Sister White addresses several times that the passage in Isaiah which Jesus read in the synagogue at Nazareth, not only announced His work, but typified our work. The perfect fulfillment of that anointed work is accomplished by those who make up the ensign of the one hundred and forty-four thousand.
Sister White, İsa’nın Nasıra’daki havrada okuduğu Yeşaya’daki pasajın, yalnızca O’nun işini ilan etmekle kalmayıp, bizim işimizi de simgesel olarak önceden gösterdiğini birçok kez belirtir. Meshedilmiş o işin kusursuz yerine gelişi, yüz kırk dört binin sancağını oluşturanlar tarafından gerçekleştirilmektedir.
The spirit of the Lord God is upon me; because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to bind up the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; To proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn; To appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified. And they shall build the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations. And strangers shall stand and feed your flocks, and the sons of the alien shall be your plowmen and your vinedressers. But ye shall be named the Priests of the Lord: men shall call you the Ministers of our God: ye shall eat the riches of the Gentiles, and in their glory shall ye boast yourselves. For your shame ye shall have double; and for confusion they shall rejoice in their portion: therefore in their land they shall possess the double: everlasting joy shall be unto them. Isaiah 61:1–7.
Rab Egemen’in Ruhu benim üzerimdedir; çünkü Rab yumuşak huylulara müjdeyi bildirmek için beni meshetti; kırık yüreklileri sarmak, tutsaklara özgürlüğü ve bağlı olanlara zindanın açılacağını ilan etmek; Rab’bin makbul yılını ve Tanrımızın öç gününü ilan etmek; yas tutanların hepsini teselli etmek için beni gönderdi; Siyon’da yas tutanlara vermek, onlara kül yerine güzellik, yas yerine sevinç yağı, ağırlık ruhu yerine övgü kaftanı vermek için; öyle ki, Rab’bin yüceltilmesi için onlar doğruluk ağaçları, Rab’bin dikimi diye çağrılsınlar. Ve eski yıkıntıları bina edecekler, önceki viranelikleri ayağa kaldıracaklar ve nice kuşakların ıssız bıraktığı harap kentleri onaracaklardır. Yabancılar durup sürülerinizi güdecek, ecnebilerin oğulları çiftçileriniz ve bağcılarınız olacaklardır. Fakat siz Rab’bin Kâhinleri diye adlandırılacaksınız; insanlar size Tanrımızın Hizmetkârları diyecekler; ulusların zenginliklerini yiyecek ve onların yüceliğiyle övüneceksiniz. Utancınıza karşılık iki katına sahip olacaksınız; ve rezillik yerine paylarından sevinç duyacaklardır; bu yüzden kendi diyarlarında iki katına sahip olacaklardır; onlara sonsuz sevinç olacaktır. Yeşaya 61:1–7.
In the previous article we began to identify the “hour, month, day and year” that made up the time prophecy of three hundred and ninety-one years and fifteen days. Time is no longer, so the four expressions of time must be applied symbolically in the latter days, when the prophetic characteristics of the first and second woes are repeated in the third woe. The “year” is “the acceptable year of the Lord,” and it is also “the day of vengeance of our God.”
Önceki makalede, üç yüz doksan bir yıl ve on beş günlük zaman peygamberliğini oluşturan “saat, ay, gün ve yıl”ı belirlemeye başlamıştık. Artık zaman yoktur; dolayısıyla zamanın bu dört ifadesi, birinci ve ikinci vayların peygamberlik özelliklerinin üçüncü vayda tekrarlandığı ahir günlerde simgesel olarak uygulanmalıdır. “Yıl”, “Rabbin makbul yılı”dır; ve aynı zamanda “Tanrımızın öç günü”dür.
The “day,” is “the day of calamity,” a day of recompense, and vengeance, as set forth by Moses.
“Gün”, Musa’nın ortaya koyduğu üzere, “felâket günü”, karşılık ödeme ve intikam günüdür.
To me belongeth vengeance, and recompense; their foot shall slide in due time: for the day of their calamity is at hand, and the things that shall come upon them make haste. Deuteronomy 32:35.
Öç alma ve karşılık verme Bana aittir; vakti gelince ayakları kayacaktır; çünkü felaketlerinin günü yakındır ve üzerlerine gelecek olan şeyler acele etmektedir. Tesniye 32:35.
In Isaiah it is the “acceptable year” and the “day of vengeance,” and the day of vengeance is Moses’ “day of calamity” where Laodicea’s foot slides as they receive recompense and vengeance. The hour of the great earthquake, the day of calamity, the acceptable year and the first month all align with the Sunday law. The word “month” in Joel is an added word, but the added word is correct. The translators added the word “month” in agreement with the truth that the latter rain came in the first month.
Yeşaya’da bu, “makbul yıl” ve “öç günü”dür; öç günü ise, Laodikya’nın ayağının, karşılıklarını ve öçlerini aldıkları sırada kaydığı Musa’nın “felaket günü”dür. Büyük depremin saati, felaket günü, makbul yıl ve birinci ayın tümü Pazar yasasıyla örtüşür. Yoel’deki “ay” sözcüğü eklenmiş bir sözcüktür, fakat eklenen sözcük doğrudur. Çevirmenler, son yağmurun birinci ayda geldiği gerçeğine uygun olarak “ay” sözcüğünü eklemişlerdir.
Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for he hath given you the former rain moderately, and he will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain in the first month. Joel 2:23.
Öyleyse sevinin, ey Siyon çocukları, ve Tanrınız RAB’de coşun; çünkü size ilk yağmuru ölçülü olarak verdi; ve sizin için yağmuru, ilk yağmuru ve son yağmuru, ilk ayda yağdıracaktır. Yoel 2:23.
The word “month” is an interpretation, not part of the original inspired text. The Hebrew simply says the rains will come “in the first” or “as at the first”—meaning God will restore the rains in their proper season, just like in former times. Sister White repeatedly aligns the Millerite movement of 1840 to 1844 with Pentecost to describe the latter rain in the latter days. The latter rain comes “as at the first,” which was Pentecost, which Sister White repeatedly aligns with the Sunday law.
“Ay” sözcüğü bir yorumdur; esinlenmiş özgün metnin parçası değildir. İbranice metin yalnızca yağmurların “ilkinde” ya da “başlangıçta olduğu gibi” geleceğini söyler—yani Tanrı yağmurları uygun mevsiminde, eski zamanlarda olduğu gibi, yeniden verecektir. White Kardeş, son günlerdeki son yağmuru tanımlamak üzere 1840’tan 1844’e kadar olan Millerci hareketi Pentikost’la tekrar tekrar ilişkilendirir. Son yağmur “başlangıçta olduğu gibi” gelir; o da Pentikost’tu; White Kardeş de bunu tekrar tekrar Pazar yasasıyla ilişkilendirir.
“The angel who unites in the proclamation of the third angel’s message is to lighten the whole earth with his glory. A work of world-wide extent and unwonted power is here foretold. The advent movement of 1840–44 was a glorious manifestation of the power of God; the first angel’s message was carried to every missionary station in the world, and in some countries there was the greatest religious interest which has been witnessed in any land since the Reformation of the sixteenth century; but these are to be exceeded by the mighty movement under the last warning of the third angel.
“Üçüncü meleğin mesajının ilanına katılan melek, bütün yeryüzünü kendi yüceliğiyle aydınlatacaktır. Burada, dünya çapında kapsamı olan ve alışılmadık kudrette bir iş önceden bildirilmektedir. 1840–44 Advent hareketi, Tanrı’nın gücünün görkemli bir tezahürüydü; birinci meleğin mesajı dünyadaki her misyon istasyonuna taşınmıştı ve bazı ülkelerde, on altıncı yüzyıl Reformu’ndan bu yana herhangi bir ülkede görülmüş olan en büyük dinsel ilgi yaşanmıştı; fakat bunlar, üçüncü meleğin son uyarısı altındaki kudretli hareket tarafından aşılacaktır.
“The work will be similar to that of the Day of Pentecost. As the ‘former rain’ was given, in the outpouring of the Holy Spirit at the opening of the gospel, to cause the upspringing of the precious seed, so the ‘latter rain’ will be given at its close for the ripening of the harvest. ‘Then shall we know, if we follow on to know the Lord: His going forth is prepared as the morning; and He shall come unto us as the rain, as the latter and former rain unto the earth.’ Hosea 6:3. ‘Be glad then, ye children of Zion, and rejoice in the Lord your God: for He hath given you the former rain moderately, and He will cause to come down for you the rain, the former rain, and the latter rain.’ Joel 2:23. ‘In the last days, saith God, I will pour out of My Spirit upon all flesh.’ ‘And it shall come to pass, that whosoever shall call on the name of the Lord shall be saved.’ Acts 2:17, 21.
