We are placing the line of the papacy, the line of apostate Republicanism, the line of apostate Protestantism, and the line of the one hundred and forty-four thousand into the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven. We are currently addressing that Christ gathers His people twice, and all the illustrations of gathering His people a second time represent the final sealing process of the one hundred and forty-four thousand.
Papalığın çizgisini, dininden dönmüş cumhuriyetçiliğin çizgisini, dininden dönmüş Protestanlığın çizgisini ve yüz kırk dört binin çizgisini Daniel kitabının on birinci bölümünün kırkıncı ayetinin gizli tarihine yerleştiriyoruz. Şu anda Mesih’in halkını iki kez topladığını ele alıyoruz ve halkını ikinci kez toplamasına dair tüm örnekler, yüz kırk dört binin nihai mühürlenme sürecini temsil eder.
When the divine symbol descends in a reform line the Lord then gathers a chosen people, who are thereafter tested. At the conclusion of the testing process there is a scattering, that is followed by His gathering those chosen people a second time, though many are left behind for failing the testing process. Christ began gathering His disciples at His baptism, and at the cross the disciples were scattered. After His resurrection He gathered His disciples a second time in advance of Pentecost. This line identified that a second gathering is accomplished upon the one hundred and forty-four thousand just before the Sunday law, which is typified by Pentecost. The cross identifies a disappointment, followed by a second gathering.
İlahi sembol bir ıslah çizgisine indiğinde Rab, ardından seçilmiş bir halkı toplar; bunlar daha sonra sınanır. Sınama sürecinin sonunda bir dağılma olur; bunu, o seçilmiş halkı ikinci kez toplaması izler; ancak birçoğu sınamayı geçemediği için geride bırakılır. Mesih, öğrencilerini vaftizinde toplamaya başladı ve çarmıhta öğrenciler dağıldı. Dirilişinden sonra, Pentekost’tan önce öğrencilerini ikinci kez topladı. Bu çizgi, ikinci bir toplanmanın, Pentekostla simgelenen Pazar yasasından hemen önce, yüz kırk dört bin için gerçekleştiğini ortaya koydu. Çarmıh bir hayal kırıklığına işaret eder; ardından ikinci bir toplanma gelir.
The second gathering after the cross began when Christ descended from meeting with His Father after His resurrection. When the divine symbol descends God’s people are to eat the message, and after Christ descended, He ate with the disciples.
Çarmıhtan sonraki ikinci toplanma, Mesih dirilişinin ardından Babasıyla görüştükten sonra indiğinde başladı. İlahi sembol indiğinde Tanrı’nın halkının mesajı yemesi gerekir; Mesih indikten sonra da öğrencileriyle birlikte yemek yedi.
And it came to pass, as he sat at meat with them, he took bread, and blessed it, and brake, and gave to them. And their eyes were opened, and they knew him; and he vanished out of their sight. Luke 24:30, 31.
Onlarla birlikte yemek yerken, ekmeği aldı, şükretti, böldü ve onlara verdi. Gözleri açıldı ve onu tanıdılar; o da gözlerinin önünden kayboldu. Luka 24:30, 31.
At the second gathering after the cross Christ “breathed” the Holy Spirit upon His disciples.
Çarmıhtan sonraki ikinci toplanmada Mesih, Kutsal Ruh’u öğrencilerinin üzerine "üfledi".
“The act of Christ in breathing upon his disciples the Holy Ghost, and in imparting his peace to them, was as a few drops before the plentiful shower to be given on the day of Pentecost.” Spirit of Prophecy, volume 3, 243.
Mesih’in öğrencilerine Kutsal Ruh’u üflemesi ve onlara esenliğini vermesi, Pentekost Günü’nde verilecek bol yağmurdan önceki birkaç damla gibiydi. Peygamberlik Ruhu, cilt 3, s. 243.
In the second gathering after the disappointment of April 19, 1844, Christ removed His hand from the mistake of 1843.
19 Nisan 1844’teki hayal kırıklığından sonraki ikinci toplantıda, Mesih 1843’teki hatadan elini çekti.
“Those faithful, disappointed ones, who could not understand why their Lord did not come, were not left in darkness. Again they were led to their Bibles to search the prophetic periods. The hand of the Lord was removed from the figures, and the mistake was explained. They saw that the prophetic periods reached to 1844, and that the same evidence which they had presented to show that the prophetic periods closed in 1843, proved that they would terminate in 1844.” Early Writings, 237.
"Rab'lerinin neden gelmediğini anlayamayan o imanlı, hayal kırıklığına uğramış kimseler karanlıkta bırakılmadılar. Yine peygamberlik dönemlerini araştırmak için Kutsal Kitaplarına yönlendirildiler. Rab'bin eli rakamların üzerinden çekildi ve hata açıklandı. Peygamberlik dönemlerinin 1844'e kadar uzandığını ve peygamberlik dönemlerinin 1843'te kapandığını göstermek için ortaya koydukları aynı kanıtların, bunların 1844'te sona ereceğini kanıtladığını gördüler." Erken Yazılar, 237.
At the disappointment the second angel descended with a “writing in his hand.”
Hayal kırıklığı üzerine ikinci melek "yazı elinde" indi.
