In 1856 the light of the “seven times” was unsealed and by 1863 that light was rejected. The prophet from Judah brought the light to wicked king Jeroboam, and Jeroboam rejected the light. Isaiah brought the same light to wicked king Ahaz, and he also rejected the light. For refusing the light associated with the pool of Shiloah, the kingdoms of both Jeroboam (the northern) and Ahaz (the southern) were taken into slavery by a king from the north in 723 BC, and 677 BC respectively.
1856’da “yedi zaman” ışığının mührü açıldı ve 1863’e gelindiğinde bu ışık reddedildi. Yahuda’dan gelen peygamber bu ışığı kötü Kral Yerovam’a getirdi ve Yerovam ışığı reddetti. Yeşaya aynı ışığı kötü Kral Ahaz’a getirdi ve o da ışığı reddetti. Şiloah Havuzu’yla bağlantılı ışığı reddettikleri için, Yerovam’ın (kuzeydeki) ve Ahaz’ın (güneydeki) krallıkları sırasıyla MÖ 723’te ve MÖ 677’de kuzeyden gelen bir kral tarafından esarete alındı.
Moses, in Aaron’s rebellion; Isaiah with Ahaz and Jeremiah with other kings, represented the faithful of Millerite history who were all representing the messengers of light in the last-day rebellion. The “first” last-day crisis of 1863, and the “last” last-day crisis of the “great earthquake” of Revelation chapter eleven (the soon-coming Sunday law), are represented by all these prophetic lines. The prophet from Judah represents a prophet that backslid from his responsibility, and ends up buried in the same grave as apostate Protestantism. His death and his burial were in response to his choosing to eat and drink the diet of the lying prophet of Bethel.
Musa (Harun’un isyanında), Ahaz’la birlikte Yeşaya ve diğer krallarla birlikte Yeremya, Millerci tarihin sadıklarını temsil ediyordu; bunların hepsi, son günlerdeki isyanda ışığın habercilerini temsil ediyordu. 1863’teki "ilk" son gün krizi ve Vahiy’in on birinci bölümündeki "büyük deprem"in "son" son gün krizi (yakında gelecek Pazar günü yasası), tüm bu peygamberlik çizgileri tarafından temsil edilir. Yahuda’dan gelen peygamber, sorumluluğundan geri düşmüş bir peygamberi temsil eder ve sonunda sapmış Protestanlıkla aynı mezara gömülür. Ölümü ve defni, Betel’deki yalancı peygamberin sunduğu yemeği yiyip içmeyi seçmesine bir karşılık olarak gerçekleşti.
The judgment of being overcome by the papacy (the king of Assyria) at the Sunday law, that was typified by the scattering of the northern and southern kingdoms of Jeroboam and Ahaz, aligns with the fate of the Judean prophet, for he died between a “lion” and an “ass.” The “lion” is the symbol of Babylon which in the last days is the papacy.
Pazar yasası sırasında papalık (Asur kralı) tarafından mağlup edilme hükmü — ki bu, Yeroboam ve Ahaz’ın kuzey ve güney krallıklarının dağıtılmasıyla sembolleştirilmişti — Yahudalı peygamberin akıbetiyle örtüşür; çünkü o, bir “aslan” ile bir “eşek”in arasında öldü. “Aslan”, son günlerde papalıkla özdeşleştirilen Babil’in sembolüdür.
And it came to pass, after he had eaten bread, and after he had drunk, that he saddled for him the ass, to wit, for the prophet whom he had brought back. And when he was gone, a lion met him by the way, and slew him: and his carcase was cast in the way, and the ass stood by it, the lion also stood by the carcase. And, behold, men passed by, and saw the carcase cast in the way, and the lion standing by the carcase: and they came and told it in the city where the old prophet dwelt. And when the prophet that brought him back from the way heard thereof, he said, It is the man of God, who was disobedient unto the word of the Lord: therefore the Lord hath delivered him unto the lion, which hath torn him, and slain him, according to the word of the Lord, which he spake unto him. And he spake to his sons, saying, Saddle me the ass. And they saddled him. And he went and found his carcase cast in the way, and the ass and the lion standing by the carcase: the lion had not eaten the carcase, nor torn the ass. And the prophet took up the carcase of the man of God, and laid it upon the ass, and brought it back: and the old prophet came to the city, to mourn and to bury him. And he laid his carcase in his own grave; and they mourned over him, saying, Alas, my brother! And it came to pass, after he had buried him, that he spake to his sons, saying, When I am dead, then bury me in the sepulchre wherein the man of God is buried; lay my bones beside his bones: For the saying which he cried by the word of the Lord against the altar in Bethel, and against all the houses of the high places which are in the cities of Samaria, shall surely come to pass. 1 Kings 13:11–32.
Ve oldu ki, o ekmek yiyip içtikten sonra, onu geri getiren peygamber onun için eşeği eğerledi. O yola koyulduğunda, yolda bir aslan onunla karşılaştı ve onu öldürdü; cesedi yola atılmıştı; eşek onun yanında duruyordu, aslan da cesedin yanında duruyordu. Ve işte, insanlar oradan geçtiler, yola atılmış cesedi ve cesedin yanında duran aslanı gördüler; gidip yaşlı peygamberin yaşadığı kentte bunu anlattılar. Onu yoldan geri getiren peygamber bunu işitince dedi ki: “Bu, Rab’bin sözüne itaatsizlik eden Tanrı adamıdır; bu yüzden Rab onu aslana teslim etti; aslan onu parçalayarak öldürdü; Rab’bin ona söylediği söz uyarınca.” Sonra oğullarına, “Eşeği benim için eğerleyin,” dedi; onlar da eşeği eğerlediler. Gitti ve onun cesedini yola atılmış halde buldu; eşek ve aslan cesedin yanında duruyordu. Aslan ne cesedi yemişti ne de eşeği parçalamıştı. Peygamber Tanrı adamının cesedini kaldırdı, eşeğin üzerine koydu ve geri getirdi; yaşlı peygamber kente gelip onun için yas tuttu ve onu gömdü. Onun cesedini kendi mezarına koydu; “Vah, kardeşim!” diyerek onun için yas tuttular. Onu gömdükten sonra oğullarına şöyle dedi: “Ben öldüğümde, Tanrı adamının gömüldüğü mezara beni gömün; kemiklerimi onun kemiklerinin yanına koyun. Çünkü Beytel’deki sunağa ve Samiriye kentlerindeki bütün yüksek yerlerin tapınaklarına karşı Rab’bin sözüyle haykırdığı söz mutlaka gerçekleşecektir.” 1. Krallar 13:11-32.