“Bu iş, Pentikost Günü’ndekine benzer olacaktır. Nasıl ki ‘ilk yağmur’, müjdenin başlangıcında Kutsal Ruh’un dökülüşüyle, değerli tohumun filizlenmesini sağlamak üzere verildiyse, aynı şekilde ‘son yağmur’ da hasadın olgunlaşması için onun sonunda verilecektir. ‘RAB’bi tanımaya gayret edersek, bileceğiz; O’nun çıkışı sabah gibi hazırlanmıştır; ve O bize yağmur gibi, yeryüzüne yağan son ve ilk yağmur gibi gelecektir.’ Hoşea 6:3. ‘Öyleyse sevin, ey Siyon çocukları, ve Tanrınız RAB’de coşun; çünkü size ilk yağmuru ölçülü olarak verdi, ve sizin için yağmuru, ilk yağmuru ve son yağmuru yağdıracaktır.’ Yoel 2:23. ‘Son günlerde, Tanrı diyor, Ruhumdan bütün beden üzerine dökeceğim.’ ‘Ve vaki olacaktır ki, Rab’bin adını çağıran herkes kurtulacaktır.’ Elçilerin İşleri 2:17, 21.”
“The great work of the gospel is not to close with less manifestation of the power of God than marked its opening. The prophecies which were fulfilled in the outpouring of the former rain at the opening of the gospel are again to be fulfilled in the latter rain at its close. Here are ‘the times of refreshing’ to which the apostle Peter looked forward when he said: ‘Repent ye therefore, and be converted, that your sins may be blotted out, when the times of refreshing shall come from the presence of the Lord; and He shall send Jesus.’ Acts 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.
“Müjdenin büyük işi, açılışını belirleyen Tanrı gücünün tezahüründen daha az bir tezahürle sona ermeyecektir. Müjdenin başlangıcında ilk yağmurun dökülüşü sırasında yerine gelen peygamberlik sözleri, kapanışında son yağmurda yeniden yerine gelecektir. Elçi Petrus’un şu sözleri söylerken ileriye baktığı ‘ferahlama vakitleri’ işte bunlardır: ‘Öyleyse tövbe edin ve dönün ki, günahlarınız silinsin; ta ki Rab’bin huzurundan ferahlama vakitleri gelsin; ve O, İsa’yı göndersin.’ Elçilerin İşleri 3:19, 20.” Büyük Mücadele, 611.
Pentecost was the "opening" or the "beginning" of the gospel work and the latter rain at the "close" is the "ending." The first represents the last. The first month is identifying the outpouring of the Holy Spirit at the Sunday law.
Pentekost, müjde işinin “açılışı” ya da “başlangıcı” idi; “kapanış”taki son yağmur ise “sonu”dur. İlki, sonuncuyu temsil eder. Birinci ay, Pazar yasası zamanındaki Kutsal Ruh’un dökülüşünü tanımlamaktadır.
“Not one of us will ever receive the seal of God while our characters have one spot or stain upon them. It is left with us to remedy the defects in our characters, to cleanse the soul temple of every defilement. Then the latter rain will fall upon us as the early rain fell upon the disciples on the Day of Pentecost. …
“Karakterlerimizin üzerinde tek bir leke ya da kir bulunduğu sürece hiçbirimiz Tanrı’nın mührünü asla almayacağız. Karakterlerimizdeki kusurları gidermek, can mabedini her türlü murdarlıktan temizlemek bize bırakılmıştır. O zaman, Pentikost Günü’nde ilk yağmurun öğrencilerin üzerine yağdığı gibi, son yağmur da üzerimize yağacaktır. …
“What are you doing, brethren, in the great work of preparation? Those who are uniting with the world are receiving the worldly mold and preparing for the mark of the beast. Those who are distrustful of self, who are humbling themselves before God and purifying their souls by obeying the truth these are receiving the heavenly mold and preparing for the seal of God in their foreheads. When the decree goes forth and the stamp is impressed, their character will remain pure and spotless for eternity.” Testimonies, volume 5, 214, 216.
“Kardeşler, siz hazırlığın büyük işinde ne yapıyorsunuz? Dünya ile birleşenler, dünyevî kalıbı almakta ve canavarın damgasına hazırlanmaktadırlar. Kendine güvenmeyen, Tanrı’nın önünde alçalan ve gerçeğe itaat ederek canlarını arındıranlar ise göksel kalıbı almakta ve alınlarında Tanrı’nın mührüne hazırlanmaktadırlar. Ferman çıktığında ve damga vurulduğunda, onların karakteri sonsuza dek saf ve lekesiz kalacaktır.” Testimonies, cilt 5, 214, 216.
The first “month” is the Sunday law, the “hour” of the great earthquake is the Sunday law, the “day” of calamity, recompense and vengeance is the Sunday law and the acceptable “year” is the Sunday law. The one hundred and fifty years of the prophecy of the first woe concludes at the Sunday law, where the three hundred and ninety-one years and fifteen days begins.
İlk “ay” Pazar yasasıdır; büyük depremin “saati” Pazar yasasıdır; felaket, karşılık ve öç “günü” Pazar yasasıdır; makbul “yıl” da Pazar yasasıdır. Birinci vayin peygamberliğindeki yüz elli yıl, üç yüz doksan bir yıl ve on beş günün başladığı Pazar yasasında sona erer.
Saying to the sixth angel which had the trumpet, Loose the four angels which are bound in the great river Euphrates. And the four angels were loosed, which were prepared for an hour, and a day, and a month, and a year, for to slay the third part of men. Revelation 9:14, 15.
Borazanı olan altıncı meleğe şöyle diyordu: Büyük Fırat Irmağı’nda bağlı bulunan dört meleği çöz. Ve insanların üçte birini öldürmek üzere, bir saat, bir gün, bir ay ve bir yıl için hazırlanmış olan o dört melek çözüldü. Vahiy 9:14, 15.
The “four angels” that were “bound in the great river Euphrates” are “loosed” at the hour of the Sunday law. They have been prophetically “prepared” for the hour, day, month and year of the second woe to slay the third part of men. The United States is slain as the sixth kingdom of Bible prophecy at the Sunday law, and the United States is one third of the three fold union that is established at the Sunday law. The second woe is repeated in the third woe, just as the second angel is repeated in the third angel.
“Büyük Fırat nehri üzerinde bağlı” olan “dört melek”, Pazar yasasının saatinde “salıverilir.” Onlar, insanların üçte birini öldürmek üzere ikinci vayın saatine, gününe, ayına ve yılına peygamberlikte “hazırlanmışlardır.” Birleşik Devletler, Pazar yasasında Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığı olarak öldürülür ve Birleşik Devletler, Pazar yasasında kurulan üçlü birliğin üçte birini oluşturur. İkinci vay, tıpkı ikinci meleğin üçüncü melek içinde tekrar edilmesi gibi, üçüncü vayda tekrar edilir.
Those four winds were released at 9/11, marking the beginning of the sealing of the one hundred and forty-four thousand, and immediately thereafter restrained. When those represented in Isaiah sixty-one who mourn are comforted, they are comforted with the full out pouring of the Comforter at the Sunday law, which is also the “hour” of the great earthquake. Those who mourn in the acceptable year, are the very same who are mourning in Ezekiel nine who receive the seal of God. Jesus began His ministry by citing Isaiah sixty-one, and Sister White aligns His pronouncement with our work.
O dört rüzgâr 11 Eylül’de serbest bırakıldı; bu olay yüz kırk dört binin mühürlenmesinin başlangıcını işaret etti ve hemen ardından yeniden dizginlendi. Yeşaya altmış birde temsil edilen yas tutanlar teselli edildiğinde, Pazar yasasında Tesellici’nin tam dökülüşüyle teselli edilirler; bu aynı zamanda büyük depremin “saati”dir. Makbul yılda yas tutanlar, Tanrı’nın mührünü alan Hezekiel dokuzdaki yas tutanların ta kendileridir. İsa hizmetine Yeşaya altmış biri alıntılayarak başladı ve Kız Kardeş White O’nun bu beyanını bizim işimizle uyumlu kılar.