“Another mighty angel was commissioned to descend to earth. Jesus placed in his hand a writing, and as he came to the earth, he cried, ‘Babylon is fallen, is fallen.’” Early Writings, 247.
"Bir başka güçlü melek yeryüzüne inmeye görevlendirildi. İsa eline bir yazı verdi ve yeryüzüne geldiğinde, 'Babil yıkıldı, yıkıldı.' diye haykırdı." Erken Yazılar, 247.
The testing process that began with the arrival of the second angel, concluded at the Exeter camp meeting when the Holy Spirit was poured out and the message went like a tidal wave. That testing process was distinctly identified after the cross when the time period unto the outpouring of the Holy Spirit at Pentecost was preceded by a period of fifty days, that was in turn made up of a period of forty days, followed by a period of ten days which concluded at Pentecost.
İkinci meleğin gelişiyle başlayan sınama süreci, Kutsal Ruh’un dökülmesi ve mesajın sel gibi yayılmasıyla Exeter kamp toplantısında sonuçlandı. Bu sınama süreci çarmıhtan sonra belirgin biçimde tanımlandı; çünkü Kutsal Ruh’un Pentekost’ta dökülmesine kadar geçen sürenin öncesinde elli günlük bir dönem vardı; bu elli gün ise önce kırk gün, ardından Pentekost’ta tamamlanan on günden oluşuyordu.
“God’s people are to be constantly reaching up to him in prayer. It was after the early disciples had spent ten days in supplication, after all differences had been put away, and they had united in deep heart-searching, and in confession and putting away of sins, and in drawing together in holy fellowship, that the Holy Ghost came upon them, and the promise of Christ was fulfilled. There was a wonderful outpouring of the Holy Spirit. Suddenly there came from heaven the sound as of a rushing mighty wind, and it filled all the house where they were sitting. ‘And the same day there were added unto them about three thousand souls.’” Review and Herald, March 11, 1909.
Tanrı’nın halkı sürekli olarak duayla O’na yönelmelidir. İlk öğrenciler on günü niyazla geçirip bütün ayrılıkları bir tarafa bıraktıktan, derin bir yürek yoklaması içinde birleşip günahları itiraf ederek onları terk ettikten ve kutsal paydaşlıkta birbirlerine yaklaşarak kaynaştıktan sonra, Kutsal Ruh onların üzerine indi ve Mesih’in vaadi yerine geldi. Kutsal Ruh’un harika bir dökülüşü oldu. Ansızın gökten, şiddetle esen güçlü bir rüzgârın uğultusuna benzer bir ses geldi ve oturdukları bütün evi doldurdu. ‘Ve aynı gün onlara yaklaşık üç bin kişi katıldı.’ Review and Herald, 11 Mart 1909.
During the forty days Christ was in attendance teaching the disciples, and then He ascended. The ten days that followed was a period of preparation in advance of the Pentecostal outpouring of the Holy Spirit. The forty days of instruction that followed the cross aligns with April 19, 1844 unto the beginning of the Exeter camp meeting on August 12, 1844. The ten days which preceded Pentecost represented August 12 through 17, 1844, when the Millerites unified upon the message of the Midnight Cry brought by Samuel Snow. In that camp meeting two classes were manifested, and only one class received the Pentecostal outpouring at the conclusion of the meeting. In that period represented by the forty days one class received the instruction, and the other class refused the instruction. When the Midnight Cry arrived one class had the oil, the other did not.
Kırk gün boyunca Mesih aralarında bulunup öğrencilerine öğretimde bulundu, sonra da göğe yükseldi. Bunu izleyen on gün, Kutsal Ruh’un Pentekost’taki dökülüşüne hazırlık dönemi oldu. Çarmıhtan sonra gelen kırk günlük öğretim dönemi, 19 Nisan 1844’ten 12 Ağustos 1844’te Exeter kamp toplantısının başlangıcına kadar olan zamanla örtüşür. Pentekost’tan önceki on gün, Samuel Snow’un getirdiği Gece Yarısı Çığlığı mesajı etrafında Milleritlerin birleştiği 12–17 Ağustos 1844 tarihlerini temsil ediyordu. O kamp toplantısında iki sınıf ortaya çıktı ve toplantının sonunda yalnızca bir sınıf Pentekost dökülüşünü aldı. Kırk günle temsil edilen o dönemde bir sınıf öğretiyi kabul etti, diğer sınıf ise öğretiyi reddetti. Gece Yarısı Çığlığı geldiğinde bir sınıfın yağı vardı, ötekinin yoktu.
“‘While the bridegroom tarried, they all slumbered and slept.’ By the tarrying of the bridegroom is represented the passing of the time when the Lord was expected, the disappointment, and the seeming delay. In this time of uncertainty, the interest of the superficial and halfhearted soon began to waver, and their efforts to relax; but those whose faith was based on a personal knowledge of the Bible had a rock beneath their feet, which the waves of disappointment could not wash away. ‘They all slumbered and slept;’ one class in unconcern and abandonment of their faith, the other class patiently waiting till clearer light should be given. Yet in the night of trial the latter seemed to lose, to some extent, their zeal and devotion. The halfhearted and superficial could no longer lean upon the faith of their brethren. Each must stand or fall for himself.” The Great Controversy, 395.
