We have been building upon Isaiah’s final prophecy that begins in chapter forty with the identification of the tarrying time that was initiated with the disappointment of July 18, 2020. We have been aligning the death of the two witnesses of Revelation with those that are dead in Ezekiel’s valley of dead dry bones in chapter thirty-seven. We are seeking through repetition to establish the very specific sequence of events associated with the resurrection of those that were murdered in the street by the beast that ascended from the bottomless pit.
Patuloy nating pinagbabatayan ang pangwakas na propesiya ni Isaias, na nagsisimula sa kabanata apatnapu, na tumutukoy sa panahon ng paghihintay na pinasimulan ng pagkabigo noong Hulyo 18, 2020. Itinutugma natin ang kamatayan ng dalawang saksi sa Pahayag sa mga patay sa lambak ni Ezekiel ng mga tuyong buto sa kabanata tatlumpu’t pito. Sa pamamagitan ng pag-uulit, sinusikap nating itatag ang lubhang tiyak na pagkakasunud-sunod ng mga pangyayaring kaugnay ng pagkabuhay na muli ng mga pinaslang sa lansangan ng hayop na umahon mula sa kalalimang walang hanggan.
As we align these prophetic passages, we are unsealing portions of Revelation that have heretofore never been recognized, for this message is the unsealing of the Revelation of Jesus Christ that occurs just before the close of human probation. We are doing this work, for “the time is at hand.” In unsealing truths in Revelation that are now in the process of fulfillment, we are accomplishing the very work that was defined as John’s work in the Revelation. He was told to write the things he had seen, which were things that then existed and in recording those things John would simultaneously be writing the things that will be.
Habang itinutugma natin ang mga talatang propetiko, binubuksan natin ang mga selyadong bahagi ng Pahayag na hanggang sa ngayon ay hindi pa kailanman nakilala, sapagkat ang mensaheng ito ang pagbubukas ng Pahayag ni Jesucristo na nagaganap bago pa sumapit ang pagsasara ng panahong palugit para sa sangkatauhan. Isinasagawa natin ang gawaing ito, sapagkat “malapit na ang panahon.” Sa pagbubukas ng mga katotohanang nasa Pahayag na ngayo’y nasa proseso ng katuparan, tinutupad natin ang mismong gawaing itinukoy bilang gawain ni Juan sa Pahayag. Sinabihan siyang isulat ang mga bagay na kanyang nakita, na noon ay umiiral, at sa pagtatala ng mga iyon, kasabay na isinusulat ni Juan ang mga bagay na mangyayari.
Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:19.
Isulat mo ang mga bagay na iyong nakita, at ang mga bagay na umiiral, at ang mga bagay na mangyayari pagkatapos ng mga ito. Apocalipsis 1:19.
A logical stumbling block for Seventh-day Adventists, may very well be their traditional understanding of the book of Revelation. When a person accepts an established truth, but fails to see that the established truth was designed to develop over time, their initial correct understanding of truth can become a tradition or custom. The truth that has transformed into a tradition may very well produce the blindness represented in the message to Laodicea. The original truth is still truth, but the inability to see that truth is developed over time produces blindness. The truth is not the cause of their blindness, the blindness is simply a symptom of the cause. The cause is the ears that will not hear, the eyes that will not see and the heart that will not be converted in those who are self-satisfied with the comfort of tradition and custom.
Isang lohikal na balakid para sa mga Adventista ng Ikapitong Araw ay maaaring mismong ang kanilang tradisyunal na pagkaunawa sa Aklat ng Pahayag. Kapag ang isang tao ay tumatanggap ng itinatag na katotohanan, ngunit nabibigong makita na ang itinatag na katotohanang iyon ay nilalayong umunlad sa paglipas ng panahon, ang kanyang pasimulang wastong pagkaunawa sa katotohanan ay maaaring maging isang tradisyon o kaugalian. Ang katotohanang naging isang tradisyon ay maaaring magbunga ng pagkabulag na inilalarawan sa mensahe sa Laodicea. Ang orihinal na katotohanan ay nananatiling katotohanan, ngunit ang kawalan ng kakayahang makita na ang katotohanan ay umuunlad sa paglipas ng panahon ang nagbubunga ng pagkabulag. Hindi ang katotohanan ang sanhi ng kanilang pagkabulag; ang pagkabulag ay isa lamang sintomas ng tunay na sanhi. Ang sanhi ay ang mga taingang ayaw makinig, ang mga matang ayaw makakita, at ang pusong ayaw magbalik-loob sa mga taong kontento sa sarili sa kaginhawahang dulot ng tradisyon at kaugalian.
