At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand prophetically meet the eleventh-hour workers. The one hundred and forty-four thousand are already sealed, and are then calling for the great multitude to come out of Babylon and to stand with them for the seventh-day Sabbath. Judgment for God’s house ends at the Sunday law, and judgment then moves unto the Gentiles, the great multitude—God’s other flock. Revelation seven identifies both groups, and in the fifth seal the martyrs from the Dark Ages ask “how long” until God judges the papal power for their martyrdom? They are told to rest in their graves until a second group of martyrs of papal persecution is made up, and they are given white robes. The great multitude of Revelation chapter seven wear white robes, for they represent the second group of papal martyrs in the soon-coming Sunday law crisis. Revelation seven and the fifth seal address these two groups, as does the churches of Smyrna and Philadelphia. Smyrna represents the martyrs of the final papal blood bath, and Philadelphia the one hundred and forty-four thousand.
Pazar yasasında yüz kırk dört bin, peygamberlik bağlamında on birinci saat işçileriyle karşılaşır. Yüz kırk dört bin zaten mühürlenmişlerdir ve o sırada büyük kalabalığı Babil'den çıkmaya ve yedinci gün Sebti için onların safında durmaya çağırırlar. Tanrı'nın evi üzerindeki yargı Pazar yasasında sona erer ve yargı daha sonra uluslara, yani Tanrı'nın öteki sürüsü olan büyük kalabalığa geçer. Vahiy 7 her iki grubu da tanımlar ve beşinci mühürde Karanlık Çağlar'ın şehitleri, Tanrı'nın papalık gücünü kendi şehit edilmeleri nedeniyle ne zamana dek yargılayacağını “daha ne kadar” diye sorarlar. Onlara, papalık zulmünün ikinci bir şehitler grubu tamamlanıncaya dek mezarlarında dinlenmeleri gerektiği söylenir ve kendilerine beyaz kaftanlar verilir. Vahiy'in yedinci bölümündeki büyük kalabalık beyaz kaftanlar giyer; çünkü yakında gelecek Pazar yasası krizinde papalık şehitlerinin ikinci grubunu temsil ederler. Vahiy 7 ve beşinci mühür bu iki grubu ele alır; aynı şekilde Smyrna ve Philadelphia kiliseleri de. Smyrna, nihai papalık kanlı kıyımının şehitlerini; Philadelphia ise yüz kırk dört bini temsil eder.
Peter is at the third hour at Caesarea Philippi, and after “six days,” not six hours, he would be at the edge of the Sunday law, which is the ninth hour.
Petrus, Filippi Sezariyesi’nde üçüncü saattedir ve “altı gün” sonra, altı saat değil, Pazar yasasının eşiğinde, yani dokuzuncu saatte olurdu.
And after six days Jesus taketh Peter, James, and John his brother, and bringeth them up into an high mountain apart, And was transfigured before them: and his face did shine as the sun, and his raiment was white as the light. And, behold, there appeared unto them Moses and Elias talking with him. Matthew 17:1–3.
Altı gün sonra İsa, Petrus’u, Yakup’u ve onun kardeşi Yuhanna’yı yanına alarak onları yalnız başlarına yüksek bir dağa çıkardı. Onların önünde görünümü değişti; yüzü güneş gibi parladı, giysileri ışık gibi bembeyaz oldu. Ve işte, Musa ile İlyas onlara göründü; onunla konuşuyorlardı. Matta 17:1-3.
At the Sunday law the one hundred and forty-four thousand prophetically meet the great multitude. Elijah represents the one hundred and forty-four thousand who do not taste of death, and Moses represents those who die in the Lord. They are standing with Christ at the Sunday law, which is where Christ anoints His kingdom of glory as He established His kingdom of grace at the cross. If you are still engaged in the logic we are setting forth in connection with the six-hour period from the third to ninth hour, then it is necessary to see something that is a very special illustration.
Pazar yasasında yüz kırk dört bin, peygamberlik bağlamında büyük kalabalıkla karşılaşır. İlyas, ölümün tadına bakmayan yüz kırk dört bini temsil eder; Musa ise Rab'de ölenleri temsil eder. Onlar Pazar yasasında Mesih'le birlikte durmaktadır; burada Mesih, çarmıhta lütuf krallığını tesis ettiği gibi, görkem krallığını mesh eder. Üçüncü saatten dokuzuncu saate kadar olan altı saatlik dönemle bağlantılı olarak ortaya koyduğumuz mantığı hâlâ takip ediyorsanız, o hâlde son derece özel bir örneği görmeniz icap eder.
The third hour of Caesarea Philippi is the alpha of the ninth hour’s omega of Caesarea Maritima. I am identifying that not six hours, but six days later, Peter is at the Mount of Transfiguration, that also illustrates the history that culminates at the Sunday law, which is the ninth hour. The six-day period aligns with the six-hour period, but only as a fractal of Caesarea to Caesarea. What is very special is that this phenomenon of a fractal of the history being within the history of the six-hour period is exactly what happens when you consider the Pentecostal season. The six hours from the death of Christ unto Pentecost is a fractal of the period of the cross unto 34 AD, when the sacred week concluded and the gospel went to the Gentiles.
Sezariye Filipi’nin üçüncü saati, Sezariye Maritima’nın dokuzuncu saatinin omegasının alfasıdır. Şunu tespit ediyorum: altı saat sonra değil, altı gün sonra Petrus Başkalaşım Dağı’ndadır; bu da, dokuzuncu saat olan Pazar yasasında doruğa ulaşan tarihi tasvir eder. Altı günlük dönem, altı saatlik dönemle örtüşür, fakat yalnızca Sezariye’den Sezariye’ye uzanan bir fraktal olarak. Çok özel olan husus şudur: tarihin fraktalinin, altı saatlik dönemin tarihinin içinde yer alması olgusu, Pentekost dönemini ele aldığınızda tam olarak vuku bulan şeydir. Mesih’in ölümünden Pentekost’a kadar olan altı saat, çarmıhtan MS 34’e kadar olan dönemin bir fraktalıdır; o vakitte kutsal hafta tamamlanmış ve Müjde uluslara gitmiştir.
“Now pride and envy closed the door against the light. If the reports brought by the shepherds and the wise men were credited, they would place the priests and rabbis in a most unenviable position, disproving their claim to be the exponents of the truth of God. These learned teachers would not stoop to be instructed by those whom they termed heathen. It could not be, they said, that God had passed them by, to communicate with ignorant shepherds or uncircumcised Gentiles. They determined to show their contempt for the reports that were exciting King Herod and all Jerusalem. They would not even go to Bethlehem to see whether these things were so. And they led the people to regard the interest in Jesus as a fanatical excitement. Here began the rejection of Christ by the priests and rabbis. From this point their pride and stubbornness grew into a settled hatred of the Saviour. While God was opening the door to the Gentiles, the Jewish leaders were closing the door to themselves.” The Desire of Ages, 62.
Artık kibir ve haset, ışığa açılan kapıyı kapadı. Çobanların ve bilgelerin getirdiği haberlere itibar edilseydi, bu, kâhinleri ve hahamları, Tanrı gerçeğinin yorumlayıcıları oldukları yönündeki iddialarını boşa çıkaran, hiç de imrenilecek olmayan bir konuma düşürecekti. Bu bilgin öğretmenler, “putperest” diye niteledikleri kimselerden ders alacak kadar alçalmayacaklardı. Tanrı’nın kendilerini es geçerek cahil çobanlara ya da sünnetsiz uluslardan olanlara hitap etmiş olması mümkün değildi, diyorlardı. Kral Hirodes’i ve bütün Yeruşalim’i heyecana sevk eden bu haberlere duydukları küçümsemeyi göstermek için karar verdiler. Bu şeylerin böyle olup olmadığını görmek üzere Beytlehem’e gitmeye bile tenezzül etmediler. Ve halkı, İsa’ya duyulan ilgiyi fanatik bir coşku olarak görmeye yönelttiler. Mesih’in kâhinler ve hahamlar tarafından reddedilişi burada başladı. Bu noktadan itibaren kibirleri ve inatları, Kurtarıcı’ya karşı kökleşmiş bir nefrete dönüştü. Tanrı uluslara kapıyı açarken, Yahudi önderler kapıyı kendilerine kapatıyorlardı. Çağların Arzusu, 62.
