Just before the close of probation the final prophetic secret is unsealed by the Lion of the tribe of Judah, and it is the wise who understand the increase of knowledge that is produced by that unsealing. Two witnesses in Revelation cast a light on part of what is unsealed at that time.
Sınanma süresinin sona ermesinden hemen önce, nihai peygamberlik sırrının mührü Yahuda oymağından Aslan tarafından açılır ve o mührün açılmasıyla ortaya çıkan bilgi artışını anlayanlar bilgelerdir. Vahiy’deki iki tanık, o zamanda mührü açılan şeylerin bir kısmına ışık tutar.
Here is wisdom. Let him that hath understanding count the number of the beast: for it is the number of a man; and his number is Six hundred threescore and six. … And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. Revelation 13:18, 17:9.
İşte hikmet. Anlayışı olan, canavarın sayısını hesaplasın; çünkü bu bir insanın sayısıdır; onun sayısı ise altı yüz altmış altıdır. ... Ve işte hikmete sahip olan akıl: Yedi baş, kadının oturduğu yedi dağdır. Vahiy 13:18, 17:9.
The “last power that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns,” is the United States. It is the sixth kingdom of Bible prophecy, and the structure of its kingdom is the same structure (image), as was the fifth kingdom of Bible prophecy. It becomes a kingdom of the Church ruling over the State, and then forces the entire earth to accept that very arrangement. The combination of Church and State is fully developed in the United States at the soon-coming Sunday law.
“Kilise ve Tanrı’nın yasasına karşı savaşacak ‘son güç, kuzu gibi boynuzlara sahip bir canavarla simgelenmiştir’ - bu, Amerika Birleşik Devletleri’dir. Kutsal Kitap peygamberliğinde altıncı krallıktır ve krallığının yapısı (imge), Kutsal Kitap peygamberliğindeki beşinci krallığınkiyle aynıdır. O, kilisenin devlet üzerinde hüküm sürdüğü bir krallığa dönüşür ve ardından bütün yeryüzünü tam da o düzeni kabul etmeye zorlar. Kilise ile devletin birleşimi, yakında çıkacak Pazar yasasıyla Amerika Birleşik Devletleri’nde tam anlamıyla şekillenir.”
“The ‘image to the beast’ represents that form of apostate Protestantism which will be developed when the Protestant churches shall seek the aid of the civil power for the enforcement of their dogmas. The ‘mark of the beast’ still remains to be defined.” The Great Controversy, 445.
"Canavara yapılan suret", Protestan kiliseler kendi dogmalarını dayatmak için sivil otoritenin yardımına başvurduklarında ortaya çıkacak olan dinden dönmüş Protestanlığın bir biçimini temsil eder. "Canavarın işareti" ise hâlâ tanımlanmamıştır. Büyük Mücadele, 445.
The image of the beast and the mark of the beast are two different symbols, yet it is at the Sunday law that the image of the beast reaches its full development.
Canavarın sureti ve canavarın işareti iki farklı simgedir; ancak canavarın sureti tam gelişimini Pazar yasası sırasında tamamlar.
“The enforcement of Sundaykeeping on the part of Protestant churches is an enforcement of the worship of the papacy—of the beast. Those who, understanding the claims of the fourth commandment, choose to observe the false instead of the true Sabbath are thereby paying homage to that power by which alone it is commanded. But in the very act of enforcing a religious duty by secular power, the churches would themselves form an image to the beast; hence the enforcement of Sundaykeeping in the United States would be an enforcement of the worship of the beast and his image.” The Great Controversy, 448, 449.
Protestan kiliselerinin Pazar gününün tutulmasını dayatması, papalığa—yani canavara—tapınmanın dayatılmasıdır. Dördüncü emrin yükümlülüklerini anlayıp da gerçek Şabat yerine sahte olanı tutmayı seçenler, böyle yapmakla, bu uygulamayı buyuran tek güç olan o otoriteye hürmet göstermiş olurlar. Ne var ki, dini bir yükümlülüğü sivil otorite aracılığıyla zorla uygulatma eyleminin ta kendisiyle, kiliseler kendileri canavarın bir suretini oluşturmuş olurlar; dolayısıyla Amerika Birleşik Devletleri'nde Pazar gününün tutulmasının dayatılması, canavara ve onun suretine tapınmanın dayatılması olur. The Great Controversy, 448, 449.
At the Sunday law, the Constitution of the United States is fully overthrown and the nation has separated fully from righteousness. Then, under the full control of Satan the United States forces the world to accept the same Church and State system that has just been established in the United States. The world government is the United Nations and the Roman church is the Church that rules over the relationship.
Pazar yasası geldiğinde, Amerika Birleşik Devletleri Anayasası tamamen ortadan kaldırılır ve ulus doğruluktan tamamen ayrılmış olur. Sonra, Şeytan’ın tam denetimi altında, Amerika Birleşik Devletleri dünyayı, Amerika Birleşik Devletleri’nde yeni kurulmuş olan aynı kilise-devlet sistemini kabul etmeye zorlar. Dünya hükümeti Birleşmiş Milletler’dir ve Roma Kilisesi bu ilişkiye hükmeden kilisedir.
“The world is filled with storm and war and variance. Yet under one head—the papal power—the people will unite to oppose God in the person of His witnesses.” Testimonies, volume 7, 182.
“Dünya fırtına, savaş ve çekişmeyle doludur. Yine de tek bir baş altında—papalık gücü altında—halk, Tanrı’ya O’nun tanıkları şahsında karşı koymak üzere birleşecektir.” Testimonies, cilt 7, 182.