“Christ in His teaching presented old truths of which He Himself was the originator, truths which He had spoken through patriarchs and prophets; but He now shed upon them a new light. How different appeared their meaning! A flood of light and spirituality was brought in by His explanation. And He promised that the Holy Spirit should enlighten the disciples, that the word of God should be ever unfolding to them. They would be able to present its truths in new beauty.
Sa Kaniyang pagtuturo, inilahad ni Cristo ang mga dating katotohanang Siya mismo ang pinagmulan, mga katotohanang Kaniyang sinalita sa pamamagitan ng mga patriarka at mga propeta; ngunit ngayon ay binigyan Niya ang mga ito ng bagong liwanag. Kay ibang-iba ang naging kahulugan nila! Isang rumaragasang agos ng kaliwanagan at espirituwalidad ang dinala ng Kaniyang pagpapaliwanag. At ipinangako Niya na ang Espiritu Santo ay magbibigay-liwanag sa mga alagad, upang ang salita ng Diyos ay patuloy na nahahayag sa kanila. Magagawa nilang iharap ang mga katotohanan nito sa panibagong kagandahan.
“Ever since the first promise of redemption was spoken in Eden, the life, the character, and the mediatorial work of Christ have been the study of human minds. Yet every mind through whom the Holy Spirit has worked has presented these themes in a light that is fresh and new. The truths of redemption are capable of constant development and expansion. Though old, they are ever new, constantly revealing to the seeker for truth a greater glory and a mightier power.
Mula pa nang unang pangako ng katubusan ay sinalita sa Eden, ang buhay, ang katangian, at ang gawaing tagapamagitan ni Cristo ay naging paksa ng pag-aaral ng isipan ng sangkatauhan. Gayon man, bawat isipan na kinilos ng Espiritu Santo ay naglahad ng mga paksang ito sa isang liwanag na bago at sariwa. Ang mga katotohanan ng katubusan ay may kakayahang patuloy na umunlad at lumawak. Bagaman luma, lagi silang bago, at patuloy na ibinubunyag sa naghahanap ng katotohanan ang higit na kaluwalhatian at ang higit na kapangyarihan.
“In every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation. The old truths are all essential; new truth is not independent of the old, but an unfolding of it. It is only as the old truths are understood that we can comprehend the new. When Christ desired to open to His disciples the truth of His resurrection, He began ‘at Moses and all the prophets’ and ‘expounded unto them in all the scriptures the things concerning Himself.’ Luke 24:27. But it is the light which shines in the fresh unfolding of truth that glorifies the old. He who rejects or neglects the new does not really possess the old. For him it loses its vital power and becomes but a lifeless form.
Sa bawat kapanahunan ay may bagong pag-unlad ng katotohanan, isang mensahe ng Diyos sa mga tao ng salinlahing iyon. Ang mga dating katotohanan ay pawang mahalaga; ang bagong katotohanan ay hindi hiwalay sa luma, kundi isang pagbubunyag nito. Tanging sa pagkaunawa sa mga dating katotohanan natin mauunawaan ang bago. Nang ninais ni Cristo na buksan sa Kaniyang mga alagad ang katotohanan ng Kaniyang pagkabuhay na mag-uli, sinimulan Niya “kay Moises at sa lahat ng mga propeta” at “ipinaliwanag Niya sa kanila sa lahat ng mga kasulatan ang mga bagay tungkol sa Kaniya.” Lucas 24:27. Ngunit ang liwanag na sumisinag sa sariwang pagbubunyag ng katotohanan ang siyang nagpaparangal sa luma. Ang tumatanggi o nagpapabaya sa bago ay hindi tunay na nagtataglay ng luma. Sa kaniya, nawawala ang buhay na kapangyarihan nito at nagiging isang walang-buhay na anyo lamang.
