In the previous article we identified that the Millerites could not see Rome as more than pagan and papal Rome, though they did address the distinctions between those two powers. For the Millerites the distinctions between pagan and papal Rome did not lead them to recognize that papal Rome was the fifth kingdom that followed the fourth kingdom of pagan Rome. After the disappointment in 1844, Sister White identified the three powers of Revelation twelve and thirteen as the dragon in chapter twelve, then the papacy, as the beast that came from the sea in chapter thirteen that was followed by the United States as the beast that came out of the earth. After the foundation was laid, the Lord opened the light upon the three-fold union of the dragon, the beast and false prophet that in chapter sixteen of Revelation leads the world to Armageddon.
Önceki makalede, Milleritlerin, her ne kadar bu iki güç arasındaki ayrımları ele almış olsalar da, Roma’yı putperest ve Papalık Roma’dan fazlası olarak göremediklerini tespit ettik. Milleritler için putperest ve Papalık Roma arasındaki ayrımlar, Papalık Roma’nın putperest Roma’nın dördüncü krallığının ardından gelen beşinci krallık olduğunu fark etmelerine yol açmadı. 1844’teki hayal kırıklığından sonra, Bayan White, Vahiy kitabının 12 ve 13. bölümlerindeki üç gücü şöyle tanımladı: 12. bölümde ejderha; ardından 13. bölümde denizden çıkan canavar olarak papalık; ve onu izleyen, yeryüzünden çıkan canavar olarak Amerika Birleşik Devletleri. Temel atıldıktan sonra Rab, Vahiy’in 16. bölümünde dünyayı Armagedon’a götüren ejderha, canavar ve sahte peygamberin üçlü birliği üzerine ışık verdi.
“The line of prophecy in which these symbols are found begins with Revelation 12, with the dragon that sought to destroy Christ at His birth. The dragon is said to be Satan (Revelation 12:9); he it was that moved upon Herod to put the Saviour to death. But the chief agent of Satan in making war upon Christ and His people during the first centuries of the Christian Era was the Roman Empire, in which paganism was the prevailing religion. Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.
Bu sembollerin yer aldığı peygamberlik anlatısı, Mesih’i doğumunda yok etmeye çalışan ejderhayla birlikte Vahiy 12’de başlar. Ejderhanın Şeytan olduğu söylenir (Vahiy 12:9); Kurtarıcı’yı öldürtmek için Kral Hirodes’i kışkırtan da oydu. Ancak Hıristiyanlık Çağı’nın ilk yüzyıllarında, Şeytan’ın Mesih’e ve O’nun halkına karşı savaş açmadaki başlıca aracı, putperestliğin egemen din olduğu Roma İmparatorluğu’ydu. Dolayısıyla ejderha, esas olarak Şeytan’ı temsil ederken, ikincil anlamda putperest Roma’nın da bir simgesidir.
“In chapter 13 ( verses 1–10) is described another beast, ‘like unto a leopard,’ to which the dragon gave ‘his power, and his seat, and great authority.’ This symbol, as most Protestants have believed, represents the papacy, which succeeded to the power and seat and authority once held by the ancient Roman empire. Of the leopardlike beast it is declared: ‘There was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies…. And he opened his mouth in blasphemy against God, to blaspheme His name, and His tabernacle, and them that dwell in heaven. And it was given unto him to make war with the saints, and to overcome them: and power was given him over all kindreds, and tongues, and nations.’ This prophecy, which is nearly identical with the description of the little horn of Daniel 7, unquestionably points to the papacy.
13. bölümde (1-10. ayetlerde) “pars’a benzeyen” başka bir canavar anlatılır; ejderha ona “kendi gücünü, tahtını ve büyük yetkiyi” verdi. Bu sembol, çoğu Protestanın inandığı gibi, bir zamanlar eski Roma İmparatorluğu’nun elinde bulunan güç, taht ve yetkinin varisi olan papalığı temsil eder. Pars’a benzeyen canavar hakkında şöyle denir: “Ona büyük sözler ve küfürler söyleyen bir ağız verildi... Ve Tanrı’ya karşı küfretmek için ağzını açtı; O’nun adına, O’nun konutuna ve gökte oturanlara küfretti. Ve ona kutsallarla savaşması ve onları yenmesi için izin verildi; ve ona bütün kavimler, diller ve uluslar üzerinde yetki verildi.” Daniel 7’deki küçük boynuzun tasviriyle neredeyse özdeş olan bu peygamberlik sözü, kuşkusuz papalığı işaret eder.