'Damat gecikirken hepsi uyukladı ve uyudu.' Damadın gecikmesi, Rab'bin beklendiği zamanın geçip gitmesini, hayal kırıklığını ve görünürdeki gecikmeyi temsil eder. Bu belirsizlik zamanında, yüzeysel ve gönülsüz olanların ilgisi kısa sürede sarsılmaya başladı ve çabaları gevşedi; ama imanı Kutsal Kitap'ı kişisel olarak tanımaya dayananların ayaklarının altında, hayal kırıklığı dalgalarının silip süpüremeyeceği bir kaya vardı. 'Hepsi uyukladı ve uyudu;' bir kesim kayıtsızlık içinde ve imanını terk ederek, öteki kesim ise daha açık bir ışık verilene kadar sabırla bekleyerek. Yine de sınanma gecesinde, ikinciler bir ölçüde gayret ve adanmışlıklarını yitirmiş gibi göründüler. Gönülsüz ve yüzeysel olanlar artık kardeşlerinin imanına yaslanamazdı. Her biri kendi başına ayakta durmak ya da düşmek zorundaydı. Büyük Mücadele, 395.
During the ten days leading to Pentecost, and the period of the Exeter camp meeting, Christ gathered His people a second time in advance of those people carrying His message to the world. When the third angel descended on October 22, 1844, the little flock was again disappointed and scattered, but a period of instruction began on October 22, 1844 as Christ led His people into the Most Holy Place. In 1849, the Lord stretched forth His hand a second time to gather again those whom He had gathered out of the disappointments of April 19 and October 22, 1844.
Pentekost’tan önceki on gün boyunca ve Exeter kamp toplantısı döneminde, Mesih, mesajını dünyaya taşıyacak olanları göndermeden önce halkını ikinci kez topladı. Üçüncü melek 22 Ekim 1844’te indiğinde, küçük sürü yine hayal kırıklığına uğradı ve dağıldı; ancak Mesih halkını En Kutsal Yer’e götürürken 22 Ekim 1844’te bir öğretim dönemi başladı. 1849’da Rab, 19 Nisan ve 22 Ekim 1844’ün hayal kırıklıklarından çekip çıkararak topladığı kimseleri yeniden toplamak için elini ikinci kez uzattı.
In 1844, the instruction was in regards to the message which the third angel had in his hand when he descended, but in the “period of doubt and uncertainty” that followed the great disappointment, many lost their way. By 1849, the work of gathering the little scattered flock was initiated, but what was illustrated by that history was the defeat of 1863, and the first Kadesh for modern Israel. The future victory of the one hundred and forty-four thousand and their work at the second Kadesh was delayed.
1844’te talimat, üçüncü meleğin indiğinde elinde taşıdığı mesaja dairdi, ancak büyük hayal kırıklığını izleyen “şüphe ve belirsizlik dönemi”nde birçok kişi yolunu kaybetti. 1849’a gelindiğinde, küçük, dağınık sürüyü bir araya getirme çalışması başlatıldı, fakat o tarihçenin ortaya koyduğu şey 1863’teki yenilgi ve modern İsrail için ilk Kadeş’ti. Yüz kırk dört binin gelecekteki zaferi ve ikinci Kadeş’teki çalışmaları ertelendi.
When the Lord descended on September 11, 2001 He gathered His last-day people, gave them His spiritual food to eat, breathed His Spirit upon those people as He began to sprinkle the latter rain, and He also initiated a testing process that led to July 18, 2020, when His last day people were disappointed and scattered. For three and a half days they were dead in the street. Both the three and a half days, and the forty-day period in the time of Christ represent a wilderness. It is also represented by the period from April 19, 1844 unto August 12, 1844, and also the period from October 22, 1844 unto 1849.
Rab 11 Eylül 2001’de indiğinde, son gün halkını topladı, onlara yemeleri için kendi manevi gıdasını verdi, geç yağmuru serpmeye başlarken bu insanların üzerine Ruhunu üfledi ve ayrıca 18 Temmuz 2020’ye götüren bir sınama sürecini başlattı; o gün son gün halkı hayal kırıklığına uğrayıp dağıldı. Üç buçuk gün boyunca sokakta ölü olarak kaldılar. Hem üç buçuk gün hem de Mesih’in zamanındaki kırk günlük dönem bir çölü temsil eder. Bunu ayrıca 19 Nisan 1844’ten 12 Ağustos 1844’e kadar olan dönem ve 22 Ekim 1844’ten 1849’a kadar olan dönem de temsil eder.
From July, 2023 unto the Sunday law, which is the ten days that preceded Pentecost, the camp meeting at Exeter from August 12 unto August 17, and the period from 1849 unto 1863, all align with one another. They represent the period of the second gathering of God’s last-day people. The period from the disappointment to the outpouring of the Holy Spirit is divided into two distinct periods.
