Rome Establishes the Vision - Number Nine

Ganito ang sabi ng Panginoon, Ang langit ay aking luklukan, at ang lupa ay tuntungan ng aking mga paa: saan ang bahay na inyong itatayo para sa akin? at saan ang dako ng aking pamamahingahan? Sapagkat ang lahat ng mga bagay na iyon ay ginawa ng aking kamay, at ang lahat ng mga bagay na iyon ay umiral, sabi ng Panginoon; ngunit sa taong ito ako titingin, sa dukha at may bagbag na espiritu, at nanginginig sa aking salita. Ang pumapatay ng baka ay gaya ng pumapatay ng tao; ang naghahain ng kordero ay para bang pinuputol ang leeg ng aso; ang nag-aalay ng handog, na para bang nag-aalay ng dugo ng baboy; ang nagsusunog ng kamangyan ay gaya ng nagbabasbas sa diyus-diyosan. Oo, pinili nila ang sarili nilang mga lakad, at nalulugod ang kanilang kaluluwa sa kanilang mga karumaldumal. Pipiliin ko rin ang kanilang mga maling akala, at ipapanaog ko sa kanila ang kanilang mga kinatatakutan; sapagkat nang tumawag ako, walang sumagot; nang ako’y nagsalita, hindi sila nakinig: kundi gumawa sila ng kasamaan sa harap ng aking mga mata, at pinili nila yaong hindi ko kinalulugdan. Dinggin ninyo ang salita ng Panginoon, kayong nanginginig sa kaniyang salita; Ang inyong mga kapatid na napoot sa inyo, na pinalayas kayo dahil sa aking pangalan, ay nagsabi, Maluwalhati nawa ang Panginoon: ngunit siya’y magpapakita sa inyong kagalakan, at sila’y mahihiya. Isaias 66:1-5.

At siya’y magtitindig ng watawat sa mga bansa, at pipisanin ang mga itinapon ng Israel, at titipunin ang mga nangalat ng Juda mula sa apat na sulok ng lupa. Isaias 11:12.

Tumayo ka sa pintuang-daan ng bahay ng Panginoon, at ipahayag mo roon ang salitang ito, at sabihin mo, Pakinggan ninyo ang salita ng Panginoon, kayong lahat na taga-Juda, na pumapasok sa mga pintuang-daan na ito upang sumamba sa Panginoon. Ganito ang sabi ng Panginoon ng mga hukbo, ang Diyos ng Israel: Ituwid ninyo ang inyong mga lakad at ang inyong mga gawa, at aking patatahanin kayo sa dakong ito. Huwag kayong magtiwala sa mga salitang kabulaanan, na nagsasabi, Ang templo ng Panginoon, ang templo ng Panginoon, ang templo ng Panginoon, ang mga ito. Jeremias 7:2-4.

Ganito ang sabi ng Panginoon, Tumayo kayo sa mga daan, at masdan, at magtanong tungkol sa mga dating landas, kung saan naroon ang mabuting daan, at lumakad kayo roon, at makakasumpong kayo ng kapahingahan para sa inyong mga kaluluwa. Ngunit sinabi nila, Hindi kami lalakad roon. Naglagay din ako ng mga bantay sa inyo, na nagsasabi, Makinig kayo sa tinig ng pakakak. Ngunit sinabi nila, Hindi kami makikinig. Kaya’t dinggin ninyo, mga bansa, at alamin, O kapulungan, kung ano ang nasa kanila. Dinggin mo, O lupa: narito, magdadala ako ng kasamaan sa bayang ito, ang bunga ng kanilang mga pag-iisip, sapagkat hindi nila dininig ang aking mga salita, ni ang aking kautusan, kundi itinakuwil nila ito. Ano ang kabuluhan sa akin ng kamanyang mula sa Sheba, at ng masamyong tambo mula sa malayong lupain? Ang inyong mga handog na susunugin ay hindi katanggap-tanggap, ni ang inyong mga hain ay kalugod-lugod sa akin. Jeremias 6:16-20.