“‘Power was given unto him to continue forty and two months.’ And, says the prophet, ‘I saw one of his heads as it were wounded to death.’ And again: ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity: he that killeth with the sword must be killed with the sword.’ The forty and two months are the same as the ‘time and times and the dividing of time,’ three years and a half, or 1260 days, of Daniel 7—the time during which the papal power was to oppress God’s people. This period, as stated in preceding chapters, began with the supremacy of the papacy, A.D. 538, and terminated in 1798. At that time the pope was made captive by the French army, the papal power received its deadly wound, and the prediction was fulfilled, ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity.’
"'Ona kırk iki ay boyunca devam etme yetkisi verildi.' Ve peygamber şöyle der: 'Onun başlarından birini sanki ölümcül yara almış gibi gördüm.' Ve yine: 'Esir eden esarete gidecek; kılıçla öldüren kılıçla öldürülecektir.' Kırk iki ay, Daniel 7'deki 'bir vakit, iki vakit ve yarım vakit', yani üç buçuk yıl ya da 1260 gün ile aynıdır - papalık gücünün Tanrı'nın halkını ezmesi gereken süre. Bu dönem, önceki bölümlerde belirtildiği gibi, M.S. 538'de papalığın üstünlüğüyle başladı ve 1798'de sona erdi. O sırada papa Fransız ordusu tarafından esir alındı, papalık gücü ölümcül yarasını aldı ve 'Esir eden esarete gidecek' kehaneti yerine geldi."
“At this point another symbol is introduced. Says the prophet: ‘I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb.’ Verse 11. Both the appearance of this beast and the manner of its rise indicate that the nation which it represents is unlike those presented under the preceding symbols. The great kingdoms that have ruled the world were presented to the prophet Daniel as beasts of prey, rising when ‘the four winds of the heaven strove upon the great sea.’ Daniel 7:2. In Revelation 17 an angel explained that waters represent ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ Revelation 17:15. Winds are a symbol of strife. The four winds of heaven striving upon the great sea represent the terrible scenes of conquest and revolution by which kingdoms have attained to power.
Bu noktada başka bir sembol tanıtılır. Peygamber şöyle diyor: "Yerden çıkan başka bir canavar gördüm; kuzununkine benzer iki boynuzu vardı." 11. ayet. Bu canavarın hem görünüşü hem de ortaya çıkış tarzı, temsil ettiği ulusun, önceki sembollerle tasvir edilenlerden farklı olduğunu gösterir. Dünyaya hükmetmiş büyük krallıklar, peygamber Daniel’e, "göğün dört rüzgârı büyük denize saldırdığında" ortaya çıkan yırtıcı hayvanlar olarak sunulmuştu. Daniel 7:2. Vahiy 17’de bir melek, suların "halkları, kalabalıkları, ulusları ve dilleri" temsil ettiğini açıklar. Vahiy 17:15. Rüzgârlar çatışmanın simgesidir. Göğün dört rüzgârının büyük deniz üzerinde çarpışması, krallıkların iktidara yükselmelerini sağlayan fetih ve devrimlerin korkunç sahnelerini temsil eder.
“But the beast with lamblike horns was seen ‘coming up out of the earth.’ Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ It must be sought in the Western Continent.
Fakat kuzuya benzer boynuzları olan canavarın 'yeryüzünden yükseldiği' görüldü. Kendisini kurmak için diğer güçleri devirmek yerine, bu şekilde temsil edilen ulus daha önce yerleşilmemiş bir bölgede ortaya çıkmalı ve yavaş yavaş, barışçıl bir biçimde büyümelidir. Öyleyse, Eski Dünya’nın kalabalık ve mücadele halindeki milliyetleri arasında, o 'halklar, topluluklar, uluslar ve diller'den oluşan çalkantılı denizde, ortaya çıkamazdı. O hâlde Batı Kıtası’nda aranmalıdır.