Temmuz 2023'ten Pazar yasasına kadar olan dönem, Pentekost'tan önceki on gün, 12 Ağustos'tan 17 Ağustos'a kadar Exeter'deki kamp toplantısı ve 1849'dan 1863'e kadar olan dönem, hepsi birbirleriyle paralellik gösterir. Bunlar, Tanrı'nın son gün halkının ikinci toplanma dönemini temsil eder. Hayal kırıklığından Kutsal Ruh'un dökülüşüne kadar olan dönem iki ayrı döneme ayrılır.
Within the hidden history of verse forty of Daniel chapter eleven the line of apostate Protestantism (the nominal church), the line of Laodicean Seventh-day Adventism (nominal Adventism), the line of Catholicism, and the line of true Protestantism are all represented. Those four lines illustrate true Protestantism in controversy with a threefold union of the dragon (Judas), the beast (Catholicism) and the false prophet (apostate Protestantism).
Daniel kitabının on birinci bölümünün kırkıncı ayetinin gizli tarihinde, dinden dönmüş Protestanlığın (sözde kilise) çizgisi, Laodikya durumundaki Yedinci Gün Adventizminin (sözde Adventizm) çizgisi, Katolikliğin çizgisi ve gerçek Protestanlığın çizgisi temsil edilir. Bu dört çizgi, gerçek Protestanlığın ejderha (Yahuda), canavar (Katoliklik) ve sahte peygamberden (dinden dönmüş Protestanlık) oluşan üçlü birlikle çekişmesini gösterir.
Within the very same hidden history the line of apostate Republicanism is also illustrated. Within that line a controversy between the Democrat (the dragon) and Republican parties (the image of the beast) is represented. The Republican party is to lead out in forming the image to the beast, and in so doing it manifests the prophetic characteristics of the beast (the papacy). In God’s word the papacy, who is the king of the north and also the beast, is given Egypt, (the dragon) as payment for services rendered for being used by God’s as a tool of judgment.
Aynı saklı tarihin içinde mürted Cumhuriyetçilik hattı da tasvir edilir. O hat içinde Demokrat Parti (ejderha) ile Cumhuriyetçi Parti (canavarın sureti) arasındaki bir çekişme temsil edilir. Cumhuriyetçi Parti, canavarın suretini oluşturma işinde öncülük edecek ve bunu yaparken canavarın (papalık) peygamberlikte bildirilen niteliklerini ortaya koyacaktır. Tanrı’nın sözünde, hem kuzeyin kralı hem de canavar olan papalığa, yargı aracı olarak Tanrı tarafından kullanılması karşılığında sunulan hizmetlerin bedeli olarak Mısır (ejderha) verilir.
Son of man, Nebuchadrezzar king of Babylon caused his army to serve a great service against Tyrus: every head was made bald, and every shoulder was peeled: yet had he no wages, nor his army, for Tyrus, for the service that he had served against it: Therefore thus saith the Lord God; Behold, I will give the land of Egypt unto Nebuchadrezzar king of Babylon; and he shall take her multitude, and take her spoil, and take her prey; and it shall be the wages for his army. I have given him the land of Egypt for his labour wherewith he served against it, because they wrought for me, saith the Lord God. In that day will I cause the horn of the house of Israel to bud forth, and I will give thee the opening of the mouth in the midst of them; and they shall know that I am the Lord. Ezekiel 29:18–21.
İnsanoğlu, Babil kralı Nebukadrezzar ordusunu Tyrus’a karşı büyük bir hizmette çalıştırdı; her baş kel oldu, her omuz sıyrıldı; yine de Tyrus’a karşı yaptığı bu hizmet için ne kendisi ne de ordusu bir ücret aldı. Bu nedenle Rab Tanrı şöyle diyor: İşte, Mısır ülkesini Babil kralı Nebukadrezzar’a vereceğim; Mısır’ın halkını alacak, ganimetini alacak, avını alacak; bu da ordusuna ücret olacak. Ona, ona karşı hizmet ederken harcadığı emek için Mısır ülkesini verdim; çünkü benim için çalıştılar, diyor Rab Tanrı. O gün İsrail evinin boynuzunu filizlendireceğim ve senin ağzını onların arasında açacağım; ve benim Rab olduğumu bilecekler. Hezekiel 29:18-21.
Nebuchadnezzar, who is the king of the north in the passage, is given the land of Egypt as his wages, thus typifying that in the last days, the papacy is given Egypt, which is the dragon, which is the ten kings, the United Nations, who agree to give their seventh kingdom unto the beast for a short space.
Nebukadnezar, pasajda kuzeyin kralıdır; kendisine Mısır diyarı ücreti olarak verilir; böylece son günlerde papalığa Mısır’ın verileceğini simgeler; Mısır ise ejderha, yani on kral, yani Birleşmiş Milletlerdir; bunlar yedinci krallıklarını kısa bir süreliğine canavara vermeyi kabul eder.
And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.
Ve canavarın üzerinde gördüğün on boynuz, fahişeden nefret edecek; onu ıssız ve çıplak bırakacak, etini yiyecek ve onu ateşle yakacak. Çünkü Tanrı, kendi isteğini yerine getirmeleri, bir düşüncede olmaları ve krallıklarını canavara vermeleri için bunu yüreklerine koymuştur; Tanrı’nın sözleri yerine gelene kadar. Vahiy 17:16, 17.
