukas natin ng pintuan ng ating puso at ang pagpapahintulot sa pagsasanib ng Kanyang Pagka-Diyos sa ating pagkatao. Inaako Niya ang ating mga kahinaan kapag Siya’y pumapasok sa ating buhay sa pamamagitan ng presensiya ng Espiritu Santo. Binubuksan natin ang pinto sa pamamagitan ng pagsasakatuparan ng lunas. Ang lunas na nagbubukas sa puso ay ginto, puting kasuotan, at pamahid sa mata. Ang pamahid sa mata ay ang kaliwanagan ng Salita ng Diyos na tanging isinasakatuparan ng Espiritu Santo. Ang Bibliya ay ilawan sa ating mga paa, at ang liwanag na tumatanglaw sa landas ay ang liwanag ng Sigaw sa Hatinggabi.

Thy word is a lamp unto my feet, and a light unto my path. Psalms 119:105.

Ang iyong salita ay ilawan sa aking mga paa, at liwanag sa aking landas. Mga Awit 119:105.

When a Laodicean is counselled to anoint his eyes, he is to do so with the Word of God, which is a lamp, but as represented in the parable of the ten virgins, a lamp is useless without oil. The Laodicean’s have their Bibles, though generally not the King James Version, but they have not the oil of the Holy Spirit. The anointing of the Laodicean eyes is accomplished by a message that contains the presence of the Holy Spirit.

Kapag ang isang Laodiceano ay pinayuhan na pahiran ang kaniyang mga mata, dapat niya itong gawin sa pamamagitan ng Salita ng Diyos, na isang ilawan; subalit, gaya ng inilarawan sa talinghaga ng sampung dalaga, walang pakinabang ang ilawan kung walang langis. Ang mga Laodiceano ay may kani-kaniyang Bibliya, bagaman kadalasan ay hindi ang saling King James, ngunit hindi nila taglay ang langis ng Espiritu Santo. Ang pagpapahid sa mga mata ng mga Laodiceano ay nagaganap sa pamamagitan ng isang mensaheng may taglay na presensiya ng Espiritu Santo.

The gold that a Laodicean is counselled to buy is not simply faith, but faith that works by love and purifies the soul. As with the eye salve, the gold has a counterfeit Laodicean profession. A Laodicean professes, as does all of Christendom, that they have “faith.” That type of faith is simply human belief, and a counterfeit of the faith represented as gold, for that faith purifies the soul. It is a faith that sanctifies, and those who possess a genuine sanctified faith are holy, for sanctified means to be made holy. Laodiceans have not that faith, for if they did, Christ would not be on the outside, seeking entrance.

Ang gintong pinayuhang bilhin ng isang Laodiceano ay hindi basta pananampalataya, kundi pananampalatayang gumagawa sa pamamagitan ng pag-ibig at nagpapadalisay sa kaluluwa. Gaya rin ng pamahid sa mata, ang ginto ay mayroon ding huwad na Laodiceanong pagpapahayag. Ang isang Laodiceano, gaya ng buong Kristiyanidad, ay nagpapahayag na siya’y may “pananampalataya.” Ang gayong uri ng pananampalataya ay payak na paniniwalang pantao, at isang huwad na anyo ng pananampalatayang kinakatawan bilang ginto, sapagkat ang pananampalatayang iyon ang nagpapadalisay sa kaluluwa. Ito ay isang pananampalatayang nagpapabanal, at ang mga nagtataglay ng tunay na pinabanal na pananampalataya ay mga banal, sapagkat ang “pinabanal” ay nangangahulugang ginawang banal. Wala sa mga Laodiceano ang gayong pananampalataya, sapagkat kung taglay nila iyon, si Cristo ay hindi sana nasa labas, naghahangad na makapasok.

“There is no middle path to Paradise restored. The message given to man for these last days is not to become amalgamated with human devising. We are not to lean upon the policy of worldly lawyers. We must be humble men of prayer, not acting like those who are blinded by Satan’s agencies.

Walang gitnang landas patungo sa muling ibinalik na Paraiso. Ang mensaheng ibinigay sa tao para sa mga huling araw na ito ay ito: huwag makipagsanib sa mga kathaing pantao. Hindi tayo dapat sumandig sa mga patakaran ng mga makamundong abogado. Dapat tayong maging mga mapagpakumbabang taong mapanalanginin, at huwag kumilos na gaya ng mga binubulag ng mga kasangkapan ni Satanas.

