Islam of the first and second woes of Revelation chapter nine represented the judgment that was brought upon Rome. William Miller had called the trumpets, “the peculiar judgments” which were brought upon Rome, but Miller could not see Modern Rome, as the threefold alliance which leads the world to Armageddon. Uriah Smith recognized the trumpets represented God’s judgment upon Rome, and that the fifth and sixth trumpets (first and second Woes), were judgments upon the Catholic church.
Vahiy kitabının dokuzuncu bölümündeki birinci ve ikinci Vaylarla ilişkilendirilen İslam, Roma’nın üzerine getirilen yargıyı temsil ediyordu. William Miller, borazanları Roma’nın üzerine getirilen “kendine özgü yargılar” olarak adlandırmıştı; ancak Miller, dünyayı Armagedon’a götüren üçlü ittifak olarak Modern Roma’yı göremedi. Uriah Smith, borazanların Tanrı’nın Roma üzerindeki yargısını temsil ettiğini ve beşinci ve altıncı borazanların (birinci ve ikinci Vaylar) Katolik Kilisesi üzerine gelen yargılar olduğunu kabul etti.
“For an exposition of this trumpet, we shall again draw from the writings of Mr. Keith. This writer truthfully says: ‘There is scarcely so uniform an agreement among interpreters concerning any other part of the Apocalypse as respecting the application of the fifth and sixth trumpets, or the first and second woes, to the Saracens and Turks. It is so obvious that it can scarcely be misunderstood. Instead of a verse or two designating each, the whole of the ninth chapter of the Revelation in equal portions, is occupied with a description of both.
Bu borazanın açıklaması için yine Bay Keith'in yazılarından yararlanacağız. Bu yazar yerinde olarak şöyle diyor: 'Yorumcular arasında, Apokalips'in başka hiçbir bölümü hakkında, beşinci ve altıncı borazanların ya da birinci ve ikinci felaketlerin Sarazenler ve Türklere uygulanması konusundakine benzer ölçüde yeknesak bir görüş birliği neredeyse yoktur. Bu o kadar açıktır ki neredeyse yanlış anlaşılamaz. Her birini işaret eden bir iki ayet yerine, Vahiy'in dokuzuncu bölümünün bütünü, eşit paylar hâlinde, her ikisinin tasvirine ayrılmıştır.'
“‘The Roman empire declined, as it arose, by conquest; but the Saracens and the Turks were the instruments by which a false religion became the scourge of an apostate church; and hence, instead of the fifth and sixth trumpets, like the former, being designated by that name alone, they are called woes.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 495.
"Roma İmparatorluğu, nasıl fetih yoluyla yükseldiyse, aynı şekilde fetihle geriledi; ancak Sarazenler ve Türkler, sahte bir dinin dinden dönmüş bir kilisenin başına bela olmasının araçlarıydı; ve bu yüzden, öncekiler gibi beşinci ve altıncı borazanların yalnızca o adla anılması yerine, bunlara vaylar denir." Uriah Smith, Daniel ve Vahiy, 495.
What Miller and Smith did not recognize about the trumpets as God’s judgment upon Rome, was that those judgments were brought about by the enforcement of the worship of the sun. In the year 321, Constantine passed the first Sunday law, and nine years later he moved the capital from the city of Rome, to the city of Constantinople, thus initiating the process of disintegration of the Roman Empire. In Daniel chapter eleven, pagan Rome was to rule supremely for a “time,” which represented the three hundred and sixty years, from the Battle of Actium, in the year 31 BC, unto the year 330, when Constantine divided the kingdom into the West and the East.
Miller ve Smith, borazanların Tanrı’nın Roma üzerindeki yargısı olarak anlaşılmasıyla ilgili şu noktayı kavrayamadılar: Bu yargılar, güneşe tapınmanın zorla dayatılmasıyla ortaya çıktı. 321 yılında Konstantin ilk Pazar yasasını çıkardı ve dokuz yıl sonra başkenti Roma kentinden Konstantinopolis’e taşıdı; böylece Roma İmparatorluğu’nun çözülme sürecini başlattı. Daniel’in on birinci bölümüne göre, putperest Roma, “bir zaman” boyunca, MÖ 31’deki Aktium Savaşı’ndan Konstantin’in krallığı Batı ve Doğu olarak böldüğü 330 yılına kadar süren ve üç yüz altmış yılı temsil eden bir dönem boyunca, mutlak egemenlikle hüküm sürecekti.
He shall enter peaceably even upon the fattest places of the province; and he shall do that which his fathers have not done, nor his fathers’ fathers; he shall scatter among them the prey, and spoil, and riches: yea, and he shall forecast his devices against the strong holds, even for a time. Daniel 11:24.
Barış içinde eyaletin en verimli yerlerine bile girecek; babalarının da atalarının da yapmadığını yapacak; ganimeti, yağmayı ve serveti aralarında dağıtacak; evet, bir süre için müstahkem yerlere karşı düzenler kuracak. Daniel 11:24.