This prophetic payment is represented also in Daniel chapter eleven verse forty-two.
Bu kehanetsel ödeme, Daniel kitabının on birinci bölümünün kırk ikinci ayetinde de temsil edilir.
He shall stretch forth his hand also upon the countries: and the land of Egypt shall not escape. Daniel 11:42.
O, ülkelere de elini uzatacak; Mısır ülkesi kurtulamayacak. Daniel 11:42.
The papacy prevails over the dragon power in the time of the latter rain, for this payment is accomplished “in” the “day” when God “causes the horn of the house of Israel to bud forth.” It is the rain that causes the Israel of God to bud forth, and that day began on September 11, 2001, which was the day of the east wind.
Papalık, son yağmur zamanında ejderha gücüne üstün gelir, çünkü bu ödeme, Tanrı’nın “İsrail evinin boynuzunu filizlendirdiği” “günde” “içinde” gerçekleşir. Tanrı’nın İsrail’ini filizlendiren yağmurdur ve o gün, doğu rüzgârının günü olan 11 Eylül 2001’de başladı.
He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Isaiah 27:6–9.
Yakup soyundan gelenlerin kök salmasını sağlayacak; İsrail çiçek açıp tomurcuklanacak ve dünyanın yüzünü meyveyle dolduracak. Onu, ona vuranları vurduğu gibi mi vurdu? Yoksa onun eliyle öldürülenlerin öldürülüşü gibi mi öldürüldü? Ölçüyle; filiz verince onunla çekişeceksin; doğu rüzgarının gününde o, sert rüzgarını dizginler. Böylece Yakup’un suçluluğu arındırılacak; günahının kaldırılmasının bütün meyvesi de şudur: sunağın bütün taşlarını dövülüp parçalanmış kireç taşları gibi yaptığında, koruluklar ve putlar artık ayakta durmayacak. Yeşaya 27:6-9.
Egypt is given to the papal beast when the latter rain is being poured out. The latter rain began to sprinkle when the east wind, representing Islam of the Third Woe was “stayed,” or restrained on September 11, 2001. Then the rain began to be measured, (sprinkled) upon Israel as they began to bud. At the Sunday law, when the Third Woe comes again, the latter rain is poured out without measure. Between September 11, 2001 and the soon coming Sunday law “the iniquity of Jacob” is purged, and the Hebrew word “purged” means “atoned for”. At the Sunday law the papal beast is given Egypt (the dragon), as those ten kings commit fornication with the papacy by forming a worldwide image of the beast.
Mısır, geç yağmur yağdırılırken papalık canavarına verilir. Geç yağmur, Üçüncü Vay'ın İslamını temsil eden doğu rüzgarı 11 Eylül 2001'de "durduruldu" ya da dizginlendiğinde çiselemeye başladı. Sonra, İsrail tomurcuklanmaya başlarken, yağmur onların üzerine ölçülü biçimde (çiseleyerek) yağmaya başladı. Pazar yasasında, Üçüncü Vay yeniden geldiğinde, geç yağmur ölçüsüz olarak dökülür. 11 Eylül 2001 ile yakında gelecek Pazar yasası arasında "Yakup'un kötülüğü" arındırılır ve İbranice "arındırılır" sözcüğü "kefaret ödenir" anlamına gelir. Pazar yasasında, o on kral canavarın dünya çapında bir suretini oluşturarak papalıkla zina ederken, papalık canavarına Mısır (ejderha) verilir.
Before the Sunday law, during the sealing time of the one hundred and forty-four thousand, the apostate Republican horn forms an image to the beast with the apostate Protestant horn, and in that prophetic line the Republican party prevails over the Democratic party, for the Democratic party is a dragon power and the Republican party is the power who forms the image of the papacy.
Pazar yasasından önce, yüz kırk dört binin mühürlenme zamanı sırasında, sapmış cumhuriyetçilik boynuzu, sapmış Protestanlık boynuzu ile birlikte canavara bir suret oluşturur ve o peygamberlik çizgisinde Cumhuriyetçi Parti Demokrat Parti'ye üstün gelir, çünkü Demokrat Parti bir ejderha gücüdür ve Cumhuriyetçi Parti papalığın suretini oluşturan güçtür.
Within the prophetic history of the earth beast the end of the Democratic party and the end of the Republican party is identified. Those two parties form the horn of Republicanism, but they identify an internal struggle that runs through the entire history of the earth beast. That horn (Republican) contains an internal microcosm of the two horns of the earth beast.
Yeryüzü canavarının kehanetsel tarihinde, Demokrat Parti’nin ve Cumhuriyetçi Parti’nin sonu tespit edilir. Bu iki parti cumhuriyetçiliğin boynuzunu oluşturur, ancak yeryüzü canavarının tüm tarihi boyunca süren içsel bir mücadeleyi işaret ederler. O boynuz (Cumhuriyetçi), yeryüzü canavarının iki boynuzunun içsel bir mikrokozmosunu barındırır.