“There are those who profess to believe and to teach the truths of the Old Testament, while they reject the New. But in refusing to receive the teachings of Christ, they show that they do not believe that which patriarchs and prophets have spoken. ‘Had ye believed Moses,’ Christ said, ‘ye would have believed Me; for he wrote of Me.’ John 5:46. Hence there is no real power in their teaching of even the Old Testament.
May mga nagsasabing sila’y sumasampalataya at nagtuturo ng mga katotohanan ng Lumang Tipan, ngunit itinatakwil nila ang Bagong Tipan. Sa pagtanggi nilang tanggapin ang mga turo ni Cristo, ipinakikita nilang hindi nila pinaniniwalaan ang sinalita ng mga patriarka at ng mga propeta. Sinabi ni Cristo, “Kung kayo’y sumampalataya kay Moises, sasampalataya rin sana kayo sa Akin; sapagkat sumulat siya tungkol sa Akin.” Juan 5:46. Kaya’t walang tunay na kapangyarihan ang kanilang pagtuturo, maging hinggil sa mismong Lumang Tipan.
“Many who claim to believe and to teach the gospel are in a similar error. They set aside the Old Testament Scriptures, of which Christ declared, ‘They are they which testify of Me.’ John 5:39. In rejecting the Old, they virtually reject the New; for both are parts of an inseparable whole. No man can rightly present the law of God without the gospel, or the gospel without the law. The law is the gospel embodied, and the gospel is the law unfolded. The law is the root, the gospel is the fragrant blossom and fruit which it bears.” Christ’s Object Lessons, 127.
"Marami sa mga nag-aangking sumasampalataya at nagtuturo ng ebanghelyo ay nasa kahalintulad na kamalian. Isinasantabi nila ang mga Kasulatan ng Lumang Tipan, na tungkol sa mga ito’y sinabi ni Cristo, ‘Ang mga ito ang nagpapatotoo tungkol sa Akin.’ Juan 5:39. Sa pagtanggi sa Lumang Tipan, sa diwa’y itinatakwil din nila ang Bagong Tipan; sapagkat ang dalawa ay mga bahagi ng isang buo na hindi mapaghihiwalay. Walang sinuman ang maiharap nang wasto ang kautusan ng Diyos nang walang ebanghelyo, ni ang ebanghelyo nang walang kautusan. Ang kautusan ay ang ebanghelyong isinasakatawan, at ang ebanghelyo ay ang kautusang inilalahad. Ang kautusan ang ugat, ang ebanghelyo ang mabangong bulaklak at bungang ibinubunga nito." Christ's Object Lessons, 127.
Those that claim to believe the old, but reject the new applies with even more force upon Seventh-day Adventists who claim to believe the Bible in its entirety, but reject the writings of the Spirit of Prophecy. In the Revelation John is a symbol of God’s people in the last days who are being persecuted for accepting both the Bible and Spirit of Prophecy.
Ang sinasabi tungkol sa mga nagsasabing sumasampalataya sa luma ngunit itinatakwil ang bago ay lalong higit na naaangkop sa mga Adventista ng Ikapitong Araw na nag-aangking sumasampalataya sa Bibliya sa kabuuan nito, ngunit itinatakwil ang mga sulatin ng Espiritu ng Propesiya. Sa Apocalipsis, si Juan ay sagisag ng bayan ng Diyos sa mga huling araw na pinag-uusig dahil sa pagtanggap nila kapwa sa Bibliya at sa Espiritu ng Propesiya.
I John, who also am your brother, and companion in tribulation, and in the kingdom and patience of Jesus Christ, was in the isle that is called Patmos, for the word of God, and for the testimony of Jesus Christ. Revelation 1:9.
