Sister White often identifies the golden image on the plain of Dura as the Sunday law.
Kardeş White, Dura ovasındaki altın heykeli sık sık Pazar yasası olarak tanımlar.
“An idol sabbath has been set up, as the golden image was set up in the plains of Dura. And as Nebuchadnezzar, the king of Babylon, issued a decree that all who would not bow down and worship this image should be killed, so a proclamation will be made that all who will not reverence the Sunday institution will be punished with imprisonment and death. Thus the Sabbath of the Lord is trampled underfoot. But the Lord has declared, ‘Woe unto them that decree unrighteous decrees, and write grievousness which they have prescribed’ [Isaiah 10:1]. [Zephaniah 1:14–18; 2:1–3, quoted.]” Manuscript Releases, volume 14, 91.
Dura ovalarında altın heykel nasıl dikildiyse, aynı şekilde putperest bir Şabat da kurulmuştur. Ve Babil kralı Nebukadnezar bu heykele eğilip tapınmayan herkesin öldürüleceğine dair bir ferman yayımladıysa, aynı şekilde Pazar kurumuna saygı göstermeyen herkesin hapis ve ölümle cezalandırılacağını bildiren bir duyuru yapılacaktır. Böylece Rab’bin Şabat’ı ayaklar altına alınır. Ama Rab şöyle buyurdu: “Haksız kararnameler çıkaranlara ve buyurdukları zulmü yazanlara vay haline” [Yeşaya 10:1]. [Sefanya 1:14-18; 2:1-3, alıntılandı.] El Yazmaları Yayınları, cilt 14, s. 91.
In this particular passage Sister White references the book of Zephaniah, and in so doing she adds to the prophetic connection of Daniel chapter two and chapter three. Zephaniah identifies that God’s people are to gather together before the decree. He also identifies a trumpet message, which is a symbol of a warning message that is directed against the cities (States) and towers (Churches). He identifies a gathering, which is the element of the “seven times,” that occurs when the Leviticus twenty-six prayer is offered. He identifies a “nation that is not desired,” all the while emphasizing the arrival of God’s executive judgment that begins at the Sunday law and escalates through to the Second Coming of Christ.
Bu özel pasajda Kardeş White Sefanya kitabına atıfta bulunur ve bunu yaparken Daniel’in ikinci ve üçüncü bölümleri arasındaki peygamberlik bağlantısına katkıda bulunur. Sefanya, Tanrı’nın halkının ferman çıkmadan önce bir araya gelmesi gerektiğini belirtir. Ayrıca, şehirlere (Devletlere) ve kulelere (Kiliseler) yöneltilen bir uyarı mesajının sembolü olan bir boru mesajını da tanımlar. Levililer yirmi altı duası edildiğinde gerçekleşen ve “yedi kez”in unsuru olan bir toplanmayı tanımlar. Ayrıca “istenmeyen bir ulus”u işaret eder; bu arada Tanrı’nın icraî yargısının gelişini, Pazar yasasıyla başlayıp Mesih’in İkinci Gelişine kadar tırmanan süreci vurgular.
What precedes the decree of the Sunday law is the formation of the image of the beast. The formation of the image of the beast is the visual test that confronts those of God’s people, who have previously passed the dietary test. Before the decree, which is the third (the litmus test), God’s people, who Zephaniah identifies as a “nation that is not desired,” are called to gather together. The first prophecy of Ezekiel is the gathering message, but it is only accomplished for those who recognize their scattered condition and pray the Leviticus twenty-six prayer, as did Daniel, in chapter nine.
Pazar yasası kararnamesinden önce gelen şey, canavarın suretinin oluşturulmasıdır. Canavarın suretinin oluşturulması, daha önce beslenme imtihanını geçmiş olan Tanrı halkının önüne çıkan görünür imtihandır. Üçüncüsü (turnusol testi) olan bu kararnameden önce, Sefanya’nın “istenmeyen bir ulus” olarak tanımladığı Tanrı halkı bir araya gelmeye çağrılır. Hezekiel’in ilk peygamberlik bildirisi toplanma mesajıdır; ancak bu, dağılmış durumlarının farkına varan ve Daniel’in dokuzuncu bölümde yaptığı gibi Levililer yirmi altı duasını edenler için gerçekleşir.
The great day of the Lord is near, it is near, and hasteth greatly, even the voice of the day of the Lord: the mighty man shall cry there bitterly. That day is a day of wrath, a day of trouble and distress, a day of wasteness and desolation, a day of darkness and gloominess, a day of clouds and thick darkness, A day of the trumpet and alarm against the fenced cities, and against the high towers. And I will bring distress upon men, that they shall walk like blind men, because they have sinned against the Lord: and their blood shall be poured out as dust, and their flesh as the dung. Neither their silver nor their gold shall be able to deliver them in the day of the Lord’s wrath; but the whole land shall be devoured by the fire of his jealousy: for he shall make even a speedy riddance of all them that dwell in the land. Gather yourselves together, yea, gather together, O nation not desired; Before the decree bring forth, before the day pass as the chaff, before the fierce anger of the Lord come upon you, before the day of the Lord’s anger come upon you. Seek ye the Lord, all ye meek of the earth, which have wrought his judgment; seek righteousness, seek meekness: it may be ye shall be hid in the day of the Lord’s anger. Zephaniah 1:14–2:3.
Rab’bin büyük günü yakındır, yakındır ve büyük hızla yaklaşmaktadır; işte Rab’bin gününün sesi! Orada yiğit acı acı feryat edecek. O gün öfke günüdür, sıkıntı ve darlık günüdür, viranlık ve ıssızlık günüdür, karanlık ve kasvet günüdür, bulut ve koyu karanlık günüdür; surla çevrili kentlere ve yüksek kulelere karşı boru sesinin ve savaş uyarısının günü. Ve insanlara sıkıntı salacağım; Rab’be karşı günah işledikleri için körler gibi yürüyecekler; kanları toz gibi dökülecek, etleri gübre gibi saçılacak. Ne gümüşleri ne de altınları Rab’bin öfke gününde onları kurtarabilecek; ama O’nun kıskançlığının ateşi bütün ülkeyi yiyip bitirecek; çünkü ülkede yaşayanların hepsini tez elden tümden yok edecek. Toplanın, evet, bir araya gelin, ey istenmeyen ulus; hüküm çıkmadan önce, gün saman gibi geçip gitmeden önce, Rab’bin şiddetli öfkesi üzerinize gelmeden önce, Rab’bin öfke günü üzerinize gelmeden önce. Ey yeryüzünün alçakgönüllüleri, O’nun hükmünü yerine getirenler, Rab’bi arayın; doğruluğu arayın, alçakgönüllülüğü arayın; belki Rab’bin öfke gününde saklanırsınız. Sefanya 1:14-2:3.
A “mighty man” in the Scriptures is a man of power, and the first reference to a “mighty man” is Gideon.
Kutsal Yazılarda "güçlü adam" güç sahibi bir adamdır ve "güçlü adam" ifadesinin ilk kez geçtiği kişi Gidyon'dur.