“Christ announced his mission to the world when, in the synagogue at Nazareth, he read from the prophecy of Isaiah: ‘The Spirit of the Lord is upon me, because he hath anointed me to preach the Gospel to the poor; he hath sent me to heal the broken-hearted, to preach deliverance to the captives, and recovering of sight to the blind, to set at liberty them that are bruised, to preach the acceptable year of the Lord.’ What a work was before him!—To preach the acceptable year of the Lord. This period embraces age after age, extends from century to century, while probation shall last. God is waiting to hear the asking and knocking; watching to see humanity draw nigh unto him, who alone can help us. He longs to forgive their sins, to receive them as his own. He will receive every contrite soul who comes to him; for it was to do this work that God anointed his only-begotten Son.
Mesih, Nasıra’daki havrada Yeşaya peygamberliğinden okuyarak görevini dünyaya ilan etti: “Rab’bin Ruhu benim üzerimdedir; çünkü O beni yoksullara Müjde’yi duyurmak için meshetti; kırık yüreklileri iyileştirmek, esirlere kurtuluşu ve körlere gözlerinin açılmasını bildirmek, ezilenleri özgürlüğe kavuşturmak, Rab’bin makbul yılını ilan etmek üzere beni gönderdi.” Önünde ne büyük bir iş vardı!—Rab’bin makbul yılını ilan etmek. Bu dönem çağlar boyunca uzanır, deneme süresi devam ettikçe yüzyıldan yüzyıla yayılır. Tanrı, istemeyi ve kapıyı çalmayı işitmek için beklemekte; yalnızca bize yardım edebilecek olan Kendisine insanlığın yaklaşmasını görmek için gözlemlemektedir. Onların günahlarını bağışlamayı, onları Kendisine ait olanlar olarak kabul etmeyi özlemle istemektedir. Kendisine gelen her pişman canı kabul edecektir; çünkü Tanrı biricik Oğlunu bu işi yapmak için meshetmiştir.
“But why did not Christ finish the statement recorded in Isaiah? Why did he omit the clause, ‘and the day of vengeance of our God’? The latter portion of this sentence was just as much truth as the first part; and Christ did not deny the truth by his silence, by withholding a portion of his own words given to his chosen prophet. But this last clause was that upon which his hearers delighted to dwell, and which they were inclined to practice, pronouncing judgment upon all who were not of their religious faith. Instead of giving to the people words of truth and righteousness and forgiveness, they had taught them that God hated all the heathen world. The paternal character of God had been misrepresented, and buried beneath human traditions. Signs of the Times, January 14, 1897.
“Fakat Mesih, İşaya’da kaydedilen ifadeyi neden tamamlamadı? Neden, ‘ve Tanrımızın öç alma günü’nü belirten ibareyi çıkardı? Bu cümlenin ikinci kısmı da ilk kısmı kadar gerçeğin ta kendisiydi; ve Mesih, seçilmiş peygamberine vermiş olduğu kendi sözlerinin bir bölümünü saklı tutmakla, suskunluğuyla gerçeği inkâr etmiş olmadı. Ne var ki bu son ibare, dinleyicilerinin üzerinde sevinçle durdukları ve kendi dinî inançlarından olmayan herkes üzerine hüküm ilan etmek suretiyle uygulamaya meylettikleri kısımdı. Halka hakikat, doğruluk ve bağışlanış sözleri vermek yerine, onlara Tanrı’nın bütün putperest dünyadan nefret ettiğini öğretmişlerdi. Tanrı’nın babasal karakteri yanlış tanıtılmış ve insan geleneklerinin altına gömülmüştü. Signs of the Times, 14 Ocak 1897.”
“The mission of the people of God in this age is outlined in the words of inspiration that describe the work of the Messiah: ‘The spirit of the Lord God is upon me, because the Lord hath anointed me to preach good tidings unto the meek; he hath sent me to heal the brokenhearted, to proclaim liberty to the captives, and the opening of the prison to them that are bound; to proclaim the acceptable year of the Lord, and the day of vengeance of our God; to comfort all that mourn, to appoint unto them that mourn in Zion, to give unto them beauty for ashes, the oil of joy for mourning, the garment of praise for the spirit of heaviness; that they might be called trees of righteousness, the planting of the Lord, that he might be glorified.’
Bu çağda Tanrı’nın halkının görevi, Mesih’in işini tasvir eden ilham sözlerinde ana hatlarıyla belirtilmiştir: “Rab Yehova’nın Ruhu benim üzerimdedir; çünkü Rab beni yumuşak huylulara müjde vermek için meshetti; kırık yüreklileri iyileştirmek, tutsaklara özgürlüğü ve bağlı olanlara zindanın açılışını ilan etmek; Rabbin makbul yılını ve Tanrımızın öç gününü ilan etmek; yas tutanların hepsini teselli etmek; Siyon’da yas tutanlara kül yerine güzellik, yas yerine sevinç yağı, ağırlık ruhu yerine övgü kaftanı vermek üzere tayin edildi; öyle ki, Rabbin yüceltilmesi için, onlara doğruluk ağaçları, Rabbin dikimi denilsin.”
“‘And they shall build up the old wastes, they shall raise up the former desolations, and they shall repair the waste cities, the desolations of many generations.’” Lake Union Herald, November 11, 1908.
“‘Ve eski harabeleri yeniden inşa edecekler, önceki yıkımları ayağa kaldıracaklar ve viran şehirleri, birçok kuşağın ıssızlıklarını onaracaklar.’” Lake Union Herald, 11 Kasım 1908.
Before we proceed further into the repetition of the second woe in the third woe, we should remind ourselves that the message is to be understood by bringing “line upon line.” This identifies that every “hour,” “day,” “month” and “year” in the inspired word that fits the context of the Sunday law is also to be applied to the preparation of Islam striking at the Sunday law.
İkinci vayın üçüncü vay içinde tekrarlanmasına daha ileri ölçüde geçmeden önce, “satır üstüne satır” getirilerek mesajın anlaşılması gerektiğini kendimize hatırlatmalıyız. Bu, esinlenmiş sözde geçen ve Pazar yasası bağlamına uyan her “saat”, “gün”, “ay” ve “yıl”ın, İslam’ın Pazar yasasına karşı vurmak üzere hazırlanışına da uygulanması gerektiğini ortaya koyar.
As an example: the word “hour” is only found in one book of the Old Testament, and that book is the book of Daniel. In Daniel “hour” is mentioned five times.
Bir örnek olarak: “saat” sözcüğü Eski Ahit’in yalnızca bir kitabında bulunur; o kitap da Daniel kitabıdır. Daniel’de “saat”ten beş kez söz edilir.
And whoso falleth not down and worshippeth shall the same hour be cast into the midst of a burning fiery furnace. … Now if ye be ready that at what time ye hear the sound of the cornet, flute, harp, sackbut, psaltery, and dulcimer, and all kinds of music, ye fall down and worship the image which I have made; well: but if ye worship not, ye shall be cast the same hour into the midst of a burning fiery furnace; and who is that God that shall deliver you out of my hands? Daniel 3:6, 15.
Ve kim yere kapanıp tapınmazsa, o aynı saatte yanan ateşli fırının ortasına atılacaktır. … Şimdi, eğer hazır iseniz, borazan, ney, arp, santur, mezmur çalgısı ve dulcimer sesini ve her çeşit musikiyi işittiğiniz vakit, benim yapmış olduğum surete yere kapanıp taparsanız, iyi; fakat tapınmazsanız, o aynı saatte yanan ateşli fırının ortasına atılacaksınız; ve sizi elimden kurtaracak olan Tanrı kimdir? Daniel 3:6, 15.
Sister White repeatedly applies Daniel three, and therefore “the same hour” to the Sunday law. In Daniel chapter four, Daniel is perplexed for “one hour” as he struggles to explain the coming judgment upon Nebuchadnezzar.
Bayan White, Daniel üçüncü bölümü ve dolayısıyla “aynı saat” ifadesini tekrar tekrar Pazar yasasına uygular. Daniel dördüncü bölümde ise, Daniel, Nebukadnetsar’ın üzerine gelecek olan yargıyı açıklamakta zorlanırken “bir saat” boyunca şaşkınlık içinde kalır.
Then Daniel, whose name was Belteshazzar, was astonied for one hour, and his thoughts troubled him. The king spake, and said, Belteshazzar, let not the dream, or the interpretation thereof, trouble thee. Belteshazzar answered and said, My lord, the dream be to them that hate thee, and the interpretation thereof to thine enemies. Daniel 4:19.
O zaman adı Belteşassar olan Daniel bir saat kadar şaşkınlık içinde kaldı ve düşünceleri onu dehşete düşürdü. Kral konuşup dedi: Belteşassar, düş ya da onun yorumu seni kaygılandırmasın. Belteşassar cevap verip dedi: Efendim, keşke bu düş senden nefret edenlere, onun yorumu da düşmanlarına ait olaydı. Daniel 4:19.