In the midst of the sacred week Christ was crucified. Three and a half years later Stephen was stoned and Cornelius called for Peter. Three and a half years after the cross, probation is fully finished for ancient Israel. Stephen then looked into heaven and saw Christ standing, which is the symbol of the close of probation in Daniel twelve verse one. The door closed for ancient Israel and opened for the Gentiles.
Kutsal haftanın ortasında Mesih çarmıha gerildi. Üç buçuk yıl sonra Stefanos taşlandı ve Kornelius Petrus’u çağırdı. Çarmıhtan üç buçuk yıl sonra, kadim İsrail için lütuf zamanı bütünüyle sona ermiştir. Daha sonra Stefanos göğe baktı ve ayakta duran Mesih’i gördü; bu, Daniel’in on ikinci bölümünün birinci ayetinde lütuf zamanının kapanışının sembolüdür. Kapı kadim İsrail için kapandı ve uluslar için açıldı.
In the period from the death of Christ at the ninth hour to the death of Stephen and Peter’s calling at the ninth hour, Cornelius and Stephen are two witnesses that the twelve hundred and sixty prophetic days were fulfilled. From the ninth hour of death to the ninth hour of death, was 1,260 prophetic days. The ninth hour of death unto the ninth hour of Pentecost identifies a fractal of the 1,260 days, in the space of fifty-two days.
Mesih’in dokuzuncu saatteki ölümünden, İstefanos’un ölümü ve Petrus’un dokuzuncu saatteki çağrılışına kadar geçen dönemde, Kornelius ile İstefanos, 1.260 peygamberlik gününün tamamlandığına dair iki tanıktır. Ölümün dokuzuncu saatinden ölümün dokuzuncu saatine kadar olan süre 1.260 peygamberlik gününe denk düşer. Ölümün dokuzuncu saatinden Pentekost’un dokuzuncu saatine kadar olan süre, elli iki günlük bir zaman dilimi içinde, 1.260 günün bir fraktalına işaret eder.
The fractal that was the Pentecostal season is at the beginning of those 1,260 days, and at the end of those days Peter is prophetically located at both the third and ninth hour in Caesarea. The two Caesarea’s represent the alpha and omega of a prophetic six-hour period. Within the prophetic six-hour period of the two Caesarea’s, Peter travels for six days and gets to the Mount of Transfiguration. The Mount represents the sealing that culminates at the Sunday law, which is where the church triumphant is lifted up above all the mountains. Those six days represent the six-hour period from Caesarea to Caesarea and are a fractal within the period, as was the Pentecostal season a fractal at the beginning of the very same sacred period.
Pentekost mevsimi fraktalı, o 1.260 günün başındadır ve o günlerin sonunda Petrus, peygamberî olarak Sezariye'de hem üçüncü hem de dokuzuncu saatte yer almaktadır. İki Sezariye, peygamberî altı saatlik bir dönemin alfa ve omegasını temsil eder. İki Sezariye'nin peygamberî altı saatlik dönemi içinde, Petrus altı gün yolculuk eder ve Başkalaşım Dağı'na varır. Dağ, Pazar yasasında doruğa ulaşan mühürlenmeyi temsil eder; orada muzaffer kilise bütün dağların üzerine yükseltilir. Bu altı gün, Sezariye'den Sezariye'ye uzanan altı saatlik dönemi temsil eder ve dönemin içinde bir fraktaldır; tıpkı aynı kutsal dönemin başlangıcında Pentekost mevsiminin bir fraktal oluşu gibi.
The beginning fractal was a fulfillment of the Spring feasts associated with the Pentecostal season. The ending fractal of Caesarea Philippi to the Mount of Transfiguration is also prophetically tied together with the sacred week. At the Mount the Father spoke, as He had done at Christ’s baptism, and as He would just before the cross. The Father audibly spoke three times from the start of the sacred week unto the cross. Once at the baptism, then at the Mount of Transfiguration and then He spoke in the shadow of the approaching cross.
Başlangıç fraktalı, Pentekost dönemiyle ilişkilendirilen ilkbahar bayramlarının yerine gelmesiydi. Sezariye Filipi’den Başkalaşım Dağı’na uzanan son fraktal da peygamberî olarak Kutsal Hafta ile bağlanmıştır. Dağda Baba konuştu; Mesih’in vaftizinde yaptığı gibi ve çarmıhtan hemen önce yapacağı gibi. Baba, Kutsal Hafta’nın başlangıcından çarmıha kadar üç kez sesli olarak konuştu. Bir kez vaftizde, sonra Başkalaşım Dağı’nda ve ardından yaklaşan çarmıhın gölgesinde konuştu.
The cross is the omega of the 1,260 days that began at His baptism. The baptism and the cross are specific waymarks of the sacred week of Daniel nine, thus identifying the Mount of Transfiguration as part of the sacred week. If the first and last fulfill waymarks of the prophecy of the sacred week, then the middle waymark must of prophetic necessity do the same.
Çarmıh, O’nun vaftiziyle başlayan 1.260 günün omegasıdır. Vaftiz ve çarmıh, Daniel’in dokuzuncu bölümündeki kutsal haftanın özgül işaret taşlarıdır; bu da Başkalaşım Dağı’nı kutsal haftanın bir parçası olarak belirler. Eğer ilki ile sonuncusu, kutsal hafta peygamberliğinin işaret taşlarını yerine getiriyorsa, ortadaki işaret taşının da peygamberlik gereği aynı şekilde yerine gelmesi zorunludur.
The baptism is the first angel; the Mount of Transfiguration is the second and the cross is the third. At the Mount, God identified Moses and Elijah as waymarks of the remnant church. The application is tied together with the threefold symbol of Peter, James and John. There were three times that Jesus took Peter, James and John with Him. The first time it was the resurrection of Jairus’ daughter, the second was the Transfiguration and the third was Gethsemane. The first time Peter, James and John witnessed a resurrected twelve-year-old virgin.
Vaftiz birinci melektir; Başkalaşım Dağı ikincisi, çarmıh ise üçüncüsüdür. Dağda Tanrı, Musa ile İlyas’ı artakalan kilisenin yol işaretleri olarak belirledi. Uygulama, Petrus, Yakup ve Yuhanna’nın üçlü sembolüyle bütünleştirilir. İsa, Petrus, Yakup ve Yuhanna’yı üç kez yanına aldı. İlkinde Jairus’un kızının dirilişi, ikincisinde Başkalaşım, üçüncüsünde ise Getsemani söz konusuydu. İlkinde Petrus, Yakup ve Yuhanna, diriltilmiş on iki yaşında bir bakireye tanık oldular.
And it came to pass, that, when Jesus was returned, the people gladly received him: for they were all waiting for him. And, behold, there came a man named Jairus, and he was a ruler of the synagogue: and he fell down at Jesus’ feet, and besought him that he would come into his house: For he had one only daughter, about twelve years of age, and she lay a dying. But as he went the people thronged him. Luke 8:40–42.
İsa geri döndüğünde, halk onu sevinçle karşıladı; çünkü hepsi onu beklemekteydi. Ve işte, Jairus adlı bir adam geldi; o, sinagogun yöneticisiydi. İsa’nın ayaklarına kapandı ve evine gelmesi için ona yalvardı; çünkü tek bir kızı vardı, yaklaşık on iki yaşındaydı ve ölüm döşeğinde yatıyordu. Ne var ki İsa giderken, kalabalık onu sıkıştırıyordu. Luka 8:40-42.