Ang nakakakita sa kaloob-looban, ang bumabasa sa mga puso ng lahat ng tao, ay nagsasabi hinggil sa mga nagkaroon ng dakilang liwanag: ‘Hindi sila napipighati ni nagugulat dahil sa kanilang moral at espirituwal na kalagayan.’ Oo, pinili nila ang kanilang sariling mga lakad, at nalulugod ang kanilang kaluluwa sa kanilang mga kasuklamsuklam. Pipiliin ko rin ang kanilang mga maling akala, at dadalhin ko sa kanila ang kanilang mga kinatatakutan; sapagkat nang Ako’y tumawag, walang sumagot; nang Ako’y nagsalita, hindi nila dininig: kundi gumawa sila ng kasamaan sa harap ng Aking mga mata, at pinili nila ang hindi Ko kinalulugdan.’ ‘Ipadadala sa kanila ng Diyos ang malakas na pagkadaya, upang sila’y maniwala sa kasinungalingan,’ sapagkat hindi nila tinanggap ang pag-ibig sa katotohanan, upang sila’y maligtas,’ ‘kundi nalugod sa kalikuan.’ Isaias 66:3, 4; 2 Tesalonica 2:11, 10, 12.

Ang Makalangit na Guro ay nagtanong: “Anong higit na matinding panlilinlang ang makalilinlang sa isip kaysa sa pagpapanggap na ikaw ay nagtatayo sa wastong saligan at na tinatanggap ng Diyos ang iyong mga gawa, samantalang sa katotohanan ay isinasakatuparan mo ang maraming bagay ayon sa patakarang makamundo at nagkakasala laban kay Jehova? O, tunay na isang malaking pandaraya, isang mapang-akit na panlilinlang, ang sumasakop sa mga isipan kapag yaong minsan nang nakaalam ng katotohanan ay napagkakamalan ang anyo ng kabanalan bilang ang espiritu at kapangyarihan nito; kapag iniaakala nilang sila’y mayaman at nanagana sa mga pag-aari at wala nang kailangan, samantalang sa katotohanan ay nangangailangan sila ng lahat ng bagay.”

Hindi nagbago ang Diyos sa Kaniyang mga tapat na lingkod na pinananatiling walang dungis ang kanilang mga kasuotan. Ngunit marami ang sumisigaw, “Kapayapaan at katiwasayan,” samantalang ang biglang pagkapuksa ay dumarating sa kanila. Maliban na magkaroon ng lubos na pagsisisi, maliban na magpakumbaba ang mga tao sa kanilang mga puso sa pamamagitan ng pag-amin ng kanilang mga kasalanan at tanggapin ang katotohanan gaya ng nasa kay Jesus, kailanman ay hindi sila makapapasok sa langit. Kapag naganap ang paglilinis sa ating hanay, hindi na tayo magpapakampante na nagmamalaki na tayo’y mayaman at naging masagana, na wala nang kailangan.

"Sino ang makapagsasabi nang tapat: 'Ang aming ginto ay subok sa apoy; ang aming mga kasuotan ay hindi nadungisan ng sanlibutan'? Nakita ko ang ating Tagapagturo na itinuturo ang mga kasuotan ng tinatawag na katuwiran. Hinubad Niya ang mga iyon, at inihantad ang karumihang nasa ilalim. Pagkatapos ay sinabi Niya sa akin: 'Hindi mo ba nakikita kung paanong sa pagkukunwari ay tinakpan nila ang kanilang karumihan at kabulukan ng pagkatao? "Ano't ang bayang tapat ay naging patutot!" Ang bahay ng Aking Ama ay ginawang bahay ng kalakal, isang dako na iniwan na ng banal na presensiya at kaluwalhatian! Dahil sa dahilang ito ay may kahinaan, at kulang ang lakas.'" Testimonies, tomo 8, 249, 250.

Ang kalagayan ng Iglesia na kinakatawan ng mga hangal na dalaga ay tinutukoy din bilang kalagayang Laodiceano. Review and Herald, Agosto 19, 1890.