The Judean prophet died between two symbols. The lion is a symbol of Babylon, and modern Babylon in the last days is the King of the North, who comes to his end with none to help in Daniel chapter eleven, verse forty-five. The mark of his authority is the worship of the sun, which is the fourth abomination, and where the fourth generation of Laodicean Adventism is portrayed as bowing toward the sun in Ezekiel chapter eight. In Miller’s dream he was shown that not only did the jewels get scattered and covered up, but also that the casket itself, which represented the Bible, was also torn apart.
Yahudiye’den bir peygamber iki sembolün arasında öldü. Aslan, Babil’in bir simgesidir ve son günlerdeki modern Babil, Daniel kitabı on birinci bölüm kırk beşinci ayette yardımına koşacak kimse olmadan sonuna gelen Kuzey Kralıdır. Otoritesinin işareti, dördüncü iğrençlik olan güneşe tapınmadır; Hezekiel kitabı sekizinci bölümde Laodikya Adventizminin dördüncü kuşağı güneşe doğru eğilirken tasvir edilir. Miller’in rüyasında ona, yalnızca mücevherlerin etrafa saçılıp örtüldüğü değil, Kutsal Kitap’ı temsil eden sandığın da parçalandığı gösterildi.
In the third generation of Adventism the work of introducing the use of the so-called modern translations of the Bible was promoted by the leadership of Adventism. Those so called modern translations were derived from a corrupted set of manuscripts that are promoted by the theologians of the man of sin, and apostate Protestantism. Miller’s casket was the King James Version that was translated from the uncorrupted manuscripts.
Adventizmin üçüncü kuşağında, Kutsal Kitap’ın sözde modern çevirilerinin kullanımını tanıtma çalışması Adventizm’in liderliği tarafından teşvik edildi. Bu sözde modern çeviriler, günah adamının teologları ve dinden dönmüş Protestanlık tarafından desteklenen bozulmuş bir el yazması külliyatından türetilmişti. Miller’in sandığı, bozulmamış el yazmalarından çevrilmiş olan Kral James Çevirisiydi.
By the fourth generation of Laodicean Adventism, the church had joined the World Council of Churches, a confederacy of the Roman church and her daughters. Adventism argued for years, for the benefit of their sleeping flock, that they were simply “observers,” at the World Council of Churches, until the bylaws of the evil confederacy revealed that the status of an “observer,” represents a full voting member!
Laodikya Adventizmi'nin dördüncü nesline gelindiğinde, kilise Roma Kilisesi ve onun kızlarının bir konfederasyonu olan Dünya Kiliseler Konseyi'ne katılmıştı. Adventizm yıllarca, uyuyan sürülerinin hatırına, Dünya Kiliseler Konseyi'nde yalnızca "gözlemci" olduklarını iddia etti; ta ki o kötü konfederasyonun tüzüğü "gözlemci" statüsünün aslında tam oy hakkına sahip bir üye anlamına geldiğini ortaya koyana kadar!
In their fourth generation they twice awarded the “man of sin” a gold medal. At least one of the medals was imprinted with the Catholic understanding of the Second Coming of Christ, portraying Jesus placing His foot upon the earth at His return, and it included a Catholic sun-halo behind Christ, and the Catholic abridgment of the fourth commandment, which simply stated, “remember the Sabbath.” In a court proceeding (which is a legal pronouncement), the President of the General Conference gave testimony where he identified that the Seventh-day Adventist church used to believe the papacy was the antichrist, but that his church had long ago assigned that belief “to the historical trash heap.”
Dördüncü kuşaklarında, “günah adamı”na iki kez altın madalya verdiler. Madalyalardan en az birinin üzerine, Mesih’in İkinci Gelişi’ne dair Katolik anlayış işlenmişti; İsa’nın dönüşünde ayağını yeryüzüne basmasını tasvir ediyor, ayrıca Mesih’in başının arkasında Katolik bir güneş halesi ve dördüncü emrin Katolik kısaltması yer alıyordu; bu kısaltma yalnızca “Sebt gününü hatırla” diyordu. Bir mahkeme sürecinde (bu hukuki bir beyanattır), Genel Konferans Başkanı ifadesinde Yedinci Gün Adventist Kilisesi’nin eskiden papalığın Antikrist olduğuna inandığını, ancak kendi kilisesinin bu inancı çoktan “tarihin çöplüğüne” attığını belirtti.
The fourth abomination (generation) is where the twenty-five leaders of the church of Jerusalem bow to the sun. The progressive abominations began with the image of jealousy that was set up at the entry, marking the beginning. The prophet from Judah ends up buried with apostate Protestantism, and the lion (Babylon) slays him, for he reverted to the methodology of apostate Protestantism, and is therefore unable to recognize that it is Rome that establishes the vision, and where there is no vision established by the symbol of the man of sin, you ultimately end up on the side of the man of sin.
Dördüncü iğrençlik (nesil), Yeruşalim’deki kilisenin yirmi beş önderinin güneşe tapınmasıdır. Gittikçe artan iğrençlikler, başlangıcı işaretleyen girişe dikilen kıskançlık putuyla başladı. Yahuda’dan gelen peygamber, sapkın Protestanlıkla birlikte gömülür ve aslan (Babil) onu öldürür; çünkü sapkın Protestanlığın yöntemlerine geri dönmüştür ve bu yüzden görümü tesis edenin Roma olduğunu fark edemez. Ve günah insanının simgesiyle tesis edilmiş bir görümün bulunmadığı yerde, eninde sonunda kendini günah insanının safında bulursun.
“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist.” Kress Collection, 105.