During those three hundred and sixty years, the Roman Empire was essentially invincible, but once the capital was moved to the East, the ability to govern such a massive empire was no longer possible. Constantine tried to maintain control by dividing the kingdom between his three sons, but that only furthered the crumbling of the former empire.
O üç yüz altmış yıl boyunca Roma İmparatorluğu esasen yenilmezdi, ancak başkent Doğu'ya taşınır taşınmaz böylesine devasa bir imparatorluğu yönetmek artık mümkün değildi. Konstantin, krallığı üç oğlu arasında bölerek denetimi sürdürmeye çalıştı, ancak bu sadece eski imparatorluğun çöküşünü daha da hızlandırdı.
When the papacy took the throne of the earth in the year 538, at the third Council of Orleans a Sunday law was passed. Thus, in the year 606, Mohammed began his prophetic ministry, and symbolically represented the trumpet that was to be what the historians identify as a “scourge of an apostate church.” The history of the first and second woes, beginning with the ministry of Mohammed in the year 606, concluded on October 22, 1844, when the seventh trumpet sounded.
Papalık 538 yılında yeryüzünün tahtına oturduğunda, Üçüncü Orléans Konsili’nde bir Pazar günü yasası kabul edildi. Böylece 606 yılında Muhammed peygamberlik hizmetine başladı ve sembolik olarak, tarihçilerin “mürted bir kilisenin kırbacı” diye adlandırdıkları boruyu temsil ediyordu. 606 yılında Muhammed’in hizmetiyle başlayan birinci ve ikinci “vay”ların tarihi, yedinci boru çaldığında, 22 Ekim 1844’te sona erdi.
The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded; and there were great voices in heaven, saying, The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of his Christ; and he shall reign for ever and ever. Revelation 11:14, 15.
İkinci felaket geçti; işte, üçüncü felaket çabucak geliyor. Yedinci melek borazanını çaldı; gökte güçlü sesler duyuldu, şöyle diyorlardı: Bu dünyanın krallıkları Rabbimizin ve O'nun Mesihi'nin oldu; O sonsuzlara dek hüküm sürecektir. Vahiy 11:14, 15.
During the history of the first two Woes, Constantinople, the capital of eastern Rome, was conquered in 1453, and papal Rome in the west was delivered its deadly wound in 1798. The “scourge of an apostate church,” had brought down both civil and religious Rome. The threefold union of Modern Rome is accomplished at the soon-coming Sunday law in the United States.
İlk iki Felaketin tarihi boyunca, Doğu Roma’nın başkenti Konstantinopolis 1453’te fethedildi ve Batı’daki Papalık Roma 1798’de ölümcül yarasını aldı. “Mürtet bir kilisenin kamçısı” hem sivil hem de dini Roma’yı çökertmişti. Modern Roma’nın üçlü birliği, Amerika Birleşik Devletleri’nde yakında çıkacak Pazar yasasıyla tamamlanacaktır.
“The Protestants of the United States will be foremost in stretching their hands across the gulf to grasp the hand of Spiritualism; they will reach over the abyss to clasp hands with the Roman power; and under the influence of this threefold union, this country will follow in the steps of Rome in trampling on the rights of conscience.” The Great Controversy, 588.
"Amerika Birleşik Devletleri’nin Protestanları, Spiritüalizmin elini kavramak için uçurumu aşarak ellerini uzatmada başı çekecek; Roma gücüyle el sıkışmak için derin uçurumun üzerinden uzanacaklar; ve bu üçlü birliğin etkisi altında, bu ülke vicdan haklarını çiğneme konusunda Roma’nın izinden gidecek." Büyük Tartışma, 588.
At that time, Islam of the third Woe will accomplish God’s judgment against Modern Rome for its enforcement of Sunday worship, as He did with pagan Rome, and papal Rome. With pagan Rome He employed the first four trumpets to bring an end to Roman rulership in the capital of western Rome by the year 476, for after the year 476, no ruler of the city was of Roman lineage. By 1453 the fifth trumpet of Islam brought Roman rulership of eastern Rome to an end. By 1798, papal rulership of the former tenfold division of the nations of Europe was brought to an end in the history of the sixth trumpet of Islam. The demise of the civil kingdom of Rome, both west and east, and the religious kingdom of Rome was brought about following the enforcement of the pagan worship of the sun.
O zaman, üçüncü Vay’ın İslamı, Modern Roma’nın Pazar günü ibadetini dayatması nedeniyle ona karşı Tanrı’nın yargısını, O’nun putperest Roma ve papalık Roması üzerinde yaptığı gibi, yerine getirecektir. Putperest Roma’ya karşı, 476 yılına gelindiğinde Batı Roma’nın başkentindeki Roma egemenliğine son vermek için ilk dört borazanı kullandı; çünkü 476 yılından sonra şehrin hiçbir yöneticisi Roma soyundan değildi. 1453’e gelindiğinde, İslam’ın beşinci borazanı Doğu Roma’daki Roma egemenliğini sona erdirdi. 1798’e gelindiğinde, Avrupa uluslarının eski on parçalı bölünmesi üzerindeki papalık yönetimi, İslam’ın altıncı borazanının tarihinde sona erdirildi. Roma’nın hem batıdaki hem doğudaki sivil krallığının ve Roma’nın dinsel krallığının çöküşü, putperest güneş ibadetinin dayatılmasının ardından gerçekleşti.