“What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America. Again and again the thought, almost the exact words, of the sacred writer has been unconsciously employed by the orator and the historian in describing the rise and growth of this nation. The beast was seen ‘coming up out of the earth;’ and, according to the translators, the word here rendered ‘coming up’ literally signifies ‘to grow or spring up as a plant.’ And, as we have seen, the nation must arise in territory previously unoccupied. A prominent writer, describing the rise of the United States, speaks of ‘the mystery of her coming forth from vacancy,’ and says: ‘Like a silent seed we grew into empire.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. A European journal in 1850 spoke of the United States as a wonderful empire, which was ‘emerging,’ and ‘amid the silence of the earth daily adding to its power and pride.’—The Dublin Nation. Edward Everett, in an oration on the Pilgrim founders of this nation, said: ‘Did they look for a retired spot, inoffensive for its obscurity, and safe in its remoteness, where the little church of Leyden might enjoy the freedom of conscience? Behold the mighty regions over which, in peaceful conquest, … they have borne the banners of the cross!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.
1798’de Yeni Dünya’nın hangi ulusu güç kazanmakta, kuvvet ve büyüklük vaat etmekte ve dünyanın dikkatini çekmekteydi? Sembolün uygulanması hiçbir şüpheye yer bırakmamaktadır. Bir ulus, ve yalnızca bir ulus, bu peygamberliğin şartlarını karşılar; bu, apaçık biçimde Amerika Birleşik Devletleri’ni işaret eder. Bu ulusun yükselişini ve büyümesini tasvir ederken, hatip ve tarihçi, kutsal yazarın düşüncesini, hatta neredeyse aynı sözlerini, defalarca farkında olmadan kullanmıştır. Canavarın “yerden çıkmakta olduğu” görüldü; ve çevirmenlere göre burada “çıkmakta” diye çevrilen sözcük kelimenin tam anlamıyla “bir bitki gibi büyümek ya da filizlenmek” demektir. Ve gördüğümüz gibi, ulus daha önce yerleşilmemiş bir toprakta ortaya çıkmalıdır. Önde gelen bir yazar, Amerika Birleşik Devletleri’nin yükselişini anlatırken “boşluktan ortaya çıkışının gizemi”nden söz eder ve şöyle der: “Sessiz bir tohum gibi imparatorluğa doğru büyüdük.”-G. A. Townsend, Yeni Dünya Eskiyle Karşılaştırıldığında, s. 462. 1850’de bir Avrupa gazetesi, Amerika Birleşik Devletleri’nden “yükselmekte olan” ve “yeryüzünün sessizliği içinde her gün gücünü ve gururunu artıran” harika bir imparatorluk olarak söz etti.-The Dublin Nation. Edward Everett, bu ulusun Hacı kurucuları üzerine yaptığı bir söylevde şöyle dedi: “Leyden’in küçük kilisesinin vicdan özgürlüğünden yararlanabileceği, ücra, belirsizliğiyle kimseyi rahatsız etmeyen ve uzaklığıyla güvenli bir yer mi aradılar? Bakın, barışçıl bir fetihle, ... haçın sancaklarını taşıdıkları o kudretli bölgelere!”-22 Aralık 1824’te Massachusetts, Plymouth’ta yapılan konuşma, s. 11.
“‘And he had two horns like a lamb.’ The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as ‘coming up’ in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that ‘all men are created equal’ and endowed with the inalienable right to ‘life, liberty, and the pursuit of happiness.’ And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth.
'Ve kuzu gibi iki boynuzu vardı.' Kuzu gibi boynuzlar gençliği, masumiyeti ve yumuşak huyluluğu ifade eder; 1798'de peygambere 'yükselmekte olan' olarak sunulduğunda Birleşik Devletler'in karakterini yerinde biçimde temsil eder. Amerika'ya ilk kaçan ve kraliyet baskısı ile ruhban hoşgörüsüzlüğünden sığınak arayan Hristiyan sürgünler arasında, sivil ve din özgürlüğünün geniş temeli üzerine bir hükümet kurmaya kararlı olan birçok kişi vardı. Görüşleri, 'bütün insanların eşit yaratıldığı' ve 'yaşam, özgürlük ve mutluluğun peşinden koşma' devredilemez haklarıyla donatıldığı büyük gerçeğini ortaya koyan Bağımsızlık Bildirgesi'nde yer buldu. Ve Anayasa, halk oyu ile seçilen temsilcilerin yasaları çıkarmasını ve uygulamasını öngörerek, halka kendi kendini yönetme hakkını güvence altına alır. Dini inanç özgürlüğü de tanındı; herkesin vicdanının gerektirdiği şekilde Tanrı'ya ibadet etmesine izin verildi. Cumhuriyetçilik ve Protestanlık ulusun temel ilkeleri haline geldi. Bu ilkeler, onun güç ve refahının sırrıdır. Hristiyan âleminin dört bir yanındaki ezilen ve horlananlar, ilgi ve umutla bu topraklara yöneldi. Milyonlar kıyılarına akın etti ve Birleşik Devletler, yeryüzünün en güçlü ulusları arasında bir konuma yükseldi.
