We are considering six historical lines within the history of Adventism where controversies over the symbol of Rome was the issue. We are employing the methodology of the latter rain, which is “line upon line” from “here a little” and “there a little.” We began by identifying that the first controversy over the symbol of Rome illustrates the current controversy, and therefore emphasizes that we are now in the last controversy before probation closes.
Isinasaalang-alang natin ang anim na linyang pangkasaysayan sa loob ng kasaysayan ng Adbentismo, kung saan ang mga kontrobersiya tungkol sa simbolo ng Roma ang naging isyu. Ginagamit natin ang metodolohiya ng Huling Ulan, na “linya sa linya” mula sa “dito kaunti” at “doon kaunti.” Sinimulan natin sa pagtukoy na ang unang kontrobersiya tungkol sa simbolo ng Roma ay naglalarawan ng kasalukuyang kontrobersiya, at sa gayon ay binibigyang-diin na tayo ngayon ay nasa huling kontrobersiya bago magsara ang probasyon.
The seriousness of this final controversy about the symbol of Rome is also represented by verses ten through sixteen of Daniel eleven, which typify the hidden history of verse forty of Daniel eleven. The history of verse forty brings the student of prophecy to 1989 and the collapse of the Soviet Union as represented in verse ten. The next verse, verse forty-one, which identifies the soon-coming Sunday law in the United States, is typified by verse sixteen. Inspiration has identified that what was sealed was “the portion of the book of Daniel that related to the last days”.
Ang kabigatan ng pangwakas na kontrobersiyang ito hinggil sa simbolo ng Roma ay kinakatawan din ng mga talatang sampu hanggang labing-anim ng Daniel 11, na sumasagisag sa nakatagong kasaysayan ng talatang apatnapu ng Daniel 11. Ang kasaysayan ng talatang apatnapu ay nagdadala sa mag-aaral ng propesiya sa 1989 at sa pagbagsak ng Unyong Sobyet, na kinakatawan sa talatang sampu. Ang susunod na talata, ang talatang apatnapu’t isa, na tumutukoy sa nalalapit na batas ng Linggo sa Estados Unidos, ay sinasagisagan ng talatang labing-anim. Itinukoy ng Inspirasyon na ang tinatakan ay “ang bahagi ng aklat ni Daniel na nauukol sa mga huling araw.”
1989 unto the Sunday law is the sealed portion of the last days, and it is typified in verses ten through sixteen. It is therefore the increase of knowledge that leads to the close of probation for Seventh-day Adventists, for Adventism’s probation in the United States is finished at the Sunday law. In verses ten through sixteen we find verse fourteen, which identifies that it is the “robbers” of God’s people that establish the vision.
Ang panahon mula 1989 hanggang sa Batas ng Linggo ang selyadong bahagi ng mga huling araw, at ito’y itinatanghal sa pamamagitan ng tipo sa mga talatang sampu hanggang labing-anim. Kaya nga ang pagdaragdag ng kaalaman ang humahantong sa pagsasara ng probasyon para sa mga Adventista ng Ikapitong Araw, sapagkat ang probasyon ng Adventismo sa Estados Unidos ay nagwawakas sa Batas ng Linggo. Sa mga talatang sampu hanggang labing-anim ay matatagpuan natin ang talatang labing-apat, na nagsasaad na ang mga "magnanakaw" ng bayan ng Diyos ang nagtatatag ng pangitain.
Therefore, the Millerite controversy that is represented upon the 1843 pioneer chart is the first controversy of Rome in Adventism’s history. The fact that the very same controversy has again arrived, informs anyone who wishes to see that Jesus, as the Alpha and Omega, always illustrates the end with the beginning. The current controversy is the final controversy which sifts the wise and foolish virgins.
Samakatuwid, ang kontrobersiyang Milerita na kinakatawan sa 1843 pioneer chart ay ang unang kontrobersiya ng Roma sa kasaysayan ng Adventismo. Ang katotohanang ang mismong kontrobersiyang iyon ay muling dumating ay nagpapabatid sa sinumang nagnanais na makakita na si Jesus, bilang ang Alpha at Omega, ay laging inilalarawan ang wakas sa pamamagitan ng pasimula. Ang kasalukuyang kontrobersiya ang panghuling kontrobersiya na sumasala sa mga matatalino at mangmang na dalaga.
Sanctified prophetic logic teaches that the one hundred and forty-four thousand come into perfect unity before their close of probation at the soon-coming Sunday law. The refining fire of Malachi’s Messenger of the Covenant is now purifying the Levites as gold and silver. The Dirt Brush Man is now purging His floor with words of truth.
Ang pinabanal na lohikang propetiko ay nagtuturo na ang isandaan at apatnapu’t apat na libo ay umaabot sa ganap na pagkakaisa bago sumapit ang pagtatapos ng kanilang panahon ng pagsubok sa nalalapit na batas ng Linggo. Ang apoy na tagadalisay ng Sugo ng Tipan ni Malakias ay ngayo’y dinadalisay ang mga Levita na gaya ng ginto at pilak. Ang Lalaking may Iskoba ay ngayo’y lubos na nililinis ang Kaniyang sahig sa pamamagitan ng mga salita ng katotohanan.
“‘Whose fan is in His hand, and He will throughly purge His floor, and gather His wheat into the garner.’ Matthew 3:12. This was one of the times of purging. By the words of truth, the chaff was being separated from the wheat. Because they were too vain and self-righteous to receive reproof, too world-loving to accept a life of humility, many turned away from Jesus. Many are still doing the same thing. Souls are tested today as were those disciples in the synagogue at Capernaum. When truth is brought home to the heart, they see that their lives are not in accordance with the will of God. They see the need of an entire change in themselves; but they are not willing to take up the self-denying work. Therefore they are angry when their sins are discovered. They go away offended, even as the disciples left Jesus, murmuring, ‘This is an hard saying; who can hear it?’” The Desire of Ages, 392.