Akong si Juan, na kapatid din ninyo, at kasama ninyo sa kapighatian, at sa kaharian at pagtitiis ni Jesucristo, ay nasa pulo na tinatawag na Patmos, dahil sa salita ng Diyos at sa patotoo ni Jesucristo. Apocalipsis 1:9.
If a person accepts the testimony of Jesus, which is the Spirit of Prophecy, which is the writings of Ellen White then the previous passage from her writings identifies the issue I am addressing. She wrote that the “truths of redemption are capable of constant development and expansion. Though old, they are ever new, constantly revealing to the seeker for truth a greater glory and a mightier power,” and that in “every age there is a new development of truth, a message of God to the people of that generation.”
Kung tinatanggap ng isang tao ang patotoo ni Jesus—na siyang Espiritu ng Propesiya, na siyang mga sulatin ni Ellen White—kung gayon, ang naunang sipi mula sa kanyang mga sulatin ay tinutukoy ang isyung aking tinatalakay. Isinulat niya na “ang mga katotohanan ng pagtubos ay may kakayahang patuloy na umunlad at lumawak. Bagaman luma, lagi silang bago, at walang patid na nagbubunyag sa naghahanap ng katotohanan ng isang higit na dakilang kaluwalhatian at isang higit na makapangyarihang kapangyarihan,” at na “sa bawat kapanahunan ay may isang bagong pag-unlad ng katotohanan, isang mensahe ng Diyos sa mga tao ng salinlahing iyon.”
Though the customary understanding of the book of Revelation that a typical Seventh-day Adventist might hold, is truth, the entire book of Revelation is a testimony of the last days. We are currently applying a truth that is now being unsealed, and that truth will not be recognized by those who are unwilling to accept that all the passages in the book of Revelation are part of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed in the last days.
Bagaman ang nakaugaliang pagkaunawa sa Aklat ng Pahayag na maaaring taglayin ng isang karaniwang Adventista ng Ikapitong Araw ay katotohanan, ang buong Aklat ng Pahayag ay isang patotoo hinggil sa mga huling araw. Kasalukuyan nating ipinaiiral ang isang katotohanang ngayo’y inaalisan ng selyo, at ang katotohanang iyon ay hindi kikilalanin ng mga ayaw tumanggap na ang lahat ng mga talata sa Aklat ng Pahayag ay kabahagi ng Pahayag ni Jesucristo na inaalisan ng selyo sa mga huling araw.
The understanding that Adventism has held concerning Revelation eleven, being a fulfillment of the French Revolution is correct, and Sister White upholds that correct view. Yet that truth was simply a history, that is recorded to illustrate the last days. All of the book of Revelation is governed by this prophetic phenomenon.
Ang pagkaunawang pinanghahawakan ng Adbentismo hinggil sa Apocalipsis kabanata labing-isa—na ito’y natupad sa panahon ng Rebolusyong Pranses—ay tama, at pinagtitibay ni Sister White ang wastong pananaw na iyon. Gayunman, ang katotohanang iyon ay pawang isang kasaysayan, na naitala upang ilarawan ang mga huling araw. Ang buong aklat ng Apocalipsis ay pinamamahalaan ng penomenong propetiko na ito.
We are building upon the hidden history of the seven thunders as a guide to bring Ezekiel thirty-seven, Isaiah forty and Revelation eleven together with Matthew twenty-five’s parable of the ten virgins. Another prophetic line that upholds the application of the prophetic sequence of events we are addressing is found in the line of Christ, which also includes a secondary witness. Jesus was thirty years old when He was baptized and became Jesus Christ, for “Christ” in the Greek of the New Testament, or “Messiah” in the Hebrew of the Old Testament, means the anointed one.
Sa nakatagong kasaysayan ng pitong kulog natin itinatayo ang gabay na mag-uugnay sa Ezekiel 37, Isaias 40, at Apocalipsis 11 sa talinghaga sa Mateo 25 tungkol sa sampung dalaga. Isa pang linyang propetiko na sumusuporta sa paglalapat ng pagkakasunod-sunod ng mga pangyayaring propetiko na ating tinatalakay ay matatagpuan sa linya ni Cristo, na naglalaman din ng ikalawang saksi. Si Hesus ay tatlumpung taong gulang nang siya’y nabautismuhan at naging Hesu-Cristo, sapagkat ang “Cristo” sa Griyego ng Bagong Tipan, o “Mesiyas” sa Hebreo ng Lumang Tipan, ay nangangahulugang ang Pinahiran.
