The books of Daniel and Revelation are the same book, in the same sense that the Bible is one book, consisting of the Old Testament and the New Testament.
Daniel ve Vahiy kitapları, tıpkı Kutsal Kitap’ın Eski ve Yeni Antlaşma’dan oluşan tek bir kitap olması gibi, aynı kitaptır.
“The history of the life, death, and resurrection of Jesus, as that of the Son of God, cannot be fully demonstrated without the evidence contained in the Old Testament. Christ is revealed in the Old Testament as clearly as in the New. The one testifies of a Saviour to come, while the other testifies of a Saviour that has come in the manner predicted by the prophets. In order to appreciate the plan of redemption, the Scripture of the Old Testament must be thoroughly understood. It is the glorified light from the prophetic past that brings out the life of Christ and the teachings of the New Testament with clearness and beauty. The miracles of Jesus are a proof of his divinity; but the strongest proofs that he is the world’s Redeemer are found in the prophecies of the Old Testament compared with the history of the New. Jesus said to the Jews ‘Search the Scriptures; for in them ye think ye have eternal life, and they are they which testify of me.’ At that time there was no other scripture in existence save that of the Old Testament; so the injunction of the Saviour is plain.” Spirit of Prophecy, volume 3, 211.
Tanrı’nın Oğlu olan İsa’nın yaşamı, ölümü ve dirilişine ilişkin tarih, Eski Ahit’te yer alan kanıtlar olmaksızın tam olarak kanıtlanamaz. Mesih, Eski Ahit’te de Yeni Ahit’te olduğu kadar açıkça vahyedilmiştir. Birincisi gelecek bir Kurtarıcıya tanıklık ederken, diğeri peygamberlerin önceden bildirdiği şekilde gelmiş olan Kurtarıcıya tanıklık eder. Kurtuluş planını takdir edebilmek için Eski Ahit’in Kutsal Yazıları iyice anlaşılmalıdır. Mesih’in yaşamı ile Yeni Ahit’in öğretilerini açıklık ve güzellikle ortaya çıkaran, peygamberlik geçmişinden gelen yüceltilmiş ışıktır. İsa’nın mucizeleri O’nun tanrılığının bir kanıtıdır; ancak O’nun dünyanın Kurtarıcısı olduğuna dair en güçlü kanıtlar, Eski Ahit’in peygamberlikleri ile Yeni Ahit’in tarihinin karşılaştırılmasında bulunur. İsa Yahudilere şöyle dedi: “Kutsal Yazıları araştırın; çünkü onlarda sonsuz yaşama sahip olduğunuzu düşünüyorsunuz ve onlar benim hakkımda tanıklık edenlerdir.” O sırada Eski Ahit’ten başka hiçbir Kutsal Yazı yoktu; bu nedenle Kurtarıcı’nın buyruğu açıktır. Peygamberlik Ruhu, cilt 3, 211.
The strongest evidence of who and what Christ is, is when the prophecies of the Old Testament are compared with the fulfillment of those prophecies in the history of the New Testament. So too, with the relationship of the books of Daniel and Revelation.
Mesih'in kim ve ne olduğuna dair en güçlü kanıt, Eski Antlaşma'daki peygamberlikler Yeni Antlaşma tarihindeki gerçekleşmeleriyle karşılaştırıldığında görülür. Daniel ve Vahiy kitaplarının ilişkisi konusunda da durum böyledir.
“In the Revelation all the books of the Bible meet and end. Here is the complement of the book of Daniel. One is a prophecy; the other a revelation.” Acts of the Apostles, 585.
"Vahiy kitabında Kutsal Kitap'ın bütün kitapları buluşur ve son bulur. Burada Daniel kitabının tamamlayıcısı vardır. Biri peygamberliktir; diğeri ise vahiydir." Elçilerin İşleri, 585.
The word “complement” means to bring to perfection. The fulfillment of the prophecies of the Old Testament were “the strongest” “proof” of Christ’s “divinity.” The strongest evidence of the divinity of the prophecies in the book of Daniel, are the fulfillment of those prophecies as represented in the book of Revelation. The prophecies in Daniel are continued in the book of Revelation, and they are brought to perfection in the last days, when the Revelation of Jesus Christ is unsealed.
