Nebuchadnezzar’s second dream marks the “time of the end,” when two classes of worshippers are called to come and investigate the “increase of knowledge” that was unsealed in 1798. Daniel is then also identified as Belteshazzar, thus identifying him as God’s covenant people, for a change of name prophetically marks a covenant relation. Nebuchadnezzar acknowledged that Daniel had the presence of the Holy Spirit, and based upon his past experience with Daniel, he thought that “no secret” would trouble Daniel, but the secret of this dream did trouble Daniel.
Nebukadnezar’ın ikinci rüyası, 1798’de mührü açılan “bilginin artmasını” gelip araştırmaları için ibadet edenlerin iki sınıfının çağrıldığı “son zamanı” işaret eder. Daniel ayrıca Belteşazar olarak adlandırılır; böylece onun Tanrı’nın antlaşma halkına ait olduğu gösterilir, çünkü isim değişikliği peygamberlik bağlamında bir antlaşma ilişkisini işaret eder. Nebukadnezar, Daniel’de Kutsal Ruh’un bulunduğunu kabul etti ve Daniel’le geçmiş deneyimine dayanarak “hiçbir sırrın” onu sıkıntıya sokmayacağını düşündü; ancak bu rüyanın sırrı Daniel’i kaygılandırdı.
O Belteshazzar, master of the magicians, because I know that the spirit of the holy gods is in thee, and no secret troubleth thee, tell me the visions of my dream that I have seen, and the interpretation thereof. Thus were the visions of mine head in my bed; I saw, and behold, a tree in the midst of the earth, and the height thereof was great. The tree grew, and was strong, and the height thereof reached unto heaven, and the sight thereof to the end of all the earth: The leaves thereof were fair, and the fruit thereof much, and in it was meat for all: the beasts of the field had shadow under it, and the fowls of the heaven dwelt in the boughs thereof, and all flesh was fed of it. I saw in the visions of my head upon my bed, and, behold, a watcher and an holy one came down from heaven; He cried aloud, and said thus, Hew down the tree, and cut off his branches, shake off his leaves, and scatter his fruit: let the beasts get away from under it, and the fowls from his branches: Nevertheless leave the stump of his roots in the earth, even with a band of iron and brass, in the tender grass of the field; and let it be wet with the dew of heaven, and let his portion be with the beasts in the grass of the earth: Let his heart be changed from man’s, and let a beast’s heart be given unto him: and let seven times pass over him. This matter is by the decree of the watchers, and the demand by the word of the holy ones: to the intent that the living may know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will, and setteth up over it the basest of men. This dream I king Nebuchadnezzar have seen. Now thou, O Belteshazzar, declare the interpretation thereof, forasmuch as all the wise men of my kingdom are not able to make known unto me the interpretation: but thou art able; for the spirit of the holy gods is in thee. Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:9–19.
Ey Belteşassar, büyücülerin başı, çünkü biliyorum ki sende kutsal tanrıların ruhu var ve hiçbir sır seni şaşırtmaz; rüyamda gördüklerimi ve yorumunu bana anlat. Yatağımda zihnimde beliren görüntüler şöyleydi: Baktım, işte yeryüzünün ortasında bir ağaç vardı ve boyu çok yüksekti. Ağaç büyüdü, güçlendi; yüksekliği göğe ulaşıyordu, görünüşü de yeryüzünün her ucundan görülüyordu. Yaprakları güzeldi, meyvesi boldu ve herkes için yiyecek vardı; kırın hayvanları gölgesinde barınırdı, göğün kuşları dallarında barınırdı; bütün canlılar ondan besleniyordu. Yatağımda zihnimde beliren görüntülerde baktım, işte gökten bir gözcü, kutsal biri indi. Yüksek sesle bağırdı ve şöyle dedi: Ağacı devirin, dallarını kesin, yapraklarını silkerek dökün ve meyvesini saçın; hayvanlar altından uzaklaşsın, kuşlar da dallarından. Yine de kök