That word, I say, ye know, which was published throughout all Judaea, and began from Galilee, after the baptism which John preached; How God anointed Jesus of Nazareth with the Holy Ghost and with power: who went about doing good, and healing all that were oppressed of the devil; for God was with him. Acts 10:37, 38.
Ang salitang iyon, sinasabi ko, ay inyong nalalaman, na ipinahayag sa buong Judea, at nagsimula sa Galilea, pagkatapos ng bautismong ipinangaral ni Juan; kung paanong pinahiran ng Diyos si Jesus na taga-Nazaret ng Espiritu Santo at ng kapangyarihan: na siya’y naglilibot na gumagawa ng mabuti, at nagpapagaling ng lahat ng mga pinahihirapan ng diyablo; sapagkat kasama niya ang Diyos. Gawa 10:37, 38.
For thirty years, Jesus prepared to be anointed, and once He was anointed at His baptism, He, as Christ presented His message for three and a half prophetic days. He was then slain, put in the grave, resurrected and then ascended to heaven. The beginning of his ministry of three and a half years of ministry was His baptism, that represents His death and resurrection, and at the end of his twelve hundred and sixty days of ministry He was crucified and then resurrected–for He is the beginning and ending. The event of His death and resurrection produced a mighty army that for another three and a half years took the gospel to the Jews, and thereafter to the world.
Sa loob ng tatlumpung taon, si Jesus ay naghanda upang Siya’y mapahiran, at nang Siya’y mapahiran sa Kaniyang bautismo, bilang Kristo ay ipinahayag Niya ang Kaniyang mensahe sa loob ng tatlo at kalahating araw na propetiko. Pagkatapos ay Siya’y pinaslang, inilibing, muling nabuhay, at saka umakyat sa langit. Ang pasimula ng Kaniyang tatlo at kalahating taon ng ministeryo ay ang Kaniyang bautismo, na kumakatawan sa Kaniyang kamatayan at pagkabuhay na mag-uli, at sa wakas ng Kaniyang isang libo dalawang daan at animnapung araw ng ministeryo Siya’y ipinako sa krus at pagkatapos ay muling nabuhay—sapagkat Siya ang pasimula at wakas. Ang kaganapan ng Kaniyang kamatayan at pagkabuhay na mag-uli ay nagbangon ng isang makapangyarihang hukbo na, sa loob pa ng iba pang tatlo at kalahating taon, ay naghatid ng ebanghelyo sa mga Judio, at pagkatapos ay sa sanlibutan.
The Catholic church, that is the antichrist of Bible prophecy, was also thirty years in preparation, before it was anointed with power. In 508, “the daily” was removed. Sister White informs us directly that the Millerites had the correct understanding of “the daily” in the book of Daniel, in spite of the fact that the Laodicean Seventh-day Adventist church returned to apostate Protestantism’s Satanic view of “the daily” in the 1930’s.
Ang Simbahang Katolika, na siyang Antikristo ayon sa propesiya ng Bibliya, ay sumailalim din sa tatlumpung taong paghahanda, bago ito pinahiran ng kapangyarihan. Noong 508, inalis ang "the daily". Tuwirang ipinabatid sa atin ni Sister White na ang mga Millerite ay nagtaglay ng wastong pagkaunawa sa "the daily" sa aklat ni Daniel, sa kabila ng katotohanang ang Laodiceang Iglesia ng mga Seventh-day Adventist ay nagbalik sa Satanikong pananaw ng tumalikod na Protestantismo hinggil sa "the daily" noong dekada 1930.
“Then I saw in relation to the ‘daily’ (Daniel 8:12) that the word ‘sacrifice’ was supplied by man’s wisdom, and does not belong to the text, and that the Lord gave the correct view of it to those who gave the judgment hour cry.” Early Writings, 74.