Daniel is astonished for “one hour” as he seeks to understand how to inform Nebuchadnezzar of his coming judgment. Daniel is representing the messenger of the first angel who announces the “hour” of judgment has come. His prediction is given to Nebuchadnezzar, and a year later the judgment upon Babylon is brought upon Nebuchadnezzar.
Daniel, yaklaşan yargısını Nebukadnetsar’a nasıl bildireceğini anlamaya çalışırken “bir saat” şaşkınlık içinde kalır. Daniel, yargı “saatinin” geldiğini duyuran birinci meleğin habercisini temsil etmektedir. Öngörüsü Nebukadnetsar’a bildirilir ve bir yıl sonra Babil’in üzerine gelen yargı Nebukadnetsar’ın üzerine getirilir.
The same hour was the thing fulfilled upon Nebuchadnezzar: and he was driven from men, and did eat grass as oxen, and his body was wet with the dew of heaven, till his hairs were grown like eagles’ feathers, and his nails like birds’ claws. Daniel 4:33.
Aynı saatte bu şey Nebukadnetsar’ın başına geldi; insanlar arasından kovuldu, öküzler gibi ot yedi, bedeni göğün çiğiyle ıslandı; saçları kartal tüyleri gibi, tırnakları da kuş pençeleri gibi oluncaya kadar böyle kaldı. Daniel 4:33.
Daniel is predicting the soon-coming Sunday law, and when it arrives it is the “hour” of judgment upon Babylon. Both “hours” are identifying the Sunday law, which is the hour of the great earthquake. Nebuchadnezzar is the alpha and Belshazzar is the omega of the story of Babylon, and Belshazzar is slain in the very night that the hand writing came upon the wall.
Daniel, çok yakında çıkacak olan Pazar yasasını önceden bildirmektedir; o geldiğinde ise Babil üzerine yargının “saati”dir. Her iki “saat” de büyük depremin saati olan Pazar yasasını işaret etmektedir. Nebukadnetsar Babil öyküsünün alfası, Belşassar ise omegasıdır; ve Belşassar, el yazısının duvarda belirdiği gecenin tam içinde öldürülür.
In the same hour came forth fingers of a man’s hand, and wrote over against the candlestick upon the plaster of the wall of the king’s palace: and the king saw the part of the hand that wrote. Daniel 5:5.
Aynı saatte bir insan elinin parmakları göründü ve kral sarayının duvarının sıvası üzerine, şamdanın karşısına yazdı; yazan elin kısmını kral gördü. Daniel 5:5.
The “same hour” the writing came upon the wall identifies when the written Sunday law destroys the “wall” of separation of church and state at the Sunday law, and then Babylon ended as does the United States as the sixth kingdom of Bible prophecy. As the sixth kingdom the United States is the power who reigns for seventy symbolic years in Isaiah twenty-three when the whore of Tyre is forgotten. The kingdom or king that Isaiah refers to are the days of seventy years and the kingdom that reigned for seventy years in Bible prophecy was Babylon. The fall of Belshazzar’s Babylon typifies the fall of the United States, at the Sunday law, where the handwriting upon the wall aligns with the speaking as a dragon of Revelation thirteen.
Yazının duvar üzerinde belirdiği “aynı saatte”, yazılı Pazar yasası, Pazar yasası sırasında kilise ile devlet arasındaki ayrılığın “duvarı”nı yıkar; ardından Babil nasıl sona erdiyse, Kutsal Kitap peygamberliğinin altıncı krallığı olarak Birleşik Devletler de öylece sona erer. Altıncı krallık olarak Birleşik Devletler, Yeşaya yirmi üçte Sur’un fahişesinin unutulduğu sırada yetmiş simgesel yıl boyunca hüküm süren güçtür. Yeşaya’nın sözünü ettiği krallık ya da kral, yetmiş yılın günleridir; Kutsal Kitap peygamberliğinde yetmiş yıl hüküm sürmüş olan krallık ise Babil’dir. Belşassar’ın Babil’inin düşüşü, Vahiy on üçte ejderha gibi konuşma ile uyumlu olan duvar üzerindeki el yazısının görüldüğü Pazar yasasında, Birleşik Devletler’in düşüşünü simgeler.
In Revelation eighteen the judgment upon Babylon begins at the Sunday law in verse four when the second voice identifies that her judgment comes in one hour and also in one day.
Vahiy on sekizde, Babil’in üzerindeki yargı, dördüncü ayetteki Pazar yasasıyla başlar; burada ikinci ses, onun yargısının bir saat içinde ve aynı zamanda bir gün içinde geldiğini belirtir.
And I heard another voice from heaven, saying, Come out of her, my people, that ye be not partakers of her sins, and that ye receive not of her plagues. For her sins have reached unto heaven, and God hath remembered her iniquities. Reward her even as she rewarded you, and double unto her double according to her works: in the cup which she hath filled fill to her double. How much she hath glorified herself, and lived deliciously, so much torment and sorrow give her: for she saith in her heart, I sit a queen, and am no widow, and shall see no sorrow. Therefore shall her plagues come in one day, death, and mourning, and famine; and she shall be utterly burned with fire: for strong is the Lord God who judgeth her. And the kings of the earth, who have committed fornication and lived deliciously with her, shall bewail her, and lament for her, when they shall see the smoke of her burning, Standing afar off for the fear of her torment, saying, Alas, alas, that great city Babylon, that mighty city! for in one hour is thy judgment come. Revelation 18:4–10.
Ve gökten başka bir ses işittim; diyordu ki: Ey halkım, onun günahlarına ortak olmayasınız ve onun belâlarından pay almayasınız diye onun içinden çıkın. Çünkü onun günahları göğe kadar yığılmıştır ve Tanrı onun kötülüklerini anmıştır. Size nasıl karşılık verdiyse, siz de ona öyle karşılık verin; yaptıklarına göre ona iki katını verin; doldurduğu kâsede ona iki kat doldurun. Kendisini ne kadar yüceltmiş ve zevk içinde yaşamışsa, ona o kadar azap ve keder verin. Çünkü yüreğinde, “Kraliçe olarak oturuyorum, dul değilim ve asla yas görmeyeceğim,” diyor. Bunun için belâları bir gün içinde üzerine gelecektir: ölüm, yas ve kıtlık; ateşle tamamen yakılacaktır. Çünkü onu yargılayan Rab Tanrı güçlüdür. Onunla fuhuş eden ve zevk içinde yaşayan yeryüzü kralları, onun yanışının dumanını gördükleri zaman onun için ağlayıp yas tutacaklar. Çektiği azabın korkusundan ötürü uzakta durup şöyle diyecekler: “Vah, vah! Ey büyük kent, ey kudretli kent Babil! Çünkü bir saat içinde hükmün geldi.” Vahiy 18:4–10.
Clearly the progressive judgment upon Babylon begins at the Sunday law of verse four when God’s other flock is called out of Babylon. John identifies the time of her judgment as both a “day” and “hour,” confirming that the symbols of time are to be understood symbolically.
Açıkça görülmektedir ki, Babil üzerindeki kademeli yargı, Tanrı’nın diğer sürüsünün Babil’den dışarı çağrıldığı dördüncü ayetteki Pazar yasasıyla başlar. Yuhanna, onun yargılanma zamanını hem bir “gün” hem de bir “saat” olarak tanımlar; böylece zaman sembollerinin sembolik olarak anlaşılması gerektiğini doğrular.
Passover was to be kept in the first month, and Passover aligns with the cross, which in turn aligns with the Sunday law.
Fısıh birinci ayda tutulmalıydı; Fısıh çarmıhla örtüşür, çarmıh da buna karşılık Pazar yasasıyla örtüşür.
And the Lord spake unto Moses and Aaron in the land of Egypt, saying, This month shall be unto you the beginning of months: it shall be the first month of the year to you. Speak ye unto all the congregation of Israel, saying, In the tenth day of this month they shall take to them every man a lamb, according to the house of their fathers, a lamb for an house: And if the household be too little for the lamb, let him and his neighbour next unto his house take it according to the number of the souls; every man according to his eating shall make your count for the lamb. Your lamb shall be without blemish, a male of the first year: ye shall take it out from the sheep, or from the goats: And ye shall keep it up until the fourteenth day of the same month: and the whole assembly of the congregation of Israel shall kill it in the evening. Exodus 12:1–6.