And there came an angel of the Lord, and sat under an oak which was in Ophrah, that pertained unto Joash the Abiezrite: and his son Gideon threshed wheat by the winepress, to hide it from the Midianites. And the angel of the Lord appeared unto him, and said unto him, The Lord is with thee, thou mighty man of valour. And Gideon said unto him, Oh my Lord, if the Lord be with us, why then is all this befallen us? and where be all his miracles which our fathers told us of, saying, Did not the Lord bring us up from Egypt? but now the Lord hath forsaken us, and delivered us into the hands of the Midianites. And the Lord looked upon him, and said, Go in this thy might, and thou shalt save Israel from the hand of the Midianites: have not I sent thee? And he said unto him, Oh my Lord, wherewith shall I save Israel? behold, my family is poor in Manasseh, and I am the least in my father’s house. And the Lord said unto him, Surely I will be with thee, and thou shalt smite the Midianites as one man. Judges 6:11–16.
RAB'bin bir meleği geldi ve Abiyezerli Yoash'a ait Ofra'daki bir meşe ağacının altına oturdu; o sırada oğlu Gideon, Midyanlılardan saklamak için şarap teknesinde buğday dövüyordu. RAB'bin meleği ona görünüp, 'Ey yiğit savaşçı, RAB seninle' dedi. Gideon, 'Ey efendim, eğer RAB bizimleyse, başımıza bütün bunlar neden geldi? Atalarımızın bize anlattığı bütün mucizeler nerede? "RAB bizi Mısır'dan çıkarmadı mı?" demediler mi? Ama şimdi RAB bizi terk etti ve Midyanlıların eline teslim etti' dedi. RAB ona bakıp, 'Bu gücünle git ve İsrail'i Midyanlıların elinden kurtar. Seni ben göndermiyor muyum?' dedi. Gideon, 'Ey efendim, İsrail'i nasıl kurtarabilirim? Bak, ailem Manaşşe'de en yoksuldur ve ben de babamın evinde en küçüğüm' dedi. RAB ona, 'Kuşkusuz ben seninle olacağım; Midyanlıları sanki tek bir adamı yener gibi yeneceksin' dedi. Hakimler 6:11-16.
In Zephaniah the mighty man, who is also Gideon, is to cry bitterly. The word “cry” is a symbol of the Midnight Cry in the last days, and the word “bitter” represents righteous indignation. Gideon, or Zephaniah’s “mighty man,” is a symbol of the Elijah message that has the responsibility of showing God’s people their sins, and of course the sins of their fathers.
Sefanya’da, aynı zamanda Gidyon olan yiğit, acı acı feryat edecektir. "Cry" sözcüğü son günlerdeki Gece Yarısı Çığlığı’nın simgesidir; "bitter" sözcüğü ise haklı öfkeyi temsil eder. Gidyon, ya da Sefanya’nın "yiğidi", Tanrı’nın halkına günahlarını ve elbette atalarının günahlarını göstermek sorumluluğunu taşıyan İlyas mesajının bir simgesidir.
Cry aloud, spare not, lift up thy voice like a trumpet, and show my people their transgression, and the house of Jacob their sins. Isaiah 58:1.
Var gücünle bağır, esirgeme; sesini boru gibi yükselt ve halkıma isyanlarını, Yakup soyuna günahlarını bildir. Yeşaya 58:1.
All the prophets align with one another in the last days, so the trumpet message of Isaiah is also the “cry” of the mighty man of Zephaniah, who is Gideon, and they all are identifying the Elijah messenger and his work in the last days. In Isaiah the following verses identify their sins as presumption, for they believe they are actually worshipping and serving the Lord.
Son günlerde bütün peygamberler birbiriyle örtüşür; bu yüzden Yeşaya’nın borazan çağrısı, Sefanya’daki yiğit adam olan Gidyon’un “haykırışı”dır ve hepsi de son günlerde İlyas habercisini ve onun görevini tanımlamaktadır. Yeşaya’da, aşağıdaki ayetler günahlarını cüretkârlık olarak tanımlar; çünkü onlar aslında Rab’be tapınıp O’na hizmet ettiklerine inanırlar.
Yet they seek me daily, and delight to know my ways, as a nation that did righteousness, and forsook not the ordinance of their God: they ask of me the ordinances of justice; they take delight in approaching to God. Isaiah 58:2.
Yine de beni her gün ararlar ve yollarımı bilmekten hoşnut olurlar, doğruluğu işleyen ve Tanrılarının buyruğunu terk etmeyen bir ulus gibi; benden adaletin hükümlerini isterler, Tanrı’ya yaklaşmaktan hoşnut olurlar. Yeşaya 58:2.
The bitter cry of the mighty man is the message of the Midnight Cry, which includes the revelation that July 18, 2020 was a presumptuous sin against the Lord that must be repented of and confessed. The nuts and bolts of the message of the Midnight Cry is the formation of the image of the beast, and the subsequent judgment brought upon the United States, and then the world, by Islam.
Kudretli adamın acı feryadı, Gece Yarısı Çığlığı’nın mesajıdır; bu mesaj, 18 Temmuz 2020’nin Rab’be karşı işlenmiş ve tövbe edilip itiraf edilmesi gereken cüretkâr bir günah olduğunu açığa çıkarır. Gece Yarısı Çığlığı mesajının özü, canavarın suretinin oluşumu ve bunun ardından İslam’ın önce Amerika Birleşik Devletleri’ne, sonra da dünyaya getirdiği yargıdır.
When the Leviticus twenty-six prayer is accomplished at the end of the wilderness of the three and a half days of Revelation eleven, the precious and vile will be separated. The wise and foolish will either have the golden oil or they will not, and at that time they will be as Gideon’s “one man.” According to Zephaniah, before the Sunday law decree, Gideon, who is Elijah, who is Ezekiel, who is the mighty man will present the message of the Midnight Cry, in conjunction with the bitterness of showing God’s people their sin of participating in the prediction of July 18, 2020, and their unjustified attempt to vindicate their prediction after it utterly failed.
Vahiy 11’deki üç buçuk günlük çöl dönemi sonunda Levililer 26 duası yerine getirildiğinde, değerli ile değersiz ayrılacaktır. Akıllı olanlarla akılsız olanların ya altın yağı olacaktır ya da olmayacaktır; ve o zamanda onlar Gidyon’un “tek adamı” gibi olacaklardır. Sefanya’ya göre, Pazar yasası kararnamesinden önce, Gidyon—ki o İlyas’tır, Hezekiel’dir, yiğit adamdır—Gece Yarısı Çığlığı mesajını, Tanrı’nın halkına 18 Temmuz 2020 tahminine katılma günahlarını ve bu tahmin bütünüyle başarısız olduktan sonra onu haklı çıkarmaya yönelik temelsiz girişimlerini göstermenin acılığıyla birlikte sunacaktır.
Zephaniah identifies a gathering together of God’s people in the last days that precedes the Sunday law decree. The gathering together is also represented by Ezekiel’s first prophecy in chapter thirty-seven.
Sefanya, son günlerde Tanrı’nın halkının bir araya gelmesini, Pazar günü yasası kararnamesinden önce gelen bir olay olarak tanımlar. Bu bir araya gelme, Hezekiel’in otuz yedinci bölümdeki ilk peygamberliğiyle de temsil edilir.
So I prophesied as I was commanded: and as I prophesied, there was a noise, and behold a shaking, and the bones came together, bone to his bone. And when I beheld, lo, the sinews and the flesh came up upon them, and the skin covered them above: but there was no breath in them. Ezekiel 37:7, 8.
Ben de bana buyurulduğu gibi peygamberlik ettim; peygamberlik ederken bir gürültü oldu, işte bir sarsıntı, ve kemikler birbirine geldi, her biri kendi yerine. Baktığımda, işte üzerlerinde sinirler ve et belirdi, üstlerini deri kapladı; ancak onlarda nefes yoktu. Hezekiel 37:7, 8.