Ipinakita sa akin ang panahon nang ang mensahe ng ikatlong anghel ay nagtatapos na. Nanahan ang kapangyarihan ng Diyos sa Kaniyang bayan; natapos na nila ang kanilang gawain at sila’y handa na para sa oras ng pagsubok na nasa kanilang harapan. Tinanggap na nila ang huling ulan, o ang pagpapasariwa mula sa harapan ng Panginoon, at ang buhay na patotoo ay muling pinasigla. Ang huling dakilang babala ay umalingawngaw sa lahat ng dako, at nito’y pinukaw at pinasiklab ang galit ng mga naninirahan sa lupa na ayaw tumanggap ng mensahe. Early Writings, 279.

Ang pagbubunyag ay hindi paglikha o pag-iimbento ng bagong bagay, kundi ang pagpapamalas ng mga bagay na, hanggang sa mabunyag, ay hindi nalalaman ng mga tao. Ang mga dakila at walang hanggang katotohanang nakapaloob sa ebanghelyo ay nabubunyag sa pamamagitan ng masigasig na pagsasaliksik at ng pagpapakumbaba ng ating sarili sa harap ng Diyos. Ang Dibinong Guro ay umaakay sa isipan ng mapagkumbabang naghahanap ng katotohanan; at sa pamamagitan ng paggabay ng Espiritu Santo, ang mga katotohanan ng Salita ay ipinakikilala sa kaniya. At walang higit na tiyak at mabisa na paraan upang magtamo ng kaalaman kaysa kapag ginagabayan sa ganitong paraan. Ang pangako ng Tagapagligtas ay, 'Pagdating niya, ang Espiritu ng katotohanan, papatnubayan niya kayo sa buong katotohanan.' Sa pamamagitan ng pagkakaloob ng Espiritu Santo tayo ay ginagawang makaunawa sa Salita ng Diyos.

Isinulat ng salmista, 'Paano lilinisin ng isang binata ang kanyang lakad? Sa pamamagitan ng maingat na pagbabantay sa kanyang lakad, ayon sa iyong salita. Buong puso kitang hinanap: O huwag mo akong hayaang maligaw mula sa iyong mga utos. . . . Buksan mo ang aking mga mata, upang mamasdan ko ang kagila-gilalas na mga bagay mula sa iyong kautusan.'

Pinaaalalahanan tayong hanapin ang katotohanan gaya ng paghahanap sa nakatagong kayamanan. Binubuksan ng Panginoon ang pag-unawa ng tunay na naghahanap ng katotohanan; at ang Espiritu Santo ang nagbibigay sa kaniya ng kakayahang masapol ang mga katotohanan ng kapahayagan. Ito ang ibig sabihin ng mang-aawit sa kaniyang panalangin na buksan ang kaniyang mga mata upang masdan ang mga kagila-gilalas na bagay mula sa Kautusan. Kapag ang kaluluwa ay nananabik sa mga kadakilaan ni Jesucristo, ang isipan ay binibigyan ng kakayahang masapol ang mga kaluwalhatian ng lalong mabuting daigdig. Tanging sa tulong ng Banal na Guro natin mauunawaan ang mga katotohanan ng Salita ng Diyos. Sa paaralan ni Cristo natututo tayong maging maamo at mapagpakumbaba, sapagkat ipinagkakaloob sa atin ang pagkaunawa sa mga hiwaga ng kabanalan. Sabbath School Worker, 1 Disyembre 1909.

Ang aking bayan ay napapahamak dahil sa kakulangan ng kaalaman; sapagkat itinakwil mo ang kaalaman, itatakwil din kita, upang huwag kang maging saserdote para sa akin; yamang nakalimutan mo ang kautusan ng iyong Diyos, kakalimutan ko rin ang iyong mga anak. Oseas 4:6.

At sinabi niya, Humayo ka, Daniel: sapagkat ang mga salita ay nakapinid at tinatakan hanggang sa panahon ng wakas. Marami ang dadalisayin, papuputiin, at susubukin; ngunit ang masasama ay gagawa ng kasamaan; at walang sinuman sa masasama ang makakaunawa; ngunit ang mga pantas ay makakaunawa. Daniel 12:9, 10.

“Muli, itinuturo ng mga talinghagang ito na wala nang probasyon pagkatapos ng paghuhukom. Kapag natapos na ang gawain ng ebanghelyo, kaagad na susunod ang paghihiwalay sa pagitan ng mabuti at ng masama, at ang kahihinatnan ng bawat uri ay itinakda na magpakailanman.” Christ's Object Lessons, 123.