Pagkatapos ay nakita ko, hinggil sa “daily” (Daniel 8:12), na ang salitang “sacrifice” ay idinagdag lamang ng karunungan ng tao at hindi kabilang sa mismong teksto, at na ibinigay ng Panginoon ang wastong pananaw tungkol dito sa mga nagbigay ng panawagan ng oras ng paghatol. Early Writings, 74.
The “daily” represents paganism, and pagan Rome was the power that restrained and prevented the papacy from ascending to the throne of the earth. As predicted in the book of Daniel, and thereafter confirmed by history, and thereafter revealed by angels to William Miller and thereafter confirmed by Ellen White; in 508, the pagan restraint of the rise of the papacy was removed. As with Christ, for thirty years the antichrist prepared to be empowered in 538. Christ, and the antichrist were thirty years preparing to be empowered. Once the papacy was empowered in 538, it delivered its message of death for three and a half prophetic years, just as Christ had delivered His message of life, for three and a half years. The two witnesses of Revelation eleven, which in the history of the French Revolution represented the Old and New Testaments, were also given power to prophesy for three and a half prophetic days.
Ang "daily" ay kumakatawan sa paganismo, at ang paganong Roma ang kapangyarihang pumigil at naghadlang sa papado na makaakyat sa trono ng daigdig. Gaya ng ipinanghula sa aklat ni Daniel, at pagkaraan pinatunayan ng kasaysayan, at pagkaraan inihayag ng mga anghel kay William Miller, at pagkaraan pinagtibay ni Ellen White, noong 508 ay inalis ang paganong hadlang sa pag-angat ng papado. Gaya ni Cristo, sa loob ng tatlumpung taon ang antikristo ay naghanda upang pagkalooban ng kapangyarihan noong 538. Si Cristo, at ang antikristo, ay naghanda sa loob ng tatlumpung taon upang pagkalooban ng kapangyarihan. Nang maipagkaloob ang kapangyarihan sa papado noong 538, ipinahayag nito ang mensahe ng kamatayan sa loob ng tatlo't kalahating taon na propetiko, gaya ng pagpahayag ni Cristo ng Kanyang mensahe ng buhay sa loob ng tatlo't kalahating taon. Ang dalawang saksi ng Apocalipsis labing-isa, na sa kasaysayan ng Rebolusyong Pranses ay sumagisag sa Lumang at Bagong Tipan, ay binigyan din ng kapangyarihang manghula sa loob ng tatlo't kalahating araw na propetiko.
And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:3.
At pagkakalooban ko ng kapangyarihan ang aking dalawang saksi, at sila’y magpopropesiya sa loob ng isang libo dalawandaan at animnapung araw, na nakadamit ng kayong magaspang. Pahayag 11:3.
In 1798, after twelve hundred and sixty prophetic days, the antichrist received its deadly wound, just as Christ died on the cross after twelve hundred and sixty days, and just as the two witnesses, representing the Word of God were slain in the street after twelve hundred and sixty days.
Noong 1798, pagkaraan ng isang libo dalawang daan at animnapung araw na propetiko, tinamo ng Antikristo ang nakamamatay nitong sugat, gaya ng pagkamatay ni Kristo sa krus pagkaraan ng isang libo dalawang daan at animnapung araw, at gaya rin ng dalawang saksi, na kumakatawan sa Salita ng Diyos, na pinaslang sa lansangan pagkaraan ng isang libo dalawang daan at animnapung araw.
On the third day Christ was resurrected, and one of the primary subjects of the antichrist in the book of Revelation is the healing of its deadly wound, or its resurrection. The resurrection of Christ occurred on the third day, and the resurrection of the two witnesses, occurred after three and a half days. The antichrist is resurrected symbolically on the third day, for on several prophetic witnesses, the third day is a symbol of the Sunday law. At the Sunday law, the sea beast of Revelation thirteen is resurrected, and the mark of the sea beast, becomes a test. Then the United Nations, the ten kings of Revelation seventeen, at the direction of the United States, who is the premier king of the ten kings, will lift the antichrist up as the head of the three-fold union, as the papacy ascends to the throne of the earth.