The name Jairus means “the enlightener” and “to be luminous and glorious.” Of the three times when Peter, James and John were exclusively guests of Christ, this was the first time, and Jairus’ represents the first angel who lightens the earth with its glory. The twelve-year old virgin represents the virgins who are to be resurrected as the one hundred and forty-four thousand. Christ reached the home of the virgin daughter, after His interaction of a woman who had an issue of blood for twelve years.
Jairus adı “aydınlatıcı” ve “ışıldamak ve görkemli olmak” anlamlarına gelir. Petrus, Yakup ve Yuhanna’nın münhasıran Mesih’in özel misafirleri olarak kabul edildikleri üç olaydan bu, ilkiydi; ve Jairus, yeryüzünü kendi görkemiyle aydınlatan ilk meleği temsil eder. On iki yaşındaki bakire, yüz kırk dört bin olarak diriltilecek olan bakireleri temsil eder. Mesih, on iki yıldır kanaması olan bir kadınla karşılaşmasının ardından bakire kızın evine vardı.
And a woman having an issue of blood twelve years, which had spent all her living upon physicians, neither could be healed of any, Came behind him, and touched the border of his garment: and immediately her issue of blood stanched. Luke 8:43, 44.
On iki yıldır kanaması olan, bütün mal varlığını hekimlere harcamış, fakat hiçbiri tarafından iyileştirilememiş bir kadın, O’nun arkasından gelip giysisinin eteğine dokundu; derhal kanaması kesildi. Luka 8:43, 44.
A twelve-year old virgin is identified, and then in the next verse a woman who has a blood issue for twelve years is then identified. The woman had the issue of blood the entire life of the virgin. Jesus was about to pass by the woman with the issue of blood, in order to reach the virgin daughter. The woman represents the first angel’s message as represented by the message to Laodicea. Christ was about to resurrect and raise the virgin to life, and the sick woman, the Laodicean woman, still had a brief opportunity to touch Divinity. A child represents the last generation, and Jesus is passing by a sickly woman, Laodicea to raise up the virgin of the last days. When the virgin is resurrected, the woman has been either healed or passed by.
On iki yaşında bir bakire zikredilir; ardından, sonraki ayette, on iki yıldır kanaması olan bir kadından söz edilir. Kadının kanaması, bakirenin tüm hayatı boyunca sürmüştü. İsa, bakire kıza ulaşmak için, kanamalı kadının yanından geçmek üzereydi. Kadın, Laodikya’ya yönelik mesajda temsil edildiği üzere, ilk meleğin mesajını temsil etmektedir. Mesih, bakireyi diriltip yaşama kavuşturmak üzereydi; ve hasta kadın, Laodikyalı kadın, hâlâ İlâhiyete dokunmak için kısa bir fırsata sahipti. Bir çocuk son nesli temsil eder; İsa ise, son günlerin bakiresini ayağa kaldırmak için, hastalıklı kadın, yani Laodikya’nın yanından geçmektedir. Bakire diriltildiğinde, kadın ya şifa bulmuş olacaktır ya da geride bırakılmış olacaktır.
A characteristic of the first angel is fear, and there are two types of fear.
Birinci meleğin bir niteliği korkudur ve korkunun iki türü vardır.
While he yet spake, there cometh one from the ruler of the synagogue’s house, saying to him, Thy daughter is dead; trouble not the Master. But when Jesus heard it, he answered him, saying, Fear not: believe only, and she shall be made whole. Luke 8:49, 50.
O daha konuşurken, havra yöneticisinin evinden biri gelip ona, “Kızın öldü; Öğretmeni rahatsız etme,” dedi. Fakat İsa bunu işitince ona şöyle karşılık verdi: “Korkma; yalnız iman et, o şifa bulacaktır.” Luka 8:49, 50.
Then Peter, James and John go into the room where the resurrection, symbolized by Christ’s baptism, represented the empowerment of the first and third angels. The Mount of Transfiguration is the second time Peter, James and John are witnesses. The Mount of Transfiguration is the second angel, and when Christ took the same disciples to Gethsemane, it represented the third angel. At the second step, the Mount of Transfiguration there is a “doubling,” for the waymark of the Mount is the middle of the three times that the Father spoke. The first was at His baptism, which aligns with the resurrection of the twelve-year-old virgin, the second was the Mount, and the third was just before the cross. The three times the Father spoke and the three times the three disciples went by themselves with Jesus are tied together by the fact that the second waymark in either line is the Mount of Transfiguration.
Sonra Petrus, Yakup ve Yuhanna, Mesih’in vaftiziyle simgelenen dirilişin, birinci ve üçüncü meleklerin güçlendirilmesini temsil ettiği odaya girerler. Başkalaşım Dağı, Petrus, Yakup ve Yuhanna’nın tanık oldukları ikinci zamandır. Başkalaşım Dağı ikinci melektir, ve Mesih aynı öğrencileri Getsemani’ye götürdüğünde, bu üçüncü meleği temsil ediyordu. İkinci adımda, Başkalaşım Dağı’nda bir “ikiye katlanma” vardır; çünkü dağa ilişkin işaret noktası, Babanın üç kez konuşmasının ortasındadır. Birincisi O’nun vaftizinde idi; bu, on iki yaşındaki bakirenin dirilişiyle örtüşür; ikincisi Dağ idi; üçüncüsü ise çarmıhtan hemen önceydi. Babanın üç kez konuşması ile üç öğrencinin İsa ile baş başa gittikleri üç kez, şu olguyla birbirine bağlanır: her iki hatta da ikinci işaret noktası Başkalaşım Dağı’dır.
And when he came into the house, he suffered no man to go in, save Peter, and James, and John, and the father and the mother of the maiden. And all wept, and bewailed her: but he said, Weep not; she is not dead, but sleepeth. And they laughed him to scorn, knowing that she was dead. And he put them all out, and took her by the hand, and called, saying, Maid, arise. And her spirit came again, and she arose straightway: and he commanded to give her meat. And her parents were astonished: but he charged them that they should tell no man what was done. Luke 8:51–56.
Eve girdiğinde, Petrus, Yakup ve Yuhanna ile kızın babası ve annesi dışında hiç kimsenin içeri girmesine izin vermedi. Herkes ağlıyor ve onun için ağıt yakıyordu; fakat O, “Ağlamayın; o ölmedi, uyuyor,” dedi. Onun öldüğünü bildikleri için onu alaya alarak güldüler. Bunun üzerine hepsini dışarı çıkardı; kızın elini tutup, “Kız, kalk,” diye seslendi. Ruhu yeniden ona döndü ve hemen ayağa kalktı; ona yiyecek verilmesini buyurdu. Anne ve babası hayrete düştüler; fakat olup biteni kimseye söylememelerini onlara tembih etti. Luka 8:51-56.
Peter, James and John witness the first angel at the resurrection of the virgin, who had been asleep, as was Lazarus. When she awoke, she immediately rose and was given food. When Elijah and Moses are resurrected in Revelation eleven, they immediately rise, and then the Holy Spirit is poured out without measure, representing the virgin’s food. The Mount of Transfiguration was six days after Caesarea Philippi, except when Luke records the events.
Petrus, Yakup ve Yuhanna, Lazar gibi uykuda olan bakirenin dirilişi sırasında ilk meleğe tanık olurlar. Uyandığında derhal kalkar ve kendisine gıda verilir. Vahiy on birde İlyas ve Musa diriltildiklerinde, derhal kalkarlar; ardından Kutsal Ruh ölçüsüzce dökülür; bu, bakirenin gıdasını temsil eder. Başkalaşım Dağı, Sezariye Filipi'den altı gün sonraydı; Luka'nın kaydı müstesna.