“But the beast with lamblike horns ‘spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed; … saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live.’ Revelation 13:11–14.” The Great Controversy, 438–441.
"Ancak kuzu gibi boynuzları olan canavar, 'ejderha gibi konuştu. Ve onun huzurunda, ilk canavarın sahip olduğu bütün yetkiyi kullanır ve yeryüzünü ve üzerinde yaşayanları, ölümcül yarası iyileştirilmiş olan ilk canavara tapınmaya zorlar; ... yeryüzünde yaşayanlara, kılıç darbesiyle yaralanmış ama yaşamış olan canavarın heykelini yapmalarını söyleyerek.' Vahiy 13:11-14." Büyük Çatışma, 438-441.
The passage identifies that chapters twelve and thirteen are identifying the dragon, the beast and the false prophet, the three powers in Revelation sixteen that lead the world to Armageddon. Those three powers each have their own special chapters that covers the identical prophetic history. The last six verses of Daniel eleven begin with the words, “And at the time of the end,” which was 1798. Then the six verses identify the final movements of the papacy until in verse one of Daniel twelve Michael stands up and human probation closes and ushers in the seven last plagues. In verse forty-four of chapter eleven the message of the hour that enrages the papacy and initiates the blood bath that takes place just before probation closes is represented as “tidings out of the east and out of the north.”
Bu pasaj, on ikinci ve on üçüncü bölümlerin, Vahiy on altıncı bölümde dünyayı Armageddon’a götüren üç güç olan ejderha, canavar ve sahte peygamberi tanımladığını belirtir. Bu üç gücün her birinin, aynı peygamberlik tarihini kapsayan kendine özgü bölümleri vardır. Daniel on birinci bölümün son altı ayeti, “Ve son zamanda” sözleriyle başlar; bu da 1798’di. Ardından bu altı ayet, Daniel on ikinci bölümün birinci ayetinde Mikail’in ayağa kalkmasına ve insanların denenme süresinin kapanıp yedi son belanın başlamasına kadar papalığın son hareketlerini tanımlar. On birinci bölümün kırk dördüncü ayetinde, papalığı öfkelendiren ve denenme süresi kapanmadan hemen önce gerçekleşen kan banyosunu başlatan zamanın mesajı, “doğudan ve kuzeyden gelen haberler” olarak temsil edilir.
The message east and north represents the final warning message, for it is proclaimed just before Michael stands up. It is the third angel’s message that is proclaimed during the outpouring of the Holy Spirit. Daniel represented the message as two-fold. The message of the “north” that enrages the papacy is the message identifying the “king of the north” as the papal power, and the message of the “east” is the message of the children of the east, which is Islam. Of course, it has other important meanings as well, but east is a symbol of Islam and the antichrist is the counterfeit of the true King of the North. The message of the third angel that warns against receiving the mark of the king of the north (the mark of the beast) also warns that Islam will strike at the point that the cup of iniquity is full for the United States, and the United States fills its cup of iniquity at the Sunday law.