kütüğünü toprakta bırakın; kırın taze otları arasında demir ve tunç bir bağla bağlı kalsın; göğün çiyiyle ıslansın ve payı yeryüzünün otları arasında hayvanlarla birlikte olsun. Yüreği insan yüreğinden değiştirilsin ve ona bir hayvan yüreği verilsin; üzerinden yedi zaman geçsin. Bu karar, yaşayanların En Yüce’nin insanların krallığı üzerinde egemenlik sürdüğünü, onu dilediğine verdiğini ve üzerine insanların en aşağısını bile atadığını bilmeleri için gözcülerin buyruğuyla çıktı; bu istek kutsalların sözüyle bildirildi. Bu rüyayı ben, Kral Nebukadnezar, gördüm. Şimdi sen, ey Belteşassar, bunun yorumunu açıkla; çünkü krallığımın bütün bilge adamları bana yorumunu bildiremediler, ama sen yapabilirsin; çünkü kutsal tanrıların ruhu sende. Bunun üzerine, adı Belteşassar olan Daniel bir saat kadar şaşkınlık içinde kaldı ve düşünceleri onu kaygılandırdı. Kral konuşup dedi ki: Belteşassar, rüya ve onun yorumu seni kaygılandırmasın. Belteşassar yanıt verip dedi ki: Efendim, rüya sana nefret besleyenlerin başına gelsin, yorumu da düşmanların için olsun. Daniel 4:9-19.
Daniel is “troubled” with the dream and interpretation, for he can understand how Nebuchadnezzar might be offended by the interpretation, but once Nebuchadnezzar encourages him to speak, Daniel provides Nebuchadnezzar with a warning of judgment to come. The warning of judgment to come, is symbolic of the warning of the first angel that arrived at the time of the end, in 1798.
Daniel, rüya ve yorumdan ötürü "tedirgindir", çünkü yorumun Nebukadnezar’ı nasıl gücendirebileceğini anlayabilir; fakat Nebukadnezar onu konuşmaya teşvik edince, Daniel Nebukadnezar’a gelecek yargıyla ilgili bir uyarı verir. Gelecek yargının uyarısı, 1798’de zamanın sonu geldiğinde ortaya çıkan birinci meleğin uyarısının simgesidir.
Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.
O zaman adı Belteshazzar olan Daniel bir saat kadar şaşkın kaldı ve düşünceleri onu tedirgin etti. Kral konuşup şöyle dedi: Belteshazzar, rüya ve onun yorumu seni tedirgin etmesin. Belteshazzar cevap verip dedi ki: Efendim, rüya senden nefret edenlere, yorumu da düşmanlarına olsun. Daniel 4:19.
Daniel was “astonied for one hour.” The “hour” is one of five times that the word “hour,” occurs in the book of Daniel, and it is found nowhere else in the Old Testament. Here it represents the period of time that Daniel, representing the “wise” that understand the increase of knowledge, prepare to give the warning of the first angel, which announces the opening of the investigative judgment on October 22, 1844. Daniel’s interpretation of the dream includes, not only the announcement of a coming judgment, but also a call for Nebuchadnezzar to cease from sin, representing the everlasting gospel of the first angel. The “hour” would be prophetically located at the time of the end, in 1798, when the first angel arrived into history. The first angel arrived into history in 1798, at the conclusion of the “seven times” of God’s vengeance brought against the northern kingdom, beginning in 723 BC.
Daniel "bir saat boyunca şaşkın kaldı." "Saat", Daniel kitabında "saat" sözcüğünün geçtiği beş yerden biridir ve Eski Ahit'in başka hiçbir yerinde bulunmaz. Burada, bilginin artışını anlayan "bilge"leri temsil eden Daniel'in, 22 Ekim 1844'te soruşturmalı yargılamanın açılışını ilan eden ilk meleğin uyarısını vermeye hazırlanırken geçirdiği zaman dilimini temsil eder. Daniel'in rüyayı yorumlaması, yalnızca yaklaşan bir yargının duyurusunu değil, aynı zamanda Nebukadnetsar'a günahtan vazgeçmesi çağrısını da içerir; bu, ilk meleğin ebedi müjdesini temsil eder. Bu "saat", peygamberliksel olarak son zaman olan 1798'de, ilk meleğin tarihe girdiği zamanda yer alır. İlk melek, MÖ 723'te başlayarak kuzey krallığına karşı uygulanan Tanrı'nın intikamının "yedi zaman"ının sona erdiği 1798 yılında tarihe girdi.