“The people of the United States have been a favored people; but when they restrict religious liberty, surrender Protestantism, and give countenance to popery, the measure of their guilt will be full, and ‘national apostasy’ will be registered in the books of heaven. The result of this apostasy will be national ruin.” Review and Herald, May 2, 1893.
"Amerika Birleşik Devletleri halkı ayrıcalıklı bir halk olmuştur; ancak din özgürlüğünü kısıtladıklarında, Protestanlıktan vazgeçtiklerinde ve papalığa destek verdiklerinde, suçlarının ölçüsü dolacak ve 'ulusal dinden dönme' gökteki kitaplara kaydedilecektir. Bu dinden dönmenin sonucu ulusal yıkım olacaktır." Review and Herald, 2 Mayıs 1893.
The triple application of prophecy establishes the characteristic of the final fulfillment of the prophecy based upon the characteristics of the first two fulfillments. On September 11, 2001 the third Woe arrived in history. It had initially arrived on October 22, 1844, for the third Woe is the seventh trumpet, and that trumpet began to sound at that time. But as with ancient Israel, modern Israel chose rebellion and brought about a period of wandering in the wilderness instead of finishing the work. The sealing time of the third angel was therefore delayed, until it began again on September 11, 2001.
Kehanetin üçlü uygulanışı, ilk iki gerçekleşmenin özelliklerine dayanarak kehanetin nihai gerçekleşmesinin niteliğini belirler. 11 Eylül 2001’de üçüncü “Vay” tarih sahnesine çıktı. Bu aslında ilk olarak 22 Ekim 1844’te gelmişti; çünkü üçüncü “Vay” yedinci borazandır ve o borazan o zaman çalmaya başlamıştı. Ancak eski İsrail’de olduğu gibi, modern İsrail isyanı seçti ve işi tamamlamak yerine çölde dolaşma dönemine yol açtı. Bu nedenle üçüncü meleğin mühürleme zamanı ertelendi; ta ki 11 Eylül 2001’de yeniden başlayana kadar.
“For forty years did unbelief, murmuring, and rebellion shut out ancient Israel from the land of Canaan. The same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan. In neither case were the promises of God at fault. It is the unbelief, the worldliness, unconsecration, and strife among the Lord’s professed people that have kept us in this world of sin and sorrow so many years.” Selected Messages, book 2, 69.
Kırk yıl boyunca, imansızlık, sızlanma ve isyan, eski İsrail’in Kenan diyarına girmesini engelledi. Aynı günahlar, modern İsrail’in göksel Kenan’a girişini geciktirdi. Her iki durumda da suç Tanrı’nın vaatlerinde değildi. Bizi bu günah ve keder dünyasında bunca yıl tutan, Rab’be ait olduklarını söyleyen halkın arasındaki imansızlık, dünyevîlik, adanmamışlık ve çekişmedir. Seçilmiş Mesajlar, kitap 2, 69.
God does not change, and He judges according to the available light. Modern Israel had more available light than ancient Israel, and we are informed “the same sins have delayed the entrance of modern Israel into the heavenly Canaan.” If modern Israel was only held accountable to the light which ancient Israel was held accountable to, it would have been enough, but they had more light. Therefore, if it was the “same sins” that caused “ancient Israel” to wander in the wilderness for “forty years,” then not only was modern Israel banished to the “wilderness” in the rebellion of 1863, but they were just as certainly destined to die there. Their “sins” have delayed the work of the third angel until now.
Tanrı değişmez ve mevcut ışığa göre yargılar. Modern İsrail’in Eski İsrail’den daha fazla mevcut ışığı vardı ve bize, “aynı günahların modern İsrail’in göksel Kenan’a girişini geciktirdiği” bildirilmiştir. Eğer modern İsrail yalnızca Eski İsrail’in sorumlu tutulduğu ışığa karşı sorumlu tutulmuş olsaydı, bu yeterli olurdu; fakat onların daha fazla ışığı vardı. O hâlde, eğer “aynı günahlar” “Eski İsrail”in “kırk yıl” boyunca çölde dolaşmasına neden olduysa, o zaman modern İsrail yalnızca 1863’teki isyanda “çöl”e sürgün edilmekle kalmadı; orada ölmeye de aynı kesinlikle yazgılıydı. Onların “günahları” üçüncü meleğin işini şimdiye dek geciktirdi.