"'Ang kaniyang kalaykay ay nasa kaniyang kamay, at kaniyang lubos na lilinisin ang kaniyang giikan, at titipunin ang kaniyang trigo sa kamalig.' Mateo 3:12. Ito ay isa sa mga panahon ng pagdalisay. Sa pamamagitan ng mga salita ng katotohanan, ang ipa ay pinaghihiwalay sa trigo. Sapagkat sila ay lubhang palalo at nagtitiwala sa sariling katuwiran upang tumanggap ng saway, at labis na maibigin sa sanlibutan upang tanggapin ang isang buhay ng pagpapakumbaba, marami ang tumalikod kay Jesus. Marami pa rin ang gumagawa ng gayon. Sinusubok ang mga kaluluwa ngayon gaya ng mga alagad sa sinagoga sa Capernaum. Kapag ang katotohanan ay ipinakikintal sa puso, nakikita nila na ang kanilang mga buhay ay hindi naaayon sa kalooban ng Diyos. Nakikita nila ang pangangailangan ng ganap na pagbabago sa kanilang sarili; ngunit hindi sila nakahandang pasanin ang gawaing pagtatwa sa sarili. Kaya nagagalit sila kapag nahahayag ang kanilang mga kasalanan. Umalis silang natitisod, gaya ng pag-alis ng mga alagad kay Jesus, na nagbubulong-bulong, 'Ito'y mabigat na pananalita; sino ang makakarinig nito?'" The Desire of Ages, 392.
The fact that the first sixteen verses are the beginning of Daniel’s last prophecy, and that those verses align with the last six verses of the chapter, indicates that the Alpha and Omega is using the verses in the beginning to accomplish the final separation of the wise and wicked, as represented by Daniel in chapter twelve, which is now occurring.
Ang katotohanang ang unang labing-anim na talata ay ang pasimula ng huling propesiya ni Daniel, at na ang mga talatang iyon ay tumutugma sa huling anim na talata ng kabanata, ay nagpapahiwatig na ang Alfa at Omega ay gumagamit ng mga talata sa pasimula upang isakatuparan ang pangwakas na paghihiwalay ng mga pantas at ng mga masama, gaya ng inilalarawan ni Daniel sa ikalabindalawang kabanata, na ngayo’y nagaganap.
A third witness to the serious nature of the controversy is the fact that inspiration, through the writings of Sister White, clearly upholds the 1843 pioneer chart, which represents the controversy of Rome in verse fourteen. The beginning controversy represents the ending controversy, and the inspired endorsement of the Millerite understanding of verse fourteen’s “robbers of thy people,” means that if that foundational truth is rejected, it is simultaneously a rejection of the authority of the Spirit of Prophecy. In agreement with the previous two witnesses that emphasize that this controversy occurs just before probation closes is the certainty that the last, or final, deception for those who profess to uphold the Spirit of Prophecy, is a rejection of the Spirit of Prophecy.
Isang ikatlong saksi sa seryosong katangian ng kontrobersiya ay ang katotohanang ang inspirasyon, sa pamamagitan ng mga sulatin ni Sister White, ay maliwanag na pinagtitibay ang tsart ng mga tagapanguna noong 1843, na kumakatawan sa kontrobersiya ng Roma sa talatang labing-apat. Ang kontrobersiya sa pasimula ay kumakatawan sa kontrobersiya sa wakas, at ang inspiradong pagpapatibay sa pagkaunawa ng mga Millerite hinggil sa “mga magnanakaw sa iyong bayan” sa talatang labing-apat, ay nangangahulugang kung itinatakwil ang nasabing saligang katotohanan, ito ay kasabay na pagtanggi sa awtoridad ng Espiritu ng Propesiya. Kaayon ng naunang dalawang saksi na nagbibigay-diin na ang kontrobersiyang ito ay nagaganap kaagad bago magsara ang probasyon ay ang katiyakan na ang huli, o pangwakas, na panlilinlang para sa mga nag-aangking pinanghahawakan ang Espiritu ng Propesiya ay ang pagtanggi sa Espiritu ng Propesiya.
“Satan is . . . constantly pressing in the spurious—to lead away from truth. The very last deception of Satan will be to make of none effect the testimony of the Spirit of God. ‘Where there is no vision, the people perish’ (Proverbs 29:18). Satan will work ingeniously, in different ways and through different agencies, to unsettle the confidence of God’s remnant people in the true testimony.
Si Satanas ay . . . walang patid na iginigiit ang huwad—upang ilayo mula sa katotohanan. Ang pinakahuling panlilinlang ni Satanas ay ang pagpawalang-saysay sa patotoo ng Espiritu ng Diyos. “Kung saan walang pangitain, ang bayan ay napapahamak” (Kawikaan 29:18). Si Satanas ay kikilos nang may katusuhan, sa iba’t ibang paraan at sa pamamagitan ng iba’t ibang kasangkapan, upang yanigin ang pagtitiwala ng nalalabing bayan ng Diyos sa tunay na patotoo.
“There will be a hatred kindled against the Testimonies which is satanic. The workings of Satan will be to unsettle the faith of the churches in them, for this reason: Satan cannot have so clear a track to bring in his deceptions and bind up souls in his delusions if the warnings and reproofs and counsels of the Spirit of God are heeded.” Selected Messages, book 1, 48.
Mag-aalab ang isang satanikong pagkapoot laban sa mga Patotoo. Ang mga pagkilos ni Satanas ay ang pagyayanig sa pananampalataya ng mga iglesia sa mga ito, sapagkat ito ang dahilan: Hindi magkakaroon si Satanas ng gayon kalinaw na landas upang ipasok ang kaniyang mga panlilinlang at gapusin ang mga kaluluwa sa kaniyang mga delusyon kung ang mga babala, mga pagsaway, at mga payo ng Espiritu ng Diyos ay pinakikinggan at sinusunod. Mga Piniling Mensahe, aklat 1, 48.