Doğu ve kuzey mesajı, nihai uyarı mesajını temsil eder; çünkü bu mesaj, Mikail ayağa kalkmadan hemen önce ilan edilir. Bu, Kutsal Ruh’un dökülüşü sırasında ilan edilen üçüncü meleğin mesajıdır. Daniel bu mesajı iki yönlü olarak ortaya koymuştur. Papalığı öfkelendiren "kuzey" mesajı, "kuzeyin kralı"nı papalık gücü olarak tanımlayan mesajdır; "doğu" mesajı ise doğunun çocuklarının mesajıdır; bu da İslam’dır. Elbette başka önemli anlamları da vardır, ancak doğu İslam’ın bir simgesidir ve Mesih Karşıtı gerçek Kuzeyin Kralı’nın taklididir. Kuzeyin kralının işaretini (canavarın işareti) almaya karşı uyaran üçüncü meleğin mesajı, ayrıca Amerika Birleşik Devletleri için günah kâsesi dolduğunda İslam’ın vuracağı konusunda da uyarır. ABD ise Pazar yasasıyla günah kâsesini doldurur.
Revelation thirteen beginning with verse eleven and then onward identifies the very same prophetic history, and it also begins at the time of the end in 1798.
Vahiy 13, 11. ayetten itibaren ve sonrasında aynı peygamberlik tarihini ortaya koyar; bu peygamberlik tarihi de 1798’de, sonun zamanında başlar.
“What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America.” The Great Controversy, 440.
"Yeni Dünya'nın hangi ulusu 1798'de güçlenmekte, kuvvet ve büyüklük vaat etmekte ve dünyanın dikkatini çekmekteydi? Sembolün uygulanışı tartışmaya yer bırakmaz. Bir ulus—ve yalnızca bir ulus—bu peygamberliğin ölçütlerini karşılar; bu, şüphe götürmez biçimde Amerika Birleşik Devletleri'ni işaret eder." Büyük Mücadele, 440.
The same prophetic history is covered in Revelation thirteen verses eleven through eighteen as is covered in Daniel eleven verse forty through forty-five. As with the verses in Daniel the story of the role of the United States ends with the close of probation as the United States forces the world to accept the mark of the beast. Then as in Daniel eleven the message of the hour is presented in chapter fourteen. It is the identical structure in both passages, with the exception that Daniel’s verses are describing the papal activities and Revelation thirteen is identifying the role of the United States. With those two lines we find that chapter seventeen of Revelation covers the same history, but emphasizes the role of the dragon, represented as ten kings, who are the United Nations. The three chapters considered line upon line identify the role of the dragon, the beast and false prophet which in chapter sixteen lead the world to Armageddon, so it is of significance that John informs us that when chapter seventeen begins it is one of the angels that had poured out the seven last plagues that comes to tell John of the judgment of the whore of Rome.
Vahiy on üçüncü bölümün on birinci ayetinden on sekizinci ayetine kadar, Daniel on birinci bölümün kırkıncı ayetinden kırk beşinci ayetine kadar kapsananla aynı kehanet tarihi ele alınmaktadır. Daniel'deki ayetlerde olduğu gibi, Amerika Birleşik Devletleri'nin rolüne ilişkin anlatı, Amerika Birleşik Devletleri'nin dünyayı canavarın işaretini kabul etmeye zorlamasıyla lütuf kapısının kapanmasıyla sona erer. Ardından, Daniel on birde olduğu gibi, zamanın mesajı on dördüncü bölümde sunulur. Her iki pasajda da yapı aynıdır; tek istisna, Daniel'deki ayetlerin Papalığın faaliyetlerini tasvir etmesi, Vahiy on üçünün ise Amerika Birleşik Devletleri'nin rolünü tanımlamasıdır. Bu iki çizgiyle, Vahiy'in on yedinci bölümünün aynı tarihi kapsadığını, fakat Birleşmiş Milletler olan on kral olarak temsil edilen ejderhanın rolünü vurguladığını görürüz. Bu üç bölüm satır satır incelendiğinde, on altıncı bölümde dünyayı Armagedon'a götüren ejderhanın, canavarın ve sahte peygamberin rolü belirlenir; bu nedenle Yuhanna'nın, on yedinci bölüm başlarken, yedi son belayı dökmüş olan meleklerden birinin gelip Yuhanna'ya Roma fahişesinin yargısını bildirdiğini bize aktarması önemlidir.
And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. Revelation 17:1, 2.
Yedi kâseyi taşıyan yedi melekten biri geldi ve benimle konuştu: “Buraya gel; birçok suyun üzerinde oturan büyük fahişenin yargısını sana göstereceğim. Onunla yeryüzünün kralları zina ettiler; yeryüzünde yaşayanlar da onun fuhşunun şarabıyla sarhoş edildiler.” Vahiy 17:1, 2.