"Complement" kelimesi mükemmelleştirmek anlamına gelir. Eski Ahit'teki peygamberliklerin yerine gelmesi, Mesih'in "ilahlığının" "en güçlü" "kanıtıydı." Daniel kitabındaki peygamberliklerin ilahi niteliğinin en güçlü kanıtı, bu peygamberliklerin Vahiy kitabında temsil edildiği üzere yerine gelmiş olmasıdır. Daniel'deki peygamberlikler Vahiy kitabında sürdürülür ve İsa Mesih'in Vahyi'nin mührü açıldığında, son günlerde kemale erdirilir.
“Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.
“Vahiy, mühürlü bir kitaptır, ama aynı zamanda açılmış bir kitaptır. Bu dünyanın tarihinin son günlerinde gerçekleşecek olağanüstü olayları kaydeder. Bu kitabın öğretileri sarih ve kesindir; mistik ve anlaşılmaz değildir. Bunda, Daniel’de olduğu gibi aynı peygamberlik çizgisi ele alınmıştır. Tanrı bazı peygamberlik sözlerini tekrarlamıştır; böylece onlara önem verilmesi gerektiğini göstermektedir. Rab, büyük bir önemi olmayan şeyleri tekrarlamaz.” Manuscript Releases, cilt 9, 8.
In the third year of the reign of Jehoiakim king of Judah came Nebuchadnezzar king of Babylon unto Jerusalem, and besieged it. Daniel 1:1.
Yahuda kralı Yehoyakim'in saltanatının üçüncü yılında, Babil kralı Nebukadnezar Yeruşalim'e geldi ve onu kuşattı. Daniel 1:1.
The first verse of the book of Daniel has a wealth of prophetic information when rightly considered. We will begin our consideration with Jehoiakim.
Daniel Kitabı’nın ilk ayeti, doğru biçimde ele alındığında, peygamberliğe dair büyük bir zenginlik içerir. İncelememize Yehoyakim ile başlayacağız.
Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah. As such, he represents the first angel’s message. His son Jehoiachin, who was also known as Jeconiah or Coniah, represented the second angel’s message. Jehoiachin was followed by Zedekiah, the last of the three final kings of Judah. Zedekiah represents the third angel’s message. There are several prophetic witnesses that uphold that Jehoiakim is a symbol of the first angel’s message. It is important to understand these proofs, for it identifies that the first verse of chapter one of Daniel is identifying the first angel’s message, and that fact is an anchor that allows the first chapter to be understood as the first angel’s message of Revelation fourteen. We will begin in second Chronicles.
Jehoiakim, Yahuda’nın son üç kralının ilkiydi. Bu bakımdan, birinci meleğin mesajını temsil eder. Jeconiah veya Coniah olarak da bilinen oğlu Jehoiachin, ikinci meleğin mesajını temsil ediyordu. Jehoiachin’in ardından, Yahuda’nın bu üç son kralının sonuncusu olan Zedekiah geldi. Zedekiah, üçüncü meleğin mesajını temsil eder. Jehoiakim’in birinci meleğin mesajının bir simgesi olduğunu destekleyen birkaç peygamberlik tanıklığı vardır. Bu kanıtları anlamak önemlidir; çünkü bu, Daniel kitabının birinci bölümünün birinci ayetinin birinci meleğin mesajını işaret ettiğini gösterir ve bu gerçek, birinci bölümün Vahiy’in on dördüncü bölümündeki birinci meleğin mesajı olarak anlaşılmasına imkân veren bir çıpadır. İkinci Tarihler ile başlayacağız.
And them that had escaped from the sword carried he away to Babylon; where they were servants to him and his sons until the reign of the kingdom of Persia: To fulfil the word of the Lord by the mouth of Jeremiah, until the land had enjoyed her sabbaths: for as long as she lay desolate she kept sabbath, to fulfil threescore and ten years. 2 Chronicles 36:20, 21.
Ve kılıçtan kurtulanların hepsini Babil’e sürgün etti; orada Pers krallığı hüküm sürünceye dek ona ve oğullarına hizmet ettiler. Bu, Rab’bin Yeremya’nın ağzıyla söylediği sözün yerine gelmesi içindi: ülke Şabatlarını yerine getirinceye dek; çünkü ıssız kaldığı sürece dinlendi, yetmiş yılı tamamlayıncaya kadar. 2. Tarihler 36:20, 21.
The captivity in Babylon for seventy years was so the land could enjoy the sabbaths that had not been fulfilled in agreement with Leviticus twenty-five. Seventy years of sabbaths amounts to four hundred and ninety years, that ancient Israel had disregarded the direction of Leviticus twenty-five. Four hundred and ninety years of rebellion preceded seventy years of captivity. At the ending of the four hundred and ninety years, three kings would be placed into subjection by Nebuchadnezzar.