The making of none effect, or the rejection of the authority of the “testimony of the Spirit of God” through the writings of Ellen White, is the “very last deception of Satan.” Sister White wrote that she was “shown” that the “1843 chart was directed by the hand of the Lord, and should not be altered.” The previous passage directly associates the rejection of the authority of the Spirit of Prophecy with the vision of the last days, for all the prophets speak most directly of the last days. Therefore when Daniel says in verse fourteen that “the robbers” establish the vision, it is Solomon’s vision of Proverbs 29:18, which says that those who do not have the vision “perish,” and the word “perish” means “to be made naked”.
Ang pagpapawalang-bisa, o ang pagtanggi sa awtoridad ng “patotoo ng Espiritu ng Diyos” sa pamamagitan ng mga sulatin ni Ellen White, ay ang “pinakahuling panlilinlang ni Satanas.” Isinulat ni Kapatid na White na “ipinakita” sa kanya na ang “tsart noong 1843 ay pinatnubayan ng kamay ng Panginoon, at hindi dapat baguhin.” Ang naunang sipi ay tuwirang iniuugnay ang pagtanggi sa awtoridad ng Espiritu ng Propesiya sa pangitain ng mga huling araw, sapagkat ang lahat ng mga propeta ay pinakatuwirang nagsasalita tungkol sa mga huling araw. Kaya, kapag sinabi ni Daniel sa talatang labing-apat na “ang mga tulisan” ay nagtatatag ng pangitain, ito ay ang pangitain ni Solomon sa Kawikaan 29:18, na nagsasabing ang mga walang pangitain ay “napapahamak,” at ang salitang “napapahamak” ay nangangahulugang “mahubaran.”
“Perish” is therefore identifying that those who profess to uphold the Spirit of Prophecy in the last days, but who reject the authority represented therein, become naked, and perish, which is a description of the Laodiceans, who are “wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.” They are counseled to buy “white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear.” If they refuse the counsel they are spewed out of the mouth of the Lord.
Ang “Perish” ay, kung gayon, tumutukoy na ang mga nag-aangking pinanghahawakan ang Espiritu ng Propesiya sa mga huling araw, ngunit itinatakwil ang awtoridad na kinakatawan nito, ay nagiging hubad at napapahamak, na siyang paglalarawan sa mga taga-Laodicea, na “aba, at kaawa-awa, at dukha, at bulag, at hubad.” Sila ay pinapayuhan na bumili ng “maputing kasuotan, upang ikaw ay madamtan, at huwag mahayag ang kahihiyan ng iyong kahubaran.” Kung tanggihan nila ang payo, sila ay isusuka mula sa bibig ng Panginoon.
Thus, we find another witness that this nakedness is manifested just before probation closes. At the soon-coming Sunday law those naked souls will receive the mark of the beast, as they are overthrown, as represented in verse forty-one of Daniel eleven. The reason they will be overthrown is that they rejected the authority of the Spirit of Prophecy, which upholds the 1843 pioneer chart, which represents the foundations of Adventism, and includes the “key” which establishes the vision with the identification that Rome is the power represented as “the robbers of thy people” in verse fourteen.
Sa gayo’y nasusumpungan natin ang isa pang saksi na ang kahubarang ito ay nahahayag bago pa man magsara ang probasyon. Sa nalalapit na batas sa Linggo, ang mga kaluluwang hubad na iyon ay tatanggap ng tanda ng hayop, samantalang sila’y ibinubuwal, gaya ng inilarawan sa talatang apatnapu’t isa ng Daniel labing-isa. Ang dahilan kung bakit sila mabubuwal ay sapagkat itinakwil nila ang awtoridad ng Espiritu ng Propesiya, na pinaninindigan ang tsart ng mga pasimuno noong 1843, na kumakatawan sa mga saligan ng Adbentismo, at naglalaman ng “susi” na nagpapatibay sa pangitain sa pamamagitan ng pagkakakilanlan na ang Roma ang kapangyarihang kinakatawan bilang “ang mga mandarambong ng iyong bayan” sa talatang labing-apat.
“One thing is certain: those Seventh-day Adventists who take their stand under Satan’s banner will first give up their faith in the warnings and reproofs contained in the Testimonies of God’s spirit.
Isang bagay ang tiyak: yaong mga Adventista ng Ikapitong Araw na tumitindig sa ilalim ng watawat ni Satanas ay unang isusuko ang kanilang pananalig sa mga babala at pagsansalang nakapaloob sa mga Patotoo ng Espiritu ng Diyos.
“The call to greater consecration and holier service is being made, and will continue to be made. Some who are now voicing Satan’s suggestions will come to their senses. There are those in important positions of trust who do not understand the truth for this time. To them the message must be given. If they receive it, Christ will accept them, and will make them workers together with him. But if they refuse to hear the message, they will take their stand under the black banner of the Prince of Darkness.
Ang panawagan tungo sa higit na pagkatalaga at mas banal na paglilingkod ay ipinapahayag, at magpapatuloy na ipapahayag. Ilan sa mga kasalukuyang isinasatinig ang mga mungkahi ni Satanas ay babalik sa katinuan. Mayroon ding mga nasa mahahalagang pinagkakatiwalaang katungkulan na hindi nakauunawa sa katotohanan para sa kapanahunang ito. Sa kanila dapat ibigay ang mensahe. Kapag tinanggap nila ito, tatanggapin sila ni Cristo, at gagawin niya silang mga kamanggagawa niya. Ngunit kung tumanggi silang pakinggan ang mensahe, sila’y tatayo sa ilalim ng itim na bandila ng Prinsipe ng Kadiliman.
“I am instructed to say that the precious truth for this time is open more and more clearly to human minds. In a special sense men and women are to eat of Christ’s flesh and drink of his blood. There will be a development of the understanding, for the truth is capable of constant expansion. The divine originator of truth will come into closer and still closer communion with those who follow on to know him. As God’s people receive his word as the bread of heaven, they will know that his goings forth are prepared as the morning. They will receive spiritual strength, as the body receives physical strength when food is eaten.” Spalding and Magan, 305, 306.