“Many have a faith, but not a faith that works by love and purifies the soul. Saving faith is not simply a mere belief of the truth. ‘The devils also believe, and tremble.’ The inspiration of the Spirit of God gives to men a faith that is an impelling power that molds character, and leads men higher than mere formal actions. The words, the actions, and the spirit are to bear testimony to the fact that we are followers of Christ.

Marami ang may pananampalataya, ngunit hindi ang pananampalatayang gumagawa sa pamamagitan ng pag-ibig at nagpapadalisay ng kaluluwa. Ang pananampalatayang nagliligtas ay hindi lamang payak na pag-ayon sa katotohanan. ‘Sumasampalataya rin ang mga demonyo, at nanginginig.’ Ang inspirasyon ng Espiritu ng Diyos ay nagbibigay sa mga tao ng pananampalatayang isang nagtutulak na kapangyarihang humuhubog ng pagkatao, at umaakay sa kanila tungo sa isang antas na higit kaysa sa pawang pormal na mga kilos. Ang mga salita, ang mga gawa, at ang diwa ay dapat magpatotoo sa katotohanang tayo ay mga tagasunod ni Cristo.

“The greatest light and blessing that God has bestowed is not a security against transgression and apostasy in these last days. Those whom God has exalted to high positions of trust may turn from heaven’s light to human wisdom. Their light will then become darkness, their God-entrusted capabilities a snare, their character an offense to God. God will not be mocked. A departure from Him has been and always will be followed by its sure results. The commission of acts that displease God will, unless decidedly repented of and forsaken, instead of seeking to justify them, lead the evildoer on step by step in deception till many sins are committed with impunity. All who would possess a character that would make them laborers together with God and receive the commendation of God, must separate themselves from the enemies of God, and maintain the truth which Christ gave to John to give to the world.” Manuscript Releases, volume 18, 30–36.

“Ang pinakadakilang liwanag at pagpapalang ipinagkaloob ng Diyos ay hindi isang kasiguruhan laban sa pagsalangsang at pagtalikod sa pananampalataya sa mga huling araw na ito. Silang itinaas ng Diyos sa matataas na posisyon ng pagtitiwala ay maaaring tumalikod mula sa liwanag ng langit tungo sa karunungang makatao. Ang kanilang liwanag ay magiging kadiliman, ang kanilang mga kakayahang ipinagkatiwala ng Diyos ay magiging patibong, ang kanilang pagkatao ay magiging kasuklam-suklam sa Diyos. Hindi maaaring tuyain ang Diyos. Ang pagtalikod sa Kanya ay noon pa man at magpakailanman ay sinusundan ng tiyak nitong mga kahihinatnan. Ang paggawa ng mga gawaing hindi kalugod-lugod sa Diyos, malibang ito’y ganap na pinagsisihan at tinalikdan—sa halip na hangaring bigyang-katwiran ang mga iyon—ay aakay sa gumagawa ng masama, hakbang-hakbang, sa paglilinlang, hanggang sa maraming kasalanan ang magawa nang walang kaparusahan. Ang lahat ng nagnanais magtaglay ng pagkatao na magbibigay-kakayahan sa kanila na maging mga kamanggawa ng Diyos at tumanggap ng papuri ng Diyos, ay dapat ihiwalay ang kanilang sarili mula sa mga kaaway ng Diyos, at panatilihin ang katotohanang ibinigay ni Cristo kay Juan upang ibigay sa sanlibutan.” Manuscript Releases, tomo 18, 30–36.

The “white raiment” is the righteousness of Christ.

Ang "puting kasuotan" ay ang katuwiran ni Kristo.

Let us be glad and rejoice, and give honour to him: for the marriage of the Lamb is come, and his wife hath made herself ready. And to her was granted that she should be arrayed in fine linen, clean and white: for the fine linen is the righteousness of saints. And he saith unto me, Write, Blessed are they which are called unto the marriage supper of the Lamb. And he saith unto me, These are the true sayings of God. Revelation 19:7–9.