The system of Church and State that is represented as the image of the beast in prophecy is also a threefold union of the dragon, the beast and the false prophet. The ten kings of Revelation seventeen, that are the seventh head, represent the dragon power.
Peygamberlikte canavarın sureti olarak temsil edilen Kilise ve Devlet sistemi, aynı zamanda ejderha, canavar ve sahte peygamberin üçlü birliğidir. Vahiy 17'de yedinci başı oluşturan on kral, ejderha gücünü temsil eder.
“Kings and rulers and governors have placed upon themselves the brand of antichrist, and are represented as the dragon who goes to make war with the saints—with those who keep the commandments of God and who have the faith of Jesus.” Testimonies to Ministers, 38.
“Krallar, hükümdarlar ve valiler, kendi üzerlerine Mesih karşıtının damgasını vurmuşlardır ve Tanrı’nın buyruklarını tutanlar ve İsa’nın imanına sahip olanlarla—kutsallarla—savaşmak üzere giden ejderha olarak tasvir edilmektedirler.” Testimonies to Ministers, 38.
The “ten kings” represent the United Nations, whose religion is spiritualism, and the religion of the false prophet is apostate Protestantism, and the beast’s religion is Catholicism, which is simply spiritualism covered with a profession of Christianity.
"On kral", dinleri spiritüalizm olan Birleşmiş Milletler'i temsil eder; sahte peygamberin dini dinden dönmüş Protestanlık, canavarın dini ise Katolikliktir; bu da aslında yalnızca Hristiyanlık iddiasıyla örtülmüş spiritüalizmdir.
“By the decree enforcing the institution of the Papacy in violation of the law of God, our nation will disconnect herself fully from righteousness. When Protestantism shall stretch her hand across the gulf to grasp the hand of the Roman power, when she shall reach over the abyss to clasp hands with Spiritualism, when, under the influence of this threefold union, our country shall repudiate every principle of its Constitution as a Protestant and republican government, and shall make provision for the propagation of papal falsehoods and delusions, then we may know that the time has come for the marvelous working of Satan and that the end is near.” Testimonies, volume 5, 451.
“Papalık kurumunu Tanrı’nın yasasını çiğneyerek yürürlüğe koyan kararname ile ulusumuz kendisini doğruluktan bütünüyle ayıracaktır. Protestanlık, Roma gücünün elini tutmak üzere elini uçurumun ötesine uzattığında; Spiritüalizmle el sıkışmak için derinliğin üzerinden eriştiğinde; bu üçlü birliğin etkisi altında ülkemiz, Protestan ve cumhuriyetçi bir yönetim olarak Anayasası’nın her ilkesini reddedecek ve papalık yalanlarının ve aldanışlarının yayılması için düzenlemeler yapacak olduğunda, o zaman Şeytan’ın harikulade faaliyetinin zamanının gelmiş olduğunu ve sonun yakın bulunduğunu bilebiliriz.” Testimonies, cilt 5, 451.
At the Sunday law the threefold union of the dragon, the beast and the false prophet is accomplished. The United States then forces the world to accept the one-world government of the United Nations, for the world is thrown into a great crisis at the Sunday law, as Islam brings judgment upon the United States for the enforcement of worshipping the sun. Satan then appears to personate Christ and as the United States forces the world to accept the one world combination of church and state, it also forces the world to accept Sunday as the day of rest. The same testing process that has happened in the United States is then brought upon the entire world.
Pazar yasasında ejderha, canavar ve sahte peygamberin üçlü birliği tamamlanır. Ardından Amerika Birleşik Devletleri, dünya Pazar yasasıyla büyük bir krize sürüklendiği için, dünyayı Birleşmiş Milletler’in tek dünya hükümetini kabul etmeye zorlar; çünkü İslam, ABD’nin güneşe tapınmayı zorla dayatması nedeniyle onu cezalandırır. Sonra Şeytan, Mesih’in kılığına girerek görünür ve Amerika Birleşik Devletleri dünyayı kilise ile devletin tek dünya birleşimini kabul etmeye zorladıkça, dünyayı Pazar gününü dinlenme günü olarak kabul etmeye de zorlar. ABD’de yaşanan aynı sınama süreci bu kez bütün dünyaya uygulanır.
“Foreign nations will follow the example of the United States. Though she leads out, yet the same crisis will come upon our people in all parts of the world.” Testimonies, volume 6, 395.
“Yabancı uluslar Birleşik Devletler’in örneğini izleyeceklerdir. O önderlik etse de, aynı kriz dünyanın her yerindeki halkımızın üzerine gelecektir.” Testimonies, cilt 6, s. 395.
The principle that national apostasy is followed by national ruin comes upon each country as they accept the day of the sun as the day of worship. The escalating crisis is the “one hour” that the ten kings rule with the pope, the “man of sin”. They agreed to give their seventh kingdom unto the papal authority, because they are led to believe that the moral authority of the papacy is necessary to unify the world against the escalating war against Islam. In 1798, the United Nations had not yet arrived into history.
Ulusal dinden dönmeyi ulusal yıkımın izleyeceği ilkesi, ülkeler ibadet günü olarak Güneş gününü benimsediklerinde her ülkenin üzerine gelir. Tırmanan kriz, on kralın “günah adamı” olan papayla birlikte hüküm sürdüğü “bir saat”tir. Yedinci krallıklarını papalık otoritesine vermeyi kabul ettiler; çünkü papalığın ahlaki otoritesinin, İslam’a karşı tırmanan savaşa karşı dünyayı birleştirmek için gerekli olduğuna inanmaya yönlendiriliyorlar. 1798’de Birleşmiş Milletler henüz tarih sahnesine çıkmamıştı.