And it came to pass about an eight days after these sayings, he took Peter and John and James, and went up into a mountain to pray. And as he prayed, the fashion of his countenance was altered, and his raiment was white and glistering. And, behold, there talked with him two men, which were Moses and Elias. Luke 9:28–30.
Bu sözlerden yaklaşık sekiz gün sonra, Petrus’u, Yuhanna’yı ve Yakup’u yanına alıp dua etmek için bir dağa çıktı. O dua ederken, yüzünün görünüşü değişti; giysisi bembeyaz ve parıldar oldu. Ve işte, onunla konuşan iki adam vardı; bunlar Musa ve İlyas’tı. Luka 9:28-30.
Matthew and Mark both say decisively “after six days,” and Luke says “about” eight days. The Bible authors employed two reckonings of time; one called inclusive and the other exclusive. At first glance it might appear as contradictions, but the fact that Luke said “about” identifies that he was speaking in inclusive terms, and when Matthew and Mark say, “after six days,” they are identifying that they were counting whole days, and not the day that started the eight-day period, or the day that ended the eight-day period. The difference produces two numerical symbols of the same period; one is the number eight and the other is the six days.
Matta ve Markos kesin olarak “altı gün sonra” der; Luka ise “yaklaşık sekiz gün” der. Kutsal Kitap yazarları iki tür zaman hesabı kullanmışlardır; biri kapsayıcı, diğeri dışlayıcı diye adlandırılır. İlk bakışta bu durum bir çelişki gibi görünebilir; ne var ki Luka’nın “yaklaşık” demiş olması, onun kapsayıcı bir sayım üzerinden konuştuğunu gösterir; Matta ile Markos’un “altı gün sonra” ifadesi ise, sekiz günlük dönemi başlatan günü de bitiren günü de saymayıp, tam günleri saydıklarını bildirir. Bu fark, aynı döneme ilişkin iki sayısal sembol ortaya çıkarır; bunlardan biri sekiz sayısı, diğeri ise altı gündür.
What is established with the two testimonies of the six or eight day period from Caesarea Philippi and the Mount of Transfiguration is that in the period when Christ seals the one hundred and forty-four thousand, the number eight represents the eight souls on Noah’s Ark, and the six represents the sixth church of Philadelphia, who is destined to be the church that is the eighth, that is of the seven. They are transformed into the eighth at the glorification of Moses, Elijah and Christ. The glorification on the mountain is also typified by the glorification on the mountain in the history of Moses.
Sezariye Filipi ve Başkalaşım Dağı’ndaki altı yahut sekiz günlük süreye dair iki tanıklığın ortaya koyduğu şudur: Mesih’in yüz kırk dört bini mühürlediği dönemde, sekiz sayısı Nuh’un Gemisi’ndeki sekiz canı temsil eder; altı sayısı ise altıncı kilise olan Filadelfya’yı temsil eder; bu kilise, yediye ait olan sekizinci kilise olmak üzere tayin edilmiştir. O kilise, Musa’nın, İlyas’ın ve Mesih’in yüceltilişinde sekizinci haline getirilir. Keza, dağdaki yüceltiliş, Musa’nın tarihinde dağdaki yüceltiliş tarafından da tipolojik olarak temsil edilir.
When Moses ascended the mountain he took seventy elders and Joshua with him.
Musa dağa çıktığında, beraberinde yetmiş ihtiyar ve Yeşu’yu götürdü.
Then went up Moses, and Aaron, Nadab, and Abihu, and seventy of the elders of Israel: And they saw the God of Israel: and there was under his feet as it were a paved work of a sapphire stone, and as it were the body of heaven in his clearness. And upon the nobles of the children of Israel he laid not his hand: also they saw God, and did eat and drink. And the Lord said unto Moses, Come up to me into the mount, and be there: and I will give thee tables of stone, and a law, and commandments which I have written; that thou mayest teach them.
Sonra Musa, Harun, Nadab ve Abihu ile İsrail’in ihtiyarlarından yetmiş kişi yukarı çıktılar: Ve İsrail’in Tanrısını gördüler; ve ayaklarının altında sanki safir taşından yapılmış bir döşeme vardı, ve berraklığında göğün kendisi gibiydi. Ve İsrailoğullarının ileri gelenleri üzerine elini uzatmadı; ayrıca Tanrı’yı gördüler ve yiyip içtiler. Ve Rab Musa’ya dedi: Bana dağa çık ve orada kal; ve sana taş levhalar, bir yasa ve yazdığım buyruklar vereceğim; onları öğretesin diye.
And Moses rose up, and his minister Joshua: and Moses went up into the mount of God. And he said unto the elders, Tarry ye here for us, until we come again unto you: and, behold, Aaron and Hur are with you: if any man have any matters to do, let him come unto them.
Musa kalktı; hizmetkârı Yeşu da kalktı. Musa Tanrı’nın dağına çıktı. Ve ileri gelenlere dedi: Biz yeniden size gelinceye kadar burada kalın; işte, Harun ve Hur sizinle birliktedir; kimin görülecek bir davası varsa, onlara gelsin.
And Moses went up into the mount, and a cloud covered the mount. And the glory of the Lord abode upon mount Sinai, and the cloud covered it six days: and the seventh day he called unto Moses out of the midst of the cloud. And the sight of the glory of the Lord was like devouring fire on the top of the mount in the eyes of the children of Israel. And Moses went into the midst of the cloud, and gat him up into the mount: and Moses was in the mount forty days and forty nights. Exodus 24:9–18.
Musa dağa çıktı ve dağı bir bulut kapladı. Rab’bin yüceliği Sina Dağı’nın üzerinde konakladı ve bulut onu altı gün örttü; yedinci gün ise bulutun içinden Musa’ya seslendi. Rab’bin yüceliğinin görünüşü, İsrailoğulları’nın gözünde, dağın zirvesinde tüketen bir ateş gibiydi. Musa bulutun içine girdi ve dağa çıktı; Musa dağda kırk gün ve kırk gece kaldı. Çıkış 24:9-18.
The first angel’s message was the resurrection of Jairus’ daughter, aligning with Christ’s baptism. Then six days later, came the Mount of Transfiguration which is the second angel, that led to the cross, which is the third angel. As the second angel, the Mount has a double witness, in that the speaking of the Father at the Mount, connects with a second line of the three. The three times Peter, James and John were exclusive guests of Christ, and the three times the Father spoke, both identify the second manifestation of the Father’s voice, and the second time Jesus took Peter, James and John was the Mount of Transfiguration. The second waymark of the Mount has a double witness of the Father’s voice and the three disciples, for the second message always identifies a “doubling.”
Birinci meleğin mesajı, Mesih’in vaftiziyle örtüşen, Yairus’un kızının diriltilmesiydi. Sonra, altı gün sonra, ikinci melek olan Başkalaşım Dağı vuku buldu; bu da üçüncü melek olan çarmıha götürdü. İkinci melek olarak Dağ, çifte bir tanıklığa sahiptir; çünkü Dağ’da Baba’nın konuşması, üçlünün ikinci hattıyla bağlantı kurar. Petrus, Yakup ve Yuhanna’nın Mesih tarafından yalnızca kendilerinin kabul edildiği üç kez ile Baba’nın konuştuğu üç kez, ikisi de Baba’nın sesinin ikinci tezahürünü belirler; ve İsa’nın Petrus, Yakup ve Yuhanna’yı ikinci kez yanına aldığı yer Başkalaşım Dağı idi. Dağın ikinci işaret taşı, Baba’nın sesi ve üç öğrencinin varlığına dair çifte tanıklığa sahiptir; çünkü ikinci mesaj her zaman bir “ikileme”yi tanımlar.
The six-hour-period between the evening and morning sacrifices, which is represented by Matthew and Marks’ six days from Caesarea Philippi and the Mount, are represented by Moses’ six days, until he is called into the cloud on the seventh day.