“Said the angel, ‘The third angel is binding, or sealing, them in bundles for the heavenly garner.’ This little company looked careworn, as if they had passed through severe trials and conflicts. And it appeared as if the sun had just risen from behind a cloud and shone upon their countenances, causing them to look triumphant, as if their victories were nearly won.” Early Writings, 88.
“Melek şöyle dedi: ‘Üçüncü melek, onları göksel ambar için demetler hâlinde bağlıyor ya da mühürlüyor.’ Bu küçük topluluk, sanki ağır sınamalar ve mücadelelerden geçmiş gibi, kaygıdan yıpranmış görünüyordu. Ve sanki güneş az önce bir bulutun arkasından doğmuş ve çehrelerine vurmuş gibiydi; bu da onları, zaferleri neredeyse kazanılmış gibi, muzaffer gösteriyordu.” Erken Yazılar, 88.
The same sins that banished ancient Israel to die in the wilderness have delayed the work of the third angel who arrived on October 22, 1844.
Eski İsrail’i çölde ölüme sürgün eden aynı günahlar, 22 Ekim 1844’te gelen üçüncü meleğin görevini geciktirmiştir.
“After Jesus opened the door of the most holy, the light of the Sabbath was seen, and the people of God were tested, as the children of Israel were tested anciently, to see if they would keep God’s law. I saw the third angel pointing upward, showing the disappointed ones the way to the holiest of the heavenly sanctuary. As they by faith enter the most holy, they find Jesus, and hope and joy spring up anew. I saw them looking back, reviewing the past, from the proclamation of the second advent of Jesus, down through their experience to the passing of the time in 1844. They see their disappointment explained, and joy and certainty again animate them. The third angel has lighted up the past, the present, and the future, and they know that God has indeed led them by His mysterious providence.” Early Writings, 254.
"İsa En Kutsal Yer’in kapısını açtıktan sonra, Sebt gününün ışığı görüldü ve Tanrı’nın halkı, eski zamanlarda İsrailoğullarının sınandığı gibi, Tanrı’nın yasasına uyup uymayacaklarını görmek için sınandı. Üçüncü meleğin yukarıyı işaret ettiğini, hayal kırıklığına uğramış olanlara göksel tapınağın En Kutsal Yeri’ne giden yolu gösterdiğini gördüm. İmanla En Kutsal Yer’e girdiklerinde İsa’yı buluyorlar ve umut ile sevinç yeniden filizleniyor. Geriye bakıp, İsa’nın ikinci gelişinin ilanından başlayarak 1844’te belirlenen zamanın geçip gitmesine dek yaşadıkları deneyimi gözden geçirdiklerini gördüm. Hayal kırıklıklarının açıklığa kavuştuğunu görüyorlar ve sevinç ile kesinlik yeniden onları canlandırıyor. Üçüncü melek geçmişi, bugünü ve geleceği aydınlattı ve Tanrı’nın onları gerçekten gizemli takdiriyle yönlendirdiğini biliyorlar." Erken Yazılar, 254.
The third angel is the sealing angel, and he arrived on October 22, 1844, but his work was delayed by the same sins that caused ancient Israel to die in the wilderness. The delay caused by the rebellion of 1863, was a delaying of the work of the third angel, and therefore the sealing has been hindered and delayed for over one hundred years.
Üçüncü melek, mühürleme meleğidir ve 22 Ekim 1844’te geldi, ancak görevi, kadim İsrail’in çölde ölmesine neden olan aynı günahlar tarafından geciktirildi. 1863’teki isyanın yol açtığı gecikme, üçüncü meleğin işinin ertelenmesiydi ve bu nedenle mühürleme yüz yılı aşkın süredir engellenmiş ve geciktirilmiştir.
“[Numbers 32:6–15, quoted.] The Lord God is a jealous God, yet He bears long with the sins and transgressions of His people in this generation. If the people of God had walked in His counsel, the work of God would have advanced, the messages of truth would have been borne to all people that dwell on the face of the whole earth. Had the people of God believed Him and been doers of His word, had they kept His commandments, the angel would not have come flying through heaven with the message to the four angels that were to let loose the winds that they should blow upon the earth crying, Hold, hold the four winds that they blow not upon the earth until I have sealed the servants of God in their foreheads. But because the people are disobedient, unthankful, unholy, as were ancient Israel, time is prolonged that all may hear the last message of mercy proclaimed with a loud voice. The Lord’s work has been hindered, the sealing time delayed. Many have not heard the truth. But the Lord will give them a chance to hear and be converted, and the great work of God will go forward.” Manuscript Releases, volume 15, 292.