And the ten horns which thou sawest are ten kings, which have received no kingdom as yet; but receive power as kings one hour with the beast. These have one mind, and shall give their power and strength unto the beast. These shall make war with the Lamb, and the Lamb shall overcome them: for he is Lord of lords, and King of kings: and they that are with him are called, and chosen, and faithful. Revelation 17:12–14.
Ve gördüğün on boynuz, henüz bir krallık almamış olan on kraldır; ama canavarla birlikte krallar olarak bir saatliğine yetki alacaklar. Bunların düşüncesi birdir ve yetkilerini ve kuvvetlerini canavara verecekler. Bunlar Kuzu’yla savaşacaklar ve Kuzu onları yenecek; çünkü O Rablerin Rabbi ve Kralların Kralıdır. O’nunla birlikte olanlar çağrılmış, seçilmiş ve sadık olanlardır. Vahiy 17:12-14.
As has always been the case with the pope, kings will supply the power for the papacy to carry out the persecution against God’s people, and it is the ten kings that make war with the Lamb, but they are doing so at the bidding of the “man of sin.” The “man of sin” is also the “man” that the seven churches take hold of in Isaiah chapter four.
Papa söz konusu olduğunda her zaman olduğu gibi, Tanrı’nın halkına karşı zulmü yürütmesi için papalığa gücü krallar sağlayacak ve Kuzu’yla savaşanlar da on kraldır; ama bunu “günah adamı”nın emriyle yapmaktadırlar. “Günah adamı” aynı zamanda Yeşaya’nın dördüncü bölümünde yedi kilisenin tutunduğu “adam”dır.
And in that day seven women shall take hold of one man, saying, We will eat our own bread, and wear our own apparel: only let us be called by thy name, to take away our reproach. In that day shall the branch of the Lord be beautiful and glorious, and the fruit of the earth shall be excellent and comely for them that are escaped of Israel. Isaiah 4:1, 2.
Ve o gün yedi kadın bir adama tutunup şöyle diyecek: Kendi ekmeğimizi yiyecek, kendi giysilerimizi giyeceğiz; yeter ki adınla anılalım, utancımız kaldırılsın. O gün Rab’bin filizi güzel ve görkemli olacak, yerin meyvesi ise İsrail’in sağ kalanları için üstün ve hoş olacak. Yeşaya 4:1, 2.
The “seven women” represent that the papacy (the man of sin), has control over all the churches of the earth, just as he has control over all the nations. The “reproach” that the churches wish to avoid, is the “reproach” of rejecting the demand to worship on Sunday. Faithful Sabbath-keepers will be persecuted for their faithfulness, and Islam will also refuse to observe the day of the sun. The agreement that is arranged by the United States between the papacy and the United Nations is that the moral authority of the man of sin is what is needed to lead the world into accepting the warfare against Islam in order to establish peace upon the earth.
"Yedi kadın", "günah insanı" olarak anılan papalığın, tıpkı bütün uluslar üzerinde olduğu gibi, yeryüzündeki bütün kiliseler üzerinde de denetim sahibi olduğunu temsil eder. Kiliselerin kaçınmak istediği "kınanma", Pazar günü ibadet etme talebini reddetmenin "kınanması"dır. Şabat'ı sadakatle gözetenler, sadakatleri nedeniyle zulüm görecek ve İslam da "güneş günü"nü gözetmeyi reddedecektir. Amerika Birleşik Devletleri tarafından papalık ile Birleşmiş Milletler arasında ayarlanan anlaşma ise şudur: Yeryüzünde barışı tesis etmek için İslam'a karşı yürütülecek savaşı dünyanın kabullenmesini sağlamak üzere gerekli olan şey, "günah insanı"nın ahlaki otoritesidir.
But of the times and the seasons, brethren, ye have no need that I write unto you. For yourselves know perfectly that the day of the Lord so cometh as a thief in the night. For when they shall say, Peace and safety; then sudden destruction cometh upon them, as travail upon a woman with child; and they shall not escape. But ye, brethren, are not in darkness, that that day should overtake you as a thief. Ye are all the children of light, and the children of the day: we are not of the night, nor of darkness. 1 Thessalonians 5:1–5.
Ama kardeşler, zamanlar ve vakitler konusunda size yazmama gerek yok. Çünkü siz kendiniz çok iyi biliyorsunuz ki Rab'bin günü gece gelen bir hırsız gibi gelecektir. İnsanlar, “Barış ve güvenlik” dedikleri anda, hamile bir kadına gelen doğum sancıları gibi ansızın yıkım onların üzerine gelecektir; kaçamayacaklar. Ama siz, kardeşler, karanlıkta değilsiniz ki o gün sizi hırsız gibi yakalasın. Hepiniz ışığın çocuklarısınız, gündüzün çocuklarısınız; biz geceye de karanlığa da ait değiliz. 1 Selanikliler 5:1-5.
The “peace and safety” message of Bible prophecy, which is always represented as a false message, is only logical in a period of time when there is no peace and safety. There is no reason to present a “peace and safety” message, when peace and safety exists. Islam removes all peace and safety. The “sudden destruction” associated with the false message is a destruction that escalates, for it is as “a woman” in “travail.” The first birth pang of the third Woe was September 11, 2001.