Akşam ve sabah sunuları arasındaki altı saatlik süre — Matta ile Markos’un Sezariye Filipi’den Dağ’a uzanan “altı gün”üyle temsil edilen —, Musa’nın, yedinci günde bulutun içine çağrılıncaya kadar süren altı günüyle temsil edilir.
The line begins with the tarrying time of the second angel, as Moses instructs the seventy elders to “tarry” until he returns. The first six-days in the line are isolated, but still form part of the overall 46 days. The six days are a period that leads to the third test, represented by forty days. The 46 days symbolize the temple, the sixth days are the six hours from Christ’s death to Pentecost, the six hours from His crucifixion to His death, the six hours of Caesarea to Caesarea and the six hours of Peter in the upper room to the temple. Moses is receiving the Law of the covenant, and getting the instructions upon how to raise the temple. Though the Bible says no man has seen God, the elders “saw the God of Israel.” The glorification of God on the mount with Moses and the elders typified the glorification on the Mount of Transfiguration. Both contain the six-day period. Moses’ line includes the tarrying time of the second angel and the full forty-six days representing the temple. The forty days he received the law, represents the sealing.
Hat, Musa’nın yetmiş ihtiyara kendisi dönene kadar “beklemelerini” emretmesiyle, ikinci meleğin bekleme zamanı ile başlar. Hat üzerindeki ilk altı gün ayrı tutulmuştur, ancak yine de toplam kırk altı günün bir parçasını teşkil eder. Altı gün, kırk günle temsil edilen üçüncü imtihana götüren bir dönemdir. Kırk altı gün mabedi simgeler; altı gün ise şu altı saatlere tekabül eder: Mesih’in ölümünden Pentekost’a kadar olan altı saat, O’nun çarmıha gerilişinden ölümüne kadar olan altı saat, Sezariye’den Sezariye’ye olan altı saat ve Petrus’un üst odadan mabede kadar olan altı saat. Musa Antlaşma Yasası’nı almakta ve mabedin nasıl inşa edileceğine dair talimatları almaktadır. Kutsal Kitap hiçbir insanın Tanrı’yı görmediğini söylerse de, ihtiyarlar “İsrail’in Tanrısı’nı gördüler.” Musa ve ihtiyarlarla birlikte dağdaki Tanrı’nın yüceltilmesi, Başkalaşım Dağı’ndaki yüceltilmenin tipini teşkil etti. Her ikisi de altı günlük dönemi içerir. Musa’nın hattı, ikinci meleğin bekleme zamanını ve mabedi temsil eden tam kırk altı günü ihtiva eder. Yasayı aldığı kırk gün, mühürlenmeyi temsil eder.
Peter was at Caesarea Philippi at the third hour, on his way to Caesarea Maritima at the ninth hour and in six to eight days he is at the Mount, tarrying with Moses’ seventy elders when He sees a vision of the glorified Lord, just as Daniel did in chapter ten. Daniel saw the Lord face to face, as did Gideon and the seventy elders. The Mount of Transfiguration is where the Laodicean movement of the one hundred and forty-four thousand are transformed into the Philadelphian movement of the one hundred and forty-four thousand. They become the eighth church that is the sixth church, thus we see six days and eight days.
Petrus, üçüncü saatte Sezariye Filipi’deydi; dokuzuncu saatte Sezariye Maritima’ya doğru yolculuk ediyordu ve altı ila sekiz gün sonra Dağ’da, Musa’nın yetmiş ihtiyarıyla birlikte beklerken, tıpkı Daniel’in onuncu bölümde gördüğü gibi, yüceltilmiş Rab’bin bir görümünü gördü. Daniel Rab’bi yüz yüze gördü; Gidyon ve yetmiş ihtiyar da öyle. Başkalaşım Dağı, yüz kırk dört binin Laodikya hareketinin, yüz kırk dört binin Filadelfya hareketine dönüştürüldüğü yerdir. Onlar, altıncı kilise olan sekizinci kilise hâline gelirler; böylece altı gün ve sekiz gün görürüz.
The six hours from the crucifixion to His death, the six hours of Pentecost, the six hours of Caesarea to Caesarea, the six days to the Mount of Transfiguration and the six days of Moses that led to the forty days are the same line. Between Caesarea Philippi, which is Panium and the Sunday law, the one hundred and forty-four thousand are sealed. That sealing causes a division.
Çarmıha gerilişinden ölümüne kadar geçen altı saat, Pentekost’taki altı saat, Sezariye’den Sezariye’ye olan altı saat, Başkalaşım Dağı’na kadar olan altı gün ve kırk güne götüren Musa’nın altı günü aynı hattı teşkil eder. Panium olan Sezariye Filipi ile Pazar Yasası arasında, yüz kırk dört bin mühürlenir. Bu mühürleme bir bölünmeye neden olur.
And I Daniel alone saw the vision: for the men that were with me saw not the vision; but a great quaking fell upon them, so that they fled to hide themselves. Daniel 10:7.
Ben, Daniel, yalnız başıma görümü gördüm; çünkü benimle birlikte bulunan adamlar görümü görmediler; fakat üzerlerine büyük bir titreme düştü, öyle ki kendilerini gizlemek için kaçtılar. Daniel 10:7.
Moses separated from the elders when he said, “Tarry ye here for us, until we come again unto you.” Moses separated from seventy at the tarrying time, and seventy weeks represents probationary time for the former covenant people. When the seventieth week ended, and that seventieth week was the sacred week that Christ confirmed the covenant with many, Christ then fully separated from the former covenant people. The period when the former covenant people could resolve their issue of blood, which for them was believing they were saved by the blood of Abraham, was over and the virgin of twelve years was resurrected to serve. Once the tarrying time began, Moses received the law of the covenant, and the instructions of raising the temple.
Musa, “Biz size tekrar gelinceye kadar burada bekleyin” dediğinde ihtiyarlardan ayrıldı. Musa, bekleme zamanında yetmiş ihtiyardan ayrıldı ve yetmiş hafta, eski antlaşma halkı için bir mühlet devresini temsil eder. Yetmişinci hafta sona erdiğinde —ve o yetmişinci hafta, Mesih’in antlaşmayı birçoğuyla tasdik ettiği mukaddes haftaydı— Mesih o zaman eski antlaşma halkından tamamen ayrıldı. Eski antlaşma halkının, onlar için İbrahim’in kanıyla kurtulduklarına inanmak olan kan akıntısı meselesini çözebilecekleri dönem sona ermişti ve on iki yaşındaki bakire hizmet etmek üzere diriltildi. Bekleme zamanı başladığında, Musa antlaşmanın yasasını ve mabedin kurulmasına ilişkin talimatları aldı.
When Peter, James and John were at the Mount, the sealing of God’s people, and their subsequent raising up as an ensign represents those covenant people as the temple of the one hundred and forty-four thousand. The eleventh-hour workers are then joined to that temple.
Petrus, Yakup ve Yuhanna dağda iken, Tanrı’nın halkının mühürlenmesi ve akabinde bir sancak olarak yükseltilmeleri, o ahit halkını yüz kırk dört binin tapınağı olarak temsil eder. Sonra on birinci saat işçileri o tapınağa dahil edilirler.
Thus saith the Lord, Keep ye judgment, and do justice: for my salvation is near to come, and my righteousness to be revealed. Blessed is the man that doeth this, and the son of man that layeth hold on it; that keepeth the sabbath from polluting it, and keepeth his hand from doing any evil. Neither let the son of the stranger, that hath joined himself to the Lord, speak, saying, The Lord hath utterly separated me from his people: neither let the eunuch say, Behold, I am a dry tree. For thus saith the Lord unto the eunuchs that keep my sabbaths, and choose the things that please me, and take hold of my covenant; Even unto them will I give in mine house and within my walls a place and a name better than of sons and of daughters: I will give them an everlasting name, that shall not be cut off. Also the sons of the stranger, that join themselves to the Lord, to serve him, and to love the name of the Lord, to be his servants, every one that keepeth the sabbath from polluting it, and taketh hold of my covenant; Even them will I bring to my holy mountain, and make them joyful in my house of prayer: their burnt offerings and their sacrifices shall be accepted upon mine altar; for mine house shall be called an house of prayer for all people.