Ako ay inatasang ipahayag na ang mahalagang katotohanan para sa panahong ito ay lalo at lalo pang malinaw na nabubuksan sa mga isipan ng tao. Sa isang natatanging pakahulugan, nararapat na ang mga lalaki at babae ay kumain ng laman ni Cristo at uminom ng kaniyang dugo. Magkakaroon ng pag-unlad sa pag-unawa, sapagkat ang katotohanan ay may kakayahang patuloy na lumawak. Ang banal na pinagmulan ng katotohanan ay papasok sa lalo at lalo pang malapit na pakikipag-isa sa mga nagpapatuloy upang makilala siya. Sa pagkatanggap ng bayan ng Diyos sa kaniyang salita bilang tinapay ng langit, malalaman nila na ang kaniyang paglabas ay inihanda na gaya ng umaga. Tatanggap sila ng lakas na espirituwal, gaya ng pagtanggap ng katawan ng lakas na pisikal kapag kumakain. Spalding at Magan, 305, 306.
In our last article we identified that Uriah Smith was the champion of the rebellion of 1863, for it was he who introduced the counterfeit 1863 chart. The chart he produced in 1863 removed the seven times of Leviticus twenty-six from Laodicean Adventism’s prophetic message, thus marking the beginning of the progressive tearing down of the foundations, and also the beginning of the construction of the counterfeit Laodicean Adventist foundation, which is built upon sand. Later in Advent history, his private interpretation of the king of the north, bore the fruits of his prophetic model as people fled the church.
Sa aming huling artikulo, tinukoy naming si Uriah Smith ang pangunahing tagapagtaguyod ng paghihimagsik noong 1863, sapagkat siya ang nagpakilala ng huwad na tsart ng 1863. Ang tsart na kaniyang ginawa noong 1863 ay nag-alis sa pitong ulit ng Levitico dalawampu’t anim mula sa mensaheng propetiko ng Adbentismong Laodiceano, at sa gayon minarkahan nito ang simula ng unti-unting paggiba sa mga saligan, at gayundin ang simula ng pagtatayo ng huwad na saligan ng Adbentismong Laodiceano, na naitatag sa buhangin. Paglaon sa kasaysayan ng Adbentismo, ang kaniyang sariling pagpapakahulugan sa hari sa hilaga ay nagbunga ayon sa kaniyang huwarang propetiko, habang ang mga tao ay nagsialisan sa iglesia.
Beware of false prophets, which come to you in sheep’s clothing, but inwardly they are ravening wolves. Ye shall know them by their fruits. Do men gather grapes of thorns, or figs of thistles? Even so every good tree bringeth forth good fruit; but a corrupt tree bringeth forth evil fruit. A good tree cannot bring forth evil fruit, neither can a corrupt tree bring forth good fruit. Every tree that bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. Wherefore by their fruits ye shall know them. Not everyone that saith unto me, Lord, Lord, shall enter into the kingdom of heaven; but he that doeth the will of my Father which is in heaven. Many will say to me in that day, Lord, Lord, have we not prophesied in thy name? and in thy name have cast out devils? and in thy name done many wonderful works? And then will I profess unto them, I never knew you: depart from me, ye that work iniquity. Therefore whosoever heareth these sayings of mine, and doeth them, I will liken him unto a wise man, which built his house upon a rock: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell not: for it was founded upon a rock. And every one that heareth these sayings of mine, and doeth them not, shall be likened unto a foolish man, which built his house upon the sand: And the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell: and great was the fall of it. Matthew 7:15–27.
Mag-ingat kayo sa mga bulaang propeta, na dumarating sa inyo na nakadamit-tupa, ngunit sa loob ay mga lobong maninila. Makikilala ninyo sila sa kanilang mga bunga. Nangunguha ba ang mga tao ng ubas sa mga tinik, o ng igos sa mga dawag? Gayon din, ang bawat mabuting punongkahoy ay namumunga ng mabuting bunga; ngunit ang masamang punongkahoy ay namumunga ng masamang bunga. Hindi maaaring magbunga ang mabuting punongkahoy ng masamang bunga, ni ang masamang punongkahoy ng mabuting bunga. Bawat punongkahoy na hindi nagbubunga ng mabuting bunga ay pinuputol at inihahagis sa apoy. Kaya, sa kanilang mga bunga makikilala ninyo sila. Hindi ang bawat nagsasabi sa Akin, Panginoon, Panginoon, ay makapapasok sa kaharian ng langit; kundi ang gumagawa ng kalooban ng Aking Ama na nasa langit. Marami ang magsasabi sa Akin sa araw na iyon, Panginoon, Panginoon, hindi ba sa Iyong pangalan kami nagpahayag ng propesiya? at sa Iyong pangalan ay nagpalayas ng mga demonyo? at sa Iyong pangalan ay gumawa ng maraming kahanga-hangang gawa? At saka ko ipahahayag sa kanila, Kailanma’y hindi ko kayo nakilala; lumayo kayo sa Akin, kayong mga gumagawa ng kasamaan. Kaya’t ang sinumang nakikinig sa Aking mga pananalitang ito at isinasagawa ang mga ito ay ihahalintulad ko sa isang taong marunong, na nagtayo ng kaniyang bahay sa ibabaw ng bato. At bumuhos ang ulan, dumating ang mga baha, umihip ang mga hangin, at hinampas ang bahay na iyon; at hindi iyon bumagsak, sapagkat naitatag iyon sa ibabaw ng bato. At ang bawat nakikinig sa Aking mga pananalitang ito at hindi isinasagawa ang mga ito ay maihahalintulad sa isang taong mangmang, na nagtayo ng kaniyang bahay sa buhanginan. At bumuhos ang ulan, dumating ang mga baha, umihip ang mga hangin, at hinampas ang bahay na iyon; at ito’y bumagsak, at lubhang malaki ang pagbagsak nito. Mateo 7:15-27.