In the testimony of the kingdom of the Medes and Persians it was the last horn that came up higher, and the Democratic party began first in American history, but at the end the Republican party comes up higher and prevails over the Democrats. In the history of the latter rain, which began on September 11, 2001, the globalist, dragon-inspired Democrats rose up out of the bottomless pit of Revelation chapter eleven and slew the Republicans by stealing the 2020 election. Their war against Trump (and the Republicans) began when he announced his candidacy in 2015, and it only intensified from that point onward.
Medler ve Persler krallığının tanıklığında daha yükseğe çıkan son boynuzdu; Amerikan tarihinde ise önce Demokrat Parti ortaya çıktı, fakat sonunda Cumhuriyetçi Parti daha yükseğe çıkar ve Demokratlara üstün gelir. 11 Eylül 2001’de başlayan son yağmurun tarihinde, küreselci, ejderhanın esinlediği Demokratlar Vahiy’in on birinci bölümündeki dipsiz kuyudan yükselip 2020 seçimlerini çalarak Cumhuriyetçileri öldürdüler. Trump’a (ve Cumhuriyetçilere) karşı savaşları 2015’te adaylığını açıkladığında başladı ve o noktadan itibaren yalnızca şiddetlendi.
When the Democrats stole the election in 2020, they then instituted the Pelosi Trials, but when Trump announced his third campaign in 2022, fear came upon the Democrats, and their rage only increased, and they then came against Trump and his supporters with great wrath, for they knew their time was short. They celebrated his death, but when he stood up, great fear fell upon them.
Demokratlar 2020'de seçimi çaldığında, ardından Pelosi Yargılamalarını başlattılar; fakat Trump 2022'de üçüncü kampanyasını ilan ettiğinde, Demokratların üzerine korku çöktü ve öfkeleri yalnızca arttı; sonra Trump'ın ve destekçilerinin üzerine büyük bir gazapla geldiler, çünkü zamanlarının kısa olduğunu biliyorlardı. Onun ölümünü kutladılar, ama o ayağa kalktığında, üzerlerine büyük bir korku çöktü.
And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. And they of the people and kindreds and tongues and nations shall see their dead bodies three days and an half, and shall not suffer their dead bodies to be put in graves. And they that dwell upon the earth shall rejoice over them, and make merry, and shall send gifts one to another; because these two prophets tormented them that dwelt on the earth. And after three days and an half the Spirit of life from God entered into them, and they stood upon their feet; and great fear fell upon them which saw them. Revelation 11:7–11.
Ve tanıklıklarını tamamladıklarında, dipsiz derinlikten yükselen canavar onlara karşı savaşacak, onları yenecek ve öldürecek. Ölü bedenleri, ruhsal anlamda Sodom ve Mısır diye adlandırılan, Rabbimizin de çarmıha gerildiği o büyük kentin sokağında yatacak. Halklardan, kabilelerden, dillerden ve uluslardan olanlar onların ölü bedenlerini üç buçuk gün boyunca görecek ve ölü bedenlerinin mezara konulmasına izin vermeyecekler. Yeryüzünde yaşayanlar onlar yüzünden sevinecek, eğlenecek ve birbirlerine armağanlar gönderecekler; çünkü bu iki peygamber yeryüzünde yaşayanlara azap çektirmişti. Ve üç buçuk gün sonra Tanrı'dan gelen yaşam Ruhu onlara girdi ve ayaklarının üzerine dikildiler; onları görenlerin üzerine büyük bir korku düştü. Vahiy 11:7-11.
The period that identifies the end of the Democratic party is from the inauguration of Biden in 2021 unto the inauguration of Trump in 2025. The period began with the Pelosi Trials, which were purely unconstitutional and totally political in nature. That history, representing the death of the sixth president since the time of the end in 1989 unto the eighth president that is of the seven began with political trials (the Pelosi Trials), and it ends with the death of the Democratic party, and a second set of Pelosi Trials, as the political targets are reversed.
Demokrat Parti’nin sonunu belirleyen dönem, 2021’de Biden’ın yemin töreninden 2025’te Trump’ın yemin törenine kadar olan süredir. Bu dönem, tamamen anayasaya aykırı ve bütünüyle siyasi nitelikte olan Pelosi Davalarıyla başladı. 1989’daki sonun zamanından itibaren altıncı başkanın ölümünden, yediye ait olan sekizinci başkana kadar uzanan bu tarihçe, siyasi yargılamalarla (Pelosi Davaları) başladı ve siyasi hedefler tersine çevrilirken Demokrat Parti’nin ölümü ve ikinci bir Pelosi Davaları dizisiyle sona erer.
The illustration of the history is located in chapter eleven of Revelation, which found its first fulfillment in the French Revolution. The French Revolution is the classic historical example of the guillotine type of political warfare that identifies one ruling party killing another, and then having that very same ruling power overthrown and persecuted themselves.
Vahiy kitabının on birinci bölümünde yer alan bu tarihin tasviri, ilk gerçekleşmesini Fransız Devrimi’nde bulmuştur. Fransız Devrimi, bir iktidarın diğerini öldürdüğü ve ardından aynı iktidarın devrilip bizzat kendisinin zulme uğradığı giyotin tipi siyasal savaşın klasik tarihsel örneğidir.