Ezekiel prophesied to the dry bones that lay dead in the street of that city of Revelation chapter eleven, where also our Lord was crucified. They are first gathered together.
Ezekiel, Rabbimizin de çarmıha gerildiği Vahiy Kitabı’nın on birinci bölümündeki o şehrin sokağında ölü halde yatan kuru kemiklere peygamberlik etti. Önce bir araya getirilirler.
And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. Revelation 11:8–10.
Ve onların cesetleri, ruhsal anlamda Sodom ve Mısır diye adlandırılan, Rabbimizin de çarmıha gerildiği o büyük kentin sokağında yatacak. Halklardan, kabilelerden, dillerden ve uluslardan olanlar onların cesetlerini üç buçuk gün boyunca görecek ve cesetlerinin mezara konulmasına izin vermeyecekler. Yeryüzünde yaşayanlar onlar yüzünden sevinecek, bayram edecek ve birbirlerine armağanlar gönderecekler; çünkü bu iki peygamber yeryüzünde yaşayanlara eziyet etmişti. Vahiy 11:8-10.
They are gathered as the three and a half days are coming to a conclusion. The three and a half days represents the tarrying time of Matthew chapter twenty-five, but it is also the scattering of the “seven times” of Leviticus twenty-six. Those that are gathered have previously been scattered, and Zephaniah identifies them as a “nation not desired.” The nation that is not desired are those who have been dead in the streets while the world rejoiced over their dead bodies, but who are gathered together and then become the nation that is the point of attack of the dragon power of the last days, who lift up the whore of Tyre as their head.
Üç buçuk gün sona ermek üzereyken onlar bir araya toplanırlar. Üç buçuk gün, Matta yirmi beşinci bölümdeki bekleme zamanını temsil eder; ancak aynı zamanda Levililer yirmi altıncı bölümdeki “yedi zaman”ın da dağılmasını ifade eder. Toplananlar daha önce dağılmışlardır ve Sefanya onları “istenmeyen bir ulus” olarak tanımlar. İstenmeyen ulus, dünya onların ölü bedenleri karşısında sevinirken sokaklarda ölü kalmış olanlardan oluşur; fakat bunlar bir araya toplanır ve ardından, başlarına Sur’un fahişesini geçiren son günlerin ejderha gücünün saldırı hedefi olan ulus haline gelirler.
A Song or Psalm of Asaph. Keep not thou silence, O God: hold not thy peace, and be not still, O God. For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. For they have consulted together with one consent: they are confederate against thee. Psalm 83:1–5.
Asaf’ın ezgisi ya da mezmuru. Ey Tanrı, susma; sessiz kalma, hareketsiz kalma, ey Tanrı. Çünkü işte, düşmanların kargaşa çıkarıyor; senden nefret edenler başlarını kaldırdı. Halkına karşı kurnazca planlar kurdular, senin gizli olanlarına karşı danıştılar. “Gelin, onları bir ulus olarak ortadan kaldıralım; İsrail adı artık anılmasın” dediler. Çünkü bir ağızdan danıştılar; sana karşı ittifak kurdular. Mezmurlar 83:1-5.
Their intent is to take spiritual Israel of the last days and throw them into Nebuchadnezzar’s fiery furnace. When the dead bones first hear Isaiah’s “voice,” crying the message of the Midnight Cry, they are still in the wilderness of the three and a half days. They then must choose to receive or reject the Comforter that Christ promised to send which convicts them of their sin of July 18, 2020.
Niyetleri, son günlerin ruhsal İsrail’ini alıp Nebukadnezar’ın kızgın fırınına atmak. Ölü kemikler önce, Gece Yarısı Feryadı’nın mesajını haykıran Yeşaya’nın “sesini” duyar; hâlâ üç buçuk günün çölündedirler. Ardından, Mesih’in göndermeyi vaat ettiği ve onları 18 Temmuz 2020’deki günahları konusunda ikna eden Tesellici’yi kabul edip etmeyeceklerine karar vermek zorundadırlar.
Comfort ye, comfort ye my people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her warfare is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the Lord’s hand double for all her sins. The voice of him that crieth in the wilderness, Prepare ye the way of the Lord, make straight in the desert a highway for our God. Every valley shall be exalted, and every mountain and hill shall be made low: and the crooked shall be made straight, and the rough places plain: And the glory of the Lord shall be revealed, and all flesh shall see it together: for the mouth of the Lord hath spoken it. Isaiah 40:1–5.
Teselli edin, teselli edin halkımı, diyor Tanrınız. Yeruşalim’e teselli edici sözler söyleyin ve ona seslenin: Çilesi sona erdi, suçu bağışlandı; çünkü bütün günahları için Rab’bin elinden iki katını aldı. Çölde haykıranın sesi: “Rab için yolu hazırlayın, Tanrımız için çölde dümdüz bir anayol açın.” Her vadi yükseltilecek, her dağ ve tepe alçaltılacak; eğriler düzeltilecek, engebeli yerler düz olacak. Rab’bin yüceliği görünecek ve bütün insanlar hep birlikte onu görecek; çünkü Rab’bin ağzı böyle söyledi. Yeşaya 40:1-5.
The passage identifying the work of the voice crying in the wilderness has some very detailed information. His message will be based upon a revelation of Christ’s character, as represented by the fact that the “glory,” which is Christ’s character, will be revealed. The Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the close of probation is an unsealing of Christ’s character as represented by the element of His character that is represented as Alpha and Omega. It will also be revealed that His character is “truth.”
Çölde haykıran sesin hizmetini tanımlayan pasaj oldukça ayrıntılı bilgiler içerir. Mesajı, bunun bir göstergesi olarak Mesih’in karakteri olan “yücelik” açığa çıkarılacağından, Mesih’in karakterine dair bir vahye dayanacaktır. Sınama dönemi kapanmadan hemen önce mührü açılan İsa Mesih’in Vahyi, O’nun karakterinin—karakterindeki Alfa ve Omega olarak ifade edilen unsurla temsil edildiği üzere—mührünün çözülmesidir. Ayrıca O’nun karakterinin “gerçek” olduğu da açığa çıkarılacaktır.
Another detail is that when the voice begins to cry, he is still in the wilderness of the three and a half days, for he is crying in the wilderness. Prophetically when his work begins the two witnesses are still dead in the street that runs through Ezekiel’s valley. Another specific fact is that when the voice begins his work, the entire world shall have access to the message. Another observation is that the message is given in the period of the last days when Christ is blotting out the sins of the one hundred and forty-four thousand, for their iniquity has been pardoned. The sad fact that is also revealed “line upon line,” is that only those who meet the requirements of the gospel will receive the pardon that is being accomplished in that history.
Bir başka ayrıntı da şudur: Ses haykırmaya başladığında, hâlâ üç buçuk günün ıssızlığındadır; çünkü ıssızlıkta haykırmaktadır. Peygamberlik bakımından, işi başladığında, iki tanık hâlâ Hezekiel’in vadisinden geçen sokakta ölüdür. Bir başka somut gerçek de, ses işine başladığında tüm dünyanın mesaja erişebilecek olmasıdır. Başka bir gözlem de, mesajın, Mesih’in yüz kırk dört binin günahlarını silmekte olduğu son günler döneminde verilmesidir; çünkü onların suçları bağışlanmıştır. Yine "satır üzerine satır" biçiminde açığa çıkan üzücü gerçek şu ki, o tarihte gerçekleşmekte olan bağışlanmayı yalnızca müjdenin gereklerini karşılayanlar alacaktır.