For these be the days of vengeance, that all things which are written may be fulfilled. But woe unto them that are with child, and to them that give suck, in those days! for there shall be great distress in the land, and wrath upon this people. And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:22–24.
Çünkü bunlar, yazılmış olan her şeyin yerine gelmesi için öç alma günleridir. Ama o günlerde gebe olanlar ile emzirenlerin vay haline! Çünkü ülkede büyük sıkıntı olacak ve bu halkın üzerine gazap gelecektir. Kılıçtan geçirilecekler ve tutsak olarak bütün uluslara sürülecekler; ve Yeruşalim uluslar tarafından çiğnenecek, ta ki ulusların zamanları tamamlanıncaya dek. Luka 21:22-24.
Nebuchadnezzar was to live with the heart of a beast for the period of God’s vengeance, that was brought upon the northern kingdom of Israel, for Nebuchadnezzar was the king of the north. Luke identifies that same period as “times” (“times of the Gentiles”), in the plural, when he marks the ending point of the trampling down of Jerusalem.
Nebukadnezar, Tanrı’nın öç alma dönemi boyunca, ki bu dönem İsrail’in kuzey krallığının üzerine getirilmişti, bir hayvanın yüreğiyle yaşayacaktı; çünkü Nebukadnezar kuzeyin kralıydı. Luka, Yeruşalim’in çiğnenişinin sona erme noktasını işaret ederken, aynı dönemi çoğul olarak “zamanlar” (“ulusların zamanları”) olarak adlandırır.
And they shall fall by the edge of the sword, and shall be led away captive into all nations: and Jerusalem shall be trodden down of the Gentiles, until the times of the Gentiles be fulfilled. Luke 21:24.
Kılıçtan geçirilecekler, tutsak olarak bütün uluslara götürülecekler; Yeruşalim, ulusların zamanları tamamlanıncaya dek uluslar tarafından çiğnenecektir. Luka 21:24.
In the book of Revelation, the times of the Gentiles trampling down the sanctuary and host was simply identified as twelve hundred and sixty years, for it was simply emphasizing the period of papal persecution.
Vahiy kitabında, ulusların kutsal yeri ve orduyu çiğnemesi için belirlenen süre basitçe bin iki yüz altmış yıl olarak belirtilmişti; çünkü burada yalnızca papalık zulmü dönemi vurgulanıyordu.
But the court which is without the temple leave out, and measure it not; for it is given unto the Gentiles: and the holy city shall they tread under foot forty and two months. And I will give power unto my two witnesses, and they shall prophesy a thousand two hundred and threescore days, clothed in sackcloth. Revelation 11:2, 3.
Ama tapınağın dışındaki avluyu bırak, onu ölçme; çünkü o uluslara verilmiştir. Kutsal kenti kırk iki ay boyunca ayakları altında çiğneyecekler. Ve iki tanığıma yetki vereceğim; onlar çuval bezi giyinmiş olarak bin iki yüz altmış gün peygamberlik edecekler. Vahiy 11:2, 3.
The warning message given by Daniel to Nebuchadnezzar, represents the warning of judgment to come. The arrival of that warning message is symbolically located in 1798, which is when the first angel arrived to warn of the approaching investigative judgment. The predicted judgment upon Nebuchadnezzar occurred in the second use of the word “hour” in chapter four.
Daniel’in Nebukadnezar’a verdiği uyarı mesajı, gelecek yargıya ilişkin uyarıyı temsil eder. O uyarı mesajının gelişi sembolik olarak 1798’e yerleştirilir; bu, birinci meleğin yaklaşmakta olan soruşturma yargısı konusunda uyarmak üzere geldiği zamandır. Nebukadnezar üzerine öngörülen yargı, dördüncü bölümde "saat" sözcüğünün ikinci kullanımında gerçekleşti.