[Sayılar 32:6-15'ten alıntı.] Rab Tanrı kıskanç bir Tanrı’dır; yine de bu kuşakta halkının günah ve suçlarına uzun süre katlanır. Tanrı’nın halkı O’nun öğüdüne göre yürümüş olsaydı, Tanrı’nın işi ilerler, gerçeğin mesajları yeryüzünde yaşayan bütün insanlara ulaştırılmış olurdu. Tanrı’nın halkı O’na iman etmiş ve sözünün uygulayıcıları olmuş, buyruklarını tutmuş olsaydı, melek göklerde uçarak, rüzgarları salıverip yeryüzüne estirecek olan dört meleğe, “Tutun, tutun dört rüzgarı; Tanrı’nın kullarını alınlarında mühürleyinceye kadar yeryüzüne esmesinler” diye haykıran mesajla gelmeyecekti. Ama halk itaatsiz, nankör, kutsallıktan yoksun olduğundan, tıpkı eski İsrail gibi, herkes yüksek sesle ilan edilen son merhamet mesajını işitebilsin diye zaman uzatılıyor. Rab’bin işi engellendi, mühürleme zamanı gecikti. Birçoğu gerçeği işitmedi. Ama Rab onlara işitip dönmeleri için bir fırsat verecek ve Tanrı’nın büyük işi ilerleyecek. Manuscript Releases, cilt 15, 292.
On September 11, 2001 the third angel arrived again, and the sealing time which had been delayed since the rebellion of 1863, began again. It was the arrival of Islam of the third Woe, which is also the seventh trumpet that marks the beginning of the sealing time. The sealing time began with the arrival of the third angel on October 22, 1844, when the seventh trumpet began to sound, but that trumpet was hindered and delayed.
11 Eylül 2001'de üçüncü melek yeniden geldi ve 1863'teki isyandan beri geciktirilmiş olan mühürleme zamanı yeniden başladı. Bu, üçüncü Vay'a ait İslam'ın gelişiydi; üçüncü Vay ise aynı zamanda mühürleme zamanının başlangıcını işaret eden yedinci borazandır. Mühürleme zamanı, yedinci borazan çalmaya başladığında, 22 Ekim 1844'te üçüncü meleğin gelişiyle başladı, ancak o borazan engellendi ve geciktirildi.
And the angel which I saw stand upon the sea and upon the earth lifted up his hand to heaven, And sware by him that liveth for ever and ever, who created heaven, and the things that therein are, and the earth, and the things that therein are, and the sea, and the things which are therein, that there should be time no longer: But in the days of the voice of the seventh angel, when he shall begin to sound, the mystery of God should be finished, as he hath declared to his servants the prophets. Revelation 10:5–7.
Ve denizin ve yeryüzünün üzerinde durduğunu gördüğüm melek elini göğe kaldırdı ve sonsuzlara dek yaşayan, göğü ve onda bulunanları, yeri ve onda bulunanları, denizi ve onda bulunanları yaratan üzerine ant içti: artık zamanın olmayacağını. Ama yedinci meleğin sesi duyulduğu günlerde, borusunu çalmaya başladığında, Tanrı’nın sırrı, kulları olan peygamberlere bildirdiği gibi, tamamlanacaktır. Vahiy 10:5-7.
The “voice” of the seventh angel, is the voice of the angel of Revelation chapter eighteen, which descended when the great buildings of New York City were thrown down.
Yedinci meleğin "sesi", New York şehrinin büyük binaları yıkıldığında inen Vahiy'in on sekizinci bölümündeki meleğin sesidir.
And after these things I saw another angel come down from heaven, having great power; and the earth was lightened with his glory. And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. For all nations have drunk of the wine of the wrath of her fornication, and the kings of the earth have committed fornication with her, and the merchants of the earth are waxed rich through the abundance of her delicacies. Revelation 18:1–3.
Bundan sonra başka bir meleğin gökten indiğini gördüm; büyük yetkisi vardı ve yeryüzü onun görkemiyle aydınlandı. Güçlü bir sesle yüksek sesle haykırarak şöyle dedi: Büyük Babil düştü, düştü; cinlerin meskeni, her murdar ruhun barınağı, her murdar ve nefret edilen kuşun kafesi oldu. Çünkü bütün uluslar onun fuhşunun gazap şarabından içtiler; yeryüzünün kralları onunla zina ettiler ve yeryüzünün tüccarları onun sefahatinin bolluğuyla zengin oldular. Vahiy 18:1–3.
The “voice” of the mighty angel who descends, commands the angels to hold the four winds, that are represented as an “angry horse” seeking to break loose and bring death and destruction in its path.
İnen kudretli meleğin "sesi", meleklere, kopup kurtulmaya ve geçtiği her yere ölüm ve yıkım getirmeye çalışan "öfkeli bir at" olarak tasvir edilen dört rüzgârı tutmalarını emreder.
“The angels of God do His bidding, holding back the winds of the earth, that the winds should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree, until the servants of God should be sealed in their foreheads. The mighty angel is seen ascending from the east (or sunrising). This mightiest of angels has in his hand the seal of the living God, or of Him who alone can give life, who can inscribe upon the foreheads the mark or inscription, to whom shall be granted immortality, eternal life. It is the voice of this highest angel that had authority to command the four angels to keep in check the four winds until this work was performed, and until he should give the summons to let them loose.” Testimonies to Ministers, 445.