The leadership of Laodicean Seventh-day Adventism was passed by in 1989, as assuredly as the leadership of the Jewish church was passed by at the birth of Christ.
Ang pamunuan ng Laodiceanong Adventismo ng Ikapitong Araw ay nalampasan noong 1989, kasingtiyak ng paglampas sa pamunuan ng Iglesyang Hudyo sa pagsilang ni Cristo.
“Men know it not, but the tidings fill heaven with rejoicing. With a deeper and more tender interest the holy beings from the world of light are drawn to the earth. The whole world is brighter for His presence. Above the hills of Bethlehem are gathered an innumerable throng of angels. They wait the signal to declare the glad news to the world. Had the leaders in Israel been true to their trust, they might have shared the joy of heralding the birth of Jesus. But now they are passed by.
Hindi ito nalalaman ng mga tao, subalit ang balitang ito’y pumupuno sa langit ng kagalakan. Sa lalong malalim at lalong mahabaging pagkalinga, ang mga banal na nilalang mula sa sanlibutan ng liwanag ay lalo pang napapalapit sa lupa. Ang buong sanlibutan ay lalong maningning dahil sa Kanyang presensiya. Sa ibabaw ng mga burol ng Betlehem ay nagtipon ang hindi-mabilang na pulutong ng mga anghel. Kanilang hinihintay ang hudyat upang ipahayag sa sanlibutan ang mabuting balita. Kung naging tapat sana sa kanilang pananagutan ang mga pinuno sa Israel, nakabahagi sana sila sa kagalakang ipahayag ang kapanganakan ni Jesus. Ngunit ngayo’y pinalampas sila.
“God declares, ‘I will pour water upon him that is thirsty, and floods upon the dry ground.’ ‘Unto the upright there ariseth light in the darkness.’ Isaiah 44:3; Psalm 112:4. To those who are seeking for light, and who accept it with gladness, the bright rays from the throne of God will shine.” The Desire of Ages, 47.
"Ipinahahayag ng Diyos, 'Ibubuhos ko ang tubig sa nauuhaw, at mga baha sa tuyong lupa.' 'Sa matuwid ay sumisikat ang liwanag sa kadiliman.' Isaias 44:3; Awit 112:4. Sa mga humahanap ng liwanag, at tumatanggap nito nang may kagalakan, magliliwanag ang mga maningning na sinag mula sa luklukan ng Diyos." The Desire of Ages, 47.
The time of the end in the line of Christ was His birth, and it was then that the message which would test that generation was unsealed. 1989 was the time of the end for the candidates who are called to be among the one hundred and forty-four thousand. Uriah Smith’s prophetic model rejected the foundational truths which are represented on the 1843 chart. Those truths were the “Rock.”
Ang panahon ng wakas sa linya ni Cristo ay ang Kanyang kapanganakan, at noon binuksan ang selyo ng mensaheng susubok sa salinglahing iyon. Noong 1989, dumating ang panahon ng wakas para sa mga kandidatong tinatawag na mapasama sa isang daan at apatnapu't apat na libo. Tinanggihan ng modelong propetiko ni Uriah Smith ang mga katotohanang saligan na kinakatawan sa tsart ng 1843. Ang mga katotohanang iyon ang “Bato.”
“The warning has come: Nothing is to be allowed to come in that will disturb the foundation of the faith upon which we have been building ever since the message came in 1842, 1843, and 1844. I was in this message, and ever since I have been standing before the world, true to the light that God has given us. We do not propose to take our feet off the platform on which they were placed as day by day we sought the Lord with earnest prayer, seeking for light. Do you think that I could give up the light that God has given me? It is to be as the Rock of Ages. It has been guiding me ever since it was given.” Review and Herald, April 14, 1903.
“Dumating na ang babala: Walang anumang dapat pahintulutang pumasok na yayanig sa saligan ng pananampalatayang siyang pinagtatayuan natin mula nang dumating ang mensahe noong 1842, 1843, at 1844. Ako ay nasa mensaheng ito, at buhat noon ay nakatindig ako sa harap ng sanlibutan, tapat sa liwanag na ibinigay sa atin ng Diyos. Hindi namin ninanais na alisin ang aming mga paa mula sa platapormang pinatungtungan ng mga ito habang araw-araw naming hinanap ang Panginoon sa taimtim na panalangin, humihingi ng liwanag. Inaakala ba ninyong maaari kong isuko ang liwanag na ibinigay sa akin ng Diyos? Ito’y nararapat maging gaya ng Bato ng mga Panahon. Mula pa nang ito’y ibinigay, ito na ang gumagabay sa akin.” Review and Herald, Abril 14, 1903.
On September 11, 2001 the latter rain began to sprinkle as the winds representing Islam of the third Woe were released, and the Patriot Act marked a transition from English to Roman law prophetically announcing that the flood of the papal power had begun to flow. The final testing process for the house of Laodicean Adventism began, and “the rain descended, and the floods came, and the winds blew, and beat upon that house; and it fell: and great was the fall of it”.
Noong Setyembre 11, 2001, nagsimulang umambon ang huling ulan habang pinakawalan ang mga hangin na sumasagisag sa Islam ng ikatlong “Sa aba,” at ang Patriot Act ay nagmarka ng paglipat mula sa batas na Ingles tungo sa batas na Romano, na sa paraang propetiko’y naghayag na ang baha ng kapangyarihang papal ay nagsimula nang umagos. Nagsimula ang pangwakas na proseso ng pagsubok para sa bahay ng Adventismong Laodisense, at “bumuhos ang ulan, dumating ang mga baha, humihip ang mga hangin, at hinampas ang bahay na yaon; at nabuwal iyon: at dakila ang pagkabagsak nito.”
The message that the mighty angel announced at that time identified that all nations had drunk the wine of Babylon, and the counterfeit methodology of papal Rome and apostate Protestantism which had been progressively adopted since the rebellion of 1863, is represented by the wine (doctrine) of Babylon.