“Sözü anlamakta kafası karışan, antikristin ne anlama geldiğini göremeyenler, şüphesiz kendilerini antikristin safına koyacaklardır.” Kress Koleksiyonu, 105.
The Judean prophet was buried with the lying prophet of Bethel, who identified him as his “brother,” and he was found dead between two symbols. The “lion” represented his failure to understand the antichrist, and the “ass” is a symbol of Islam. Laodicean Adventism has already demonstrated through its silence concerning September 11, 2001, that it does not recognize that the subject of Islam of the third Woe is the Midnight Cry, latter rain message. Failure to recognize the message of the latter rain, is death! The latter rain began on September 11, 2001 when the mighty angel of Revelation eighteen descended, when the great buildings of New York City were thrown down. The “rain” is a message, and the message must be recognized to receive it.
Yahuda’dan gelen peygamber, onu “kardeşi” olarak nitelendiren Beytel’in yalancı peygamberiyle birlikte gömüldü ve iki simge arasında ölü bulundu. “Aslan” Antikrist’i anlamaktaki başarısızlığını temsil ediyordu ve “merkep” İslam’ın bir sembolüdür. Laodikya Adventizmi, 11 Eylül 2001 konusunda sessiz kalarak, üçüncü “Vah” kapsamında İslam konusunun Gece Yarısı Çığlığı, son yağmur mesajı olduğunu tanımadığını zaten göstermiştir. Son yağmurun mesajını tanıyamamak ölümdür! Son yağmur, Vahiy 18’in kudretli meleği indiğinde ve New York kentinin büyük binaları yıkıldığında, 11 Eylül 2001’de başladı. “Yağmur” bir mesajdır ve bu mesajı almak için onun tanınması gerekir.
“We must not wait for the latter rain. It is coming upon all who will recognize and appropriate the dew and showers of grace that fall upon us. When we gather up the fragments of light, when we appreciate the sure mercies of God, who loves to have us trust Him, then every promise will be fulfilled. [Isaiah 61:11 quoted.] The whole earth is to be filled with the glory of God.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.
Son yağmuru beklememeliyiz. O, üzerimize yağan lütfun çiğini ve sağanaklarını fark edip benimseyen herkesin üzerine geliyor. Işığın kırıntılarını topladığımızda, O’na güvenmemizden hoşlanan Tanrı’nın kesin merhametlerinin değerini bildiğimizde, o zaman her vaat yerine getirilecek. [Yeşaya 61:11 alıntılandı.] Bütün yeryüzü Tanrı’nın yüceliğiyle dolacak. Yedinci Gün Adventist Kutsal Kitap Yorumu, cilt 7, 984.
The “whole earth” knows what happened on September 11, 2001, but in order to receive the message that begins there and ultimately lightens the whole earth with God’s glory, the message must be recognized. The word “recognize,” means “to recollect or recover the knowledge of, either with an avowal of that knowledge or not. We recognize a person at a distance, when we recollect that we have seen him before, or that we have formerly known him. We recognize his features or his voice.” Webster’s 1828 Dictionary.
“Bütün dünya” 11 Eylül 2001’de ne olduğunu biliyor, ancak orada başlayan ve nihayetinde Tanrı’nın görkemiyle bütün dünyayı aydınlatan mesajı alabilmek için, mesaj tanınmalıdır. “Recognize” kelimesi, “o bilgiye dair bir ikrarla olsun veya olmasın, bir şey hakkındaki bilgiyi yeniden hatırlamak veya geri kazanmak. Uzaktan bir kişiyi, onu daha önce görmüş olduğumuzu veya eskiden tanıdığımızı hatırladığımızda tanırız. Onun yüz hatlarını veya sesini tanırız.” anlamına gelir. Webster’ın 1828 Sözlüğü.
The only way that a Laodicean Adventist can recognize the latter rain message that arrived on September 11, 2001, is if they recognize that they have seen the same manifestation of divine power in the past. On August 11, 1840 the mighty angel of Revelation ten descended, when the prophecy of the second Woe of Islam was fulfilled. That history was perfectly repeated when on September 11, 2001 the mighty angel of Revelation eighteen descended when the prophecy of the third Woe of Islam was fulfilled, and the failure to recognize Islam of the third Woe, is to be carried by the wild Arabian ass to the death that is brought about by the lion of modern Babylon.
Bir Laodikiyalı Adventistin, 11 Eylül 2001'de gelen Son Yağmur mesajını tanımasının tek yolu, geçmişte aynı ilahi gücün tezahürünü gördüğünü fark etmesidir. 11 Ağustos 1840'ta, İslam'ın ikinci "Vay"ına ilişkin kehanet yerine geldiğinde, Vahiy'in onuncu bölümündeki güçlü melek indi. Bu tarih, 11 Eylül 2001'de, İslam'ın üçüncü "Vay"ının kehaneti yerine geldiğinde, Vahiy'in on sekizinci bölümündeki güçlü melek indiğinde kusursuz biçimde tekrarlandı ve üçüncü "Vay"daki İslam'ı tanıyamamak, vahşi Arap eşeği tarafından modern Babil'in aslanının getirdiği ölüme taşınmak demektir.
The drunkards of Ephraim, who cannot read the book that is sealed, cannot see the repetition of Millerite history, for that recognition is based upon the latter rain methodology of “line upon line.” The concept that the manifestation of the power of God in Millerite history is repeated in the last days cannot be sustained by the methodology of apostate Protestantism and Catholicism.
Mühürlenmiş kitabı okuyamayan Efrayim’in sarhoşları, Millerci tarihin tekrarını göremez; çünkü bu kavrayış, “çizgi üzerine çizgi” şeklindeki son yağmur metodolojisine dayanır. Millerci tarihte Tanrı’nın kudretinin tezahürünün son günlerde tekrar edileceği düşüncesi, dinden dönmüş Protestanlığın ve Katolikliğin metodolojisiyle temellendirilemez.
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.” The Great Controversy, 611.