Kutsal Kitap peygamberliğinde "barış ve güvenlik" mesajı, her zaman sahte bir mesaj olarak sunulur ve ancak barış ve güvenliğin bulunmadığı bir dönemde mantıklıdır. Barış ve güvenlik mevcutken "barış ve güvenlik" mesajı sunmanın bir gerekçesi yoktur. İslam tüm barış ve güvenliği ortadan kaldırır. Sahte mesajla ilişkili "ani yıkım", giderek şiddetlenen bir yıkımdır; çünkü "doğum sancıları" içinde olan "bir kadın" gibidir. Üçüncü Felaket'in ilk doğum sancısı 11 Eylül 2001'di.
In the prophetic lines of Elijah and John the Baptist the deception of the papal power is illustrated. When Ahab travelled back to Samaria to inform Jezebel that Elijah’s God was the true God, for he had brought down fire out of heaven, Ahab then realized that Jezebel had deceived him concerning her hatred for Elijah. The same hatred and deception was illustrated when Herod promised half of his kingdom at his birthday party to Salome. Salome was Herodias’s daughter, thus Herod was the dragon, Herodias was the papacy and Salome was the false prophet.
İlyas ve Vaftizci Yahya’nın peygamberlik çizgilerinde papalık otoritesinin aldatmacası gözler önüne serilir. Ahab, Samiriye’ye dönüp İlyas’ın Tanrısı’nın gökten ateş indirdiği için gerçek Tanrı olduğunu İzebel’e bildirmek üzere gittiğinde, İzebel’in İlyas’a duyduğu nefret konusunda onu aldattığını anladı. Aynı nefret ve aldatmaca, Hirodes’in doğum günü şöleninde Salome’ye krallığının yarısını vaat ettiğinde de sergilendi. Salome, Hirodiya’nın kızıydı; dolayısıyla Hirodes ejderhaydı, Hirodiya papalıktı ve Salome de yalancı peygamberdi.
In the story the deceiving power of Salome’s dance was used to lead Herod (the ten kings) to give half their kingdom over to a church (a woman). The woman (Salome) was under the direction of her mother (Catholicism), and Herod found out too late that the attitude of Herodias towards John was the same as Jezebel’s was towards Elijah. In both cases, the sabbath-keepers must die.
Hikâyede, Salome'nin dansının aldatıcı gücü, Hirodes'i (on kral) krallıklarının yarısını bir kiliseye (bir kadın) vermeye yönlendirmek için kullanıldı. Kadın (Salome) annesinin (Katoliklik) yönlendirmesi altındaydı ve Hirodes çok geç, Hirodiya'nın Yahya'ya karşı tavrının, İzebel'in İlyas'a karşı tavrıyla aynı olduğunu anladı. Her iki durumda da Şabat'ı tutanlar ölmelidir.
Islam progressively but rapidly removes the peace and safety from planet earth, and in so doing brings mankind together against Islam. Islam’s rapidly escalating warfare represents the argument that is employed to establish the worldwide image of the beast in the last days. The deception that is brought upon the world (the ten kings), is brought by the United States (Salome), and it leads the world to believe they must unite against Islam, but they find out too late, that the arrangement was just a ruse to be used to persecute sabbath-keepers. The deception is part of the reason the ten kings hate the whore, even though when under duress they agreed to give their seventh kingdom unto her.
İslam, yeryüzündeki barış ve güvenliği aşamalı ama hızla ortadan kaldırır ve böyle yapmakla insanlığı İslam’a karşı bir araya getirir. İslam’ın hızla tırmanan savaşları, son günlerde canavarın dünya çapındaki suretini tesis etmek için kullanılan gerekçeyi temsil eder. Dünya (on kral) üzerine getirilen aldatmaca, Amerika Birleşik Devletleri (Salome) tarafından getirilir ve dünyayı İslam’a karşı birleşmeleri gerektiğine inandırır; ancak çok geç anlarlar ki bu düzenleme, Şabat tutanlara zulmetmek için kullanılacak bir hileden ibarettir. Bu aldatmaca, baskı altındayken yedinci krallıklarını ona vermeyi kabul etmiş olsalar da, on kralın fahişeden nefret etmesinin sebeplerinden biridir.
And the ten horns which thou sawest upon the beast, these shall hate the whore, and shall make her desolate and naked, and shall eat her flesh, and burn her with fire. For God hath put in their hearts to fulfil his will, and to agree, and give their kingdom unto the beast, until the words of God shall be fulfilled. Revelation 17:16, 17.
Ve canavarın üzerinde gördüğün on boynuz, fahişeden nefret edecek; onu ıssız ve çıplak bırakacak, etini yiyecek ve onu ateşle yakacak. Çünkü Tanrı, kendi isteğini yerine getirmeleri, bir düşüncede olmaları ve krallıklarını canavara vermeleri için bunu yüreklerine koymuştur; Tanrı’nın sözleri yerine gelene kadar. Vahiy 17:16, 17.
The globalists of the United Nations are not simply the “kings” of the earth, but they are also represented as “merchants”, thus the globalists consist of political and economic powers. The reason the angel that brought the vision of Revelation seventeen and eighteen to John, was to show John the judgment of the great whore of Tyre. Both categories of the globalists mourn the death of the papacy.