Yetmiş yıllık Babil sürgünü, toprağın Levililer yirmi beşte öngörülen fakat yerine getirilmeyen şabat yıllarını yaşayabilmesi içindi. Yetmiş şabat yılı, kadim İsrail’in Levililer yirmi beşteki buyruğu göz ardı ettiği dört yüz doksan yıla tekabül eder. Dört yüz doksan yıllık isyanın ardından yetmiş yıllık sürgün geldi. Dört yüz doksan yılın sonunda, üç kral Nebukadnezar tarafından boyunduruk altına alınacaktı.
At the end of the seventy years of captivity, the Lord raised up Cyrus, who was the first of the three kings that would decree that Israel could return and rebuild Jerusalem. Artaxerxes was the third of those three kings and he made the third decree in 457 BC. The third decree began the twenty-three hundred years of Daniel chapter eight, and verse fourteen. In 1798, the first end of the indignation ended, the book of Daniel was unsealed and the first of the three angels arrived. The third angel arrived on October 22, 1844.
Yetmiş yıllık esaretin sonunda Rab, İsrail’in geri dönüp Yeruşalim’i yeniden inşa edebileceğine dair ferman çıkaracak üç kralın ilki olan Cyrus’u ortaya çıkardı. Artaxerxes, bu üç kralın üçüncüsüydü ve üçüncü fermanı MÖ 457 yılında verdi. Üçüncü ferman, Daniel kitabının sekizinci bölümünün on dördüncü ayetindeki iki bin üç yüz yıllık dönemi başlattı. 1798’de gazabın ilk dönemi sona erdi, Daniel kitabının mührü açıldı ve üç meleğin ilki geldi. Üçüncü melek 22 Ekim 1844’te geldi.
The three last kings of Judah were all confronted by Nebuchadnezzar, and at Jehoiakim’s captivity, the seventy years began. It continued until Babylon was destroyed, and the general (Cyrus) that had destroyed Babylon, and who shortly thereafter became the king, passed the first of three decrees. The third decree began the prophecy of the evenings and mornings that ended with the arrival of the third of three angels. Christ always identifies the end with the beginning.
Yahuda’nın son üç kralının hepsi Nebukadnezar’la karşı karşıya kaldı ve Yehoyakim’in esaretiyle yetmiş yıllık dönem başladı. Bu, Babil yıkılana kadar sürdü; Babil’i yıkan ve kısa süre sonra kral olan general (Cyrus), üç fermanın ilkini ilan etti. Üçüncü ferman, üç meleğin üçüncüsünün gelişiyle sona eren akşamlar ve sabahlar hakkındaki peygamberliği başlattı. Mesih her zaman sonu başlangıçla özdeşleştirir.
The beginning of the seventy years took place with Nebuchadnezzar’s first attack against Jerusalem. The ending of the seventy years was marked by the destruction of Babylon. The final and complete destruction of Jerusalem was brought upon the third of three kings who had all been attacked by Nebuchadnezzar. The destruction of Jerusalem was progressive. The last three kings represent one prophetic symbol, in the sense that they all had been attacked by Nebuchadnezzar. They typified the three decrees that were all one symbol, as were the three angels at the end of the twenty-three hundred days.
Yetmiş yıl, Nebukadnezar’ın Yeruşalim’e yaptığı ilk saldırıyla başladı. Yetmiş yıl, Babil’in yıkılmasıyla sona erdi. Yeruşalim’in nihai ve tam yıkımı, Nebukadnezar’ın saldırısına uğramış olan üç kraldan üçüncüsünün döneminde gerçekleşti. Yeruşalim’in yıkımı kademeli olarak gerçekleşti. Son üç kral, hepsinin Nebukadnezar tarafından saldırıya uğramış olması bakımından tek bir peygamberî sembolü temsil eder. Onlar, hepsi tek bir sembol oluşturan üç fermanın tipiydi; tıpkı iki bin üç yüz günün sonunda üç meleğin de tek bir sembol olması gibi.
“In the seventh chapter of Ezra the decree is found. Verses 12-26. In its completest form it was issued by Artaxerxes, king of Persia, 457 BC. But in Ezra 6:14 the house of the Lord at Jerusalem is said to have been built ‘according to the commandment [‘decree,’ margin] of Cyrus, and Darius, and Artaxerxes king of Persia.’ These three kings, in originating, reaffirming, and completing the decree, brought it to the perfection required by the prophecy to mark the beginning of the 2300 years. Taking 457 BC, the time when the decree was completed, as the date of the commandment, every specification of the prophecy concerning the seventy weeks was seen to have been fulfilled.” The Great Controversy, 326.