Only those that respond to the demands associated with the Leviticus twenty-six prayer will have their sins and their father’s sins blotted out, for they will have received “double for all her sins.” The Lord’s “hand” that is associated with their sins and the sins of their fathers is a symbol of the first disappointment, where the Lord held His hand over a mistake that produced the first disappointment. In Millerite history His hand prevented God’s people from seeing a hidden truth. His hand in that history represented His divine providence. In the last days His hand represents God’s peoples rejection of a revealed truth by God’s people, and His hand then represents His divine judgment.
Yalnızca Levililer 26 duasıyla bağlantılı gerekliliklere uyanların kendi günahları ve babalarının günahları silinecektir; çünkü onlar “günahlarına karşılık iki katını” almış olacaklardır. Rabbin “eli”, onların günahlarıyla ve babalarının günahlarıyla ilişkilendirilen ilk hayal kırıklığının bir simgesidir; Rab, ilk hayal kırıklığını doğuran bir hatanın üzerine elini koymuştu. Milleritlerin tarihinde O’nun eli, Tanrı halkının gizli bir gerçeği görmesini engelledi. O tarihteki eli, ilahi takdirini temsil ediyordu. Son günlerde ise O’nun eli, Tanrı halkının açıklanmış bir gerçeği reddetmesini temsil eder ve bu kez eli ilahi yargısını temsil eder.
With the voice of Ezekiel’s first prophecy the dead are formed together, but not yet standing as a mighty army. The second prophecy of Ezekiel chapter thirty-seven, accomplishes that by bringing the breath that comes from the four winds.
Hezekiel’in ilk peygamberlik sözüyle ölüler bir araya gelip şekillenir, ama henüz güçlü bir ordu olarak ayakta durmazlar. Hezekiel kitabının otuz yedinci bölümündeki ikinci peygamberlik ise, dört rüzgardan gelen soluğu getirerek bunu gerçekleştirir.
Then said he unto me, Prophesy unto the wind, prophesy, son of man, and say to the wind, Thus saith the Lord God; Come from the four winds, O breath, and breathe upon these slain, that they may live. So I prophesied as he commanded me, and the breath came into them, and they lived, and stood up upon their feet, an exceeding great army. Then he said unto me, Son of man, these bones are the whole house of Israel: behold, they say, Our bones are dried, and our hope is lost: we are cut off for our parts. Therefore prophesy and say unto them, Thus saith the Lord God; Behold, O my people, I will open your graves, and cause you to come up out of your graves, and bring you into the land of Israel. And ye shall know that I am the Lord, when I have opened your graves, O my people, and brought you up out of your graves, And shall put my spirit in you, and ye shall live, and I shall place you in your own land: then shall ye know that I the Lord have spoken it, and performed it, saith the Lord. Ezekiel 37:9–14.
Sonra bana dedi ki: Rüzgâra peygamberlik et, peygamberlik et, ey insanoğlu, ve rüzgâra de ki: Rab Tanrı şöyle diyor: Ey nefes, dört rüzgârdan gel ve yaşasınlar diye bu öldürülenlerin üzerine üfle. Böylece bana buyurduğu gibi peygamberlik ettim, ve nefes onlara girdi, yaşadılar ve ayaklarının üzerinde doğruldular, çok büyük bir ordu oldular. Sonra bana dedi ki: Ey insanoğlu, bu kemikler İsrail evinin tamamıdır: bak, şöyle diyorlar: Kemiklerimiz kurudu, umudumuz tükendi; bütünüyle yok olduk. Bu nedenle peygamberlik et ve onlara de ki: Rab Tanrı şöyle diyor: İşte, ey halkım, mezarlarınızı açacağım, sizi mezarlarınızdan çıkaracağım ve sizi İsrail ülkesine götüreceğim. Ey halkım, mezarlarınızı açıp sizi mezarlarınızdan çıkardığımda benim Rab olduğumu bileceksiniz; Ruhumu içinize koyacağım ve yaşayacaksınız; sizi kendi topraklarınıza yerleştireceğim; o zaman ben, Rab, bunu söylediğimi ve gerçekleştirdiğimi bileceksiniz, diyor Rab. Hezekiel 37:9-14.
That breath of Ezekiel’s prophecy is the sealing message, for it comes from the four winds.
Hezekiel’in peygamberliğindeki o nefes, mühürleme mesajıdır; çünkü dört rüzgardan gelir.
And after these things I saw four angels standing on the four corners of the earth, holding the four winds of the earth, that the wind should not blow on the earth, nor on the sea, nor on any tree. And I saw another angel ascending from the east, having the seal of the living God: and he cried with a loud voice to the four angels, to whom it was given to hurt the earth and the sea, Saying, Hurt not the earth, neither the sea, nor the trees, till we have sealed the servants of our God in their foreheads. Revelation 7:1–3.
Bundan sonra, yeryüzünün dört köşesinde duran dört melek gördüm; rüzgârın ne yeryüzünde, ne denizde, ne de herhangi bir ağaçta esmemesi için yeryüzünün dört rüzgârını tutuyorlardı. Doğudan yükselen, yaşayan Tanrı’nın mührünü taşıyan başka bir melek gördüm; yeryüzüne ve denize zarar verme yetkisi verilmiş olan dört meleğe gür bir sesle seslenerek şöyle dedi: Biz Tanrımızın kullarının alınlarına mühür vuruncaya dek ne yeryüzüne, ne denize, ne de ağaçlara zarar vermeyin. Vahiy 7:1–3.
The four winds arise from the east, and prophetically, Islam is both “the east wind” and “the children of the east.” Ezekiel’s “breath,” which transforms the formed bodies into “a great and exceeding army” is the message that seals the one hundred and forty-four thousand. The sealing message of Revelation chapter seven, arises from the east. That message is the message of the Midnight Cry, and Zephaniah identifies it as the trumpet “alarm against the fenced cities, and against the high towers.”
Dört rüzgar doğudan yükselir ve kehanete göre, İslam hem "doğu rüzgarı" hem de "doğunun çocukları"dır. Hezekiel’in "nefesi", şekillendirilmiş bedenleri "büyük ve pek büyük bir orduya" dönüştüren, yüz kırk dört bini mühürleyen mesajdır. Vahiy’in yedinci bölümündeki mühürleme mesajı doğudan yükselir. O mesaj, Gece Yarısı Çığlığı mesajıdır ve Sefanya onu "surla çevrili kentlere ve yüksek kulelere karşı alarm" borusu olarak tanımlar.
A tower is a symbol of the church.
Bir kule, kilisenin simgesidir.
“In the parable the householder represented God, the vineyard the Jewish nation, and the hedge the divine law which was their protection. The tower was a symbol of the temple.” The Desire of Ages, 597.
"Meselde ev sahibi Tanrı'yı, bağ Yahudi ulusunu ve çit de onları koruyan tanrısal yasayı temsil ediyordu. Kule tapınağı simgeliyordu." Çağların Arzusu, 597.
A city is a kingdom in Bible prophecy. The papacy is “Babylon,” “that great city.” France and thereafter the United States are “the great city,” of “Sodom and Egypt.” Jerusalem is the “great city,” that comes down out of heaven. Zephaniah’s message is against the cities and towers, or against the combination of church and state, which by definition is the image of the beast. It is the “secret” message of Daniel chapter two.
