Daniel Kitabı - Numara 16

Daniel’in üçüncü bölümünü ele almadan önce, bölümü daha kapsamlı anlamamıza imkân tanıyabilecek bazı peygamberlik sembolizmini gözden geçireceğiz. Daniel, Hananiah, Mishael ve Azariah, kullanıldıkları bağlama bağlı olarak belirli peygamberlik sembollerini temsil etmeleri için Kutsal Ruh tarafından görevlendirilir. Birinci bölümde, bölümün sonuna kadar aralarında herhangi bir ayrım yapılmadan dört saygın kişi olarak sunulurlar; bölümün sonunda ise Daniel’in “bütün görülerde ve düşlerde anlama” armağanına sahip olduğu belirtilir.

Birinci bölümde, 'dört' simgesi olarak, dünya çapında son günlerdeki Tanrı halkını temsil ederler. 'Dört', dünya genelini temsil eden bir simgedir ve bütün peygamberler son günlerden söz etmektedir. Birinci bölümdeki dört değerli kişi, son günlerin Tanrı halkını temsil eder ve on yedinci ayette Daniel ile bu üç değerli kişi arasında ilk kez bir ayrım yapılır; bu da 'üç ve bir' kombinasyonu simgesini temsil eder.

“Üç ve bir kombinasyonu” simgesi, esinlenmiş sözde defalarca karşımıza çıkar. Bağlama bağlı olarak birden çok gerçeği temsil eder. 1798’de “zamanın sonu”nda başlayan ve mühletin kapanışında sona eren üç meleğin mesajlarının tarihini temsil eder. Üç mesajın tamamı birinci meleğin hareketinde temsil edildi ve o hareketi Vahiy 18’in dördüncü meleği izler; böylece bir “üç ve bir” kombinasyonu ortaya çıkar.

Belirli bağlamlarda, bir sayısıyla Millerit tarihindeki birinci meleğin mesajının hareketini, üç sayısıyla da üçüncü meleğin mesajının hareketini birlikte temsil edebilir. Dolayısıyla, “üç-ve-bir kombinasyonu” aynı zamanda “bir-ve-üç kombinasyonu” olarak da temsil edilebilir. Sembolik “üç-bir kombinasyonu”, ya birin üçün önünde gelmesiyle ya da üçün birin önünde gelmesiyle bir sembol olarak işler. Daniel kitabının üçüncü bölümünde, Nebukadnezar’ın fırınında, önce üç yiğidi görürüz ve sonra Tanrı Oğlu’na benzeyen dördüncüyü.

Hiç kuşku yok ki, üçüncü bölümdeki altın heykel tapınma töreninde Daniel’in neden yer almadığını bize bildirebilecek tamamen ilahî bir neden ve doğru bir tarihî olgu vardır; ancak peygamberlik açısından bir neden de şudur: Daniel orada bulunsaydı, ateş fırınındaki üçle birin birlikteliğine dair peygamberlik sembolizmini bozmuş olurdu. Gideon örneğinde, Gideon ve her biri yüz kişiden oluşan üç bölük vardı. Mesih de sık sık üç öğrencisiyle birlikteydi.

Bir ve üç, ya da üç ve bir; aynı simgedir, çünkü hepsi son günlerin peygamberî bir unsurunu temsil etmektedir ve son günler yargı günleridir. Yargı günleri 1798'de, araştırıcı yargının 22 Ekim 1844’te başlayacağına dair ilanla başladı. Ve yargı günleri, yakında çıkacak Pazar yasasıyla birlikte insanlara tanınan mühletin kapanmaya başlamasına kadar sürer; Tanrı’nın icraî yargıları başlar ve, mühlet bütünüyle kapanıp son yedi bela gerçekleşinceye kadar, giderek şiddetlenir. Nebukadnezar’ın kızgın fırınında, sonradan Mesih’in de katıldığı üç yiğit sancağı temsil eder. Altın heykelin adanma töreninde, Nebukadnezar’ın imparatorluğunu oluşturan bütün uluslar hazır bulundu.