Rab şöyle diyor: Adaleti gözetin ve doğruluğu yapın; çünkü kurtuluşum yakındır, doğruluğum da yakında açıklanacaktır. Ne mutlu bunu yapan adama ve buna sarılan insana; Şabat’ı kirletmekten sakınana ve elini herhangi bir kötülük yapmaktan alıkoyana. Rab’be bağlanan yabancı da, “Rab beni halkından büsbütün ayırdı” demesin; hadım da, “İşte, ben kuru bir ağaçım” demesin. Çünkü Şabatlarımı tutan, hoşnut olduğum şeyleri seçen ve antlaşmama sarılan hadımlara Rab şöyle diyor: Onlara evimde ve duvarlarım içinde oğullardan ve kızlardan daha iyi bir yer ve ad vereceğim; onlara kesilip atılmayacak, sonsuz bir ad vereceğim. Ayrıca Rab’be bağlanan, O’na hizmet etmek, Rab’bin adını sevmek ve O’nun kulları olmak isteyen; Şabat’ı kirletmekten sakınan ve antlaşmama sarılan yabancıları da kutsal dağıma getireceğim ve dua evimde sevindireceğim; yakmalık sunuları ve kurbanları sunağımda kabul edilecektir; çünkü evime bütün halklar için dua evi denilecektir.
The Lord God which gathereth the outcasts of Israel saith, Yet will I gather others to him, beside those that are gathered unto him. Isaiah 56:1–8.
İsrail’in sürülmüşlerini toplayan Rab Tanrı şöyle der: Ona toplanmış olanların yanına, başkalarını da ona toplayacağım. Yeşaya 56:1-8.
Peter, James and John, as well as Moses represent the “outcasts of Israel,” who are cast out by their brethren which hated them.
Petrus, Yakup ve Yuhanna, Musa ile birlikte, kendilerinden nefret eden kardeşleri tarafından dışarı atılan "İsrail'in kovulmuşları"nı temsil ederler.
Thus saith the Lord, The heaven is my throne, and the earth is my footstool: where is the house that ye build unto me? and where is the place of my rest?
Böyle diyor Rab: Gök benim tahtım, yer ise ayaklarımın altlığıdır. Bana inşa edeceğiniz ev nerede? Dinlenme yerim neresidir?
For all those things hath mine hand made, and all those things have been, saith the Lord: but to this man will I look, even to him that is poor and of a contrite spirit, and trembleth at my word. He that killeth an ox is as if he slew a man; he that sacrificeth a lamb, as if he cut off a dog’s neck; he that offereth an oblation, as if he offered swine’s blood; he that burneth incense, as if he blessed an idol. Yea, they have chosen their own ways, and their soul delighteth in their abominations. I also will choose their delusions, and will bring their fears upon them; because when I called, none did answer; when I spake, they did not hear: but they did evil before mine eyes, and chose that in which I delighted not.
Çünkü bütün bu şeyleri benim elim yaptı ve bütün bu şeyler var oldu, Rab diyor; fakat ben şu kişiye bakacağım: yoksul ve ruhta ezik olana ve sözüme titreyene. Öküz kesen, sanki insan öldürmüş gibidir; kuzu kurban eden, sanki bir köpeğin boynunu kesmiş gibidir; takdime sunan, sanki domuz kanı sunmuş gibidir; buhur yakan, sanki bir putu takdis etmiş gibidir. Evet, onlar kendi yollarını seçtiler ve canları iğrençliklerinden hoşlanır. Ben de aldanışlarını seçeceğim ve korkularını üzerlerine getireceğim; çünkü ben çağırdığımda, hiç kimse cevap vermedi; ben konuştuğumda, işitmediler; fakat gözümün önünde kötülük yaptılar ve hoşnut olmadığım şeyi seçtiler.
Hear the word of the Lord, ye that tremble at his word; Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake, said, Let the Lord be glorified: but he shall appear to your joy, and they shall be ashamed. Isaiah 66:1–5.
Rab'bin sözünü işitin, sözünden titreyen sizler; benim adım uğruna sizden nefret eden ve sizi kovup atan kardeşleriniz şöyle dediler: “Rab yüceltilsin”; ama O sizin sevinciniz için görünecek ve onlar utanca uğrayacaklar. Yeşaya 66:1-5.
The word “joy” occurs numerous times and ways in the Scriptures, as does the word “ashamed.” In the context of Peter’s message from the book of Joel, the shame versus joy is a parallel, such as the wise and the foolish or the wheat and the tares. Shame and joy represent, in the context of Joel, those who have the oil, or the latter rain message, versus those who don’t. It is only when you see this detail that you can get to the deeper meaning of, “Your brethren that hated you, that cast you out for my name’s sake.” Those brethren are those who in Spalding and Magan, page one and two, are the “nominal Adventists, like Judas,” that will “betray us to the Catholics,” “for they hated us on account of the Sabbath, for they could not refute it.” Your brethren that hate you, cast you out over the message of the Sabbath of the land, Moses seven times, which cannot be refuted. The point here is that you get cast out over a doctrinal argument, a debate, as Isaiah calls it, and the doctrinal debate is the message of the latter rain.
Kutsal Yazılarda "sevinç" sözcüğü pek çok kez ve çeşitli biçimlerde geçtiği gibi, "utanç" sözcüğü de öyle. Petrus'un Yoel kitabından verdiği mesaj bağlamında, utanç ile sevinç tıpkı akıllılar ile akılsızlar ya da buğday ile deliceler arasındaki karşıtlık gibi, paralel bir karşıtlık teşkil eder. Yoel bağlamında utanç ve sevinç, yağa, yani son yağmur mesajına sahip olanlarla buna sahip olmayanları temsil eder. Bu ayrıntıyı fark ettiğinizde ancak, "Senden nefret eden, benim adım uğruna seni dışarı atan kardeşlerin" sözünün daha derin anlamına ulaşabilirsiniz. O kardeşler, Spalding ve Magan'ın birinci ve ikinci sayfalarında, "Yahuda gibi sözde Adventistler" olarak anılan ve "bizi Katoliklere ele verecek" olan kimselerdir; "çünkü Sebt yüzünden bizden nefret ettiler, zira onu çürütemediler." Senden nefret eden kardeşlerin, çürütülemeyen toprağın Sebti mesajı ve Musa'nın "yedi kez"i sebebiyle seni dışarı atar. Buradaki nokta şudur: Yeşaya'nın tabir ettiği üzere, bir öğretisel tartışma, bir münazara yüzünden dışarı atılırsın; ve bu öğretisel münazara son yağmur mesajıdır.
Joel calls that message “new wine,” and if you have that message, you have joy. If you do not have it, you awaken as the drunkards of Joel do to find that the new wine is cut off from your mouth. At that point you are prophetically “ashamed.” The class that has the oil, has joy and the class that has no oil is ashamed. The oil is also new wine, and it is associated with joy. This is why Isaiah says, “Hear the word of the Lord.” One class chooses to hear, and the other hearkens not to the sound of the trumpet. Isaiah specifically identifies the class who hear, when he states, “ye that tremble at his word.” The Lord gathers those who have been cast out over the message that arrived at 9/11, and at the Sunday law, He gathers Isaiah’s eunuchs, who are represented as dry trees. If they will take hold of the covenant, they will no longer be separated from God’s holy mountain.