Kutsal Kitap peygamberliğinde bir şehir bir krallıktır. Papalık, "Babil", "o büyük şehir"dir. Fransa ve ardından Amerika Birleşik Devletleri, "Sodom ve Mısır"ın "büyük şehri"dir. Kudüs, gökten inen "büyük şehir"dir. Zefanya'nın mesajı şehirlere ve kulelere karşıdır; ya da tanımı gereği canavarın sureti olan kilise ile devletin birleşimine karşıdır. Bu, Daniel'in ikinci bölümünün "gizli" mesajıdır.
Just before the Sunday law decree, that is Nebuchadnezzar’s golden image test of Daniel chapter three, the dead bodies awaken and are transformed into a mighty army to proclaim the message identifying and opposing the formation of the combination of church and state, while also identifying that Islam is the providential tool which God employs to exercise His judgment upon those who enforce Sunday worship as He has in past history. The message identifies that when the image is fully developed, and enforces the mark of the beast, the judgment will be delivered.
Daniel kitabının üçüncü bölümündeki Nebukadnezar’ın altın heykel imtihanı olan Pazar yasası kararnamesinden hemen önce, ölüler uyanır ve kilise ile devletin birleşiminin oluşumunu teşhis eden ve ona karşı çıkan; aynı zamanda, geçmişte olduğu gibi, Pazar günü ibadetini dayatanlar üzerinde yargısını icra etmek için Tanrı’nın kullandığı takdiri bir araç olarak İslam’ı da teşhis eden mesajı ilan etmek üzere güçlü bir orduya dönüştürülür. Mesaj, suret bütünüyle teşekkül edip canavarın işaretini dayattığında yargının tecelli edeceğini bildirir.
There is no direct reference in Daniel chapter three to the image of the beast that leads to and reaches its maturity at the Sunday law, but there cannot be a third message without a first and second, for chapter two of Daniel must be included in the revelation of the truths represented in Daniel chapter three. The “secret” of the image dream of chapter two identifies God’s people coming to recognize the life and death implications of Nebuchadnezzar’s image of the beast.
Daniel’in üçüncü bölümünde, Pazar yasasına götüren ve orada olgunluğuna ulaşan canavarın suretine doğrudan bir atıf yoktur; ancak birinci ve ikinci olmadan üçüncü bir mesaj olamaz, çünkü Daniel’in ikinci bölümü, üçüncü bölümde temsil edilen gerçeklerin açığa çıkarılmasına dahil edilmelidir. İkinci bölümdeki heykel rüyasının "sırrı", Tanrı’nın halkının Nebukadnessar’ın canavarın sureti olan heykelinin ölüm kalım sonuçlarının farkına varmaya başladığını gösterir.
Sanctified logic requires that when Nebuchadnezzar determined that he was going to have a dedication ceremony to his golden idol, that the idol must first be built, and the musicians would need to practice the music they would play at the ceremony. There had to be advance preparation of construction going on over a period of time with excavation, a foundation laid, scaffolding, and workmen coming and going, and that preparation was the formation of the image of Nebuchadnezzar’s dream, but Nebuchadnezzar’s pride determined to make an image of only one beast, not all the kingdoms of Bible prophecy. The construction of that image is the test that God’s people must pass before probation closes, and before they are sealed, before the music plays.
Kutsal mantık şunu gerektirir: Nebukadnezar altın putuna bir adama töreni yapmaya karar verdiğinde, önce putun inşa edilmiş olması ve törende çalacak müzisyenlerin müziği prova etmeleri gerekiyordu. Bir süreye yayılan kazı, temel atma, iskele kurulması ve işçilerin girip çıkması gibi ön hazırlıkların sürmesi gerekiyordu; bu hazırlık da Nebukadnezar’ın rüyasındaki suretin şekillendirilmesiydi. Ne var ki Nebukadnezar’ın kibri, Kutsal Kitap peygamberliğindeki bütün krallıkların değil, yalnızca tek bir canavarın suretini yapmaya onu sevk etti. O suretin inşası, Tanrı’nın halkının, sınanma dönemi kapanmadan ve onlar mühürlenmeden, müzik çalmadan önce geçmesi gereken sınavdır.
Sanctified logic also identifies that Shadrach, Meshach and Abednego were not the only Hebrew slaves that witnessed the advance preparation for the dedication of the golden image. They were simply the only Hebrews that understood the implications of those preparations as a life and death warning, and made their own personal preparation for the coming crisis.
Kutsanmış muhakeme şunu da gösterir: Şadrak, Meşak ve Abednego, altın heykelin adanma töreni için yapılan ön hazırlıklara tanık olan tek İbrani köleler değildi. Sadece onlar, o hazırlıkların ne anlama geldiğini bir ölüm kalım uyarısı olarak kavradılar ve yaklaşan kriz için kendi kişisel hazırlıklarını yaptılar.
In the passage from Sister White at the beginning of this article, she not only aligns Zephaniah’s decree with Nebuchadnezzar’s golden image and the Sunday law, she also identifies Isaiah’s unrighteous decree.
Bayan White, bu makalenin başındaki alıntısında, yalnızca Sefanya'nın hükmünü Nebukadnezar'ın altın heykeli ve Pazar yasasıyla ilişkilendirmekle kalmaz, aynı zamanda Yeşaya'nın adaletsiz hükmünü de tespit eder.
Woe unto them that decree unrighteous decrees, and that write grievousness which they have prescribed; To turn aside the needy from judgment, and to take away the right from the poor of my people, that widows may be their prey, and that they may rob the fatherless! And what will ye do in the day of visitation, and in the desolation which shall come from far? to whom will ye flee for help? and where will ye leave your glory? Isaiah 10:1–3.
Adaletsiz hükümler çıkaranlara, buyurdukları zulmü yazıya dökenlere yazıklar olsun; muhtaç olanı adaletten uzaklaştırmak, halkımın yoksulunun hakkını elinden almak, dulları avları haline getirmek ve öksüzleri soymak için! Peki, cezalandırma gününde ve uzaktan gelecek yıkım geldiğinde ne yapacaksınız? Yardım için kime sığınacaksınız? Görkeminizi nereye bırakacaksınız? Isaiah 10:1-3.
Isaiah’s “unrighteous decree,” is the Sunday law, and it is “the day of visitation” and “desolation,” for the United States, for “national apostasy” is followed by “national ruin.” According to Isaiah, at the Sunday law, which is also Nebuchadnezzar’s golden image, the “desolation” “shall come from far.”
Yeşaya'nın "adaletsiz fermanı" Pazar yasasıdır ve bu, Amerika Birleşik Devletleri için "ziyaret günü" ve "ıssızlık"tır; çünkü "ulusal imandan dönme"yi "ulusal yıkım" izler. Yeşaya'ya göre, aynı zamanda Nebukadnezar'ın altın heykeli olan Pazar yasası sırasında "ıssızlık" "uzaktan gelecektir".
Remember this, and show yourselves men: bring it again to mind, O ye transgressors. Remember the former things of old: for I am God, and there is none else; I am God, and there is none like me, Declaring the end from the beginning, and from ancient times the things that are not yet done, saying, My counsel shall stand, and I will do all my pleasure: Calling a ravenous bird from the east, the man that executeth my counsel from a far country: yea, I have spoken it, I will also bring it to pass; I have purposed it, I will also do it. Hearken unto me, ye stouthearted, that are far from righteousness: I bring near my righteousness: it shall not be far off, and my salvation shall not tarry: and I will place salvation in Zion for Israel my glory. Isaiah 46:8–13.