Daniel’in sürgününün yetmiş yılı, fark edilmesi gereken bir başka temel semboldür ve esinlenmiş Söz’de tekrar tekrar karşımıza çıkar. Jehoiakim’den Cyrus’a kadar olan dönem, Daniel’in sürgününün gerçek yetmiş yılını temsil eder. İkinci Tarihler’de yetmiş yıl, toprağın dinleneceği ve Şabatlarını yerine getireceği dönemi temsil eder. Yeşaya 23’te yetmiş yıl, 1798’den Pazar yasasına kadar Amerika Birleşik Devletleri’nin tarihini temsil eder ve böylece, Cumhuriyetçiliğin boynuzu ile gerçek Protestanlığın boynuzunun paralel tarihlerini de temsil eder. Kardeş White, yetmiş yılı, papalığın Karanlık Çağları’ndaki bin iki yüz altmış yıllık dönemle eşleştirir.

Yetmiş yılın bir sembol olarak Karanlık Çağların bin iki yüz altmış yılını da temsil ettiği anlaşıldığında, o zaman Karanlık Çağları sembolik olarak temsil eden “üç buçuk yıl”, “kırk iki ay” ya da “bir zaman, iki zaman ve yarım zaman” ifadesi, sembolik yetmiş yılın anlamını ve uygulanışını genişletir.

Daniel kitabında yetmiş yıl, ilk mesajın güçlendirilmesinden yargıya kadar olan dönem olarak tanımlanır. Bu dönem her kutsal reform hareketinde bulunur; bu nedenle yetmiş yıl, zaman unsurunu vurgulamayan, fakat dönemin amacına odaklanan diğer hakikat çizgilerini temsil eder. Örneğin, yetmiş yıllık dönem, Malaki tarafından antlaşmanın elçisinin Levi oğullarını arındırdığı dönem olarak temsil edilir. Kızkardeş White, Malaki’nin Levilileri arındırmasını Mesih’in tapınağı iki kez temizlemesiyle ilişkilendirdi. Aynı dönem, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanının dönemidir. Ayrıca son yağmurun kademeli olarak döküldüğü dönemdir. Aynı dönem, canavarın suretinin sınanma zamanıdır ve bu da canavarın işaretine götürür. Bu dönem aynı zamanda peygamberlikteki ‘hazırlık günü’dür; bu da Pazar yasasına, ki bu aynı zamanda ‘Şabat günü’dür, götürür. Bu dönem, hem ‘yedi zaman’ın unsurları olan dağılma zamanlarını hem de toplanma zamanlarını içerir.

Daniel kitabında, Yehoyakim ilk mesajın güçlendirilmesinin bir sembolüdür. Onu izleyen iki krala ilişkin olarak, o yalnızca yargıya götüren ve yargıda sona eren üç meleğin ilkidir. Kiros sadece Pazar yasasının bir sembolü değildir, aynı zamanda kurtuluşun bir “işareti”dir. Daniel, üç ve bir birleşiminin bir unsurudur ve ayrıca Tanrı’nın halkının dünya çapındaki dörtlü temsilinin bir parçasıdır. Daniel aynı zamanda İlyas habercisinin bir sembolüdür ve ayrıca Vahiy kitabındaki Yuhanna’yı tipolojik olarak temsil eder. O aynı zamanda Tanrı’nın mührünü alanların bir sembolüdür. “Daniel” adı “Tanrı’nın yargıcı” ya da “yargının Tanrısı” anlamına gelir; bu nedenle o, yargının ve ayrıca Laodikya’nın bir sembolüdür; çünkü Laodikya “yargılanmış bir halk” ya da “yargı altında olan bir halk” anlamına gelir. Laodikya’nın yargısı nihayetinde Daniel kitabında mühürü açılan bilgiyi reddetmelerine dayanmaktadır.