All this came upon the king Nebuchadnezzar. At the end of twelve months he walked in the palace of the kingdom of Babylon. The king spake, and said, Is not this great Babylon, that I have built for the house of the kingdom by the might of my power, and for the honour of my majesty? While the word was in the king’s mouth, there fell a voice from heaven, saying, O king Nebuchadnezzar, to thee it is spoken; The kingdom is departed from thee. And they shall drive thee from men, and thy dwelling shall be with the beasts of the field: they shall make thee to eat grass as oxen, and seven times shall pass over thee, until thou know that the most High ruleth in the kingdom of men, and giveth it to whomsoever he will. The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:28–33.
Bütün bunlar Kral Nebukadnezar’ın başına geldi. On iki ayın sonunda Babil krallığının sarayında gezinirken kral konuşup dedi ki: “Bu, benim kudretimin gücüyle krallık sarayı için kurduğum ve görkemimin onuru için yaptığım o büyük Babil değil mi?” Kralın ağzından bu sözler daha çıkarken gökten bir ses geldi: “Ey Kral Nebukadnezar, sana söyleniyor: Egemenlik senden alındı. İnsanların arasından seni kovacaklar; barınağın kırın hayvanlarıyla birlikte olacak; seni sığırlar gibi ot yemeye zorlayacaklar ve En Yüce’nin insanlar üzerinde egemenlik sürdüğünü ve onu dilediğine verdiğini anlayıncaya kadar üzerinden yedi vakit geçecek.” Aynı saat içinde bu söz Nebukadnezar’ın üzerinde gerçekleşti: İnsanların arasından kovuldu, sığırlar gibi ot yedi, bedeni göğün çiyinden ıslandı; saçları kartal tüyleri gibi, tırnakları kuş pençeleri gibi uzayıncaya kadar. Daniel 4:28-33.
The judgment that had been predicted came in the very “hour” that Nebuchadnezzar lifted up his heart to pride. The investigative judgment that had been predicted, came when the “hour” of God’s investigative judgment commenced.
Önceden haber verilen yargı, Nebukadnezar’ın gönlünü kibire kaptırdığı tam o “saat”te geldi. Önceden haber verilen soruşturma yargısı ise, Tanrı’nın soruşturma yargısının “saati” başladığında geldi.
The “hour” of God’s judgment on October 22, 1844, had produced two classes of worshippers, represented as the “wise” and the “wicked” in Daniel chapter twelve, and who were also represented as “wise” or “foolish” in the parable of the ten virgins, and who were also represented as those who were justified by faith in Habakkuk chapter two, who were contrasted with those that manifested the same character as had Nebuchadnezzar in the “hour” his judgment came.
Tanrı'nın yargısının 22 Ekim 1844'teki "saati", Daniel kitabının on ikinci bölümünde "bilge" ve "kötü" olarak, on bakire benzetmesinde "bilge" ya da "akılsız" olarak ve Habakkuk kitabının ikinci bölümünde imanla aklananlar olarak tasvir edilen iki sınıf ibadet eden ortaya çıkarmıştı; burada imanla aklananlar, yargısının geldiği "saat"te Nebukadnezar'ın sergilediğiyle aynı karakteri ortaya koyanlarla karşıtlık içinde sunulmuştu.
Behold, his soul which is lifted up is not upright in him: but the just shall live by his faith. Habakkuk 2:4.
İşte, kibirlenenin canı onda doğru değildir; ama doğru kişi imanıyla yaşayacaktır. Habakkuk 2:4.
The two classes in each of the three lines were manifested when the “hour” of his judgment arrived on October 22, 1844, which is what Nebuchadnezzar’s “hour” of judgment represents. 1798 was the conclusion of the “first” indignation of “seven times,” when the papacy ceased to prosper, for she was delivered a deadly wound.
Üç çizginin her birindeki iki sınıf, 22 Ekim 1844'te onun yargısının "saati" geldiğinde ortaya çıktı; bu, Nebukadnezar'ın yargısının "saati"nin temsil ettiği budur. 1798, "yedi kez"in "ilk" gazabının sonuydu; papalık, ölümcül bir yara aldığı için başarı göstermeyi bıraktı.