“Buyruğun bulunduğu yer Ezra’nın yedinci bölümüdür. 12-26. ayetler. Bu, en tam şekliyle, Pers kralı Artahşasta tarafından MÖ 457’de çıkarılmıştır. Fakat Ezra 6:14’te Yeruşalim’de Rabbin evinin, ‘Koreş’in, Darius’un ve Pers kralı Artahşasta’nın buyruğuna [kenar notunda, “ferman”] göre’ yapıldığı söylenir. Bu üç kral, buyruğu başlatmak, yeniden teyit etmek ve tamamlamak suretiyle, onu, 2300 yılın başlangıcını işaretlemek üzere peygamberliğin gerektirdiği yetkinliğe ulaştırdılar. Buyruğun tamamlandığı zaman olan MÖ 457, emir tarihi olarak alındığında, yetmiş hafta hakkında peygamberliğin her bir ayrıntısının yerine gelmiş olduğu görüldü.” The Great Controversy, 326.
Sister White identifies that the three decrees were necessary for the perfection of the prophecy. She defines their relation to each other, and in so doing, identifies the grammatical characteristics of the Hebrew word “truth.” She says the first decree originated, the second decree reaffirmed, and the third decree completed “every specification of the prophecy concerning the seventy weeks.” The Hebrew word “truth” is created by the combination of the first, thirteenth and last letters of the Hebrew alphabet. The first decree originated, the second reaffirmed and the last decree completed the prophecy. The three decrees contain the signature of Alpha and Omega, and they were fulfilled at the end of the seventy-year prophecy of the captivity in Babylon, even though the third decree arrived well after the seventy years ended. The three decrees were progressive, and though they were three decrees, they were still one prophetic symbol.
Sister White, peygamberliğin kemale ermesi için üç fermanın gerekli olduğunu belirtir. Onların birbirleriyle ilişkisini tanımlar ve bunu yaparken İbranice "hakikat" kelimesinin dilbilgisel özelliklerini de ortaya koyar. İlk fermanın başlattığını, ikincisinin yeniden teyit ettiğini ve üçüncüsünün ise "yetmiş hafta ile ilgili peygamberliğin her bir ayrıntısını" tamamladığını söyler. İbranice "hakikat" sözcüğü, İbrani alfabesinin birinci, on üçüncü ve son harflerinin birleşiminden oluşur. İlk ferman başlattı, ikincisi yeniden teyit etti ve son ferman peygamberliği tamamladı. Üç ferman Alfa ve Omega'nın imzasını taşır ve üçüncü ferman yetmiş yıl sona erdikten epey sonra gelmiş olsa da, Babil'deki sürgünün yetmiş yıllık peygamberliğinin sonunda yerine geldiler. Bu üç ferman aşamalıydı ve üç ferman olsalar da, yine de tek bir peygamberlik sembolünü teşkil ediyorlardı.
The first angel arrived in 1798, the second angel arrived in the spring of 1844, and the third angel arrived on October 22, 1844. Those three angels are one prophetic symbol, representing the everlasting gospel of Revelation chapter fourteen.
İlk melek 1798’de geldi, ikinci melek 1844 baharında geldi ve üçüncü melek 22 Ekim 1844’te geldi. Bu üç melek, Vahiy’in on dördüncü bölümündeki sonsuz müjdeyi temsil eden tek bir peygamberî semboldür.
“The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.
Birinci ve ikinci mesajlar 1843 ve 1844’te verildi ve şimdi üçüncüsünün ilanı sürmektedir; ancak mesajların üçü de hâlâ ilan edilmelidir. Gerçeği arayanlara bunların tekrar edilmesi, şimdi de eskiden olduğu kadar gereklidir. Kalemle ve sözle, onların sırasını ve bizi üçüncü meleğin mesajına götüren peygamberliklerin uygulanışını göstererek ilanı duyurmalıyız. Birincisi ve ikincisi olmadan üçüncüsü olamaz. Bu mesajları, peygamberlik tarihinin çizgisinde olmuş olanları ve olacak olanları göstererek, yayınlar yoluyla ve konuşmalarda dünyaya sunmalıyız. Seçme Mesajlar, kitap 2, 104, 105.