Ve RAB Mısır diyarında Musa ile Harun’a söyleyip dedi: Bu ay sizin için ayların başlangıcı olacaktır; sizin için yılın ilk ayı olacaktır. İsrail cemaatinin bütün topluluğuna söyleyip deyin: Bu ayın onuncu gününde herkes atalarının evlerine göre kendisi için bir kuzu alsın; her ev için bir kuzu. Eğer hane kuzuyu tüketecek kadar küçükse, o zaman kendisiyle evine en yakın komşusu, canların sayısına göre onu alsın; herkes yiyeceğine göre kuzu için sayınızı belirlesin. Koyunlardan yahut keçilerden alacağınız kuzunuz kusursuz, bir yaşında erkek olacaktır. Onu aynı ayın on dördüncü gününe kadar saklayacaksınız; ve İsrail cemaatinin bütün topluluğu onu akşamleyin boğazlayacaktır. Mısırdan Çıkış 12:1–6.
Passover was the beginning of the Pentecostal season, and it therefore typifies Pentecost, which in turn aligns with the Sunday law. The tabernacle was reared up on the first day of the first month, thus typifying the raising up of the church triumphant as an ensign at the Sunday law. The “hour,” “day,” “month” and “year” of the second woe is identifying the Sunday law, and line upon line each of those expressions of time align with the Sunday law when the context agrees. At the Sunday law, the second period of papal persecution begins, the first being the 1,260 years that brought about the martyrs of that period crying to the Lord in the fifth seal with the question of “how long,” until the papal power would be judged. In the second papal blood bath Jesus has informed His people that they need not worry about what they will say when persecuted.
Fısıh, Pentikost mevsiminin başlangıcıydı; bu nedenle Pentikost’u simgeler ve Pentikost da buna karşılık Pazar yasasıyla uyumludur. Buluşma çadırı birinci ayın birinci gününde kuruldu; böylece bu, Pazar yasası vaktinde muzaffer kilisenin bir sancak olarak yükseltilmesini simgeler. İkinci vayın “saat”, “gün”, “ay” ve “yıl”ı Pazar yasasını tanımlamaktadır ve satır üzerine satır, bağlam uygun olduğunda bu zaman ifadelerinin her biri Pazar yasasıyla uyum içindedir. Pazar yasasında papalık zulmünün ikinci dönemi başlar; birincisi, o dönemin şehitlerinin beşinci mührekte “ne zamana kadar” sorusuyla Rab’be yakarmalarına yol açan 1.260 yıldı; ta ki papalık gücü yargılanıncaya dek. İkinci papalık kan banyosunda İsa, halkına, zulüm gördüklerinde ne söyleyecekleri konusunda kaygılanmalarına gerek olmadığını bildirmiştir.
But when they shall lead you, and deliver you up, take no thought beforehand what ye shall speak, neither do ye premeditate: but whatsoever shall be given you in that hour, that speak ye: for it is not ye that speak, but the Holy Ghost. Mark 13:11.
Fakat sizi götürüp teslim ettiklerinde, ne söyleyeceğinizi önceden düşünmeyin, tasarlamayın da; o saatte size ne verilirse onu söyleyin; çünkü konuşan siz değil, Kutsal Ruh’tur. Markos 13:11.
In the first woe men were tormented for one hundred and fifty years. Those years began on July 27, 1299 and ended on July 27, 1449 when the four angels released the four winds that had been prepared for the hour, day, month, and year, for to slay a third part of men. The period of torment represents the period of the setting up of the image of the beast in the United States. That period is the fifteen days represented in Leviticus twenty-three from the feast of trumpets to Pentecost. The period of the formation of the image of the beast is from 9/11 unto the Sunday law, but the period of the proclamation of the message of the midnight cry is a fractal of the image of the beast formation from 9/11 unto the Sunday law.
Birinci vayda insanlar yüz elli yıl boyunca işkence gördüler. Bu yıllar 27 Temmuz 1299’da başladı ve dört meleğin, erkeklerin üçte birini öldürmek üzere saat, gün, ay ve yıl için hazırlanmış olan dört rüzgârı salıverdikleri 27 Temmuz 1449’da sona erdi. Bu işkence dönemi, Birleşik Devletler’de canavarın suretinin kurulması dönemini temsil eder. Bu dönem, Levililer yirmi üçte Borazanlar Bayramı’ndan Pentikost’a kadar temsil edilen on beş gündür. Canavarın suretinin oluşumu dönemi 11 Eylül’den Pazar yasasına kadardır; ancak gece yarısı feryadı mesajının ilanı dönemi, 11 Eylül’den Pazar yasasına kadar uzanan canavarın suretinin oluşumunun bir fraktalıdır.
The beginning and ending of the sealing are also the alpha and omega of the image of the beast formation. One class is forming a character for the seal of God; the other is forming an image of the beast. That period in the United States aligns with the same period in the world that begins at the Sunday law. The “month” is a symbol of the torment that forces the setting up of the image, so the month at the Sunday law as represented by verse fifteen in Revelation nine also represents the Islamic torment during the setting up of the image of the beast in the world.
Mühürlemenin başlangıcı ve sonu, canavarın suretinin oluşumunun da alfa ve omegasıdır. Bir sınıf, Tanrı’nın mührü için bir karakter oluşturmaktadır; diğeri ise canavarın suretini oluşturmaktadır. Amerika Birleşik Devletleri’ndeki o dönem, Pazar yasasıyla başlayan dünyadaki aynı dönemle uyumludur. “Ay”, suretin kurulmasını zorlayan işkencenin bir simgesidir; bu nedenle, Vahiy dokuzdaki on beşinci ayet tarafından temsil edildiği şekliyle Pazar yasasındaki ay, dünyada canavarın suretinin kurulması sırasında yaşanan İslami işkenceyi de temsil etmektedir.
There are other prophetic applications of how the prophecy of the second woe, and its hour, day, month and year represent the Sunday law and the release of Islam to strike the United States, but we must proceed on to other points.
İkinci vay peygamberliğinin ve onun saat, gün, ay ve yılının, Pazar yasasını ve İslâm’ın Amerika Birleşik Devletleri’ne vurmak üzere serbest bırakılışını nasıl temsil ettiğine dair başka peygamberlik uygulamaları da vardır; ancak başka noktalara geçmemiz gerekir.
In the recent period of time, over the last six months or so I have been emphasizing that Islam of the three woes is prophetically connected with the three angels. From Jacob’s latter day prediction of Judah being the “vine” that is attached to the “ass,” to Christ releasing the ass in advance of His triumphal entry and other lines of Islam of the first and second woe represents the prophetic message that empowered the first and second angel’s messages, and Islam of the third woe represents the prophetic message of the third angel.
Yakın dönemde, son altı ay kadar boyunca, üç vayın İslâm’ının peygamberlik bakımından üç melekle bağlantılı olduğunu vurguluyordum. Yahuda’nın “eşeğe” bağlanmış “asma” oluşuna dair Yakup’un son günlere ilişkin öngörüsünden, Mesih’in görkemli girişinden önce eşeği salıvermesine kadar uzanan ve başka delil çizgileriyle de desteklenen bu bağlamda, birinci ve ikinci vayın İslâm’ı, birinci ve ikinci meleğin mesajlarını güçlendiren peygamberlik bildirisini temsil eder; üçüncü vayın İslâm’ı ise üçüncü meleğin peygamberlik bildirisini temsil eder.
Recently a chapter from a book written by A. T. Jones was referenced and it identifies the same fact, but from a different approach. Jones uses the grammar and the structure of Revelation to show how it is impossible to separate the last three woe trumpets from the three angels’ messages. He is emphasizing that the first angel cannot be separated from the second, and that the third cannot be separated from the previous two. Jones’ focus is on the three angels and while he makes his case about the inseparable relationship of the three angels, he proves by the very same logic that neither can the trumpets of Revelation nine be separated from the three angels of Revelation fourteen. We will close this article with Jones’ chapter.
Kısa süre önce A. T. Jones tarafından yazılmış bir kitaptan bir bölüme atıfta bulunuldu ve bu bölüm aynı gerçeği, fakat farklı bir yaklaşımla ortaya koymaktadır. Jones, Vahiy’in gramerini ve yapısını kullanarak son üç vay borazanını üç meleğin mesajlarından ayırmanın imkânsız olduğunu göstermektedir. O, birinci meleğin ikinciden ayrılamayacağını ve üçüncünün de önceki ikisinden ayrılamayacağını vurgulamaktadır. Jones’un odak noktası üç melektir; ve üç meleğin ayrılmaz ilişkisine dair tezini ortaya koyarken, aynı mantıkla Vahiy dokuzdaki borazanların da Vahiy on dörtteki üç melekten ayrılamayacağını kanıtlamaktadır. Bu makaleyi Jones’un bölümüyle sonlandıracağız.