Birleşmiş Milletler'in küreselcileri yalnızca yeryüzünün "kralları" değildir; aynı zamanda "tüccarlar" olarak da temsil edilirler. Dolayısıyla küreselciler siyasi ve ekonomik güçlerden oluşur. Yuhanna'ya Vahiy on yedi ve on sekizin görümünü getiren meleğin nedeni, Yuhanna'ya Tyre'in büyük fahişesinin yargısını göstermesiydi. Küreselcilerin her iki kategorisi de papalığın ölümü için yas tutar.
Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. And the merchants of the earth shall weep and mourn over her; for no man buyeth their merchandise any more. Revelation 18:8–11.
Bu nedenle belaları bir günde gelecek: ölüm, yas ve kıtlık; ve tamamen ateşle yakılacak; çünkü onu yargılayan Rab Tanrı güçlüdür. Onunla zina etmiş ve onunla zevk ve sefa sürmüş olan yeryüzünün kralları, yakılışının dumanını gördüklerinde onun için ağlayıp yas tutacaklar; azabından korkarak uzaktan durup, “Vah, vah, o büyük kent Babil, o güçlü kent! Çünkü yalnız bir saat içinde yargın geldi” diyecekler. Ve yeryüzünün tüccarları onun için ağlayıp yas tutacak; çünkü artık kimse mallarını satın almıyor. Vahiy 18:8-11.
The merchants and the kings both stand afar off and cry “alas, alas.” The word “alas” in the Greek is translated as “woe” in chapter eight of Revelation.
Tüccarlar da krallar da uzaktan durup "eyvah, eyvah" diye haykırırlar. Yunancada "alas" sözcüğü, Vahiy'in sekizinci bölümünde "woe" olarak çevrilmiştir.
And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels, which are yet to sound! Revelation 8:13.
Ve baktım, göğün ortasında uçan bir meleğin yüksek sesle şöyle dediğini işittim: Yeryüzünde yaşayanların vay hâline, vay hâline, vay hâline! Çünkü henüz borazan çalacak olan öbür üç meleğin borazan sesleri vardır! Vahiy 8:13.
The three Woes represent the fifth, sixth and seventh Trumpets, and they are symbols of Islam. The kings, merchants and shipmasters all cry out “alas, alas” three times in chapter eighteen.
Üç felaket beşinci, altıncı ve yedinci borazanları temsil eder ve bunlar İslam’ın simgeleridir. On sekizinci bölümde krallar, tüccarlar ve gemi kaptanları üç kez "eyvah, eyvah" diye haykırırlar.
And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. … The merchants of these things, which were made rich by her, shall stand afar off for the fear of her torment, weeping and wailing, And saying, Alas, alas, that great city, that was clothed in fine linen, and purple, and scarlet, and decked with gold, and precious stones, and pearls! For in one hour so great riches is come to nought. And every shipmaster, and all the company in ships, and sailors, and as many as trade by sea, stood afar off, And cried when they saw the smoke of her burning, saying, What city is like unto this great city! And they cast dust on their heads, and cried, weeping and wailing, saying, Alas, alas, that great city, wherein were made rich all that had ships in the sea by reason of her costliness! for in one hour is she made desolate. Revelation 18:9-10, 15–19.
Yeryüzünün kralları, onunla zina edip sefahat sürmüş olanlar, onun yanışının dumanını gördüklerinde ona ağlayacak ve onun için yas tutacaklar; azabının korkusundan uzaktan durarak, “Eyvah, eyvah o büyük kent Babil, o güçlü kent! Çünkü senin yargın bir saat içinde geldi.” diyecekler. ... Bu şeylerin tüccarları, onun sayesinde zenginleşenler, azabının korkusundan uzakta duracak, ağlayıp feryat edecek ve, “Eyvah, eyvah, ince ketenden, mor ve kırmızı giysiler giymiş, altın, değerli taşlar ve incilerle süslenmiş o büyük kent! Çünkü böylesine büyük zenginlik bir saat içinde yok oldu.” diyecekler. Her gemi kaptanı, gemilerde bulunan herkes, denizciler ve deniz yoluyla ticaret yapanların hepsi uzakta durdu ve onun yanışının dumanını görünce, “Bu büyük kente benzeyen hangi kent var!” diyerek haykırdılar. Başlarına toz toprak saçıp, ağlayıp feryat ederek, “Eyvah, eyvah, denizde gemisi olan herkesin onun görkemi yüzünden zengin olduğu o büyük kent! Çünkü bir saat içinde yıkıma uğradı.” dediler. Vahiy 18:9-10, 15-19.
The “hour” that the judgment of the papacy is accomplished, is the “hour” of Revelation eleven, that is the “hour of the great earthquake,” and it represents the Sunday law time period that begins at the Sunday law in the United States and continues until Michael stands up and human probation closes. The globalists that hated the whore, but still agreed to give their kingdom unto her for one hour, not only repeat “woe, woe” (alas, alas), three times, but they ask the question, “What city is like unto this great city?” They also asked that question in the book of Ezekiel.
Papalığın yargısının tamamlandığı “saat”, Vahiy on birdeki “saat”, yani “büyük depremin saati”dir ve Amerika Birleşik Devletleri’nde Pazar yasasıyla başlayıp Mikail ayağa kalkıncaya ve insanlığın deneme süresi kapanıncaya kadar süren Pazar yasası zaman dilimini temsil eder. Fahişeden nefret eden, ama yine de krallıklarını ona bir saatliğine vermeyi kabul eden küreselciler, sadece “vah, vah” (eyvah, eyvah) sözünü üç kez tekrarlamakla kalmazlar, ayrıca şu soruyu da sorarlar: “Bu büyük şehre benzeyen hangi şehir var?” Bu soruyu Hezekiel kitabında da sordular.