Ang mensaheng ipinahayag ng makapangyarihang anghel noong panahong iyon ay itinukoy na ang lahat ng mga bansa ay uminom na ng alak ng Babilonia, at na ang huwad na metodolohiya ng Papal na Roma at ng tumalikod na Protestantismo, na unti-unting tinanggap mula noong rebelyon ng 1863, ay kinakatawan ng alak (doktrina) ng Babilonia.
And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.
At pagkatapos ng mga bagay na ito, nakita ko ang isa pang anghel na bumababa mula sa langit, na may dakilang kapangyarihan; at ang lupa ay naliwanagan ng kaniyang kaluwalhatian. At siya’y sumigaw nang makapangyarihan, na may malakas na tinig, na sinasabi, Bumagsak, bumagsak ang dakilang Babilonia, at naging tahanan ng mga demonyo, at kulungan ng bawat maruming espiritu, at hawla ng bawat di-malinis at kasuklam-suklam na ibon. Sapagkat ang lahat ng mga bansa ay uminom ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid, at ang mga hari sa lupa ay nakiapid sa kaniya, at ang mga mangangalakal sa lupa ay nagyaman sa pamamagitan ng kasaganaan ng kaniyang mga kalayawan. Apocalipsis 18:1-3.
At the disappointment of July 18, 2020, the testing process was over for the Laodicean Seventh-day Adventist church, and the testing process of those who were the candidates to be among the one hundred and forty-four thousand began. When Michael began to awaken those candidates in July of 2023, the message, represented as oil in the parable of Adventism was again unsealed. Whether post September 11, 2001 or post July 2023, there was an outpouring of the oil, and the message that was unsealed in July 2023, when fully developed, is the Midnight Cry message of the parable.
Sa kabiguan noong ika-18 ng Hulyo 2020, natapos na ang proseso ng pagsubok para sa Laodisenseng Iglesia Adventista del Séptimo Día, at nagsimula ang proseso ng pagsubok para sa mga kandidato na maging kabilang sa isang daan at apatnapu’t apat na libo. Nang sinimulan ni Michael na gisingin ang mga kandidatong iyon noong Hulyo 2023, ang mensahe, na kinakatawan ng langis sa talinghaga ng Adventismo, ay muling naalisan ng tatak. Maging pagkaraan ng 11 ng Setyembre 2001 o pagkaraan ng Hulyo 2023, nagkaroon ng pagbubuhos ng langis, at ang mensaheng naalisan ng tatak noong Hulyo 2023, kapag ganap na nabuo, ay siyang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ng talinghaga.
It begins in the testing time as the message for the wise and foolish virgins, but it swells to the loud cry message. That message arrives at the soon-coming Sunday law, and when it arrives the second voice of Revelation chapter eighteen calls God’s other flock out of Babylon.
Nagsisimula ito sa panahon ng pagsubok bilang mensahe para sa mga dalagang matatalino at mangmang, ngunit lumalago hanggang sa maging mensahe ng malakas na sigaw. Ang mensaheng iyon ay sasapit sa nalalapit na batas ng Linggo, at pagdating nito, ang ikalawang tinig ng Apocalipsis kabanata labing-walo ay tumatawag sa iba pang kawan ng Diyos upang lumabas mula sa Babilonia.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Revelation 18:4, 5.
At narinig ko ang isa pang tinig mula sa langit, na nagsasabi, Lumabas kayo mula sa kaniya, bayan ko, upang huwag kayong makibahagi sa kaniyang mga kasalanan, at upang huwag kayong tumanggap ng alinman sa kaniyang mga salot. Sapagkat ang kaniyang mga kasalanan ay umabot hanggang sa langit, at naalaala ng Diyos ang kaniyang mga kasamaan. Pahayag 18:4, 5.
The first voice of verse one through three announced the arrival of a testing time, and the sprinkling of the latter rain then began. The second voice identifies the end of that testing time, and announces the testing time for God’s other flock that is still in Babylon.
Ang unang tinig sa mga talata isa hanggang tatlo ay naghayag ng pagdating ng isang panahon ng pagsubok, at noon ay nagsimula ang pagwiwisik ng huling ulan. Tinutukoy ng ikalawang tinig ang wakas ng panahong iyon ng pagsubok, at inihahayag ang panahon ng pagsubok para sa isa pang kawan ng Diyos na nananatili pa sa Babilonia.
“So in the last work for the warning of the world, two distinct calls are made to the churches. The second angel’s message is, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’ And in the loud cry of the third angel’s message a voice is heard from heaven saying, ‘Come out of her, my people.’” Review and Herald, December 6, 1892.
Kaya nga, sa huling gawain ng pagbibigay-babala sa sanlibutan, dalawang bukod na panawagan ang ipinapahayag sa mga iglesia. Ang mensahe ng ikalawang anghel ay: ‘Bumagsak, bumagsak ang Babilonya, ang dakilang lungsod, sapagkat pinainom niya ang lahat ng mga bansa ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid.’ At sa malakas na sigaw ng mensahe ng ikatlong anghel ay may tinig na naririnig mula sa langit na nagsasabi, ‘Lumabas kayo mula sa kaniya, bayan ko.’ Review and Herald, Disyembre 6, 1892.
It is during the outpouring of the Holy Spirit that Paul’s strong delusion of Second Thessalonians is accomplished. Whether it was the testing of the Laodicean Seventh-day Adventist church that began on September 11, 2001 or the testing of the virgins who experienced the disappointment of July 18, 2020, the testing occurs during an outpouring of the Holy Spirit. That outpouring represents a testing message.
Sa panahon ng pagbubuhos ng Banal na Espiritu naisasakatuparan ang makapangyarihang pagpapalinlang na inilarawan ni Pablo sa Ikalawang Tesalonica. Maging ang pagsubok sa Laodiceang Iglesia ng mga Adventista ng Ikapitong Araw na nagsimula noong Setyembre 11, 2001, o ang pagsubok sa mga dalaga na nakaranas ng pagkabigo noong Hulyo 18, 2020, nagaganap ang pagsubok sa panahon ng isang pagbubuhos ng Banal na Espiritu. Ang pagbubuhos na iyon ay kumakatawan sa isang mensahe ng pagsubok.