The last three kings of Judah were one symbol, for they were all brought into various degrees of subjection by the king of Babylon. The last three kings of Judah, the three decrees and the three angels, though distinctly three are also represented as one prophetic symbol.
Yahuda’nın son üç kralı tek bir sembol olarak görülüyordu; çünkü hepsi Babil kralı tarafından çeşitli derecelerde boyunduruk altına alınmıştı. Yahuda’nın son üç kralı, üç ferman ve üç melek, her ne kadar açıkça üçer tane olsalar da, aynı zamanda tek bir peygamberlik sembolü olarak da temsil edilir.
The last three kings are part of the prophetic setting of the beginning of the prophecy of seventy years of captivity, and as such they become part of the beginning that illustrates the end of the seventy years of captivity. The captivity began with the progressive subjection of three kings, ending with the destruction of the kingdom and its capital city. The end of the prophecy marks the destruction of the nation and capital of Babylon, which marks the arrival of the three progressive decrees. The beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy is marked by three progressive decrees, and it illustrates the ending of the twenty-three hundred year prophecy, which consists of three progressive messages.
Son üç kral, yetmiş yıllık esaret peygamberliğinin başlangıcına ait peygamberî çerçevenin bir parçasıdır ve bu itibarla, yetmiş yıllık esaretin sonunu tasvir eden başlangıcın bir bölümünü oluştururlar. Esaret, üç kralın kademeli olarak boyunduruk altına alınmasıyla başladı ve krallığın ile başkentinin yıkımıyla sona erdi. Peygamberliğin sonu, Babil ülkesinin ve başkentinin yıkımını işaret eder; bu da üç ardışık fermanın gelişine işaret eder. İki bin üç yüz yıllık peygamberliğin başlangıcı üç ardışık fermanla belirlenir ve bu, üç ardışık bildiriden oluşan iki bin üç yüz yıllık peygamberliğin sonunu tasvir eder.
The three angels, and their respective three messages, had been typified by three kings and their three progressive decrees. The three kings that proclaimed their respective three decrees had been typified by three progressive kings, who had each presented their messages of rebellion against Nebuchadnezzar. Three messages of rebellion, typified three decrees, that in turn typified three messages. One begins the prophecy of seventy years, that in turn ends with the beginning of the twenty-three-hundred-year prophecy, that ends at the arrival of the third angel in 1844. The seventy years that the land was to enjoy its Sabbath cannot be separated from October 22, 1844.
Üç melek ve onların üçer mesajı, üç kral ve onların art arda gelen üç fermanı tarafından simgelenmişti. Kendi üçer fermanlarını ilan eden bu üç kral da, her biri Nebukadnezar’a karşı isyan mesajını sunmuş olan art arda gelen üç kral tarafından simgelenmişti. İsyanın üç mesajı, üç fermanı simgeledi; bu fermanlar da karşılığında üç mesajı simgeledi. Bunlardan biri yetmiş yıllık peygamberlik dönemini başlatır; bu da iki bin üç yüz yıllık peygamberlik döneminin başlamasıyla sona erer; o dönem ise 1844’te üçüncü meleğin gelişiyle biter. Toprağın Şabat dinlenmesini yaşayacağı yetmiş yıl, 22 Ekim 1844’ten ayrı düşünülemez.
Jehoiakim represents Cyrus’ first decree and also the first angel’s message of Revelation chapter fourteen. Beyond this, the three witnesses of the last three Judean kings, the three decrees and the three angel’s messages, provide precise information of the symbol of Jehoiakim, for the prophetic history of the three angels has been very carefully marked by inspiration. All three messages have a historical arrival and thereafter a historical empowerment.
Jehoiakim, Cyrus'un ilk fermanını ve ayrıca Vahiy kitabının on dördüncü bölümündeki birinci meleğin mesajını temsil eder. Bunun ötesinde, Yahuda'nın son üç kralı, üç ferman ve üç meleğin mesajlarından oluşan üç tanık, Jehoiakim'in sembolü hakkında kesin bilgiler sağlar; çünkü üç meleğin peygamberlik tarihi ilhamla çok dikkatli bir şekilde işaretlenmiştir. Üç mesajın da tarihsel bir ortaya çıkışı ve ardından tarihsel bir güçlendirilmesi vardır.
The first angel arrived in 1798, and was empowered on August 11, 1840, with the confirmation of the day for a year principle.
İlk melek 1798'de geldi ve 11 Ağustos 1840'ta, bir gün bir yıl ilkesinin doğrulanmasıyla güç kazandı.