Bunu hatırlayın ve adam olun; ey isyankârlar, bunu yeniden aklınıza getirin. Önceki çağların eski olaylarını hatırlayın; çünkü ben Tanrı’yım, başkası yok; ben Tanrı’yım, benzerim yok. Sonu daha baştan, çok eski zamanlardan henüz gerçekleşmemiş olanları bildiririm; şöyle derim: Tasarım kesinlikle gerçekleşecek ve hoşuma giden her şeyi yapacağım. Doğudan yırtıcı bir kuşu, uzak bir ülkeden tasarımı yerine getirecek adamı çağırırım. Evet, ben söyledim, bunu da gerçekleştireceğim; ben tasarladım, onu da yapacağım. Beni dinleyin, doğruluktan uzak katı yürekli olanlar: Doğruluğumu yaklaştırıyorum; uzak olmayacak ve kurtuluşum gecikmeyecek: Siyon’a, yüceliğim olan İsrail için, kurtuluşu yerleştireceğim. Yeşaya 46:8-13.
Isaiah places this passage at the end of the tarrying time, for then his “salvation shall” no longer “tarry.” It is at the end of Revelation eleven’s three and a half days. The end of the tarrying time is marked by the arrival of the message of the Midnight Cry, when Ezekiel’s great army stands up. When they stand up, they are lifted up as an ensign in Revelation chapter eleven.
Yeşaya bu bölümü bekleme döneminin sonuna yerleştirir; çünkü o zaman onun 'kurtuluşu' artık 'gecikmeyecek'. Bu, Vahiy’in on birinci bölümündeki üç buçuk günün sonunda gerçekleşir. Bekleme döneminin sonu, Hezekiel’in büyük ordusunun ayağa kalktığı anda gelen Gece Yarısı Çığlığı mesajıyla işaretlenir. Ayağa kalktıklarında, Vahiy’in on birinci bölümünde bir sancak gibi yükseltilirler.
And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. And they heard a great voice from heaven saying unto them, Come up hither. And they ascended up to heaven in a cloud; and their enemies beheld them. And the same hour was there a great earthquake, and the tenth part of the city fell, and in the earthquake were slain of men seven thousand: and the remnant were affrighted, and gave glory to the God of heaven. The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. Revelation 11:11–14.
Üç buçuk gün sonra Tanrı'dan gelen yaşam ruhu onların içine girdi ve ayağa kalktılar; onları görenlerin üzerine büyük bir korku düştü. Ve gökten onlara, “Yukarı çıkın,” diyen büyük bir ses işittiler. Ve bir bulut içinde göğe yükseldiler; düşmanları da onları seyretti. Aynı saatte büyük bir deprem oldu; kentin onda biri yıkıldı ve depremde yedi bin kişi öldü. Sağ kalanlar dehşete kapıldılar ve göğün Tanrısı'na yücelik verdiler. İkinci felaket geçti; işte, üçüncü felaket hızla geliyor. Vahiy 11:11-14.
The two witnesses of Revelation eleven ascend to heaven as the ensign, in the same hour as the earthquake, which is the Sunday law. At that time, or as John says, “in that hour,” according to Isaiah, chapter forty-six, God calls “the man” who executes His counsel, who is also “a ravenous bird from the east”. The ravenous bird, that is “the man” God employs to execute His counsel comes from “a far country”. In Isaiah chapter ten, at the time of the “unrighteous decree” which is the Sunday law, the “desolation” of the United States comes from “far.” “East” is a symbol of Islam, for in prophecy they are both “the children of the east,” and “the east wind.” A “bird” in prophecy is a religion, as represented by Babylon being a cage full of hateful and unclean birds. The “ravenous bird” that comes from a far country in the east, is the religion of Islam.
Vahiy’in on birinci bölümündeki iki tanık, Pazar yasası olan depremle aynı saatte, bir sancak olarak göğe yükselir. O zamanda, ya da Yuhanna’nın dediği gibi “o saatte”, Yeşaya’nın kırk altıncı bölümüne göre Tanrı, tasarısını yerine getiren “adam”ı, yani “doğudan gelen yırtıcı bir kuş”u çağırır. Tanrı’nın tasarısını yerine getirmek için kullandığı “adam” olan o yırtıcı kuş, “uzak bir ülkeden” gelir. Yeşaya’nın onuncu bölümünde, Pazar yasası olan “haksız ferman” zamanında, Amerika Birleşik Devletleri’nin “yıkımı” “uzaktan” gelir. “Doğu”, İslam’ın bir sembolüdür; çünkü peygamberlikte onlar hem “doğunun çocukları” hem de “doğu rüzgârı”dır. Peygamberlikte “kuş” bir dini temsil eder; Babil’in nefret edilen ve murdar kuşlarla dolu bir kafes olarak tasvir edilmesinde olduğu gibi. “Doğuda uzak bir ülkeden gelen” “yırtıcı kuş”, İslam dinidir.
And he cried mightily with a strong voice, saying, Babylon the great is fallen, is fallen, and is become the habitation of devils, and the hold of every foul spirit, and a cage of every unclean and hateful bird. Revelation 18:2.
Ve büyük bir kudretle gür bir sesle haykırdı, şöyle diyerek: Büyük Babil yıkıldı, yıkıldı; cinlerin meskeni, her murdar ruhun sığınağı ve her murdar ve iğrenç kuş için bir kafes oldu. Vahiy 18:2.
The three-fold-union of modern Babylon represents three forms of government, and also three forms of religion. The religion of the United Nations is spiritualism, the religion of the United States is apostate Protestantism and the religion of the pope is Catholicism. All those religious persuasions are sometimes symbolized as women, but also as birds. It is the religious and political force of the United Nations, with the United States as the primary king, that places the papacy on the throne of the earth. In the book of Zechariah, it is two birds that establish the pope, who is identified as that “wicked” by the apostle Paul in second Thessalonians.
Modern Babil’in üçlü birliği üç yönetim biçimini ve aynı zamanda üç din biçimini temsil eder. Birleşmiş Milletler’in dini ruhçuluktur, Amerika Birleşik Devletleri’nin dini dinden dönmüş Protestanlık ve papanın dini Katolikliktir. Bu dinî akımların tümü kimi zaman kadınlar, kimi zaman da kuşlar olarak sembolize edilir. Amerika Birleşik Devletleri’nin başlıca kral olduğu Birleşmiş Milletler’in dinî ve siyasi gücü, papalığı yeryüzünün tahtına oturtur. Zekeriya kitabında, Havarî Pavlus’un 2. Selanikliler’de “o kötü” diye tanımladığı papayı yerleştiren iki kuştur.
Then the angel that talked with me went forth, and said unto me, Lift up now thine eyes, and see what is this that goeth forth. And I said, What is it? And he said, This is an ephah that goeth forth. He said moreover, This is their resemblance through all the earth. And, behold, there was lifted up a talent of lead: and this is a woman that sitteth in the midst of the ephah. And he said, This is wickedness. And he cast it into the midst of the ephah; and he cast the weight of lead upon the mouth thereof. Then lifted I up mine eyes, and looked, and, behold, there came out two women, and the wind was in their wings; for they had wings like the wings of a stork: and they lifted up the ephah between the earth and the heaven. Then said I to the angel that talked with me, Whither do these bear the ephah? And he said unto me, To build it an house in the land of Shinar: and it shall be established, and set there upon her own base. Zechariah 5:5–11.