Kanino niya ituturo ang kaalaman? At kanino niya ipauunawa ang aral? Yaong mga inawat sa gatas at inihiwalay sa mga suso. Sapagkat utos sa ibabaw ng utos, utos sa ibabaw ng utos; guhit sa ibabaw ng guhit, guhit sa ibabaw ng guhit; dito kaunti, doon kaunti. Sapagkat sa pautal-utal na mga labi at sa ibang wika siya magsasalita sa bayang ito. Sa kanila niya sinabi, Ito ang kapahingahan na ikapapahinga ng napapagod; at ito ang pagpapasariwa: gayunma’y ayaw nilang makinig. Nguni’t ang salita ng Panginoon ay naging sa kanila, utos sa ibabaw ng utos, utos sa ibabaw ng utos; guhit sa ibabaw ng guhit, guhit sa ibabaw ng guhit; dito kaunti, doon kaunti; upang sila’y pumaroon, at mabuwal na paurong, at madurog, at masilo, at mahuli. Kaya’t pakinggan ninyo ang salita ng Panginoon, kayong mga nangungutya, na namumuno sa bayang ito na nasa Jerusalem. Sapagkat inyong sinabi, Nakipagtipan kami kay kamatayan, at sa impiyerno kami’y nakipagkasundo; pagka ang umaapaw na paghagupit ay dumaan, hindi ito aabot sa amin: sapagkat ginawa naming kanlungan ang mga kasinungalingan, at sa ilalim ng kabulaanan kami’y nagkubli. Kaya’t ganito ang sabi ng Panginoong Diyos, Narito, naglalagay ako sa Sion ng isang batong saligan, isang batong nasubok, isang mahalagang batong panulok, isang tiyak na saligan: ang sumasampalataya ay hindi magmamadali. At itatakda ko ang kahatulan sa pisi ng panukat, at ang katuwiran sa pabigat na panukat; at wawalisin ng graniso ang kanlungan ng mga kasinungalingan, at babahain ng mga tubig ang pinagtataguan. At ang inyong tipan kay kamatayan ay mawawalan ng bisa, at ang inyong kasunduan sa impiyerno ay hindi mananatili; pagka ang umaapaw na paghagupit ay dumaan, kayo’y yuyurakan nito. Isaias 28:9-18.

Ayon sa biyaya ng Diyos na sa akin ay ibinigay, bilang isang marunong na punong tagapagtayo ay inilagay ko ang saligan, at may iba namang nagtatayo sa ibabaw nito. Subalit mag-ingat ang bawat isa kung paano siya nagtatayo sa ibabaw nito. Sapagkat walang makapaglalagay ng ibang saligan liban sa nalagay na, na si Jesucristo. At kung ang sinuman ay magtayo sa ibabaw ng saligang ito ng ginto, pilak, mga mahalagang bato, kahoy, dayami, tuyong damo; ang gawa ng bawat isa ay mahahayag: sapagkat ipahahayag ito ng araw, sapagkat sa pamamagitan ng apoy ito’y mahahayag; at susubukin ng apoy ang gawa ng bawat isa kung anong uri ito. 1 Corinto 3:10-13.

Narito, aking susuguin ang aking sugo, at ihahanda niya ang daan sa harap ko; at ang Panginoon na inyong hinahanap ay biglang darating sa kaniyang templo, maging ang sugo ng tipan na inyong kinalulugdan; narito, siya’y darating, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. Ngunit sino ang makatatagal sa araw ng kaniyang pagdating? at sino ang makatatayo sa kaniyang pagpapakita? sapagkat siya’y tulad ng apoy ng tagapagdalisay at tulad ng sabon ng mga tagapagpaputi. At siya’y uupo na parang tagapagdalisay at tagapaglinis ng pilak; at kaniyang lilinisin ang mga anak ni Levi, at dadalisayin sila na gaya ng ginto at pilak, upang sila’y makapaghandog sa Panginoon ng handog sa katuwiran. Kung magkagayo’y magiging kalugod-lugod sa Panginoon ang handog ng Juda at ng Jerusalem, gaya ng mga araw ng una at ng mga taong nagdaan. At ako’y lalapit sa inyo para sa paghatol; at ako’y magiging isang mabilis na saksi laban sa mga manggagaway, at laban sa mga mangangalunya, at laban sa mga nanunumpang sinungaling, at laban sa mga dumadaya sa upahang manggagawa sa kaniyang sahod, at sa mga nang-aapi sa babaing bao at sa ulila, at sa mga nagkakait sa dayuhan ng kaniyang karapatan, at hindi natatakot sa akin, sabi ng Panginoon ng mga hukbo. Malakias 3:1-5.