Üçüncü meleğin mesajının ilanına katılan melek yüceliğiyle bütün yeryüzünü aydınlatacaktır. Burada, dünya çapında bir kapsam ve olağanüstü güçte bir iş önceden haber verilmektedir. 1840-44 yıllarındaki Advent hareketi Tanrı’nın gücünün görkemli bir tezahürüydü; birinci meleğin mesajı dünyadaki her misyon istasyonuna ulaştırıldı ve bazı ülkelerde, on altıncı yüzyıldaki Reform’dan bu yana herhangi bir diyarda tanık olunan en büyük dinsel ilgi görüldü; fakat bunların hepsini, üçüncü meleğin son uyarısı altında gerçekleşecek kudretli hareket aşacaktır. Büyük Mücadele, 611.
The blind leaders of modern Israel are forced by their methodology to reject the truth that there will be a repetition of the manifestation of the power of God in the last days, as was in former years.
Modern İsrail’in kör liderleri, metodolojileri nedeniyle, eski yıllarda olduğu gibi son günlerde Tanrı’nın gücünün yeniden tezahür edeceği gerçeğini reddetmeye zorlanıyorlar.
“Here we see that the church—the Lord’s sanctuary—was the first to feel the stroke of the wrath of God. The ancient men, those to whom God had given great light and who had stood as guardians of the spiritual interests of the people, had betrayed their trust. They had taken the position that we need not look for miracles and the marked manifestation of God’s power as in former days. Times have changed. These words strengthen their unbelief, and they say: The Lord will not do good, neither will He do evil. He is too merciful to visit His people in judgment. Thus ‘Peace and safety’ is the cry from men who will never again lift up their voice like a trumpet to show God’s people their transgressions and the house of Jacob their sins. These dumb dogs that would not bark are the ones who feel the just vengeance of an offended God. Men, maidens, and little children all perish together.” Testimonies, volume 5, 211.
"Burada görüyoruz ki kilise—Rab'bin mabedi—Tanrı'nın gazabının darbesini ilk hisseden oldu. İhtiyarlar, Tanrı'nın büyük bir ışık verdiği ve halkın ruhsal çıkarlarının bekçileri olarak duranlar, emanetlerine ihanet etmişlerdi. Eskiden olduğu gibi mucizeleri ve Tanrı'nın kudretinin belirgin tezahürünü aramamıza gerek olmadığını savunan bir tutum benimsemişlerdi. Zaman değişti. Bu sözler onların imansızlığını güçlendiriyor ve şöyle diyorlar: Rab ne iyilik yapacak ne de kötülük. Halkını yargıyla ziyaret etmeyecek kadar merhametlidir. Böylece, 'Barış ve güvenlik' haykırışı, Tanrı'nın halkına onların suçlarını ve Yakup'un evinin günahlarını göstermek için seslerini bir daha asla boru gibi yükseltmeyecek olan insanlardan gelir. Havlamayan bu dilsiz köpekler, gücenmiş bir Tanrı'nın adil intikamını hissedenlerdir. Erkekler, genç kızlar ve küçük çocuklar hep birlikte helak olur." Tanıklıklar, cilt 5, 211.
The Laodicean blindness of the learned men who rule the unlearned of Jerusalem are unable to recognize the latter rain, for not only do they employ a corrupted biblical methodology, but the conclusions their false reasoning puts them in a position where they will deny any future manifestation of the power of God, as in former ages. Yet Malachi three identifies that when the Messenger of the Covenant purifies the sons of Levi, then the offering will be as in days of old.
Yeruşalim’in eğitimsizlerini yöneten bilginlerin Laodikya körlüğü, geç yağmuru tanımalarını engelliyor; çünkü yalnızca yozlaşmış bir Kutsal Kitap yorum yöntemi kullanmakla kalmıyorlar, yanlış akıl yürütmelerinin vardığı sonuçlar da onları, eski devirlerde olduğu gibi, Tanrı’nın gücünün gelecekteki herhangi bir tezahürünü inkâr edecekleri bir konuma getiriyor. Oysa Malaki 3, Antlaşmanın Elçisi Levi’nin oğullarını arındırdığında sununun eski günlerdeki gibi olacağını bildirir.
“The True Witness declares, ‘I know thy works.’ ‘Repent, and do the first works.’ This is the true test, the evidence that the Spirit of God is working in the heart to imbue you with his love. ‘I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ The church is like the unproductive tree which, receiving the dew and rain and sunshine, should have produced an abundance of fruit, but on which the divine search discovers nothing but leaves. Solemn thought for our churches! solemn, indeed, for every individual! Marvelous is the patience and forbearance of God; but ‘except thou repent,’ it will be exhausted; the churches, our institutions, will go from weakness to weakness, from cold formality to deadness, while they are saying, ‘I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.’ The True Witness says, ‘And knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Will they ever see clearly their condition?
Sadık ve Gerçek Şahit şöyle beyan eder: 'İşlerini biliyorum.' 'Tövbe et ve ilk işlerini yap.' Bu, gerçek sınavdır; Tanrı'nın Ruhunun yürekte çalışarak seni sevgisiyle doldurduğunun kanıtıdır. 'Tez sana geleceğim ve tövbe etmezsen şamdanını yerinden kaldıracağım.' Kilise, çiği, yağmuru ve güneşi aldığı hâlde bol meyve vermesi gerekirken vermeyen, fakat ilahi teftişin onda yapraktan başka bir şey bulmadığı verimsiz bir ağaç gibidir. Kiliselerimiz için ne ciddi bir düşünce! Hatta her bir birey için ne kadar ciddi! Tanrı'nın sabrı ve hoşgörüsü hayranlık vericidir; ama 'tövbe etmezsen' tükenecektir; kiliselerimiz, kurumlarımız, 'Zenginim, malım mülküm arttı ve hiçbir şeye ihtiyacım yok' derken, güçsüzlükten güçsüzlüğe, soğuk biçimsellikten cansızlığa doğru gidecektir. Sadık ve Gerçek Şahit şöyle der: 'Ve senin sefil, bedbaht, yoksul, kör ve çıplak olduğunu bilmez misin?' Durumlarını hiç apaçık görebilecekler mi?