Magalak tayo at magsaya, at ibigay natin sa kaniya ang karangalan; sapagkat dumating na ang kasalan ng Kordero, at ang kaniyang asawa ay nakapaghanda na. At ipinagkaloob sa kaniya na siya’y damtan ng pinong lino, malinis at maputi; sapagkat ang pinong lino ay ang katuwiran ng mga banal. At sinabi niya sa akin, Isulat mo: Mapapalad ang mga tinawag sa hapunang pangkasalan ng Kordero. At sinabi niya sa akin, Ito ang mga tunay na salita ng Diyos. Pahayag 19:7-9.

The wife made herself ready by applying the threefold remedy offered to Laodicea, and in so doing, transformed herself into a Philadelphian bride. The verses are directly speaking to Adventism, which is represented in the parable of the ten virgins. The virgins are those waiting to go to the wedding they have been called to. The bride made herself ready, for it was granted in Zechariah chapter three, with Joshua and the angel. There her filthy Laodicean garment was removed and replaced with the white linen marriage garment. The remedy bears a second witness within the name of Ellen Gould White. Ellen means a bright and shining light, and represents the eye salve. Gould is the old English word for gold, and means gold. White represents righteousness, and the name was not given to her until 1846, when she married James. Her name then changed to White. The name change and marriage are both symbols of a covenant relationship. Before the marriage her name was Harmon, which means a soldier of peace, as she then was. Ellen White is the Laodicean message, and to reject her is to reject salvation!

Inihanda ng asawa ang kaniyang sarili sa pamamagitan ng paglalapat ng tatluhang lunas na inihandog sa Laodicea, at sa paggawa nito ay nagbago siya at naging isang nobyang Filadelfia. Ang mga talata ay tahasang tumutukoy sa Adbentismo, na kinakatawan sa talinghaga ng sampung dalaga. Ang mga dalaga ang yaong naghihintay na pumaroon sa kasalan na doo’y sila’y tinawag. Inihanda ng nobya ang kaniyang sarili, sapagkat ito’y ipinagkaloob sa Zacarias kabanata tatlo, tungkol kay Josue at sa anghel. Doon inalis ang kaniyang maruming kasuotang Laodiceano at pinalitan ng puting lino na kasuotang pangkasal. Ang lunas ay taglay ang ikalawang saksi sa mismong pangalang Ellen Gould White. Ang Ellen ay nangangahulugang isang maliwanag at maningning na ilaw, at kumakatawan sa pamahid sa mata. Ang Gould ay ang lumang salitang Ingles para sa ginto, at nangangahulugang ginto. Ang White ay kumakatawan sa katuwiran, at ang pangalang ito ay hindi pa ibinigay sa kaniya hanggang 1846, nang siya’y nagpakasal kay James. Noon ay nagbago ang kaniyang pangalan at naging White. Ang pagbabago ng pangalan at ang pag-aasawa ay kapwa mga sagisag ng isang ugnayang tipan. Bago ang kasal, Harmon ang kaniyang pangalan, na ang ibig sabihin ay isang kawal ng kapayapaan, gaya nga niya noon. Si Ellen White ang mensaheng Laodiceano, at ang pagtanggi sa kaniya ay pagtanggi sa kaligtasan!

We will continue to review the twelve Messianic prophecies in the book of Matthew in the next article.

Ipagpapatuloy natin sa susunod na artikulo ang pagsusuri sa labindalawang mesyanikong propesiya sa aklat ni Mateo.

“Revelation 3:14–18 quoted.

Sinipi ang Pahayag 3:14–18.

“Oh, what a description! How many there are in this fearful condition. I earnestly entreat every minister to study diligently the third chapter of Revelation, for in it is portrayed the condition of things existing in the last days. Study carefully every verse in this chapter, for through these words Jesus is speaking to you.

O, kay tindi ng paglalarawan! Kay rami ang nasa kakila-kilabot na kalagayang ito. Taimtim kong isinasamo sa bawat ministro na masikap na pag-aralan ang ikatlong kabanata ng Pahayag, sapagkat dito inilalarawan ang kalagayan ng mga bagay na umiiral sa mga huling araw. Pag-aralan ninyo nang masusi ang bawat talata sa kabanatang ito, sapagkat sa pamamagitan ng mga salitang ito ay si Jesus ang nangungusap sa inyo.