Sa ikatlong araw ay muling nabuhay si Cristo, at isa sa mga pangunahing paksa hinggil sa antikristo sa aklat ng Pahayag ay ang paggaling ng nakamamatay nitong sugat, o ang muling pagkabuhay nito. Naganap ang muling pagkabuhay ni Cristo sa ikatlong araw, at ang muling pagkabuhay ng dalawang saksi ay naganap makalipas ang tatlo at kalahating araw. Ang antikristo ay muling nabubuhay sa paraang simboliko sa ikatlong araw, sapagkat ayon sa ilang patotoong propetiko, ang ikatlong araw ay sagisag ng batas sa Araw ng Linggo. Sa batas sa Araw ng Linggo, ang hayop na mula sa dagat sa Pahayag labintatlo ay muling nabubuhay, at ang tanda ng hayop na mula sa dagat ay nagiging isang pagsubok. Pagkatapos, ang Nagkakaisang mga Bansa, ang sampung hari ng Pahayag labimpito, sa atas ng Estados Unidos, na siyang pangunahing hari sa sampung hari, ay itatanghal ang antikristo bilang ulo ng tatluhang unyon, habang ang pagkapapa ay umaakyat sa luklukan ng daigdig.
“As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.
"Samantalang papalapit tayo sa huling krisis, lubhang mahalagang umiiral ang pagkakasundo at pagkakaisa sa mga kasangkapan ng Panginoon. Ang sanlibutan ay lipos ng unos, digmaan, at pagkakasalungatan. Gayunman, sa ilalim ng iisang ulo—ang kapangyarihang papal—magkakaisa ang mga tao upang salungatin ang Diyos sa katauhan ng Kanyang mga saksi. Ang pagbubuklod na ito ay pinatatatag ng dakilang tumalikod. Habang pinagsisikapan niyang pag-isahin ang kanyang mga ahente sa pakikipagdigma laban sa katotohanan, siya rin ay gagawa upang hatiin at pangalatin ang mga tagapagtaguyod nito. Paninibugho, masasamang hinala, at paninirang-puri ay kanyang inuudyukan upang magbunga ng alitan at hidwaan." Testimonies, tomo 7, 182.
When the antichrist is resurrected, it ascends to the throne of the earth and leads the three-fold union on its march to Armageddon as Jezebel led Ahab to mount Carmel. The Psalmist Asaph, identifies ten nations, representing the United Nations, as an evil confederacy of God’s enemies, who lift up their “head,” which is the “papal power.”
Kapag muling nabuhay ang Antikristo, aakyat ito sa trono ng daigdig at pangungunahan ang tatluhang unyon sa pagmartsa nito tungo sa Armagedon, gaya ng pinangunahan ni Jezebel si Ahab patungo sa Bundok Carmel. Ang Salmista na si Asaf ay tinutukoy ang sampung bansa, na kumakatawan sa Nagkakaisang mga Bansa, bilang isang masamang konpederasyon ng mga kaaway ng Diyos, na itinatataas ang kanilang "ulo," na siyang "kapangyarihang papal".
A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee: The tabernacles of Edom, and the Ishmaelites; of Moab, and the Hagarenes; Gebal, and Ammon, and Amalek; the Philistines with the inhabitants of Tyre; Assur also is joined with them: they have holpen the children of Lot. Selah. Psalms 83:1–8.