Ang pagdating ni Cristo, bilang ating Dakilang Saserdote, sa Kabanal-banalang Dako para sa paglilinis ng santuwaryo, na ipinakikita sa Daniel 8:14; ang pagdating ng Anak ng Tao sa Matanda sa mga Araw, gaya ng iniharap sa Daniel 7:13; at ang pagdating ng Panginoon sa Kanyang templo, na ipinanghula ni Malakias, ay mga paglalarawan ng iisang pangyayari; at ito rin ay kinakatawan ng pagdating ng lalaking ikakasal sa kasalan, na inilarawan ni Cristo sa talinghaga ng sampung dalaga, sa Mateo 25. The Great Controversy, 426.

At sinabi ni Moises kay Aaron, Ano ang ginawa sa iyo ng bayang ito, na ipinataw mo sa kanila ang gayong malaking kasalanan? At sinabi ni Aaron, Huwag mag-alab ang poot ng aking panginoon: nalalaman mo ang bayan, na sila’y nakahilig sa kasamaan. Sapagkat sinabi nila sa akin, Gawan mo kami ng mga diyos na mangunguna sa amin: sapagkat tungkol sa Moises na ito, ang lalaking nag-ahon sa amin mula sa lupain ng Egipto, hindi namin nalalaman kung ano na ang nangyari sa kaniya. At sinabi ko sa kanila, Sinumang may ginto, alisin niya ito. Kaya’t ibinigay nila iyon sa akin; saka ko iyon inihagis sa apoy, at lumabas itong guya. At nang makita ni Moises na ang bayan ay hubad; (sapagkat hinubaran sila ni Aaron, sa ikahihiya nila sa gitna ng kanilang mga kaaway:) Nang magkagayo’y tumayo si Moises sa pintuang-daan ng kampo, at nagsabi, Sino ang nasa panig ng Panginoon? lumapit siya sa akin. At ang lahat ng mga anak ni Levi ay nagkatipon sa kaniya. At sinabi niya sa kanila, Ganito ang sabi ng Panginoon, ang Diyos ng Israel, Isukbit ng bawat isa ang kaniyang tabak sa kaniyang tagiliran, at magparoo’t parito mula sa pintuang-daan hanggang sa pintuang-daan sa buong kampo, at patayin ng bawat isa ang kaniyang kapatid, at ng bawat isa ang kaniyang kasamahan, at ng bawat isa ang kaniyang kapuwa. At ginawa ng mga anak ni Levi ayon sa salita ni Moises: at nang araw na yaon ay nabuwal sa bayan ang may mga tatlong libong lalaki. Exodo 32:21-28.

Anak ng tao, ituon mo ang iyong mukha laban sa Faraon na hari ng Egipto, at magpropesiya laban sa kaniya, at laban sa buong Egipto. Magsalita ka, at sabihin mo, Ganito ang sabi ng Panginoong Diyos: Narito, ako’y laban sa iyo, Faraon na hari ng Egipto, ikaw na malaking dragon na nakahiga sa kalagitnaan ng kaniyang mga ilog, na nagsabi, Ang aking ilog ay akin, at aking ginawa yaon para sa aking sarili. Ezekiel 29:2, 3.