“There is to be in the churches a wonderful manifestation of the power of God, but it will not move upon those who have not humbled themselves before the Lord, and opened the door of the heart by confession and repentance. In the manifestation of that power which lightens the earth with the glory of God, they will see only something which in their blindness they think dangerous, something which will arouse their fears, and they will brace themselves to resist it. Because the Lord does not work according to their ideas and expectations, they will oppose the work. ‘Why,’ they say, ‘should not we know the Spirit of God, when we have been in the work so many years?’—Because they did not respond to the warnings, the entreaties of the messages of God, but persistently said, ‘I am rich, and increased with goods, and have need of nothing.’ Talent, long experience, will not make men channels of light, unless they place themselves under the bright beams of the Sun of Righteousness, and are called, and chosen, and prepared by the endowment of the Holy Spirit. When men who handle sacred things will humble themselves under the mighty hand of God, the Lord will lift them up. He will make them men of discernment—men rich in the grace of his Spirit. Their strong, selfish traits of character, their stubbornness, will be seen in the light shining from the Light of the world. ‘I will come unto thee quickly, and will remove thy candlestick out of his place, except thou repent.’ If you seek the Lord with all your heart, he will be found of you.” Review and Herald, December 23, 1890.
Kiliselerde Tanrı'nın gücünün harika bir tezahürü olacak; ancak Rab'bin önünde alçalmamış ve itiraf ve tövbe ile yüreklerinin kapısını açmamış olanların üzerinde etkili olmayacaktır. Tanrı'nın yüceliğiyle yeryüzünü aydınlatan o gücün tezahüründe, körlükleri içinde tehlikeli sandıkları, korkularını uyandıracak bir şeyden başka bir şey görmeyecekler ve ona karşı direnmeye kendilerini hazırlayacaklar. Rab, onların düşünce ve beklentilerine göre çalışmadığı için, O'nun işine karşı çıkacaklar. “Neden,” derler, “onca yıldır bu hizmetin içinde olduğumuz hâlde Tanrı'nın Ruhunu bilmeyelim?” — Çünkü Tanrı'dan gelen mesajların uyarılarına ve yalvarışlarına karşılık vermediler; tersine ısrarla, “Zenginim, malım mülküm arttı ve hiçbir şeye ihtiyacım yok,” dediler. Yetenek ve uzun deneyim, insanlar kendilerini Doğruluk Güneşi'nin parlak ışınlarının altına koymadıkça ve Kutsal Ruh'un bahşettiği kudretle çağrılıp, seçilip, hazırlanmadıkça onları birer ışık kanalı yapmayacaktır. Kutsal şeylerle uğraşan insanlar Tanrı'nın kudretli eli altında alçaldıklarında, Rab onları yüceltecektir. Onları basiret sahibi, Ruhu'nun lütfuyla zengin insanlar kılacaktır. Dünyanın Işığı'ndan yayılan ışığın aydınlığında, onların güçlü, bencil karakter özellikleri, inatçılıkları açığa çıkacaktır. “Tövbe etmezsen, tez zamanda sana geleceğim ve lamba ayağını yerinden kaldıracağım.” Rab'bi bütün yüreğinle ararsan, O'nu bulursun. Review and Herald, 23 Aralık 1890.
The Judean prophet’s death is represented by both the “lion” of modern Babylon, which is the prophetic symbol that establishes the vision of prophetic history, and also by the “ass.” The first mention of Islam in the Scriptures is when Ishmael is introduced as a “wild man.”
Yahudalı peygamberin ölümü, hem peygamberlik tarihine ilişkin vizyonu tesis eden bir peygamberlik sembolü olan modern Babil’in "aslanı" ile hem de "eşek" ile sembolize edilir. Kutsal Yazılar’da İslam’dan ilk kez, İsmail "vahşi bir adam" olarak tanıtıldığında söz edilir.
And he will be a wild man; his hand will be against every man, and every man’s hand against him; and he shall dwell in the presence of all his brethren. Genesis 16:12.
Ve o vahşi bir adam olacak; eli herkese karşı olacak, herkesin eli de ona karşı olacak; ve bütün kardeşlerinin huzurunda yaşayacak. Yaratılış 16:12.
The rule of first mention in the Scriptures identifies that all the characteristics of the symbol be contained therein, for God’s Word is a seed, and a seed possesses all the DNA necessary to bring to fruition the entire plant. The word translated as “wild man,” is the word for the “wild Arabian ass.” The “ass” in the Scriptures of truth is one of the symbols of Islam.
Kutsal Yazılarda ilk bahsediliş kuralı, sembolün tüm özelliklerinin orada yer aldığını belirtir; çünkü Tanrı'nın Sözü bir tohumdur ve tohum, bütün bitkinin meyve vermesi için gerekli olan tüm DNA'yı taşır. "Vahşi adam" olarak çevrilen sözcük, "vahşi Arap eşeği" için kullanılan sözcüktür. Kutsal Yazılarda "eşek", İslam'ın sembollerinden biridir.
The message of Ezekiel in chapter thirty-seven that brings the dead bones to life where they stand up as a mighty army, is the message of Islam of the third Woe, and that message is the message of the Midnight Cry of the last days. Sister White directly teaches that Christ’s triumphal entry into Jerusalem represented the message of the Midnight Cry.
Hezekiel kitabının otuz yedinci bölümünde, ölü kemikleri diriltip onların güçlü bir ordu olarak ayağa kalkmasını sağlayan mesaj, üçüncü “Vay”daki İslam mesajıdır; ve bu mesaj, son günlerin Gece Yarısı Çığlığı mesajıdır. Kardeş White, Mesih’in Yeruşalim’e zaferli girişinin Gece Yarısı Çığlığı mesajını temsil ettiğini açıkça öğretir.
“The midnight cry was not so much carried by argument, though the Scripture proof was clear and conclusive. There went with it an impelling power that moved the soul. There was no doubt, no questioning. Upon the occasion of Christ’s triumphal entry into Jerusalem, the people who were assembled from all parts of the land to keep the feast, flocked to the Mount of Olives, and as they joined the throng that were escorting Jesus, they caught the inspiration of the hour, and helped to swell the shout, ‘Blessed is he that cometh in the name of the Lord!’ [Matthew 21:9.] In like manner did unbelievers who flocked to the Adventist meetings—some from curiosity, some merely to ridicule—feel the convincing power attending the message, ‘Behold, the Bridegroom cometh!’” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.