And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.
Ve kral dilediğini yapacak; kendini yüceltecek ve kendini her tanrının üzerine çıkaracak, tanrıların Tanrısı’na karşı şaşılası sözler söyleyecek; gazap tamamlanıncaya dek başarılı olacak; çünkü belirlenen şey yapılacaktır. Daniel 11:36.
1844, was the end of the “last” indignation:
1844, "son" öfkenin sonuydu:
And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:19.
Ve dedi: İşte, sana gazabın sonunda ne olacağını bildireceğim; çünkü son, belirlenmiş zamanda olacaktır. Daniel 8:19.
The first use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1798; which was the end of the “first” of God’s indignation of “seven times” against the northern kingdom of Israel; the arrival of the first angel’s message at the time of the end; and the end of Nebuchadnezzar’s “seven times” at the “end of the days.”
Daniel kitabının dördüncü bölümünde "saat" kelimesinin ilk kullanımı 1798'i temsil eder; bu tarih, Tanrı'nın İsrail'in kuzey krallığına karşı "yedi vakit" süren gazabının "ilk"inin sonu, zamanın sonunda birinci meleğin mesajının gelişi ve Nebukadnezar'ın "yedi vakit"inin "günlerin sonu"nda bitişiydi.
The second use of the word “hour,” in Daniel chapter four, represents 1844; which was the end of the “last” indignation of “seven times,” against the southern kingdom of Judah. It was also the arrival of the investigative judgment, and Nebuchadnezzar’s personal judgment.
Daniel kitabının dördüncü bölümünde "saat" sözcüğünün ikinci kullanımı, 1844’ü temsil eder; bu da güneydeki Yahuda Krallığı’na karşı "yedi vakit"in "son" gazabının sonuydu. Bu aynı zamanda araştırıcı yargının gelişi ve Nebukadnezar’ın kişisel yargısıydı.
Chapter one identifies the history of the three-step testing process, and marks the empowerment of the first angel’s message on August 11, 1840. Chapter four represents the arrival of the first angel’s message at the time of the end in 1798, and is to be laid over chapter one. Chapter four emphasizes the message of the first angel and its warning of approaching judgment, and marks October 22, 1844, and the arrival of the third angel’s message.
Birinci bölüm, üç aşamalı sınama sürecinin tarihini ortaya koyar ve 11 Ağustos 1840’ta birinci meleğin mesajının güçlendirilmesini işaretler. Dördüncü bölüm, 1798’de sonun zamanında birinci meleğin mesajının gelişini temsil eder ve birinci bölümle örtüştürülmelidir. Dördüncü bölüm, birinci meleğin mesajını ve yaklaşan yargı uyarısını vurgular ve 22 Ekim 1844’ü ve üçüncü meleğin mesajının gelişini işaretler.
Together they represent the beginning of not only Adventism, but also of the United States. Chapters one through three also address the history at the end of Adventism, and the end of the United States. Chapter five, and the testimony of Belshazzar also aligns with those first three chapters.
Birlikte yalnızca Adventizm’in değil, aynı zamanda Amerika Birleşik Devletleri’nin başlangıcını da temsil ederler. Birinci ila üçüncü bölümler ayrıca Adventizm’in sonundaki tarihi ve Amerika Birleşik Devletleri’nin sonunu da ele alır. Beşinci bölüm ve Belşassar’ın tanıklığı da o ilk üç bölümle uyumludur.
Chapter one, aligned with chapter four, represent the movement of the first angel, and the history when the book of Daniel was unsealed at the time of the end in 1798. The message that was then unsealed is symbolized with the vision of the Ulai River, that represents the increase of knowledge contained within chapters seven, eight and nine of Daniel.