With the Millerites it was about pagan Rome and papal Rome, but at the end it is about the three-fold union. As with her identification of those three powers in chapters twelve and thirteen, she clearly identifies the woman of chapter seventeen as the papacy.
Milleritler için mesele putperest Roma ve Papalık Roma’sıydı, ama nihayetinde konu üçlü birliktir. O, on ikinci ve on üçüncü bölümlerde bu üç gücü tanımladığı gibi, on yedinci bölümdeki kadını da açıkça Papalık olarak tanımlar.
“The woman [Babylon] of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, ‘Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4–6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome.” The Great Controversy, 382.
Vahiy 17'deki kadın [Babil], 'mor ve kızıl renklere bürünmüş, altın, değerli taşlar ve incilerle süslenmiş, elinde iğrençliklerle ve murdarlıklarla dolu altın bir kadeh tutan: ... ve alnında şöyle yazılı bir ad vardı: "Sır, Büyük Babil, fahişelerin annesi".' olarak tasvir edilir. Peygamber şöyle der: 'Kadının kutsalların kanıyla ve İsa'nın şehitlerinin kanıyla sarhoş olduğunu gördüm.' Babil'in ayrıca 'yeryüzünün kralları üzerinde hüküm süren o büyük kent' olduğu ilan edilir. Vahiy 17:4-6, 18. Yüzyıllar boyunca Hristiyan âleminin hükümdarları üzerinde despotik bir egemenlik sürdüren güç Roma'dır. Büyük Mücadele, 382.
So, when does the prophetic history represented in chapter seventeen begin?
Peki, on yedinci bölümde sunulan peygamberlik tarihi ne zaman başlar?
So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.
Ruh beni çöle götürdü; kızıl renkli, küfür adlarıyla dolu, yedi başlı ve on boynuzlu bir canavarın üzerinde oturan bir kadın gördüm. Kadın mor ve kırmızıya bürünmüş, altın, değerli taşlar ve incilerle süslenmişti; elinde, iğrençliklerle ve fuhşunun pislikleriyle dolu altın bir kadeh vardı. Alnında şu ad yazılıydı: SIR, BÜYÜK BABİL, YERYÜZÜNDEKİ FAHİŞELERİN VE İĞRENÇLİKLERİN ANASI. Kadının kutsalların kanıyla ve İsa’nın şehitlerinin kanıyla sarhoş olduğunu gördüm; onu görünce büyük bir hayretle şaşırdım. Vahiy 17:3-6.
In order for John to see the woman he is prophetically carried into the wilderness which John himself has already identified with two witnesses as the twelve hundred and sixty years of papal rule in chapter twelve.
Yuhanna’nın kadını görmesi için, peygamberlik görümünde çöle götürülür; Yuhanna’nın kendisi de çölü, iki tanığın tanıklığıyla, on ikinci bölümde papalık yönetiminin bin iki yüz altmış yılı olarak zaten tanımlamıştır.
And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . . . And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.
Ve kadın çöle kaçtı; orada Tanrı’nın onun için hazırladığı bir yer vardı; orada bin iki yüz altmış gün boyunca beslensin diye. ... Ve kadına, çöle, kendi yerine uçabilsin diye büyük bir kartalın iki kanadı verildi; orada yılanın önünden bir zaman, iki zaman ve yarım zaman boyunca beslenir. Vahiy 12:6, 14.
John was prophetically transported into the wilderness time period, but verse three and onward specifies exactly where in the twelve hundred and sixty years John was taken to, for the woman had already become drunk with the blood of persecution, and she was already the “mother of harlots.” John was taken to the end of the wilderness period for the woman had already drunk of the blood of persecution and the Protestant churches were already returning to her fold and becoming her daughters, for she was identified in that period of time as the “mother of harlots.” She already had daughters. John’s testimony in chapter seventeen begins in 1798 as did the same prophetic history which represented the beast in Daniel eleven and the false prophet in Revelation thirteen.