The period from the inauguration of Biden and the Pelosi Trials, unto the second inauguration of Trump and the reversal of the Pelosi Trials identifies the end of the Democratic party, and it identifies when Trump repeats the implementation of a set of executive orders that were typified by the Alien and Sedition Acts. The implementation of those executive orders will begin the second Pelosi Trials and identify the beginning of the period when the image of the beast is begun in earnest. That period ends at the enforcement of the Sunday law, so the period begins with executive orders paralleling the Alien and Sedition Acts, and ends with the Sunday law. It is there that the Republican party ends.
Biden’ın göreve başlaması ve Pelosi Davaları ile Trump’ın ikinci kez göreve başlaması ve Pelosi Davalarının tersine çevrilmesi arasındaki dönem, Demokrat Parti’nin sonunu işaret eder ve Trump’ın, Yabancılar ve İsyan Yasalarıyla örneklenen bir dizi başkanlık kararnamesini yeniden yürürlüğe koyduğu zamanı belirler. Bu kararnamelerin uygulanması, ikinci Pelosi Davalarının başlamasına yol açacak ve canavarın suretinin ciddi biçimde başlatılacağı dönemin başlangıcını işaret edecektir. O dönem Pazar yasasının uygulanmasıyla sona erer; dolayısıyla dönem, Yabancılar ve İsyan Yasalarına paralellik gösteren başkanlık kararnameleriyle başlar ve Pazar yasasıyla biter. Cumhuriyetçi Parti de orada sona erer.
Both periods representing the conclusion of the Democratic party and then the Republican party are prophetically connected, and are represented by the period of twenty-two years from 1776 unto 1798. That period has three waymarks; the Declaration of Independence in 1776, thirteen years later the Constitution, followed by the Alien and Sedition Acts of 1798. Those three waymarks find fulfillment in the line of the Democratic and Republican parties, though the application of the second and third waymark is at a different point in each line.
Demokrat Parti’nin ve ardından Cumhuriyetçi Parti’nin sona erişini temsil eden her iki dönem, kehanet açısından birbirine bağlıdır ve 1776’dan 1798’e kadar uzanan yirmi iki yıllık dönemle temsil edilir. Bu dönemin üç işaret taşı vardır: 1776’daki Bağımsızlık Bildirgesi, on üç yıl sonra Anayasa ve ardından 1798’de Yabancılar ve İsyan Yasaları. Bu üç işaret taşı, Demokrat Parti ve Cumhuriyetçi Parti çizgilerinde tecelli eder; ancak ikinci ve üçüncü işaret taşının uygulanışı her bir çizgide farklı bir noktaya denk gelir.
We will explain these waymarks and their fulfillments in the next article.
Bir sonraki makalede bu yol işaretlerini ve bunların gerçekleşmelerini açıklayacağız.
“There are but two parties, Satan works with his crooked, deceiving power, and through strong delusions he catches all who do not abide in the truth, who have turned away their ears from the truth, and have turned unto fables. Satan himself abode not in the truth, he is the mystery of iniquity. Through his subtlety he gives to his soul-destroying errors the appearance of truth. Herein is their power to deceive. It is because they are a counterfeit of the truth that Spiritualism, Theosophy, and the like deceptions gain such power over the minds of men. Herein is the masterly working of Satan. He pretends to be the Savior of man, the benefactor of the human race, and thus he more readily lures his victims to destruction.
Yalnız iki taraf vardır; Şeytan çarpık, aldatan gücüyle çalışır ve güçlü aldanışlar yoluyla, hakikatte kalmayan, kulaklarını haktan çevirip masallara yönelenlerin hepsini avlar. Şeytan’ın kendisi de hakikatte durmadı; o, günahın gizemidir. Kurnazlığıyla, ruhları mahveden yanılgılarına gerçeğin görünümünü verir. Aldatma güçleri de buradan gelir. Doğrunun sahtesi oldukları içindir ki Spiritüalizm, Teozofi ve benzeri aldatmalar insanların zihinleri üzerinde bu denli güç kazanır. İşte Şeytan’ın ustaca işleyişi budur. Kendini insanın Kurtarıcısı, insan soyunun hayırseveri gibi gösterir ve böylece kurbanlarını yıkıma daha kolay sürükler.
“We are warned in the word of God that sleepless vigilance is the price of safety. Only in the straight path of truth and righteousness can we escape the tempter’s power. But the world is ensnared. Satan’s skill is exercised in devising plans and methods without number to accomplish his purposes. Dissimulation has become a fine art with him, and he works in the guise of an angel of light. God’s eye alone discerns his schemes to contaminate the world with false and ruinous principles bearing on their face the appearance of genuine goodness. He works to restrict religious liberty, and to bring into the religious world a species of slavery. Organizations, institutions, unless kept by the power of God, will work under Satan’s dictation to bring men under the control of men: and fraud and guile will bear the semblance of zeal for truth, and for the advancement of the kingdom of God. Whatever in our practice is not as open as the day, belongs to the methods of the prince of evil. His methods are practiced even among Seventh Day Adventists, who claim to have advanced truth.