“If ever a people were represented by the Laodicean message, it is the people who have had great light, the revelation of the Scriptures, that Seventh-day Adventists have received.” Manuscript Releases, volume 18, 193.

“Kung mayroon mang isang bayan na kinakatawan ng mensaheng Laodicea, iyon ay ang bayang nagkaroon ng dakilang liwanag, ang kapahayagan ng Kasulatan, na tinanggap ng mga Adventista ng Ikapitong Araw.” Manuscript Releases, tomo 18, 193.

“The true commandment-keeping people of God show to the world a character of unspotted integrity, testifying by their own course of action that the law of the Lord is perfect, converting the soul. Thus the Lord Jesus, the Son of God, through His obedience to the law of God, exalted and made that law honorable. God will surely condemn every member of every church claiming to be Seventh-day Adventist, who is not doing Him service, but through pride, selfishness, and worldliness, is showing that the truth of heavenly origin has not worked a reformation in his character.

Ang tunay na bayan ng Diyos na tumutupad sa mga utos ay nagpapakita sa sanlibutan ng isang pagkataong may walang dungis na integridad, na sumasaksi sa pamamagitan ng sarili nilang pamumuhay na ang kautusan ng Panginoon ay sakdal, na bumabago sa kaluluwa. Sa gayon, ang Panginoong Jesus, ang Anak ng Diyos, sa pamamagitan ng Kanyang pagsunod sa kautusan ng Diyos, ay pinadakila at pinarangalan ang kautusang iyon. Tiyak na hahatulan ng Diyos ang bawat kasapi ng bawat iglesia na umaangking Seventh-day Adventist, na hindi Siya pinaglilingkuran, kundi, sa pamamagitan ng kapalaluan, pagkamakasarili, at pagkamakamundo, ay nagpapakitang ang katotohanang makalangit ang pinagmulan ay hindi nakapagdulot ng repormasyon sa kanyang pagkatao.

“Please read carefully Revelation 3:15–18. The voice of Jesus Christ is heard. ‘As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore [not half-hearted], and repent. Behold, I [your Saviour] stand at the door, and knock: if any man hear My voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with Me. To him that overcometh will I grant to sit with Me in My throne, even as I also overcome, and am set down with My Father in His throne’ [Revelation 3:19–21].

Basahin nang maingat ang Apocalipsis 3:15–18. Ang tinig ni Jesucristo ay naririnig. “Yaong lahat na iniibig Ko ay Aking sinasaway at pinarurusahan; kaya’t maging masigasig [hindi kalahating-puso], at magsisi. Narito, Ako [inyong Tagapagligtas] ay nakatayo sa pintuan at kumakatok: kung marinig ninuman ang Aking tinig, at buksan ang pintuan, papasok Ako sa kanya, at makikipaghapunan sa kanya, at siya’y makikipaghapunan kasama Ko. Ang magtagumpay ay Aking pagkakalooban na umupong kasama Ko sa Aking luklukan, gaya rin ng Ako’y nagtagumpay at umupo kasama ng Aking Ama sa Kanyang luklukan” [Apocalipsis 3:19–21].

“Will the churches heed the Laodicean message? Will they repent, or will they, notwithstanding that the most solemn message of truth—the third angel’s message—is being proclaimed to the world, go on in sin? This is the last message of mercy, the last warning to a fallen world. If the church of God becomes lukewarm, it does not stand in favor with God any more than do the churches that are represented as having fallen and become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and the cage of every unclean and hateful bird. Those who have had opportunities to hear and receive the truth and who have united with the Seventh-day Adventist church, calling themselves the commandment-keeping people of God, and yet possess no more vitality and consecration to God than do the nominal churches, will receive of the plagues of God just as verily as the churches who oppose the law of God. Only those that are sanctified through the truth will compose the royal family in the heavenly mansions Christ has gone to prepare for those that love Him and keep His commandments.