“The anointed ones standing by the Lord of the whole earth, have the position once given to Satan as covering cherub. By the holy beings surrounding his throne, the Lord keeps up a constant communication with the inhabitants of the earth. The golden oil represents the grace with which God keeps the lamps of believers supplied, that they shall not flicker and go out. Were it not that this holy oil is poured from heaven in the messages of God’s Spirit, the agencies of evil would have entire control over men.
Ang mga pinahiran na nakatayo sa piling ng Panginoon ng buong lupa ay taglay ang posisyong minsang ibinigay kay Satanas bilang kerubing tumatakip. Sa pamamagitan ng mga banal na nilalang na nakapalibot sa Kanyang trono, pinananatili ng Panginoon ang walang patid na pakikipag-ugnayan sa mga nananahan sa lupa. Ang gintong langis ay kumakatawan sa biyayang sa pamamagitan nito ay pinananatili ng Diyos na may walang patid na tustos ang mga ilawan ng mga mananampalataya, upang hindi magkurap at mapawi. Kung hindi ibinubuhos mula sa langit ang banal na langis na ito sa pamamagitan ng mga mensahe ng Espiritu ng Diyos, ang mga kapangyarihan ng kasamaan ay magtatamo ng ganap na pamamahala sa mga tao.
“God is dishonored when we do not receive the communications which he sends us. Thus we refuse the golden oil which he would pour into our souls to be communicated to those in darkness. When the call shall come, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ those who have not received the holy oil, who have not cherished the grace of Christ in their hearts, will find, like the foolish virgins, that they are not ready to meet their Lord. They have not, in themselves, the power to obtain the oil, and their lives are wrecked. But if God’s Holy Spirit is asked for, if we plead, as did Moses, ‘Show me thy glory,’ the love of God will be shed abroad in our hearts. Through the golden pipes, the golden oil will be communicated to us. ‘Not by might, nor by power, but by my Spirit, saith the Lord of Hosts.’ By receiving the bright beams of the Sun of Righteousness, God’s children shine as lights in the world.” Review and Herald, July 20, 1897.
Nalalapastangan ang Diyos kapag hindi natin tinatanggap ang mga mensaheng ipinadadala niya sa atin. Sa gayo’y tinatanggihan natin ang ginintuang langis na ibig niyang ibuhos sa ating mga kaluluwa upang maipaabot sa mga nasa kadiliman. Kapag dumating ang tawag, “Narito, dumarating ang kasintahang-lalaki; magsilabas kayo upang salubungin siya,” ang mga hindi tumanggap ng banal na langis, na hindi pinagyaman ang biyaya ni Cristo sa kanilang mga puso, ay matutuklasan, gaya ng mga dalagang mangmang, na hindi sila handang salubungin ang kanilang Panginoon. Wala sa kanila mismo ang kapangyarihang magtamo ng langis, at nauuwi sa pagkawasak ang kanilang mga buhay. Ngunit kung hihilingin ang Banal na Espiritu ng Diyos, kung magsumamo tayo, gaya ni Moises, “Ipakita mo sa akin ang iyong kaluwalhatian,” ang pag-ibig ng Diyos ay ibubuhos sa ating mga puso. Sa pamamagitan ng mga ginintuang tubo, ang ginintuang langis ay ipapadaloy sa atin. “Hindi sa pamamagitan ng kalakasan, ni ng kapangyarihan, kundi sa pamamagitan ng aking Espiritu,” sabi ng Panginoon ng mga Hukbo. Sa pagtanggap ng maningning na mga sinag ng Araw ng Katuwiran, ang mga anak ng Diyos ay nagliliwanag bilang mga ilaw sa sanlibutan. Review and Herald, Hulyo 20, 1897.
The sealing time of the one hundred and forty-four thousand began on September 11, 2001, and it represents two testing periods. The first is the final testing of the Laodicean Seventh-day Adventist church, and the second is for those who are the subjects of the parable of the ten virgins. To be either a wise or a foolish virgin requires that all the virgins experience a tarrying time.
Ang panahon ng pagtatatak sa isandaan at apatnapu’t apat na libo ay nagsimula noong Setyembre 11, 2001, at kumakatawan ito sa dalawang yugto ng pagsubok. Ang una ay ang pangwakas na pagsubok ng Laodiceang Iglesia Adventista ng Ikapitong Araw, at ang ikalawa ay para sa mga tinutukoy sa talinghaga ng sampung dalaga. Upang maging alinman sa isang matalinong dalaga o isang mangmang na dalaga, kinakailangan na maranasan ng lahat ng mga dalaga ang isang panahon ng pag-antala.
In Millerite history the tarrying time began with the arrival of the second angel, which occurred at the first disappointment. At that point the Protestants, who were God’s former covenant chosen people were passed by. On July 18, 2020 the former covenant chosen people were passed by, and the testing process that occurred during the tarrying time in the Millerite history began to be repeated. The message of the Midnight Cry was then developed in Millerite history, as it is currently being developed. When it fully arrived at the Exeter Camp meeting it was manifested who had the message (oil) and who did not. The former covenant chosen people of either history is the first to be tested and passed by.
Sa kasaysayang Millerite, nagsimula ang panahon ng paghihintay sa pagdating ng ikalawang anghel, na naganap sa unang pagkadismaya. Noon, ang mga Protestante, na dating bayang pinili ng Diyos sa tipan, ay pinalampas. Noong Hulyo 18, 2020, ang dating bayang pinili ng Diyos sa tipan ay pinalampas, at ang proseso ng pagsubok na naganap sa panahon ng paghihintay sa kasaysayang Millerite ay nagsimulang maulit. Ang mensahe ng Sigaw sa Hatinggabi ay kalaunan ay nabuo sa kasaysayang Millerite, gaya ng kasalukuyang binubuo. Nang ganap itong dumating sa pulong-kampo sa Exeter, nahayag kung sino ang may mensahe (langis) at kung sino ang wala. Ang dating bayang pinili sa tipan sa alinmang kasaysayan ang unang sinusubukan at pinalalampas.