CHAPTER XI. THE THIRD ANGEL'S MESSAGE
BÖLÜM XI. ÜÇÜNCÜ MELEĞİN MESAJI
“THE answer to that important question for today, ‘What shall we do?’ can be given with certainty upon the basis of the Seven Trumpets and the place of the great nations of today; because the answer is given by the word of God, upon this very basis.
“Bugün için önem taşıyan şu soruya, ‘Ne yapalım?’ sorusuna verilecek cevap, Yedi Borazan’a ve günümüzün büyük uluslarının konumuna dayanarak kesinlikle verilebilir; çünkü cevap, tam da bu temel üzerinde, Tanrı’nın sözü tarafından verilmektedir.
“We have seen that inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, are the Three Woes. In the very midst of the Seven Trumpets—after the ending of the Fourth Trumpet, and before the beginning of the Fifth Trumpet—it is written: ‘And I beheld, and heard an angel flying through the midst of heaven, saying with a loud voice, Woe, woe, woe, to the inhabiters of the earth by reason of the other voices of the trumpet of the three angels which are yet to sound.’ Revelation 8:13.
Yedi Borazan’ın son üçüyle Üç Vay’ın ayrılmaz biçimde bağlantılı olduğunu görmüş bulunuyoruz. Yedi Borazan’ın tam ortasında—Dördüncü Borazan’ın sona ermesinden sonra ve Beşinci Borazan’ın başlamasından önce—şöyle yazılmıştır: “Ve gördüm, ve göğün ortasında uçan bir melek işittim; yüksek sesle şöyle diyordu: Yeryüzünde yaşayanların vay, vay, vay hâline, henüz borazan çalacak olan üç meleğin borazan seslerinin geri kalanı yüzünden.” Vahiy 8:13.
“That the Three Woes are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, one with each, is put beyond all question by the fact that, when the Fifth Angel’s sounding is ended, it is written: ‘One woe is past; and, behold, there come two woes more hereafter.’ Revelation 9:12. And when the Sixth trumpet is ended, it is written: ‘The second woe is past; and, behold, the third woe cometh quickly. And the seventh angel sounded.’ Revelation 11:15.
Üç Vay’ın Yedi Borazan’ın son üçüyle —her biri birine karşılık gelmek üzere— ayrılmaz biçimde bağlantılı olduğu, Beşinci Melek’in borazan çalması sona erdiğinde şöyle yazılmış olmasıyla her türlü kuşkunun ötesine konulmuştur: “Birinci vay geçti; işte, bundan sonra iki vay daha geliyor.” Vahiy 9:12. Ve Altıncı borazan sona erdiğinde şöyle yazılmıştır: “İkinci vay geçti; işte, üçüncü vay çabucak geliyor. Ve yedinci melek borazan çaldı.” Vahiy 11:15.
“Now, inseparably connected with this angel which proclaims the coming of the Three Woes, which are inseparably connected with the last three of the Seven Trumpets, is the ‘Third Angel’ of Revelation 14.
“Şimdi, Yedi Borazan’ın son üçüyle ayrılmaz biçimde bağlantılı olan Üç Vay’ın gelişini ilan eden bu melekle ayrılmaz biçimde bağlantılı olan şey, Vahiy 14’teki ‘Üçüncü Melek’tir.”
“That this may be seen as also certain beyond all question, let us begin with the Third Angel’s Message of Revelation 14, and trace backward its direct connections to their beginning.
Bunun ayrıca her türlü kuşkunun ötesinde kesin olduğu görülebilsin diye, Vahiy 14’teki Üçüncü Melek’in Mesajı ile başlayalım ve onun doğrudan bağlantılarını başlangıçlarına kadar geriye doğru izleyelim.
“The first words in the record concerning ‘the Third Angel’ are: ‘And the third angel followed them.’ Revelation 14:9. This shows that some have gone before, whom the Third Angel ‘followed.’
“‘Üçüncü Melek’e ilişkin kayıttaki ilk sözler şunlardır: ‘Ve üçüncü melek onların ardından geldi.’ Vahiy 14:9. Bu, Üçüncü Melek’in ‘ardından geldiği’ kimselerin ondan önce gitmiş olduklarını gösterir.”
“Take, then, the preceding verse: ‘And there followed another angel.’ This shows that an angel has also preceded this one, which, when this one follows, makes it ‘another.’
“O hâlde, önceki ayeti ele alalım: ‘Ve onun ardından başka bir melek geldi.’ Bu, ondan önce de bir meleğin gelmiş olduğunu gösterir; bu meleğin onun ardından gelmesi de onu ‘başka biri’ kılar.”
“Go back now to the sixth verse: ‘And I saw another angel.’ This also certifies that an angel has gone before, which causes this one, as he flies in the midst of heaven, to be ‘another.’
Şimdi altıncı ayete dönün: “Ve başka bir melek gördüm.” Bu da, daha önce bir meleğin gitmiş olduğunu doğrular; bu da onun, göğün ortasında uçarken, “başka” olmasına sebep olur.
“Following back further in the book of Revelation, we find no angel, except the Seventh Trumpet angel, until we come to the first verse of chapter ten; and there we read: ‘And I saw another mighty angel.’ This expression, as before, certifies that, before this one, there is an angel, which, when this one comes forth, causes him to be spoken of as ‘another.’
Vahiy kitabında daha geriye doğru iz sürdüğümüzde, onuncu bölümün birinci ayetine varıncaya dek, Yedinci Borazan meleği dışında hiçbir melek görmeyiz; ve orada şunu okuruz: “Ve başka bir kudretli melek gördüm.” Bu ifade, daha önce olduğu gibi, bundan önce bir meleğin bulunduğunu doğrular; öyle ki, bu melek ortaya çıktığında, ondan “başka” diye söz edilmesine sebep olur.
“Following yet further back, we find no angels, except the Sixth and the Fifth Trumpet angels, until we reach the last verse of chapter eight; and there we reach the primal, for we read: ‘And I beheld, and heard an angel’—not ‘another angel,’ but, primarily, ‘an angel.’
Daha da geriye doğru iz sürdüğümüzde, sekizinci bölümün son ayetine varıncaya dek, Altıncı ve Beşinci Borazan melekleri dışında hiçbir melek bulmayız; ve orada ilksel olana ulaşırız; çünkü şöyle okuruz: “Ve baktım, ve bir melek işittim”—“başka bir melek” değil, fakat öncelikle “bir melek.”
“Thus, beginning with Revelation 8:13, there is an unbroken series of angels connected by the word ‘another,’ straight through to the Third Angel of Revelation 14, with his message. Thus:
“Böylece, Vahiy 8:13’ten başlayarak, ‘başka’ sözcüğüyle birbirine bağlanan kesintisiz bir melekler dizisi vardır; bu dizi, mesajıyla birlikte Vahiy 14’ün Üçüncü Meleği’ne kadar uzanır. Şöyle ki:
“‘I beheld, and heard an angel." Revelation 8:13.
“‘Baktım ve bir melek işittim.” Vahiy 8:13.
“‘And I saw another mighty angel.’ Revelation 10:1.
“‘Ve başka bir güçlü melek gördüm.’ Vahiy 10:1.
“‘And I saw another angel.’ Revelation 14:6.
“ ‘Ve başka bir melek gördüm.’ Vahiy 14:6. ”
“‘And there followed another angel.’ Verse 8.
“‘Ve onun ardından başka bir melek geldi.’ 8. ayet.”
“‘And the third angel followed them.’ Verse 9.
“‘Ve üçüncü melek onların ardından geldi.’ 9. ayet.”
“Perhaps the following simple diagram will aid in making plain the connection between the angel that announces the Three Woes of the last three of the Seven Trumpets, and the Third Angel’s Message of Revelation 14:
“Belki de aşağıdaki basit şema, Yedi Borazan’ın son üçüne ait Üç Vay’ı ilan eden melek ile Vahiy 14’teki Üçüncü Melek’in Mesajı arasındaki bağlantıyı açık kılmaya yardımcı olacaktır:”
“1st Trumpet Revelation 8:7
“1. Sûr’un Çalınışı Vahiy 8:7”
“2nd Trumpet Revelation 8:8
“2. Borazan Vahiy 8:8”
“3rd Trumpet Revelation 8:10
“3. Boru Vahiy 8:10”
“4th Trumpet Revelation 8:12 ‘An angel’—Woe, woe, woe. Revelation 8:13.