At nagsabi si Jeroboam sa kanyang puso, Ngayo’y babalik ang kaharian sa sambahayan ni David. Kung ang bayang ito ay aahon upang maghandog sa bahay ng Panginoon sa Jerusalem, kung magkagayo’y babaling muli ang puso ng bayang ito sa kanilang panginoon, kay Rehoboam na hari ng Juda; at ako’y kanilang papatayin, at babalik sila kay Rehoboam na hari ng Juda. Kaya’t ang hari ay sumangguni, at gumawa ng dalawang guya na ginto, at sinabi sa kanila, Mahirap para sa inyo ang umakyat sa Jerusalem; narito ang iyong mga diyos, O Israel, na nag-ahon sa iyo mula sa lupain ng Egipto. At inilagay niya ang isa sa Bethel, at ang isa ay inilagay niya sa Dan. At ang bagay na ito ay naging kasalanan; sapagkat ang bayan ay naparoon upang sumamba sa harap ng isa, hanggang sa Dan. At gumawa siya ng isang bahay ng mga mataas na dako, at nagtalaga ng mga saserdote mula sa mga pinakababa sa bayan, na hindi sa mga anak ni Levi. At nagtakda si Jeroboam ng isang pista sa ikawalong buwan, sa ikalabing-limang araw ng buwan, gaya ng pistang nasa Juda, at naghandog siya sa ibabaw ng dambana. Gayon ang ginawa niya sa Bethel, na naghahandog sa mga guya na kanyang ginawa; at inilagay niya sa Bethel ang mga saserdote ng mga mataas na dako na kanyang ginawa. Kaya’t naghandog siya sa ibabaw ng dambanang ginawa niya sa Bethel sa ikalabing-limang araw ng ikawalong buwan, sa buwan na kanyang binalak sa kanyang sariling puso; at nagtakda ng isang pista para sa mga anak ni Israel: at naghandog siya sa ibabaw ng dambana, at nagsunog ng kamangyan. 1 Mga Hari 12:26-33.

Malinaw na ipinakita sa akin ng Panginoon na ang larawan ng hayop ay mabubuo bago magsara ang panahon ng probasyon; sapagkat ito ang magiging dakilang pagsubok para sa bayan ng Diyos, na sa pamamagitan nito ay pagpapasyahan ang kanilang walang hanggang kahihinatnan. Ang iyong paninindigan ay isang samu’t saring pagsasalungatan, kaya iilan lamang ang malilinlang.

Sa Apocalipsis 13 ay maliwanag na inilalahad ang paksang ito; [Apocalipsis 13:11-17, sinipi].

Ito ang pagsubok na dapat pagdaanan ng bayan ng Diyos bago sila matatakan. Lahat ng nagpatunay ng kanilang katapatan sa Diyos sa pamamagitan ng pag-iingat sa Kanyang kautusan, at tumangging tumanggap ng huwad na sabat, ay mabibilang sa ilalim ng watawat ng Panginoong Diyos na Jehova, at tatanggap ng tatak ng Diyos na buhay. Yaong mga magsusuko ng katotohanang makalangit ang pinagmulan at tatanggap ng sabat ng Linggo ay tatanggap ng tanda ng hayop. Manuscript Releases, tomo 15, 15.

Datapuwa’t hindi ang espirituwal ang nauna, kundi ang likas; at pagkatapos ang espirituwal. 1 Corinto 15:46.

Ang dalawang dakilang kapangyarihang nagkakatunggali ay kumikilos, ang isa mula sa ibaba, ang isa naman mula sa itaas. Bawat tao ay nasa lihim na impluwensiya ng isa o ng kabila, at ang kanyang mga gawa ang magbubunyag ng likas ng inspirasyong pinagmumulan ng mga ito. Ang mga nakipag-isa kay Cristo ay laging gagawa ayon sa mga panuntunan ni Cristo. Ang mga nakipag-isa kay Satanas ay kikilos sa ilalim ng inspirasyon ng kanilang pinuno, na sumasalungat sa kapangyarihan at pagkilos ng Banal na Espiritu. Ang kalooban ng tao ay iniiwang malaya upang kumilos, at sa pamamagitan ng pagkilos ay nahahayag kung aling espiritu ang kumikilos sa puso. ‘Sa kanilang mga bunga ninyo sila makikilala.’ The 1888 Materials, 1508.