Birinci bölüm, dördüncü bölümle uyumlu olarak, birinci meleğin hareketini ve 1798’de zamanın sonunda Daniel kitabının mühürünün açıldığı dönemin tarihini temsil eder. O sırada mühürü açılan mesaj, Ulai Nehri görümüyle simgelenir; bu görüm, Daniel’in yedinci, sekizinci ve dokuzuncu bölümlerinde yer alan bilgi artışını temsil eder.
In the third year of the reign of king Belshazzar a vision appeared unto me, even unto me Daniel, after that which appeared unto me at the first. And I saw in a vision; and it came to pass, when I saw, that I was at Shushan in the palace, which is in the province of Elam; and I saw in a vision, and I was by the river of Ulai. Daniel 8:1, 2.
Kral Belşassar’ın krallığının üçüncü yılında, ilkinde bana görünen görümden sonra, bana, yani Daniel’e, bir görüm göründü. Ve görümde gördüm; gördüğümde, Elam ilinde, Şuşan’daki saraydaydım; ve görümde, Ulai Irmağı’nın kıyısındaydım. Daniel 8:1, 2.
Chapters one through three, aligned with chapter five; represent the movement of the third angel, and the history when the book of Daniel was unsealed in 1989. The message that was unsealed then is symbolized with the vision of the Hiddekel River, that represents the increase of knowledge contained within chapters ten, eleven and twelve.
Birinci ila üçüncü bölümler, beşinci bölümle uyumlu olarak, üçüncü meleğin hareketini ve Daniel kitabının 1989'da mühürünün açıldığı dönemin tarihini temsil eder. O sırada mühürü açılan mesaj, Hiddekel Nehri görümüyle simgelenmiştir; bu görüm, onuncu, on birinci ve on ikinci bölümlerde yer alan bilginin artışını temsil eder.
And in the four and twentieth day of the first month, as I was by the side of the great river, which is Hiddekel. Daniel 10:4.
Ve birinci ayın yirmi dördüncü gününde, Hiddekel denilen büyük ırmağın kıyısındaydım. Daniel 10:4.
We will continue our consideration of the line of Nebuchadnezzar and Belshazzar in the next article.
Nebukadnezar ve Belşassar'ın soyunu incelemeye bir sonraki yazıda devam edeceğiz.
“There is need of a much closer study of the Word of God. Especially should Daniel and the Revelation have attention as never before in the history of our work. We may have less to say in some lines, in regard to the Roman power and the papacy, but we should call attention to what the prophets and the apostles have written under the inspiration of the Spirit of God. The Holy Spirit has so shaped matters, both in the giving of the prophecy, and in the events portrayed, as to teach that the human agent is to be kept out of sight, hid in Christ, and the Lord God of heaven and His law are to be exalted.
Tanrı’nın Sözü’nün çok daha derinlemesine incelenmesine ihtiyaç vardır. Özellikle Daniel ve Vahiy kitaplarına, hizmetimizin tarihinde daha önce hiç olmadığı kadar ilgi gösterilmelidir. Roma gücü ve papalıkla ilgili bazı konularda daha az şey söyleyebiliriz, ama Tanrı’nın Ruhu’nun esiniyle peygamberlerin ve elçilerin yazdıklarına dikkat çekmeliyiz. Kutsal Ruh, hem peygamberliğin verilmesinde hem de tasvir edilen olaylarda, işleri öyle biçimlendirmiştir ki, insani unsur gözlerden uzak tutulmalı, Mesih’te gizlenmeli ve göğün Rab Tanrısı ile O’nun yasası yüceltilmelidir.
“Read the book of Daniel. Call up, point by point, the history of the kingdoms there represented. Behold statesmen, councils, powerful armies, and see how God wrought to abase the pride of men, and lay human glory in the dust. God alone is represented as great. In the vision of the prophet He is seen casting down one mighty ruler and setting up another. He is revealed as the monarch of the universe, about to set up His everlasting kingdom—the Ancient of days, the living God, the Source of all wisdom, the Ruler of the present, the Revealer of the future. Read and understand how poor, how frail, how short-lived, how erring, how guilty, is man in lifting up his soul unto vanity.