Kutsal Yazılardaki kanıt açık ve kesin olsa da, gece yarısı haykırışı pek argümana dayanmıyordu. Onunla birlikte ruhu harekete geçiren itici bir güç vardı. Ne şüphe vardı ne de sorgulama. Mesih'in Yeruşalim'e zaferle girişinde, bayramı kutlamak için ülkenin her yanından toplanmış olan halk Zeytin Dağı'na akın etti; İsa'ya eşlik eden kalabalığa katıldıklarında, o anın ilhamını aldılar ve 'Rab'bin adıyla gelene ne mutlu!' [Matta 21:9.] haykırışını daha da yükseltmeye katkıda bulundular. Aynı şekilde Adventist toplantılarına akın eden imansızlar—kimileri meraktan, kimileri sadece alay etmek için—'İşte, Damat geliyor!' mesajına eşlik eden ikna edici gücü hissettiler. Peygamberliğin Ruhu, cilt 4, 250.
The Revelation of Jesus Christ is the final message that is unsealed in the last days and it includes Islam of the third Woe. When Christ, who is the message that is unsealed, entered Jerusalem, and thus typified the Midnight Cry of the last days, He was carried (His message was carried) by an “ass”. The final message of Christ’s righteousness is carried by Islam.
İsa Mesih’in Vahyi, son günlerde mührü açılan nihai mesajdır ve üçüncü “Vay” ile bağlantılı İslam’ı da içerir. Mührü açılan mesaj olan Mesih, Yeruşalim’e girdiğinde ve böylece son günlerin Gece Yarısı Çığlığı’nı örneklendirdiğinde, bir “eşek” tarafından taşındı (mesajı taşındı). Mesih’in doğruluğunun nihai mesajı İslam tarafından taşınır.
Islam was, is, and will be a wild man, as represented by the wild Arabian ass, and any who wish to see (and there are many who don’t wish to see), can easily “recognize,” that the warfare that is now being carried out by Islam is wild insanity. The willingness to commit suicide, believing there will be some great sexual reward in the hereafter is satanic insanity. The first mention of Islam identified that Islam would be a wild man.
İslam, vahşi bir adamdı, öyledir ve öyle olacaktır; Arap yaban eşeğiyle temsil edildiği üzere. Görmek isteyen herkes (ve görmek istemeyenler de çoktur), İslam’ın şu anda yürüttüğü savaşın vahşi bir delilik olduğunu kolayca “fark edebilir”. Ahirette büyük bir cinsel ödül olacağına inanarak intihar etmeye istekli olmak, şeytani bir deliliktir. İslam’dan ilk söz edildiğinde, İslam’ın vahşi bir adam olacağı belirtilmişti.
Islam’s warfare brings all mankind together to fight the escalating warfare of the third Woe. Islam is the prophetic logic for the implementation of a one-world government, and the globalists teach that they purposely introduced the Jews back into the land of Israel after World War Two, that they might use the ancient hatred of Islam towards the Jews to initiate a Third World War. The globalists believe, and have taught for decades, that they will need a Third World War to bring about their one-world government. The globalists’ corrupted motivations, as expressed with their own words, fits into the biblical role of Islam.
İslam’ın savaş yürütme tarzı, Üçüncü Belanın tırmanan savaşına karşı koymak üzere tüm insanlığı bir araya getirir. İslam, tek dünya hükümetinin hayata geçirilmesine yönelik peygamberî mantığı temsil eder ve küreselciler, İkinci Dünya Savaşı’ndan sonra Yahudileri kasten İsrail topraklarına geri getirdiklerini, böylece İslam’ın Yahudilere karşı kadim nefretini kullanarak üçüncü bir dünya savaşını başlatabileceklerini öğretiyorlar. Küreselciler, tek dünya hükümetlerini gerçekleştirmek için üçüncü bir dünya savaşına ihtiyaçları olacağına inanıyor ve bunu onlarca yıldır öğretiyorlar. Küreselcilerin kendi sözleriyle ifade edilen yozlaşmış güdüleri, İslam’ın Kutsal Kitap’taki rolüne uymaktadır.
Possibly the most serious piece of Ishmael’s prophetic DNA, in the verse where he is first mentioned, is the fact that his spirit, which is the spirit of a “wild man,” “dwells in the presence of all his brethren.” The idea that it is only some sects of radical Islam that will be involved in the third Woe, does not square with God’s Word. The common politically correct view that there are a few bad apples in every religious persuasion, and that the majority of the Muslim religion are peace-loving citizens, does not agree with either their own holy book, or the Bible.
İsmail'in peygamberî DNA'sının, ilk kez anıldığı ayette geçen, muhtemelen en ciddi unsuru, onun ruhunun - ki bu, 'vahşi bir adam'ın ruhudur - 'bütün kardeşlerinin arasında yaşaması'dır. Radikal İslam'ın sadece bazı mezheplerinin üçüncü 'Vay'da yer alacağı fikri, Tanrı'nın Sözü ile bağdaşmaz. Her dinî eğilimde birkaç çürük elma bulunduğu ve Müslümanların çoğunluğunun barışsever vatandaşlar olduğu yönündeki yaygın, politik olarak doğru sayılan görüş, ne onların kendi kutsal kitaplarıyla ne de Kutsal Kitap'la uyuşur.
The Koran teaches that it is the duty of every follower of Allah to bring the entire world into conformity to Sharia law, and the first mention of Islam in the book of Genesis identifies that the “wild man” spirit of Ishmael will be in every follower of Islam. The Koran directly teaches its adherents to feign decency when they live in areas where they do not yet have the ability to force their religious rule upon the population, much like Catholicism.
Kur'an, tüm dünyayı Şeriat hukukuna uygun hale getirmenin Allah'ın her takipçisinin görevi olduğunu öğretir. Yaratılış kitabında İslam'a yapılan ilk atıf, İsmail'in "vahşi adam" ruhunun İslam'ın her takipçisinde bulunacağını belirtir. Kur'an, tıpkı Katoliklikte olduğu gibi, dini yönetimlerini halka zorla dayatma gücüne henüz sahip olmadıkları bölgelerde yaşadıklarında takipçilerine edepliymiş gibi davranmayı doğrudan öğretir.