Tanrı’nın melekleri O’nun buyruğunu yerine getiriyor, yeryüzünün rüzgârlarını tutuyorlar; ta ki Tanrı’nın kullarının alınlarına mühür vurulana kadar rüzgârlar ne yeryüzünün üzerine, ne denizin üzerine, ne de herhangi bir ağacın üzerine essin. Kudretli bir meleğin doğudan (ya da gün doğusundan) yükseldiği görülür. Bu meleklerin en kudretlisinin elinde, yaşayan Tanrı’nın, yani yalnızca yaşam verebilenin ve alınlara işareti ya da yazıyı kazıyabilenin mührü vardır; öyle bir işaret ki, onu taşıyanlara ölümsüzlük, sonsuz yaşam verilecektir. İşte bu en yüce meleğin sesi, bu iş tamamlanıncaya ve onları salıvermeleri için çağrıyı yapıncaya kadar dört meleğe dört rüzgârı dizginlemelerini emretme yetkisine sahipti. Din Görevlilerine Tanıklıklar, 445.
The angel who commands the four angels to hold the winds, is the angel of Revelation chapter eighteen who lightens the earth with His glory, and his “strong voice” is the voice of the seventh angel.
Dört meleğe rüzgârları tutmalarını emreden melek, Vahiy'in on sekizinci bölümünde yeryüzünü O'nun yüceliğiyle aydınlatan melektir ve onun "güçlü sesi" yedinci meleğin sesidir.
“And what a representation is given in Revelation 7 for our consideration and comfort and encouragement! The four angels are commissioned to do a work upon the earth. But One who purchased the world by giving Himself for its ransom has a chosen few. Who? Those who are keeping all of the commandments of God and have the faith of Jesus.
Ve Vahiy 7'de, düşünmemiz, teselli ve cesaret bulmamız için ne güçlü bir tasvir sunuluyor! Dört melek yeryüzünde bir iş yapmakla görevlendiriliyor. Ama kendini fidye olarak vererek dünyayı satın alan O'nun seçtiği birkaçı vardır. Kim onlar? Tanrı'nın bütün buyruklarını yerine getiren ve İsa'nın imanına sahip olanlar.
“John’s attention was called to another scene: ‘And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God’ (Revelation 7:2). Who is this? The Angel of the covenant. He comes from the sunrising. He is the Dayspring from on high. He is the Light of the world. ‘In Him was life; and the life was the light of men’ (John 1:4). This is the One Isaiah describes: ‘Unto us a Child is born, unto us a Son is given: and the government shall be upon His shoulder; and His name shall be called Wonderful, Counselor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ (Isaiah 9:6). He cried, as One who had superiority over the hosts of angels in heaven ‘to whom it was given to hurt the earth, and the sea, saying, “hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads” (Revelation 7:2, 3).
John'un dikkati başka bir sahneye çekildi: 'Ve yaşayan Tanrı'nın mührünü taşıyan, doğudan yükselen başka bir meleği gördüm' (Vahiy 7:2). Bu kim? Antlaşmanın Meleği. Güneşin doğduğu yerden gelir. O, yüceden gelen Şafak'tır. O, dünyanın ışığıdır. 'O'nda yaşam vardı; ve yaşam insanların ışığıydı' (Yuhanna 1:4). Yeşaya'nın tasvir ettiği de O'dur: 'Bize bir Çocuk doğdu, bize bir Oğul verildi; ve yönetim O'nun omzunda olacak; ve O'nun adı Harika, Öğütçü, Güçlü Tanrı, Ebedi Baba, Barışın Prensi olarak çağrılacak' (Yeşaya 9:6). O, gökteki melek orduları üzerinde üstünlüğe sahip Biri olarak, yeryüzüne ve denize zarar verme yetkisi verilmiş olanlara şöyle diyerek bağırdı: 'Tanrı'mızın kullarını alınlarında mühürleyinceye kadar ne yeryüzüne, ne denize, ne de ağaçlara zarar vermeyin' (Vahiy 7:2, 3).
“Here is the divine and human united. The command is given to the four angels to hold in check the four winds until they receive His summons. Read the entire chapter. The cry, ‘Hurt not,’ is uttered by the Restorer, the Redeemer.
Burada ilahi olanla insani olan birleşmiştir. Dört meleğe, O’nun çağrısını alana kadar dört rüzgarı dizginlemeleri emri verilir. Bütün bölümü okuyun. ‘Zarar vermeyin’ haykırışı Onarıcı, Kurtarıcı tarafından dile getirilir.
“Judgment and wrath were to be repressed only for a little space until a certain work was done. The message, the last message of warning and mercy, has been retarded in doing its work by the selfish love of money, the selfish love of ease, and the unfitness of man to do a work that needs to be done. The angel that is to lighten the earth with His glory has waited for human instrumentalities through whom the light of heaven could shine, and they thus cooperate to give, in its sacred, solemn importance, the message which is to decide the destiny of the world.” Manuscript Releases, volume 15, 222.