Tanrı’nın sözü bize güvenliğin bedelinin aralıksız uyanıklık olduğunu bildirir. Yalnızca hakikat ve doğruluğun dosdoğru yolunda ayartıcının gücünden kaçabiliriz. Ama dünya tuzağa düşmüştür. Şeytan, amaçlarını gerçekleştirmek için sayısız plan ve yöntem tasarlamakta maharetini kullanır. Onda ikiyüzlülük ince bir sanata dönüşmüştür ve ışık meleği kılığında çalışır. Yalnız Tanrı’nın gözü, yüzlerinde sahici iyilik görünüşü taşıyan yalancı ve yıkıcı ilkelerle dünyayı kirletmeye yönelik düzenlerini ayırt eder. Dinî özgürlüğü kısıtlamak ve dinî dünyaya bir tür kölelik getirmek için çalışır. Kuruluşlar ve kurumlar, Tanrı’nın gücüyle korunmadıkça, insanları insanların denetimi altına sokmak için Şeytan’ın diktesi altında çalışacak; hile ve kurnazlık da, hakikat uğruna ve Tanrı’nın krallığının ilerlemesi için bir gayret görünümü taşıyacaktır. Uygulamalarımızda gün gibi açık olmayan her ne varsa, kötülüğün prensinin yöntemlerine aittir. Yöntemleri, ileri hakikate sahip olduklarını öne süren Yedinci Gün Adventistleri arasında bile uygulanmaktadır.
“If men resist the warnings the Lord sends them, they become even leaders in evil practices; such men assume to exercise the prerogatives of God—they presume to do that which God himself will not do in seeking to control the minds of men. They introduce their own methods and plans, and through their misconceptions of God, they weaken the faith of others in the truth, and bring in false principles that will work like leaven to taint and corrupt our institutions and churches. Anything that lowers man’s conception of righteousness, and equity, and impartial judgment, any devise or precept that brings God’s human agents under the control of human minds, impairs their faith in God; it separates the soul from God, for it leads away from the path of strict integrity and righteousness.
Rab'bin onlara gönderdiği uyarılara insanlar direnirlerse, kötülükte başı çeker hâle gelirler; böyle insanlar Tanrı'nın ayrıcalıklarını kullanmaya kalkışırlar; insanların zihinlerini kontrol altına almaya çalışırken Tanrı'nın kendisinin bile yapmayacağı şeyi yapmaya cüret ederler. Kendi yöntem ve planlarını ortaya koyarlar ve Tanrı'ya dair yanlış kavrayışları yüzünden başkalarının gerçeğe olan imanını zayıflatırlar, maya gibi işleyerek kurumlarımızı ve kiliselerimizi lekeleyip yozlaştıracak sahte ilkeleri getirirler. İnsanın doğruluk, hakkaniyet ve tarafsız yargı anlayışını aşağı çeken her şey, Tanrı'nın insan hizmetkârlarını insan zihinlerinin kontrolü altına sokan her düzen ya da ilke, onların Tanrı'ya olan imanını zedeler; ruhu Tanrı'dan ayırır, çünkü tavizsiz dürüstlük ve doğruluk yolundan uzaklaştırır.
“God will not vindicate any device whereby man shall in the slightest degree rule or oppress his fellow-man. The only hope for fallen man is to look to Jesus, and receive him as the only Savior. As soon as man begins to make an iron rule for other men, as soon as he begins to harness up and drive men according to his own mind, he dishonors God, and imperils his own soul, and the souls of his brethren. Sinful man can find hope and righteousness only in God; and no human being is righteous any longer than he has faith in God, and maintains the vital connection with him. A flower of the field must have its root in the soil; it must have air, dew, showers, and sunshine. It will flourish only as it receives these advantages, and all are from God. So with men. We receive from God that which ministers to the life of the soul. We are warned not to trust in man, nor to make flesh our arm. A curse is pronounced upon all who do this.” The 1888 Materials, 1432–1434.
"Tanrı, insanın en ufak ölçüde bile hemcinsine hükmetmesine ya da zulmetmesine yol açan hiçbir yöntemi meşru görmeyecektir. Düşmüş insan için tek umut, İsa'ya bakmak ve O'nu tek Kurtarıcı olarak kabul etmektir. İnsan, başkaları için demirden bir kural koymaya, insanları kendi düşüncesine göre boyunduruk altına alıp sürmeye başlar başlamaz, Tanrı'yı gücendirir ve kendi ruhunu, kardeşlerinin ruhlarını da tehlikeye atar. Günahkâr insan umudu ve doğruluğu yalnızca Tanrı'da bulabilir; bir insan, ancak Tanrı'ya iman ettiği ve O'nunla yaşamsal bağını koruduğu müddetçe doğru sayılır. Kır çiçeğinin kökü toprakta olmalıdır; hava, çiy, yağmur ve güneş ışığına ihtiyaç duyar. Bu nimetleri aldığı ölçüde serpilip gelişir; ve bunların hepsi Tanrı'dandır. İnsanlar için de böyledir. Ruhun yaşamına hizmet eden her şeyi Tanrı'dan alırız. İnsana güvenmememiz ve bedeni kol edinmememiz konusunda uyarılırız. Bunu yapanların hepsi üzerine bir lanet ilan edilmiştir." The 1888 Materials, 1432-1434.