And shall cause their voice to be heard against thee, and shall cry bitterly, and shall cast up dust upon their heads, they shall wallow themselves in the ashes: And they shall make themselves utterly bald for thee, and gird them with sackcloth, and they shall weep for thee with bitterness of heart and bitter wailing. And in their wailing they shall take up a lamentation for thee, and lament over thee, saying, What city is like Tyrus, like the destroyed in the midst of the sea? When thy wares went forth out of the seas, thou filledst many people; thou didst enrich the kings of the earth with the multitude of thy riches and of thy merchandise. In the time when thou shalt be broken by the seas in the depths of the waters thy merchandise and all thy company in the midst of thee shall fall. All the inhabitants of the isles shall be astonished at thee, and their kings shall be sore afraid, they shall be troubled in their countenance. The merchants among the people shall hiss at thee; thou shalt be a terror, and never shalt be any more. Ezekiel 27:30–36.
Ve seslerini sana karşı duyuracaklar, acı acı feryat edecekler, başlarına toz savuracaklar, küllerin içinde yuvarlanacaklar. Ve senin için başlarını bütünüyle kazıtacaklar, çul kuşanacaklar ve yürek acısıyla, acı feryatlarla senin için ağlayacaklar. Ve feryatlarında senin için bir ağıt yakacak, senin üzerine dövünerek şöyle diyecekler: Tyrus gibi, denizin ortasında yıkılıp giden hangi şehir var? Malların denizlerden çıktığında, birçok halkı bolluğa boğdun; zenginliklerinin ve ticaretinin çokluğu ile yeryüzünün krallarını zenginleştirdin. Suların derinliklerinde denizler tarafından parçalandığın zamanda, ticaretin ve ortandaki bütün topluluğun batacak. Adaların bütün sakinleri sana şaşacak, kralları büyük korkuya kapılacak; yüzleri telaşa düşecek. Halklar arasındaki tüccarlar sana ıslık çalacak; dehşet olacaksın ve artık bir daha olmayacaksın. Ezekiel 27:30-36.
Ezekiel identifies the city as “Tyrus,” who is “destroyed in the midst of the sea?” Isaiah, speaking of the whore of Tyre (Tyrus), who is also the great whore of Revelation, who is the Catholic church, and also identifies her as the crowning city.
Hezekiel, kenti “Tyrus” ve “denizin ortasında yok edilen” olarak tanımlar. Yeşaya ise Tyre (Tyrus) fahişesinden söz eder; o, Vahiy’deki büyük fahişedir, Katolik Kilisesidir ve onu “taçlandıran şehir” olarak da tanımlar.
Is this your joyous city, whose antiquity is of ancient days? her own feet shall carry her afar off to sojourn. Who hath taken this counsel against Tyre, the crowning city, whose merchants are princes, whose traffickers are the honourable of the earth? The Lord of hosts hath purposed it, to stain the pride of all glory, and to bring into contempt all the honourable of the earth. Isaiah 23:7–9.
Antikliği en eski günlere uzanan sevinçli kentin bu mu? Kendi ayakları onu geçici olarak konaklaması için uzaklara götürecek. Tüccarları prensler, tacirleri yeryüzünün saygınları olan taç taktıran kent Sur’a karşı bu kararı kim verdi? Orduların Rabbi bunu tasarladı; bütün yüceliğin gururunu lekelemek ve yeryüzünün bütün saygınlarını aşağılamak için. Yeşaya 23:7-9.
The papacy is the “crowning city,” for it is she that claims to sit as a queen over the threefold union.
Papalık "taçlandıran kent"tir; çünkü üçlü birlik üzerinde kraliçe olarak oturduğunu iddia eden odur.
How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Revelation 18:7.
Kendini ne kadar yücelttiyse ve lüks içinde yaşadıysa, ona o kadar azap ve keder verin; çünkü yüreğinde, "Kraliçe olarak oturuyorum, dul değilim ve keder görmeyeceğim" diyor. Vahiy 18:7.
Ezekiel said the whore’s judgment is accomplished in the “midst of the sea,” in his lamentation for Tyrus.
Hezekiel, Sur için yaktığı ağıtta, fahişenin yargısının “denizin ortasında” yerine getirildiğini söyledi.
The word of the Lord came again unto me, saying, Now, thou son of man, take up a lamentation for Tyrus. … The ships of Tarshish did sing of thee in thy market: and thou wast replenished, and made very glorious in the midst of the seas. Thy rowers have brought thee into great waters: the east wind hath broken thee in the midst of the seas. Ezekiel 27:1, 2, 25, 26.
Rab'bin sözü yine bana geldi ve şöyle dedi: Şimdi, ey insanoğlu, Tyrus için bir ağıt yak. ... Tarshish'in gemileri senin pazarında senden söz ederdi; ve sen dolduruldun, denizlerin ortasında çok görkemli kılındın. Kürekçilerin seni engin sulara çıkardılar; doğu rüzgarı seni denizlerin ortasında parçaladı. Ezekiel 27:1, 2, 25, 26.
It is the “east wind” that brings judgment upon the whore of Tyre, the crowning city, and the “east wind” is a symbol of Islam. The warfare brought against Islam by the ten kings is what destroys the papacy of the last days. The realization of the ten kings that they have been deceived also produces fear in their hearts.