Benimle konuşan melek ileri çıkıp bana dedi: “Şimdi gözlerini kaldır ve dışarı çıkan bu şeyin ne olduğuna bak.” Ben, “Nedir?” dedim. O, “Bu, dışarı çıkan bir efadır” dedi. Ayrıca, “Bu, bütün yeryüzünde onların görünüşüdür” dedi. Ve işte, bir talantlık kurşun kaldırıldı; ve efanın ortasında oturan bir kadın vardı. O, “Bu kötülüktür” dedi. Ve onu efanın ortasına attı; sonra da onun ağzına kurşun ağırlığını attı. Sonra gözlerimi kaldırıp baktım; işte, iki kadın çıktı, kanatlarında rüzgâr vardı; çünkü kanatları leyleğin kanatları gibiydi; ve efayı yer ile gök arasına kaldırdılar. O zaman benimle konuşan meleğe, “Efayı nereye götürüyorlar?” dedim. O da bana, “Şinar diyarında ona bir ev yapmak için; orada kurulacak ve kendi kaidesi üzerine yerleştirilecek” dedi. Zekeriya 5:5-11.
An ephah is a basket used for measuring. The two women that place the ephah, or basket that the papacy sits in the midst of, are two churches. Two religions will take the religion that is defined in the Bible as “that wicked” and build her a house in the land of Shinar. Shinar is another name for Babylon, and the Catholic church is Babylon the great in the last days.
Bir efa, ölçmek için kullanılan bir sepettir. Efa'yı (yani papalığın ortasında oturduğu sepeti) yerleştiren iki kadın, iki kilisedir. İki din, Kutsal Kitap'ta "o kötü" olarak tanımlanan dini alacak ve Şinar diyarında ona bir ev inşa edecek. Şinar, Babil'in bir başka adıdır ve Katolik Kilisesi, son günlerde büyük Babil'dir.
The two women that “establish” the wicked woman in Babylon, have “wind in their wings.” Those women are also birds, for they have “wings,” and their justification for placing the woman is the “wind” of Islam, for Islam brings together every man’s hand. The woman that is lifted up, has been trapped in the ephah since her deadly wound in 1798, for there had been a leaden weight placed upon the mouth of the ephah she was in. But when the music of Nebuchadnezzar’s worship ceremony begins, the two women of apostate Protestantism and Spiritualism remove the leaden weight, and lift up the eighth head, that is of the seven.
Babil’de kötü kadını “yerleştiren” iki kadının “kanatlarında rüzgâr” vardır. Bu kadınlar aynı zamanda kuşlardır, çünkü “kanatları” vardır; kadını yerleştirmelerinin gerekçesi ise İslam’ın “rüzgârı”dır, çünkü İslam her insanın elini bir araya getirir. Yukarı kaldırılan kadın, 1798’de aldığı ölümcül yaradan beri efanın içinde hapsolmuştu; çünkü içinde bulunduğu efanın ağzına bir kurşun kapak konmuştu. Ama Nebukadnezar’ın tapınma töreninin müziği başlayınca, dinden dönmüş Protestanlık ve Spiritüalizmin o iki kadın kurşun kapağı kaldırırlar ve yediden olan sekizinci başı yukarı kaldırırlar.
“As we approach the last crisis, it is of vital moment that harmony and unity exist among the Lord’s instrumentalities. The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses. This union is cemented by the great apostate. While he seeks to unite his agents in warring against the truth he will work to divide and scatter its advocates. Jealousy, evil surmising, evilspeaking, are instigated by him to produce discord and dissension.” Testimonies, volume 7, 182.
“Son krize yaklaşırken, Rab’bin vasıtaları arasında uyum ve birliğin bulunması hayati önem taşır. Dünya fırtına, savaş ve anlaşmazlıkla doludur. Ne var ki tek bir baş—papalık gücü—altında halk, Tanrı’ya O’nun tanıklarının şahsında karşı koymak üzere birleşecektir. Bu birlik büyük mürted tarafından sağlamlaştırılır. O, gerçeğe karşı savaşta kendi yandaşlarını birleştirmeye çalışırken, gerçeğin savunucularını bölmek ve dağıtmak için çalışacaktır. Uyuşmazlık ve ayrılık çıkarmak için kıskançlık, kötü zan ve karalayıcı konuşmalar onun tarafından kışkırtılır.” Testimonies, volume 7, 182.
The threefold union lifts up the papacy as the head, for they intend to destroy the nation not desired.
Üçlü birlik papalığı baş olarak yüceltir; çünkü istenmeyen ulusu yok etmeyi amaçlıyorlar.
For, lo, thine enemies make a tumult: and they that hate thee have lifted up the head. They have taken crafty counsel against thy people, and consulted against thy hidden ones. They have said, Come, and let us cut them off from being a nation; that the name of Israel may be no more in remembrance. Psalm 83:2–4.
İşte, düşmanların kargaşa çıkarıyor; senden nefret edenler başlarını kaldırdılar. Halkına karşı kurnazca plan kurdular, gizlediklerine karşı komplo kurdular. Şöyle dediler: “Gelin, onları bir ulus olmaktan çıkaralım; İsrail adı artık anılmasın.” Mezmur 83:2-4.
A bird is a religion, and the “ravenous bird from the east” which God calls at the “hour” of the Sunday law, when the message of the Midnight Cry is being proclaimed, is Islam. That is why in the very hour that the resurrected dead ascend into heaven as the ensign, the “third woe” of Islam comes quickly. This is why Isaiah states in verse one of chapter ten, “Woe” unto them that declare unrighteous decrees. The “Woes” of Revelation are Islam, and Islam is the providential judgment, or tool, or staff (Isaiah 10:5) that God uses to punish the United States for enforcing Sunday worship.
Bir kuş bir dindir ve Tanrı’nın, Geceyarısı Çığlığı mesajı duyurulurken, Pazar yasasının “saatinde” çağırdığı “doğudan yırtıcı kuş” İslam’dır. Bu yüzden, dirilen ölüler sancak olarak göğe yükseldikleri tam o saatte, İslam’ın “üçüncü Vay”ı hemen gelir. Bu yüzden Yeşaya onuncu bölüm birinci ayette şöyle der: “Haksız hükümler ilan edenlerin vay haline.” Vahiy’deki “Vaylar” İslam’dır ve İslam, Tanrı’nın Pazar ibadetini zorunlu kıldığı için Amerika Birleşik Devletleri’ni cezalandırmakta kullandığı takdiri ilahi yargı ya da araç ya da sopadır (Yeşaya 10:5).
Isaiah chapter forty-six, identifies the “ravenous bird from the east,” as “the man that executeth my counsel.” That “man” is Islam, and he is called “from a far country,” for God “purposed” to judge the United States, and thereafter the world, for Sunday enforcement, as He did in former times with pagan Rome and the first four trumpets, and then with papal Rome in the fifth and sixth “Woe” trumpets. His purpose in Isaiah chapter forty-six is to call the “ravenous bird from the east,” and He informs His people who desire to understand His counsel and purpose “Remember the former things of old: for I am God, and there is none else; I am God, and there is none like me, Declaring the end from the beginning, and from ancient times the things that are not yet done, saying, My counsel shall stand, and I will do all my pleasure.”