Yuhanna peygamberlik yoluyla çöl dönemine götürüldü, ancak üçüncü ayet ve sonrası, Yuhanna’nın bin iki yüz altmış yılın neresine götürüldüğünü tam olarak belirtir; çünkü kadın zulmün kanıyla zaten sarhoş olmuştu ve zaten “fahişelerin anası”ydı. Yuhanna çöl döneminin sonuna götürüldü; çünkü kadın zulmün kanından zaten içmişti ve Protestan kiliseler çoktan ona geri dönüyor ve onun kızları hâline geliyorlardı; zira o, o dönemde “fahişelerin anası” olarak tanınıyordu. Onun zaten kızları vardı. Yuhanna’nın 17. bölümdeki tanıklığı 1798’de başlar; Daniel 11. bölümde canavarı ve Vahiy 13. bölümde sahte peygamberi temsil eden aynı peygamberî tarih de 1798’de başlar.
Just as with the other two lines, when chapter seventeen concludes, chapter eighteen then identifies the message of the hour. Three prophetic lines, one for each of the three-fold union. They are all illustrated upon the same historical structure beginning in 1798 and continuing until the close of probation, and all three emphasize the final warning message.
Diğer iki çizgide olduğu gibi, on yedinci bölüm tamamlandığında, ardından on sekizinci bölüm de zamanın mesajını tanımlar. Üç peygamberlik çizgisi vardır; üçlü birliğin her biri için bir tane. Hepsi 1798'de başlayıp sınama süresinin sonuna kadar devam eden aynı tarihsel yapı üzerinde tasvir edilir ve üçü de son uyarı mesajını vurgular.
Habakkuk’s Tables addresses the subject of Revelation seventeen in much greater detail, so I will now jump to the riddle that is represented in the chapter that sets forth eight kingdoms of Bible prophecy.
Habakkuk’un Tabloları, Vahiy 17. bölümün konusunu çok daha ayrıntılı biçimde ele alıyor; bu yüzden şimdi Kutsal Kitap peygamberliğinde sekiz krallığı ortaya koyan bölümde sunulan bilmeceye geçeceğim.
And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.
Bilgelik gerektiren anlam şudur: Yedi baş, kadının oturduğu yedi tepedir. Yedi kral vardır: Beşi düşmüştür, biri vardır, öteki ise henüz gelmemiştir; geldiğinde kısa bir süre kalması gerekir. Vardı, şimdi yok olan canavarın kendisi de sekizincidir; yediden biridir ve yıkıma gider. Vahiy 17:9-11.
Daniel told Nebuchadnezzar, “Thou art this head of gold.”
Daniel Nebukadnezar'a, "Sen bu altın başsın," dedi.
And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.
O, insanoğullarının yaşadığı her yerde, kırdaki hayvanları ve göğün kuşlarını senin eline verdi ve hepsine egemen kıldı. Sen bu altın başsın. Daniel 2:38.
Daniel also told Nebuchadnezzar, “Thou, O king, art a king of kings.”
Daniel ayrıca Nebukadnezar'a şöyle dedi: "Ey kral, sen kralların kralısın."
Thou, O king, art a king of kings: for the God of heaven hath given thee a kingdom, power, and strength, and glory. Daniel 2:37.
Sen, ey kral, kralların kralısın; çünkü göklerin Tanrısı sana krallık, kudret, güç ve yücelik verdi. Daniel 2:37.
Nebuchadnezzar was the “head” and he was a king, and he was a king of kings for he represented the first of the kingdoms represented in the image. Nebuchadnezzar was the king represented by gold, and other kingdoms and kings would be represented by the other metals in the image, but Nebuchadnezzar was first and therefore the king of the kings. Another level which we will not address right now is that the kingdom of Babylon represents the kingdom that seeks to counterfeit Christ, who is the true King of kings.
Nebukadnezar “baş”tı ve bir kraldı; kralların kralıydı da, çünkü heykelde simgelenen krallıkların ilkini o simgeliyordu. Nebukadnezar altınla temsil edilen kraldı; diğer krallıklar ve krallar heykeldeki diğer metallerle temsil edilecekti, ama Nebukadnezar ilkti ve bu nedenle kralların kralıydı. Şu anda ele almayacağımız bir başka düzey de şudur: Babil krallığı, kralların gerçek Kralı olan Mesih’i taklit etmeye çalışan krallığı temsil eder.
In the beginning of Isaiah’s testimony of the twenty-five hundred and twenty year prophecies (Leviticus twenty-six’s seven times) Isaiah identifies kings as heads.