“In the year 1840 another remarkable fulfillment of prophecy excited widespread interest. two years before, Josiah Litch, one of the leading ministers preaching the second advent, published an exposition of Revelation 9, predicting the fall of the Ottoman Empire. According to his calculations, this power was to be overthrown . . . on the 11th of August, 1840, when the Ottoman power in Constantinople may be expected to be broken. And this, I believe, will be found to be the case.’
1840 yılında peygamberlik sözünün dikkate değer bir başka gerçekleşmesi yaygın ilgi uyandırdı. İki yıl önce, İkinci Geliş’i vaaz eden önde gelen vaizlerden biri olan Josiah Litch, Vahiy’in 9. bölümüne dair bir tefsir yayımlamış ve Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılışını öngörmüştü. Hesaplamalarına göre, bu güç devrilecekti... Konstantinopolis’teki Osmanlı gücünün kırılmasının beklenebileceği tarih olan 11 Ağustos 1840’ta. Ve bunun böyle olduğu, kanaatimce, ortaya çıkacaktır.
“At the very time specified, Turkey, through her ambassadors, accepted the protection of the allied powers of Europe, and thus placed herself under the control of Christian nations. The event exactly fulfilled the prediction. When it became known, multitudes were convinced of the correctness of the principles of prophetic interpretation adopted by Miller and his associates, and a wonderful impetus was given to the advent movement. Men of learning and position united with Miller, both in preaching and in publishing his views, and from 1840 to 1844 the work rapidly extended.” The Great Controversy, 334, 335.
“Tam belirtilen zamanda Türkiye, büyükelçileri aracılığıyla, Avrupa’nın müttefik devletlerinin himayesini kabul etti ve böylece kendisini Hristiyan ulusların idaresi altına soktu. Bu olay öngörüyü tam olarak doğruladı. Bu durum duyulduğunda, Miller ve çalışma arkadaşlarının benimsediği peygamberliklerin yorum ilkelerinin doğruluğu konusunda çok sayıda insan ikna oldu ve Advent hareketine olağanüstü bir ivme kazandırıldı. Öğrenim görmüş ve mevki sahibi kişiler, hem vaaz ederek hem de Miller’in görüşlerini yayımlayarak, Miller’le birlik oldular ve 1840’tan 1844’e kadar hizmet hızla genişledi.” Büyük Mücadele, 334, 335.
The first angel arrived announcing the opening of the judgment in 1798, but the message was premised on the validity of William Miller’s identification that a day in Bible prophecy represents a year. That principle was confirmed “on the 11th of August, 1840,” and the first message was empowered. With the failure of the prediction of Christ’s return in the biblical year of 1843, which extended into the year 1844, the second angel of Revelation chapter fourteen arrived. With the failure of the prediction in the spring of 1844, the Protestant churches rejected Miller’s rule of a day for a year, and became the daughters of Babylon. That message was thereafter empowered in the summer of 1844, when it was joined by the message of the Midnight Cry. With the fulfillment of the message of the Midnight Cry on October 22, 1844, the third angel arrived with his message.
İlk melek 1798’de yargının açılışını ilan ederek geldi; ancak mesaj, Kutsal Kitap peygamberliğinde bir günün bir yılı temsil ettiğine dair William Miller’ın yaptığı tespitin geçerliliğini esas alıyordu. Bu ilke “11 Ağustos 1840’ta” doğrulandı ve ilk mesaj güç kazandı. 1844’e kadar uzayan Kutsal Kitap takvimindeki 1843 yılı için Mesih’in dönüşüne dair öngörünün boşa çıkmasıyla, Vahiy’in on dördüncü bölümündeki ikinci melek geldi. 1844 baharında tahminin boşa çıkmasıyla, Protestan kiliseleri Miller’in “bir gün bir yıl” kuralını reddetti ve Babil’in kızları oldu. Bu mesaj, 1844 yazında, Gece Yarısı Çığlığı mesajı ona katılınca güç kazandı. Gece Yarısı Çığlığı mesajının 22 Ekim 1844’te gerçekleşmesiyle, üçüncü melek mesajıyla geldi.
Due to the disobedience of Laodicean Adventism in 1863, God’s people were assigned to repeat the history of ancient Israel’s wandering in the wilderness. The empowerment of the third message would wait until September 11, 2001. Each of the three messages arrive in history and are thereafter empowered.