"Yargı ve gazap, belirli bir iş tamamlanıncaya dek yalnızca kısa bir süre için bastırılacaktı. Mesaj, yani uyarı ve merhametin son mesajı, paraya duyulan bencil sevgi, rahatına duyulan bencil düşkünlük ve insanın yapılması gereken bir işi yapmaya ehil olmayışı nedeniyle işini yapmakta gecikmiştir. Yeryüzünü kendi yüceliğiyle aydınlatacak olan melek, göğün ışığının parlayabileceği insan vasıtalarını beklemiştir; böylece onlar, dünyanın kaderini belirleyecek olan mesajı, kutsal ve ciddi önemiyle iletmek üzere iş birliği yaparlar." Manuscript Releases, cilt 15, s. 222.
The third angel, who is Christ, is also the sealing angel who arrived on October 22, 1844, but due to the disobedience of God’s people, His work of sealing the one hundred and forty-four thousand has been delayed until September 11, 2001. Then Islam of the third Woe, brought down the great buildings of New York, and the sealing process began. At that point the nations became “angry, yet held in check”. The first voice of Revelation chapter eighteen, is the voice that commands the four angels to hold, while God’s people are sealed.
Mesih olan üçüncü melek, aynı zamanda 22 Ekim 1844’te gelen mühürleme meleğidir; ancak Tanrı’nın halkının itaatsizliği nedeniyle yüz kırk dört bini mühürleme işi 11 Eylül 2001’e kadar ertelenmiştir. Sonra üçüncü “Vay” dönemindeki İslam, New York’un büyük binalarını yıktı ve mühürleme süreci başladı. O noktada uluslar “öfkeli oldular, ama dizginlendiler”. Vahiy kitabının on sekizinci bölümündeki ilk ses, Tanrı’nın halkı mühürlenirken dört meleğe beklemelerini emreden sestir.
Jesus always illustrates the ending with the beginning, and on February 26, 1993, Islam of the third Woe detonated a truck bomb in the underground parking garage of the North Tower of the World Trade Center. The explosion resulted in significant damage to the building, killing six people and injuring over a thousand others. While the attack did not bring down the towers, it was a significant act of terrorism on U.S. soil and foreshadowed the events of September 11, 2001.
İsa her zaman sonu başlangıçla gösterir ve 26 Şubat 1993’te Üçüncü Bela’nın İslamı, Dünya Ticaret Merkezi’nin Kuzey Kulesi’nin yeraltı otoparkında bir kamyon bombası patlattı. Patlama binada ciddi hasara yol açtı; altı kişinin ölümüne ve binden fazla kişinin yaralanmasına neden oldu. Saldırı kuleleri yıkmamış olsa da, ABD topraklarında önemli bir terör eylemiydi ve 11 Eylül 2001 olaylarının habercisiydi.
The sealing time began on September 11, 2001, but it included a forewarning eight years before. The Islamic attack on Israel on October 7, 2023 is a forewarning of the ending of the sealing time. The prophetic characteristics of the third Woe have been established with the prophetic characteristics of the first two Woes. In the opening verses of chapter nine of Revelation the sealing of the one hundred and forty-four thousand is illustrated.
Mühürlenme zamanı 11 Eylül 2001'de başladı, ancak başlamasından sekiz yıl önce bir ön uyarı vardı. 7 Ekim 2023'te İsrail'e yönelik İslami saldırı, mühürlenme zamanının sona ermesinin bir ön uyarısıdır. Üçüncü 'Vay'ın peygamberlik özellikleri, ilk iki 'Vay'ın peygamberlik özellikleriyle birlikte belirlenmiştir. Vahiy kitabının dokuzuncu bölümünün açılış ayetlerinde yüz kırk dört binin mühürlenmesi tasvir edilmektedir.
We will consider that subject in the next article.
O konuyu bir sonraki yazıda ele alacağız.
“If such scenes as this are to come, such tremendous judgments on a guilty world, where will be the refuge for God’s people? How will they be sheltered until the indignation be overpast? John sees the elements of nature—earthquake, tempest, and political strife—represented as being held by four angels. These winds are under control until God gives the word to let them go. There is the safety of God’s church. The angels of God do His bidding, holding back the winds of the earth, that the winds should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree, until the servants of God should be sealed in their foreheads. The mighty angel is seen ascending from the east (or sunrising). This mightiest of angels has in his hand the seal of the living God, or of Him who alone can give life, who can inscribe upon the foreheads the mark or inscription, to whom shall be granted immortality, eternal life. It is the voice of this highest angel that had authority to command the four angels to keep in check the four winds until this work was performed, and until he should give the summons to let them loose.