Isang Awit o Salmo ni Asaf. Huwag kang tumahimik, O Diyos; huwag mong itikom ang iyong bibig, at huwag kang manatiling walang-kibo, O Diyos. Sapagkat, narito, ang iyong mga kaaway ay nagkakagulo; at silang napopoot sa iyo ay itinaas ang ulo. Sila’y nagpanukala nang may katusuhan laban sa iyong bayan, at nagsanggunian laban sa iyong mga ikinukubli. Kanilang sinabi, Halina, at atin silang lipulin upang huwag na silang maging isang bansa; upang ang pangalan ng Israel ay hindi na maalaala pa. Sapagkat nagsanggunian silang magkakasama na may iisang loob; sila’y nakipagtipan laban sa iyo: Ang mga tolda ng Edom, at ang mga Ismaelita; ng Moab, at ng mga Hagareno; Gebal, at Ammon, at Amalek; ang mga Filisteo, na kasama ng mga nananahan sa Tiro; Sumapi rin sa kanila ang Asur; kanilang tinulungan ang mga anak ni Lot. Selah. Mga Awit 83:1-8.
The ensign of the three angels is then flying in the midst of heaven.
Kung magkagayon, ang estandarte ng tatlong anghel ay lumilipad sa kalagitnaan ng langit.
And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, Saying with a loud voice, Fear God, and give glory to him; for the hour of his judgment is come: and worship him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters. And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because she made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication. And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, The same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: And the smoke of their torment ascendeth up for ever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus. Revelation 14:6–12.
At nakita ko ang isa pang anghel na lumilipad sa kalagitnaan ng langit, na may dalang walang hanggang Ebanghelyo upang ipangaral sa mga nananahan sa lupa, at sa bawat bansa, at lipi, at wika, at bayan; na nagsasabi nang malakas na tinig, Matakot kayo sa Diyos, at ibigay ninyo sa kaniya ang kaluwalhatian; sapagkat dumating na ang oras ng kaniyang paghatol: at sambahin ninyo siya na lumikha ng langit, at ng lupa, at ng dagat, at ng mga bukal ng tubig. At sumunod ang isa pang anghel, na nagsasabi, Bumagsak, bumagsak ang Babilonia, ang dakilang lungsod, sapagkat pinainom niya ang lahat ng mga bansa ng alak ng poot ng kaniyang pakikiapid. At ang ikatlong anghel ay sumunod sa kanila, na nagsasabi nang malakas na tinig, Kung sinumang tao ay sumasamba sa hayop at sa kaniyang larawan, at tumatanggap ng kaniyang tanda sa kaniyang noo, o sa kaniyang kamay, ay iinom din ng alak ng poot ng Diyos, na ibinubuhos nang walang halo sa kopa ng kaniyang galit; at siya'y pahihirapan sa apoy at asupre sa harapan ng mga banal na anghel, at sa harapan ng Kordero: At ang usok ng kanilang pagdurusa ay pumapailanlang magpakailanman at walang hanggan: at sila'y walang kapahingahan araw o gabi, ang sumasamba sa hayop at sa kaniyang larawan, at ang sinumang tumatanggap ng tanda ng kaniyang pangalan. Narito ang pagtitiis ng mga banal: narito ang mga tumutupad sa mga utos ng Diyos, at ang pananampalataya ni Jesus. Apocalipsis 14:6-12.
The ensign of the three angels will then be flying in the midst of heaven, but soon the antichrist will be lifted up to heaven by the ten kings of the United Nations. The ensign will then be proclaiming the message of “truth” and the antichrist will then be proclaiming the message of tradition and custom. The three angels are warning mankind to not accept the mark of the papacy, but the United States as the false prophet, will force the world to accept that very mark.
Kung magkagayo’y ang estandarte ng tatlong anghel ay magwawagayway sa kalagitnaan ng langit, ngunit di maglalaon, ang antikristo ay itataas sa langit ng sampung hari ng mga Nagkakaisang Bansa. Kung magkagayo’y ang estandarte ay magpapahayag ng mensahe ng “katotohanan” at ang antikristo nama’y magpapahayag ng mensahe ng tradisyon at kaugalian. Ang tatlong anghel ay nagbababala sa sangkatauhan na huwag tanggapin ang tanda ng Papado, ngunit ang Estados Unidos, bilang ang huwad na propeta, ay pipilitin ang sanlibutan na tanggapin ang mismong tandang iyon.
We will end here, and take it up in our next article.
Dito na natin wawakasan, at ipagpapatuloy natin ito sa susunod nating artikulo.