1863'te Laodikya Adventizmi'nin itaatsizliği nedeniyle, Tanrı'nın halkına kadim İsrail'in çölde dolaşmasının tarihini tekrar etme görevi verildi. Üçüncü mesajın güçlendirilmesi 11 Eylül 2001'e kadar bekleyecekti. Üç mesajın her biri tarihte ortaya çıkar ve ardından güçlendirilir.
Jehoiakim and Cyrus represent the empowerment of the first angel, not its arrival. Though Jehoiakim was the first of the last three kings of Judah, and though he represents the first angel’s message, the prophetic characteristics that he, and also Cyrus, demonstrate that they are both symbols of the empowerment of the first angel, and not symbols of the arrival of the first angel. The arrival of the first message in the history of Jehoiakim was Manasseh, the first of the last seven kings of Judah.
Jehoiakim ve Cyrus, birinci meleğin gelişi değil, güçlendirilmesini temsil eder. Her ne kadar Jehoiakim, Yahuda’nın son üç kralının ilki olsa ve her ne kadar birinci meleğin mesajını temsil etse de, onun ve ayrıca Cyrus’un sergilediği peygamberlik nitelikleri, ikisinin de birinci meleğin güçlendirilmesinin sembolleri olduğunu ve birinci meleğin gelişinin sembolleri olmadıklarını gösterir. Jehoiakim’in tarihinde birinci mesajın gelişi, Yahuda’nın son yedi kralının ilki olan Manasseh idi.
Seven kings preceded the complete and final destruction of Jerusalem. Those seven kings represent a progressive history, as was the history they typified from 1798 to 1844. The first angel arrived in 1798, and the third arrived on October 22, 1844. The history of 1798 to 1844, is the history of the first and second angels. The history of the third angel began in 1844. When Sister White identifies the symbolism of the seven thunders of Revelation chapter ten, she says the seven thunders represent the history of the first and second angels, but not the third angel.
Yeruşalim’in tam ve nihai yıkımından önce yedi kral hüküm sürdü. Bu yedi kral, 1798’den 1844’e kadar örnekledikleri tarih gibi, ilerleyen bir tarihi temsil eder. Birinci melek 1798’de geldi, üçüncü melek ise 22 Ekim 1844’te geldi. 1798’den 1844’e kadar olan tarih, birinci ve ikinci meleklerin tarihidir. Üçüncü meleğin tarihi 1844’te başladı. Sister White, Vahiy kitabının onuncu bölümündeki yedi gök gürlemesinin simgeselliğini tanımladığında, yedi gök gürlemesinin birinci ve ikinci meleklerin tarihini temsil ettiğini, fakat üçüncü meleğin tarihini temsil etmediğini söyler.
“The special light given to John which was expressed in the seven thunders was a delineation of events which would transpire under the first and second angels’ messages.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.
Yuhanna'ya verilen ve yedi gök gürlemesinde dile getirilen özel ışık, birinci ve ikinci meleklerin mesajları altında gerçekleşecek olayların bir tasviriydi. Yedinci Gün Adventistleri Kutsal Kitap Yorumu, cilt 7, 971.
The history of the seven thunders of Revelation chapter ten, emphasize the history of the empowerment of the first angel on August 11, 1840 through to the great disappointment on October 22, 1844, but it none-the-less, includes the entire history of the first and second angels. The general application of the seven thunders is that it represents 1798 through to October 22, 1844. The history of the arrival of the first angel from 1798 to the great disappointment is the history of the first and second angels, and it is prophetically represented as seven thunders. The seven thunders were also typified by the last seven kings of Judah. The last three of those kings were not only identifying sequential kings, but together they are one symbol made up of a first, middle and last.
Vahiy kitabının onuncu bölümündeki yedi gök gürlemesinin tarihi, 11 Ağustos 1840’ta birinci meleğin güçlendirilmesinden 22 Ekim 1844’teki Büyük Hayal Kırıklığı’na kadar olan dönemi vurgular; ancak yine de birinci ve ikinci meleklerin tüm tarihini içerir. Yedi gök gürlemesi genel anlamda 1798’den 22 Ekim 1844’e kadar olan dönemi temsil eder. 1798’den Büyük Hayal Kırıklığı’na kadar birinci meleğin gelişinin tarihi, birinci ve ikinci meleklerin tarihidir ve peygamberlik sözlerinde yedi gök gürlemesi olarak temsil edilir. Yedi gök gürlemesi ayrıca Yahuda’nın son yedi kralıyla da simgelenmişti. Bu kralların son üçü yalnızca ardışık kralları tanımlamakla kalmıyor; birlikte ilk, orta ve sondan oluşan tek bir simgeyi teşkil ediyor.