The prophet from Judah confronted Jeroboam when his kingdom was first inaugurated. Apostate Protestantism began in 1844, and it was immediately confronted by Millerite Adventism who had entered the Most Holy Place and discovered the law of God, including the seventh-day Sabbath. Millerite Adventism was told, as represented by Jeremiah, to return to God, but never to return to the “assembly of mockers.” The prophet from Judah was told to not return the same way he came, nor eat or drink the food of the lying prophet of Bethel, but he did so. The prophet from Judah’s death was symbolically placed between two symbols, that represented the papacy and Islam. Laodicean Adventism cannot see those two truths for in 1863, they poked out their own spiritual eyes, and began the process of covering the jewels and methodology employed by William Miller in order to establish the foundations of Adventism with counterfeit coins and jewels, and the methodology of apostate Protestantism and Catholicism.
Yahuda’dan gelen peygamber, krallığı ilk kez ilan edildiğinde Jeroboam’la yüzleşti. Dinden dönmüş Protestanlık 1844’te başladı ve En Kutsal Yer’e girip Tanrı’nın yasasını, yedinci gün Şabatı dâhil, keşfetmiş olan Millerci Adventizm buna derhal karşı koydu. Yeremya’yla temsil edildiği üzere, Millerci Adventizm’e Tanrı’ya dönmesi, ama asla “alaycıların topluluğuna” dönmemesi söylendi. Yahuda’dan gelen peygambere, geldiği yoldan geri dönmemesi ve Beyt-El’in yalancı peygamberinin sunduğu yiyecek ve içeceği tüketmemesi söylenmişti; ama o yine de bunu yaptı. Yahuda’dan gelen peygamberin ölümü, Papalık’ı ve İslam’ı temsil eden iki sembolün arasına simgesel olarak yerleştirildi. Laodikya Adventizmi bu iki gerçeği göremez; çünkü 1863’te kendi ruhsal gözlerini oydular ve Adventizmin temellerini sahte sikkeler ve mücevherlerle ve dinden dönmüş Protestanlığın ve Katolikliğin yöntemleriyle kurmak amacıyla, William Miller’ın kullandığı mücevherleri ve yöntemi örtbas etme sürecini başlattılar.
The “dirt brush Man” is now sweeping His floor and restoring the jewels and giving them to Miller to place upon his table, but Adventism is blinded by the belief that they are the remnant people who were raised up as His people in 1844.
“Kir fırçalı Adam” şimdi O'nun yerini süpürüyor, mücevherleri eski hâline getiriyor ve onları Miller'a masasına koyması için veriyor, ancak Adventizm, 1844'te O'nun halkı olarak ortaya çıkarılan artakalan halk oldukları inancıyla körleşmiş durumda.
And think not to say within yourselves, We have Abraham to our father: for I say unto you, that God is able of these stones to raise up children unto Abraham. And now also the ax is laid unto the root of the trees: therefore every tree which bringeth not forth good fruit is hewn down, and cast into the fire. I indeed baptize you with water unto repentance: but he that cometh after me is mightier than I, whose shoes I am not worthy to bear: he shall baptize you with the Holy Ghost, and with fire: Whose fan is in his hand, and he will thoroughly purge his floor, and gather his wheat into the garner; but he will burn up the chaff with unquenchable fire. Matthew 3:9–12.
Kendi kendinize, ‘Babamız İbrahim’dir’ demeyi aklınızdan geçirmeyin; çünkü size şunu söylüyorum: Tanrı bu taşlardan bile İbrahim’e çocuklar çıkarabilir. Şimdiden balta ağaçların köküne dayandı; bu yüzden iyi meyve vermeyen her ağaç kesilip ateşe atılır. Ben ise sizi tövbe için suyla vaftiz ediyorum; ama benden sonra gelen benden daha güçlüdür; ben onun ayakkabılarını taşımaya bile layık değilim. O sizi Kutsal Ruh’la ve ateşle vaftiz edecektir. Yabası elindedir; harman yerini iyice temizleyecek, buğdayını ambarına toplayacak, samanı ise sönmeyen ateşle yakacaktır. Matta 3:9-12.
Laodicean Adventism will be spewed out of the mouth of the Lord, except for those individuals who might repent. Laodicean Adventism is to be buried in the same grave as the former covenant people who rejected Miller’s message are buried in, for they are now, also a former covenant people in relation to the one hundred and forty-four thousand. The rebellion of 1863 is illustrated by the prophet who came from Judah, who also left a prediction of king Josiah.
Laodikya Adventizmi, tövbe edenler hariç, Rabbin ağzından kusulacaktır. Laodikya Adventizmi, Miller’in mesajını reddeden eski antlaşma halkının gömülü olduğu aynı mezara gömülecektir; çünkü onlar da artık yüz kırk dört binle bağlantıları açısından eski antlaşma halkıdır. 1863’teki isyan, Yahuda’dan gelen peygamberle tasvir edilir; o, Kral Yoşiya hakkında da kehanette bulunmuştur.
We will continue this study in the next article.
Bu incelemeye bir sonraki makalede devam edeceğiz.
“Instead of becoming like the world, we are to become more and more distinct from the world. Satan has combined and will continue to combine with the churches in making a masterly effort against the truth of God. Everything that is done by God’s people to make inroads upon the world will call forth determined opposition from the powers of darkness. The enemy’s last great conflict will be a most determined one. It will be the last battle between the powers of darkness and the powers of light. Every true child of God will fight bravely on the side of Christ. Those who in this great crisis allow themselves to be more on the side of the world than of God, will eventually place themselves wholly on the side of the world. Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.