Yeşaya'nın kırk altıncı bölümü, "doğudan gelen yırtıcı kuş"u "öğüdümü yerine getiren adam" olarak tanımlar. O "adam" İslam'dır ve o, "uzak bir ülkeden" diye adlandırılır; çünkü Tanrı, pazar gününün zorunlu kılınması nedeniyle, tıpkı geçmişte putperest Roma ve ilk dört borazan aracılığıyla ve sonra papalık Roma aracılığıyla beşinci ve altıncı "Vay" borazanlarında yaptığı gibi, önce Amerika Birleşik Devletleri'ni, ardından da dünyayı yargılamayı "tasarladı". Tanrı'nın Yeşaya'nın kırk altıncı bölümündeki amacı "doğudan gelen yırtıcı kuş"u çağırmaktır ve öğüdünü ve amacını anlamak isteyen halkına şöyle bildirir: "Eskiden olanları hatırlayın: çünkü ben Tanrı'yım, başkası yoktur; ben Tanrı'yım, benzerim yoktur; başlangıçtan sonu ve çok eski çağlardan henüz olmamış olanları bildiririm; şöyle derim: Öğüdüm duracak ve dilediğimin hepsini yapacağım."
In verse three Isaiah chapter ten, Isaiah records three important questions:
Yeşaya kitabının onuncu bölümünün üçüncü ayetinde, Yeşaya üç önemli soruyu kaydeder:
And what will ye do in the day of visitation, and in the desolation which shall come from far? to whom will ye flee for help? and where will ye leave your glory? Isaiah 10:3.
Cezalandırma gününde ve uzaktan gelecek yıkımda ne yapacaksınız? Yardım için kime sığınacaksınız? Görkeminizi nereye bırakacaksınız? Yeşaya 10:3.
The final question identifies that the glorious land loses her glory at the unrighteous decree. The glory of the United States is the Constitution, which is fully overturned at the Sunday law.
Son soru, şanlı diyarın adaletsiz kararname çıkarıldığında şanını kaybettiğini ortaya koyar. Amerika Birleşik Devletleri'nin şanı Anayasa'dır; Anayasa ise Pazar yasasıyla tamamen geçersiz kılınır.
“And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity.” The Great Controversy, 441.
Ve Anayasa, halk oyuyla seçilen temsilcilerin yasaları çıkarmasını ve uygulamasını öngörerek, halka kendi kendini yönetme hakkını güvence altına alır. Dinî inanç özgürlüğü de tanındı; herkesin vicdanının gereklerine göre Tanrı’ya ibadet etmesine izin verildi. Cumhuriyetçilik ve Protestanlık, ulusun temel ilkeleri haline geldi. Bu ilkeler, onun güç ve refahının sırrıdır. Büyük Tartışma, 441.
It is the Constitution that identifies the glory that is left in the dust at the Sunday law.
Pazar yasasında toza gömülen görkemi belirleyen şey Anayasadır.
“When the nation for which God has worked in such a marvelous manner, and over which He has spread the shield of Omnipotence, abandons Protestant principles, and through its legislature gives countenance and support to Romanism in limiting religious liberty, then God will work in His own power for His people that are true. The tyranny of Rome will be exercised, but Christ is our refuge.” Testimonies to Ministers, 206.
Tanrı’nın böylesine olağanüstü bir şekilde çalıştığı ve Kadir-i Mutlak’ın kalkanını üzerine yaydığı ulus, Protestan ilkeleri terk edip yasama organı aracılığıyla din özgürlüğünü sınırlama konusunda Roma Katolikliğine onay ve destek verdiğinde, Tanrı kendisine sadık olan halkı için kendi kudretiyle harekete geçecektir. Roma’nın zorbalığı uygulanacaktır, ama Mesih bizim sığınağımızdır. Hizmetkârlara Tanıklıklar, 206.
At Isaiah’s “unrighteous decree,” which is the Sunday law, the glory of the United States is gone, and it immediately answers Isaiah’s second question as it prophetically flees to the United Nations, the ten-king confederacy of Revelation chapter seventeen for help to address the attack of Islam of the third “Woe”. The first of the three questions identifies the setting of the Sunday law desolation that causes the United States to begin its next work of forcing the entire world to accept the combination of church and state, as represented by the unification of the United Nations and the Catholic Church, with the pope in control of the unholy relationship. It calls that desolation “the day of visitation”. All these prophetic realities align with Nebuchadnezzar’s dedication service for the golden image.
Yeşaya’nın “adaletsiz hükmü”, yani Pazar yasası sırasında Amerika Birleşik Devletleri’nin görkemi yok olur ve ülke, üçüncü “Vay”daki İslam saldırısıyla başa çıkmak için yardım almak üzere, Vahiy kitabının on yedinci bölümünde söz edilen on kraldan oluşan konfederasyon olan Birleşmiş Milletler’e kehanetsel olarak kaçarak, Yeşaya’nın ikinci sorusunu derhal yanıtlar. Üç sorunun ilki, Amerika Birleşik Devletleri’ni, Papa’nın kontrolündeki kutsal olmayan ilişkide Birleşmiş Milletler ile Katolik Kilisesi’nin birleşmesiyle temsil edilen kilise-devlet birleşimini tüm dünyaya kabul ettirmeye zorlamaya yönelik bir sonraki işine başlamaya sevk eden Pazar yasasının yol açtığı yıkımın bağlamını tanımlar. Bu yıkımı “ziyaret günü” olarak adlandırır. Bu peygamberlik gerçeklerinin tümü, Nebukadnessar’ın altın heykele adama töreniyle uyumludur.
We will continue chapter three of Daniel in the next article.
Daniel'in üçüncü bölümüne bir sonraki makalede devam edeceğiz.
“In the history of Nebuchadnezzar and Belshazzar, God speaks to the people of today. The condemnation that will fall upon the inhabitants of the earth in this day will be because of their rejection of light. Our condemnation in the judgment will not result from the fact that we have lived in error, but from the fact that we have neglected Heaven-sent opportunities for discovering truth. The means of becoming conversant with the truth are within the reach of all; but, like the indulgent, selfish king, we give more attention to the things that charm the ear, and please the eye, and gratify the palate, than to the things that enrich the mind, the divine treasures of truth. It is through the truth that we may answer the great question, ‘What must I do to be saved?’” Bible Echo, September 17, 1894.
Nebukadnezar ve Belşassar’ın tarihsel anlatısında Tanrı günümüz insanlarına sesleniyor. Bugün yeryüzünün sakinlerinin üzerine gelecek mahkûmiyet, ışığı reddetmelerinden ötürü olacaktır. Yargıda mahkûmiyetimiz, yanılgı içinde yaşamış olmamızdan değil, gerçeği keşfetmek için gökten gönderilen fırsatları ihmal etmiş olmamızdan kaynaklanacaktır. Gerçekle aşinalık kazanmanın yolları herkesin erişimindedir; ama zevkine düşkün, bencil kral gibi, zihni zenginleştiren, gerçeğin ilahi hazineleri yerine kulağı okşayan, göze hoş gelen ve damağı tatmin eden şeylere daha çok dikkat ediyoruz. Büyük soruya, ‘Kurtulmak için ne yapmalıyım?’ ancak gerçek aracılığıyla cevap verebiliriz. Bible Echo, 17 Eylül 1894.