Nebukadnezar, hem Amerika Birleşik Devletleri’nin Cumhuriyetçi ve gerçek Protestan boynuzunun bir sembolüdür, hem de başlangıcından sonuna kadar Amerika Birleşik Devletleri’nin bir sembolüdür. Daniyel kitabının dördüncü ve beşinci bölümlerine geldiğimizde, Nebukadnezar’ın 1798’deki “zamanın sonu”nu temsil ettiğini ve Belsazar’ın Pazar yasasını temsil ettiğini göreceğiz. Nebukadnezar, “yedi vakit”lik cezalandırmanın sonunda kuzu gibi bir hükümdara dönüştü, ama oğlu yıkımından hemen önce bir ejderha gibi konuşur.

Daniel kitabının birinci bölümü, 11 Ağustos 1840'tan 22 Ekim 1844'e kadar Millerci hareketin tarihini temsil eder. Ayrıca 11 Eylül 2001'den Pazar yasasına kadar olan dönemi de temsil eder. Ayrıca, üç meleğin mesajlarının birincisini temsil eder; bu mesajlar aynı zamanda 1798'den Pazar yasasına kadar Amerika Birleşik Devletleri tarihinin ikinci bir peygamberlik simgesini temsil eder.

Daniel kitabının birinci bölümünün belki de en önemli özelliği, Daniel ve Vahiy kitaplarının birlikte oluşturduğu peygamberlik kitabında anılan ilk şey olmasıdır. Bu, bir peygamberlik öğrencisinin ustalaşması gereken üç peygamberlik sınavının ilkidir. Sonraki sınavları geçebilmek için "yenmesi" gereken şey budur.

Bu makalelerde daha önce birden fazla kez zikredildiği üzere, Early Writings’te Kardeş White, Mesih’in tarihindeki üç aşamalı sınama sürecini bir paragrafta tanımlar ve ardından bir sonraki paragrafta Milleritlerin tarihindeki üç aşamalı sınama sürecini tanımlar. Mesih zamanında Yahya’nın mesajını reddedenlerin İsa’nın öğretilerinden yararlanamayacağını belirtir. Bir sonraki paragraf, görmek isteyen için, Milleritler için ilk sınamanın William Miller olduğunu gösterir; Kardeş White, onun hem Vaftizci Yahya hem de İlyas tarafından tiplenmiş olduğunu belirtir. İlk sınamanın bu iki tanığı, Daniel kitabının birinci bölümünün İlyas mesajı olduğunu ortaya koyar. Birinci bölüm reddedilirse, ikinci ve üçüncü bölümlerden hiçbir fayda sağlanamaz.

İsa ile ikinci melek, kendi tarihlerinde sırasıyla Vaftizci Yahya ile birinci meleğin ardından geldi. İsa’dan sonra çarmıhın yargısı geldi ve soruşturma yargısı başladığında üçüncü melek geldi. Çarmıhta öğrencilerin yaşadığı hayal kırıklığı, 22 Ekim 1844’teki büyük hayal kırıklığını örnekler. Daniel kitabının birinci bölümü, Vaftizci Yahya ve William Miller tarafından temsil edilen İlyas’tır; ancak ikinci ve üçüncü bölümlerden ayrı düşünülemez. Birlikte bu bölümler, her zaman iki sınıf tapınanı ortaya çıkaran ve sonra onları birbirinden ayıran, üç aşamalı ve peygamberlik niteliğinde bir sınama mesajı olan sonsuz müjdedir. O halde, bu üç bölüm birbirinden ayrılacak olursa, bu başka bir müjde olurdu.

Daniel’in birinci bölümü, antlaşmanın habercisinin ansızın kendi tapınağına gelmesi için yolu hazırlar ve aynı zamanda çölde haykıran sesin temsilidir. Çöl, kutsal yerin ve ordunun ayaklar altında çiğnendiği bir dağılma dönemi olarak tasvir edilir. Daniel’in birinci bölümünde, Daniel çölde, dağılmış ve köleleştirilmiş durumdadır. Birinci bölümün mesajı, Mesih’in Levi oğullarını arındırdığı ve onlarla antlaşmaya girdiği ikinci bölümün mesajına yolu hazırlar. Levi oğulları, Tanrı’nın seçilmiş halkının sembolü olarak tanımlanır; çünkü Harun’un altın putu krizinde Musa’nın yanında sadakatle durmuşlardır. Daniel’in üçüncü bölümü de altın put krizidir.