Namumuhay tayo sa panahong ang buhay ay lubhang mahalaga at lubhang kapanapanabik. Malapit na ang wakas ng lahat ng mga bagay. Mga nakakagulat na pangyayari ang patuloy na mabubunyag sa harap natin; sapagkat ang mga di-nakikitang kapangyarihan ay kumikilos, na nagpapamalas ng masidhing pagkilos. Ang mga kapangyarihan ng kadiliman mula sa kailaliman ay kumikilos sa mga taong kasangkapan, at ang masasamang tao ay nakikipagtulungan sa masasamang anghel upang makipagdigma laban sa mga utos ng Diyos at sa pananampalataya ni Jesus; samantalang sa gayunding panahon, isang kapangyarihan mula sa itaas ay kumikilos sa mga magpapasakop sa mga banal na impluwensiya, at ang bayan ng Diyos ay nakikipagtulungan sa mga katalinuhang makalangit. Walang anumang kulang sa tunay, wagas na pananampalataya ang makatatagal sa bigat ng pagsubok na darating sa bawat kaluluwa ng tao sa mga huling araw na ito upang siya’y subukin at tikisin. Ang Diyos ang dapat maging ating kanlungan; hindi tayo maaaring umasa sa anyo, sa pagpapahayag ng pananampalataya, sa seremonya, o sa katungkulan, ni mag-isip na dahil mayroon tayong pangalang buháy, tayo’y makatatayo sa araw ng pagsubok. Ang bawat bagay na maaaring mayanig ay mayayanig, at ang mga bagay na hindi mayayanig ng mga panlilinlang at mga maling akala ng mga huling araw na ito ay mananatili. Ikawit nang mahigpit ang kaluluwa sa Walang-hanggang Bato; sapagkat kay Cristo lamang may kaligtasan. Inilarawan ni Jesus ang mga araw na ating kinalalagyan bilang mga araw ng panganib. Sinabi niya, “Gaya ng mga araw ni Noe, gayon din naman ang pagdating ng Anak ng tao. Sapagkat gaya ng mga araw bago ang baha, sila’y kumakain at umiinom, nag-aasawa at ipinag-aasawa, hanggang sa araw na pumasok si Noe sa daong, at hindi nila nalaman hanggang sa dumating ang baha at tinangay silang lahat; gayon din naman ang pagdating ng Anak ng tao.” “Gayundin naman gaya noong mga araw ni Lot; sila’y kumakain, umiinom, bumibili, nagbibili, nagtatanim, nagtatayo; datapuwa’t nang araw ding iyon na lumabas si Lot sa Sodoma, umulan ng apoy at asupre mula sa langit, at nilipol silang lahat. Gayon din ang mangyayari sa araw na mahayag ang Anak ng tao.” “Pagparito ng Anak ng tao sa kaniyang kaluwalhatian, at ang lahat ng mga banal na anghel na kasama niya, siya’y uupo sa luklukan ng kaniyang kaluwalhatian; at sa harap niya’y titipunin ang lahat ng mga bansa; at sila’y paghihiwalayin niya sa isa’t isa, gaya ng paghihiwalay ng pastol sa mga tupa sa mga kambing; at ilalagay niya ang mga tupa sa kaniyang kanang kamay, datapuwa’t ang mga kambing sa kaliwa. Kung magkagayo’y sasabihin ng Hari sa mga nasa kaniyang kanan, Halikayo, kayong mga pinagpala ng aking Ama, manahin ninyo ang kahariang inihanda para sa inyo mula pa sa pagkakatatag ng sanlibutan.” Ang ating landas sa buhay na ito ang magtatakda ng ating walang-hanggang kapalaran doon; nasa atin ang pagpapasya kung tayo’y makakasama ng mga nagmamana ng kaharian ng Diyos, o ng mga napapasa kadiliman sa labas. Ginawa ng Diyos ang bawat paglalaan para sa ating kaligtasan; kaya’t pakinabangan natin yaong binili sa walang kapantayang halaga. “Sapagkat gayon na lamang ang pag-ibig ng Diyos sa sanlibutan, anupa’t ibinigay niya ang kaniyang bugtong na Anak, upang ang sinumang sumampalataya sa kaniya ay huwag mapahamak, kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan.” Youth Instructor, Agosto 3, 1893.