Bu tür sahneler gelecekse, günahkâr bir dünya üzerine böylesine dehşetli yargılar inecekse, Tanrı’nın halkı için sığınak neresi olacak? Gazap geçip gidinceye kadar nasıl korunacaklar? Yuhanna, doğanın unsurlarının—deprem, fırtına ve siyasal çekişmenin—dört melek tarafından tutulduğu şeklinde tasvir edildiğini görür. Bu rüzgârlar, salıverilmeleri için Tanrı buyruğu verinceye kadar denetim altındadır. İşte Tanrı’nın kilisesinin güvenliği bundadır. Tanrı’nın melekleri O’nun buyruğunu yerine getirir; yeryüzünün rüzgârlarını geri tutarlar ki, Tanrı’nın kullarının alınlarına mühür vurulana dek rüzgârlar ne yeryüzüne, ne denize, ne de herhangi bir ağaca esmesin. Kudretli bir meleğin doğudan (ya da gündoğumundan) yükseldiği görülür. Bu meleklerin en kudretlisinin elinde, yaşayan Tanrı’nın—yalnızca yaşam verebilenin—mührü vardır; ölümsüzlüğün, sonsuz yaşamın bahşedileceği kimselerin alınlarına damgayı ya da yazıyı nakşedebilen O’nun mührü. Bu en yüce meleğin sesi, bu iş tamamlanıncaya kadar ve onları salıvermeleri için çağrıyı yapıncaya kadar dört meleğe dört rüzgârı dizginlemelerini buyurma yetkisine sahipti.
“Those that overcome the world, the flesh, and the devil, will be the favored ones who shall receive the seal of the living God. Those whose hands are not clean, whose hearts are not pure, will not have the seal of the living God. Those who are planning sin and acting it will be passed by. Only those who, in their attitude before God, are filling the position of those who are repenting and confessing their sins in the great anti-typical Day of Atonement, will be recognized and marked as worthy of God’s protection. The names of those who are steadfastly looking and waiting and watching for the appearing of their Saviour—more earnestly and wishfully than they who wait for the morning—will be numbered with those who are sealed. Those who, while having all the light of truth flashing upon their souls, should have works corresponding to their avowed faith, but are allured by sin, setting up idols in their hearts, corrupting their souls before God, and polluting those who unite with them in sin, will have their names blotted out of the book of life, and be left in midnight darkness, having no oil in their vessels with their lamps. ‘Unto you that fear My name shall the Sun of Righteousness arise with healing in His wings.’
Dünya, benlik ve İblis’e galip gelenler, yaşayan Tanrı’nın mührünü alacak lütuf bulanlardır. Elleri temiz, yürekleri pak olmayanlar, yaşayan Tanrı’nın mührünü almayacaklardır. Günah planlayıp onu işleyenler görmezden gelinecek. Yalnızca Tanrı’nın önündeki tutumlarıyla, büyük antitipik Kefaret Günü’nde günahlarını itiraf edip tövbe edenlerin yerini alanlar, Tanrı’nın korumasına layık olarak tanınıp işaretlenecekler. Kurtarıcılarının ortaya çıkışını sabırla gözleyip bekleyen ve kollayan—sabahı bekleyenlerden daha içten ve özlemle—kimselerin adları, mühürlenenlerle birlikte sayılacaktır. Ruhlarının üzerine gerçeğin bütün ışığı parıldarken, ikrar ettikleri imana uygun işler göstermeleri gerekirken, günah tarafından ayartılan, yüreklerinde putlar kuran, Tanrı’nın önünde canlarını yozlaştıran ve kendileriyle birlikte günaha ortak olanları kirletenlerin adları yaşam kitabından silinecek ve kaplarında, lambaları için yağ olmadan, gece yarısı karanlığında bırakılacaklar. ‘Adımdan korkan sizler için Doğruluk Güneşi kanatlarında şifa ile doğacak.’
“This sealing of the servants of God is the same that was shown to Ezekiel in vision. John also had been a witness of this most startling revelation. He saw the sea and the waves roaring, and men’s hearts failing them for fear. He beheld the earth moved, and the mountains carried into the midst of the sea (which is literally taking place), the water thereof roaring and troubled, and the mountains shaking with the swelling thereof. He was shown plagues, pestilence, famine, and death performing their terrible mission.” Testimonies to Ministers, 445.
Tanrı’nın hizmetkârlarının bu mühürlenmesi, Hezekiel’e görümde gösterilenle aynıdır. Yuhanna da bu en sarsıcı vahye tanıklık etmişti. Denizin ve dalgaların gürlediğini ve korkudan insanların yüreklerinin çöktüğünü gördü. Yerin sarsıldığını ve dağların denizin ortasına taşındığını (bu kelimenin tam anlamıyla gerçekleşmektedir), sularının gürleyip kudurduğunu ve kabarmasıyla dağların sarsıldığını gördü. Ona, belaların, salgın hastalığın, kıtlığın ve ölümün korkunç görevlerini yerine getirdikleri gösterildi. Hizmetkârlara Tanıklıklar, 445.