In the history of the three angels, the first message was empowered on August 11, 1840, and both Jehoiakim and Cyrus typified that event.
Üç meleğin tarihinde, ilk mesaj 11 Ağustos 1840’ta güçlendirildi ve hem Jehoiakim hem de Cyrus o olayı simgeledi.
We will continue to identify these most important truths in the next article.
Bir sonraki yazıda bu en önemli gerçekleri belirlemeye devam edeceğiz.
“Strict integrity should be cherished by every student. Every mind should turn with reverent attention to the revealed word of God. Light and grace will be given to those who thus obey God. They will behold wondrous things out of his law. Great truths that have lain unheeded and unseen since the day of Pentecost, are to shine from God’s word in their native purity. To those who truly love God the Holy Spirit will reveal truths that have faded from the mind, and will also reveal truths that are entirely new. Those who eat the flesh and drink the blood of the Son of God will bring from the books of Daniel and Revelation truth that is inspired by the Holy Spirit. They will start into action forces that cannot be repressed. The lips of children will be opened to proclaim the mysteries that have been hidden from the minds of men. The Lord has chosen the foolish things of this world to confound the wise, and the weak things of the world to confound the mighty.
Her öğrenci katıksız dürüstlüğe değer vermelidir. Her zihin, saygılı bir dikkatle Tanrı'nın vahyedilmiş sözüne yönelmelidir. Böylece Tanrı'ya itaat edenlere ışık ve lütuf verilecektir. O'nun yasasında harikalar göreceklerdir. Pentekost gününden beri dikkate alınmadan ve görülmeden kalmış büyük gerçekler, Tanrı'nın sözünden öz saflığıyla parlayacaktır. Tanrı'yı gerçekten sevenlere Kutsal Ruh, zihinlerden silinmiş gerçekleri açıklayacak ve bütünüyle yeni gerçekleri de bildirecektir. Tanrı'nın Oğlu'nun etini yiyip kanını içenler, Daniel ve Vahiy kitaplarından Kutsal Ruh'un esinlediği gerçekleri ortaya çıkaracaklardır. Bastırılamayacak güçleri harekete geçireceklerdir. İnsanların zihinlerinden gizlenmiş sırları ilan etmek için çocukların dudakları açılacaktır. Rab, bilge olanları utandırmak için dünyanın akılsız şeylerini, güçlü olanları utandırmak için de dünyanın zayıf şeylerini seçmiştir.
“The Bible should not be brought into our schools to be sandwiched in between infidelity. The Bible must be made the groundwork and subject-matter of education. It is true that we know much more of the word of the living God than we knew in the past, but there is still much more to be learned. It should be used as the word of the living God, and esteemed as first, and last, and best in everything. Then will be seen true spiritual growth. The students will develop healthy religious characters, because they eat the flesh and drink the blood of the Son of God. But unless watched and nurtured, the health of the soul decays. Keep in the channel of light. Study the Bible. Those who serve God faithfully will be blessed. He who permits no faithful work to go unrewarded will crown every act of loyalty and integrity with special tokens of his love and approbation.” Review and Herald, August 17, 1897.
Kutsal Kitap, imansızlığın arasına sıkıştırılmak üzere okullarımıza getirilmemelidir. Kutsal Kitap eğitimin temeli ve konusu yapılmalıdır. Yaşayan Tanrı’nın sözünü geçmişte bildiğimizden çok daha iyi bildiğimiz doğrudur, ama öğrenilecek daha çok şey vardır. Kutsal Kitap, yaşayan Tanrı’nın sözü olarak kullanılmalı ve her şeyde ilk, son ve en üstün olarak değer görmelidir. O zaman gerçek ruhsal büyüme görülecektir. Öğrenciler, Tanrı Oğlu’nun bedenini yiyip kanını içtikleri için, sağlıklı dinî karakterler geliştireceklerdir. Ancak gözetilip beslenmezse, ruhun sağlığı bozulur. Işığın mecrasında kalın. Kutsal Kitap’ı inceleyin. Tanrı’ya sadakatle hizmet edenler kutsanacaktır. Sadık hiçbir emeği ödülsüz bırakmayan O, sadakat ve dürüstlüğün her eylemini sevgisinin ve takdirinin özel nişaneleriyle taçlandıracaktır. Review and Herald, 17 Ağustos 1897.