Dünyaya benzemek yerine, dünyadan gitgide daha belirgin biçimde ayrılmalıyız. Şeytan, Tanrı'nın gerçeğine karşı ustaca bir çaba yürütmek için kiliselerle işbirliği yapmış ve yapmayı sürdürecektir. Tanrı'nın halkının dünyaya etkide bulunmak için yaptığı her şey, karanlık güçlerden kararlı bir karşı koyuşu tetikleyecektir. Düşmanın son büyük çatışması son derece kararlı olacaktır. Bu, karanlık güçlerle ışığın güçleri arasındaki son savaş olacaktır. Tanrı'nın her gerçek çocuğu, Mesih'in safında cesurca savaşacaktır. Bu büyük krizde kendilerini Tanrı'dan çok dünyanın tarafında olmaya bırakanlar, sonunda bütünüyle dünyanın tarafına geçeceklerdir. Sözü anlama konusunda zihinleri karışanlar, Mesih karşıtının ne anlama geldiğini göremeyenler, kuşkusuz Mesih karşıtının safında yer alacaklardır. Artık dünyayla kaynaşmaya vaktimiz yok. Daniel, payına düşen yerde ve konumunda duruyor. Daniel'in ve Yuhanna'nın peygamberlik sözleri anlaşılmalıdır. Bunlar birbirlerini açıklar. Herkesin anlaması gereken gerçekleri dünyaya sunarlar. Bu peygamberlik sözleri dünyada tanıklık edecektir. Bu son günlerde yerine gelmeleriyle, kendilerini açıklayacaklardır.
“The Lord is about to punish the world for its iniquity. He is about to punish religious bodies for their rejection of the light and truth which has been given them. The great message, combining the first, second, and third angel’s messages, is to be given to the world. This is to be the burden of our work. Those who truly believe in Christ will openly conform to the law of Jehovah. The Sabbath is the sign between God and His people, and we are to make visible our conformity to the law of God by observing the Sabbath. It is to be the mark of distinction between God’s chosen people and the world. It means much to be true to God. This embraces health reform. It means that our diet must be simple, that we must be temperate in all things. The many varieties of food so often seen on tables is not necessary, but highly injurious. Mind and body are to be preserved in the best condition of health. Only those who have been trained in the knowledge and fear of God should be chosen to take responsibilities. Those who have been long in the truth, yet who cannot distinguish between the pure principles of righteousness and the principles of evil, whose understanding in regard to justice, mercy, and the love of God is beclouded, should be relieved of responsibility.
Rab, dünyanın kötülüğü yüzünden dünyayı cezalandırmak üzeredir. Kendilerine verilmiş olan ışığı ve gerçeği reddettikleri için dinî kurumları cezalandırmak üzeredir. Birinci, ikinci ve üçüncü meleğin mesajlarını birleştiren büyük mesaj dünyaya verilecektir. Bu, çalışmamızın ana yükü olmalıdır. Mesih’e gerçekten iman edenler, Yehova’nın yasasına açıkça uyacaklardır. Sebt, Tanrı ile halkı arasındaki işarettir ve Sebt’i tutarak Tanrı’nın yasasına uyumumuzu görünür kılmalıyız. Bu, Tanrı’nın seçilmiş halkıyla dünya arasındaki ayırt edici işaret olacaktır. Tanrı’ya sadık olmak çok şey ifade eder. Bu, sağlık reformunu da kapsar. Bu, beslenmemizin sade olması gerektiği ve her şeyde ölçülü olmamız gerektiği anlamına gelir. Masalarda sıkça görülen çok çeşitli yiyecekler gerekli değildir, bilakis son derece zararlıdır. Zihin ve beden mümkün olan en iyi sağlık durumunda korunmalıdır. Sorumluluk üstlenmek üzere yalnızca Tanrı bilgisi ve korkusunda eğitilmiş olanlar seçilmelidir. Uzun zamandır gerçeğin içinde oldukları hâlde, doğruluğun saf ilkeleri ile kötülüğün ilkelerini ayırt edemeyen, adalet, merhamet ve Tanrı sevgisi konusunda anlayışları bulanıklaşmış olanlar sorumluluktan alınmalıdır.
“God has important lessons for his people to learn. Had these lessons been learned before, his cause would not be where it is today. One thing must be done. The truth is not to be withheld from ministers or men in positions of responsibility for fear of incurring their displeasure. There are to be connected with our institutions men who with meekness and in wisdom will declare the whole counsel of God. God’s wrath is kindled against those who in carnal security and price have shown contempt for his management. They are endangering the prosperity of the cause.
Tanrı’nın, halkının öğrenmesi gereken önemli dersleri vardır. Bu dersler daha önce öğrenilmiş olsaydı, O’nun davası bugün bulunduğu yerde olmazdı. Bir şey yapılmalıdır. Gerçek, hoşnutsuzluklarını üzerimize çekmekten korkarak din görevlilerinden ya da sorumluluk makamındaki kişilerden saklanmamalıdır. Kurumlarımızla bağlantılı, alçakgönüllülükle ve bilgelikle Tanrı’nın bütün öğüdünü ilan edecek insanlar bulunmalıdır. Tanrı’nın öfkesi, bedensel güvenlik ve bedel içinde O’nun idaresini küçümsemiş olanlara karşı alevlenmiştir. Onlar, davanın başarısını tehlikeye atmaktadır.
“Every false way is a deception, and if sustained, will in the end bring destruction. Thus the Lord permits those who maintain false plans to be destroyed. At the very time when praise and adulation is heard, sudden destruction comes. There are those who, notwithstanding they know of the reproof received by others, because of unfaithfulness, turn away from admonition. These are doubly guilty. They knew the Lord’s will and did it not. Their punishment will be proportionate to their guilt. They would not take heed to the word of the Lord.” Kress Collection, 105, 106.
Her bâtıl yol bir aldatmadır ve sürdürülürse, nihayetinde yıkıma yol açar. Bu nedenle Rab, bâtıl planları sürdürenlerin helak olmasına izin verir. Övgü ve dalkavukluk seslerinin duyulduğu anda ani yıkım gelir. Başkalarının sadakatsizlikleri yüzünden aldıkları azarı bildikleri hâlde, uyarıdan yüz çevirenler vardır. Bunlar iki kat suçludur. Rab'bin iradesini biliyorlardı ve onu yapmadılar. Cezaları suçlarıyla orantılı olacaktır. Rab'bin sözüne kulak asmadılar. Kress Koleksiyonu, 105, 106.