Pakikinggan kaya ng mga iglesia ang mensahe sa Laodicea? Magsisisi kaya sila, o magpapatuloy sa kasalanan, bagaman ang pinakaseryosong mensahe ng katotohanan—ang mensahe ng ikatlong anghel—ay ipinahahayag sa sanlibutan? Ito ang huling mensahe ng awa, ang huling babala sa bumagsak na sanlibutan. Kung ang Iglesia ng Diyos ay maging maligamgam, hindi na ito kalulugdan ng Diyos higit kaysa sa mga iglesiang inilarawan na bumagsak at naging tahanan ng mga demonyo, kanlungan ng bawat espiritung karumaldumal, at kulungan ng bawat ibong marumi at kasuklam-suklam. Yaong mga nagkaroon ng pagkakataong marinig at tanggapin ang katotohanan, at nakiisa sa Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw, na tinatawag ang kanilang sarili na bayang tumutupad sa mga utos ng Diyos, ngunit wala namang higit na kasiglahan at pagkatalaga sa Diyos kaysa sa mga iglesiang sa pangalan lamang, ay tatanggap ng mga salot ng Diyos, gaya rin naman ng mga iglesiang sumasalungat sa kautusan ng Diyos. Tanging yaong mga pinabanal sa pamamagitan ng katotohanan ang bubuo sa maharlikang sambahayan sa mga tahanang makalangit na pinuntahan ni Cristo upang ihanda para sa mga umiibig sa Kanya at tumutupad sa Kanyang mga utos.

“‘He that saith, I know him, and keepeth not His commandments, is a liar, and the truth is not in him’ [1 John 2:4]. This includes all who claim to have a knowledge of God, and to keep His commandments, but who do not manifest this by good works. They will receive according to their deeds. ‘Whosoever abideth in Him sinneth not: whosoever sinneth hath not seen Him, neither known Him’ [1 John 3:6]. This is addressed to all church members, including the members of the Seventh-day Adventist churches. ‘Little children, let no man deceive you: he that doeth righteousness is righteous, even as He is righteous. He that committeth sin is of the devil; for the devil sinneth from the beginning. For this purpose the Son of God was manifested, that He might destroy the works of the devil. Whosoever is born of God doth not commit sin; for His seed remaineth in him: and he cannot sin, because he is born of God. In this the children of God are manifest, and the children of the devil: whosoever doeth not righteousness is not of God, neither he that loveth not his brother’ [1 John 3:7–10].

‘Ang nagsasabing, “Kilala ko Siya,” at hindi tumutupad sa Kanyang mga utos, ay sinungaling, at ang katotohanan ay wala sa kanya’ [1 John 2:4]. Saklaw nito ang lahat ng nag-aangking may pagkakilala sa Diyos, at tumutupad sa Kanyang mga utos, ngunit hindi ipinakikita ito sa pamamagitan ng mabubuting gawa. Tatanggap sila ayon sa kanilang mga gawa. ‘Ang sinumang nananatili sa Kanya ay hindi nagkakasala: ang sinumang nagkakasala ay hindi nakakita sa Kanya, ni nakakilala sa Kanya’ [1 John 3:6]. Ito ay ipinatuon sa lahat ng mga kasapi ng iglesia, kabilang ang mga kasapi ng mga iglesia ng mga Adventista ng Ikapitong Araw. ‘Munting mga anak, huwag kayong dayain ninuman: ang gumagawa ng katuwiran ay matuwid, gaya ng Siya’y matuwid. Ang gumagawa ng kasalanan ay sa diyablo; sapagkat ang diyablo ay nagkakasala buhat pa sa pasimula. Dahil dito nahayag ang Anak ng Diyos, upang puksain Niya ang mga gawa ng diyablo. Ang sinumang ipinanganak ng Diyos ay hindi nagkakasala; sapagkat ang Kanyang binhi ay nananatili sa kanya: at hindi siya makagagawa ng kasalanan, sapagkat siya ay ipinanganak ng Diyos. Sa ganito nahahayag ang mga anak ng Diyos, at ang mga anak ng diyablo: ang sinumang hindi gumagawa ng katuwiran ay hindi sa Diyos, ni ang hindi umiibig sa kanyang kapatid’ [1 John 3:7-10].

“All who claim to be Sabbath-keeping Adventists, and yet continue in sin, are liars in God’s sight. Their sinful course is counterworking the work of God. They are leading others into sin. The word comes from God to every member of our churches, ‘And make straight paths for your feet, lest that which is lame be turned out of the way; but let it rather be healed. Follow peace with all men, and holiness, without which no man shall see the Lord: looking diligently lest any man fail of the grace of God; lest any root of bitterness springing up trouble you, and thereby many be defiled; Lest there be any fornicator, or profane person, as Esau, who for one morsel of meat sold his birthright. For ye know how that afterward, when he would have inherited the blessing, he was rejected; for he found no place of repentance, though he sought it carefully with tears’ [Hebrews 12:13–17].