Yeşaya'nın iki bin beş yüz yirmi yıllık peygamberliklere (Levililer 26'daki 'yedi kez') dair tanıklığının başında, Yeşaya kralları başlar olarak tanımlar.
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.
Çünkü Suriye'nin başı Şam'dır, Şam'ın başı da Rezin'dir; ve altmış beş yıl içinde Efrayim kırılacak, öyle ki artık bir halk olmayacak. Efrayim'in başı Samiriye'dir, Samiriye'nin başı da Remalya'nın oğludur. Eğer inanmazsanız, kesinlikle ayakta duramazsınız. Yeşaya 7:7, 8.
Isaiah is just setting forth the starting point for the two twenty-five hundred and twenty year time periods against the northern kingdom of Samaria and the southern kingdom of Judah and as he does so he includes two witnesses that the capitol city of a nation is its head, and that the king is the head of the capitol city. A “head” is a king and a kingdom. In the Revelation the same line of prophecy is taken up as in Daniel.
Yeşaya, Samiriye’nin kuzey krallığına ve Yahuda’nın güney krallığına karşı iki ayrı, iki bin beş yüz yirmi yıllık dönemin başlangıç noktasını belirtiyor; bunu yaparken de bir ulusun başkentinin o ulusun başı olduğunu ve kralın da başkentin başı olduğunu gösteren iki tanık sunuyor. “Baş”, hem bir kralı hem de bir krallığı ifade eder. Vahiy’de, tıpkı Daniel’de olduğu gibi, aynı peygamberlik çizgisi ele alınır.
Therefore, when John is taken to 1798 and presented with the riddle that identifies that there are seven “heads,” he is identifying that there are seven kingdoms. He is then told that five of the heads or kingdoms have fallen. In 1798 the fifth kingdom of Bible prophecy had just fallen as it received a deadly wound that would eventually be healed.
Dolayısıyla, Yuhanna 1798’e götürülüp yedi “baş” bulunduğunu belirten bilmece kendisine sunulduğunda, bunun yedi krallık olduğunu belirler. Ardından, başların ya da krallıkların beşinin yıkıldığı kendisine söylenir. 1798’de, Kutsal Kitap peygamberliğindeki beşinci krallık, sonunda iyileşecek olan ölümcül bir yara aldığı sırada az önce yıkılmıştı.
John who is standing in the history of the time of the end in 1798, is also told that one of the heads “is.” The sixth kingdom of Bible prophecy began in 1798, so when John was prophetically conveyed to 1798, the kingdom that then was, is the United States, and he was further informed that the seventh kingdom was still future to 1798, for it had not yet come. The seventh kingdom that was still future to 1798, is the United Nations who are represented by ten kings, and are the subject of Revelation seventeen. But there is also an eighth, who is of the seven. Rome always comes up eighth and is of the seven.
1798'de, zamanın sonu döneminde duran John'a, başlardan birinin 'vardır' olduğu da söylenir. İncil peygamberliğindeki altıncı krallık 1798'de başladı; bu yüzden John peygamberlik yoluyla 1798'e götürüldüğünde, o sırada var olan krallık Amerika Birleşik Devletleri'dir ve kendisine ayrıca yedinci krallığın 1798'e göre hâlâ gelecekte olduğu, çünkü henüz gelmediği bildirildi. 1798'e göre hâlâ gelecekte olan yedinci krallık, on kral tarafından temsil edilen ve Vahiy on yedinin konusu olan Birleşmiş Milletler'dir. Ama yediden olan bir sekizinci de vardır. Roma her zaman sekizinci olarak ortaya çıkar ve yedidendir.
There is much to say about the contents of chapter seventeen, but we are simply identifying the eight kingdoms of Bible prophecy represented in chapter seventeen in order to see how the Millerite understanding of four kingdoms squares up with the eight kingdoms of Revelation seventeen.
On yedinci bölümün içeriği hakkında söylenecek çok şey var; ancak biz, Millerci dört krallık anlayışının Vahiy 17’deki sekiz krallıkla nasıl örtüştüğünü görebilmek için, Vahiy 17’de temsil edilen Kutsal Kitap peygamberliğinin sekiz krallığını belirlemekle yetiniyoruz.
We will address this in the next article.
Bu konuyu bir sonraki yazıda ele alacağız.