"Taç giydiren şehir" Sur’un fahişesi üzerine yargıyı getiren "doğu rüzgârı"dır; "doğu rüzgârı" aynı zamanda İslam’ın bir simgesidir. On kralın İslam’a karşı yürüttüğü savaş, son günlerin papalığını yok eder. On kralın aldatılmış olduklarını fark etmeleri de yüreklerine korku salar.
Beautiful for situation, the joy of the whole earth, is mount Zion, on the sides of the north, the city of the great King. God is known in her palaces for a refuge. For, lo, the kings were assembled, they passed by together. They saw it, and so they marvelled; they were troubled, and hasted away. Fear took hold upon them there, and pain, as of a woman in travail. Thou breakest the ships of Tarshish with an east wind. As we have heard, so have we seen in the city of the Lord of hosts, in the city of our God: God will establish it forever. Selah. Psalms 48:2–8.
Görkemli konumuyla, bütün yeryüzünün sevinci olan Siyon Dağı, kuzey yamaçlarında, Büyük Kral’ın kentidir. Tanrı, saraylarında sığınak olarak bilinir. İşte, krallar toplandı, birlikte geçip gittiler. Onu görünce hayrete düştüler; ürküp telaşa kapıldılar ve aceleyle uzaklaştılar. Orada korku sardı onları, doğuran kadının sancısı gibi bir acı. Sen doğu rüzgârıyla Tarşiş gemilerini kırarsın. Nasıl duyduysak, öyle de gördük: Her Şeye Egemen Rab’bin kentinde, Tanrımızın kentinde; Tanrı onu sonsuza dek sağlamlaştıracak. Sela. Mezmurlar 48:2-8.
The globalists looked upon the kingdom of God, as represented by the city of Jerusalem, but chose “that great city” Babylon as their head. When God judges that great city, they cry and lament as they recognize that they are lost, for the great city they chose is broken in the midst of the sea, by the warfare brought upon them by Islam (the east wind). And the warfare is a progressively escalating warfare, for it is as a woman in travail.
Küreselciler, Kudüs kentiyle temsil edilen Tanrı’nın krallığına baktılar, ama kendilerine önder olarak “o büyük şehir” Babil’i seçtiler. Tanrı o büyük şehri yargıladığında, mahvolduklarını fark edip ağlar ve ağıt yakarlar; çünkü seçtikleri o büyük şehir, İslam’ın (doğu rüzgarının) onların üzerine getirdiği savaş yüzünden denizin ortasında parçalanır. Ve bu savaş giderek tırmanan bir savaştır; çünkü doğum sancısı çeken bir kadın gibidir.
The kingdom of God that they have persecuted for the papacy is represented in Daniel chapter two, where we are informed that in “the days of these [globalist] kings,” God will set up His eternal kingdom.
Papalık uğruna zulmettikleri Tanrı'nın krallığı, Daniel kitabının ikinci bölümünde temsil edilir; burada bize, "bu [küreselci] kralların günlerinde" Tanrı'nın sonsuz krallığını kuracağı bildirilir.
And in the days of these kings shall the God of heaven set up a kingdom, which shall never be destroyed: and the kingdom shall not be left to other people, but it shall break in pieces and consume all these kingdoms, and it shall stand for ever. Daniel 2:44.
Ve bu kralların günlerinde göklerin Tanrısı, asla yıkılmayacak bir krallık kuracaktır; bu krallık başka bir halka bırakılmayacak, aksine bu krallıkların hepsini parçalayacak ve yok edecek ve sonsuza dek ayakta kalacaktır. Daniel 2:44.
The Millerites believed that they were living in the “days of these kings,” but the ten kings of Revelation seventeen had not yet come into history, indeed, they are just coming into view now. The Millerites were correct, but their vision was limited. The kingdom of God that is set up in the days of the kings of Revelation seventeen and eighteen, is the time period of the latter rain.
Milleritler, "bu kralların günlerinde" yaşadıklarına inanıyorlardı; ne var ki Vahiy 17'deki on kral henüz tarih sahnesine çıkmamıştı; nitekim ancak şimdi ortaya çıkmaya başlıyorlar. Milleritler haklıydı, ama görüşleri sınırlıydı. Vahiy 17 ve 18'deki kralların günlerinde kurulan Tanrı'nın Egemenliği, son yağmurun dönemidir.
“I saw that all things are intensely looking and stretching their thoughts on the impending crisis before them. The sins of Israel must go to judgment beforehand. Every sin must be confessed at the sanctuary, then the work will move. It must be done now. The remnant in the time of trouble will cry, My God, My God, why hast Thou forsaken me?
Önlerinde yaklaşan krize herkesin yoğun bir dikkatle baktığını ve düşüncelerini ona odakladığını gördüm. İsrail’in günahları önceden yargıya çıkarılmalı. Her günah kutsal yerde itiraf edilmelidir; o zaman iş ilerleyecek. Bu hemen yapılmalı. Sıkıntı zamanındaki artakalan topluluk şöyle haykıracak: Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?
“The latter rain is coming on those that are pure—all then will receive it as formerly.
Son yağmur temiz olanların üzerine geliyor—o zaman hepsi onu eskiden olduğu gibi alacak.
“When the four angels let go, Christ will set up His kingdom. None receive the latter rain but those who are doing all they can. Christ would help us. All could be overcomers by the grace of God, through the blood of Jesus. All heaven is interested in the work. Angels are interested.” Spalding and Magan, 3.