Daniel kitabını okuyun. Orada temsil edilen krallıkların tarihini madde madde gözünüzün önüne getirin. Devlet adamlarını, kurulları, kudretli orduları görün; Tanrı'nın insanların gururunu alçaltarak insan görkemini toza nasıl serdiğini görün. Yalnızca Tanrı büyük olarak gösterilir. Peygamberin görümünde O’nun güçlü bir hükümdarı alaşağı edip yerine bir başkasını yükselttiği görülür. O, evrenin hükümdarı olarak açığa çıkar; sonsuz krallığını kurmak üzeredir—Günlerin Eskisi, diri Tanrı, bütün bilgeliğin Kaynağı, bugünün Hükümdarı, geleceğin Açıklayıcısı. Okuyun ve anlayın: insanın, ruhunu beyhudeliğe yüceltirken ne denli yoksul, ne denli zayıf, ne denli kısa ömürlü, ne denli yanılır ve ne denli suçlu olduğunu.
“The Holy Spirit through Isaiah points us to God, the living God, as the chief object of attention—to God as revealed in Christ. ‘Unto us a child is born, unto us a son is given: and the government shall be upon His shoulder: and His name shall be called Wonderful, Counsellor, The mighty God, The everlasting Father, The Prince of Peace’ [Isaiah 9:6].
Kutsal Ruh, Yeşaya aracılığıyla, başlıca dikkat odağı olarak Tanrı’ya, yaşayan Tanrı’ya—Mesih’te açığa çıkarıldığı hâliyle Tanrı’ya—bizi yöneltir. “Bize bir çocuk doğdu, bize bir oğul verildi; yönetim O’nun omzunda olacak; ve adı Harika, Öğütçü, Güçlü Tanrı, Ebedi Baba, Barışın Önderi diye anılacak” [Yeşaya 9:6].
“The light that Daniel received direct from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon have come to pass.
Daniel'in Tanrı'dan doğrudan aldığı ışık özellikle bu son günler için verilmişti. Şinar'ın büyük ırmakları olan Ulai ve Hiddekel'in kıyılarında gördüğü görüler şimdi yerine gelmektedir ve önceden bildirilen bütün olaylar yakında gerçekleşmiş olacak.
“Consider the circumstances of the Jewish nation when the prophecies of Daniel were given. The Israelites were in captivity, their temple had been destroyed, their temple service suspended. Their religion had centered in the ceremonies of the sacrificial system. They had made the outward forms all-important, while they had lost the spirit of true worship. Their services were corrupted with the traditions and practices of heathenism, and in the performance of the sacrificial rites they did not look beyond the shadow to the substance. They did not discern Christ, the true offering for the sins of men. The Lord wrought to bring the people into captivity, and to suspend the services in the temple, in order that the outward ceremonies might not become the sum total of their religion. Their principles and practices must be purged from heathenism. The ritual service ceased in order that heart service might be revived. The outward glory was removed that the spiritual might be revealed.” Manuscript Releases, volume 16, 333, 334.
"Daniel’in peygamberliklerinin verildiği sırada Yahudi ulusunun içinde bulunduğu koşulları düşünün. İsrailliler sürgündeydi, tapınakları yıkılmış, tapınak hizmetleri askıya alınmıştı. Dinleri kurban sisteminin törenlerine odaklanmıştı. Dışsal biçimleri her şeyin üstünde tutmuşlar, gerçek ibadetin ruhunu yitirmişlerdi. İbadetleri putperestliğin gelenek ve uygulamalarıyla bozulmuştu ve kurban ayinlerini yerine getirirken gölgenin ötesindeki özü görmüyorlardı. İnsanların günahları için gerçek sunu olan Mesih’i ayırt etmiyorlardı. Rab, dışsal törenlerin dinlerinin bütünü haline gelmemesi için halkı sürgüne götürdü ve tapınaktaki hizmetleri askıya aldı. İlke ve uygulamaları putperestlikten arındırılmalıydı. Yürekten ibadet yeniden canlansın diye törensel hizmet sona erdi. Ruhsal olan açığa çıksın diye dışsal görkem kaldırıldı." Manuscript Releases, 16. cilt, s. 333, 334.