Yoel o mesaja “yeni şarap” der; o mesaja sahipseniz, sevinç de sizdedir. Ona sahip değilseniz, Yoel’in sarhoşları gibi uyanır ve yeni şarabın ağzınızdan kesildiğini görürsünüz. O noktada peygamberî olarak “utanmış” olursunuz. Yağa sahip olan zümre sevinçlidir ve yağı olmayan zümre utanç içindedir. Yağ da yeni şaraptır ve sevinçle ilişkilidir. Bu yüzden İşaya, “Rab’bin sözünü işitin” der. Bir zümre işitmeyi seçer, diğeri ise borunun sesine kulak vermez. İşaya, “Onun sözünden titreyen sizler” diyerek işiten zümreyi özellikle tanımlar. Rab, 11 Eylül’de gelen mesaj nedeniyle dışlanmış olanları toplar ve Pazar yasası sırasında, kuru ağaçlar olarak temsil edilen İşaya’nın hadımlarını toplar. Antlaşmaya sarılırlarsa, artık Tanrı’nın kutsal dağından uzak tutulmayacaklar.
A eunuch or a dry tree represent death. A eunuch cannot reproduce and a dry tree has no life. The promise is that if those Gentiles, or eleventh-hour workers will accept the covenant represented by Sabbath, they will have sons and daughters. First He gathers the outcasts of Israel, then lifts those outcasts up as an ensign and then gathers His other flock. The first and second gatherings represent the period from 9/11 unto the Sunday law when the Holy Spirit is sprinkling, and also the period from the Sunday law until Michael stands up and the latter rain is poured out without measure. In both periods the latter rain is a message, which if you have, brings joy, and if you don’t have, brings shame.
Bir hadım ya da kuru bir ağaç ölümü temsil eder. Hadım üreyemez ve kuru bir ağaçta yaşam yoktur. Vaat şudur: Eğer o uluslardan olanlar ya da on birinci saat işçileri, Sebt Günü’nün temsil ettiği antlaşmayı kabul ederlerse, oğulları ve kızları olacaktır. Önce İsrail’in dışlanmışlarını toplar, sonra bu dışlanmışları bir sancak olarak yükseltir ve ardından kendi diğer sürüsünü toplar. İlk ve ikinci toplanış, Kutsal Ruh’un serpmekte olduğu 9/11’den Pazar Yasası’na kadar olan dönemi ve ayrıca Pazar Yasası’ndan Mikail’in ayağa kalkmasına ve geç yağmurun ölçüsüzce döküldüğü zamana kadar olan dönemi temsil eder. Her iki dönemde de geç yağmur bir mesajdır; ona sahip olan için sevinç, sahip olmayan için utanç getirir.
The book of Matthew is divided into three lines, that represent the three angels of Revelation fourteen. Each of the three lines also contain fractals of the three angels. The second line from chapter eleven unto chapter twenty-two is the center, for it is the second angel, which is positioned between the first and third angels. The book of Matthew is itself a center line, when we consider chapters eleven through twenty-two in the context of Genesis and Revelation’s covenant chapters.
Matta Kitabı, Vahiy’in on dördüncü bölümündeki üç meleği temsil eden üç hatta ayrılmıştır. Üç hattın her biri ayrıca üç meleğin fraktallarını da içerir. On birinci bölümden yirmi ikinci bölüme kadar uzanan ikinci hat merkezde yer alır; zira bu, birinci ve üçüncü meleklerin arasında konumlanan ikinci melektir. Yaratılış ve Vahiy’in antlaşma bölümleri bağlamında Matta’nın on birinci ila yirmi ikinci bölümlerini ele aldığımızda, Matta Kitabı bizzat bir merkez hattı teşkil eder.
The center of the twelve covenant chapters is Matthew’s, and the center line of Matthew’s three lines is found in the same twelve chapters. The center of those twelve chapters is the sealing of the one hundred and forty-four thousand. That center point is represented by three verses, which align with the three center verses of Genesis and Revelation’s twelve covenant chapters.
On iki antlaşma bölümünün merkezi Matta’dadır; Matta’nın üç hattının orta hattı da aynı on iki bölümde yer alır. Bu on iki bölümün merkezi, yüz kırk dört binin mühürlenmesidir. Bu merkez nokta, üç ayetle temsil edilir; bunlar, Yaratılış ve Vahiy’in on iki antlaşma bölümünün üç merkez ayetine denk düşer.
Peter is a the center point of the center point of the center point, and he represents the first and last Christian bride. That is the signature of Alpha and Omega. Palmoni also placed His signature upon Peter’s name change, when He designed the enigma of Peter’s name in English. Jesus spoke to Peter in Hebrew, and the conversation was recorded in Greek and thereafter put into English. In English, Palmoni named Peter by using the 16th letter of the English alphabet, followed by the 5th letter, that is followed by the 20th, that is followed by the 5th that is followed by the 18th, fully knowing that when He, as Palmoni created the name that would go from Hebrew, to Greek to English. He also designed that the English name would allow an enigma of multiplying those five letters in order to reach the number one hundred and forty-four thousand. Palmoni, who is also the first and the last, designed that the first of those five and last of the five English letters that make up the name Peter are the 16th and 18th letters, for the name Peter was to occur in Matthew 16:18.
Peter, merkez noktasının merkez noktasının merkez noktasıdır ve ilk ve son Hristiyan gelini temsil eder. Bu, Alfa ve Omega’nın imzasıdır. Palmoni, İngilizcede Peter adının muammasını tasarlarken, Peter’ın adındaki değişime de imzasını attı. İsa, Peter’la İbranice konuştu ve konuşma Yunanca olarak kayda geçirildi, ardından İngilizceye aktarıldı. İngilizcede Palmoni, Peter’a İngiliz alfabesinin 16. harfini, ardından 5.’i, ardından 20.’yi, ardından 5.’i ve ardından 18.’i kullanarak ad verdi; ve O, Palmoni olarak, adın İbranice’den Yunancaya, oradan İngilizceye geçeceğini tamamen bilerek bunu yaptı. Ayrıca, İngilizce adın bu beş harfi çarpmak suretiyle yüz kırk dört bin sayısına ulaşmayı sağlayan bir muammaya imkân verecek şekilde olmasını da tasarladı. Aynı zamanda ilk ve son olan Palmoni, Peter adını oluşturan bu beş İngilizce harfin ilkini ve sonuncusunu 16. ve 18. harfler olacak şekilde tasarladı; çünkü Peter adının Matta 16:18’de geçecekti.
With all of that about Peter, we still need to address the “golden ratio.” The golden ratio is represented by Matthew 16:18, for the ratio is 1.618. The golden ratio is associated with nature’s fractals, and when Palmoni locates Peter in Matthew 16:18, Palmoni is identifying that the prophetic key that is placed upon the shoulder of Eliakim in Isaiah 22:22, and the prophetic keys that are given to Peter and the church in the passage, includes prophetic fractals.
Petrus hakkında bütün bunlardan sonra, yine de “altın oran” meselesini ele almamız gerekir. Altın oran, oran 1.618 olduğu için Matta 16:18 ile temsil edilir. Altın oran doğadaki fraktallarla ilişkilidir ve Palmoni, Petrus’u Matta 16:18’de tespit ettiğinde, Yeşaya 22:22’de Elyakim’in omzuna konulan peygamberî anahtarın ve söz konusu pasajda Petrus’a ve kiliseye verilen peygamberî anahtarların peygamberî fraktalları içerdiğini tespit etmektedir.
Caesarea Philippi at the third hour unto Caesarea Maritima at the ninth hour represents a fractal of the third hour when Christ was crucified until the ninth hour of Cornelius sending for Peter. The Pentecostal season from the third hour of the crucifixion until Peter in the temple at Pentecost at the ninth hour, is a fractal of the 1,260 days from the cross to Cornelius. The three times the Father spoke is a fractal of the three angels, as is the three times Jesus took only Peter, James and John. The prophetic information that is encoded into the verses where Peter illustrates the one hundred and forty-four thousand is as profound as any truth has ever been, and yet we have not yet placed Peter at Panium in Daniel eleven.