Şadrak, Meşak ve Abed-Nego, altın putun “canavarın sureti” sınavından önce arındırılmış Levililer gibidir. Törende orkestrayı Nebukadnezar sağlar, Sur’un fahişesi şarkıları söyler ve dinden dönmüş ruhsal İsrail eğilip secde eder, ardından altın putun etrafında çalan müziğe çıplak olarak dans eder.

Daniel ve Vahiy kitapları aynı kitaptır ve Mesih, Alfa ve Omega olarak, İsa Mesih’in Vahyi’ni temsil eden kitabın mührünü şimdi açmaktadır. O’nun o kitaba yerleştirdiği ilk hakikat, üç meleğin mesajlarıdır. Daniel’in ilk üç bölümü, üç meleğin mesajlarıdır. Vahiy’in on dördüncü bölümündeki bu üç meleğin mesajlarıyla bağlantılı hakikatler, onların ilk kez Daniel’in ilk üç bölümünde zikredildiğinin anlaşıldığında kemale erer. Vahiy’in on dördüncü bölümünde onlar ebedî müjde olarak tanımlanır ve göklerde uçarken tasvir edilir; böylece son günlerde bütün dünyaya sunulan mesajın ne olduğu gösterilir. Daniel’in ilk üç bölümünde ise, bu mesajı dünyaya taşıyan erkek ve kadınların tecrübesi tasvir edilir. Vahiy 14, sembollerle üç meleğin mesajını temsil eden hakikatin dış çizgisidir. Ebedî müjde ve üç meleğin her birinin mesajı, Daniel’in ilk üç bölümünde temsil edilen hakikatin iç çizgisiyle kemale erdirilir.

İlk üç bölüm pek çok harika gerçeği temsil eder ve bu gerçeklerden biri de üç mesajın, bir diyet testiyle başlayıp onu bir görsel testin, onun ardından da bir turnusol testinin izlediği üç aşamalı bir sınama süreci olduğudur. Kuşkusuz bu üç testi adlandırmanın başka yolları da vardır, ancak bu adlandırmalar birinci bölümde kolayca görülebilir ve yine birden üçe kadar olan bölümlerde yeniden görülebilir. Bu üç bölüm birlikte tek bir sembol olarak görülmelidir.

İkinci ve üçüncü bölümlerde anlatılan olayların gerçek tarihleri arasında yalnızca bir gün, bir hafta ya da yirmi yıl bulunmuş olmasının bir önemi yoktur; çünkü bunlar, üç sınamanın aşamalı olarak uygulanışını sembolik biçimde gözler önüne serer. Nebukadnezar, Tanrı’nın peygamber Daniel aracılığıyla rüyasını bildiğine ve rüyaya ancak hakikat olarak anlaşılabilecek kadar sağlam bir yorum getirdiğine büyülenmiş ve hayrete düşmüştü. Yine de üçüncü bölümde Nebukadnezar, ikinci bölümdeki ikinci sınavı geçemedi; çünkü gizli rüyanın ilahi anlamını ortaya koyan Tanrı gücünün o muhteşem tezahürünün üstüne kendi kibirli insani arzusunu koymaya karar verdi.

Üçüncü bölümde altın heykeli dikerken, üçüncü turnusol testinde başarısız oldu. Shadrach, Meshach ve Abednego turnusol testini geçti. Nebuchadnezzar canavarın işaretini aldı ve üç değerli kişi Tanrı’nın mührünü aldı. Daniel’in ilk üç bölümü, Vahiy’in on dördüncü bölümündeki üç melek bağlamında anlaşılmalıdır. Bu üç bölüm ne kadar basit olsa da, Hristiyan çocuklar için öyküler olarak yaygın biçimde kullanılacak kadar berrak olmalarına rağmen, aslında belki de Tanrı’nın Sözündeki en derin üç bölümü temsil ederler.

Bir sonraki yazıda Daniel'in üçüncü bölümüyle devam edeceğiz.