“Dört melek bıraktığında, Mesih kendi krallığını kuracaktır. Ellerinden gelenin tümünü yapanlar dışında hiç kimse son yağmuru almaz. Mesih bize yardım edecektir. Herkes Tanrı’nın lütfuyla, İsa’nın kanı aracılığıyla galip gelebilir. Bütün gök bu işle ilgilenmektedir. Melekler de ilgilenmektedir.” Spalding and Magan, 3.
In the time of the latter rain, when the angels release the four winds, which in the “days of these kings,” Christ sets up His kingdom. The latter rain is progressive, and began to sprinkle on September 11, 2001, when the third Woe arrived into history, but the angering of the nations was immediately restrained. It continues to escalate in intensity, until the Sunday law in the United States, when it brings about national ruin. That escalating judgment then continues as every other nation follows the example of the United States, and therefore suffers the same judgments. It escalates until the close of probation. It progresses as a woman in travail.
Son yağmurun zamanında, melekler dört rüzgârı serbest bıraktığında, “bu kralların günlerinde” Mesih krallığını kurar. Son yağmur kademeli olarak gelişir ve üçüncü Felaket tarih sahnesine girdiğinde, 11 Eylül 2001’de hafifçe yağmaya başladı; ancak ulusların öfkesi derhal dizginlendi. Şiddeti artarak sürer; Amerika Birleşik Devletleri’ndeki Pazar yasasına kadar, ki o zaman ulusal yıkıma yol açar. Ardından bu tırmanan yargı, diğer her ulus Amerika Birleşik Devletleri’nin örneğini izledikçe devam eder ve bu nedenle aynı yargılara uğrar. Lütuf kapısının kapanışına kadar tırmanır. Doğum sancıları çeken bir kadın gibi ilerler.
We will continue the consideration of the eighth being of the seven in the next article.
Yedinin sekizinci varlığının incelenmesine bir sonraki makalede devam edeceğiz.
“Just as long as those who profess the truth are serving Satan, his hellish shadow will cut off their views of God and heaven. They will be as those who have lost their first love. They cannot view eternal realities. That which God has prepared for us is represented in Zechariah, chapters 3 and 4, and 4:12–14: ‘And I answered again, and said unto him, What be these two olive branches which through the two golden pipes empty the golden oil out of themselves? And he answered me and said, Knowest thou not what these be? And I said, No, my Lord. Then said he, These are the two anointed ones, that stand by the Lord of the whole earth.’
Gerçeği benimsediğini söyleyenler Şeytan’a hizmet ettikleri sürece, onun cehennemî gölgesi Tanrı’yı ve göğü görmelerini engelleyecektir. İlk sevgisini yitirmiş olanlara benzeyecekler. Ebedî gerçeklikleri göremezler. Tanrı’nın bizim için hazırladığı şey Zekeriya’nın 3 ve 4. bölümlerinde ve 4:12-14’te tasvir edilmektedir: “Ben yine cevap verip ona dedim: Bu iki altın boru aracılığıyla içlerinden altın yağını boşaltan bu iki zeytin dalı nedir? O bana cevap verip dedi: Bunların ne olduğunu bilmiyor musun? Ben de dedim: Hayır, efendim. O zaman dedi: Bunlar bütün dünyanın Rabbi’nin yanında duran iki meshedilmiş kişidir.”
“The Lord is full of resources. He has no lack of facilities. It is because of our lack of faith, our earthliness, our cheap talk, our unbelief, manifested in our conversation, that dark shadows gather about us. Christ is not revealed in word or character as the One altogether lovely, and the chiefest among ten thousand. When the soul is content to lift itself up unto vanity, the Spirit of the Lord can do little for it. Our shortsighted vision beholds the shadow, but cannot see the glory beyond. Angels are holding the four winds, represented as an angry horse seeking to break loose and rush over the face of the whole earth, bearing destruction and death in its path.
Rab kaynak bakımından sınırsızdır. Onda hiçbir imkân eksikliği yoktur. Etrafımızı karanlık gölgelerin sarmasının nedeni, iman eksikliğimiz, dünyeviliğimiz, boş konuşmalarımız, konuşmalarımızda açığa çıkan imansızlığımızdır. Mesih, ne sözde ne de karakterde, bütünüyle güzel Olan ve on binler arasında en yüce Olan olarak açığa çıkarılmıyor. Ruh kendini boş gurura yükseltmekten hoşnut olduğunda, Rab'bin Ruhu onun için pek az şey yapabilir. Kısa görüşlü bakışımız gölgeyi görür, ama ötesindeki yüceliği göremez. Melekler, bağlarını koparıp bütün yeryüzünün üzerinden hızla atılmak, geçtiği her yerde yıkım ve ölüm taşımak isteyen öfkeli bir at olarak tasvir edilen dört rüzgârı tutuyor.
“Shall we sleep on the very verge of the eternal world? Shall we be dull and cold and dead? Oh, that we might have in our churches the Spirit and breath of God breathed into His people, that they might stand upon their feet and live. We need to see that the way is narrow, and the gate strait. But as we pass through the strait gate, its wideness is without limit.” Manuscript Releases, volume 20, 217.
Ebedî dünyanın tam eşiğinde uyuyacak mıyız? Donuk, soğuk ve ölü mü olacağız? Ah, keşke kiliselerimizde Tanrı’nın Ruhu ve nefesi halkına üflenmiş olsa da, onlar ayakları üzerinde durup yaşasınlar. Yolun dar, kapının da dar olduğunu görmemiz gerekiyor. Ama dar kapıdan geçtiğimizde, onun genişliği sınırsızdır. Manuscript Releases, cilt 20, s. 217.