Üçüncü saatte Sezariye Filipi’den, dokuzuncu saatte Sezariye Maritima’ya kadar olan süreç, Mesih’in çarmıha gerildiği üçüncü saatten, Kornelius’un Petrus’u çağırmak üzere adam gönderdiği dokuzuncu saate kadar olan dönemin bir fraktalını temsil eder. Çarmıha gerilişin üçüncü saatinden, Pentekost’ta Petrus’un tapınakta bulunduğu dokuzuncu saate kadar uzanan Pentekost dönemi, çarmıhtan Kornelius’a kadar olan 1.260 günün bir fraktalıdır. Babanın üç kez konuşması, üç meleğin bir fraktalıdır; aynı şekilde, İsa’nın yalnızca Petrus, Yakup ve Yuhanna’yı üç kez yanına alması da öyledir. Petrus’un yüz kırk dört bini tasvir ettiği ayetlere kodlanmış peygamberî bilgi, şimdiye dek herhangi bir hakikat ne denli derin olmuşsa o denli derindir; ne var ki Daniel kitabının on birinci bölümünde Petrus’u Panium’da henüz yerli yerine koymuş değiliz.
We will continue this study in the next article.
Bu incelemeye bir sonraki makalede devam edeceğiz.
Peter, an apostle of Jesus Christ, to the strangers scattered throughout Pontus, Galatia, Cappadocia, Asia, and Bithynia, Elect according to the foreknowledge of God the Father, through sanctification of the Spirit, unto obedience and sprinkling of the blood of Jesus Christ: Grace unto you, and peace, be multiplied. Blessed be the God and Father of our Lord Jesus Christ, which according to his abundant mercy hath begotten us again unto a lively hope by the resurrection of Jesus Christ from the dead, To an inheritance incorruptible, and undefiled, and that fadeth not away, reserved in heaven for you, Who are kept by the power of God through faith unto salvation ready to be revealed in the last time.
İsa Mesih’in elçisi Petrus’tan, Pontus, Galatya, Kapadokya, Asya ve Bitinya’da dağılmış bulunan yabancılara, Baba Tanrı’nın önbilgisine göre, Ruh’un kutsallaştırması aracılığıyla, itaat için ve İsa Mesih’in kanının serpilmesi için seçilmiş olanlara: Size lütuf ve esenlik çoğalsın. Rabbimiz İsa Mesih’in Tanrısı ve Babası mübarek olsun; O, engin merhametine göre, İsa Mesih’in ölüler arasından dirilişi aracılığıyla bizi yeniden diri bir umuda doğurdu; bozulmaz, lekesiz ve solmaz bir mirasa, sizin için göklerde saklanmış olana. Sizler ki, Tanrı’nın kudretiyle, iman aracılığıyla, son zamanda açığa çıkarılmaya hazır olan kurtuluş için korunuyorsunuz.
Wherein ye greatly rejoice, though now for a season, if need be, ye are in heaviness through manifold temptations: That the trial of your faith, being much more precious than of gold that perisheth, though it be tried with fire, might be found unto praise and honour and glory at the appearing of Jesus Christ: Whom having not seen, ye love; in whom, though now ye see him not, yet believing, ye rejoice with joy unspeakable and full of glory: Receiving the end of your faith, even the salvation of your souls.
Bunda büyük sevinç duyuyorsunuz; oysa şimdi, gerekirse, bir süreliğine çeşitli denemeler nedeniyle kederdesiniz; ateşle sınandığı hâlde yok olan altından çok daha kıymetli olan imanınızın sınanması, İsa Mesih’in görünmesinde övgü, şeref ve yücelik olarak bulunmuş olsun diye. Onu görmemiş olsanız da seviyorsunuz; şimdi onu görmüyor olsanız bile, yine de iman ederek, sözle anlatılamaz ve yücelikle dolu bir sevinçle seviniyorsunuz; imanınızın ereği, yani canlarınızın kurtuluşunu elde ediyorsunuz.
Of which salvation the prophets have enquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into.
Bu kurtuluş hakkında, size gelecek lütuf üzerine peygamberlik eden peygamberler soruşturmuş ve titizlikle araştırmışlardır. İçlerinde bulunan Mesih’in Ruhu’nun, Mesih’in çekeceği acılara ve bunları izleyecek yüceliğe önceden tanıklık ederken hangi zamanı ya da nasıl bir zamanı işaret ettiğini araştırıyorlardı. Ve kendilerine, bu hususlarda kendilerine değil, bize hizmet ettikleri vahyedildi; gökten gönderilmiş Kutsal Ruh aracılığıyla size müjdeyi bildirenler tarafından şimdi size bildirilen bu şeyleri melekler incelemeyi arzu etmektedirler.
Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ; As obedient children, not fashioning yourselves according to the former lusts in your ignorance: But as he which hath called you is holy, so be ye holy in all manner of conversation; Because it is written, Be ye holy; for I am holy.
Bu nedenle, zihninizin belini kuşanın, ayık olun ve İsa Mesih’in açıklanışında size getirilecek olan lütfa sonuna dek umudunuzu bağlayın; itaatkâr çocuklar olarak, bilgisizlik zamanınızdaki eski arzularınıza göre kendinizi biçimlendirmeyerek; ancak sizi çağıran kutsal olan nasılsa, siz de bütün yaşayışınızda kutsal olun; çünkü yazılmıştır: “Kutsal olun; çünkü ben kutsalım.”
And if ye call on the Father, who without respect of persons judgeth according to every man’s work, pass the time of your sojourning here in fear: Forasmuch as ye know that ye were not redeemed with corruptible things, as silver and gold, from your vain conversation received by tradition from your fathers; But with the precious blood of Christ, as of a lamb without blemish and without spot: Who verily was foreordained before the foundation of the world, but was manifest in these last times for you, Who by him do believe in God, that raised him up from the dead, and gave him glory; that your faith and hope might be in God. Seeing ye have purified your souls in obeying the truth through the Spirit unto unfeigned love of the brethren, see that ye love one another with a pure heart fervently: Being born again, not of corruptible seed, but of incorruptible, by the word of God, which liveth and abideth forever. For all flesh is as grass, and all the glory of man as the flower of grass. The grass withereth, and the flower thereof falleth away: But the word of the Lord endureth forever. And this is the word which by the gospel is preached unto you. 1 Peter 1:1–25.
Ve eğer kişiye ayrım gözetmeksizin, herkesin işine göre yargılayan Baba’yı çağırıyorsanız, buradaki konukluğunuzun süresini korku içinde geçirin; çünkü bilirsiniz ki, atalarınızdan gelen gelenekle size geçmiş olan boş yaşayışınızdan, gümüş ve altın gibi bozulur şeylerle fidye verilerek değil, kusursuz ve lekesiz bir kuzununki gibi Mesih’in değerli kanıyla kurtarıldınız; O, dünyanın kuruluşundan önce gerçekten önceden takdir edilmişti, fakat son zamanlarda sizin için açığa çıkarıldı; O’nun aracılığıyla, O’nu ölümden dirilten ve O’na yücelik veren Tanrı’ya iman eden sizlersiniz; öyle ki imanınız ve umudunuz Tanrı’da olsun. Ruh aracılığıyla gerçeğe itaat ederek riyasız kardeş sevgisine ulaşmak üzere canlarınızı arındırmış bulunduğunuza göre, birbirinizi saf bir yürekten hararetle sevin; çünkü yeniden doğdunuz, bozulur tohumdan değil, bozulmaz olandan, sonsuza dek yaşayan ve baki kalan Tanrı’nın sözü aracılığıyla. Zira bütün beşer ottur, insanın bütün görkemi de otun çiçeği gibidir. Ot kurur, çiçeği düşer; fakat Rab’bin sözü sonsuza dek kalır. Size müjde olarak duyurulan söz işte budur. 1. Petrus 1:1-25.