“‘A new heart will I give you and a new spirit will I put within you.’ I believe with all my heart that the Spirit of God is being withdrawn from the world, and those who have had great light and opportunities and have not improved them, will be the first to be left. They have grieved away the Spirit of God. The present activity of Satan in working upon hearts, and upon churches and nations should startle every student of prophecy. The end is near. Let our churches arise. Let the converting power of God be experienced in the heart of the individual members, and then we shall see the deep moving of the Spirit of God. Mere forgiveness of sin is not the sole result of the death of Jesus. He made the infinite sacrifice not only that sin might be removed, but that human nature might be restored, rebeautified, reconstructed from its ruins, and made fit for the presence of God.” Selected Messages, book 3, 154.
'Bibigyan ko kayo ng bagong puso at maglalagay ako ng bagong espiritu sa kalooban ninyo.' Buong puso kong pinaniniwalaan na ang Espiritu ng Diyos ay inuurong mula sa sanlibutan, at yaong mga nagkaroon ng dakilang liwanag at mga pagkakataon, at hindi nila iyon pinakinabangan, ang siyang unang maiiwan. Kanilang pinighati ang Espiritu ng Diyos hanggang sa lumisan ito. Ang kasalukuyang pagkilos ni Satanas sa mga puso, at sa mga iglesia at mga bansa, ay dapat magpagimbal sa bawat mag-aaral ng propesiya. Malapit na ang wakas. Magsibangon nawa ang ating mga iglesia. Nawa’y maranasan sa puso ng bawat kasaping indibiduwal ang kapangyarihang nagbabagong-loob ng Diyos, at kung magkagayo’y makikita natin ang malalim na pagkilos ng Espiritu ng Diyos. Ang simpleng kapatawaran ng kasalanan ay hindi ang kaisa-isang bunga ng kamatayan ni Jesus. Ginawa Niya ang walang-hanggang sakripisyo hindi lamang upang maalis ang kasalanan, kundi upang ang likas na pagkatao ay maipanumbalik, muling mapaganda, maitayong muli mula sa mga guho nito, at magawang angkop para sa presensiya ng Diyos. Selected Messages, aklat 3, 154.
In either testing period, those who rejected the message that is unsealed receive Paul’s strong delusion.
Sa alinman sa dalawang panahon ng pagsubok, yaong mga tumanggi sa mensaheng naalisan ng selyo ay tumatanggap ng matinding delusyon ni Pablo.
“It is a fearful thing to treat lightly the truth which has convinced our understanding and touched our hearts. We cannot with impunity reject the warnings which God in mercy sends us. A message was sent from heaven to the world in Noah’s day, and the salvation of men depended upon the manner in which they treated that message. Because they rejected the warning, the Spirit of God was withdrawn from the sinful race, and they perished in the waters of the flood. In the time of Abraham, mercy ceased to plead with the guilty inhabitants of Sodom, and all but Lot with his wife and two daughters were consumed by the fire sent down from heaven. So in the days of Christ. The Son of God declared to the unbelieving Jews of that generation, ‘Your house is left unto you desolate.’ Looking down to the last days, the same infinite power declares, concerning those who ‘received not the love of the truth, that they might be saved,’ ‘For this cause God shall send them strong delusion, that they should believe a lie: that they all might be damned who believed not the truth, but had pleasure in unrighteousness.’ As they reject the teachings of His Word, God withdraws His Spirit, and leaves them to the deceptions which they love.” Early Writings, 46.
Kakilakilabot na bagay ang pagwawalang-bahala sa katotohanang nagkumbinsi sa ating pag-unawa at humipo sa ating mga puso. Hindi natin maaaring tanggihan nang walang kaparusahan ang mga babalang sa awa ng Diyos ay ipinapadala sa atin. Isang mensahe ang ipinadala mula sa langit sa sanlibutan noong mga araw ni Noe, at ang kaligtasan ng mga tao ay nakasalalay sa paraan ng kanilang pagtrato sa mensaheng iyon. Sapagkat itinakuwil nila ang babala, ang Espiritu ng Diyos ay inurong mula sa makasalanang lahi, at sila’y nangamatay sa tubig ng baha. Sa kapanahunan ni Abraham, tumigil ang awa sa pagpapakiusap para sa mga may sala na nananahan sa Sodoma, at ang lahat, maliban kay Lot na kasama ang kanyang asawa at dalawang anak na babae, ay tinupok ng apoy na ibinaba mula sa langit. Gayundin noong mga araw ni Cristo. Ang Anak ng Diyos ay nagpahayag sa mga di-sumasampalatayang Hudyo ng salinlahing iyon, ‘Ang inyong bahay ay iniiwan sa inyo na tiwangwang.’ Sa pagtanaw sa mga huling araw, ang gayon ding walang-hanggang kapangyarihan ay nagpahayag, tungkol sa mga ‘hindi tumanggap ng pag-ibig sa katotohanan, upang sila ay maligtas,’ ‘Dahil dito ay susuguan sila ng Diyos ng matinding panlilinlang, upang sila’y maniwala sa kasinungalingan: upang silang lahat na hindi sumampalataya sa katotohanan, kundi nalugod sa di-katuwiran, ay mahatulan.’ Sa pagtanggi nila sa mga turo ng Kanyang Salita, inuurong ng Diyos ang Kanyang Espiritu, at iniiwan sila sa mga panlilinlang na kanilang iniibig.” Mga Unang Sulatin, 46.
We will continue this study in the next article.
Ipagpapatuloy natin ang pag-aaral na ito sa susunod na artikulo.