Lahat ng nagsasabing sila ay mga Adventistang nangingilin ng Sabbath, ngunit nagpapatuloy pa rin sa kasalanan, ay mga sinungaling sa paningin ng Diyos. Ang kanilang makasalanang pamumuhay ay kumakalaban sa gawain ng Diyos. Inaakay nila ang iba sa kasalanan. Ang salita mula sa Diyos ay dumarating sa bawat kasapi ng ating mga iglesia, ‘At gumawa kayo ng mga landasing tuwid para sa inyong mga paa, upang ang pilay ay huwag malihis sa daan; kundi bagkus ito’y gumaling. Pagsikapan ninyong magkaroon ng kapayapaan sa lahat ng mga tao, at ng kabanalan, na kung wala nito ay walang sinumang makakakita sa Panginoon: magbantay kayong masikap, baka may sinumang magkulang sa biyaya ng Diyos; baka may ugat ng kapaitan na sumisibol at bumabagabag sa inyo, at sa gayo’y marami ang madungisan; baka may sinumang mapakiapid, o lapastangang tao, tulad ni Esau, na dahil sa isang kapirasong pagkain ay ipinagbili ang kaniyang pagkapanganay. Sapagkat nalalaman ninyo na pagkatapos, nang ibig na niyang manahin ang pagpapala, siya’y itinakwil; sapagkat hindi siya nakasumpong ng lugar ng pagsisisi, bagaman ito’y hinanap niya nang masikap na may mga luha’ [Hebreo 12:13-17].

“This is applicable to many who claim to believe the truth. Rather than give up their lustful practices, they venture on in a wrong line of education under Satan’s deceiving sophistry. Sin is not discerned as sinful. Their very consciences are defiled, their hearts are corrupted, even the thoughts are continually corrupt. Satan uses them as decoys to lure souls to unclean practices which defile the whole being. ‘He that despised Moses’ law [which was the law of God] died without mercy under two or three witnesses: Of how much sorer punishment, suppose ye, shall he be thought worthy, who hath trodden under foot the Son of God, and hath counted the blood of the covenant, wherewith he was sanctified, an unholy thing, and hath done despite unto the Spirit of grace? For we know Him that hath said, Vengeance belongeth unto Me, I will recompense, saith the Lord. And again, The Lord shall judge His people. It is a fearful thing to fall into the hands of the living God’ [Hebrews 10:28–31].” Manuscript Releases, volume 19, 175–177.

Ito ay naaangkop sa marami na nag-aangking sumasampalataya sa katotohanan. Sa halip na isuko ang kanilang mahahalay na gawi, nagsasapalaran silang magpatuloy sa maling landas ng edukasyon sa ilalim ng mapanlinlang na sofisma ni Satanas. Hindi na nakikilala ang kasalanan bilang kasalanan. Ang mismong kanilang mga budhi ay nadungisan, ang kanilang mga puso ay natiwali, at maging ang kanilang mga pag-iisip ay patuloy na tiwali. Ginagamit sila ni Satanas bilang mga umpan upang akitin ang mga kaluluwa tungo sa maruruming gawi na dumudungis sa buong pagkatao. ‘Ang sinumang humamak sa kautusan ni Moises [na siyang kautusan ng Diyos] ay namatay na walang awa sa patotoo ng dalawa o tatlong saksi: Gaano pa kaya kahigpit na kaparusahan, inaakala ninyo, ang marapat sa kanya na niyurakan ang Anak ng Diyos, at itinuring ang dugo ng tipan, na sa pamamagitan nito siya’y pinabanal, na isang bagay na hindi banal, at hinamak ang Espiritu ng biyaya? Sapagkat alam natin ang nagsabi, Akin ang paghihiganti; ako ang gaganti, sabi ng Panginoon. At muli, Hahatulan ng Panginoon ang Kanyang bayan. Kakilakilabot ang mahulog sa mga kamay ng Diyos na buhay’ [Hebreo 10:28-31]. Manuscript Releases, tomo 19, 175-177.