“4. Borazan” Vahiy 8:12 “Bir melek”—Vay, vay, vay. Vahiy 8:13.
“5th Trumpet Revelation 9:1–11/ First Woe
“5. Borazan Vahiy 9:1–11 / Birinci Vay”
“6th Trumpet Revelation 9:13 to 11:13 Second Woe ‘Another mighty angel.’ Revelation 10:1
“6. Borazan Vahiy 9:13’ten 11:13’e İkinci Vay ‘Başka kudretli bir melek.’ Vahiy 10:1”
“7th Trumpet Revelation 11:13–19 Third Woe ‘Another angel. Revelation 14:6
“7. Boru Vahiy 11:13–19 Üçüncü Vay ‘Başka bir melek. Vahiy 14:6
“‘There followed another.’ Revelation 14:6
“‘Ardından bir başkası geldi.’ Vahiy 14:6”
“‘The third angel followed them.’ Revelation 14:9.
“‘Üçüncü melek onların ardından geldi.’ Vahiy 14:9.”
“The bearing of all this may now be more fully seen through a consideration of what the Third Angel’s Message really is in itself: On its face the expression ‘the Third Angel,’ clearly has reference to the third in a series of three angels. As already signified, this series of three angels, each one bearing a message, is found in the fourteenth chapter of Revelation, verses 6–12. The messages of these three angels blend and culminate in the third, which does not cease to sound until the harvest of the earth is ripe, and made ready for the coming of the Lord to reap it.
Bütün bunların anlamı, Üçüncü Melek’in Mesajı’nın kendi içinde gerçekte ne olduğunun dikkate alınmasıyla artık daha tam olarak görülebilir: Yüzeysel anlamıyla “Üçüncü Melek” ifadesi, açıkça, üç melekten oluşan bir dizinin üçüncüsüne işaret eder. Daha önce de belirtildiği üzere, her biri bir mesaj taşıyan bu üç meleğin dizisi, Vahiy’in on dördüncü bölümünde, 6–12. ayetlerde bulunmaktadır. Bu üç meleğin mesajları üçüncüde birleşir ve doruğa ulaşır; bu üçüncü mesaj da, yeryüzünün ekini olgunlaşıp Rab’bin gelip onu biçmesine hazır hâle getirilinceye dek sesini kesmez.
“The Third Angel's Message itself, as it is announced in the words of the Third Angel, is as follows: ‘And the third angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the beast and his image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’
“Üçüncü Meleğin Mesajı’nın kendisi, Üçüncü Meleğin sözleriyle ilan edildiği şekliyle, şöyledir: ‘Ve üçüncü melek onların ardından gelip yüksek sesle dedi: Eğer bir kimse canavara ve onun suretine taparsa, alnına yahut eline onun damgasını alırsa, o da Tanrı’nın gazabının kâsesine katkısız olarak doldurulmuş olan gazap şarabından içecektir; kutsal meleklerin önünde ve Kuzu’nun önünde ateş ve kükürtle işkence görecektir; ve onların işkencesinin dumanı sonsuzlar boyunca yükselecektir; canavara ve onun suretine tapanlar ve onun adının damgasını alan herkes, gece gündüz rahat yüzü görmeyecektir. İşte azizlerin sabrı buradadır: işte Tanrı’nın buyruklarını ve İsa’ya olan imanı tutanlar buradadır.’”
“This is the Third Angel’s Message as it stands, separated from the other two. But, in fact, it can not be regarded as separate; and cannot be made to stand apart as if it alone were a single, separate message to the world; for the very first words concerning it are: ‘The Third Angel followed THEM.’ Thus, by the very first words of the message itself we are referred not only to the one, but to the two, which preceded it. And the Greek word translated ‘followed’ signifies not following apart, nor only following, but ‘following with,’ as soldiers follow their captain, or servants their master; therefore, ‘to follow one in a thing; to let one’s self be led.’ When spoken of things, it signifies to follow as a result; to follow ‘as a consequence of something which had gone before.’ Thus, as to persons, the Third Angel follows with the two which have preceded; and his message, as a thing, follows as a result, or consequence, of the which have gone before.
“Bu, Üçüncü Melek’in Mesajı’nın, öteki ikisinden ayrılmış olarak durduğu şeklidir. Fakat gerçekte, o ayrı olarak görülemez; ve sanki tek başına dünyaya verilmiş münferit, ayrı bir mesajmış gibi müstakil kılınamaz; çünkü onunla ilgili ilk sözler şunlardır: ‘Üçüncü Melek ONLARI izledi.’ Böylece, mesajın kendi ilk sözleriyle, yalnızca birincisine değil, ondan önce gelen ikisine de yönlendirilmiş oluruz. Ve ‘izledi’ diye çevrilen Grekçe sözcük, ayrı olarak izlemek, yahut yalnızca izlemek anlamına gelmez; tersine, askerlerin komutanlarını, ya da hizmetkârların efendilerini izlemesi gibi, ‘birlikte izlemek’ anlamını taşır; dolayısıyla, ‘bir hususta birini izlemek; kendisini birinin yönlendirmesine bırakmak’ demektir. Şeylerden söz edildiğinde ise, sonuç olarak izlemek anlamına gelir; yani ‘önceden gitmiş olan bir şeyin sonucu olarak’ izlemek demektir. Böylece, şahıslar bakımından, Üçüncü Melek kendisinden önce gelmiş olan iki melekle birlikte izler; ve onun mesajı da, bir şey olarak, daha önce gitmiş olanların bir neticesi, yahut sonucu olarak gelir.”
“But of the Second one also it is written: ‘And there followed another angel.’ As with the Third Angel following the Second, so it is with the Second Angel following the First. And of the First one it is written: ‘And I saw another angel fly,’ etc. This is the first in this series of three. There follows with him another; and the Third Angel follows with them. There is a succession in the order of their rise; but, when the three have in succession risen, then they go on together as one. The First one sounds forth his message; the Second one follows and joins with the First; the Third follows them, and joins with them; so that, when the three are joined, and go on together in their united power, they form a mighty, threefold, loud-voiced message. It takes all to make the Third Angel's Message complete; and the Third Angel’s Message cannot be truly given without the giving of all.
“Fakat İkinci hakkında da şöyle yazılmıştır: ‘Ve ardından başka bir melek geldi.’ Üçüncü Melek’in İkinci’yi izlemesinde olduğu gibi, İkinci Melek’in de Birinci’yi izlemesi böyledir. Ve Birinci hakkında şöyle yazılmıştır: ‘Ve başka bir meleğin uçtuğunu gördüm,’ vb. Üçlü bu dizide birinci olan budur. Onu izleyerek bir başkası gelir; ve Üçüncü Melek de onları izler. Yükselişlerinin düzeninde bir ardışıklık vardır; fakat bu üçünün her biri art arda yükseldikten sonra, birlikte tek bir bütün olarak yollarına devam ederler. Birincisi mesajını duyurur; İkincisi onu izler ve Birinci’ye katılır; Üçüncüsü de onları izler ve onlara katılır; öyle ki, bu üçü birleşip birleşik güçleriyle birlikte ilerlediklerinde, güçlü, üç katlı, yüksek sesli bir mesaj oluştururlar. Üçüncü Melek’in Mesajı’nı tam kılmak için hepsi gereklidir; ve Üçüncü Melek’in Mesajı, bunların hepsi bildirilmeden, gerçekten verilemez.”
“What, then, is the threefold message in its respective parts?—Here is the First: ‘And I saw another angel fly in the midst of heaven, having the everlasting gospel to preach unto them that dwell on the earth, and to every nation, and kindred, and tongue, and people, saying with a loud voice, Fear God, and give glory to Him; for the hour of His judgment is come: and worship Him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’
“Öyleyse, üçlü mesaj kendi bölümlerinde nedir?—İşte Birincisi: ‘Ve göğün ortasında uçan başka bir melek gördüm; yeryüzünde yaşayanlara, her millete, oymağa, dile ve halka vaaz etmek üzere sonsuz müjdeye sahipti; yüksek sesle diyordu: Tanrı’dan korkun ve O’na yücelik verin; çünkü O’nun yargı saati gelmiştir; göğü, yeri, denizi ve su pınarlarını yaratana tapının.’
“Here is the Second: ‘And there followed another angel, saying, Babylon is fallen, is fallen, that great city, because the made all nations drink of the wine of the wrath of her fornication.’
“İşte İkincisi: ‘Ve ardından başka bir melek geldi ve şöyle dedi: Büyük şehir Babil düştü, düştü; çünkü kendi fuhşunun gazabının şarabından bütün uluslara içirdi.’”
“And here is the Third: ‘And the Third Angel followed them, saying with a loud voice, If any man worship the beast and his image, and receive his mark in his forehead, or in his hand, the same shall drink of the wine of the wrath of God, which is poured out without mixture into the cup of his indignation; and he shall be tormented with fire and brimstone in the presence of the holy angels, and in the presence of the Lamb: and the smoke of their torment ascendeth up forever and ever: and they have no rest day nor night, who worship the Beast and his Image, and whosoever receiveth the mark of his name. Here is the patience of the saints: here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus.’
“Ve işte Üçüncüsü: ‘Ve Üçüncü Melek onların ardından gidip yüksek sesle şöyle dedi: Eğer herhangi biri canavara ve onun suretine taparsa, alnına yahut eline onun işaretini alırsa, o da Tanrı’nın gazabının şarabından içecektir; bu şarap, O’nun hiddet kâsesine katkısız olarak dökülmüştür; ve o, kutsal meleklerin önünde ve Kuzu’nun önünde ateş ve kükürtle işkence görecektir. Ve onların işkencesinin dumanı sonsuzlar boyunca yükselecektir; canavara ve onun suretine tapanların ve adının işaretini alan herkesin gece gündüz rahatı olmayacaktır. İşte kutsalların sabrı buradadır; Tanrı’nın buyruklarını ve İsa’nın imanını tutanlar buradadır.’”
“A glance at the wording of each of these messages will discover that thought in the Greek word ‘followed,’ which signifies ‘following as a consequence.’ The First bears the everlasting gospel, to preach to every creature, calling upon all to fear God and give glory to Him, and to worship Him; because the hour of His judgment is come. the rejection of this message produces a condition of things which, as the consequence of such rejection, is described in the words of the Second Angel, which follows. And because of the rejection of the First Message; and because of the consequences of that rejection, as announced in the Second; a condition of things is produced, as a further consequence, which requires that the Third Angel shall follow them, proclaiming with a loud voice his dreadful warning against the terrible evils that have been produced as the double consequence of the rejection of the First Message.
“Bu mesajların her birinin ifadesine şöyle bir bakış, Yunancadaki ‘izledi’ sözcüğünde yer alan ve ‘bir sonuç olarak ardından gelmek’ anlamını taşıyan düşünceyi ortaya koyacaktır. Birincisi, her yaratığa vaaz edilmek üzere ebedî müjdeyi taşır; herkesi Tanrı’dan korkmaya, O’na yücelik vermeye ve O’na tapınmaya çağırır; çünkü O’nun yargı saatı gelmiştir. Bu mesajın reddedilmesi, böyle bir reddin sonucu olarak, ardından gelen İkinci Melek’in sözlerinde tasvir edilen bir durum meydana getirir. Ve Birinci Mesaj’ın reddedilmesi nedeniyle; ve İkinci’de bildirildiği üzere bu reddin sonuçları nedeniyle; daha ileri bir sonuç olarak, Üçüncü Melek’in onların ardından gelmesini gerektiren bir durum ortaya çıkar; öyle ki o, yüksek sesle, Birinci Mesaj’ın reddedilmesinin çifte sonucu olarak ortaya çıkmış olan korkunç kötülüklere karşı dehşet verici uyarısını ilân eder.”
“And that the voice and work of the Third Angel blend with that of the First, is plain from his closing words: ‘Here are they that keep the commandments of God, and the faith of Jesus;’ because this is ever the object of the preaching of the everlasting gospel. It is the substance of fearing God and giving glory to him, and of worshiping ‘him that made heaven, and earth, and the sea, and the fountains of waters.’ The keeping of the commandments of God and the faith of Jesus is the only thing that will enable any soul to stand in the hour of his judgment, which the first angel declares ‘is come.’
“Üçüncü Meleğin sesiyle işinin Birincinin sesi ve işiyle birleştiği, onun kapanış sözlerinden açıkça anlaşılmaktadır: ‘İşte, Allah’ın buyruklarını ve İsa’ya olan imanı tutanlar buradadır’; çünkü bu, ebedî müjdenin vaazının daima amacıdır. Bu, Allah’tan korkmanın, O’na yücelik vermenin ve ‘göğü, yeri, denizi ve su pınarlarını yaratmış olana’ tapınmanın özüdür. Allah’ın buyruklarını tutmak ve İsa’ya olan iman, birinci meleğin ‘gelmiştir’ diye ilan ettiği O’nun yargı saatinde herhangi bir canın ayakta durmasını mümkün kılacak yegâne şeydir.”
“Immediately following the closing words of the Third Angel is ‘heard a voice from heaven saying unto me, Write, Blessed are the dead which die in the Lord from henceforth’—from this time forward. Revelation 14:13. And immediately following this are the words, ‘And I looked, and behold a white cloud, and upon the cloud one sat like unto the Son of man, having on his head a golden crown, and in his hand a sharp sickle. And another angel came out of the temple, crying with a loud voice to him that sat on the cloud, Thrust in thy sickle, and reap: for the time is come for thee to reap; for the harvest of earth is ripe. And he that sat on the cloud thrust in his sickle on the earth; and the earth was reaped.’ Revelation 14:14–16. And ‘the harvest is the end of the world.’ Matthew 13:39.
Üçüncü Meleğin kapanış sözlerini hemen izleyen ifade şudur: “Gökten bana şöyle diyen bir ses işittim: Yaz, bundan böyle Rab’de ölen ölülere ne mutlu”—bundan böyle, yani bu zamandan ileriye doğru. Vahiy 14:13. Bunun hemen ardından da şu sözler gelir: “Ve baktım, işte beyaz bir bulut; ve bulutun üzerinde İnsanoğlu’na benzer biri oturuyordu; başında altın bir taç, elinde keskin bir orak vardı. Ve mabetten başka bir melek çıktı; bulutun üzerinde oturana yüksek sesle haykırarak dedi: Orağını uzat ve biç; çünkü biçme saati senin için gelmiştir; zira yeryüzünün ekini olgunlaşmıştır. Bulutun üzerinde oturan da orağını yeryüzünün üzerine uzattı; ve yeryüzü biçildi.” Vahiy 14:14–16. Ve “ekin dünyanın sonudur.” Matta 13:39.
“Again: the Third Angel particularly warns all people against the worship of the beast and his image, whatever these may be; and, from Revelation 19:11–21, we find that the beast and his image are ‘alive’ when the Lord comes in the clouds of heaven, and are ‘both’ destroyed with the brightness of his coming.
“Yine: Üçüncü Melek, canavarın ve suretinin—bunlar her ne olursa olsun—tapınılmasına karşı bütün insanları özellikle uyarır; ve Vahiy 19:11–21’den, canavarın ve suretinin, Rab göğün bulutları içinde geldiğinde ‘sağ’ olduklarını ve O’nun gelişinin parlaklığıyla ‘ikisinin de’ yok edildiğini öğreniyoruz.
“These facts show that the Third Angel’s Message is a mighty, threefold, loud-voiced message, which goes forth to every nation and kindred and tongue and people, just before the second coming of the Lord; and which ripens the harvest of the earth, and makes ready a people prepared for the Lord, just as the message of John the Baptist prepared the way for the first coming of the Lord. And so it is the last, the closing, message of God to the world.
“Bu olgular, Üçüncü Meleğin Mesajı’nın, Rabbin ikinci gelişinden hemen önce her millete, oymağa, dile ve halka giden; yeryüzünün hasadını olgunlaştıran ve tıpkı Vaftizci Yahya’nın mesajının Rabbin ilk gelişine yolu hazırlamış olması gibi, Rab için hazırlanmış bir halkı hazır kılan güçlü, üç katlı, yüksek sesli bir mesaj olduğunu göstermektedir. Ve bu nedenle o, Tanrı’nın dünyaya verdiği son, nihai mesajdır.”
“And now, having thus an understanding of what the Third Angel’s Message is in itself, the relation of that message to the great nations of today can be better discerned by a consideration of The Time of the Third Angel’s Message.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.
“Ve şimdi, Üçüncü Melek’in Mesajı’nın kendi içinde ne olduğuna dair böyle bir kavrayışa sahip olarak, o mesajın bugünün büyük uluslarıyla olan ilişkisi, Üçüncü Melek’in Mesajı’nın Zamanı’nın dikkate alınmasıyla daha iyi ayırt edilebilir.” A. T. Jones, The Great Nations of Today, 114.